20220117

Coronavirus en Ribadeo, luns 20220117

    Acadando máximos: 301 casos, incidencia de 3010 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Vilalba, luns 20220117

    Segue a subir. 380 casos, incidencia de 2699 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Consumo, recursos, servizo

    Estamos afeitos a mirar as cousas dun determinado xeito, e moitas veces é difícil sacarnos de aí para ter outra visión máis ampla, para poder ampliar a nosa base de pensamento. Como cando dicimos 'macrogranxa' e non imaxinamos que, poñamos, 7000 cochos xuntos podan producir tanta merda ou mexos como toda a vila de Ribadeo, ou de Vilalba. Iso, sen aprezar tampouco a diferenza que supón que a extensión das vilas sexa moitas veces superior á extensión das granxas, cos cochos semiinmobilizados e xuntiños de xeito que iso da 'separación social' que empregamos contras os contaxios na sociedade humana é un imposible que leva á xeralización da medicación dos cochos que nos van servir de alimento. Ou que o sistema de saneamento dunha granxa teña pouco que ver co sistema de saneamento dunha vila comparable en volume tratado. Ou o de limpeza nas habitacións e aseo persoal co de limpeza nas xaulas (si, xaulas) e aseo dos porcos. Pero, como iso das macrogranxas entrou en campaña electoral, podemos mirar artefactos máis próximos a nós. Poñamos, un coche.

    A ver se me explico. Collo un coche que coñezo, o meu actual. Vai vello, aínda que ten resultado moi bo e de baixo consumo. Leva case 400 000 km ás costas ó noso servizo, e se fose persoa, xa tería sido chamado a votar algunha vez. Para chegar a ser, foron necesarios uns 1400 kg de diversas substancias, a meirande parte, ferro. Unha masa case vinte veces a miña e un ferro que, por certo, tivo que viaxar, que ser transportado, milleiros de km antes de chegar a ser coche, pasando polas fundicións, claro. Curioso que, mercado novo ó peso, custara uns 10 €/kg. Abondo máis caro que calquera alimento 'normal' daquela.

    En todas as viaxes que fixo foi abondo frugal: calculo que 'só' consumiu uns 20 000 L de gasóleo, 17 000 kg. Para facernos idea, un camión cisterna. Un peso de combustible máis de 200 veces o meu. Unha cantidade equivalente a pouco menos da metade da cantidade de auga que bebe unha persoa na súa vida duns 80 anos, catro veces máis lonxeva que o coche. Combustible que tivo que manufacturarse (co conseguinte consumo enerxético) e traerse tamén de varios milleiros de km de distancia. Por certo, só a cantidade de dióxido de carbono que lanzou a atmosfera en todo ese tempo sobrepasa as 54 toneladas, ou, en volume no aire, os 27 millóns de litros, 27 000 m3 (unha ‘piscina’ de 100 m x 100 m cunha profundidade uniforme de 2,7 m). As outras cousas que emitiu non sabería calculas todas.

    Claro que, 400 000 km de servizo supoñen, de haber estrada, 10 voltas á Terra polo ecuador ou polos polos. Ou a distancia á Lúa e algo máis. Ou, camiñando a unha velocidade nin rápida nin lenta, 100 000 horas: a oito horas diarias, uns 33 anos. Dito doutro xeito, para emular o recorrido, tería que ter camiñado unha xornada laboral un día de cada dous dende que nacín. E teño claro que moitas veces non podería levar a carga correspondente comigo...

    Ou sexa, un grande servizo dunha marabilla tecnolóxica, por moito que haxa outras máis marabillosas e actuais. A costa dun consumo de recursos para un cuarto dunha vida humana que podemos dicir que marabilla tanto como que espanta.

20220116

It's not street art, but seems it!

    Non, non é 'arte de rúa', graffitti ou semellante, senón natureza en vivo, facendo deseño  e esculpindo a obra humana. Pero parecer, paréceo!

    Pode verse na ribandense praciña de Álvarez Miranda, por baixo de varios graffitti nunha parede non hai tanto restaurada.




    A situación da praciña e a parede fotografada (en amarelo) no OpenStreetMap:


 

Coronavirus en Vilalba, domingo 20220116

    Xa é tradición: volve subir. 372 casos, incidencia de 2542 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Ribadeo, domingo 20220116

    Segue a tradición: novo aumento. 283 casos, incidencia a 14 días por cada 100 000 habitantes: 2830.

Anteriores.


20220114

Combatendo a desinformación. Informe sobre o galego en Asturias.

    Par que informar se se logra vender máis desinformando? Esa parece ser a liña dalgúns medios supostamente informativos. Liña que se ve de xeito claro en cuestións que controlamos máis de preto ou das que podemos procurar información máis doada.

    Estes días levantouse unha polémica sobre a 'petición de oficialidade' do galego en Asturias. A cousa ven do informe que deixo abaixo, "Informe da Real Academia Galega sobre o galego de Asturias e a súa oficialidade na reforma do Estatuto de Autonomía do Principado", e que parécese ó que din os medios polemistas como o ovo ós gusanos que comeu a galiña para poder facelo. Por iso, polo momento, non comento máis. Só deixo o informe abaixo, como dixen, para ler aquí mesmo ou descargar, a máis da ligazón anterior da Real Academia Galega, noutro par de sitios onde está cargado.  

    Informe sobre o galego de Asturias e a súa cooficialidade (en Issuu).

    Informe en Slideshare.

Coronavirus en Ribadeo, venres 20220114. Despois do axuste, segue a subir

    213 casos, incidencia de 2130 por cada 100 000 habitantes. Segue para arriba.   

Anteriores.


Coronavirus en Vilalba, venres 20220114. Despois do axuste, segue a subir.

    Despois do axuste, polo cambio de xeito de medición segue a subir. 286 casos, 2031 de incidencia a 14 días por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.


20220113

Coronavirus en Ribadeo, xoves 20220113

    Aumento nunca visto. 208 casos, incidencia de 2080 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Vilalba, xoves 20220113

    Fin de festa. Aumento rápido. 279 casos. 1982 de incidencia ós 14 días por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.


20220112

TRANQUILIDAD EN LA VILLA DE RIBADEO. José María Rodríguez (2007)

    José María pasa nesta entrada á esfera estatal, en deixar de comentar cousas de Ribadeo. Ademais, ó final fai unha reflexión que debe indicar que ten recibido críticas interesadas polos seus artigos.

Miércoles, 12 de septiembre de 2007

TRANQUILIDAD EN LA VILLA DE RIBADEO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 11:19

TRANQUILIDAD EN LA VILLA

La vida política en Ribadeo está viviendo un período en el que la noticia está, precisamente, en la ausencia de noticias. Un período de calma, quizás engañosa, como aquella que se instala en el ojo del huracán pero que en cualquier momento puede estallar. Es la calma tensa que suele preceder a la tempestad. Pero, mientras tanto, se vive sin la habitual agitación social que padecíamos en la etapa del gobierno anterior. El pueblo disfruta sin sobresaltos de la calma que da la tranquilidad. Nada comparable, pues, por el momento, a otras situaciones pasadas. Las noticias con las que nos sorprenden los medios son las propias del discurrir de la vida.

Una de ellas ha sido, en estos días pasados, la renovación de la directiva de la asociación de vecinos de Ribadeo, O TESÓN, que, pasado ya el período vacacional, se dispone a afrontar una nueva etapa de actividad, abordando los temas de interés social que demanden los socios y vecinos de Ribadeo. Por otra parte, ha sido noticia, también, la tan anunciada subida de precios en artículos de primera necesidad: la barra del pan, el pollo, los huevos, la carne y la gasolina. Es la desagradable sorpresa postvacacional que nos espera. Una medida que afectará gravemente, sin duda, a la capacidad económica de nuestros bolsillos, sobre todo si tenemos en cuenta la pequeñaa renta per cápita en que se mueve la provincia de Lugo. Como siempre, será la clase más débil la que va a padecer las consecuencias de la carestáa de vida que se avecina. Los pequeños negocios turísticos de esta comarca se quejan de lo mal que les ha ido este verano ante un turismo que se mostró escaso en sus dispendios. Menos mesas ocupadas que en años pasados, muchos menús del día o bocadillos y jarras de tinto para sustituir a las botellas de marca. Jóvenes parados ante los escaparates de los comercios sin atreverse a entrar y la gente mayor calculando los precios de los productos antes de meterlos en el carrito del súper. Y mientras que la mayoría de las familias se encuentran al límite de su endeudamiento y las hipotecas y los productos de consumo amenazan con más aumentos, Zapatero trata de consolar a la gente con los optimistas datos macroeconómicos en que nos movemos: el superávit presupuestario, el PIB, la inflación controlada, la tasa de crecimiento, etc. Todo eso suena muy bien. Pero a la gente le pasa como al paciente a punto de morir al que los médicos consuelan diciéndole que se encuentra muy bien de la tensión y del colesterol. ¿Estamos ante un resfriado pasajero o es el preludio de los años de las vacas flacas que siempre siguen a los de las vacas gordas? Únicamente se salvarán de la quema los funcionarios que hayan ejercido en la política. Esos verán aumentadas considerablemente sus retribuciones con cargo a nuestros impuestos para compensar así, según dicen, la pérdida de promoción en su carrera. ¿Y qué pasa con aquellos que, sin ser funcionarios, suspendieron su actividad o su promoción empresarial o laboral mientras dedicaban su tiempo a la política? Una equivocada medida de la Xunta que llena de indignación a los ciudadanos y crea alarma social.

Y en otro orden de cosas, comentar que Ribadeo ha alcanzado un nuevo e histórico hito que despierta los celos de nuestros vecinos del Principado que piden neutralizar la influencia que ejerce nuestra villa en el Occidente de Asturias. Ignoran que este fenómeno de crecimiento no depende de la acción de los políticos, sino que está respaldado por muchos años de tradición, por una situación geográfica privilegiada y por la historia que tiene detrás. Según manifiesta el alcalde, el padrón municipal ha superado los 10 000 habitantes. Parece que se van cumpliendo los auspicios del alcalde de convertir nuestra villa en 'unha pequena cidade'. Pero, ¡cuidado!, que no es oro todo lo que reluce. Este desarrollo poblacional requiere más y mejores infraestructuras. ¿En dónde están? ¿En dónde están los aparcamientos, las calles anchas con sus aceras, los parques y zonas verdes, las guarderías y parques infantiles? Soluciones urgentes que Ribadeo necesita pero que parece que se van prolongando ad kalendas graecas.

Y en este espacio, frente a quienes rechazan mis comentarios y en uso de mi libertad que, como decía Don Quijote a Sancho, 'es uno de los más preciosos dones que a los hombres dieron los dioses', llevo ya tiempo ejerciendo la crítica sobre ciertas posiciones y actuaciones, a mi modo de ver equivocadas, protagonizadas por ciertos por ciertos gestores de lo público en Ribadeo que afectan negativamente a la vida social y política de nuestro concejo. Ser crítico no es estar en contra de nadie. Al revés, es una forma de ayudar a construir. Otra cosa son las personas o los corrillos, hoy tan de moda, que, apoyándose muchas veces en la mentira, tiran la piedra y esconden la mano, cuando la crítica no legitima las posiciones y actuaciones de algunos de sus mecenas.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

Xa fixeches a túa alegación?

    Pode que non te afecte un parque eólico dos previstos, senón outro, ou que de xeito directo non te afecte ningún, pero teñas claro que debes actuar en defensa de todos e do noso futuro. Polo momento, para os novos parques eólicos, estase no período de alegacións. Para o Parque Eólico Fonte Barreiros, que afecta directamente ós concellos de Ribadeo, Barreiros e Foz, hoxe, día 12, é o último día de alegacións. Aínda estás a tempo de sumarte a iniciativas como as de #eolicosnamarinhaasínon (Eólicos na Mariña, así non) ou de presentar a túa propia alegación.






Coronavirus en Vilalba, mércores 20220112

    Volve a subir. 210 casos, incidencia de 1492 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Ribadeo, mércores 20220112

    A subir de novo! 142 casos, incidencia a 14 días, 1420 por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.

20220111

20220110

Coronavirus en Vilalba, luns 20220110

    Segue á baixa. 205 casos, incidencia de 1456 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Ribadeo, luns 20220110

    ''Un pasiño para diante, un pasiño para atrás'... 130, incidencia de 1300 a 14 días por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.


20220109

A mortalidade durante a pandemia en Ribadeo e Vilalba (2020)

    Dende hai tempo levo seguindo a incidencia do coronavirus en Ribadeo, e, dende pouco despois, tamén en Vilalba. Nos primeiros tempos, ano 2020, a confusión foi grande en tódolos sentidos. Tamén estatística. Tense amosado que houbo fallos e manipulación, dificultando o cómputo non só de afectados, senón tamén de falecidos, con casos flagrantes, como o de seguimento do que pasou nas residencias de maiores, que esperemos se aclare máis algún día e no seu caso se trate á xente responsable dun xeito máis humano do que eles trataron a quen sufriu a súa actuación e a disfunción institucional. 

    En relación ó número de mortes debidas ó coronavirus, hai que ter en conta que a pandemia non actuou soa: a interacción con outras causas non pode resolverse con un 'esta morte é debida ó 60 % polo coronavirus e ó 40 % por "x"', e listo. Non pode a moitos niveis, tampouco a nivel estatístico. De calquera xeito, unha vez coñecido o número de mortes total de cada localidade, pode verse a variación en relación a outros anos e de aí apuntar a incidencia de novas causas que non existiran neses anos. Iso foi o que fixo entre outras entidades eldiario.es hai xa un tempo para tentar aclarar as cifras, e o que comento aquí para os concellos sinalados.

   Na noticia do diario, https://www.eldiario.es/sociedad/radiografia-70-000-muertes-peor-pandemia-exceso-mortalidad-municipio-municipio_1_8567930.html, poden atoparse mapas como os que deixo abaixo, que indican que en Ribadeo morreu no 2020 menos xente que a media da que morreu ano a ano nos cinco anos anteriores, cinco falecidos menos. O mesmo pasou en Vilalba, dous falecidos menos.

    Quere iso dicir que a pandemia mellorou a saúde en ambos lugares? Fiemos un pouco máis fino.

    En primeiro lugar, as estatísticas tenden a ser menos precisas nos datos e predicións canto menor é a poboación afectada. Aínda así, a poboación de ambos concellos é abonda como para que a variación esperada sexa pequena, pero non tanto como para tomalas ó pé da letra e considerar que o exceso ou defecto observado (cinco mortes sobre 132 nun caso, dous sobre 211 noutro) teña que ser debido de xeito exacto ó coronavirus ou a outra causa concreta, sen máis apuntes. É dicir, sen que poidamos non considerar outra explicación.

    No 2020 os dous concellos tiñan menos poboación que na media dos anos anteriores, un 0,6 % e un 1,9 % menos para Ribadeo e Vilalba, respectivamente. Como as variacións en porcentaxe de mortes son do 4%menos para Ribadeo e do 1 %menos para Vilalba, xa temos unha visión diferente da inicial: en Vilalba a mortandade xa superaría a media dos anos anteriores. En Ribadeo, a situación sería diferente, a variación de poboación foi relativamente tan pequena que non daría explicación de máis dunha das 'non mortes'.

    Mais é de aquí de onde se pode comezar a facer elucubracións. Todos sabemos que o uso das máscaras case extinguiu a gripe, incluídas as mortes a ela debidas. No ano 2019 morreron de gripe en España 3900 persoas, isto é, algo menos de unha por cada 10000. E iso daría conta de outra persoa máis salvada en Ribadeo e en Vilalba. Dese xeito, restando esa morte, Vilalba aumentaría os números vermellos nas mortes de 2020 en relación ós cinco anos anteriores, mentres Ribadeo aínda tería un 'saldo a favor' doutras tres mortes.

    Se pasamos ós accidentes de tráfico, no 2020 causaron case 500 mortes menos que no 2019, coido que explicables en boa parte polas restricións de movemento. E, aínda que iso representa unha diferenza de mortes de só unha por cada 100 000 habitantes a nivel estatal, así seguiríamos sumando.

    Recollendo o que xa indiquei ó comezo, que as estatísticas non son en xeral algo que determine totalmente incidencias para ser atribuídas a unha causa, coido que a pandemia fixo posible unha certa mentalidade de coidado dos demais e de autocoidado, ao menos durante un certo tempo, o que propiciou un pequeno descenso da mortalidade 'normal' ata entón. En España, no 2020 morreron unhas 75 000 persoas máis que no 2019. Esa tamén é a cifra aproximada que dá o INE para as mortes por coronavirus. Polo que remato de dicir, entendo que o número de mortes que tiveron ó coronavirus como causa 'principal' ou como 'agravante' foi algo superior, aínda que facendo números non me leve máis aló dos 80 000 casos, algo menos de dous por cada 1000 habitantes, que de xeito proporcional -só a nivel de exercicio mental, pois a incidencia en ambos casos, mesmo en Vilalba co brote no asilo, foi inferior á media española- levarían a uns 17 mortos en Ribadeo e uns 25 en Vilalba. O número exacto? Cóidate.





Coronavirus en Ribadeo, domingo 20220109

    Lento, pero baixa. 127 casos, incidencia de 1270 a 14 días por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.


Coronavirus en Vilalba, domingo 20220109

    217 casos, segue a baixar. Incidencia a 14 días, 1541 por cada 100 000 habitantes.

Anteriores.
 

20220107

Coronavirus en Ribadeo, venres 20220107

    Hoxe, baixada. Pode ser engnosa, depois de festivos, pero é bixada. 132 casos, incidencia de 1320 por cada 100 000 habitante a 14 días.

Anteriores.


Coronavirus en Vilalba, venres 20220107

    257 casos, só un máis ca onte, incidencia 1825 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

Anteriores.


20220106

Non lle pido ós reis, abogo por xustiza. Evaristo Lombardero

         Esta é unha alegación que presentei a este proxecto xunto co grupo Eólicos na Mariña, así non. A intención era que houbese unha alegación que puxese en primeiro plano os temas relativos á saúde. Esto é un refundido de varios documentos que me chegaron pero gustaríame seguir traballando no tema e se hai persoas interesadas ter un contacto para ver de engadir máis aportacións. Gustaríame suliñar que o proxecto contempla grandes movementos de terras e maquinaria xunto da presa de Lexoso, onde se atopa unha das tomas da auga de bébeda de Ribadeo e mais en un ensanchamento da pista que vai paralela ao rego de Noceda que tamén surte á devandita presa, pero na memoria do proxecto o encoro de Lexoso NON EXISTE. Pola sua banda o Concello de Ribadeo non ten decidido se vai presentar alegacións cando faltan 5 días para que se peche o prazo.

SUBDELEGACIÓN DO GOBERNO EN GALICIA 

Área de industria e Enerxía 

Praza de Ourense, nº 11, A Coruña, C.P. 15003. 

 

Don Evaristo Lombardero Rico, con DNI: Nºxxxxxxxxxx, con domicilio a efectos de notificacións en xxxxxxxxxxxx, Piñeira,  municipio de Ribadeo, provincia de Lugo, teléfono xxxxxxxxx. 

 

EXPÓN: 

Á vista do Anuncio da área de Industria e Enerxía da Delegación do Goberno en Galicia polo que se somete a información pública o Estudo de Impacto Ambiental e a solicitude de Autorización Administrativa Previa do Parque Eólico “FONTE BARREIROS” de 96 MW e a súa infraestrutura de evacuación na provincia de Lugo; BOE de Lugo número 246 de data 14 de outubro de 2021; Código do proxecto: Peol-383; e á vista da corrección de erros publicada no BOE número 282 de data 25 de novembro de 2021, por medio do presente escrito realiza as seguintes alegacións: 

 

1)INSUFICENTE CALIDADE DO E.I.A.

    A execución do Proxecto do Parque Eólico Fonte Barreiros leva aparellado o correspondente “Estudo de Impacto Ambiental”, e tralo seu análise, considérase incompleto e insuficiente. Abonda dicir que adica 69 páxinas a resumir o proxecto avaliado mentres abondan 10 páxinas para todo o inventario do medio natural e socioeconómico: as características climáticas, xeolóxicas, das augas, solos, vexetación, fauna, paisaxe, medio social, actividades económicas. Do mesmo xeito, os inventarios de espazos naturais, especies e bens patrimoniais son meras listas carentes dunha análise alén da propia enumeración. 

    Este deslexo amósase tamén nos apartados adicados a identificación de impactos e a súa avaliación, carente de xustificación algunha nin base científica. Nos seguintes puntos faise unha somera relación dos aspectos nula, insuficiente ou deficientemente tratados no EIA, particularmente no que atinxe á saúde humana, consierándose que DEBERA SER REXEITADO POLA SÚAS DEFICIENCIAS. 
  • 2) ALTO RISCO DE AFECCION A TRAIDA  DE AUGAS DO CONCELLO DE RIBADEO:  

    A traida municipal de augas de Ribadeo ten un punto de abastecemento na PRESA DO LEXOSO, abastecida polo rego do mesmo nome e máis polo rego de Noceda. Obviamente trátase de un punto da máxima sensibilidade localizado nun lugar inmediato a  onde o proxecto ten previsto importantes movementos de terra, pol tanto con presencia e actuación de grandes máquinas excavadoras e de transporte. Sin embargo este punto de alto risco non está identificado no inventario e non se teñen en conta os probabeis verquidos e impactos sobre a auga de bébeda e consumo humano, nen os graves efectos que pode ter sobre a saúde pública que non están avaliados no EIA.

        3) IMPACTO ACÚSTICO  

    O impacto acústico dos parques eólicos, xerado tanto pola mecánica como da aerodinámica da súa actividade, representa un dos principais impactos para as persoas, a fauna e os hábitats, polo que a análise profunda nesta materia resulta imprescindible. Porén, neste caso o Impacto Acústico derivado da actividade do propio parque unha vez iniciada a súa vida útil resulta insuficiente, vago e impreciso. De feito, o estudo non revela os factores tidos en conta no modelado do ruido xerado e a súa trasmisión, aínda que polo resultado obsérvase que non se tivo en conta o vento, e que se empregou un modelo que trata o ruido coma se estivera xerado por unha fonte puntual e omnidireccional, cousa xa superada na actualidade. Pola outra banda, non se fixo unha análise diferenciado por bandas de frecuencia pese ás evidencias científicas da diferente capacidade de trasmisión e efectos entre entre frecuencias altas e baixas. 

        4) RADIACIÓN ELECTROMAGNÉTICA 

    O estudio non recolle o nivel de “RADIACIÓN ELECTROMAGNÉTICA” emitida polos aeroxeneradores ás liñas eléctricas, nin o impacto sobre a saúde dos habitantes da zona nin á fauna. No momento actual xa hai abondos estudos que relacionan as concentracións da hormona melatonina co desenrolo de diversos tipos de cáncer. Existen evidencias científicas de que a melatonina podería suprimir a formación de algús tumores polo que unha radiación que reducise a producción de melatonina en humanos, estaría relacionada con aquelas enfermedades (ver publicacions científicas de Boorman et al., 1999, McCormick et al., 1999, Lagroye et al., 2011, ou a de World Health Organization, 2002, concretamente os Capítulos 4º y 5º). Cada vez hai menos dúbidas no mundo científico de que existe unha relación directa entre a exposición a campos electromagnéticos e diversas afecciones á saúde. Son abondo coñecidos os estudos da Universidade de Oxford (Draper et al., 2005) que relacionan este tipo de contaminación ca leucemia infantil ou co incremento de cancro infantil. Outros autores tamén atoparon risco de contraer leucemia infantil en fogares con nenos a menos de 600 m de líñas de outa tensión (Copes, R., & Barn, P. (2008). A Alianza Internacional de Campos Electromagnéticos (IEMFA) publicou no 2011 un informe e declaración de consenso científico sobre os riscos dos campos electromagnéticos (http://www.iemfa.org/seletun-statement/), incluidos os de frecuencia extremadamente baixa, como os que se xeneran nas líñas de outa tensión ou nas estacions eléctricas transformadoras (v.gr. Sirav et al., 2014).   

         5) OUTROS IMPACTOS SOBRE A SAUDE   

    Ademais do devandito impacto dos ruidos a contaminación lumínica, las ondas sónicas de baixa frecuencia, as ondas electromagnéticas e otros  actúan de maneira individual e sinérgica, con efectos que se potencian en función da proximidade das persoas as instalacions, así como o tempo de exposición. Outos niveis de ruido xenerado polas turbinas eólicas (aeroxeneradores) asocianse ca prescripción de medicamentos para durmir e antidepresivos entre os ancians, o que suxiere que o ruido ao aire libre xenerado polas turbinas eólicas pode estar asociado ca perda de calidade do sono e a saúde mental. (Poulsen et al., 2019).Asemade teñense descrito o impacto de ions na calidade do sono mediante a interrupción obxectiva do mesmo, reflexada por unha maior frecuencia de despertares, proporción reducida de sono en fase mais fonda, ou a reducción do sono na fase N2 (e.g. Smith M.G. et al., 2020).  

         Dos anteriores argumentos desprendese a recomendación de aplicar, nos parques eólicos, maiormente en casos como o actual no que se proxecta a instalación de enormes estructuras escasamente estudadas a nivel mundial e mesmo nas instalacions eléctricas de outa tensión, o Artígo 3 da Ley 33/2011, de 4 de outubro, General de Salud Pública, sobre o principio de precaución, que di “La existencia de indicios fundados de una posible afectación grave de la salud de la población, aun cuando hubiera incertidumbre científica sobre el carácter del riesgo, determinará la cesación, prohibición o limitación de la actividad sobre la que concurran.”   

          Asemade invocaremos aquí o artigo 43 da Constitución Española que di: 

      1. Se reconoce el derecho a la protección de la salud. 

      2. Compete a los poderes públicos organizar y tutelar la salud pública a través de medidas preventivas y de las prestaciones y servicios necesarios. La ley establecerá los derechos y deberes de todos al respecto. 

      3. Los poderes públicos fomentarán la educación sanitaria, la educación física y el deporte. Asimismo, facilitarán la adecuada utilización del ocio. 

     

    SOLICITA: 

    1º.- Que se teñan por presentadas as anteriores alegacións dentro do prazo e forma establecidos, e seguindo o legal transcurso do procedemento se acepten e no momento oportuno se produzan as necesarias modificacións no expediente de referencia. 

    2º.- Que como parte interesada, me realicen tódalas notificacións que procedan, e de acordo co artigo 86.3 da “Ley 30/1992, de 26 de novembro, de Régimen Jurídico de las Administraciones Públicas y el Procedimiento Administrativo Común”, solicítase a esta Administración que remita resposta razoada e xustificada a tódalas alegacións presentadas. 
     
    3º.- Que a Declaración de impacto ambiental se considere negativa ou desfavorable, en razón dos datos expostos no presente documento de alegacións, e que non se outorgue a Autorización administrativa previa do parque eólico Fonte Barreiros, e en consecuencia se desestime a execución do proxecto. Que non se outorgue a Autorización administrativa previa. 

     

    Ribadeo, cinco de xaneiro de 2022

     

    Asdo.-Evaristo Lombardero Rico
  • Deconstrución de Ribadeo

        Nunha páxina que non é a primeira vez que sae no blog, https://www.eldiario.es/economia/mapa-alturas-edificios-catastro-vertical-urbanismo-espana-vive-pisos-casas_1_8331375.html, ocorreuseme mellorar a presentación que daquela fixera. Como daquela, as cores indican as alturas, e a imaxe dinámica poñe poñerse a pantalla completa. Aquí queda:


    Test de antíxenos

    Test negativo

        Unha das cousas puntuais que se lembra dos primeiros tempos da pandemia é a inexistencia de máscaras debida á escaseza. Tanta, que ata se dicía dende os centros directores da loita antipandémica que non eran efectivas, cando é evidente que representan unha barreira, a máis do feito de ser algo común en tempos prepandémicos o uso de guantes e máscara xunto coa necesaria hixiene en casos de posibilidade de infección. O caso é que como se supoñía daquela e se puido colixir despois, o non aconsellar o uso de máscara respondía a unha verdade tamén evidente: non había máscaras abondo. Nin abondo menos. E non as había porque estaban producidas en xeral a moitos quilómetros de distancia, en particular na China. 'Nós' perdéramos a capacidade de produción. A cousa tratouse de paliar de xeito particular ou asociativo próximo, poñéndose xente voluntaria a fabricalas como podía e tiña a ben entender, cun produto resultante que en moitos casos era totalmente ineficiente para a labor que se lle encomendaba, levantar unha barreira antivirus, e no resto dos casos en xeral brindaba unha protección ben menor que unha máscara industrial normal para o seu uso cirúrxico.

        Tivemos daquela noticias das vendas dos cargamentos de máscaras nos aeroportos chinos ó mellor ofertante. Tamén doutras artimañas do mercado no sistema capitalista ó que estamos afeitos pero que sempre rematan de sorprendernos cando nos decatamos nos peores momentos. E, despois da normalización da produción e subministro, anunciouse a nivel europeo e a nivel estatal en España a promoción (impulso legal e poñendo cartos) dunha industria autóctona. Entendeuse a nivel xeral que se trataba de recuperar ou substituír as industrias que se deixaron marchar a outros países por iso de que a deslocalización ía moi ben para as ganancias. Diso hai máis dun ano como todo o mundo sabe. Coido que o subministro segue a vir da China de xeito maioritario...

        Ó tempo das máscaras estaba tamén o caso dos respiradores, máis complicados de facer pero que tamén puxeron a traballar a persoas anónimas para tentar cerrar o oco entre subministro e necesidade, auténticos hackers en prol do ben común con resultados que coido se poden cualificar de marabillosos, aínda que non chegaran para cerrar o oco. E despois das máscaras, viñeron outros útiles con azares comparables. Esta tempada o tirón é dos test de antíxenos. E volvemos ás mesmas. Hai poucos días, por precaución ante o contacto dun familiar con xente que deu positivo, quixemos facer o test. Fun á farmacia ó mediodía, a de garda, e non había. Puxéronme na lista para ir pola tarde por eles, cando lles chegara un subministro (como orientación, o subministro dixéronme que sería de 45, e hai cinco farmacias para dez mil habitantes, cunha cantidade de infección naquel momento superior a cen persoas confirmadas). No medio, outros familiares dixéronme que por circunstancias tiñan test, déronme e solucionei. Pola tarde, fun á farmacia e quixen mercar máis, para devolver os que me deran. Quedei noutra lista para o día seguinte. Como ó día seguinte os familiares me dixeron que xa solucionaran, ó chamar da farmacia para avisar de que xa estaba o pedido, preguntei se seguía habendo escaseza deles, e ó contestarme que si, anulei o meu pedido. Esperemos que se nos volven a ser necesarios, a situación estea máis normalizada.

        No entanto, pensei no tema da escaseza de máscaras, e mirei de onde viñan os test que pasaron polas miñas mans ou por mans dalgúns coñecidos. Non foi unha sorpresa comprobar que tamén os test veñen da China. Coido que algo falla no sistema.

    20220105

    Seis de xaneiro en Illa Pancha

     

    Últimas variacións na fisognomía da illa Pancha, visibles dende o ceo, con dimensións aproximadas, realizadas sobre unha foto libre. En vermello, camiño novo, de anchura semellante ó que chega ó faro novo. En negro, zona ocupada por terraza entarimada. En gris craro, ás beiras do anterior, terras rmovidas. En azul, zona de rebaixa de terras para facilitar unha nova rampa.

    Seis de xaneiro en Illa Pancha

    A semana pasada a Valedora do Pobo remitía a Por Nuestro Faro as respostas ás preguntas que esta asociación formulara ao Concello de Ribadeo vai 8 meses. Desde aquí agradecemos á Valedora do Pobo a súa labor, porque sen ela o dereito á transparencia non existiría neste concello. Tamén llo fixemos saber por escrito noutro correo que presentamos na súa sé electrónica, un correo onde lle pedimos que aprofunde nas súas investigacións dado que o Concello de Ribadeo, malia responder á queixa, non responde a ningunha pregunta. Simplemente dedícase a esquivalas elaborando respostas anecdóticas.

    Na súa resposta nada se di sobre o acceso libre á illa. Nada se sabe sobre o horario real/legal de apertura agora que a cafetería case nunca abre. Nin sabemos como se aplicou a lei de Costas. Nada se explica sobre o proxecto presentado, autorizacións, etc, que son utilizados de resposta a todas as preguntas. Nin se menciona o Estudo de Impacto Ambiental, esixido polo Defensor do Pobo anos ha, do que nunca nada máis se soubo. Tamén se evita a mínima información sobre a nova fosa séptica, aínda sen legalizar. O Concello limítase a dicir que todo está en orde dando por feito unha fe cega por parte dos membros de Por Nuestro Faro e do resto da cidadanía.

    A única información que se pode sacar en limpo é a través desta declaración, que fai alusión á licenza de actividade da cafetería:

    «Non existe licenza. Ou título habilitante é a comunicación previa que está presentada coa documentación oportuna e pendente de formular a acta de inspección municipal.»

    Para entendernos, a licenza foi substituída polo que se chama «comunicación previa», unha especie de declaración por parte da empresa promotora destinada a certificar que todo está en regra. Constatamos, polas últimas palabras que, cinco meses despois, aínda non tivo lugar a inspección municipal que debe verificalo. É dicir, que en pleno agosto (data de apertura da cafetería) aquilo debía parecer un 6 de xaneiro, día en que algún neno di terse portado ben para levarse un agasallo mentres os pais deciden facer a vista gorda para non estropearlle a festa. O que en 2015 era un agasallo para Ribadeo, vaia.

    Pero non só iso. É dramático que o único que saquemos en limpo sexa unha contradición flagrante. O tremendo de informar é que ás veces se saben cousas:

    «Todas as obras se axustan ao proxecto técnico presentado.»

    Pero como poden ser iso posible si afirmouse máis arriba que aínda non existía a acta de inspección municipal?

    Non hai máis preguntas.

    Covadonga Suárez e Asoc, Por Nuestro Faro

    Coronavirus en Ribadeo, mércores 20221205

        Nova marca. 125 infectados, incidencia a 14 días de 1250 por cada 100 000 habitantes. Nalgún momento terá que parar de subir...

    Anteriores.


    Coronavirus en Vilalba, mércores 20220105

        254 casos, batendo marcas un día máis. Segue a incrementarse de xeito rápido, aínda que nalgún momento terá que chegar ó máximo... Incidencia a 14 días, 1804 por cada 100 000 habitantes.

        Mañá non esperedes esta gráfica.

    Anteriores.


    20220104

    Coronavirus en Vilalba, martes 20221204

        Nova marca... 246 casos, coma nunca. Incidencia de 1747 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

    Anteriores.


    Coronavirus en Ribadeo, martes 20221204

        Segue a subir lanzado. 118 casos, incidencia de 1180 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

    Anteriores.


    O RIBADEO QUE NON COÑECEMOS. Pancho Campos Dorado

     O RIBADEO QUE NON COÑECEMOS

    Pancho Campos Dorado

    “Un punto de partida que testemuña o comezo da Prehistoria humana é a aparición no rexistro arqueolóxico de utensilios ou instrumentos feitos (polo home) conforme a modelos normalizados” (La Prehistoria y su Metodología, UNED, 2ª Ed. 2014, p.15). 

    A historia non comeza a ser Historia ata que non aparece algún tipo de testemuña escrita ou documento escrito sobre algún acontecemento. Este criterio ten un grave inconveniente de interpretación para saber da antigüidade dun pobo, pois un pobo pode ser moi antigo e non ter evidencias escritas da súa existencia. Este tipo de culturas son as chamadas culturas ágrafas, sen escritura. Polo tanto, hai un desfase inminente entre a antigüidade dun pobo e o seu coñecemento da escritura. Así, podemos ter coñecemento Protohistórico, do final da prehistoria e principios da historia antiga, dun pobo ágrafo polos seus veciños que si sabían escribir e estaban xa no período histórico, ou ter coñecemento Parahistórico cando eses veciños son contemporáneos do pobo ágrafo, aínda que non teñan contacto con el (ibidem, p.16)

    Sirva este preámbulo para entender as discrepancias que puideran xurdir no seguinte relato. Sabemos que Ribadeo e a súa contorna é un asentamento poboacional moi, pero que moi antigo do Norte da Península Ibérica, pois os seus rexistros arqueolóxicos do xacemento de Louselas datan de ao menos 300 ou 250 mil anos, do Paleolítico Inferior, que como xa dixemos noutras ocasións, foi estudado polos insignes arqueólogos Eduardo Ramil Rego e José Ramil Soneira (Louselas, Monografía Nº6, Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba, 2014).

    Tamén, e sen dúbida, chegaron ao Porto e Ría de Ribadeo tanto mariñeiros fenicios, século XX a XVI a.C (F. Lanza, Ribadeo Antiguo, p.17 a 19), como gregos, dos que carecemos de probas evidentes pero si circunstanciais. Na Ría de Ribadeo aparecen pezas de cerámica do século VI a.C. (El País, xullo-2021, Galeón Santiago) polo que xa había un tráfico marítimo importante na Idade do Bronce final da Galiza (1000-500 a.C.) e na Idade do Ferro inicial (500-300 a.C.).

    No ano 290 a.C. os galo-celtas xunto cos gregos, poboaban Galiza. Por suposto, os pobos celtas chegaron a estas terras séculos antes cós romanos, pero de ambos hai evidencias claras nos nove castros do concello de Ribadeo e nas efémeras catas que se fixeron no ano 2009 no Castro das Grobas que foi datado entre o século II a.C. e o século I d.C. corroborando tanto o antigo asentamento celta como a súa posterior romanización. Polo tanto, todos estes pobos antigos tiveron algo que ver na Prehistoria de Ribadeo. Á vista dos achados nos fondos da Ría de Ribadeo, tanto en tempos pretéritos como hoxe, resultaría ata ridículo pensar que isto non fora así, cando entre os restos de cerámica hai pezas do século VI ao II a.C.

    Portada de 'Sobre os Casstros de Ribadeo', de José Mª Rodríguez

    Por outra banda, a primeira evidencia histórica, que nós coñecemos do topónimo Ribadeo e da súa a poboación, aparece nun documento do ano 969 (era 1007) cando se nomea co seu propio nome “Riba Euve” (sic): “In Villa plana alio maream, quae discurrir, Ecclesiam Sancti Jacobi. In Assanza, Ecclesiam Sancti Vicenti cum suis adjunctions In Riba Euve in Villa Assendi integro Teyxeiro. Omnes...” (España Sagrada, fragmento da páxina 336) da escritura de fundación do Mosteiro de San Salvador de Lorenzana (Sancti Comitis Ossorii Gutierrez Testamentum, quo S. Salvatoris de Laurenzana Monasterium erexit. Era 1007 (an.969) [ex Tabulario ejusdem Monasterii] transcrita integramente en latín no Apéndice XVII da España Sagrada do R.P. Henrique Florez, ano 1764, Tomo XVIII, p. 332 a 342. Polo tanto Riba Euve (sic) xa aparece nun documento histórico do século X, dous séculos antes do que menciona Francisco Lanza no seu imprescindible e inestimable Ribadeo Antiguo (páx.2).

    Por outra banda, no querido semanario La Comarca del Eo do 10-xullo-2021 e no mesmo artigo en Ribadeando, o 29 de xuño, dicía eu que parecía raro que Porcillán (Porto Iulanus ou Julianus) non aparecera nas narracións das Guerras Cántabras, sendo como era un dos portos de mar máis importantes de todo o Norte da Península Ibérica, resaltado e distinguido co propio nome de Xulio Cesar (61-60 a.C) que foi quen ordenou a cartografía das costas cantábricas, cuxos mapas servirían para a súa invasión e sometemento ao imperio romano que levou a cabo Octavio Augusto (27-26 a.C.). A día de hoxe, xa non cabe ningunha dúbida de que en Porcillán, Porto de Ribadeo por excelencia, xa comerciaban os gregos e fenicios desde antes que chegaran os romanos as nosas costas. Simplemente vendo as poucas mostras arqueolóxicas que se están atopando na Ría de Ribadeo, serven para demostrar que este comercio existía. E faltan centos de metros cadrados de superficie do pracer da Ría, para detectar pezas metálicas que se atopan a pouca profundidade e decenas de metros cúbicos de area para cribar os centos de pezas de cerámica, bronce, cristal, vidro e moi posiblemente xoias de ouro fino repuxado ou con engarces variados, que tamén haberá nos preciosos e prezados fondos da Ría de Ribadeo.

    De momento o equipo de buceo do arqueólogo comisario Miguel San Claudio, desvélanos que atoparon unha ánfora grega de 2600 anos de antigüidade (século VII a.C.) peza de cerámica massaliota (da colonia grega de Massalia, a actual Marsella) e que relaciona o comercio a larga distancia máis antigo que se localizou na Costa Cantábrica, o que converte en única a Ría de Ribadeo (Ribadeo, La Atapuerca de Galicia para la Arqueología submarina, La Voz de Galicia, 29-Nov-2011).

    Estamos necesitando en Ribadeo un gran edificio, un Palacio da Música, que conste dunha ampla platea al menos de 1000 butacas con amplo escenario, digno de ser chamado Auditorio ou Teatro, con salas para congresos, exposicións, espectáculos, cine e salas para un Museo permanente, con ampla capacidade de almacenaxe, biblioteca e oficina de recepción; salas dotadas para o estudo e investigación dos achádegos. É imprescindible construír algo así canto antes, pois Ribadeo ten o suficiente patrimonio e poboación como para ter un servizo permanente de exposicións. Isto parecerá unha quimera, pero en realidade é unha necesidade urxente, pois están levándose para outras cidades o patrimonio cultural ribadense desde fai moitos anos, e non hai inventarios do que saíu de Ribadeo, polo que non será unha labor doada o facer retornar todo canto hai dispersado por aí e que pertence por natureza a Ribadeo.

    Esperemos que non ocorra coas pezas que se vaian atopando no fondo da Ría de Ribadeo como ocorreu coa ilustre Diadema de Ribadeo, un vergoñento espectáculo de “trileros”. Estivo repartida entre o museo do Louvre e o de Madrid, pois descuberta no Castro das Grobas, como sinala Francisco Lanza no Ribadeo Antiguo, estaba catalogada como galega de Ribadeo pola eminente autoridade de D. Pedro Bosch Gimpera (que estudou a fondo todo o val do Eo) e de estudosos arqueólogos como eran López Cuevillas e Bouza Brei (Seminario de Estudos Galegos, Tomo II). Esta Diadema de Ribadeo mostra unha escena ritual repetida secuencialmente, na que aparecen uns guerreiros ecuestres (a cabalo) con espada curta e broquel, mentres outros homes a pé transportan caldeiros sagrados. Ao fondo aparece unha paisaxe acuática con aves comendo peixe, e arroaces ou golfiños de fociño de botella, tamén chamados toniñas. Esta toniñas solen entrar nas rías debido o seu comportamento social na época da sardiña de maio a outubro, e principalmente en xullo e agosto. Son populares os refráns mariñeiros, “arroaces na ría, moita sardiña” ou, “Os arroaces brincan no mar? forte Norte vai dar”.

    Pois ben, todas estas escenas mariñeiras da ourivería celta da Diadema de Ribadeo, non importaron, hoxe está catalogada como a Diadema de Moñes (Piloña-Infiesto, polo arte de birlibirloque de dous coleccionistas asturianos, un, maxistrado, Remigio Salomón, que dixo en 1865 que a comprara en Oviedo, a quén? si estaba no Museo do Louvre de París, e outro coleccionista de Cangas de Onis, Sebastián de Soto Cortés, á vista das fotos que o maxistrado deixara á Comisión Provincial de Monumentos de Oviedo montaron a pebida de que el atopara unha peza coa mesma estampación no “Concejo de Piloña”, polo que a Diadema de Ribadeo, foi catalogada como de Moñes. Si señor, con un par. Como se lle chama a este tipo de actos de “xente ilustrada”? Non lle vou poñer apelativos pois só me saen maldicións e xuramentos.

    Por outro lado, onde vai o “Carneiro alado de Ribadeo”? Sigue estando custodiada no Museo de Lugo, esa preciosa xoia da ourivería grega, persa, etrusca....de ouro puro, aparecida na Ría de Ribadeo. Tamén lle cambiaron a afiliación?

    En resumidas contas, non podemos seguir perdendo o patrimonio de Ribadeo, porque haxa xente “listiña” que se aproveita da incompetencia, inoperatividá ou inexistencia da Comisión Cultural do Patrimonio de Galicia. Estanse descubrindo demasiadas pezas valiosísimas para a nosa Historia, e demasiado valiosas comercialmente como para facerlles desaparecer por un tempo e volvelas aflorar con nomes espurios saídos da imaxinación e desvergoña duns aproveitados. Ribadeo ten a obriga de preservar o seu propio patrimonio, pois é un valor inigualable de riqueza histórica e, por suposto, de gran valor turístico si se poñen en valor nun lugar apropiado.

    Qué circunstancias ocorren en Ribadeo nos dez primeiros séculos da nosa historia local, para que non se nomee por ningures algo dos aconteceres que forzosamente tiveron que pasar por estes lares?. Que pode aparecer nos nove castros que se atopan no noso concello de Ribadeo, sabendo do seu gran desenrolo antigo que tivo a poboación mariñeira?. Non haberá nunca presuposto para pagar a un arqueólogo para dirixir e descubrir os mil e un tesouros que agocha esta terra contemporánea do rei Midas, e que poden ser descubertos coa axuda de voluntariado de estudantes de Historia, de Arte ou de veciños, como está a pasar xa en outros concellos da Galiza?

    Temos que recordar que Galiza era unha terra rica en metais, ouro e estaño. Galiza é rica de por sí, pero arrastra desde fai séculos unha grande eiva, a educación. Xa nos tempos de Prisciliano (340-385 d.C.) dise que naceu nunha familia rica pero que tivo unha educación descoidada. Di Victoria Armesto, “en Galicia a la educación le damos poca importancia, a mayor riqueza menor cultura” (Galicia Feudal I, ano 1969, p.71). Non me cabe dúbida de que os Indianos déronse conta desta incultura popular, e trataron de evitar en todo o posible, esa triste realidade, construíndo escolas en tódolos pobos do seu berce.

    Pode comprobarse en toda a Galiza feudal que había decenas de fidalgos galegos, e cando se revisan os seus testamentos, poucos, moi poucos saben firmar, e moitas veces teñen que recorrer a unha testemuña que firma por eles. Era moi normal que naquela Galiza poboada de centos de mosteiros, na Galiza dos gobernos teocráticos na súa raíz, lles dixeran aos galegos nobres, “para que vai vostede a preocuparse de saber ler, escribir ou de contas, si ten bastantes rendas; mande facelo e non se preocupe de máis”. Esa mentalidade inducida pola teocracia aínda se da nos nosos días cando se lee unha Biblia Católica, pois os Evanxeos hai que entendelos como os explica a Igrexa Católica, non se poden interpretar tal e como a nosa propia cultura cidadán nos ditamina. Esa é a gran diferenza de civilización que nos separa dos países protestantes, cuxos cidadáns poden ler e interpretar por si mesmos a Biblia desde o século XV e XVI, porque as súas curias relixiosas lles din de ler a Biblia na casa, e discutila en familia, polo que todos os seus membros saben ler e escribir, ao menos desde catro séculos antes que o 95% da poboación española. Era abraiante ver que no ano 1976, cando eu fixen a mili, aínda había “naquela España nuestra”, no Cuartel de Instrución de Ferrol unha “brigada de analfabetos”, e supoño que en todos os cuarteis militares ocorría o mesmo.

    Aínda quedan reminiscencias sociais daquel analfabetismo, e aínda temos a menos defender o noso propio patrimonio. Podemos ler con indignación, por exemplo, que defender o topónimo da Ría de Ribadeo é defender un localismo. Non sei como este tipo de persoeiros non avogan por lle cambiar o topónimo á Bóvia, o alto de Penouta, ou o nome dalgunha Virxe do Pilar, de Covadonga, das Dores, do Carme ou calquera outra barbaridade que se lles poida ocorrer. Nós, os galegos fomos asumindo todo este tipo de inxustizas, pola forza do desprezo inmediato administrativo que nos foi imposto primeiro por administradores alleos a Nosa Terra e hoxe por propios galegos de estómago agradecido que non teñen nin idea do transcendente e prexudicial que pode ser o que fan.

    Quedámonos coa Esperanza de ver algo feito en positivo algún día. Amén.