Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Loctudy. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Loctudy. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20210621

HERMANAMIENTO CON LOS BRETONES DE LOCTUDY. José Mª Rodríguez Díaz (2006)

Artigo publicado por José Mª Rodríguez Díaz no seu blog O Cargadoiro (xa non funcional) o 30 de setembro de 2006. Britonia e os avatares da súa diócese foron un atractor para José Mª durante moito tempo.

Sábado, 30 de septiembre de 2006

HERMANAMIENTO CON LOS BRETONES DE LOCTUDY

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 22:01

El enlace entre Ribadeo y Loctudy, finalmente, se consumó. El pasado 9 de septiembre estos dos pueblos se unieron en un abrazo de hermanamiento en una ceremonia festiva en los salones municipales de Ribadeo, con toda solemnidad, como si fuera un enlace nupcial. Los buenos oficios de Philippe Le Goff, con experiencia en estas uniones de conveniencia, hicieron el milagro de hermanar a estas dos villas. Desde aquí mis parabienes a ambas y el deseo de una larga vida feliz, unidas en su fraterno destino.

Pero no se puede ignorar que corren tiempos difíciles para estas uniones. Las rupturas de los enlaces sentimentales acechan a la vuelta de cada esquina y los divorcios están hoy a la orden del día. fácilmente se pueden romper, si los lazos de estas alianzas no son muy firmes. Para llevar a cabo un hermanamiento entre dos pueblos hacen falta fuertes vinculaciones que lo sostengan. ¿Y qué solidez pueden tener los intereses comunes y los lazos que unen a estos dos pueblos, de lengua y costumbres distintas, para que perdure su unión fraternal?

El viaje que los bretones franceses de Loctudy, villa de la antigua Armórica, emprendieron hacia Galicia, no era desacertado. Un instinto atávico les guiaba en busca de sus ancestros, emigrados a estas tierras hace ya muchos años. En busca de sus parientes lejanos que, siglos antes, habían recorrido el mismo camino. Su destino debía haber sido Foz, y no Ribadeo, pues en las proximidades de esta villa se asentaron sus antepasados bretones, hombres de mar, cuando ya a finales del siglo IV, enviados por el emperador cristiano Máximo, arribaron a estas costas para construir las defensas marítimas y combatir al priscilianismo. Más tarde, durante el siglo V y comienzos del VI, nuevas expediciones de bretones llegaron a estas tierras desde las islas Británicas huyendo de la invasión anglosajona, o quizás, y más probablemente, según se deduce del nombre de su primer obispo, Mailoc, desde la misma Bretaña francesa. Eligiendo la mar como ruta, dirigieron sus naves hacia Galicia, recalando en los puertos de Foz o, quizás, de Ribadeo, para poblar este territorio, estableciéndose en su litoral.

Y en el castro de ‘Mindonio’ o ‘Mindonieto’ (monte de aguas abundantes), erigieron el Monasterio de Máximo, centro espiritual de la comunidad bretona, citado ya en el siglo VI, origen de la que más tarde sería la catedral de San Martín. Habitado por los primeros monjes bretones, con su abad-obispo, Mailoc, al frente, recibió este nombre, probablemente, en honor al emperador Máximo que, después de haber decapitado a Prisciliano, los había mandado a estas tierras para luchar contra el priscilianismo y, más tarde, contra el arrianismo que practicaban los suevos. Desde su monasterio, en Mindonieto, este obispo se dedicó a pastorearlos, como también a las gentes autóctonas, fundando así una diócesis de carácter personal, llamada ‘de los bretones’ o ‘britaniense’, por el nombre de origen de los pobladores, que se extendió por todo el norte de Galicia hasta Fisterra y por toda la costa asturiana, subsistiendo hasta la alta edad media. Como reliquias de esa realidad histórica quedaron ciertos enclaves que, como Camariñas o Miño, pertenecieron a la diócesis de Mondoñedo hasta hace poco. La nueva reestructuración de las diócesis, hecha en la edad media, hizo que las de Oviedo y Mondoñedo, que concurrían sobre el territorio de la de los bretones, quedaran fijadas tal como hoy las conocemos, con la sede de esta última en Mindonieto. ¿Por qué, precisamente, en Mindonieto? Algo, sin duda, muy importante debía haber allí en esas fechas que determinó la continuación en ese lugar de la sede episcopal. Era, sin duda, la presencia del Monasterio de Máximo, con la sede episcopal de los bretones. Sólo la presencia de este importante monasterio, con su sede episcopal, en ‘Mindonieto’, puede explicar el desplazamiento hasta aquí, en el siglo VIII, de la comunidad monacal de Dumio, situado cerca de Braga, que con su abad-obispo Sabarico I al frente, huyendo de los sarracenos, así como de las peleas con los priscilianistas y los arrianos, se vinieron a refugiar a este lugar. Con la llegada de los dumienses, que eran suevos, se produjo el cambio de nombre de la diócesis de ‘Bretonia’ por el de ‘Mendunieto’, pues la conexión con los bretones originales ya se iba perdiendo por esas fechas. Y en Mindonieto, hoy San Martín, permaneció la sede episcopal, hasta que, en el siglo XII, fue trasladada a Mondoñedo, antes Vilamayor de Brea, en donde permanece hasta nuestros días, con un breve paréntesis intermedio en Ribadeo, en 1182, quizás para salvar los límites territoriales que entonces llegaban hasta el río Navia. Esta interpretación de la historia, defendida por prestigiosos historiadores, no es compartida por todos. Algunos, basándose en la lectura de un texto del siglo VI, tomado del concilio de Lugo, y que reproduce el Parroquial Suevo, que dice: ‘a la sede de los britones’

Para llegar a esta conclusión se apoyan, también, en la confusión que genera la homofonía del actual nombre de Bretoña con las palabras Britones, Britonenses, Britonorum y Bretonicam, que aparecen citadas en diversos documentos de esa época. Pero, ni la expresión ‘junto con el monasterio de Máximo’ implica necesariamente la ubicación de este monasterio en Bretoña, ni de la frase ‘sede britonense’ del concilio de Braga, ni tampoco de la homofonía entre Bretoña y las palabras citadas se puede deducir la ubicación de la sede en esa localidad. Existen otros lugares con el mismo topánimo de Bretoña, Bertoña o Bertonia, tanto en Lugo, como en Coruña y Pontevedra, y aún en Asturias que, aunque todos ellos se remontan a la primera colonización celta del siglo VI, no por eso se atribuyen el monasterio citado.

Por otra parte no deja de ser sintomático que la toponimia de la comarca de Pastoriza, a la que pertenece Bretoña, nos presenta este topónimo rodeado de nombres de origen suevo o latino, lo que demuestra que el núcleo de dicha comarca estaba habitado por celtas romanos, pero rodeado por pueblos de origen suevo, que sin duda, impedirían el acceso hasta allí de los posibles bretones que llegaran más tarde.

Cabe pensar, además, que si en Bretoña hubiera algo más importante que en San Martín, lo hubieran elegido los dumienses como destino en vez de este último. Sólo la presencia de este importante monasterio en Mindonieto, y no en Bretoña, explica suficientemente el desplazamiento de los monjes de Dumio hasta esa localidad.

No parece, tampoco, muy acertado pensar que los mojes bretones, hombres de mar, procedentes de las costas britúnicas o francesas, se instalaran en una zona del interior de esta comarca, por otra parte muy incomunicada, en vez de hacerlo en el litoral en donde estaban asentadas todas sus gentes.

Todas estas parecen ser razones suficientes que avalan la interpretación de que la sede y el monasterio de los bretones no estaban en Bretoña, sino en San Martín.

Sea como sea la historia, - son pocos los testimonios escritos que existen de esa época - el asentamiento de los bretones en estas tierras tuvo un papel muy importante y destacado, como puente cultural, a través de los intercambios entre los distintos monasterios entre Galicia y la tierra de los bretones, tanto insulares como franceses. Descubrir estos lazos comunes, hoy desaparecidos por el transcurso del tiempo, no es fácil tarea, pero puede y debe ser, a falta de otros lazos más sólidos, el objetivo que dé sentido a este hermanamiento entre Loctudy y Ribadeo. Buscar y descubrir en la historia pasada los orígenes comunes de los dos pueblos, explorar las afinidades culturales que puedan tener y estudiar a fondo la arqueología de San Martín con este fin, pudiera ser el camino a recorrer para que este hermanamiento, que debió haber sido hecho con Foz, tenga sentido y pueda perdurar en el tiempo como vínculo entre estos dos pueblos que las buenas artes de Philippe Le Goff lograron unir.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20250129

Loktudi

     Loktudi (en Bretón) ou Loctudy (en Francés) é un concello da Bretaña irmanado con Ribadeo, situado ó sur de Quimper.

      Recollo as verbas de Anxo Martíns, actual presidente da Asociación de Irmandade, a quen agradezo me corrixira diversos aspectos que eu consideraba:

    A razón última da irmandade poderíamos situala nas seculares relacións entre Galiza e Bretaña, desde as históricas (substrato celta común, chegada de Bretóns ao noroeste peninsular fuxindo das invasións anglo-saxonas), similitudes musicais e culturais, interese mutuo polo coñecemento e a relación entre ambos países (Castelao, Cunqueiro, Manuel María…)…

    En base a iso fóronse xestando distintas irmandades entre concellos galegos e bretóns, chegando até máis de vinte, número que no noso país supera o de irmandades con calquera outro país.

    Como promotor deste, e doutros irmandamentos na Mariña de Lugo, figura Philippe Le Goff. Como froito dese traballo unha comisión de ribadenses, encabezada polo alcalde da época, Balbino Pérez Vacas, viaxou a Loktudi en 2005 para sentar as bases da relación. No 2006, un grupo de Loktudi, que nos visitaba por primeira vez, foi acollido por familias ribadenses. Durante esa visita foi asinada a carta de irmandamento entre ambas localidades. A relación quedou en estado de letargo por diversos motivos, sendo un dos principais a inexistencia de asociación de irmandade en Ribadeo (si a había en Loktudi)

    Coa creación da Asociación de Irmandade de Ribadeo en 2016, retómase ese mesmo ano a relación coa visita dun grupo de familias de Ribadeo a Loktudi, que entra nunha dinámica de intercambios anuais. Coincidindo coa visita do noso grupo á Loktudi en 2018, asinouse a carta de reafirmación de irmandade polos representantes das asociacións de Loktudi e de Ribadeo, pola alcaldesa de Loktudi e polo alcalde de Ribadeo na época, Fernando Suárez Barcia.

    Durante os anos 2020, 2021 e 2022 as visitas como grupo de familias quedaron interrompidas como consecuencia da Covid-19. No ano 2023 recuperouse esta actividade coa visita do grupo de Ribadeo a Loktudi, ao ano seguinte a visita correspóndelle ao grupo bretón, e este ano tócalle ao grupo galego viaxar á Bretaña.

    Como actividades ou feitos paralelos que teñen que ver con este irmandamento figuran exposicións como “A Bretaña que hai en nós: as cruces de Pedra na Bretaña de Castelao”, existencia do barco e da rúa Ribadeo en Loktudi, ou do miradoiro Loctudy/Loktudi (posición) en Ribadeo. O Concello de Ribadeo apoiou e apoia todas estas actividades.

    No capítulo de intercambios escolares, as dúas asociacións mostraron interese e mantiveron contactos con ese motivos. Felizmente, en 2023 un grupo de estudantes de francés no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo foi acollido por alumnado do instituto de Pont-l’Abbé/Pont-n’Abad (localidade a carón de Loktudi), para recibir eles ao grupo bretón en 2024.

    Noutra orde de cousas, Ribadeo ten mantido a principios de século  conexións diversas dos centros educativos ribadenses con outros franceses (comezando entre o IES Porta da Auga cun proxecto Comenius, Science Fairs Throughout Europe -SFTE- co Notre Dame de Bourgenay en Les Sables D'olonne (Vendée, a 350 km de Loktudi), e posterior a iso, Ribadeo foi porto da Regata Transgascogne, con saída en Port Bourgenay, perto de Les Sables. Peza común ós intercambios educativos e á irmandade foi Julia Gallego, unha das catro persoas asinantes da carta de irmandade no 2006, representando ao “Comité de Irmanamento Ribadeo-Loctudy”, nun momento en que non había asociación constituída (cousa que si tiñan os bretóns…)

    O caso é que está a seguir a facerse historia, a piques de reeditarse a viaxe anual de galegos a Loktudi, e por iso a asociación sacou o seguinte cartel anunciador:


20220514

A Bretaña que hai en NÓS, a presentación da exposición

    Onte tivo lugar a presentación da exposición 'A Bretaña que hai en NÓS', na oficina de turismo de Ribadeo, e que estará ata o 30 de maio. Participaron o alcalde, Fernando Suárez Barcia, Anxo Martínez, presidente da Asociación de irmandamento Ribadeo-Loctudy, Nadine Chaminand, présidente du Comité de Jumelage de Loctudy, Xoán Carlos Garrido, o autor da exposición, e Pierre Yves Rougier, que, a máis da intervención musical coa súa compañeira Ugía Pedreira, fixo unha pequena pintura desta terra a mans dun bretón que a coñece ben.

    Deixo en baixo o cartel anunciador, as intervencións de Fernando Suárez (en audio) e o resto de intervintes en orde (en vídeo, a excepción da música, que foi a primeira que soou) e as fotos/pdf da exposición.

Verbas de Fernando Suárez.






20060516

Desprezo

O título completo sería 'Desprezo no pleno de Ribadeo ou aquela choiva trouxo esta lama'. Teño falado xa algunha vez dos plenos. O que sentín onte foi o desprecio mutuo na corporación e tamén polo pobo; respireino. Balbino Enrique non lle vai á zaga a ninguén para tratar de manifestalo. Coido que a oposición é máis comedida, quizais que polo seu papel de minoría.
Temas? Vaise a congregación de Marta y María do asilo e ven a Xunta. Coido que entregando o Concello parte dos seus quefaceres, pero ese é o caso. Antes do '31 do mes próximo', dixo o alcalde. O mes próximo ten 30, logo debe ser deste mes. É dicir, a cousa está un pouco apurada.
Por fin, a expropiación para o polígono industrial. Eso quere dicir que non será para este ano que esteña rematado. Xa veremos para o próximo.
Votado o irmanamento con Loctudy, con aviso da oposición de que vale, pero non ten sentido: que ligazón temos con Loctudy? Acaso o turismo do alcalde? Ese foi o eixe de discusión. En defensa do irmanamento, entre outras cousas, que os dous pobos teñen unha 'práctica social e asociativa moi forte', Para poñerse a rir ó ganso, supoño.
Saíu tamén a petición de que o tramo de Garitos da vella N634 pase de fomento ó Concello (parece que nesos casos, Fomento amaña antes da entrega, o que lle está a facer falta).
Modificación da ordenanza Municipal de Medio Ambiente: está clara a 'neutralidade' do alcalde: non só quere rebaixar as esixencias da ordenanza, senón que a vai a deixar un tempo sen a parte dos ruídos. Di Balbino que está en contradicción coa nova normativa autonómica. Xa o desafiei hai días a que me dixera en que, e ata o momento. Coido que tamén vai contra sentencia; analizarei o tema porque parece que non entende nin as sentencias.
Unha cousa que non entendín moi ben: os hostaleiros alquilarán a praza de ERSA para aparcamento, para o que lles servirán 360€/ano. Imposible que entendera ben...
A autoridade portuaria Ferrol-S. Cibrao, por fin se sabe, é a que terá que amañar o paseo do faro no derrumbe. Din que co retranqueo famoso.
Por hoxe xa vai moito...

20080524

Finalizando co último pleno da corporación ribadense

Sobre este pleno de Ribadeo (antes, contestción de preguntas de O Tesón, puntos soltos do pleno, e a maioría dos puntos).
...seguindo coas preguntas do PSOE
O que se fai no xardín de indianos non coincide co aprobado. Fáino Medio Ambiente, que ten no traballo á empresa Tragsa. Detectaron deficiencias no proxecto, o redactor do mesmo non atendeu ós requerimentos de información. Non existe a modificación a nivel papeis no concello. “... nin é un parque de indianos o que se está facendo alí ...” (Balbino dixit). (Por certo, que é un 'Parque de Indianos'?)
Que pasa cos imcumprimentos da ordenanza técnica de inspección de edificios? dictaranse multas coercitivas.
Sinalización horizontal dos pasos cebra. Necesita un novo proxecto.
comité de irmanamento con Loctudy. Teñen sen responder unha carta. A idea é seguir adiante.
Frecuencia de recollida de plásticos na zona das Anzas.
Fonte do Covo en Obe. Proposta feita con anterioridade por UPRi.
Preguntas do PP:
Rehabilitación da rúa Carlos III
Estrada de saída do punto limpo.
Retirada do cadro eléctrico da fonte do parque (algo xa visto no blog)
Xestión do rozado das cunetas.
Piso tutelado: necesidades. Non hai; e a pregunta non se fixo polo conducto habitual: como empregados co concello, teñen unha canle adecuada.
Goteiras no auditorio. (algo xa visto hai tempo no blog)
Farola en Pintor Fierros
A vía de tras do cine teatro, está aceptada polo concello? Está requerido o seu amaño ó constructor.
Suxerencia de aspectos técnicos no rebacheo.
está recibida a r/San Francisco? (polo que parece, chámanlle a 'rúa pozuelo'. Inunda as catro calles, como se está a ver estes días.
Columpios no parque das casas do Xardín. Hai algún elemento que é perigoso.
Outra do parque de indianos: parado e con síntomas de abandono.
Escolas deportivas. 14. A vela incumpriu horarios por dous anos e non se fai.
Situación da casa da ría.
Reestudio da situación e suxección de contedores.
Sería bo que a alcaldía non tratara de capitalizar o plan con artigos na prensa sobre el.
O PSOE aproveitou para pedir explicacións sobre o incumprimento do CN no tema da vela. Axustando o alcalde que posiblemente se lle reduciría o pago (pero non eliminar totalmente)
E fin.

20190725

CARTEIS ELECTORAIS. Nota de prensa da AVV O Tesón

--atención: esta nota de prensa foi enviada pola avv o 9 de xullo, polo que aparece aquí con máis de dúas semanas de retraso--

Nas pasadas eleccións, tanto nas xerais como nas municipais, europeas e autonómicas, os distintos partidos políticos ou grupos de electores, afanaronse en despregar todo tipo de publicidade para dar a coñecer as propostas e ideas ós potenciais electores. Usando tódolos medios posibles, en función das posibilidades ecónomicas de cada grupo. Ímonos referir niste caso o concello de Ribadeo.
No tema da economía é onde pode verse a maior diferencia de cada un deles. Isto se reflexa logo no volume, na calidade e na cantidade dos medios empregados, principalmente no número,tamaño e calidade nos carteis colocados. A campaña oficial dura por regulación dúas semanas. Pero a que lle chaman precampaña xa comeza varios meses antes. E non ten límite cara atrás.
Algúns partidos xa fixeron a presentación dos candidatos a principios de marzo. Dende ese intre, faltando tres meses para as municipais, xa se podían ver grandes carteis cos candidatos, acompañados dos seus xefes provinciais e autonómicos, pegados por tódolos os rincóns de Ribadeo. En especial na zona urbana, pero tamén na rural. E aínda a dia de hoxe se poden ver.
En Ribadeo foi aprobada a Ordenanza de Proteción Medioambiental, con data de 10 de xullo de 2006, sendo alcalde o sr. Andina. Esta ordenanza, no Tïtulo VI, Artigo 68, di que quedará prohibido colocar carteis, realizar inscricións ou pìntadas en paredes, muros, fachadas, quioscos, farolas,verxas,valas, papeleiras, contedores, marquesiñas de paradas de autobuses ou mobiliario urbano en xeral.
Tamén di que tan só se colocarán nos lugares onde o concello habilite zonas específicas para facelo. Para cada convocatoria electoral o concello habilita nas parroquias e na vila zonas para a publicidade dos partidos.
En todos istos anos ningunha corporación se preocupou de pór en marcha dita Ordenanza: tódolos grupos levaron e levan nos seus programas actuacións en temas de medioambiente, pero logo teñen dificultade en cumprir o que eles mesmos aproban. Algúns, mesmo parece dubidoso que se propoñan cumprilo. E, se os partidos se saltan as propias normas que eles regulan e aproban, como lle poden pedir os veciños que as cumpran?
A dia de hoxe, despois de pasar máis de 2 meses das eleccións xerais e 1 mes das municipais e europeas, recomendámoslles que fagan un percorrido pola vila e as parroquias, para comprobar o lixo de carteis que deixaron espallados polos lugares mais visibles. Miren como están os muros, paredes, marquesiñas, portas e ventás de edificios abandoados, etc, ás entradas e saíidas, por calquera parte da vila. Non nos dan ningún exemplo neste tema.
É un atrevemento que se poñan a falar do importante que é dar boa imaxe do noso concello, da importancia da paisaxe, de manter limpo e ordenado o concello para un mellor disfrute e convivencia dos veciños. Agora que entramos nos meses principais de vacacións, é una verdadeira “vergoña e desidia” a imaxe ca que se atoparán os miles de turista que nos visitan. Poderíamoslle chamar “FEISMO DA CARTELERÍA”. Por favor, miren a Europa, onde isto o cuidan moito máis. A propósito, o concello de Ribadeo está irmanado co francés de Loctudy. A que non viron alí este desorde que temos aquí? Deberían tomar nota e sacar algo positivo de dita relación para aplicala no noso concello. Non costa diñeiro. Ben, algo si nos costa, cando se desprazan aló. Pero pouco aprenden.
Dende eiquí lles pedimos a tódolos partidos políticos que concurriron ás elecións, que así como tiveron tempo e diñeiro, para colocar a publicidade, que fagan o favor de retirala canto antes, se queren ser coherentes co que predicaron na campaña.
Xa non deberían necesitar ninguna Ordenanza para facelo. Dá a impresión de que esta se fai para que a cumpran os cidadáns. Pois non, son vostedes os que deberían dar exemplo. E non o están a facer. Póñanse xa a limpar o lixo que nos deixaron. Darían exemplo por unha vez e lles quedaríamos agradecidos.
* Unha nota final: o anterior escribiuse a finais de xuño. Hoxe, 9 de xullo, dúas semanas despois, a piques de comezar os indianos en Ribadeo, atópanse menos carteis. Mesmo de dous grupos que non obtiveron representación, nun repaso rápido non vimos ningún. E entre os que si a tiveron hai unha grande diferenza. A lectora ou lector pode comprobalo e ver e aprezar no futuro esas diferenzas. A foto é un collage de varias tomadas hoxe mesmo en tan só dous lugares: o paso baixo a vía e o paso baixo a autovía nas rotondas de acceso dende Asturias.
Asociación de veciños O Tesón

20231204

LA GESTIÓN DEL CONCEJO DE RIBADEO ANTE LA CRISIS. José María Rodríguez Díaz (2010)

    Unha revisión á economía dos mandatos no concello entre 1995 e 2010 baixo a vista de José María.

Viernes, 26 de febrero de 2010

LA GESTIÓN DEL CONCEJO DE RIBADEO ANTE LA CRISIS

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 20:45

No voy a hablar de la crisis. De ella se ocupan a diario los columnistas en la prensa y la soportan y padecen a diario los españoles en su bolsillo, salvo los ricos y los políticos. Es un hecho que está ahí y que todos sufrimos sin pararnos a hacer elucubraciones sobre sus causas.

Me voy a parar, más bien, a analizar el comportamiento irresponsable de aquellos a quienes se les ha encomendado la administración del dinero que pagamos con nuestros impuestos. Y sobre todo, a analizar el itinerario que siguieron en los últimos años las administraciones locales, que son las que más nos afectan por su inmediatez y cercanía. Y me voy a referir más en concreto a la equivocada gestión que practicaron los administradores del ayuntamiento de Ribadeo en los últimos años.

Para ello voy tomar como referencia, aunque sólo sea de forma genérica, a los tres últimos grupos que nos gobernaron y de los que tenemos más reciente recuerdo. Concretamente, de los gobiernos de los últimos quince años, empezando por el mandato del PP, conducido por el Sr. Rodríguez Andina. De los alcaldes anteriores a este no voy a ocuparme, pues se trataba, sin duda, de unos alcaldes que, con los pocos medios económicos de entonces, con una plantilla municipal mucho más reducida y, sobre todo, con un alto respeto hacia los recursos municipales aportados por los vecinos, supieron conducir la gestión municipal con igual o mayor eficacia que todos sus sucesores. Alcaldes que, con más o menos errores y aciertos, supieron gobernar el concejo con ejemplaridad y rigor, sin interés personal económico y sin despilfarro, respetando las arcas municipales y a los vecinos, que viene a ser lo mismo.

No puedo por menos de alabar y ensalzar el trabajo y esfuerzo en la gestión municipal desarrollada durante el primer mandato del PP, hace ya 15 años, a pesar de no gobernar con dedicación exclusiva y por lo tanto sin remuneración económica. Trabajo y esfuerzo del que son testimonio las muchas infraestructuras y dotaciones que aportó al concejo y que hoy disfrutan los ribadenses. Lo que demuestra que un concejo como este se puede gobernar con eficacia aunque el alcalde no goce de dedicación exclusiva, tal como hicieron todos los alcaldes anteriores a este mandato del PP. Pero la ambición rompe el saco. Y fue así como en el segundo mandato del PP, a imitación de lo que ya se empezaba a hacer en otros concejos por España adelante, el alcalde, con mayoría en el pleno, se dotó de una dedicación exclusiva y, por lo tanto, de un sustancioso salario pagado por los vecinos. Una decisión que, para más inri, se vio ensombrecida por el desempeño de un cargo en la Diputación, con la consiguiente ausencia de su puesto de trabajo y merma de dedicación al concejo del que percibía sus honorarios y, por lo tanto, con menor rendimiento en la gestión. Eso sí, para contar con una sólida base de apoyo, no dudó en aumentar la plantilla del concejo ni en equiparar el salario de los trabajadores municipales con los que disfrutaban los funcionarios de la capital de la provincia, dotándolos de otras ventajas y liberándolos al mismo tiempo de la carga que suponían ciertos negociados, como la gestión del agua y la recaudación de la contribución, que fueron privatizadas. Y fue así como en este mandato el concejo quedó condicionado y lastrado para el futuro y la deuda municipal alcanzó alarmantes proporciones de las que tardará en liberarse y a las que el pueblo tendrá que hacer frente.

Pero esto no fue más que el comienzo de un nuevo talante de gobernar que tuvo una brillante y acentuada continuación en el siguiente mandato, el correspondiente al del PSOE, presidido por el Sr. Pérez Vacas. Un desastroso mandato del que no quedan otros recuerdos dignos de mención, más que las estatuas de los cocos y de Ibáñez, el ascensor de la Atalaya, el castro del parque y la fuente ornamental frente al Parador. El ya olvidado hermanamiento con Loctudy, el inútil espacio que une el Cantón con el parque o el fracasado intento de la construcción de nuevas urbanizaciones desde El Costal hasta A Devesa no son más malos recuerdos y pesadillas de los fracasos de su inconcebible gestión. Lo relevante de este mandato fue el colosal aumento de los gastos del concejo que coronaba y superaba el edificio empezado por el PP. El famoso convenio de los funcionarios significó un enorme golpe para las arcas municipales y una fuente de agravios comparativos para los mismos trabajadores. Los números rojos de la hacienda municipal, hostigada por los exagerados costos de los salarios y las dedicaciones exclusivas del alcalde y del teniente de alcalde y por los constantes viajes del alcalde acompañado de su séquito por Europa adelante, continuaron hundiendo las arcas municipales precipitándolas hacia la quiebra.

Luego, el acceso al poder municipal de los chicos del BNG disipó bien pronto la tenue esperanza de cambio en la administración de los recursos puesta por algunos en su gestión. Una gestión muy discutida, alabada por unos y criticada por los más, que no hizo más que continuar con la ruta de despilfarro trazada por sus antecesores. Ignorando la grave crisis por la que están pasando los vecinos, su trayectoria de gasto sigue imparable incrementando cada vez más, si cabe, la deuda municipal. Cautivados por el ansia de promover el culto a la propia imagen, dedican su gestión a deslumbrar a los vecinos con multiplicidad de actividades y talleres, duplicando, innecesariamente a veces, los servicios que son propios de otras administraciones, con el consiguiente aumento del gasto económico para el concejo e insensibles ante la crisis que padecen los ciudadanos que están reclamando una necesaria bajada en los gastos corrientes y en los sueldos de los funcionarios así como en la reducción de la plantilla municipal, que se traduzcan en menos impuestos, suprimiendo actuaciones que ni son necesarias ni prioritarias para la vida diaria de los vecinos. Sirva de muestra de lo que digo la última programación de actividades a realizar por las parroquias del concejo, que incluye talleres de inteligencia emocional, risoterapia y prevención de la depresión. Cosas que ni son prioritarias ni son incumbencia del concejo sino del Servicio Sanitario del Sergas que es el que debe ocuparse de la curación de esas enfermedades. Pero no deja de llamar la atención el hecho de que sea el mismo concejo el que, por una parte, ocasione la depresión de la gente con sus exagerados impuestos y, por otra, tenga que dedicarse después a curarla. Lo decepcionante de la actitud del BNG ante la crisis es que actúa como si no existiera, ignorando que, según los criterios bíblicos, los ciclos económicos en los que las siete vacas flacas se comen a las siete vacas gordas tienen una duración de siete años, por lo que aún nos quedan unos cuatro años de vacas flacas. Por desgracia nuestros modernos gobernantes no tuvieron la sabiduría del mayordomo del Faraón que guardó los excedentes de los siete años de abundancia para sobrevivir durante los siete de años de hambruna.

La conclusión que se saca del análisis de los últimos mandatos que padecieron los ribadenses es que a estos profesionales de la política, que se ocuparon y ocupan de gobernar el concejo, sólo les interesa su promoción personal y les trae al pairo la realidad social de los vecinos a quienes gobiernan. Dedicados a enaltecer su propia imagen con fines electorales convirtieron el concejo en una ONG dedicada a gestiones más propias de otros entes, para lo que no dudaron en aumentar la plantilla pasando de 30 a 150 empleados en pocos años. ¿A dónde piensan llegar con este ritmo de crecimiento? Como el resto de la clase política su meta es el poder y con el poder el dinero. El concejo está hoy en números rojos muy elevados y todos sabemos que una casa con las cuentas en números rojos es una hacienda mal administrada. Una realidad que los vecinos no deberían olvidar porque se trata de su propia casa.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20230729

Segundo día das Xornadas de Historia local

    Onte tivo lugar o segundo día das Xornadas de historia local, con catro exposicións, de Ana Cabana, David Soto, Iván Rodríguez e Anxo Martíns, presentados por Farruco Graña como presidente da A.C. Francisco Lanza, organizadora das xornadas. Deixo en baixo a parte do cartel anunciador, varias fotos e o audio das intervencións.



Un momento da charla de Anxo Martins

Sobrepasando os límites planetarios (charla de Iván Rodríguez)

Momento da charla de I. Rodríguez

Vista do salón

Vista da mesa. Da nosa esquerda á nosa dereita, David Soto (2º intervinte), Ana Cabana (1ª intervinte), Iván Rodríguez (3º), Anxo Martíns (4º) e o introdutor, Farruco Graña.

Vista parcial da mesa

Momento da presentación de Farruco Graña

Vista parcial da mesa

Momento da presentación de Anxo Martíns

Vista parcial da mesa

Comezo do acto

Vista xeral

Intervención de Ana Cabana

--

20230821

ADMINISTRAR EN TIEMPOS DE CRISIS. José María Rodríguez Díaz (2009)

    O tema desta entrada témolo visto xa moitas veces noutros escritos de José María. E, co mesmo título e practicamente contido, o 10 de xullo (sen republicar aquí). Quizáis neste caso poña algún punto máis sobre o i correspondente... 

Viernes, 18 de septiembre de 2009

ADMINISTRAR EN TIEMPOS DE CRISIS

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 20:52

Aunque cada uno puede hacer de su capa un sayo en uso de su libertad, la buena administración de la hacienda es patrimonio de personas sensatas. Sobre todo cuando el dinero que se administra es el dinero de otros. Pero cuando se trata de la administración de lo público el buen uso de los recursos es una exigencia moral incuestionable. Y lo es porque el dinero público es el producto del duro trabajo y del sudor de la frente de los contribuyentes que, a través de los impuestos y contribuciones, casi siempre exageradas e impuestas contra su voluntad, está destinado a hacer frente a los servicios públicos de la comunidad.

De ahí la grave responsabilidad de los alcaldes a la hora de administrar el dinero de los contribuyentes. Es verdad que no faltan gestores que creen que el dinero público no es de nadie y que pueden hacer con el lo que quieran. De eso, algunos nos dejaron sobrados ejemplos. De los que así piensan nació, por ejemplo, ese famoso convenio de funcionarios en el concejo de Ribadeo, con sus privilegios y nóminas escandalosas de las que el Informe de la Universidad de Santiago, sobre la situación organizativa y retributiva actual del concejo de Ribadeo, dice que están “moi por riba do habitual para concellos similares ao Concello de Ribadeo”. Esos tales son los autores de esos y otros similares y descabellados dispendios, como las estatuas o el ascensor, hechos en detrimento de nuestro patrimonio histórico y medioambiental. Actuaciones que, ni eran necesarias, ni siquiera convenientes, ni soportables para la economía de un concejo como el de Ribadeo.

Pero, aun suponiendo la recta intención de algunos alcaldes a la hora de invertir el dinero, que sin duda la hay, no faltan entre estos quienes lo gastan con ligereza y sin el cuidado y la precaución que requiere la administración de lo público, sobre todo en estos tiempos de crisis. Son los que no reparan en hipotecar al concejo con actuaciones innecesarias y superfluas con el único fin de promover su imagen política, en vez de dedicar sus esfuerzos a invertir únicamente en lo imprescindible y necesario, como son los servicios públicos indispensables. Despilfarrar así el dinero público para acabar subiendo los impuestos a los contribuyentes muy por encima del IPC, como se hizo este año con la subida de 4,5% cuando el IPC estaba en el 2%, o anunciar otra vez una nueva subida de impuestos en los tiempos que corren es un grave error sobre el que los ciudadanos deben reflexionar.

Pero hay, también, otras formas de dilapidar el dinero. Son esas actuaciones mal programadas y hechas sin el asesoramiento técnico suficiente cuyo resultado final es el fracaso. A nadie se le escapa, por ejemplo, que ponerse a bachear una carretera sin antes quitarle las aguas con la limpieza de las cunetas, como se hizo hace poco con la carretera del faro, es tirar el dinero. Han transcurrido apenas tres meses y la carretera ya se está deshaciendo. Et sic de caeteris, como pasa con el alumbrado del paseo del Faro que compite con la luz del sol durante horas, o con los sueldos de la Administración Local que, en vez de bajárselos a algunos y congelárselo a todos, siguen repartiendo entre ellos cantidades ingentes de dinero, como la bolsa de los 68 000 euros, a costa de subir los impuestos a los vecinos. Aumentar los impuestos municipales en estos momentos de crisis se convierte en un acto de violencia encubierta, injusta y humillante para los ciudadanos que les tienen que hacer frente con el sudor de su esfuerzo diario.

Parece que los gestores municipales no sienten en sus carnes la crisis, ni entienden de apretarse el cinturón. Se dedicaron a dilapidar los fondos públicos en obras suntuosas como el ascensor, gastos de lujo como viajes a Uruguay o a Loctudy y políticas populistas con la creación de cada vez más chiringuitos, como si nada pasara. Ante los reparos que planteó la oposición a los últimos presupuestos municipales, exigiéndole al gobierno la reducción del gasto corriente y la máxima austeridad posible en las inversiones, no se puede decir que el gobierno local actual, a pesar de su mensaje de austeridad, esté haciendo nada para lograrlo, como sería lo sensato en los tiempos que corren. Más bien al contrario, insiste en aumentar la plantilla de trabajadores para seguir endeudando al concejo, como ocurre con la nueva contratación del técnico medioambiental que, como siempre pasa, va a quedar como una carga pesando para siempre sobre el concejo. No hay que olvidar que si el gobierno del BNG aceptó recortar el presupuesto, no lo hizo por propia voluntad, sino porque se lo impuso la oposición. Es de agradecer la postura de los grupos de la oposición poniéndose de parte de los intereses de los ciudadanos a la hora de exigir unos presupuestos más austeros, aunque al mismo tiempo es de lamentar que no fueran capaces de dar ejemplo cuando a ellos les tocó gobernar y se dedicaran a derrochar el dinero a manos llenas dejando hipotecado al concejo por varias generaciones.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20231116

¿Y RIBADEO? José María Rodríguez Díaz (2010)

    Pregunta retórica para comezar un novo capítulo de dúbidas de José María sobre a política en xeral, e a ribdense en particular.

Sábado, 30 de enero de 2010

¿Y RIBADEO?

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:13

Al analizar la vida política y social de nuestro país la impresión que uno se lleva es que va de mal en peor en todas las facetas de la vida social y política. La profunda depresión económica por la que este país está atravesando, impulsado por el desgobierno de ZP, tiene atemorizada y retraída a la sociedad, especialmente a todos aquellos a quienes la pérdida del trabajo ha postrado en la indigencia y se quedaron sin recursos para hacer frente a las necesidades más urgentes de la supervivencia. Desde que se hicieron las transferencias a las autonomías, y quedaron sometidas a los caprichos e intereses de sus ideologías de vía estrecha, los nacionalismos, y a los intereses políticos de los gestores de cada momento, la educación y la enseñanza están en los niveles más bajos de la historia de la cultura. Y la misma opinión negativa merecen los demás aspectos de la vida política de España: la inmigración desordenada y utilizada con fines electorales, la economía sumergida incumpliendo sus obligaciones tributarias, la seguridad ciudadana violada por las bandas de malhechores y toda la vida política desprestigiada por los numerosos casos de corrupción y la lucha por el poder. Todo un Estado caótico en el que la sociedad está sumida en la más profunda desesperanza y sin luces en el horizonte hacia el futuro. Un país a la deriva, empujado por los vientos de un falso progresismo y capitaneado por la ineficacia de Zapatero y la corrupción de los políticos. Este y no otro es el espectáculo que estamos viviendo.

Y en este panorama de incertidumbre y de desesperanza, cómo se encuentra Ribadeo?

Al igual que acontece con los demás pueblos de la geografía española Ribadeo no es ajeno a los efectos y avatares de una economía en declive y de una gestión pública ineficaz y corrupta y que afecta a toda la clase política. Un concejo, económicamente hundido, como la mayor parte de los concejos de España. La responsabilidad de esta situación corresponde por igual y especialmente, no sólo a las circunstancias depresivas que vive el país, sino sobretodo a todos los alcaldes que lo gobernaron últimamente. Impacientes por hacer una gestión deslumbrante de cara a las elecciones se dedicaron a derrochar los recursos públicos, es decir, de los vecinos, en fuegos artificiales. Es verdad que no se puede decir que todo lo que se hizo o se hace en Ribadeo sea negativo para la vida de este concejo. Y aunque el actual alcalde sigue sin estar concienciado de la conveniencia de cambiar el rumbo de su política por lo que toca a los gastos municipales y adoptar un camino de austeridad, aun con riesgo de exponerse a perder adhesiones de cara a las elecciones, no carece a veces de actitudes correctas que le honran como gestor, como su reciente negativa a subvencionar la presencia innecesaria de los políticos en la feria de Fitur. Una muy loable actitud, por fin, que trata de corregir esa moda en que dieron los políticos de utilizar los recursos públicos para su propia diversión, como hacían en años pasados con motivo de esta feria de Turgalicia o como hicieron años atrás con aquel famoso viaje de placer a Uruguay, organizado por la Diputación, bajo el pretexto de promover el turismo y cuyos frutos no se ven por ningún lado; sin olvidar las aventuras del ex alcalde Perez Vacas por tierras de la Bretaña francesa con la disculpa del famoso hermanamiento con Loctudy, que no podía cuajar ni cuajó. Por lo que a mi toca, felicito al alcalde actual por esta decisión llena de sentido común y de respeto a los dineros de los contribuyentes y lamento que no se atreva a aplicar la misma doctrina de austeridad a las demás actuaciones de gobierno.

Y como las virtudes casi nunca van solas, hay que añadir ese nuevo despertar del primer edil hacia la participación ciudadana, hecho reflejado en la pasada reunión que mantuvo con la Mesa de Asociaciones. Si ese acercamiento al pueblo significa algo más que un gesto debido a las ya próximas elecciones, le felicito. Pero tengo mis serias dudas. Dudas que nacen de la negativa actitud mantenida hacia las asociaciones de vecinos con motivo de las últimas asignaciones de obras de los famosos Planes E de Zapatero. Una formidable ocasión perdida para contar con el pueblo en las decisiones y los asuntos que les afectan y escuchar sus opiniones por ser conocedores como nadie de los problemas que les afectan.

Y aunque la prudencia y la necesidad desaconsejan cualesquiera otras aventuras que no sean sacar adelante los obligados servicios esenciales que demanda la comunidad, como la gestión administrativa, el servicio del agua, la recogida de enseres, la limpieza, la conservación de viales y áreas recreativas y poco más, no por eso dejamos de criticar el descuido y la apatía que se observa en muchos rincones y espacios de la villa de Ribadeo y de su concejo, que demuestran el abandono en que está sumido. Y mientras que a través de la Agencia 21 se esfuerzan en enseñar a interpretar el paisaje los bellos parajes de Ribadeo están abandonados. Citar, sin pretender ser exhaustivos, la aguja del reloj de sol del Cargadoiro, por ejemplo, que ofrece una triste imagen de desidia y dejadez, demostrativa de la pésima gestión del titular de Medio Ambiente. ¿Y qué decir del surtidor de agua del Campo de Santa Maria que lleva más de un año inutilizado con el único fin de poder instalar las famosas carpas? ¿Y qué decir de la mal llamada fuente decorativa que ya no funciona? ¿Será, acaso, un preludio de lo que va a pasar con el famoso ascensor panorámico de la Atalaya que ni siquiera se atreven a inaugurar?-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20060901

Achéganse as patronais. O fondo continúa.

Achéganse as patronais, pero Ribadeo é polémico en calquera momento. O día 9 váise asinar o irmanamento con Loctudy e iso vai facer que case 50 familias de Ribadeo acollan Loctudianos polas festas. Ben, eso é a clac, como dirían fai medio século, a xente que aplaudirá no medio dun pequeno desastre de relación interna:
Primeiro, unha foto tratada. Pode verse aquí, en plena praia dos Castros, o coñecido tema da invasión da costa, tratado algunha volta en ribadeando, e relacionado co cumprimento da lei de costas, como se vai ver tamén o Castro das Grobas, (referido neste blog de Ribadeo, tema que teño entendido está comezando a mirarse con algo máis detenimento no concello e do que sigo pendente de averiguar detalles como dixen o outro día.
O PXOM segue a dar materia para lume a base de botarse culpas para librarse das propias, e de paso ter algún titular. Tamén dixen xa que continuaría...
E o libro de portos? A evolución dos portos na mariña é de supoñer que terá verbas particulares para Ribadeo, cando ademáis ven a Conselleira, o presidente de portos de Galicia, etc. Coidaba onte que sería a presentación dun libro, pero ó ver a nova esta mañá pregúntome se non será sinxelamente un acto político, e como tal, sen posibilidade de facer preguntas por parte do público... se é así, non vou. xa veremos se me entero, porque quería facer algunha pregunta sobre o porto de Ribadeo e a súa evolución última, e cambios de chaqueta incluídos nela. E claro, se non se pode, para escoitar política interesada... Ribadeo entra no novo curso político, coas elecións en vistas.
Por último, xa non sei que pensar coa exposición que se inaugurará hoxe ás 12, pois parece que está, contra o que eu creía, patrocinada polo concello. En fin, ben vida sexa se sirve.
A partir de hoxe, algún local de Ribadeo será 'espazo libre de fume'... eso di a lei. Cumpriráse neste caso? Dubídoo ben.

20060519

Novas ... e novas

Un artigo pequeno na prensa de onte comentaba que mentras o luns 15 celebraban S.Isidro en Madrid, a tele nacional repasara a nova da metrópoli unha e outra volta, mentras dous días despois, polas Letras Galegas, nin palabra en relación á festa na nosa comunidade. tampouco o dicilo é nova, e por eso aparecía nun recuncho do xornal a modo de 'gracia'. E non era nova porque sucede a miúdo. Ás veces, sen decatarnos, con moitas cousas, que a importancia que lles da a prensa non coincide non xa coa que lle da unha persoa, senón un gran colectivo. Vou poñer unha cita: "Que cada vez máis a información esté ao servizo da cidadanía para que ésta poda saber e esté informada das xestións dos seus políticos [...]" Pois eso, é interpretable como 'a prensa ó servizo dos políticos coa pátina de informar á ciadanía'. Ésa é a idea, e non só dos políticos, senón tamén do que moitas veces se chama 'o capital' ou de outras posibles influenzas. Por certo, a cita está tomada das declaracións do actual alcalde de Ribadeo á Mariña polo seu décimo cabodano (de A Mariña/El Progreso). O final da declaración tamén é ilustrativo: "¡Ata tal punto que en ocasións síntome estresado cando non teño noticias que poder transmitir a este medio!" A notar que son dúas frases collidas de xeito separado; para min o conxunto da declaración ten esa idea como base; para outro, ó mellor non...
Pode que sexa en resposta ó anterior que os dimes e diretes da política municipal queden sen contestar: os cidadáns de a pé non temos folgos para seguir a danza política. E se non, as novas de hoxe nun xornal en relación a Ribadeo: Unha subministrada polo BNG sobre o cambio da postura do PP respecto á ubicación da piscifactoría, outra polo PP opoñéndose ó irmanamento con Loctudy, a terceira pola CIG pedindo máis persoal do servizo de vixiancia aduaneira para Ribadeo. Só outra nova das adicadas á Mariña se refire de soslaio a Ribadeo: mañá actúa a Banda Municipal para conmemorar o día das Letras Galegas. O cartel está no blog dende hai días.

20060515

Relacións norte-sur: Ribadeo- Ponteareas

É curiosa a infuenza da xeografía algunhas veces. Are lacións ribadenses son principalmente transversais no eixe Ovedo-A Coruña. De xeito equivalente ás relacións leste-oeste entre países. Pero, de igual xeito que as relacións norte-sur parecen máis difíciles entre países, asemade as de ribadeo co norte ou o sur tamén o son. Nembargantes, van camiño de mellorar en parte. Á capitalidade de provincia, ó sur, coa que se incrementou a relación coa mellora da comunicación, sumóuselle máis ben de xeito cultural a relación co norte, mediante as xornadas mar por medio iniciais, e moito despois, estáse a dar outros contactos con Vendée e Bretaña, polos inercambios do IES Porta da Auga e logo, co polo momento comezo de relacións para establecer unha irmandade con Loctudy. E con Galiza? Na última década, a relación principal foi musical, por medio da Banda de Múscia Municipal de Ribadeo, á que, dende o seu comezo comezo, levou hernán polas terras do sur da nosa comunidade. Onte foi o último episodio, neste caso con Ponteareas, a banda infantil da Escola de Música que o mesmo Hernán fundara e que na actualidade tamén está dirixida por outro director do sur; neste caso, do sul, pois é de aló da fonteira co irmán Portugal. Ben, se se vigorizan as relacións con pequenos, pode haber un rexurdimento delas máis adiante. Repito, non deixa de ser curioso que despois de moito tempo predominando nesta terra o comercio leste-oeste, agora se vigorice a relación norte-sur por motivos culturais. Claro que, alomenos polo momento, é moito máis pequena que a outra E-O.
Aproveito para dicir que antes do día 17 estarán colgadas fotos do intercambio bandístico, para quen lle poda interesar.
En canto a relacións, chamoume a atención unha estatística que saiu na prensa esta fin de semana: Bush goza dun apoio de só o 29%, o menor que tivo dende que chegou á Casa Branca e en caída libre polo que parece, e uns dos menores que se lle lembra ós presidentes norteamericanos dende que funcionan os sondeos, a pesares de que lle queda aínda medio mandato para seguir caendo. Digo que me chamou a atención porque se non lembro mal, o número de norteamericanos que votaron a Bush non chegou a esa cifra, nin no primeiro nin no segundo mandato. Claro que as enquisas extrapolan á totalidade e nas votacións naquel país (e en moitos outros) soe ganar a xente que non vai votar. O raro é que cando a guerra de Iraq recibira o apoio dos 2/3, enon á guerra, senón com presidente. A propaganda fai milagres, sobre todo se é enganosa. Claro que remata descubríndose o engano. Coido que é unha lección que os políticos aprenden con dificultade, dos grandes ós pequenos. Ó mellor, non queren aprendela pola inmediatez que procuran moitas veces.

20170907

Festas patronais, sesión concello en espera dos fogos do sete

Este ano, o concello levantou unha comisión de festas e propiciou que a campa das festas voltara ó campo, ó antigo campo da feira, agora praza de España e Parque de San Francisco, lugar 'tradicional' de hai anos das festas. Que queden en próximos anos no mesmo lugar, iso xa é fariña de outro costal.
E as festas voltaron. Onte, mentres que a rondalla prevista para amenizar todo o pobo debeu entender que o pobo era unha tira de 150 m coa maior concentración de lugares de bebida, decateime de que cousa de media hora antes o alcalde fixo colgar na páxina do concello un bando:

A súa lectura, coa diversión por mandato, non pode menos que levantar un sorriso, misturando dito mandato con cousas abondo serias como a regulación horaria do ruído que, tamén 'tradicionalmente', se asocia ás festas. Mentres, esta mañá, abondo antes das oito, a descarga dos contedores de vidro e o ruído asociado parece non estar regulada neste concello, aínda que entendo que non se adapta ó horario de actividades que supoñen un ruído considerable.
O decreto anterior ven acompañando unha nota de prensa, que reproduzo embaixo:
Novas
PROLONGARANSE ATA O 9 DE SETEMBRO
Festas da patroa 2017
06/09/2017
O alcalde, Fernando Suárez, ven de editar un bando con motivo da celebración das festas patronais no que o rexedor desexa á veciñanza e visitantes uns bos festexos. O rexedor aproveita para felicitar á comisión organizadora polo traballo realizado e lembra que se establecen uns horarios máximos para o remate das verbenas co obxectivo de poder conciliar o dereito ao goce das festas co dereito ao descanso dos que viven nos arredores.
Fernando Suárez manifestou que "agora en Ribadeo nesta prórroga do verán que significan sempre as festas da patroa do noso concello, acabo de emitir un bando onde dalgún xeito, de maneira desenfada quero case que obrigar por decreto a disfrutar e a pasalo ben a todos os veciños, a todos os que aínda están por aquí de visitantes e a todos os amigos e amigas dos concellos próximos que sempre se acordan de nós, de vir a Ribadeo. Neste bando explicamos os días e os horarios".
O alcalde subliñou: "sobre todo quixera valorar e agradecer publicamente o intenso traballo que desenvolveu esta comisión de festas da patroa deste ano 2017, porque é un grupiño moi pequeno, sobran os dedos dunha man para contalos, e porque deron o mellor de si, cónstame, para facer as mellores festas posibles. Hai que destacar tamén o esforzo de intendencia e de apoio, e económico tamén por parte do Concello de Ribadeo que ademais estivo apoiado pola unanimidade de toda a Corporación Municipal, cousa que tamén é de valorar, de agradecer e de destacar".
O rexedor contou que "as festas practicamente empezan esta tarde con actividades para os máis pequenos, despois á noite cun grupo no Cantón, e durante esta longa fin de semana con actuacións".
Fernando Suárez lembrou que "este ano como todo o mundo sabe as festas da patroa recuperan o espazo tradicional, onde sempre foron e onde a demanda popular da xente nos indicou que se debería traballar para que volveran a este sitio".
O alcalde ribadense confía en que "todo funcione ben. Os horarios que temos autorizados son os que marcan as normativas. Hai tempo máis que dabondo para gozar e para conciliar o dereito a descansar dos que teñen que traballar e o dereito á troula e á esmorga dos que queren pasalo ben, que sen dúbida vai ser moita xente".
Fernando Suárez declara que "confiamos que entre todos teñamos unhas das festas da patroa máis importantes e atractivas dos últimos anos, por suposto sen desmerecer ningunha das anteriores".
Coido que se debe salientar a minguada representación que este ano constitúe a comisión de festas, que se sempre necesita que se lle bote unha man, este ano necesítao máis aínda, e entendo que o concello, que fixo que xermolara, está facendo esa labor. Ben ou mal, de xeito apropiado ou inapropiado, sería cousa de discutilo, pero xa que non antes, despois, non agora. Deixo unha cita curta da nota de prensa do concello do 25 de maio:
Ao fronte da comisión está Juan José Otero, como presidente, acompañado por Avelino Martínez como tesoureiro, e Inmaculada Fernández como secretaria. O alcalde, Fernando Suárez, e o concelleiro de Cultura, Farruco Graña, acompañáronos na súa presentación pública. A carón deles haberá máis xente, que xeito anónimo lles botará unha man.
E, coma homenaxe a estes tres valentes/temerarios, inclúo tamén aquí a foto da presentación da mesma nota de prensa:
O de onte (día 6) non é o primeiro bando que o concello adica ás festas. Deixo embaixo outro do día 3, que da nota do pregón (nota do concello, sobre o pregón das festas) e coido que enche espazo co programa das festas, que non leva adxunto.Pregón das festas 2017
03/09/2017
A ribadense Celia Castro Fernández, que é catedrática de Historia da Arte na Escola Superior de Arte e Deseño Ramón Falcón, de Lugo, abriu o sábado as festas patronais de Ribadeo na honra de Santa María do Campo cun emotivo pregón, que acompañou coa proxección de fotos antigas. O acto celebrouse no Cine Teatro de Ribadeo e contou con numeroso público.
Antes da pregoeira interviñeron o presidente da asociación organizadora dos festexos, Juan José Otero, e o alcalde ribadense, Fernando Suárez, que destacaron o traballo que supón a organización desta edición das festas patronais de Ribadeo debido a que cambian de situación respecto aos anos anteriores para volver celebrarse no parque de San Francisco e no Cantón dos Moreno.
No pregón Celia Castro, nacida en Ribadeo, falou das súas orixes familiares no Valadouro e recordou a destacados ribadenses como Gregorio Sanz, Sor Pilar de León, Mari Paz Otero Aenlle, Enrique López Galuá, Amando Suárez Couto, Claudio Pérez Prieto, Leonardo Fernández Reinante, Manuel Fernández Reinante, Carlos Álvarez Fernández Cid, Manolo Cortés, Pancho Maseda, Luisita Coldeira, Juan Suárez Acevedo, Daniel Cortezón, Dionisio Gamallo, Suso Peña, Benito Prieto Coussent ou Leopoldo Calvo-Sotelo.
Despois do acto de lectura do pregón actuou a Coral Polifónica de Ribadeo, dirixida por Mª Carmen Rodríguez Cancelo.
O acto foi presentado pola xornalista e locutora Carmen Cruzado, directora de Faro Norte Comunicación.
O vindeiro mércores, día 6, dará comezo a programación das festas patronais 2017 co día infantil, con actividades para os máis pequenos a partir das 16:30 horas no Cantón. A charanga Os Charangos percorrerá ás rúas da vila desde as 18:30 ás 22:30 horas, hora na que dará comezo a actuación de Claxxon. Antes ás 20:30 horas no Quiosco da Música do parque de San Francisco presentarase o cuarto disco CD de José Pulpeiro Doval O Gallopín.
O 7 de setembro, véspera da patroa, ás 11:30 horas sairán os Cocos e Cabezudos desde a Oficina de Turismo, acompañados polo grupo de gaitas Illa Pancha. A partir das 19:30 horas haberá pasacalles a cargo do grupo de música tradicional Tirapadiante. E ás 22:30 horas empezará a festa verbena amenizada polas orquestras Gran Parada e La Ocaband. Ás doce da noite terá lugar a tradicional sesión de fogos artificiais no peirao.
O día da patroa, 8 de setembro, ás 12 do mediodía haberá misa solemne na igrexa parroquial de Santa María do Campo cantada pola Coral Polifónica de Ribadeo, seguida de procesión y despois concerto da Banda Municipal de Música de Ribadeo. Ás 22:30 horas comezará a festa verbena, que estará amenizada polas orquestras D´Moda e Venezia.
E o 9 de setembro das cinco ás sete da tarde no Cantón haberá actividades dirixidas polo persoal do Centro Deportivo Ribadeo Be One. E ás 22:30 horas empezará a festa verbena coas orquestras Nueva Fuerza e Alma Latina.
E, esta noite, os fogos do sete, ós que asistirá unha delegación de Loctudy, o pobo francés irmán (polo momento, máis por decreto que por outra cousa) de Ribadeo.

20250201

Lembrando a José María Rodríguez: obras escritas

Lembrando a José María Rodríguez: obras escritas

    Hoxe hai catro anos do pasamento de José María Rodríguez Díaz (1). Unha das primeiras cousas que me propuxen a continuación está aínda sen facer na súa meirande parte. Trátase de xuntar as súas obras escritas. Como mínimo, de indexalas nalgún lugar.

   Coa publicación do libro na súa lembranza, "José María Rodríguez Díaz, In memoriam" no 2018, Jorge Sampedro fixo un listado de publicacións, que deixo a continuación. Co tempo, a cada unha irá engadíndoselle a ligazón correspondente dos documentos dos que vaia dispoñendo, achegándome así á idea inicial. A máis, engadiranse textos que non aparecen na relación e outros sobre José María, ambos ó final da entrada (1). A ter en conta que hai veces nas que o artigo ligado non coincide exactamente no título ou na data, pois moitos foron publicados en varios lugares con pequenas diferenzas, e con pequenas variación de data, aínda que aquí aparezan con unha determinada, que en caso de conflito, soe coincidir coa publicción na Comarca del Eo (posterior á publicación no blog de José María 'Vida socio-política en Ribadeo', de url http://cargadoiro.blogcindario.com polo que algunha vez me referirei a el como O Cargadoiro). Esa é a razón que fai que podan variar datos -título, data, ...- entre lugares diferentes. Variacións destas tamén fan posible que algún un artigo poda aparecer aquí ligado en dous lugares diferentes, cara a dúas versións con diferenzas mínimas, ou artigos diferentes con títulos iguais, como os adicados ós plenos municipais. Outra incidencia é a posibilidade dunha tradución. José María escribía en castelán, pero non sempre, e a máis, algunha vez teño feito algunha tradución do seu escrito, mesmo sendo recollido por min nos arredores da data de publicación, de xeito directo dende o seu blog. 

   O blog de José Mª non usaba imaxes. Se aparecen nalgún artigo, entón son engadidas por min. O mesmo pasa coas notas a pé de páxina que aparecen nalgunhas entradas.

   As entradas de José Mª no seu blog (máis de 400) en xeral están aquí sen retocar, aínda que algunha vez -raramente- se poida haber realizado algún retoque para incluír algunha letra que se bota en falta ou cousas semellantes. Por contra, consérvanse cousas como a apertura de interrogación. Debo aclarar que algúns caracteres poden ter diferido algo do orixinal usado por José María: a copia do blog foi feita a partir de copias artigo a artigo, cunha visualización que convertía por exemplo todos os acentos, ou as ñ, ou as aperturas de interrogantes ou admiracións, entre outros signos, de xeito indistinto, en peche de interrogacións (?), algo que vou desfacendo pouco a pouco ó ir publicando, e que trato de clarificar se podo por outras fontes, pero que considero inevitable que de cando en cando produza erros, aínda que como remato de dicir, ás veces poda evitalos nalgúns dos artigos, por exemplo recurrindo a internet archive.

   As datas que aparecen na primeira parte da relación son en xeral as referidas a unha edición en papel. Mais, ligadas aquí, soen apuntar a unha versión dixital que case seguro ten unha data lixeiramente anterior. E un mesmo artigo pode estar referido en dous lugares deste documento como 'en papel' e 'do blog', aínda que, salvo aclaracións posteriores, será duplicación innecesaria.

   Ás veces, nunha entrada aparece con dous títulos diferentes. Pola constitución do blog de José María (e en xeral dos blog, como ocorre en este mesmo que estás a ler), hai que facer notar que o título que aparece antes da entrada ponse aparte da mesma entrada, que pode estar titulada ou non. Se son son lixeiramente diferentes. Nese caso, procuro conservar ambos, aínda que o que aparece como título fóra do texto nesta republicación poidera ser -por diversas consideracións, ou por erro meu- o inferior nalgún caso, en troques do superior, o que José María puxera no seu día como título antes da entrada.

   Nestes momentos (maio de 2021), Vida socio-política en Ribadeo, o blog de José María, xa non existe, polo que as referencias que fun deixando ó longo de ribadeando, apuntando ó blog de José María, xa non funcionan. Deixarei algunha na entrada correspondente como testemuña. A falta de mantemento e o tempo pasado fixo que blogcindario, a web galega onde estaba aloxado o seu blog, o borrara. No seu momento copieino enteiro, o que estou usando como fonte principal para que vaian aparecendo aquí artigos seus, que serán na versión que existiu en internet no seu momento.

   Por último, aclarar que José Mª non incluía ligazóns nas súas entradas, nin dirixidas a outros lugares nin no interior dos seus artigos. Tampouco etiquetaba as entradas. En ambos casos, as que podan aparecer son obra miña, conectando o escrito de José Mª con outras entradas del, deste blog ou doutros lugares, que podan axudar ou poñer en contexto as súas verbas. Algo non exento de problemas, pois ás veces as ligazóns faise pola procura de palabras concretas dentro do blog, e, nese caso, en moitas ocasións, deixo a procura correspondente á palabra en galego en troques de en castelán, pensando en situar o contexto do xeito máis amplo e mellor posible. 

   De xeito alternativo, pódese ter un acceso parcial ó seu blog en https://web.archive.org/web/*/http://cargadoiro.blogcindario.com, así como algún artigo en Galicia Digital, https://www.galiciadigital.com/opinion/autor.514.php.

    Tentarei ir colgando ligazóns ós seus libros:

Estudio sobre toponimia de Ribadeo

--

   E, antes de comezar, dicir que ás veces poño comentarios para aclarar, pero iso non quere dicir que sempre estea de acordo co que di...

"

José María Rodríguez Díaz escribió, a lo largo de su vida, más de mil artículos de opinión (de contenido político, didácticos, de investigación, de denuncia etc.). En su mayor parte fueron publicados en los diarios El Progreso, A Mariña, La Voz de Galicia, Diario de Ferrol, Galicia Digital, en el semanario La Comarca del Eo y en anuario Estudios Mindonienses. Sería, por ello, improcedente relacionar aquí ya no todo lo escrito, sino tan siquiera todo lo publicado. Así pues, haremos referencia únicamente a algunos de los aparecidos en la prensa a lo largo de los últimos años.


Estudios sobre topónimos. Étimos de Topónimos.


Covelas o Cubelas (08-12-2001)

Anzas o As Anzas (15-02-2003)

Cedofeita (29-03-2003)

Rinlo (26-04-2003)

Eo y Ove (10-05-2003)

Arante (31-05-2003)

Remourelle (14-06-2003)

Vilaframil (09-08-2003)

Estudios sobre topónimos (09-10-2003)

La Devesa (29-11-2003)

Vilaselán (13-12-2003)

Couxela (03-01-2004)

Dompiñor (28-02-2004)

Vilaosende (31-01-2004)

Folgosa (07-02-2004)

Piñeiro (22-01-2005)

Marbadás (30-07-2005)

Piñeira (20-08-2005)

Mondigo (29-10-2005)

El Topónimo Grobas (10-02-2007)

Caurel o Courel (17-11-2007)

Fontincovo (09-02-2008, versión do blog do día 4)

O Can (05-04-2008)

Val das Eguas (16-08-2008, en versión blog de 7 de agosto)

Covelas versus Cubelas (28-11-2009)

A Cambela (23-10-2010)

Arante (20-12-2010)

Atentados patrimoniales (23-06-2012)

Graves errores en la toponimia local (14-07-2012)


Sobre medio ambiente. Política y urbanismo. Construcción.


Destrucción de la Ria de Ribadeo (24-05-2003)

Ribadeo y su Ría (19-03-2005; hai un artigo do mesmo título no blog, pero publicado máis de tres anos despois)

Timeo Danaos et dona ferentes (11-02-2006)

El litoral amenazado (11-02-2006)

La construcción en la costa (29-07-2004)

El futuro de nuestra Ría (18-04-2006)

El Plan General de Urbanismo (13-05-2006)

Fugit irreparabile tempus (13-05-2006)

Está, pero muerto (03-06-2006)

Nubarrones en el horizonte (10-06-2006)

El futuro turístico de Ribadeo (20-05-2006)

El futuro de A Mariña (/01-07-2006)

Ribadeo, sus encantos y sus carencias (8-07-2006)

El hermanamiento con los bretones de Loctudy (07-10-2006)

¿Un atentado contra la Ría? (18-11-2006)

La protección del litoral (18-11-2006)

Humanizar Ribadeo (25-11-2006)

El ayer y el hoy de Ribadeo (16-12-2006)

Ribadeo ¿Villa o Ciudad? (30-06-2007)

Los pueblos ante la Reserva de la Biosfera (03-11-2007; no blog, 23 de outubro de 2007)

Requiem por la Ría de Ribadeo (15-03-2008, posteado no blog o 8 de marzo)

La Ría (21-06-2008, posteado no blog o 7 de xuño como 'La ría de Ribadeo')

Dos sensibilidades frente a la Ría (05-07-2008, versión de blog de 27 de xuño)

Vivir en Ribadeo (04-04-2009)

Y ahora la Atalaya (13-06-2009)

Fronteras frente al turismo (20-06-2009)

El PXOM frente a la nueva ley del suelo (22-08-2009)

Rinlo, una joya en peligro (24-10-2009)

El Gayás de Ribadeo (03-11-2010)


Sobre el nombre de la Ría de Ribadeo.


Escribió muchos artículos. Destacamos solo tres:


Siete razones para un nombre (22-01-2006)

Roma locuta, causa finita (05-04-2008, publicado no blog o 29 de marzo).

Siglos de convivencia en peligro (08-08-2009)


Sobre los Castros y sus tesoros.


Una visita al Castro de As Grobas (11-11-2006)

Amanecer para el Castro de As Grobas (23-12-2006)

Xunta y Concello rehabilitarán el Castro de As Grobas (23-12-2006)

Puesta en valor del Castro de As Grobas (13-01-2007)

La Diadema de Ribadeo (03-02-2007)

El Castro de As Cárcovas (02-02-2008)

Castro de Fornelos (17-04-2008, publicado no blog o 20 de abril de 2008 como 'El castro de Fornelo')

El Castro de Meirengos (03-05-2008)

El Castro de A Pumarega (10-05-2008)

Castro de A Torre (14-06-2008, publicado o 10 de xuño no blog como 'El castro de A Torre')

El futuro de los Castros (01-07-2008, versión blog 9 de xullo)

Castro de A Croa de Arante (05-07-2008)



Sobre localización de ríos y sus topónimos.


El Rio Sarnés (22-12-2007)

Rego de Mel (16-02-2008, publicado no blog o 9/2)

El busca del Rio Mera (21-06-2008)

El Rio Amalló (28-06-2008)


Sobre su parroquia de Vilaselán.


Escribió decenas de artículos. Entre ellos:


Amenazas sobre Vilaselán (08-02-2003)

Vilaselán, la joya de Ribadeo (10-06-2009)

Facendo historia (06-11-2010)

Los hidalgos de Vilaselán (18-12-2010)


Sobre diversas investigaciones.


El Monasterio de Esperautano: Un problema resuelto (29-10-2007)

Mailoc y Bretoña: La diócesis de los Bretones (I) 11-04-2009)

Mailoc y Bretoña: La diócesis de los Bretones (II) 18-04-2009)

Pelayo, el Obispo Santo de Ribadeo (06-06-2009)

La Colegiata de Ribadeo (04-07-2009)

Construcción de la nueva Colegiata (18-07-2009)

San Esteban de Pagá (01-08-2009)

San Esteban de Augas Santas (12-09-2009)

Antigüedad de San Esteban (03-10-2009)

Santo Estevo do Ermo desvela su historia en Barreiros (26-07-2014)

Serie sobre D. Secundino Martínez Mongenegro “O cura vello” (2016/2017)


Su lucha incansable por el bienestar de los ancianos y la Residencia: su gran logro.


El ocaso de la vida (19-03-2005)

Un geriátrico nuevo para Ribadeo (14-11-2009)

El futuro de la tercera edad (01-05-2010)

Stop al destierro de nuestros ancianos (26-02-1011)

Las promesas de los candidatos a la alcaldía de Ribadeo (05-03-2011)

Plataforma por una Residencia de Mayores (12-03-2011)

La nueva residencia, un clamor popular (02-04-2011)

Polémica sobre el centro de alzheimer de Ove (23-04-2011)

Aquí, como en Esparta (20-08-2011)

Manifestación en Ribadeo (14-04-2012)

¿A quién sirve el PP en Ribadeo? (24-12-2012)

Deshumanización social (07-07-2012)

Ellos al bollo y los viejos al gueto (25-06-2013)

A mentira como estratexia política do PP (03-01-2014)

La residencia de Ribadeo, objetivo cumplido (12-02-2014)

Comenzan a residencia de Ribadeo, despois de tres anos e medio de loita (23-06-2014)

O PP e o asilo de Ribadeo (19-10-2015)

Todos xuntos pola residencia de Ribadeo, polos nosos vellos (28-11-2015)

O mesmo que os cans (28-11-2015)

La pluma es la lengua del alma (26-12-2015)

Unha vellez en soidade (09-04-2016)


De denuncia.


Salvad la estación vieja (06-12-2003)

Las vidrieras del cementerio (29-01-2011)

Un expolio sin aclarar (26-03-2011)

Un asunto pendiente (13-08-2011)

Expolio sobre el patrimonio religioso de Cedofeita (06-03-2012)

Cedofeita llora en silencio el expolio de su templo (01-04-2012)

En la tardanza va el peligro (12-05-2012)

El perdón no puede reemplazar a la justicia (09-06-2012)

El patrimonio de las iglesias a propósito del Códice Calixtino (08-07-2012)

¿Qué ha sido de los objetos robados en las iglesias? (02-01-2013)

Atentados patrimoniales (23-06-2012)

Conflictos en el santuario de Nosa Señora de Conforto / Conflictos entre el clero y el pueblo en Conforto (28-09-2014)

Atentados institucionales contra el patrimonio (25-12-2014)


Sobre historia local.


Señalaremos algunos de los muchos trabajos que ha dejado.


Retazos de la historia de Ribadeo en el siglo XX (21-07-2012)

El Monasterio de Esperautano (la cristianización de la comarca del Eo en el siglo IX)

Templarios en A Vilavella (16-07-2016)


Sobre las asociaciones vecinales.


Una de sus grandes inquietudes. Fundó y presidió la asociación de vecinos de Vilaselán y la de O Tesón de Ribadeo


Importancia de las asociaciones de vecinos (06-01-2001)

La asociación de vecinos de Vilaselán (14-02-2004)

Asociaciones de vecinos (25-03-2006)

Participación ciudadana en Ribadeo (20-01-2007)

El alcalde y la mesa de asociaciones de Ribadeo (06-01-2007)

Las asociaciones y la vida política (26-07-2008)

Pasotismo e individualismo (07-02-2009)

Políticos y asociaciones (23-05-2009)


Reflejos de Ribadeo.


José María fue de facto el Cronista de la Villa y por ello dejó publicados innumerables artículos que reflejaron los acuerdos en los plenos municipales, que denunciaron corrupciones políticas y que formularon críticas constructivas. Relacionamos una ínfima parte.


Imaginaciones preelectorales (23-11-2002)

Soluciones políticas para los montes (22-03-2003)

Cualidades de un Alcalde (03-05-2003)

Llamada a la responsabilidad (12-06-2004)

La participación en la Administración Local (11-09-2004)

El pueblo recupera su libertad (07-08-2004)

La venganza del Marqués (02-10-2004)

El valor de las utopías (13-11-2004)

Ética y política (04-12-2004)

El abuso del poder (18-12-2004)

La participación ciudadana en el gobierno local (07-05-2005)

Los sueldos de los Alcaldes (11-02-2006)

El Pleno municipal (20-05-2006)

Gobernar de espaldas al pueblo (27-05-2006)

Alcalde por la gracia de Dios (15-07-2006)

Corrupción municipal (11-11-2006, en versión web de 3/11/2006)

Disparar con pólvora ajena (02-12-2006)

La amargura del despertar (13-01-2007, en versión web de 8/1/2007)

Nuestro contrato con el alcalde (27-01-2007)

Administración municipal honesta, austera y participativa (24-02-2007)

¿Qué hacer con el voto? (19-05-2007)

Tranquilidad en la villa (22-09-2007)

Volver a las andadas (27-10-2007)

Los políticos ante la Reserva de la Biosfera (03-11-2007)

Impunidad (19-01-2008)

Eppur si muove (01-03-2008, publicado no blog o 24 de febreiro)

Catarsis en el Partido Popular (17-04-2008, versión do blog de 14 de abril, Catarsis en el PP)

Vacaciones en Punta del Este (21-06-2008, versión do blog do 15 de xuño)

El ascensor, un desafortunado proyecto (18-10-2008)

El parque de indianos (08-11-2008)

Las piscifactorías, otra vez de actualidad (22-11-2008)

Un pleno para la crisis (28-11-2008)

Impuestos municipales (06-12-2008)

El Plan Sectorial del casco antiguo (10-01-2009. Publicado no blog o día 3, co título 'El plan sectorial de Ribadeo')

Sostenella y no enmendalla (28-02-2009)

Vandalismo institucional (27-06-2009)

La excesiva presión salarial asfixia al Ayuntamiento (10-10-2009)

El control del poder político (30-10-2009)

Vaya tropa (21-11-2009)

Administraciones locales en crisis (05-12-2009)

El comportamiento de los concejales en el pleno (20-03-2010)

Administraciones enfermas de obesidad (08-05-2010)

La suerte está echada (29-05-2010)

Hacer el ridículo (19-06-2010)

Movimientos extraños en el PSOE comarcal (31-07-2010)

La bolsa de los 68 000 euros y otros privilegios (14-08-2010)

Setembre est là, l’été s’en va (21-08-2010)

El nido del cuco (25-09-2010)

Empezar por casa (30-10-2010)

Política y demagogia, dos valores equivalentes (06-11-2010)

Reloj, no marques las horas (13-11-2010)

Los programas electorales de Ribadeo (11-12-2010)

Las pensiones y los políticos (22-01-2011)

Autoridades civiles en las procesiones (06-08-2011)

Negligencias urbanísticas (24-09-2011)

El pleno de los presupuestos (08-10-2011)

Grietas en el consistorio (15-10-2011)

Empieza la campaña electoral (22-10-2011)

El porqué de la crisis (31-03-2012)

La Xunta discrimina a Ribadeo (31-10-2014)

Remata Galicia no Masma? (12-05-2015)

A soldada dos alcaldes (25-07-2015)

O PP de Ribadeo non fai política (29-10-2015)

As mocións do pleno municipal (02-01-2016)


A su Mondoñedo querido.


Mondoñedo: pasado y futuro (15-2-2004)

Carta a los Reyes Magos (15-12-2006)

Mondoñedo, la ciudad de los valles (15-08-07)

Mondoñedo en el recuerdo (23-10-2014)

Cierre del bar Central de Mondoñedo (16-04-2015)

O Mondoñedo ilustrado (29-07-2015)

Erro na restauración da catedral de Mondoñedo (26-08-2015)

Mondoñedo e As San Lucas (15-10-2015)

El milagro de D. Enrique Cal Pardo (03-05-2016)


Sobre la playa de Las Catedrales y la Illa Pancha.


La playa de Las Catedrales ¿Una pesadilla? (23-07-2011)

Las Catedrales, destino universal (15-10-2012)

As Catedrais, o patrimonio natural máis importante de Ribadeo (01-07-2015)

A profanación da Illa Pancha (14-06-2016)


Todo lo que dejó escrito, publicado e inédito, deja constancia de su amor por el entorno en el que le tocó vivir y en especial por Mondoñedo y por su querido Ribadeo, que además lo vio nacer. El mejorar la vida de sus conciudadanos fue para él una inquietud vital y procuró hacerlo siempre dentro de la ética, la verdad y la honestidad que marcó su forma de ser. El haber liderado el movimiento que consiguió la Residencia para la tercera edad, representó para él, la mayor satisfacción de su vida. Su pueblo tiene con José María Rodríguez Díaz, una deuda perenne.

Jorge Sampedro Reimúndez

"

    Libro homenaxe, contendo, entre outras cousas, Don Secundino Martínez Montenegro (O Cura vello), e Semblanza de un guerrillero, José Luis Trigo Chao ('el Gaurdarríos')

    Obras non reseñadas arriba e publicadas no blog:

Deslinde del concejo de Ribadeo (traballo atopado por el)

Pro PP a Mariña remata no Masma

Esperautano y la cristianización de la Comarca del Eo

Novo pacto de estado pola residencia

Vaia espectáculo

El crepúsculo de Ribadeo

Atmósfera tensa en Ribadeo. Nubarrones en el horizonte

Indianos (10 de xullo de 2015) 

Evocación de tiempos pasados en Ribadeo (10 de setembro de 2014) 

Por que será? (3 de novembro de 2015)

O PP e a residencia de Ribadeo (18 de outubro de 2015)

A praia das Catedrais ou como destruír un monumento ()

O paso dun santo por Mondoñedo ()

Se queren algo, que se presenten ás eleccións (maio 2015)

Sospechosa dilación de una investigación (25 de abril de 2012)

A quien algo quiere, algo le cuesta ()

Na presentación dun libro de Pablo Mosquera (21 de maio de 2010)

El futuro de la Mariña Lucense (14 de xuño de 2006)

El nombre del auditorio municipal (9 de xuño de 2006)

Decepción (20 de xuño de 2006)

Consecuencias de gobernar sin programa (21 de xuño de 2006)

Pleno municipal del 10.07.06 (11 de xullo de 2006)

Desgoberno na xestión (18 de xullo de 2006)

Feísmo en Ribadeo (24 de xullo de 2006)

Pregón de la Jira de Santa Cruz (5 de agosto de 2006)

Una piscifactoría en Piñeira (21 de agosto de 2006)

El castro de 'As Grobas' (27 de agosto de 2006)

Rechazo de la Xunta al PXOM de Ribadeo (2 de setembro de 2006)

Está en venta el concejo de Ribadeo? (9 de setembro de 2006)

Pleno municipal (16 de setembro de 2006)

Era inevitable (21 de setembro de 2006)

Otra piscifactoría en Ribadeo (28 de setembro de 2006)

Mondoñedo. As San Lucas (13 de outubro de 2006)

Empieza la movida de los políticos (22 de outubro de 2006)

Talleres de risoterapia (30 de outubro de 2006)

Peligro para la fauna de la ría (29 de novembro de 2006)

El virus del crecimiento (2 de decembro de 2006)

Gobernar con el silencio del pueblo (15 de decembro de 2006)

Lo que perdió Ribadeo (16 de decembro de 2006)

Lo que el pueblo quiere saber (25 de decembro de 2006)

Rechazo del alcalde a la mesa de asociaciones (30 de decembro de 2006)

Gobernar improvisando en Ribadeo (31 de decembro de 2006)

Feliz 2007 (1 de xaneiro de 2007). (2)

La nueva clase política (1 de xaneiro de 2007)

Recuperar la ética en los concejos (5 de xaneiro de 2007)

Lo que el viento se llevó (15 de xaneiro de 2007)

O Peche do porto de Mirasol (16 de xaneiro de 2007)

Sólo un eslabón (20 de xaneiro de 2007)

Calentando motores (30 de xaneiro de 2007)

O labrego e a serpe (1 de febreiro de 2007)

El gallinero anda revuelto en Ribadeo (2 de febreiro de 2007)

Gobernar por el bien del pueblo (10 de febreiro de 2007)

El concejal disidente (14 de febreiro de 2007)

Incumplimiento de la 1ª propuesta del PSOE de las elecciones pasadas (17 de febreiro de 2007) 

Incumplimiento de la 2ª propuesta del PSOE de las elecciones pasadas (19 de febreiro de 2007)

Horizontes oscuros (24 de febreiro de 2007)

El silencio del pueblo (28 de febreiro de 2007)

Incumplimiento de la tercera propuesta electoral del PSOE de Ribadeo (3 de marzo de 2007)

Incumplimiento de la cuarta propuesta del PSOE de las elecciones pasadas (12 de marzo de 2007)

Deprimente espectáculo (13 de marzo de 2007)

Nefando adunterio (15 de marzo de 2007)

Incumplimiento de la 5ª propuesta del PSOE de las elecciones pasadas (17 de marzo de 2007)

Se acentúa la tensión en los plenos de Ribadeo (22 de marzo de 2007)

Una lección de pasotismo (22 de marzo de 2007)

Incumplimiento de la 6ª propuesta electoral del PSOE de las elecciones pasadas (24 de marzo de 2007)

Así es Mondoñedo (29 de marzo de 2007)

Cuatro opciones para Ribadeo (31 de marzo de 2007)

Cuando la vergüenza se pierde (3 de abril de 2007)

Incumplimiento de la 7ª propuesta electoral del PSOE de las elecciones pasadas (7 de abril de 2007)

La otra lectura del balance que hace el alcalde de Ribadeo (7 de abril de 2007) 

Mandar y gobernar (10 de abril de 2007)

Incumplimiento de la 8ª propuesta electoral del PSOE de las pasadas elecciones (15 de abril de 2007)

De trampas y tramposos (17 de abril de 2007)

Cada uno tiene lo que se merece (19 de abril de 2007)

Incumplimiento de la 9ª promesa electoral del PSOE de las elecciones pasadas (21 de abril de 2007)

Un suspenso morrocotudo (27 de abril de 2007)

Incumplimiento de la 10ª propuesta electoral del PSOE de las elecciones pasadas (27 de abril de 2007)

El final de una gran pesadilla (5 de maio de 2007)

Ribadeo, una olla a presión (13 de maio de 2007)

La participación del pueblo en la vida política (20 de maio de 2007, republicado o 10 de novembro con retoques de redacción)

¿Mandar o gobernar? (26 de maio de 2007)

Mondoñedo, la ciudad de los bellos paisajes (28 de maio de 2007)

Cambio de rumbo político en Ribadeo (30 de maio de 2007)

Ribadeo, ¿una villa o una ciudad? (6 de xuño de 2007)

En busca del tesoro del Marqués (9 de xuño de 2007)

Un alcalde en pecado original (9 de xuño de 2007)

Calla, pueblo, calla (16 de xuño de 2007. Nota: hai outro artigo co mesmo título o 16 de maio de 2008)

La política, ¿profesión o vocación? (25 de xuño de 2007)

El sueldo del alcalde de Ribadeo (30 de xuño de 2007) [Nota: é unha modificaicón do anterior]

Empiezan las discrepancias en el concejo de Ribadeo (30 de xuño de 2007) 

Un extraño convenio (12 de xullo de 2007)

Sin agua en el parque de Ribadeo (16 de xullo de 2007)

Un pleno muy flojo y descuidado (17 de xullo de 2007)

La playa de O Cargadoiro (21 de xullo de 2007)

¿El concejo en bancarrota? (29 de xullo de 2007)

Un burro en el parque de Ribadeo (4 de agosto de 2007)

Herencias políticas (16 de agosto de 2007; republicado o 2 de novembro)

Efemérides Ribadenses (29 de agosto de 2007)

Miscelánea ribadense (7 de setembro 2007)

Tranquilidad en la villa de Ribadeo (12 de setembro 2007)

La atalaya de Ribadeo (21 de setembro 2007)

Los cien días de gracia (24 setembro 2007)

Cien días después (27 de setembro 2007)

Puede que sea legal, pero no es ético (6 de outubro de 2007)

Degradación política (13 de outubro de 2007)

Volver a las andadas (20 de outubro de 2007)

Pleno Guinness (14 de novembro de 2007)

Amnistía general (17 de novembro de 2007)

Pasos elevados y bandas rugosas (8 de decembro de 2007)

Ambiente navideño (15 de decembro de 2007) 

Balance de fin de año (21 de decembro de 2007)

Pleno extraordinario: un partido de vuelta (29 de decembro de 2007)

Yacimientos arqueológicos en Ribadeo (3 de xaneiro de 2008)

Pasó la Navidad (6 de xaneiro de 2008)

O castro de As Cárcovas (8 de xaneiro de 2008)

Un pleno con estilo (16 de xaneiro de 2008)

Quo vadis, Ribadeo? (26 de xaneiro de 2008)

Los 400 euros de ZP (1 de febreiro de 2008)

Iglesia y estado (8 de febreiro de 2008) 

Pleno Municipal (9 de febreiro de 2008)

Una luz en el horizonte de Ribadeo (17 de febrero de 2008)

Conflicto de intereses (16 de xaneiro de 2009)

Corrupción y poder (29 de febreiro de 2008) 

Un pleno histórico para Ribadeo (11 de marzo de 2008)

El PGOM de Ribadeo (16 de marzo de 2008)

Iglesia y estado (4 de abril de 2008, reforma do de 8 de febreiro)

Don Santos y el Museo de Mondoñedo (10 de abril de 2008)

La paja en el ojo ajeno (19 de abril de 2008)

¡Increíble! (22 de abril de 2008)

Ribadeo va, al fin, por buen camino (25 de abril de 2008)

No todo el monte es orégano (2 de maio de 2008)

Atmósfera de crispación (10 de maio de 2008)

Calla, pueblo, calla (16 de maio de 2008. Nota: hai outro artigo co mesmo título o 16 de xuño de 2007)

Un pleno Guinness (20 de maio de 2008)

Comentarios de la calle (24 de maio de 2008)

Cuando la vergüenza se pierde (31 de maio de 2008)

En busca del río Mera (16 de xuño de 2008)

Mal uso del dinero público (21 de xuño de 2008)

Castro da Aira da Croa, en Arante (25 de xuño de 2008)

Un nuevo estilo de gobernar (12 de xullo de 2008)

Desprecio a los vecinos en los plenos (15 de xullo de 2008)

De aquellos polvos, estos lodos (20 de xullo de 2008)

Los coletazos de una pesadilla (26 de xullo de 2008)

Ribadeo y su ría (30 de xullo de 2008)

Cuidar los pequeños detalles (16 de agosto de 2008)

Ausencia temporal (28 de agosto de 2008)

Austeridad municipal (20 de setembro de 2008)

Cuando el pueblo habla (27 de setembro de 2008)

Como en San Antonio de Loureiro (3 de outubro de 2008)

El ascensor, un desafortunado proyecto (10 de outubro de 2008)

El orinal de King kong (18 de outubro de 2008)

Pleno extraordinario en Ribadeo (22 de outubro de 2008)

El parque de indianos (31 de outubro de 2008)

¿Quién tiene la culpa? (9 de novembro de 2008)

El nuevo plan acuícola (14 de novembro de 2008)

El pleno de los impuestos (21 de novembro de 2008)

Impuestos municipales (29 de novembro de 2008)

La página web del concejo de Ribadeo (7 de decembro de 2008)

Huelga de vendedores ambulantes (12 de decembro de 2008)

Feliz Navidad (17 de decembro de 2008)

Año nuevo, vida nueva (27 de decembro de 2008)

La solución de un conflicto (30 de decembro de 2008)

Bandas reductoras de velocidad (10 de xaneiro de 2009)

El pleno de la oposición (20 de xaneiro de 2009)

El uso de los espacios públicos (23 de xaneiro de 2009)

Superar el individualismo (31 de xaneiro de 2009)

Miscelánea de temas ribadenses (6 de febreiro de 2009)

Qué hacer el uno de marzo? (14 de febreiro de 2009)

Sostenella y no enmendalla (21 de febreiro de 2009)

Utilización abusiva del parque (28 de febreiro de 2009)

Ribadeo frente a la nueva situación poselectoral (7 de marzo de 2009)

El conflicto en el mercado de Ribadeo (14 de marzo de 2009)

Temas Ribadenses (21 de marzo de 2009)

Vivir en Ribadeo (28 de marzo de 2009)

Mailoc y Bretoña (6 de abril de 2009)

Excavaciones en el castro de as Grobas (11 de abril de 2009)

Transparencia en la gestión de gobierno (18 de abril de 2009)

Respuesta municipal a la crisis (25 de abril de 2009)

Mirar con los dos ojos (2 de maio de 2009)

Sigue el folclore (9 de maio de 2009)

Las asociaciones de vecinos y los políticos (15 de maio de 2009)

Un pleno distinto (20 de maio de 2009)

Pelayo, el Obispo Santo de Ribadeo (29 de maio de 2009)

La Atalaya ya es historia (5 de xuño de 2009)

Fronteras idiomáticas frente al turismo (12 de xuño de 2009)

Vandalismo institucional (20 de xuño de 2009)

La Colegiata de Ribadeo (24 de xuño de 2009)

Un barrendero para Ribadeo (2 de xullo de 2009)

Administrar en tiempos de crisis (10 de xullo de 2009)

El pleno de los presupuestos de Ribadeo (14 de xullo de 2009)

Construcción de la nueva colegiata de Ribadeo (16 de xullo de 2009)

Flecos del pleno anterior (21 de xullo de 2009)

San Esteban de Pagá (25 de xullo de 2009)

Rinlo, una joya en peligro (24 de agosto de  2009)

La subida de impuestos ue se avecina en el concejo de Ribadeo (28 de agosto de 2009)

San Esteban de Augas Santas (5 de setembro de 2009)

Las fiestas de Ribadeo (11 de setembro de 2009)

Administrar en tiempos de crisis (18 de setembro de 2009)

El último pleno de Ribadeo (22 de setembro de 2009)

Antigüedad de la ermita de San Esteban de Aguas Santas (25 de setembro de 2009)

La excesiva presión salarial asfixia al concejo de Ribadeo (2 de outubro de 2009)

El Gayás de Ribadeo (9 de outubro de 2009)

El poder y los partidos políticos (16 de outubro 2009)

El poder y los partidos políticos (II) (23 de outubro de 2009)

Actuaciones temerarias en Rinlo (30 de outubro de 2009)

Un geriátrico nuevo para Ribadeo (8 de novembro de 2009)

Pleno municipal en Ribadeo (10 de novembro de 2009)

¡Vaya tropa! (14 de novembro de 2009) 

Covelas versus Cubelas (21 de novembro de 2009)

Administraciones locales en crisis (27 de novembro de 2009)

Simplemente Coruña (5 de decembro de 2009) 

La decadencia de Ribadeo (11 de decembro de 2009)

Empieza la competición (19 de decembro de 2009)

Feliz Año Nuevo (26 de decembro de 2009)

Cuando algo va mal (31 de decembro de 2009)

La democracia no es esto (9 de xaneiro de 2010)

La degradación de la vida política (15 de xaneiro de 2010)

¡Ay, si las ranas voratan! (22 de xaneiro de 2010)

¿Y Ribadeo? (30 de xaneiro de 2010)

La continuidad del ISM en Ribadeo (5 de febreiro de 2010) 

El pueblo de Ribadeo y su concejo (12 de fereiro de 2010)

El sucio juego político (19 de febrero de 2010)

La gestión del concejo de Ribadeo ante la crisis (24 de febrero de 2010)

Asturias se enfrenta a Ribadeo (6 de marzo de 2010) 

¿Es esto una democracia? (13 de marzo de 2010) 

Los concejales del ayuntamiento de Ribadeo (17 de marzo de 2010) 

Otras curiosidades del pleno municipal de Ribadeo (24 de marzo de 2010) 

La democracia en España (2 de abril de 2010) 

Los peregrinos caminan a Compostela (9 de abril de 2010)

Laissez faire (15 de abril de 2010) 

El futuro de la tercera edad (23 de abril de 2010) 

Ribadeo, un concejo enfermo de obesidad (30 de abril de 2010) 

Todos queremos más (8 de maio de 2010) 

Pleno de mayo en Ribadeo (15 de maio de 2010) 

¿Nuevo escenario político en Ribadeo? (19 de maio de 2010) 

Alea jacta est! (22 de maio de 2010)

La gran mentira (28 de maio de 2010) 

Un museo para Ribadeo (4 de xuño de 2010) 

La venganza (11 de xuño de 2010) 

Lamentos tardíos (18 de xuño de 2010) 

El momento político actual en Ribadeo (26 de xuño de 2010) 

¡Y sigue el perrinche! (3 de xullo de 2010) 

El pregón del Carmen (17 de xullo de 2010) 

Movimientos extraños en el PSOE de la Mariña lucense (24 de xullo de 2010) 

Sin decisiones ante la crisis (31 de xullo de 2010) 

La bolsa de los 68 000 euros y otros privilegios (7 de agosto de 2010) 

'Septembre est lá, l'été s'en va' (agosto 2010) 

Los políticos y los ciudadanos (20 de agosto de 2010) 

Las espadas en alto (28 de agosto de 2010) 

¿Quousque tandem? (10 setembro 2010) 

Las garrapatas (1 de maio de 2012) 

Bellas e inolvidables estampas de los años cuarenta: evocación de tiempos pasados en Ribadeo (10 de setembro de 2014)

El nido del cuco (17 de setembro de 2010) 

Cosas de Ribadeo (24 de setembro de 2010)

El concejo de Ribadeo frente a la crisis (1 de outubro de 2010)

Pasos elevados ilegales (9 de outubro de 2010)

A Cambela (16 de outubro de 2010)

Empezar por casa (22 de outubro de 2010)

Política y demagogia (30 de outubro 2010)

Reloj, no marques las horas (5 de novembro de 2010)

Arante (12 de novembro de 2010)

El puente de Arante en el último pleno municipal (16 de novembro de 2010) 

¿Creen vds. en los Reyes Magos? (20 de novembro de 2010)

Mostrengos (27 de novembro de 2010)

Los programas electorales (4 de decembro de 2010) 

Los hidalgos de Vilaselán (10 de decembro de 2010)

Atentados contra el patrimonio en Ribadeo (16 de decembro de 2010)

Un pueblo deslumbrado por la democracia (26 de decembro de 2010)

Las pensiones y la clase política (16 de enero de 2011)

Las vidrieras del cementerio de Ribadeo (22 de enero de 2011)

Edelmiro Bascuas López, Doctor Honoris Causa (7 de febreiro de 2011)

Expolio del patrimonio religioso de Cedofeita (6 de marzo de 2012)

Si quieren algo, que se presenten a las elecciones (19 de maio de 2015)

Edelmiro Bascuas López, eminente investigador de hidronimia galega (9 de agosto de 2015)

--

1 Nota: esta entrada está publicada orixinariamente a 8 de maio de 2021 ás 18:30, momento ó que se refire o texto inicial, se ben foi variada repetidas veces para a súa actualización.↩

 2 Esta é unha entrada atípica no blog de José Mª que se conserva a modo de curiosidade.↩

--

José Mª Rodríguez


 

Outros Artigos de José María.