Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Balbino Pérez Vacas. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Balbino Pérez Vacas. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20220621

LA PAJA EN EL OJO AJENO. José María Rodríguez Díaz (2008)

    O artigo en baixo ten un destinatario: o pobo de Ribadeo. E unha diana, O exalcalde Balbino Pérez Vacas. Pouco máis que engadir...

Sábado, 19 de abril de 2008

LA PAJA EN EL OJO AJENO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 18:02

Aunque acaba uno acostumbrándose a todo -ab assuetis non fit passio- algunos profesionales de la política no cesan de depararnos sorpresas. Y no hace falta salir de esta localidad para poder comprobarlo. Porque sorprendentes son las declaraciones hechas en la prensa estos días pasados por el ex alcalde y portavoz del PSOE de Ribadeo, el Sr. Pérez Vacas, criticando la balaustrada del mirador de la Aduana Vieja.

Y son sorprendentes por la nueva y acusada sensibilidad estética que en esas declaraciones demuestra el mencionado portavoz hacia los valores del patrimonio histórico de esta villa y su conservación. Es esta una sorprendente y oculta faceta, desconocida hasta ahora, que nos descubre este ex alcalde después de las pésimas actuaciones que protagonizó en su pasado y breve mandato.

En esas declaraciones se confiesa escandalizado y protesta por la forma en que el alcalde actual hizo la rehabilitación de la barandilla del mirador de la Aduana Vieja. Afirma que no se respetaron las directrices marcadas por Patrimonio para la correcta restauración de esta obra. Argumenta en su denuncia que “se da una imagen lamentable e que non debería estar permitida por Patrimonio”.

La obra ejecutada no es, ciertamente, la mejor de las posibles. Si en algo se puede estar de acuerdo con él es en que esa balaustrada estaría mejor si fuera hecha en granito porque, como decía un viejo e ilustre profesor mío, el primer principio del arte es la bondad de la materia. Algo que aquí se podría, sin duda, haber hecho si el Sr. Pérez Vacas no hubiera dejado el ayuntamiento a dos velas. De todas formas, el paso del tiempo se encargará de proporcionarle a la balaustrada la pátina adecuada para igualarla con el conjunto.

Pero lo sorprendente de las declaraciones del Sr. Pérez Vacas es que no es él la persona más indicada para criticar esta actuación. Y no lo es porque fue precisamente en su mandato cuando se cometieron en esta villa las mayores tropelías y abusos.

¿O no fue el Sr. Pérez Vacas quien colocó en las escalinatas del ayuntamiento ese policromado muñeco en movimiento que nunca acaba de bajar las escaleras del consistorio y que tanto desentona de ese conjunto armonioso en el que resalta la sobriedad y la austeridad?

¿O no fue el Sr. Pérez Vacas el responsable del escandaloso y sombrío color empleado en la pintura de ese mismo edificio, excluido de la gama aprobada por Patrimonio para el casco histórico de Ribadeo?

¿O no fue el Sr. Pérez Vacas el responsable de esa actuación fraudulenta que es ese castro de imitación instalado en las proximidades de la oficina de turismo?

¿O no fue el Sr. Pérez Vacas el responsable de la instalación en la plaza de San Roque de las ridículas y multicolores estatuas de los cocos, quebrantando la armonía y la austeridad del entorno?

¿No fue, acaso, el Sr. Pérez Vacas quien consintió el derrumbe de una parte de la antigua muralla de la villa de Ribadeo, protegida por Patrimonio, en la Calle de la Muralla? ¿Solicitó, acaso, permiso a Patrimonio? ¿No fue el Sr. Pérez Vacas el responsable de esas repelentes fachadas que en su mandato se construyeron en Ribadeo, como la del edificio Las Azaleas, que destruyen la imagen de seriedad que exige el buen gusto y la estética?

¿Quién fue, sino el Sr. Pérez Vacas, el que autorizó las alturas de ese macro edificio, ejemplo de urbanismo desaforado, situado en la calle Calvo Sotelo?

¿No fue, acaso, el Sr. Pérez Vacas el responsable de la colocación de ese costoso equipo de iluminación de tipo cubista en el clásico rincón de la Atalaya, verdadero modelo de feísmo decorativo, actualmente convertido ya en un montón de chatarra?

Estas y otras, que este espacio me impide citar, son actuaciones que no se pueden tolerar en un “concejo serio”, como califica el Sr. Vacas en sus comentarios al concejo de Ribadeo. Lo que le ocurre al portavoz del PSOE con esas declaraciones es que se dedica a ver la paja en el ojo ajeno mientras ignora la viga en el propio, como le ocurre ahora cuando le exige al alcalde que consulte con los vecinos las modificaciones de tráfico. ¿Lo hizo él en su mandato?. Dada su trayectoria pasada el portavoz del PSOE carece de autoridad moral para hacer ningún tipo de oposición.

Pero en una cosa acierta el Sr. Pérez Vacas. Y es en pedir explicaciones acerca de quién financió la obra citada. Una exigencia que no fue necesaria cuando él colocó los monecos, porque sí sabemos quien los pagó: el dinero de los contribuyentes que él administró sin escrúpulos.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20230219

PLENO EXTRAORDINARIO EN RIBADEO. José María Rodríguez Díaz (2008)

    Retrato dun pleno por José María. Un pleno, dende o seu punto de vista, cuasi monopolizado por unha reclamación do daquela ex-alcalde. Hai a posibilidade de contraste coa referencia que fixen no seu día deste mesmo pleno no blog (I e II)

Miércoles, 22 de octubre de 2008

PLENO EXTRAORDINARIO EN RIBADEO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 12:03

Después de una obligada ausencia a los últimos plenos celebrados en el consistorio de Ribadeo renuevo, con esta breve reseña sobre los asuntos tratados en el pleno extraordinario celebrado el día 20 de octubre, la acostumbrada reseña informativa que suelo dar sobre ellos. Un pleno este convocado especialmente para pronunciarse sobre las reclamaciones económicas solicitadas por el ex alcalde, Balbino Pérez Vacas.

De él cabe destacar el tono notablemente tranquilo en el que se desarrollaron las intervenciones de los distintos portavoces de los grupos políticos que propiciaron un ambiente de sosiego, muy alejado de aquellos plenos pasados en los que la crispación, la acritud y los insultos eran constantes. Un cambio de actitudes que tiene como principal explicación el talante conciliador y moderado del alcalde, que sabe transmitir esa sensación de tranquilidad a aquellos concejales que eran tan propensos a las altercados y a las broncas en el pasado.

Conviene advertir a los interesados en conocer lo que se trata en los plenos que no es en ellos en donde abundan las aclaraciones y explicaciones sobre los puntos que en ellos se tratan. Habiendo sido tratados con suficiente amplitud, y a veces consensuados, en las Comisiones Informativas, previas a los plenos, las explicaciones que en estos se da a los temas suelen pecar de escuetas y breves. A veces hace falta un verdadero alarde de imaginación por parte del público para enterarse del verdadero contenido de los puntos que se someten a votación.

Pero, vamos al grano. Todos los concejales estuvieron de acuerdo en ratificar la urgencia de esta convocatoria, objeto este del primer punto.

La admisión a trámite de la petición planteada por el ex regidor, Sr. Pérez Vacas, de revisión de oficio del acuerdo plenario de 24 de abril de 2007, por el que se le suprimía el salario de alcalde, el punto segundo de la convocatoria, fue rechazada por los votos del BNG y del PP, la abstención de UPRI y los votos a favor del PSOE. Sin perder en ningún momento las formas en sus intervenciones fue este el punto más discutido de todos pues en el se fueron desarrollando los distintos puntos de vista de cada uno de los intervinientes.

El Sr. Pérez Vacas fundamentó su petición en la supuesta nulidad de aquel pleno, por no figurar ese punto en el orden del día de aquella convocatoria. Resulta extraño invocar ahora la nulidad de un pleno en el que el mismo Pérez Vacas era el alcalde convocante y responsable, por lo tanto, del tratamiento de ese punto.

Por su parte el Sr. Rodríguez Andina manifiesta en su intervención su extrañeza por la inexplicable actitud del Sr. Pérez Vacas en demorar más de un año la presentación de la presente reclamación. Se pregunta el Sr. Rodríguez Andina por qué permitió en aquel pleno la inclusión de un punto que no figuraba en el orden del día y reclama ahora su nulidad. Y le recuerda al solicitante que la mencionada Acta del pleno de referencia fue aprobada en el pleno siguiente sin objeciones por parte de nadie, ni siquiera del Sr. Pérez Vacas.

Fundamenta UPRI su decisión de abstenerse en el hecho de que ellos no formaban parte del consistorio en aquel entonces.

Insiste el Sr. Pérez Vacas, para justificar su reclamación, en que su empresa le denegó la incorporación al trabajo por estar con dedicación exclusiva en el concejo. Una versión poco creíble pues es evidente que nadie le obligaba a continuar con la dedicación exclusiva. Para el alcalde actual, que pone en duda esta excusa, fueron razones políticas las que lo retuvieron en la alcaldía: las elecciones que se acercaban, que le permitirían así al alcalde aprovecharse de la ausencia del Sr. Suárez Barcia que, al incorporarse a su trabajo en Vegadeo, le dejaba las manos libres para utilizar su dedicación plena al concejo en su beneficio electoral.

Finalizado este punto, la amenaza del Sr. Pérez Vacas de continuar con su reclamación contra el concejo por la vía contencioso administrativa quedó flotando en el aire. Y para enredar mas las cosas, solicitó que la votación sobre su petición fuese nominal, un hecho sin precedentes en los plenos anteriores.

Con relación al tercer punto de la convocatoria, referido a la representación de un titular y un suplente del concejo en el Grupo de Desenvolvemento Rural, fue desestimada la propuesta de la alcaldía de proponer al alcalde y teniente de alcalde para esta representación. Ninguno de los grupos de la oposición la apoyó.

El punto final sobre la adopción de acuerdos solicitados por la Conselleria de Medio Ambiente, relativo a la cesión de terrenos para la ejecución de la obra de saneamiento en Piñeira, fue aprobado por todos los asistentes. Y con este punto, acta est fabula.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20210429

A RIA DEL EO NO CONCELLO DE RIBADEO. Evaristo Lombardero

A RIA DEL EO NO CONCELLO DE RIBADEO

    Anque xa temos tratado este tema anteriormente, ímolo poñer ao día polas circunstancias que todos coñecemos. Trátase de citar algún exemplo sobre a colaboura do concello de Ribadeo para extender a denominación “Ría del Eo” dende 2008.

    Véxamos en primeiro lugar o libriño “Ría del Eo. Naturaleza entre dos aguas” en versión castelá e “Ría de Ribadeo. Natureza entre dúas augas” en versión galega. Este libro foi editado en maio de 2009, ou sexa un ano e dous meses despois de que a Comisión Especializada de Nomes Xeográficos acordase que o nome Ría de Ribadeo era o único oficial e Ría del Eo era un topónimo erróneo de recente creación. Suliñar que este acordo non foi recurrido polo Principado de Asturias e pasou a ser de obrigado cumplimento polas administracións públicas do estado español.

    O devandito libriño foi promovido pola Asociación Puente de los Santos e o CEDER Oscos-Eo, polo tanto financiado con fondos públicos, sendo os principais dirixentes os alcaldes de Ribadeo, D. Fernando Suárez e o de Castropol D. José Angel Pérez.

    O principal obxectivo do traballo era a sua difusión entre os colexios da bisbarra, mesmo da banda de Asturias que na de Galicia e como dixemos ao comezo, unha edición fíxose na lengua castelá e outra na lengua galega. Como se pode comprender na lengua castelá aparece sempre a denominación “Ría del Eo” pero na edición galega aparecen as duas denominacións, xa dende a cuarta liña da Introducción (pax. 11) onde se deixa moi claro que as duas denominacións son igualmente válidas.

    Pediremos disculpas ao lector por relembrar que este libriño saeu do prelo 14 meses despois do devandito acordo da Cominión de Nomes Xeográficos, de onde se desprende que incumpliu flagrantemente aquela disposición.

    Prosigamos: O día 18 de Maio do 2009, a media mañán, nas escaleiras do concello de Ribadeo, o Sr. Alcalde presentaba este libriño aos medios de comunicación e informaba da entrega de 900 exemplares nos colexios. No Pleno Municipal da mesma tarde o concelleiro do PSOE D. Balbino Pérez Vacas preguntaba ao Sr. Alcalde se había duas edicións de este libro, unha na que poñía “Ría del Eo” e outra “Ría de Ribadeo”. Nas páxinas 34 e 35 da correspondente acta están as reviravoltas que deu o Sr. Suárez antes de recoñecer que había duas edicións (castelá é galega) despois de que o Sr. Pérez Vacas llo preguntase cinco veces. Ainda ben o Sr. Alcalde puxo a disculpa de que el non podía decidir o que se facía no concello de Castropol cos seus cartos, tratando de dar a impresión de que el non tivera nada que ver con aquela decisión conxunta dos organisnmos devanditos.

    O que ainda non podía saber o Sr. Pérez Vacas a aquelas horas da tardiña era que na edición galega tamén figuraba, como díxemos, na cuarta liña da introducción a declaración rotunda de que a ría tiña dous nomes, en aberta contradicción ca norma toponímica preceptiva nos documentos oficiais en todo o estado español.

    Pero a cousa non remata aquí. Como antes dixemos, e así consta nas suas páxinas, aqueles libriños estaban destinados ao colexios. Eso significa que nos 12 anos trancurridos ate hoxe e nos que veñan detrás, centos de nenos e nenas e tamén centos de profesores e profesoras, tanto nos concellos galegos como nos asturianos, terán ao seu dispor un libro de unha calidade editorial insuperable, con centos de fotografías de tódolos elementos naturais da ría e onde aprenderán “para sempre e dende a escola” que esta ría ten dous nomes equivalentes e ademais que foi promovido polos concellos de Castropol e Ribadeo, de mutuo acordo e consenso, sen problemas de ningunha clase. E o mesmo que nos colexios, estará nas bibliotecas públicas ao dispor de veciños, vistantes, estudosos, turistas etc. etc. Discúlpeme de novo o lector por suliñar a inestimable colaboura do Sr. Alcalde de Ribadeo para o mantemento da campaña política, mediatíca e colonizadora que agora se volve a poñer de actualidade.

    Por non extendernos excesivamente comentaremos brevemente os documentos da Reserva da Biosfera Rio Eo, Oscos e Terras de Burón, onde aparece 18 veces a denominación Ría del Eo e unha vez a fórmula Ría del Eo o de Ribadeo. Lembraremos que foi aprobada definitivamente en 2013, cando o Sr. Fernando Suárez xa levaba seis anos como alcalde de Ribadeo e polo tanto formando parte dos órganos directivos da devandita Reserva.

    En fin, para rematar suliñar que no medio e medio da escollera, leva varios anos un cartel que anuncia o “Rio Eo”, pero so ten metro e medio de alto por un metro de ancho. Como o feito que se repite anos tras ano, das exposicións de cadros, fotografías, carteis etc. en locais do concello de Ribadeo, promovidas e financiadas con fondos públicos onde aparece unha e outra vez a denominación ilegal “Ría del Eo” (para uso polas administracións públicas do estado español).

    Evaristo Lombardero Rico

Ribadeo, 28 de abril de 2021 

A serie: 

PLENO DO PARLAMENTO DE ASTURIAS DO 27 DE NOVEMBRO DE 2019. RIA DEL EO VS RIA DE RIBADEO.

A RIA DE RIBADEO vs Ría del Eo nas políticas do Principado de Asturias (II). 

A RÍA DEL EO NA POLÍTICA DO PRINCIPADO DE ASTURIAS (I).

A RIA DEL EO NO CONCELLO DE RIBADEO.

 

20100114

Nota de prensa

Remato de enviar a seguinte nota de prensa:

Nota de prensa

A raíz dunha noticia publicada sobre a denuncia interposta por min sobre Balbino Pérez Vacas, quero aclarar o seguinte:

A denuncia cursada é por non tramitación de expedientes despois de actuacións diversas das forzas de orden público en relación ó ruído causado por diversos locais.

Os expedientes correspondentes foron pedidos e denegados, reiterando logo a petición xudicialmente e sendo obrigado o concello a entregalos, xa ben entrado o mandato seguinte ó de Pérez Vacas. A entrega realizada polo concello constou dun único papel, onde se di que non hai constancia no concello de ningún trámite dos expedientes pedidos. Foi isto último o que desencadeou a decisión, meditada e tomada despois de tentar falar coa outra parte o mércores 20 de maio do pasado ano.

Ata aquí, os feitos. Outras cousas que se din nos xornais non están relacionadas direitamente coa denuncia, aínda que se trate de temas sobre ruído, e polo tanto, deben de ser referidas a parte. Así, é certo que houbo algunha xuntanza sobre ruídos no seu mandato, como unha no salón de plenos da que non se quixo tomar acta a pesares de ser pedido, e que se tentou facer algún amaño. A comunicación dos amaños por facer nos locais tamén foi pedida e ata agora non subministrada. Sei que algún amaño si se fixo, pero da unha indicación do verdadeiramente feito que algún local segue sen saída de emerxencia, por exemplo.

Sen querer entrar en máis polémica, pois por algo está a causa no xulgado, cabe dicir entre outras moitas cousas que tanto antes como no período do mandato de Pérez Vacas foron presentados diversos escritos, dos que teño copia, nos que a miña sinatura en relación co ruído ía acompañada doutras moitas doutros veciños, ou que o tema de ruído, a pesares da baixada da movida en Ribadeo, segue sen resolverse como se puido ver no detalle de que mentras en Burela houbo polémica polo peche de locais ás 8 da mañá do primeiro de ano, aquí houbo locais que apagaron a música e cerraron cando se cansaron os donos, despois do mediodía.

20211011

EL CONCEJAL DISIDENTE. José Mª Rodríguez Díaz (2007)

   Un capítulo máis sobre o enfrontamento de Balbino Pérez Vacas e Santiago Fernández-Reinante Salvatierra.

Miércoles, 14 de febrero de 2007

EL CONCEJAL DISIDENTE

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 17:07

EL DISIDENTE

El recurso habitual a la mentira forma parte constitutiva de la condición humana del mundo de muchos políticos. Y a este recurso apelaba el alcalde de Ribadeo cuando hace poco manifestaba a través de los medios informativos las razones por las que cesaba en sus funciones al concejal de su grupo político, Sr. Fernández-Reinante. Afirmaba el alcalde de forma reiterada que su decisión había sido tomada por la inoperancia de este concejal en la labor de gobierno en el concejo. Aun suponiendo que tenga razón el alcalde, no es creíble que la inoperancia del mencionado concejal sea la verdadera causa de haberle apartado de sus funciones y, finalmente, de su militancia. Nada más lejos de la realidad. Ese no fue el motivo del cese del concejal hoy disidente que, por otra parte, no gozaba de dedicación remunerada, como le ocurre al alcalde. Si la verdadera razón fuera esa, se trataría de clara discriminación con relación a los demás concejales. Pues, como es sabido por todos, otros concejales hay en el consistorio, que siguen en el gobierno municipal y que no se distinguieron, precisamente, por su trabajo. Ponerles nombre está al alcance de cualquier observador.

Soy testigo privilegiado, por haber compartido el mismo trabajo e inquietudes con él, de la intensa labor que el Sr. Fernández-Reinante desarrolló en la pasada campaña electoral y que llevó al Vacas a la alcaldía. Soy testigo directo de los seis meses de intenso trabajo desarrollado en la pasada precampaña y en la campaña por ese concejal, hoy disidente, en los que puso cuerpo y alma en la lucha por alcanzar un puesto de honor para el PSOE en las urnas, mientras el candidato aspirante a la alcaldía, el Sr. Vacas, estaba ausente. Una campaña en la que el PSOE pasó de dos concejales a cuatro y que llevó al Vacas a la alcaldía.

No entro a enjuiciar las razones que llevaron al Sr. Fernández-Reinante a la disidencia de su partido. ¿Fueron los derroteros equivocados que siguió el Sr. Vacas en su gestión de gobierno la causa de la ruptura? ¿Fue su egoísmo personal por no ver cumplidas sus aspiraciones políticas? Sus actitudes y sus razones son, en todo caso, muy respetables. Pero las razones que dio el alcalde para explicar los acontecimientos no son creíbles. Y no lo son, porque en su equipo figuran personas que, ni trabajaron en la pasada campaña que llevó al PSOE al poder, ni hicieron ninguna labor apreciable en el gobierno municipal, como no fuera levantar y bajar la mano en las votaciones de los plenos municipales. Y, a pesar de ello, figuran en sitios privilegiados en las listas del PSOE para la próxima convocatoria electoral. Ignoro el desenlace final de este conflicto, a expensas del resultado de las alegaciones que aporte el concejal disidente contra la suspensión de militancia impuesta por su partido. Pero haciendo honor a la verdad de los hechos que he vivido en mi estrecha colaboración con la formación del PSOE en la pasada campaña, afirmo y soy testigo de que el actual concejal disidente del gobierno municipal fue la persona que con más intensidad trabajó para poner la alcaldía en manos del PSOE. Ignoro, pues, cual ha sido la verdadera razón de esta ruptura, pues, como dice el adagio, de internis nemo iudicat. Pero nunca la razón que el alcalde, para justificar sus decisiones, intenta transmitir a la sociedad. Se dice que el tiempo pone a cada uno en su sitio. Esperemos que así sea y que el PSOE no tenga que arrepentirse.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20230102

LOS COLETAZOS DE UNA PESADILLA, José María Rodríguez Díaz (2008)

    Un escándalo comentado por José María. A dicir que, ó final, Balbino Pérez Vacas obtivo os doce mil euros que pedía...

Sábado, 26 de julio de 2008

LOS COLETAZOS DE UNA PESADILLA

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:27

Porque eso es lo que fue el paso por la alcaldía de Ribadeo del ex alcalde del PSOE, el Sr. Pérez Vacas. Una pesadilla de la que estamos aún recibiendo los coletazos. Cuando aún no nos habíamos recuperado del impacto recibido por la reclamación de la empresa inmobiliaria Mahía, de casi 16 millones de euros, por los perjuicios ocasionados por este concejo a su proyecto en O Costal, según ella, nos sorprende ahora la noticia de la reclamación presentada por el citado ex alcalde del PSOE que exige al concejo la suma de doce mil euros por los dos meses que estuvo sin sueldo en el concejo a causa de un acuerdo plenario que él califica de nulo.

Dos reclamaciones que hablan por si solas de la catadura de un personaje que basó su discurso electoral en gestionar nuestro patrimonio público con honestidad y austeridad. Un gestor que actuó con total desprecio al valor de nuestro dinero y dedicó sus esfuerzos a derrocharlo a manos llenas sin importarle las consecuencias. Fue con ese criterio con el que llevó adelante el escandaloso subida de sueldo de los funcionarios, el dinero derrochado en sus constantes viajes por Europa adelante para traer el ascensor de la Atalaya y sin importarle las consecuencias, el dinero invertido en las famosas estatuas de los cocos y del Marqués de Sargadelos y tantas otras actuaciones superfluas, llevando al concejo a un grave endeudamiento. Un grave endeudamiento del que ahora acusa a su socio de entonces en el gobierno, el BNG. Pero ¿quién era en aquel entonces el responsable de las arcas municipales? ¿El alcalde o el teniente de alcalde? Aquella frase famosa que tanto gustaba de pronunciar en los plenos, “¿será por dinero?”, es fiel reflejo de su actitud hacia las arcas municipales y del poco respeto que nuestro dinero le merecía.

Un mandato de cuatro años estériles que no dejaron aportación alguna, digna de mencionar, de su paso por la alcaldía. Únicamente unas arcas municipales exhaustas, lo que no es nada extraño dado lo que implicaba para el concejo su sueldo de alcalde a juzgar por lo que ahora reclama: casi cincuenta millones de pesetas durante el breve mandato, sin contar viajes ni dietas ni demás gastos de representación.

Y basa su reclamación el ex alcalde, a juzgar por lo que manifiestan los medios, en que el pleno le retiró el salario, pero no la dedicación exclusiva. Vistas así las cosas como él las plantea parece que no le sobraría razón. Pero su razonamiento encierra una sofisticada falacia. Es cierto que el pleno, que antes se lo había concedido, en vista de su ineficacia en la gestión, acordó retirarle el salario. Lo que no le quitaron fue la dedicación exclusiva porque era de su libre elección y en eso el pleno ni entró, ni se la impuso. Pudo dejarla él como lo hizo su teniente de alcalde, pero no quiso. Prefirió seguir dedicándose exclusivamente al concejo y sin sueldo, en vez de incorporarse a su puesto de trabajo anterior, como hizo el teniente de alcalde, el Sr. Suárez Barcia, que se incorporó a su puesto de trabajo en el concejo de Vegadeo. Apoya su razonamiento en que la empresa no le pudo admitir nuevamente por tener una dedicación exclusiva en el concejo. Si esto fuera verdad, ¿cómo pudo ser admitido el Sr. Suárez Barcia si estaba en las mismas condiciones que él?

Esperemos el resultado de la justicia, si es que se propone llevar hasta ella su reclamación, pues en esto tengo mis dudas. Pero, sea como sea el final de esta historia, lo que está claro es que su elección para el cargo y su paso por la alcaldía fue un pésimo negocio para Ribadeo. Una lección, que debo aplicarme a mi mismo, para que en el futuro aprendamos a ponderar mejor nuestros actos y decisiones y no cometer los mismos errores. Pues, como decía Cicerón, cuiusvis hominis est errare, nullius vero, nisi insipientes, in errore perseverare, es decir, es humano equivocarse, pero sólo los necios perseveran en el error.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20211018

LA OTRA LECTURA DEL BALANCE QUE HACE EL ALCALDE DE RIBADEO. José María Rodríguez (2007)

   Unha nova entrada de 'Vida Socio-política en Ribadeo', o blog que escribía José María. Neste caso, desmontando a nova propagande electoral do daquela alcalde, Balbino Pérez Vacas, e cun comentario que o apoia ó tempo que refirecomo base de apoio a Ribadeando.

Sábado, 07 de abril de 2007

LA OTRA LECTURA DEL BALANCE QUE HACE EL ALCALDE DE RIBADEO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 16:44

LA OTRA LECTURA

Cualquiera que lea las proclamas que el alcalde de Ribadeo hizo en la prensa en días pasados sobre las muchas realizaciones y éxitos logrados al frente del gobierno local durante estos cuatro años se quedará maravillado y tendrá que reconocer que hoy nos encontramos ante una villa diferente de la que conocimos hace ya cuatro años.
Se jacta el alcalde, al analizar el balance de su gestión de cuatro años, del cambio urbano que experimentó esta villa durante su mandato. Cita, como una de las obras más destacadas la peatonalización de varias calles y la labor desarrollada por el Plan de Dinamización Turística. Presume, así mismo, como un mérito destacado de su mandato, del talante abierto, dialogante y cordial con todos aquellos que se acercaron al concejo, sin envaramientos ni desplantes. Acusa a la oposición de actitudes de venganza, apoyadas por su concejal disidente, Sr. Fernández Reinante. Y, echando balones fuera, justifica la ausencia del Plan de Urbanismo a elementos ajenos a su voluntad. Se lamenta, así mismo, de la crispación surgida con motivo de las situaciones de acoso entre algunos de sus ediles y el personal del concejo. Siente pena, también, por lo que pudo haber hecho y no hizo, como la rehabilitación de la Torre de los Moreno, la defensa del patrimonio natural de la ría o la ejecución de la senda verde del tren minero.
Pero la gestión del alcalde de Ribadeo, vista desde los ojos del pueblo, tiene otra lectura.
Entre los muchos puntos oscuros de su gestión, cuatro años sin dar palos al agua, es el primero el incumplimiento total del programa con el que se comprometió a gobernar ante los que le apoyaron con su voto.
La misma gravedad reviste la ausencia de ética y transparencia de su gestión, así como el despilfarro de los dineros del pueblo, como queda reflejado con su apoyo a las escandalosas subidas salariales de ciertos funcionarios y otras actuaciones.
No revisten menor importancia y rechazo las actitudes dudosas mantenidas por el alcalde hacia ciertas empresas, con sus presuntos tratos de favor, contraviniendo las normas establecidas.
¿Y qué decir del Plan de Urbanismo, que el alcalde pactó en solitario con los promotores y que incluían ciertas urbanizaciones en el medio rural, gravemente lesivas para el medio ambiente y en contra de la normativa establecida?
Por lo que toca a las actuaciones de que presume el alcalde en su balance, un somero análisis nos hará ver que no es oro todo lo que reluce:
La peatonalización de las calles no es otra cosa que la ejecución – mal realizada, por cierto – que hizo el BNG de un diseño heredado del equipo de gobierno anterior. Sólo faltaba ahora que cobrando dos dedicaciones exclusivas millonarias no hicieran ni eso.
El Plan de Dinamización Turística no se distinguió, precisamente, por sus relevantes actuaciones, y sí por sus errores, como la utilización de leyendas equivocadas en los indicadores, en los que, por poner sólo un ejemplo, puede leerse “Cargadeiro”, en vez de “Cargadoiro” que es el nombre oficial.
Por lo que toca al talante abierto y dialogante con todos, de que presume el alcalde, habría que preguntarle por qué no lo mantuvo con la Mesa de Asociaciones, objeto de tantos desplantes.
En cuanto a la queja que hace de la lamentable crispación surgida entre los funcionarios, que todavía perdura, no es más que la consecuencia de las actitudes mantenidas por su equipo en el gobierno hacia ciertos trabajadores, en beneficio de otros y que el alcalde, como jefe de personal, no supo encauzar.
Y, ya finalmente, da pena el que el alcalde sienta pena por lo que pudo haber hecho y no hizo; aunque con tantos viajes, se comprende que no pudiera hacer más.
El mandato del Sr. Vacas queda bien reflejado en aquella frase que pronunció cuando dijo: “mentras eu sexa alcalde non permitirei que se bote unha area na ría”. ¿Se acuerda, Sr. Vacas?-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

Comentarios (1)

• Fecha: Sábado, 07 de abril de 2007

• Hora: 21:19 

Autor: a333 

Boa descripción de catro anos perdidos, avalando todo o dito fotos e comentarios no blog Ribadeando.

20211010

GOBERNAR POR EL BIEN DEL PUEBLO. José María Rodríguez Díaz (2007)

   As eleccións achegándose, o concello trastabillando, José María volve á carga para dicir que así non se fan as cousas, apuntando a Balbino Pérez Vacas e a Fernando Suárez Barcia, en particular a contado do 'concellerio disidente' Santiago Fernández-Reinante Salvatierra.

Sábado, 10 de febrero de 2007

GOBERNAR POR EL BIEN DEL PUEBLO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 11:01

POR EL BIEN DEL PUEBLO

En estos momentos difíciles por los que está pasando el bipartito y la gobernabilidad del concejo, los líderes políticos no se cansan de repetir que lo que importa es el bien del pueblo de Ribadeo. Ante una situación, que ellos mismos califican de escena circense, cuando los escándalos estallan entre ellos, los dos regidores, ahora en minoría en el gobierno, acuden a este tópico para justificar sus errores y sus actitudes equivocadas y defender sus posturas. No se cansan de repetir, tanto el Vacas como el Suárez, pues ambos van en el mismo carro, que actuarán siempre teniendo en cuenta el bien del pueblo, a quien dicen representar y a quien apelan como juez de sus actuaciones y comportamientos. Y es que las elecciones ya están muy próximas, y temen las consecuencias del desgobierno a que sometieron a Ribadeo y de las peleas en las que se enzarzaron.

Encontrar gente que quiera dedicarse al servicio del pueblo es, ciertamente, difícil en estos tiempos. Miren, sino, lo que cuesta a un partido formar una candidatura. Es un sacrificio que hoy pocos aceptan. Y, sin embargo, algunos luchan por conseguirlo con todas sus fuerzas. ¿Por qué será, se pregunta la gente? Los actuales gestores apelan hoy a la disculpa de que trabajan por el bien del pueblo. Pero el pueblo sabe que mienten. Sabe que lo que menos les interesa y preocupa a algunos políticos es el bien del pueblo. Esta frase es un ardid que los gestores municipales utilizan para justificar su conducta de cara a las elecciones e intentar salvar la ropa de la quema que se avecina.

Pero al pueblo le ha llegado ahora su turno. Acta est fabula. Es hora de que los gestores respondan a las grandes preguntas que el pueblo les hace. ¿Estaban pensando en el pueblo cuando, a su costa, se dotaron de las dos dedicaciones exclusivas, innecesarias para el buen gobierno del pueblo, que implicaban tanto gasto para el concejo? ¿Pensaban en los intereses del pueblo cuando aprobaron las famosas urbanizaciones, mientras olvidaban construir viviendas sociales? ¿Estaban pensando en el pueblo cuando concedieron licencias para edificaciones de ocho alturas o permitieron construcciones ilegales? ¿Pensaban, también, en el bien del pueblo cuando aprobaron la escandalosa, discriminatoria y excesiva subida de sueldos para algunos funcionarios, a costa del pueblo, para lo que tuvieron que subir los impuestos? ¿Estaban, acaso, mal pagados los funcionarios?

Responsable de esta situación es, como no, su socio en el gobierno, el BNG, que con su apoyo permitió el desgobierno al que se vio sometido el concejo de Ribadeo. Y ahora, cuando el PSOE se empieza a descomponer, temiendo las salpicaduras que le pueden caer sobre su cara, intenta lavarse las manos diciendo que son problemas de otro partido y que ellos van a seguir trabajando. Faltaba más, ¿o pretendía su portavoz seguir cobrando sin trabajar?

Y aunque afirmaba, no hace mucho, el alcalde que 'é imposible xestionar máis e mellor que este goberno municipal', formado por el PSOE y el BNG, el pueblo sabe que no es verdad. De las insinuaciones que deja caer el concejal disidente, se deduce que algo puede haber que huela mal en el consistorio. El pueblo lo está percibiendo. Y la gente sigue haciéndose estas y otras preguntas en la calle todos los días.

A pesar de lo que muchos alcaldes piensan, el haber sido elegido por el pueblo no representa un cheque en blanco dado al candidato elegido para que gobierne a su antojo. En todo caso, con lo que cuenta un alcalde es con la aceptación de su programa electoral por parte de los electores y el mandato de ejecutarlo. En otras actuaciones la decencia le impone conocer la voluntad del pueblo para estar seguro de que, en realidad, lo está representando en su gestión municipal. Pues quod non vetat lex, hoc vetat fieri et pudor. -

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.


Comentarios

Añadir un comentario

• Fecha: Domingo, 11 de febrero de 2007

• Hora: 5:13

Autor: agremon

'a pesar do que moitos alcaldes pensan'... a conciencia tarda en entrar, e pode perderse dun xeito doado se non se ten ben asumida. Coido que estamos a colaborar para que eses moitos alcaldes que citas sexan cada vez menos, pero a labor non é doada.

20070824

Aquí se duerme fenomenal...

    ... dixo Zapatero tras a súa primeira noite nos Oscos, unha noite normal, de semana, na que nalgunhas zonas de Ribadeo non se durmiu tan ben...
    Deixando a Zapatero durmir, a Comisión de Goberno de Ribadeo non tratou o tema da licenza de Acuinor. Ó que parece, o tema segue proposto como estaba antes e parece máis claro de quen foi a 'culpa' de que pasaran os prazos e agora se reclame por silencio administrativo: falar da piscifactoría non figuraba na orde do día e foi reclamado por Balbino Pérez Vacas - PSOE. O alcalde, Fernando Suárez Barcia, polo momento, actúa con precaución, xa que os informes non son todos positivos. E xa houbo información privilexiada, segundo as verbas do PP (José Carlos Rodríguez Andina), que adianta tamén que o concello podería ter que indemnizar a Acuinor...
    O que nos leva a algo xa tratado algunha volta no blog: a responsabilidade dos alcaldes. Que eu saiba, en época de Balbino ditouse unha sentencia que aínda está sen executar para tirar unha certa altura do edificio de entrada a Consum. Entrou nos xulgados outro edificio na Lodeira por temas semellantes, está o tema de Acuinor, con 'piscina' xa incluída na paisaxe, foi concedida licenza de apertura ilegal (segundo o xulgado) a un local implicado no RAMINP, ... e que responsabilidade ten o alcalde? Pode dicir algo así como 'eso xa pasou'? Dubídoo.
    En canto á postura do actual alcalde de pedir informes, máis informes, a diversas instancias da Xunta, mentres di 'que se aclaren', sen emitir xuízo propio, déixame pensando se o que pretende é ganar tempo para saír no atolladeiro que se atopou (o que espero que sexa así non só por el, senón pola xente que ten no seu equipo de goberno, aínda que coido que tería outros recursos) ou perdelo para que mentres vaia pasando máis do tempo que argumenta Acuinor que xa pasou (en consoancia coa postura que mantivo con anterioridade, pro-piscifactoría 'tal cal'..

20070901

Comentarios en Ribadeo

Comento as novas de onte aparecidas no Progreso...
O PP teme que o concello teña que indemnizar a Acuinor, algo que entendo se coceu entre PP e PSOE, máis que en relación BNG. E que me lembra outro caso dunha indemnización supoño que moito menor da que se pedirá neste, que se segue a pagar, que implica os partidos máis ou menos na mesmo orde que no caso Acuinor e que, supoño que debido á pequena cuantía, ninguén menta: a dos 60€/mes por desvalorización dunha vivenda por asunto de ruídos nouturnos.
Estase a cocer un novo plan de fomento turístico comarcal. Mentras que entre o vecindario a xente máis ben quéixase e sufre en silencio o turismo e a saturación nos servizos que conleva só porque sabe que hai xente que vive ou complementa a súa vida co turismo, non se albisca ningún plan comarcal para mellorar os servizos (a pesar dunha pequena campaña na prensa nese sentido), tanto no verán como no resto do ano. Ou si?
O musikeo tívose que celebrar na escolleira porque costas non permitiu facelo nos bloques. Indica un cambio de tendencia nas ideas de costas? Unha maior protección da natureza quizais? Ou só que concello e costas dependen de partidos diferentes? (esto último espero que non, sería triste, aínda que non inédito)
Mentras, Balbino Pérez Vacas dedícase a falar cousas algo raras. A última, a acusación de trato de favor do BNG a un veciño de Cubelas (certo que, segundo sae na prensa, a cousa é rara). O outro día pasáronme unha fotocopia dun intercambio epistolar na Comarca de hai uns 13 anos que me lembrou moito a actuación actual de Balbino. Sairá no blog.

20211009

O LABREGO E A SERPE. José María Rodríguez Díaz (2007)

   Escrito en galego por José María.

Jueves, 01 de febrero de 2007

O LABREGO E A SERPE

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 14:04

Conta Esopo nunha das súas fábulas que achegado o inverno, un labrego atopou unha serpe chea de frío. Doído dela, recolleuna e acobillouna no seu peito. Reanimada pola calor, a serpe recuperou os sentidos o traboulle o seu benfeitor, quen, sentíndose morrer, dixo: Ben o merezo por haberme compadecido dun ser tan malvado!.

Despois de haber adicado o seu esforzo e traballo a promover a Balbino Pérez Vacas como candidato do PSOE a alcaldía de Ribadeo, a D. Santiago Fernández-Reinante pasoulle como ó labrego de Esopo. Catro anos lle fixeron falta a este concellal disidente do PSOE para despertar a realidade. A mágoa foi o motivo polo que o fixo. Durante todo este tempo non dubidou, levado pola sua ilusión e inexperiencia, en amparar, co seu fogaxe e apoio, as máis que dubidosas andainas do alcalde e do seu goberno municipal. Catro anos é un longo tempo apoiando o ocultismo e o desgoberno dunha xestión, para justificar agora o seu enfado porque non o levan na lista de candidatos a alcaldía. Pagou cara a novatada.

Fixo falta que lle pisaran o rabo, como ós cas, para sair a ladrar nos medios e denunciar o que está a pasar no concello. Ninguen dubida que sabe moito do que pasou durante esta xestión. Pero agora a xente pregúntase porqué estivo tanto tempo calado e prestándolle o seu apoio o alcalde, en actuacións nas que están a perxudicar ó pobo de Ribadeo. ¿Estaba a pensar en sí mesmo ou no interese do pobo a quen agora apela?

É certo que é humano equivocarse. O home está sempre a tempo de arrepentirse dos seus erros. Saber pedir perdón é de valentes. E él non será o primeiro que o faga. Pero hai que pagar o prezo polos erros cometidos. O prezo é dicir a verdade do que está a pasar na xestión do concello para desenganar ós cidadáns.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20081103

Ribadeo, Cortijo

Tomo o título a partires dunhas declaracións de Andina en relación a Balbino Pérez Vacas, que coido deberan ter máis repercusión, pois o de considerar o concello como propiedade e non como deber de administración é algo extendido entre os alcaldes.
Pero non só parece ser cousa de alcaldes o trato a Ribadeo (e á cidadanía en xeral). Parece que o outro día estivo aquí o Delegado de Educación, e despois de asignar só 400 000€ nos orzamentos para o ano 2009 para a obra do novo IES de Ribadeo (ver www.economiaefacenda.org/orzamentos/2009/PR/INV_REAIS_I_09.PDF, páx. 476), resulta que a nota de prensa que saca o concello non fala da obra. En troques, La Voz de Galicia, subtitula unha nova de onte: "La unión podría demorarse al curso 2010/2011, porque aún no se ha iniciado la reforma del Gamallo Fierros". É dicir, váise demorar alomenos un curso de xeito efectivo, aínda que pode que non de xeito administrativo (que primará, a ocupación por dous centros dun edificio ou o comezar un centro novo sen estar adecuado o espazo?). Di a prensa que as obras non foron aínda licitadas. Nin o poderán ser antes do próximo ano, pois este non había un can consignado para facelas. E tampouco haberá moito o próximo: menos da metade do necesario, segundo adiantara o Delegado e abril, co que a maior parte parece que deberá ser feita xa en 2010 e non en 2009, onde tería que estar xa rematada. Di a prensa que está a piques de rematarse o proxecto: os traballadores nos centros, que poderiamos aportar ideas, e a quen se nos dixo, sen pedilo, que íamos a poder botarlle unha ollada a tempo, coido que non o veremos ata que xa esteña construído. Supoño que os alumnos e os pais, un pouco despois...

20210925

RECHAZO DEL ALCALDE A LA MESA DE ASOCIACIONES. José Mª Rodríguez Díaz (2006)

   Unha das grandes teimas de José Mª foi o asociacionismo como vía de participación cidadá. Sabía que a vía política é só unha das posibilidades de intervención pública, por moito que que a usa pretenda que sexa a única. E o asociacionismo foi un punto de encontro entre nós, na AVV O Tesón. Deste escrito de decembro de 2006 no seu blog O Cargadoiro amosa ás claras a súa postura sobre o tema. Un escrito, por certo, que trata dun documento de participación cidadá que aínda está pendente a día de hoxe, quince anos despois.

Sábado, 30 de diciembre de 2006

RECHAZO DEL ALCALDE A LA MESA DE ASOCIACIONES

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 17:34

En unas declaraciones hechas a la emisora COPE de la Costa, hace días, por el el socialista Balbino Pérez Vacas, afirmaba el alcalde que 'el gobierno de Ribadeo es legítimo, elegido en las urnas, y que lo que no se puede hacer es crear otro gobierno paralelo a través de la Mesa de Asociaciones'.

Sabia respuesta a las reivindicaciones y exigencias de diálogo que le habían sido hechas, reiteradamente, por esta Mesa de Asociaciones de Vecinos, constituida en el concejo de Ribadeo y a las que el alcalde presta oídos sordos, si no fuera por lo que encierran de evasión de compromiso adquirido con ellas y de respuesta a sus mismas promesas electorales.

Nadie discute al alcalde la legitimidad de su gobierno, puesto que las urnas, para bien o para mal, se lo han otorgado. La falacia radica en que el poder no le ha sido otorgado para que lo ejerza de espaldas al pueblo, al modo en que se hacía en la edad media, ignorando los clamores del pueblo y sin conexión con sus necesidades. El mandato de gobernar que le fue otorgado sólo tiene sentido si se ejerce en servicio y en conexión con el pueblo. Y ello porque su poder procede el pueblo y es para el pueblo. Y por lo tanto el poder otorgado ha de ser ejercido en permanente diálogo con el pueblo, recibiendo y dando información sobre la gestión apropiada, conveniente y necesaria para ese pueblo que le otorgó el mandato. Ello exige un constante contacto directo, tanto con los individuos, como con los colectivos que legalmente representan al pueblo, que son sus asociaciones de vecinos. Un contacto que, por otra parte, regulan suficientemente las normas que la legislación dicta al respecto. De ahí la necesidad de que el concejo de Ribadeo apruebe una Ordenanza dedicada a regular esta participación ciudadana, como ya disfrutan otros concejos.

Otra forma distinta de ejercer el gobierno es fomentar la privacidad y la ocultación en la gestión, de donde nace la corrupción.

Termina el alcalde ese mismo comunicado ofreciendo diálogo y consenso para el próximo mandato electoral. Si en este mandato actual no ha sido capaz de ofrecerlo a los ciudadanos, ¿quién puede creer en sus promesas de futuro? ¿No estaremos, una vez más ante una iniciativa estrella de su programa, destinada a deslumbrar a los ciudadanos que, como las de su actual programa, nunca llegará a cumplir? ¿En dónde va la 'Participación Ciudadana Efectiva en la Administración Local' que nos prometía en su anterior programa?-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20100213

Balbino Pérez Vacas gana un pleito ó concello

Coido que mellor que expoñer todo aquí é ir á ligazón da COPE onde polo momento se pode ver a nova.
Máis de 1 000 000 de pts por mes, o que cobrará de atrasos o antigo alcalde.
Na Voz.

20250129

Loktudi

     Loktudi (en Bretón) ou Loctudy (en Francés) é un concello da Bretaña irmanado con Ribadeo, situado ó sur de Quimper.

      Recollo as verbas de Anxo Martíns, actual presidente da Asociación de Irmandade, a quen agradezo me corrixira diversos aspectos que eu consideraba:

    A razón última da irmandade poderíamos situala nas seculares relacións entre Galiza e Bretaña, desde as históricas (substrato celta común, chegada de Bretóns ao noroeste peninsular fuxindo das invasións anglo-saxonas), similitudes musicais e culturais, interese mutuo polo coñecemento e a relación entre ambos países (Castelao, Cunqueiro, Manuel María…)…

    En base a iso fóronse xestando distintas irmandades entre concellos galegos e bretóns, chegando até máis de vinte, número que no noso país supera o de irmandades con calquera outro país.

    Como promotor deste, e doutros irmandamentos na Mariña de Lugo, figura Philippe Le Goff. Como froito dese traballo unha comisión de ribadenses, encabezada polo alcalde da época, Balbino Pérez Vacas, viaxou a Loktudi en 2005 para sentar as bases da relación. No 2006, un grupo de Loktudi, que nos visitaba por primeira vez, foi acollido por familias ribadenses. Durante esa visita foi asinada a carta de irmandamento entre ambas localidades. A relación quedou en estado de letargo por diversos motivos, sendo un dos principais a inexistencia de asociación de irmandade en Ribadeo (si a había en Loktudi)

    Coa creación da Asociación de Irmandade de Ribadeo en 2016, retómase ese mesmo ano a relación coa visita dun grupo de familias de Ribadeo a Loktudi, que entra nunha dinámica de intercambios anuais. Coincidindo coa visita do noso grupo á Loktudi en 2018, asinouse a carta de reafirmación de irmandade polos representantes das asociacións de Loktudi e de Ribadeo, pola alcaldesa de Loktudi e polo alcalde de Ribadeo na época, Fernando Suárez Barcia.

    Durante os anos 2020, 2021 e 2022 as visitas como grupo de familias quedaron interrompidas como consecuencia da Covid-19. No ano 2023 recuperouse esta actividade coa visita do grupo de Ribadeo a Loktudi, ao ano seguinte a visita correspóndelle ao grupo bretón, e este ano tócalle ao grupo galego viaxar á Bretaña.

    Como actividades ou feitos paralelos que teñen que ver con este irmandamento figuran exposicións como “A Bretaña que hai en nós: as cruces de Pedra na Bretaña de Castelao”, existencia do barco e da rúa Ribadeo en Loktudi, ou do miradoiro Loctudy/Loktudi (posición) en Ribadeo. O Concello de Ribadeo apoiou e apoia todas estas actividades.

    No capítulo de intercambios escolares, as dúas asociacións mostraron interese e mantiveron contactos con ese motivos. Felizmente, en 2023 un grupo de estudantes de francés no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo foi acollido por alumnado do instituto de Pont-l’Abbé/Pont-n’Abad (localidade a carón de Loktudi), para recibir eles ao grupo bretón en 2024.

    Noutra orde de cousas, Ribadeo ten mantido a principios de século  conexións diversas dos centros educativos ribadenses con outros franceses (comezando entre o IES Porta da Auga cun proxecto Comenius, Science Fairs Throughout Europe -SFTE- co Notre Dame de Bourgenay en Les Sables D'olonne (Vendée, a 350 km de Loktudi), e posterior a iso, Ribadeo foi porto da Regata Transgascogne, con saída en Port Bourgenay, perto de Les Sables. Peza común ós intercambios educativos e á irmandade foi Julia Gallego, unha das catro persoas asinantes da carta de irmandade no 2006, representando ao “Comité de Irmanamento Ribadeo-Loctudy”, nun momento en que non había asociación constituída (cousa que si tiñan os bretóns…)

    O caso é que está a seguir a facerse historia, a piques de reeditarse a viaxe anual de galegos a Loktudi, e por iso a asociación sacou o seguinte cartel anunciador:


20070708

En espera doutra crise


   ... porque a correspondente á paga do alcalde xa finalizou, como se esperaba, no pleno de onte. José Carlos Rodríguez Andina e Balbino Pérez Vacas farán parte da xunta de goberno (60€/xuntanza, como o resto dos participantes excepto o alcalde, que ten a paga integrada no soldo). Terá que cesar un membro do BNG para facer sitio. Mentras, UPRi queda fora.
   Tamén contarán os grupos cun local no concello, novidade deste mandato. Agora falta a asociación de veciños de telo.
   Un pouco máis lonxe da casa do concello, pero tamén relacionado con ela, a xente de Acuinor di que é inviable a construcción da piscifactoría nas novas condicións que se lle exixen (a lembrar que xa non parece un trato preferente, e que se pretende que cumpra a normativa sobre espazos naturais). En contraposición, Os Irmandiños, cooperativa agrícola con trinta anos de historia, segue boiante, aumentando facturación e servizos. Non pode facerse dela un referente para outras actividades no concello e na zona? Véñenseme á cabeza a cooperativa Mondragón, hoxe cabeza de múltiples grupos industriais e comerciais (por exemplo, Eroski) despois dunha historia de medio século de actividade.
   Na foto, unha columna desprazada pola súa base na baixada a Porcillán, na casa do Cubano. É dicir, algo a corrixir antes de que haxa perigo.

20210510

Atmósfera tensa en Ribadeo. Nubarrones en el horizonte. José Mª Rodríguez

Este artigo foi publicado o domingo 4 de xuño de 2006. Comandaba o goberno municipal Balbino Pérez Vacas, e era primeiro tenente de alcalde o actual alcalde, Fernando Suárez Barcia, cos partidos coaligados.

NUBARRONES EN EL HORIZONTE


Los acontecimientos del último Pleno Municipal, celebrado el 15 de mayo, son preludio de una inminente borrasca que va a alterar el clima político en Ribadeo.
Las preguntas formuladas al alcalde por el portavoz del PP, Sr. Valín, empezaron a remover las aguas, aparentemente tranquilas, de la vida política municipal.
Se tiene la impresión en Ribadeo de que la gestión que realiza el equipo de gobierno se está moviendo a impulsos de lo que expone en los Plenos la formación del PP. Parece que es la oposición quien gobierna en el palacio de Ibáñez al ir marcando la hoja de ruta del trabajo a desarrollar en el quehacer municipal.
Un Pleno en el que se hicieron muchas e importantes preguntas, que no tienen fácil respuesta, y que preludian futuras borrascas. Se refiere una de ellas a la gestión del Punto Limpio, que parece ser que ya no es tan limpio. Faltan, siempre según el portavoz del PP, justificantes de cobros de los vertidos, lo que impide saber la cantidad de escombros allí depositada, y, por lo tanto, la cantidad de lo recaudado por ese concepto. No existe, al parecer, la debida correspondencia entre la cantidad que figura en los recibos como depositada en el Vertedero de Escombros y la cantidad que en realidad se supone que está depositada, que parece ser mucho mayor. En una palabra, ¿se corresponde lo recaudado con los escombros allí depositados? Eso es lo que la oposición se pregunta.
Surge otra pregunta que llama, también, la atención del público, allí presente. Se refiere a la pasividad con la que el gobierno local actúa frente a una obra paralizada por un decreto de la alcaldía, hace ya mucho tiempo, y en la que se continúa trabajando, haciendo caso omiso de la prohibición del concejo, y sin que este tomara alguna medida sancionadora al respecto. ¿Por qué se dejó pasar tanto tiempo sin tomar las adecuadas medidas? ¿Por qué se permitió que continuaran las obras? ¿Desconocía el alcalde que se continuaba trabajando en esa obra cuando era un hecho conocido por todos?
Otra pregunta, de igual calado que la anterior, formula, también, el Sr. Valín al alcalde. está referida a la solicitud de la construcción de siete viviendas en Vilaosende. Solicitada una licencia de obras el año pasado, sigue, al parecer, sin ser contestada, ni en un sentido ni en otro. El promotor se encuentra desorientado e indefenso. ¿Se le va a denegar o conceder la licencia? ¿En dónde estriba la dificultad? Parece que los dos gestores que gobiernan en el concejo no están de acuerdo entre ellos sobre este extremo. Y no lo están porque las diferencias entre los criterios de los dos regidores, son abismales, como quedó demostrado hace ya tiempo en un pleno famoso. Ante esta situación la pregunta surge inevitable: ¿La concesi´0n de licencias de obra está regulada por normas o depende de las decisiones políticas del gobierno de turno?
Otro tema de actualidad, que ocupó las intervenciones del portavoz del PP, estuvo relacionado con la ubicación en Piñeira de la piscifactoría de Pescanova. El alcalde confiesa apoyar sin reserva este proyecto al afirmar que 'su ubicación en Ribadeo sería una de las mejores noticias que se podría dar a la ciudadanía'. Nadie puede dudar de los efectos beneficiosos de la creación de puestos de trabajo en nuestra comarca. Pero la reciente experiencia de la piscifactoría de Rinlo, ubicada en zona de especial protección, cuando había otras zonas posibles para su ubicación, da pie a algunas preguntas: ¿Porqué los criterios medioambientales que se utilizan para que no se instale en Touriñán, en donde también hace falta trabajo, no valen para Rinlo y Piñeira? ¿están dispuestos a cargarse lo que, tal vez, sea hoy el último paraíso del sur de Europa, desde el punto de vista medio ambiental? ¿Por qué no se instalan estas piscifactorías en otros lugares del concejo, no afectados por el LIC y Rede Natura, menos dañinos para el medio ambiente, y que permitirían, al mismo tiempo, la creación de los tan deseados puestos de trabajo?
La pasividad adoptada por el pueblo ante estas y otras actitudes, guiados, a veces, por falsas expectativas suele cobrar su tributo, cuando ya no tiene remedio. ¿No lo confirma, acaso, la muralla que deja el paso de la autovía por Vilaselán y Piñeira?

José Mª Rodríguez

 Obras de José Mª Rodríguez

20090318

De novo, o ruído é nova, aínda que non sexa en Ribadeo

Un amigo envioume hai un par de días ista nova, que xa vin replicada en varios sitios. Chegou a min onte, e onte resultou ser S. Patricio, Patrono de Irlanda, co que o mesón próximo, que ten certo gusto polo Irlandés, organizou unha festa, e que festa hai sen música?
En fin, en Ribadeo non hai policías locais máis aló das 10 da noite durante a semana, e a Guardia Civil non ten sonómetro, e... e como soe dicirse, a carabina de Ambrosio.
Chama a atención a nova de que a condena recibida segundo a nova ligada é a primeira que recoñece lesións producidas polo ruído. Non é coña. É difícil probar a relación entre efectos sanitarios e ruído; non porque non exista, senón porque non ten efectos facilmente diferenciables se non se fai un seguemento minuto a minuto da vida da persoa, dos efectos que podan ser derivados doutras fontes, mesmo de irregularidades ou tendencias na propia persoa, e a quen non sofre o ruído parécelle de coña que poda ser tan perxudicial.
Seguindo o comentario da nova, di que era un bar que instalou equipo de música. En Ribadeo, a algún bar con equipo de música e un carrado de denuncias encima lle deron a comezos de século a licenza de pub (Jose Carlos Rodriguez Andina mediante), o que xerou que as denuncias pasaran a procedimiento xudicial, etc (incluído no et caetera ameazas e insultos de diversos tipos e por diversas persoas). Pero o bar segue sendo pub e segue sen o illamento debido e funcionando, iso si, con doble porta despois de pasado uns cantos anos e de ser pedido o seu peche varias veces e por unhas cantas sinaturas.
"Soportaban emisións de ruído de máis de 43 dB". En Ribadeo, crise mediante, a cousa está máis calmada que en tempos, e mira ti que os 43 dB é unha medida típica (máis ben un pouco baixa) na miña casa os sábados, pero non xa ata as 3, como di a nova do bar de Barcelona, senón ata as 5 ou máis aló. Iso si, aquí a música molesta soe ser só polas noites (non sempre), aínda que que o horario de peche non só é sobrepasado de xeito común senón que permíteselles ampliación legal en diversos periodos.
Mentras, o regulamento de ruídos segue sendo un regulamento tipo, estatus ó que o rebaixou o pleno por unanimidade en tempos do anterior alcalde, Balbino Pérez Vacas, despois de incumprir dende o mandato anterior o regulamento que xa había e que especificaba que non se daría pé á concentración de locais nouturnos separándoos unha certa distancia. Por certo, tamén foi el quen deixou a un novo establecemento (asimilado a licenza de bar) abrir e poñer música, xa retirada por orde xudicial. E mentras, o actual alcalde, equipo de Goberno e pleno, retrasaron a tramitación no pleno dun novo regulamento sobre contaminación acústica porque o anterior, aprobado de xeito inicial hai xa uns cantos anos e pasado longamente o periodo de recepción de alegacións, non deu tempo a estudalo para o pleno de xaneiro. O caso é que tampouco debeu dar tempo a estudalo para marzo, pois non se presentou. E o PXOM non recolle as zonas acústicamente contaminadas (ou non recollía cando se fixo público)
Coido que se pode entender ben por que sigo en xuízo polo tema do ruído e ademáis, de seguro ampliarei próximamente o número de litixios.
Como despedida, un saúdo e grazas pola paciencia sobre un tema que se me fixou fai tempo.

20120620

O que pasou onte en Mondoñedo

Onte foi a vista oral do xuizo iniciado á petición miña contra Balbino Pérez Vacas por prevaricación. O xuízo trasladous ás dependencias xudiciais de Mondoñedo ó estar citadas 12 persoas para declarar, sendo levado por un dos xulgados de Lugo. Pouco que dicir: declaramos 11 persoas e unha máis non acudiu. A falta de escoitar a declaración do propio acusado, sin sorpresas (alomenos para min) nunhas intervencións que duraron dende preto das 11 da mañá ata pasadas a unha. Queda agora visto para sentenza despois dos alegatos finais dos avogados, e da intervención minimalista da fiscal. Coido que a sentenza debera estar clara, pero a xuíza decidirá nun caso que diríase que ven ó loro da situación actual de España e as súas causas: negación de información sobre expedientes que deberan ter sido abertos e que tras requerimento xudicial dende o mesmo concello din que desapareceron do mapa, causando un perxuízo mentras a nivel político facíase que se facía nun principio, e logo nin eso, con trasfondo de presión de intereses para que nada cambiara. Un xuízo que representa un paso máis cara á obriga da asunción da responsabilidade do tema do ruído en Ribadeo.
A senteza, probablemente o mes próximo.

20230512

As imaxes dos alcaldes de Ribadeo baixo a nova Constitución

    A xa non tan nova Constitución en España, cos seus remendos (poucos, interesados, pero existentes e aprobados sen referendo) devolveu a verba democracia como característica do funcionamento do estado en España. E dende aquela, no 1978, hai eleccións para alcaldes, tendo pasado uns cantos polo mando no concello de Ribadeo.

    Hai unhas semanas (o 21 de abril), instaláronse no corredor do primeiro piso da casa do concello os cadros dos dez alcaldes do concello de Ribadeo deste período, realizados e agasallados por Concepción Millán. Despois de comprobar a pouca difusión que están tendo, decidín postealos aquí. E aquí quedan, xunto cos comentarios da nota de prensa. Tentei facer a foto cos menores reflexos posibles, e o resultado non é moi bo, pero o que pretendo é que se coñezan, e se alguén quere ver mellor, que se pase pola Casa do Concello para miralos:

Mario Meira González (1979-1980)

Foi o primeiro do período democrático. Un verdadeiro Relacións Publicas, moi sinxelo e sen presuncións; seguramente encabezou a candidatura de UCD por un requirimento de amizade, e cumprido este, dimitiu. 

José Fojo Barcia (1980-1981)

Coma outros compañeiros viuse sorprendido ao resultar elixido Alcalde, as augas calmas até o momento anterior transformáronse nun avespeiro que, coas boas intencións como argumento, non foi dabondo para calmar. 

Antonio Martínez López (1981-1983)

Fora cabeza da Candidatura Progresista Independente que empatara en concelleiros con UCD. Tocoulle facerse cargo do concello democrático e administrar a colaboración de Leopoldo Calvo-Sotelo e fíxoo con habilidade e man esquerda. 

Xaime Vidaurrázaga Urbieta (1983)

No seu curto mandato iniciáronse actividades inéditas e un pacto de goberno tripartito que sementou novas alianzas no futuro. 

José Ramón Cociña García (1983-1985)

Permaneceu pouco tempo porque a súa vocación política levouno ao Parlamento Autonómico. O seu ribadensismo levouno a colaborar coa administración local que o sucedeu. 


Xosé Luís Trashorras Méndez (1985-1987)

Mesmo gobernando con maioría absoluta, foi quen de darlle delegacións da alcaldía á oposición e trenzar colaboracións e acordos. 


Eduardo Gutiérrez Fernández (1987-1995)

Aínda que a súa época xa foi ben entrada a democracia, tivo que impulsar cambios e melloras de aspectos estancados coma o urbanismo, a recuperación e restauración da Granxa Pedro Murias. A mesma ansia empeñou na restauración coa cultura galega e no impulso cultural, musical e deportivo. 


José Carlos Rodríguez Andina (1995-2003)

Dous seus precedentes políticos e profesionais soubo tirar temperanza, e da vinculación coa institución provincial e autonómica intentou procurar investimentos e melloras de posición para a vila. 

Balbino Pérez Vacas (2003-2007)

Puxo en contacto inversor o Goberno central en obras como o ascensor panorámico e promocionou iniciativas turísticas na vila e nas parroquias. 

Fernando Suárez Barcia (2007-2023)

    Fernando non ten comentario na nota de prensa, senón unha, como di el, 'despedida'. O estar aínda no cargo é o que ten. De calquera xeito, no blog está abondo referido para calquera información que se quera.

Foto retrato alcaldes
Imaxe do acto de recepción dos cadros.