Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta piscifactoría. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta piscifactoría. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20060910

Unha nota de prensa de Adega respecto á piscifactoría (2ª de hoxe)

Reprodúzoa enteira:
Santiago, a 10 de Setembro do 2006
ADEGA PIDE QUE A PISCIFACTORÍA DE PESCANOVA DESPRAZADA DE CABO TOURIÑAN A RIBADEO SE APROXIME AOS LINDES DO POLÍGONO INDUSTRIAL EN TRAMITACIÓN

O chamado Plan Sectorial de Parques de Tecnoloxía Alimentaria que o governo anterior, -da mán do exconselleiro de Pesca, D. Enrique López Veiga, nos deixou en herencia-, non consistía máis que nun mapa cos lugares elexidos polas empresas do clúster de acuicultura, sen outros criterios que os de fácil acceso á auga do mar e reducidos costes de expropiación. Nada importaba que se tratara ou non de espazos protexidos ou de paisaxes singulares e así resultou que dun total de 23 parques iniciais, 13 afectaban a espazos protexidos ou que mereceran ser considerados como tais. Entre estes estaban, a piscifactoría do Sr. Alvárez-Cascos en Rinlo-Ribadeo (hoxe paralizadas as obras por decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza) e a piscifactoría de Pescanova en Cabo Touriñán, ambas as dúas en idéntica situación administrativa: estudo de impacto ambiental favorábel e proxecto sectorial aprobado no último consello da Xunta de Galiza presidido por D. Manuel Fraga.
Aínda que a actual Consellería de Pesca, de forma incoerente, tén acordado, -a pesares das múltiples irregularidades do Plan (fáltalle avaliación de impacto ambiental e informe urbanístico da consellería de Ordenación do Territorio)-, continuar adiante co Plan de acuicultura do Sr. López Veiga, hai consenso entre Pesca e a Consellería de Meio Ambiente e Desenvolvemento Sostíbel en facer respetar os espazos protexidos da Rede Natura, obrigando así a Pescanova a buscar outra ubicación para a piscifactoría de cabo Touriñán e a Stolt a buscar outra para a piscifactoría nos lindes do Parque Natural de Corrubedo.
A nova proposta de ubicación para a piscifactoría desprazada de Cabo Touriñán ven a ser agora a punta de Pena Corveira ou Pena do Corvo en Ribadeo, nun área de apenas un quilómetro de ancha entre o LIC de As Catedrais e o LIC e tamén ZEPA da Ría do Eo. Trátase dun área dentro da rasa costeira cantábrica á que aínda non tiña chegado a presión urbanística do litoral e de importante valores paisaxísticos na que, ademáis, podemos contemplar un castro no que aínda son ben visíbeis os seus muros perimetrais. Dende o punto de vista ecolóxico, esta área comparte a mesma xeoloxía, edafoloxía, condicións climáticas, etc, dos LICs colindantes nos que se constata a existencia de valiosos hábitats prioritarios: o *4020, Uceiras húmidas atlánticas de erica ciliaris e erica tetralix, ou o *4040, Uceiras secas atlánticas costeiras de erica vagans e Ulex maritimus. A escasa presencia destas especies nesta área na que está prevista a ubicación desta granxa mariña de engorde de peixes planos non é debida máis que a tratarse de parcelas aínda traballadas para uso agrario, cumplindo cos criterios do anexo III da Directiva 92/43 para a selección dos lugares de importancia comunitaria. E, en tal sentido, tanto dende ADEGA como dende a Federación Ecoloxista Galega, vimos solicitando reiteradamente a conexión destes dous espazos protexidos que só se entende que quedaran no seu día desconectados non polos seus valores ecolóxicos senón por, máis que seguramente, por intereses da especulación urbanística.
En base a isto, ADEGA pide da Consellería de Meio Ambiente que se atenda a solicitude de ampliación da Rede Natura que se tén presentado xa no principio desta lexislatura conectando estes e demáis espazos da Rede Natura do litoral de Lugo e pide da Dirección Xeral de Recursos Mariños que se lle propoña a Pescanova desprazar esta instalación ata os lindes do polígono industrial que se está iniciando en Ribadeo, de forma que, -ademáis de aproveitar os servizos propios do polígono-, permita dar coerencia a estes espazos da Rede Natura e preservar os valores paisaxísticos e ecolóxicos de toda esta zona costeira. Para facilitar isto, ADEGA propón que, dos fondos anunciados pola Ministra de Meio Ambiente para a adquisición de espazos protexidos no litoral, se solicite, por parte da Consellería de Meio Ambiente, a recompra das parcelas adquiridas por Pescanova a cambio tamén de facilitarlle a cesión de terreos necesarios dentro do polígono industrial.
Noutra orde de cousas ADEGA pide a redaccción por parte da Empresa dun nov Estudo de Impacto Ambiental que subsane carencias tan importantes como a falta dun estudo sobre o patrimonio, sobre o impacto dos vertidos ao mar ou da escombreira que resulte de rebaixar a cota do solo dende 15 m. ata os 7 m. sobre o nivel do mar.
Pide tamén ADEGA que, en todo caso, se proceda á apertura dun novo período de exposición pública para cumplir a lexislación de avaliación ambiental no que respecta a que o Estudo de Impacto Ambiental ten que facerse de forma conxunta coa exposición do proxecto, cousa que, -como xa se anuncia na publicación do DOG-, non se fixo coa exposición pública da documentación na Delegación Territorial de Pesca de Cervo onde só estivo a exposición pública o estudo de impacto ambiental.

20101220

sobre unha piscifactoría

A finais da semana pasada atopeime nos xornais cunha nova sobre a piscifactoría de Pescanova na costa de Piñeira. Facendo un pouco de lembranza para todo o mundo, despois das reviravoltas diversas, xulgados incluídos, da piscifactoría que quedou na lagoa Cascos, cando estaba dando este tema os últimos coletazos, saíu á luz a pretensión de Pescanova de facer unha nova piscifactoría na nosa costa. Estaría ubicada ó oeste do Castro das Grobas, como mínimo limitando coa zona LIC, e dende a súa proposta, xa variou o seu emprazamento previsto para alonxar un pouco máis as instalacións, tanto da costa como do castro. Despois, nada.
Agora é o PSOE quen pregunta que pasa coa piscifactoría á Xunta, acusándoa de non querer dar para adiante ó proxecto. Tomando as cousas con cautela, pregúntome se non sería á empresa a quen lle correspondería dar o primeiro paso da reclamación, en troques de ser o PSOE quen o faga en primeiro lugar, polo menos a nivel de prensa. E non parece que sexa a empresa quen lle pedira ó partido que presentara a iniciativa no parlamento galego como se fixo, pois non aparece a cousa así por ningures.
En canto á situación actual da proposta empresarial, descoñezo se houbo algún cambio dende a última vez, na que se ben se podía acceder a algunha información tendo ido a Celeiro a procurala (sempre que un non tivera amiguetes ben situados, claro), o descoñecemento era xeral, e o coñecemento, puco anunciado. se a cousa segue adiante, haberá que facer un seguimento.
De calquera xeito, o que máis me chamou a atención da nova foron, por unha beira, o parágrafo no que o xornalista di que houbo unha 'suave oposición' á piscifactoría no su momento. Parece evidente que se volta a haber oposición, non será tan tímida. Pola outra, que se volve a repetir o dos '80 postos de traballo'. Algo que lembra cando quen se postula na actualidade a alcalde polo PSOE fixo apoio do recheo 'vello' e houbo quen me dixo que se xerase un só posto de traballo, xa pagaría a pena. O destrozo na ría quedou aí, coa variación de tamaño dos tesóns ou a redución da canle de acceso a Mirasol, o posto de traballo que se creou durante moito tempo foi por traslado da rula/Confraría de pescadores, e non exnovo, pero si, creouse un aparcamento e agora hai unha empresa instalada aí, que como había espazo, preferiu facelo antes que nos antigos locais dos pescadores... Neste caso, os 80 postos poden ser algo polo estilo: mallar a costa a cambio de nada. Por iso, o que falaba do seguimento da proposta.

20060807

2ª: un esquecemento, sobre a prevista piscifactoría de Pescanova / Insuíña en Ribadeo

Adxunto unha nota de prensa xa vella... corrixida.
SOBRE A UBICACIÓN DA PISCIFACTORÍA DE PESCANOVA EN RIBADEO

Ante o acordo do Consello da Xunta de declarar a incidencia supramunicipal do proxecto de piscifactoría de peixes planos en Pena do Corvo (Ribadeo), dende ADEGA e dende a Coordinadora de defensa do litoral da Mariña Luguesa, -á espera de coñecer con máis detalle o proxecto-, queremos facer as seguintes precisións ante a opinión pública:
Unha.- A ubicación desta piscifactoría que agora se propón en Pena do Corvo (Ribadeo) é o resultado das negociacións entre a Administración e Pescanova para reubicar a piscifactoría prevista en cabo Touriñán e que o actual goberno decidiu non autorizar por afectar a un espazo protexido da Rede Natura.

Dúas.- Valoramos moi acertada e positivamente que a protección dos espazos da Rede Natura deixe de ser unha virtualidade de papel e empece a adquirir rango de realidade; por isto, manifestamos que sería inaceptábel que dita piscifactoría puidera, nesta nova ubicación, afectar aos nosos espazos protexidos. Temos que facer constar que, por un lado, a esta zona de Pena ou Penedo do Corvo (Ribadeo) chega o espazo protexido de AS CATEDRAIS e, por outro, existe na mesma zona un castro no que aínda son perfectamente identificábeis tres dos seus fosos e muros de protección e, para o que a Lexislación prevé un perímetro de protección a 200 m da súa parte máis exterior.

Tres.- Entendemos que este tipo de instalacións industriais de cría de peixe, -de enorme impacto paisaxístico sobre o litoral-, caben perfectamente dentro dun polígono industrial. Polo tanto, nun momento, no que se está a tramitar un polígono industrial en Ribadeo cunha reserva de solo de 1 000 000 de metros cadrados, consideraríamos máis acertado que esta instalación se ubicase no polígono industrial, onde ademais podería beneficiarse doutros servizos do polígono, como as comunicacións, a enerxía eléctrica, etc, de forma que ben se compensase o sobrecuste que puidera resultar desta maior distancia do mar. En todo caso agardamos da administración o máximo rigor na avaliación e corrección de todos os impactos ambientais, especialmente no que se refire á depuración de residuos.

En Ribadeo, a 1 de Agosto do 2006

20210608

UNA PISCIFACTORÍA EN PIÑEIRA. José Mª Rodríguez Díaz

Publicado no Cargadoiro, blog de José Mª Rodríguez Díaz, o 21 de agosto de 2006.

Lunes, 21 de agosto de 2006

UNA PISCIFACTORÍA EN PIÑEIRA

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:38

PISCIFACTORÍA EN PIÑEIRA

Visto el expediente del Proyecto Básico que la empresa Insuiña, s.l. tiene presentado para la ejecución de una piscifactoría en terrenos de Piñeira, se me ocurren algunas consideraciones que considero dignas de estudio.

1).- Su ubicación no afecta significativamente, aunque algo, a los espacios protegidos LIC y Castro de As Grobas. A pesar de esto considero que el hecho de que ese espacio no está protegido no desvirtúa en nada su valor paisajístico, que está a la misma altura que el LIC. Por eso, sería deseable que la piscifactoría lo respetara, ubicándose más en el interior, como podría ser en el Polígono Industrial.

2).- Considero muy grave que no disponga de una depuradora para los detritus que va a verter en el mar. Sólo dispone de un sistema de filtrado de residuos sólidos procedentes de la defecación de los peces y de los restos que pienso de tamaño superior a 1 milímetro. Nos encontramos, pues, frente a una grave contaminación del mar que afectará a toda clase de pescados y mariscos, tanto en la costa como posiblemente en la Ría de Ribadeo. No debe olvidarse que, aparte de los residuos citados, otros muchos productos químicos utilizados para la desinfección y lavado de tanques van a ser utilizados y que irán al mar.

3).- La longitud del emisario que llevará estos vertidos al mar es de tan solo 148,52 metros, y su posición es cara al nordeste. Esto quiere decir que, favorecidos por las corrientes más frecuentes en este mar, que son de oeste a este, los vertidos podrán fácilmente penetrar en la Ría de Ribadeo, con la consiguiente contaminación de sus aguas. Por otra parte, la carencia de longitud de este emisario puede afectar mucho más directamente a los peces y mariscos de toda nuestra costa.

Estos son, en grandes líneas, los primeros defectos que encuentro en este propósito, a expensas de otras consideraciones que se pueden hacer.

José Mª Rodríguez

 Obras de José Mª Rodríguez

20060616

Dando difusión a unha nota de prensa de Adega (2º de hoxe)

Lugo, a 15 de Xuño do 2006

Contestando ao Sr. Alcalde de Ribadeo, sobre a piscifactoría de Rinlo

En relación ás declaracións do Sr. Alcalde de Ribadeo sobre a paralización das obras da piscifactoría do Sr. Álvarez-Cascos, ADEGA quere aclarar o seguinte:
Primeiro: os sucesivos incidentes de medidas cautelares de paralización das obras non foron, en absoluto, de tipo administrativo, -por máis que o tiveramos solicitado reiteradamente-, senón xudicial. Nada ten que ver, polo tanto, a suposta indefinición da Xunta que argumenta o Sr. Alcalde con esta paralización das obras acordada pola Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

Segunda: No caso da piscifactoría de Rinlo, -e o Sr. Alcalde coñece moi personalmente como teñen sido tomadas as sucesivas decisións ao respecto-, en absoluto tén habido indefinición por parte da Xunta: ben ao contrario, en ningún outro parque de tecnoloxía alimentaria se tén manifestado un apoio administrativo e económico tan importante. Empezando pola declaración de impacto ambiental, a aprobación polo Consello da Xunta do proxecto sectorial, a venta dunha parcela pública a 1 euro/metro cuadrado ou o expediente de caducidade da concesión da cetárea de Vázquez, e continuando pola permisividade da Administración ante unhas obras que se teñen iniciado sen contar coa autorización de Costas para a ocupación da zona de servidume da zona de domino público marítimo-terrestre nen coa concesión e autorización de actividade por parte da Consellería de Pesca e que, a maiores, se estaban a realizar incumplindo o condicionado da declaración e plan de vixiancia ambiental. En todo caso, é ben coñecido o diferente trato da Xunta de Galicia no que respecta a esta piscifactoría de Rinlo en comparación coa de Cabo Touriñán, -e o Sr. Alcalde de seguro que coñece algunha das razóns-, a pesares de que a situación administrativa destas dúas eran completamente idénticas.

Terceira: Non dubidamos que cando alguén demasiado acostumbrado a marcar as decisións da administración se ve obrigado a cumplir coa lexislación se poda sentir indefenso. Mais non pode o Sr. Alcalde alegar a indefensión xurídica do Sr. Álvarez-Cascos, pois, a maiores de contar cun equipo xurídico de seguro que ben pagado, contou, en todo momento, co apoio xurídico e político do seu governo municipal.

Cuarta: En canto á falta de autorización de actividade por parte da Consellería de Pesca en ningún momento a nosa presidenta dixo que a Consellería de Pesca poidera denegar arbitrariamente dita autorización e concesión de actividade. Limitouse a trasladar a realidade xurídica: por imperativo legal, nen esta nen ningunha outra piscifactoría poden ter autorización de actividade, mentras non aporte a disponibilidade de todos os terrenos afectados polo proxecto.

Pola nosa parte, seguimos insistindo na ilegalidade da declaración de impacto ambiental e máis do proxecto sectorial e licencia municipal e, en defensa dun patrimonio natural e paisaxístico que nos pertenece a todos, manifestamos a nosa disposición a continuar os recursos administrativos ata o final. Temos a seguridade de que o administración de Xustiza nos dará a razón.

Por último volver a reiterar que nada temos en contra do Sr. Alvarez-Cascos ou do Concello de Ribadeo. Só reclamamos que a lexislación ambiental de protección de espazos naturais tén que obrigar a todos por igual. Neste sentido, esta nova paralización debera de ofrecer a oportunidade para negociar co promotor un cambio de ubicación: ganamos todos.

ADEGA-LUGO

20210619

OTRA PISCIFACTORÍA EN RIBADEO. José Mª Rodríguez Díaz (2006)

  Artigo publicado por José Mª Rodríguez Díaz no seu blog O Cargadoiro (xa non funcional) o xoves 28 de setembro de 2006. Como outros, leva dous títulos, lixeiramente diferentes, que deixo. Este, o mesmo que algún outro, ten un comentario, neste caso meu, que tamén aporto. 

Jueves, 28 de septiembre de 2006

OTRA PISCIFACTORÍA EN PIÑEIRA

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 22:07

OTRA PISCIFACTORÍA EN RIBADEO

El hasta ahora virgen litoral del concejo de Ribadeo es como el panal, lleno de rica miel, al que los promotores y empresarios, ávidos de hincar sus garras en él para convertirlo en dinero, acuden, como las moscas de Quevedo, para saciar en él su apetito. Fue la costa rinlega la primera víctima de este ataque, con la pretendida ubicación de la piscifactoría de Acuinor. Hoy se encuentra parada cautelarmente por decisión judicial. Ahora le toca el turno a Piñeira con la industria que Insuiña pretende ubicar en su litoral.

No se dirige esta crítica contra la ubicación de industrias en nuestro concejo. Ni tampoco lo hace contra quienes pretenden mejorar su fortuna negociando su patrimonio. Y mucho menos contra aquellos que aspiran a un puesto de trabajo en su localidad. Todos ellos tienen derecho a mejorar su fortuna y a buscar su felicidad. Se dirige, más bien, esta crítica contra quienes anteponen el interés particular y privado al interés general, al cuidado y la protección del medio ambiente y del patrimonio común.

La ubicación de la piscifactoría en el litoral de Piñeira presenta ciertos matices que deben ser cuidadosamente tenidos en cuenta por quienes tienen asumida la responsabilidad de velar por el control de los valores medioambientales y culturales. Voy a citar algunos aspectos que, entre otros posibles, deben ser seriamente analizados por quienes tienen asignada tal competencia, antes de que sea demasiado tarde.

Se pretende situar esta industria entre dos espacios ya protegidos de Rede Natura: el LIC de ‘As Catearais’ y la Zona ZEPA de la Ría de Ribadeo. Ese espacio intermedio, tan importante como los otros dos, y en donde se pretende ubicar esta industria, forma con ellos una unidad paisajística, de singular belleza, y debe gozar de la misma protección que los otros dos. Parece sumamente grave el hecho de que esta industria no disponga de una depuradora para el tratamiento de los residuos que van a ir a la mar. Un simple sistema de filtrado de residuos sólidos de que está dotada, no parece suficiente para la depuración de sus vertidos. Los productos químicos de desinfección y tratamiento sanitario, que se van a utilizar para la desinfección y lavado de tanques y conducciones de agua, irán a la mar sin tratar, ocasionando con ello tal contaminación que puede afectar a toda clase de peces y mariscos, tanto en la costa como, posiblemente, en la Ría de Ribadeo. La contaminación parece, pues, asegurada.

No es menos grave la repercusión que puede tener, tanto la escasa longitud -Sólo 148,52 metros- del emisario que vierte los residuos en la mar, como su posición dirigida hacia el nordeste. Esta posición, favorecida por las corrientes marítimas, que en esa zona van de oeste a este, pueden arrastrar los residuos en dirección nordeste y acabar entrando en la Ría de Ribadeo, con la consiguiente contaminación de sus aguas.

Y no es de menor importancia el hecho de que la ubicación prevista de esta industria va a afectar a una parte importante de la franja de protección del Castro de As Grobas, aún sin excavar. Inexplicablemente, no se incluye ningún estudio arqueológico de esa zona, como es preceptivo. No pueden, pues, descartarse daños irreparables para este castro, tanto durante el período de ejecución de las obras, como después, si no se toman las medidas de protección adecuadas. Es urgente fijar y señalizar los deslindes de protección del perímetro del castro y delimitarlo con una franja de seguridad suficiente, antes de que empiecen las obras, para protegerlo de las máquinas y evitar cualquier atropello irreparable. Todo ello sin descartar las oportunas catas en la franja de protección para evaluar su importancia. Esperemos que la Delegación Provincial de Cultura, Comunicación Social e Turismo tome las oportunas medidas a tiempo para salvar y proteger este bien arqueológico. Y de las autoridades locales se esperan las actuaciones correspondientes para que no haya lamentaciones tardías.

La ubicación de este proyecto en ese lugar es, pues, rechazable por las mismas razones que lo fue en Touriñán, y aún otras, tan importantes o más.-

José Mª Rodríguez

Comentarios (1)

• Fecha: Viernes, 29 de septiembre de 2006

• Hora: 22:30

Autor: agremon

Coido que o máis importante é que, outra vez máis, segue sen haber información, e polo tanto, andamos medio a cegas, con licenzas aprobadas co que se pode calificar semellante a 'nouturnidade e alevosía'.

Outros Artigos de José María.

20091117

Informe sobre a sentenza en contra da piscifactoría de Rinlo

    25 persoas acudiron o sábado a unha pequena explicación de Adega sobre a sentenza xudicial en relación coa posibilidade dunha piscifactoría de Acuinor en Meirengos (comunmente dito Rinlo, pero non). Mentres segue a lagoa Cascos presente como furado conmemorativo, tamén a prensa se fai eco da reclamación de Acuinor á Xunta: 8,2M€. Algo que, de prosperar, deberemos pagar todos por unha decisión ó tempo favorecedora, rápida e in extremis da época de Fraga e Balbino.
Un resume que me enviaron sobre a charla do sábado:
'    Foi moi reveladora da situación actual que se vive na Administración pública galega. O da piscifactoría de Rinlo foi un pactada no seu tempo, entre un membro da Administración Fraga e Álvarez Cascos, despois de ser rexeitado o proxecto en varios puntos do litoral asturiano. A permisivide do goberno favorece certos tipos de actuación mafiosa. É preciso que a xente normal teña que pararlles os pés (poñéndose diante das máquinas, é arriscando a pel, como foi o caso da xente de Adega). Ademais, co INRI de que os que veñen destruír o medio ambiente, propoñen o caso en "aras de crear postos de traballo" pero non como empresarios, senón como si foran ONGs en aras de santidade.
    ADEGA tivo que defender o pleito de xeito terceiromundista, pois a Administración parece estar en connivencia cos infractores, o que leva a romper o estado de dereito. agora tocará lidiar coa anulación da lei do litoral dos 500 metros.
Para ben ser, deberan os propios concellos implicarse na Rede Natura e en Patrimonio, claro, pero isto trae "problemas cos plans de urbanismo" que pretenden os plenos dos concellos, habendo sempre alguén implicado no asunto.
O caso foi dificultoso, pois había "presunción de legalidade", ó ter licenza de obra, dada a nivel municipal cando aínda non saíra no DOGA a aprobación da Xunta.'
    Un par de citas lidas hai pouco poden aclarar a situación:
    1. 'Se os dirixentes vólvense máis lerdos que os dirixidos, nos diriximos á catástrofe'. Coido que é de Gramsci, pero citado por outro (en "Sobre los trazos difuminados de la República Democrática Alemana", Le Monde Diplomatique, nov. 2009). E poderíase engadir que vale, e aínda ten máis valor, se substituímos lerdos por corruptos ou outras opcións.
    2. 'Temos que voltar a aprender que podemos cambiar as cousas' (Ingo Schulze, citado en "Sobre los trazos difuminados de la República Democrática Alemana", Le Monde Diplomatique, nov. 2009)

20070115

Ribadeo? Natural! Proposta de dous paseos de tempada




Esta tempada hai dous paseos que teñen un atractivo de estaren en sazón, en época apropiada para ser realizados en condicións que posiblemente non se repetirán.
O primeiro comezaría na pista de deportes de Rinlo. Collendo á beira do mar o paseo, percorreríamolo todo ata o seu final, entroncando coa estrada que pasa por diante da antiga cetárea e continúa ata que a degradación do camiño se fai evidente. Alí, podemos atopar lagoas deixadas ó seu albur en plena zona natural pola estupidez humana. Se na primeira parte do camiño podemos pensar na beleza natural e na incidencia nela de paseos costeiros, ás veces positiva e outras negativa, aquí estamos ante unha loita do home contra natura. O fondo da construción dunha piscifactoría lévanos na actualidade á súa paralización, á desfeita da vía común, á formación das lagoas nun lugar de interese natural e tamén á comparecencia que como imputados van ter o día 29 alcalde, secretario e arquitecto do concello de Ribadeo. Non teño idea sobre a súa culpabilidade, o xuíz dictaminará, pero foi o mesmo xuíz quen os imputou, e lembro o comezo da loita contra a piscifactoría en termos como a xente de ADEGA plantándose diante das máquinas ou a daquela recente negativa á recuperación dunha antiga cetárea, abondo máis natural e menos impactante no medio, cando veu Álvarez Castos a promover a piscifactoría e contra todo prognóstico vista a negativa anterior, foi 'positivado' no concello, o alcalde nunha manifestación á beira do promotor, etc. No medio, movemento social, promesas, ... historia de Meirengos, Rinlo e Ribadeo que pode estudarse no futuro nos libros de texto.
O segundo paseo tamén está en sazón: a circunvalación a Ribadeo. É abondo máis longo, pero ten a ventaxe de que ten varias saídas/entradas para poder facelo en veces. Comezariamos por exemplo en Porcillán, collendo o paseo marítimo e entrando no primeiro recheo no pouco espazo que deixa o valado que separa xa parte del para facelo privativo dunha empresa de reparación. Continuariamos á beira da ría e entrariamos en Mirasol polo novo recheo, saíndo polo sur deste porto, por un novo valado que separará esta zona, segregándoa do común ribadense. Ós poucos metros, baixada ó recheo máis vello dos tres, con praia incluída en total deixadez de edificacións, a praia dos bloques. Polo extremo, un carreiro anuncia que por alí pode ir a futura extensión do paseo marítimo. Atravesamos despois o asteleiro, instalación que podería ser recuperada como museo de arqueoloxía industrial. Entramos nel por unha cancela sempre aberta e saímos pola outra beira ben pola cancela, que se abre con facilidade, ben pola súa beira, pola que tamén pasa a xente. E seguimos uns metros ata cruzar a estrada, meténdonos nas obras de acondicionamento e logo na propia circunvalación. Este tramo será cerrado en pouco tempo ós peóns, pero agora pódese desfrutar dun longo paseo ata Vilaframil, coa posibilidade de saírmonos en medio, preto da estrada do monte por un cacho de verxa sen cerrar, máis ou menos por onde se reclama a saída que non se construirá para a carreteira do monte. Así poderemos estudar a xeoloxía nos taludes abertos, os regatos e aguas que corren polas cunetas, a formación das estradas, unha vista sobre Ribadeo preto do alto da 'estrada do monte', etc, chegando á N-634. Podemos seguir ata as obras da nova autovía. Torcendo á dereita nela, seguirémola ata as pistas de Vilaselán, que nos deixarán no cargadoiro, onde colleremos á dereita tendo que atravesar o desprendemento de hai máis dun ano coas vallas alí, sen saber que/como facer para amañalo e preguntándonos non só de quen é o tema, senón co como o farán. E rematar de novo baixando as escaleiras de San Miguel no porto de Porcillán. Este paseo, como digo, ten abondas saídas, e hai que facelo en festivo porque senón as obras de circunvalación e autovía non o fan posible. A dicir que este domingo había abondo movemento pola ruta, incluído algún vehículo, e que ten o atractivo de poder mirar a terra dende lugares fondos ou pola contra, as casas e lugares alí abaixo, dende o alto da vía, o que nos fará preguntármonos por exemplo sobre a interacción do home coa natureza. As fotos, deste último camiño, amosan unha beira, apta para estudar xeoloxía, unha vista parcial e un detalle dunha ponte, a do ferrocarril.

20150420

Nota de prensa de O Tesón, ciclo o Medio Ambiente dende Ribadeo



AVV O Tesón
Nota de prensa
Ciclo visións do medio ambiente


Onte sábado tivo lugar a segunda actividade do ciclo da AVV O Tesón "Visións do medio ambiente dende Ribadeo", a conferencia de Óscar Chao Penabad “Máis aló das Catedrais: biodiversidade en Ribadeo e arredores”.
Comezou facendo unha descrición xeral en torno ós piares conservacionistas, para pasar rápido ó enfoque de Ribadeo. Rápido porque facía falta o tempo: salientou que era unha selección, pero aínda así deu un repaso por máis de duascentas especies de plantas, animais mariños, terrestres e aves que se poden ver na nosa contorna, distinguindo algunha característica ou curiosidade delas, as especies invasoras, especies protexidas, a súa relación co hábitat... Das anduriñas e a súa baixada en número ó uso pola natureza na nova lagoa en zona protexidam deixada pola tentativa dunha piscifactoría en Meirengos, a visión do medio ambiente de Ribadeo, o seu estado de conservación, as posibilidades de coidado e mesmo o seu aproveitamento como recurso económico, foron tratados ben co fondo das diapositivas expostas, ben na charla posterior.
Como resultado, e dada a súa relación con Ribadeo, é posible unha futura colaboración entre Óscar e O Tesón para sacar adiante algunha obra sobre o tema.
A próxima semana, o venres 24, terá lugar a terceira e última actividade deste ciclo, a conferencia de Mark Adkinson sobre “A pesca recreativa como fonte de ingresos sostibles”.

Achégase un estracto do currículum de Mark Adkinson:
Nado en 1952 na Gran Bretaña, estudou manexo porcino en centros universitarios de Nottingham e Norfolk. No 1972 chega a España para traballar en Huesca, e tres anos máis tarde, a Galicia, agora levando as granxas de selección do Grupo Conagra (Saprogal). Pasa despois á delegación en Galicia da británica PIC. Nesta época traballa tamén como consultor internacional.
No 1996 monta en Francia o centro mundial de selección xenética da empresa PIC. Dous anos despois volve a Galicia para traballar na empresa familiar. Cinco anos máis tarde, problemas de saúde lévano dar un xiro na súa actividade, montando unha páxina web coa venda de casas rústicas.
Ten un longo historial relacionado co medio ambiente: comezou hai 35 anos, presentando as dúas primeiras denuncias por delito ecolóxico en Galicia, o que fixo en solitario.
Ó ver a impotencia da loita legal en solitario, agrupouse na Asociación Galega de Pesca Fluvial, na que foi Vicepresidente, colaborando cona Xunta de Galicia na escritura da actual lei de pesca fluvial, aprobada no Parlamento Galego o 27/7/1992.
Desde hai 34 años tamén milita en AEMS Ríos con Vida (premio Nacional de Medioambiente 1998), sendo presidente da sección galega. Neste posto, realizou a Denuncia Penal polo cierre da Fervenza de Ézaro en Dumbría, que, sen aínda ter chegado a xuízo, fixo que en tres semanas estivera abierta ó público a maior atracción turística da Costa da Morte. A Endesa, Fenosa y Iberdrola por incumprimento da lei de pesca fluvial de 1992, con resultas dun prazo de 6 meses para acatar os caudales ecolóxicos (con caso omiso polo momento). Á empresa Tres Mares, por ter cortado totalmente o río Castro usando todo o caudal para a piscifactoría, entubando dous regatos máis directamente á piscifactoría, durante 30 anos. Ó Concello de A Coruña e a Aguas de La Coruña pola construcción da Presa de Cecebre sen escala de salmónidos, etc.
As accións, razoadas, están logrando novas zonas de pesca sen morte, mellorando os ríos nos tramos próximos.
Ademais, Ríos con Vida está colaborando no plan Life de recuperación do mexilón de río Margeritifus e a recuperación do topillo de rio na cunca do Ulla.

20061109

Nota de prensa da Asociación de Veciños de O Tesón (2ª de hoxe)

Reproduzo a nota de Prensa de O Tesón:

Conforme o ven facendo de xeito normal, a Asociación de Veciños O Tesón ten remitido ó Concello dúas preguntas para seren contestadas no pleno municipal correspondente a este mes.
Deitas preguntas pódenas facer as asociacións de veciños en virtude do acordado polo Pleno do Concello o 13 de setembro de 2004, desenvolvendo as posibilidades que ofrece a lei. As condicións de presentación de ditas preguntas inclúen o seren formuladas o xoves anterior, o seren contestadas ó finalizar o pleno, o abranguer un máximo de dúas preguntas por asociación e o poder cortar as respostas ós dez minutos en total. Ditas condicións, totalmente restritivas, poden ser ampliadas a tenor da lei correspondente.
As preguntas este mes son formuladas ó Portavoz do Grupo Socialista no Concello de Ribadeo, e son:
1.Ante o estado de diversas obras en Ribadeo (por exemplo, e en orden temporal, a situación de derribo por mandato xudicial da parte alta dun edificio sen levar a cabo, o incumprimento dunha detención de obra na Lodeira ou a apertura dunha porta e garaxe correspondente na muralla coa substitución da mesma por muro fino), solicitamos coñecer as actuación levadas a cabo por parte do concello en relación ás infraccións urbanísticas no último ano, e en concreto, en relación ós casos citados.
2.Ante as novas na prensa en relación a unha licenza de obra á empresa Insuíña para a construción dunha piscifactoría en Piñeira nas inmediacións do castro das Grobas, solicitamos coñecer as actuacións do concello en relación a dita piscifactoría, e en particular, a delimitación de responsabilidades entre concello e outras administracións sobre dita instalación, se se ten en conta a incidencia que esta obra pode representar para a conservación e o futuro do castro ou se no proxecto básico constan os informes de Medio Ambiente e Patrimonio.
En ambos casos consideramos que poderían engadirse preguntas suplementarias, como as alturas pertinentes á rúa Calvo Sotelo (a raíz do edificio aínda non rematado na cabeceira de dita rúa) ou o estado actual da documentación da piscifactoría de Meirengos (da que non se teñen comunicacións públicas dende hai tempo).

20230220

EL NUEVO PLAN ACUÍCOLA. José María Rodríguez Díaz (2008)

    A entrada é referida ás piscifactorías daquela en pugna por ubicarse no termo do concello de Ribadeo. Non se fixeron, pero a foxa dunha delas anínda está aí, a 'lagoa Cascos'.

Viernes, 14 de noviembre de 2008

EL NUEVO PLAN ACUÍCOLA

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 17:14

Sin esperar a que los ánimos se enfriaran, la Xunta de Galicia, impenitente en su afán de beneficiar a las grandes empresas a costa de los valores medioambientales, vuelve a poner de actualidad el tema de las piscifactorías. Con su reciente aprobación del nuevo Plan Acuícola, tan lesivo para nuestro ecosistema costero como lo era el anterior del PP, surgen otra vez las protestas de aquellos que, sensibles a la conservación medioambiental, se posicionan en contra de este Plan que sólo contempla los intereses puramente monetarios de las grandes empresas acuícolas que pretenden hacer sus negocios a costa de la destrucción de nuestro bello ecosistema costero.

Un Plan en el que nuestro concejo sale especialmente perjudicado por ser el concejo al que más suelo se le expolia destinado a la explotación acuícola: casi 500 000 metros cuadrados entre las dos piscifactorías que se proyectan construir en el concejo; una en Foxo Longo, en las proximidades de Rinlo, y otra en Punta do Corvo, en Piñeira.

Pero especialmente grave nos parece la de Piñeira por las consecuencias negativas que se derivan de su ubicación: es decir, por su incidencia en el espacio de Rede Natura con el que limita, un diseño del PP, ya de por si muy escaso; por afectar al castro de As Grobas, que extiende su zona de protección hasta los límites de ese complejo; y también por su incidencia en el Espacio de la Biosfera, ya que, tarde o temprano, sus vertidos contaminantes podrían afectar a la propia ría de Ribadeo. Tres razones de suficiente peso para tratar de reconsiderar la ubicación de ese complejo.

Y para justificar este atropello se acude a los acostumbrados tópicos de siempre: los beneficios que esta operación acarrea a los vecinos mediante la compra de sus parcelas y los muchos puestos de trabajo que con este complejo se van a crear, ignorando, eso sí, el empleo que se va a destruir o se dejará de crear en otros importantes sectores como el turismo y el sector pesquero o marisquero, mientras que los beneficios que genere irán a engrosar los bolsillos de las grandes multinacionales.

Y mientras tanto la conselleira, Sra. Caride, se empeña en justificar este Plan escudándose en que cumple toda la normativa medioambiental. Muy bien, pero, ¿qué pasa con la contaminación que tan enorme complejo va a provocar con el vertido de sus residuos en el litoral marítimo? ¿Está suficientemente estudiada la influencia negativa que va a ejercer en la pesca y en el marisqueo del litoral y hasta en la misma ría de Ribadeo? ¿Qué efectos va a producir en el turismo la subsiguiente degradación del paisaje? ¿Están contemplados todos estos aspectos en los informes medioambientales a los que alude la conselleira?

Se tiene la sensación de que, con la urgente aprobación de este Plan, la Xunta trata de aplicar la política de hechos consumados. Pues, al igual de lo que ahora pretende hacer con los parques eólicos, trata también de otorgar las licencias a las industrias acuícolas antes de que entre en vigor el nuevo plan sectorial regulador.

No se trata, por mi parte, de adoptar posturas obstruccionistas a estos proyectos. Si de los estudios realizados resultan ser necesarias para la sociedad y una fuente de riqueza para la comarca, bienvenidas sean esas industrias. Pero otra cosa distinta es que el lugar elegido sea el más adecuado para su ubicación, que debería respetar ciertos valores irrenunciables que han de estar por encima de los puramente monetarios.

En el caso de la piscifactoría de Piñeira, que deberían ubicar en una zona más alejada del litoral, como hicieron con la de Rinlo, la sitúan en una zona de similar tipología que la zona afectada por la Rede Natura, un espacio de protección demasiado restringido diseñado en su día por el PP y cuya posible futura ampliación se vería limitada por la presencia de esta piscifactoría. Una zona afectada, también, por el alto valor histórico y arqueológico del castro de As Grobas. Y por si esto no fuera bastante, su ubicación dentro de los 200 metros del litoral ignora la especial protección de que goza este suelo, altera su naturaleza rústica especialmente protegida por la ley e ignora el fuerte impacto paisajístico que va a ejercer sobre el litoral.

Tanto las autoridades locales como los propios vecinos harían bien en considerar su postura, tanto por la alteración que el nuevo destino del litoral puede suponer para su medio de vida tradicional, para muchos de ellos derivado del medio marino, tanto en el litoral como en la ría, como por la perturbación que la piscifactoría puede suponer para su calidad de vida y de la de sus descendientes, así como su incidencia en el turismo de esta comarca.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20070824

Aquí se duerme fenomenal...

    ... dixo Zapatero tras a súa primeira noite nos Oscos, unha noite normal, de semana, na que nalgunhas zonas de Ribadeo non se durmiu tan ben...
    Deixando a Zapatero durmir, a Comisión de Goberno de Ribadeo non tratou o tema da licenza de Acuinor. Ó que parece, o tema segue proposto como estaba antes e parece máis claro de quen foi a 'culpa' de que pasaran os prazos e agora se reclame por silencio administrativo: falar da piscifactoría non figuraba na orde do día e foi reclamado por Balbino Pérez Vacas - PSOE. O alcalde, Fernando Suárez Barcia, polo momento, actúa con precaución, xa que os informes non son todos positivos. E xa houbo información privilexiada, segundo as verbas do PP (José Carlos Rodríguez Andina), que adianta tamén que o concello podería ter que indemnizar a Acuinor...
    O que nos leva a algo xa tratado algunha volta no blog: a responsabilidade dos alcaldes. Que eu saiba, en época de Balbino ditouse unha sentencia que aínda está sen executar para tirar unha certa altura do edificio de entrada a Consum. Entrou nos xulgados outro edificio na Lodeira por temas semellantes, está o tema de Acuinor, con 'piscina' xa incluída na paisaxe, foi concedida licenza de apertura ilegal (segundo o xulgado) a un local implicado no RAMINP, ... e que responsabilidade ten o alcalde? Pode dicir algo así como 'eso xa pasou'? Dubídoo.
    En canto á postura do actual alcalde de pedir informes, máis informes, a diversas instancias da Xunta, mentres di 'que se aclaren', sen emitir xuízo propio, déixame pensando se o que pretende é ganar tempo para saír no atolladeiro que se atopou (o que espero que sexa así non só por el, senón pola xente que ten no seu equipo de goberno, aínda que coido que tería outros recursos) ou perdelo para que mentres vaia pasando máis do tempo que argumenta Acuinor que xa pasou (en consoancia coa postura que mantivo con anterioridade, pro-piscifactoría 'tal cal'..

20070701

Comentarios pequenos

   Nun domingo con invasión como o reseñado na entrada anterior, non hai que esquecer outras 'pequenas cousas' como que a xunta concedeu as dúas posibilidades de piscifactoría en Ribadeo, pero... a de Acuinor, para comezar terá que recuar 200 m cando menos (é dicir, a 'piscina Cascos' que se pode ver aínda non poderá ser piscifactoría) e competir pola compra dos terreos con outras empresas, pois a xunta expropiará e venderá o terreo (logo xa non é aquelo de 1 €/m2), e a outra, que parece que a pesar dos dimes e diretes da empresa Pescanova segue adiante, debe tamén de ter algo de respecto nas beiras, coa zoa LIC e o castro de As Grobas (a ligazón é unha das moitas que se pode atopar no blog sobre o castro)
    Por outra parte, Segue o tema de que o alcalde non teña soldo polo momento. Hoxe novamente o ex (Balbino) sae na prensa con diversas afirmacións. Algunhas delas, chocantes, como o par seguinte: "A situación á que se chegou, ten un único responsable, que é o alcalde pola súa absoluta falta de diálogo e de capacidade para chegar ós acordos necesarios para evitar este tipo de situación" e "Non admito comparacións dese tipo". A ter en conta que as frases están descontextualizadas. Pódense atopar con outra disposición en "La Voz de Galicia"

20220101

MISCELÁNEA RIBADENSE. José María Rodríguez Díaz (2007)

    Nestes momentos, no blog xa hai outra 'miscelánea ribadense', entrada miña de 2006 que nada ten que ver con esta entrada de José María. Neste, atopamos temas que hoxe pode que digan pouco xunto con outros que resisten o paso do tempo, como o da ocupación das terrazas ou o arranxo da baixada ó cargadoiro.

Viernes, 07 de septiembre de 2007

MISCELANEA RIBADENSE

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 16:03

Vamos a ocuparnos hoy de alguna de las efemérides que han sido noticia en Ribadeo en estos días pasados.

Una de ellas ha sido la responsable de una multitud de comentarios, declaraciones y acusaciones entre los que tuvieron a su cargo la gestión municipal de Ribadeo en el mandato anterior: el PSOE y el BNG. Acusaciones cruzadas entre el alcalde saliente. Pérez Vacas, y el entrante, Suárez Barcia, sobre el derroche del gasto público en el pasado mandato y la responsabilidad que cada uno de ellos tuvo en estos dispendios y que llevaron al ayuntamiento a esta situación. Porque aún hay gestores actualmente que creen que el dinero público no tiene dueño. Ante la gravedad de este hecho, uno se pregunta: ¿cómo se administró el dinero que pagamos los contribuyentes? ¿Qué prioridades se establecieron en las inversiones municipales? ¿Fue realmente rentable el enorme dispendio efectuado en ciertos programas seudo-culturales? Otro asunto que también fue noticia. Después de un largo año y medio de espera han empezado, por fin, las reparaciones del reafirme de la carretera del faro. Lo hicieron justamente en agosto, el mes en que más gente transita por ese vial. Nuestro alcalde hizo acto de presencia en las obras para pedir disculpas a la gente por las molestias ocasionadas por estas interrupciones. Pero no se preocupó de si estaba asegurado el derecho al acceso a la vivienda de los vecinos allí residentes. Puro culto a la imagen. Total, ¿Qué importancia pueden tener dos votos?

Otro tema que estuvo y está en la boca de los ribadenses este verano es el destino que el concejo está dando a ciertos espacios públicos que ven mermado su uso por los vecinos. Se empezó privatizando servicios y ahora le toca el turno a los espacios. Son las terrazas de ciertos bares y cafeterías que, ocupando cantones, plazas, calles y aceras van poco a poco mermando el uso público al que están destinadas a expensas de los derechos de los vilegos. Y todo ello con la anuencia de los regidores de turno que dejan hacer mientras miran para otro lado. ¿Estamos ante una actuación tolerante en aras de la recaudación o ante un delito de cohecho? En todo caso, un grave defecto de gestión que debe ser corregido en beneficio de los derechos de los ribadenses. Protesta la gente, también, sobre todo los veraneantes, por el abandono que padecen los urinarios de las playas de nuestro concejo. Sucios e inutilizados, con las puertas atascadas por la corrosión de las cerraduras, han tenido que ser los propios veraneantes quienes este verano se han dedicado a limpiarlos y arreglarlos, utilizando su propio dinero. ¿Es esa la forma que tiene el concejo de cuidar el turismo? Y llegando ya a lo concreto, ¿por qué no se arreglan de una vez los accesos a las playas de O Cargadoiro y Rocas Blancas?

Y siguiendo con O Cargadoiro, lugar en donde se celebraba la ya tradicional fiesta conmemorativa del aniversario del Puente de los Santos, uno de los eventos más atractivos del verano en esta zona, parece que este año no se va a festejar. ¿Es debido, quizás, a la falta de sintonía política entre los gobiernos de Ribadeo y Castropol? ¿O es consecuencia de la polémica y el enfado surgido entre las dos comunidades por el nombre de la Ría de Ribadeo?

Y en otro orden de cosas, vemos que insiste de nuevo Acuinor, y lo hace con amenazas, en su demanda de licencia para el proyecto modificado de su piscifactoría de Rinlo. Y mientras justifica el alcalde actual su actitud negativa acusa al regidor anterior - y aquí está la noticia - de haber ocultado una importante información a la Comisión de Gobierno que en su día le concedió la anterior licencia a esta polémica piscifactoría. El PSOE de Ribadeo, que ayer fue gobierno y hoy es oposición, protesta por estos 100 días de inactividad del gobierno actual. Olvida al hacerlo que ellos estuvieron cuatro años en el gobierno, sin hacer nada, dejando, eso sí, como recuerdo, un concejo enormemente endeudado y sin que se vea en donde se gastó el dinero. Es cierto que el BNG no se ha distinguido durante estos cien días por sus iniciativas frente a los grandes retos que tiene pendientes, heredados del gobierno anterior. Frente a esta aparente inactividad, que coincide con el período vacacional, arrecian las protestas de la oposición para recuperar el tiempo perdido en el mandato anterior. No escatima esfuerzos el BNG, sin embargo, ni pierde el tiempo en sus esfuerzos adoctrinamiento político. Pero el pueblo no quiere volver a vivir acaudillamientos como en los tiempos del nacional socialismo alemán o los del franquismo español. No quiere que nadie le imponga ni el 'Cara al Sol', ni el 'Qué din os rumosoros', aun a expensas de ser tenidos por 'imbéciles e escuros'. El valor supremo del pueblo es la libertad. Porque, como le decía Don Quijote a Sancho, 'La libertad, Sancho, es uno de los más preciosos dones que a los hombres dieron los cielos'.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20100409

Responsabilidades

Segundo a prensa de onte, o fiscal imputa por prevaricación ó Director Xeral de calidade Ambiental da época en que foi aprobado o plan correspondente á piscifactoría que se pretendía facer en Meirengos. Hai que lembrar que o tema da piscifactoría xa pasou polo xulgado a conto da responsabilidade de Adega no paro dos traballos, e agora mesmo está o tema da responsabilidade da Xunta polas perdas da compañía. E ademais, está aí a 'lagoa Cascos' (entre outras citas, 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, ...) para lembrar o tema.
O caso é que un feito así, un imputado por responsabilidade como cargo público, implica que noutro caso máis, as cousas estanse a redirixir: quen a fai, a paga, ou debera pagala, porque é responsable. E na política ata agora en boa parte dos casos parece que as cousas malas estiveran aí, para repartir entre todos, sen ter ninguén unha responsabilidade ó final: o pobo como pagano e elector cada catro anos. A contraparte sería a casta política correspondente como usuaria do poder e prebendas, que como único castigo tería o dicir no próximo período electoral 'ou me elixides a min ou a este outro parello'. Ó final, o efecto era que os cidadáns cada vez nos desentendiamos máis da política, do rexir os nosos propios destinos. Estará isto a cambiar?

20210510

Atmósfera tensa en Ribadeo. Nubarrones en el horizonte. José Mª Rodríguez

Este artigo foi publicado o domingo 4 de xuño de 2006. Comandaba o goberno municipal Balbino Pérez Vacas, e era primeiro tenente de alcalde o actual alcalde, Fernando Suárez Barcia, cos partidos coaligados.

NUBARRONES EN EL HORIZONTE


Los acontecimientos del último Pleno Municipal, celebrado el 15 de mayo, son preludio de una inminente borrasca que va a alterar el clima político en Ribadeo.
Las preguntas formuladas al alcalde por el portavoz del PP, Sr. Valín, empezaron a remover las aguas, aparentemente tranquilas, de la vida política municipal.
Se tiene la impresión en Ribadeo de que la gestión que realiza el equipo de gobierno se está moviendo a impulsos de lo que expone en los Plenos la formación del PP. Parece que es la oposición quien gobierna en el palacio de Ibáñez al ir marcando la hoja de ruta del trabajo a desarrollar en el quehacer municipal.
Un Pleno en el que se hicieron muchas e importantes preguntas, que no tienen fácil respuesta, y que preludian futuras borrascas. Se refiere una de ellas a la gestión del Punto Limpio, que parece ser que ya no es tan limpio. Faltan, siempre según el portavoz del PP, justificantes de cobros de los vertidos, lo que impide saber la cantidad de escombros allí depositada, y, por lo tanto, la cantidad de lo recaudado por ese concepto. No existe, al parecer, la debida correspondencia entre la cantidad que figura en los recibos como depositada en el Vertedero de Escombros y la cantidad que en realidad se supone que está depositada, que parece ser mucho mayor. En una palabra, ¿se corresponde lo recaudado con los escombros allí depositados? Eso es lo que la oposición se pregunta.
Surge otra pregunta que llama, también, la atención del público, allí presente. Se refiere a la pasividad con la que el gobierno local actúa frente a una obra paralizada por un decreto de la alcaldía, hace ya mucho tiempo, y en la que se continúa trabajando, haciendo caso omiso de la prohibición del concejo, y sin que este tomara alguna medida sancionadora al respecto. ¿Por qué se dejó pasar tanto tiempo sin tomar las adecuadas medidas? ¿Por qué se permitió que continuaran las obras? ¿Desconocía el alcalde que se continuaba trabajando en esa obra cuando era un hecho conocido por todos?
Otra pregunta, de igual calado que la anterior, formula, también, el Sr. Valín al alcalde. está referida a la solicitud de la construcción de siete viviendas en Vilaosende. Solicitada una licencia de obras el año pasado, sigue, al parecer, sin ser contestada, ni en un sentido ni en otro. El promotor se encuentra desorientado e indefenso. ¿Se le va a denegar o conceder la licencia? ¿En dónde estriba la dificultad? Parece que los dos gestores que gobiernan en el concejo no están de acuerdo entre ellos sobre este extremo. Y no lo están porque las diferencias entre los criterios de los dos regidores, son abismales, como quedó demostrado hace ya tiempo en un pleno famoso. Ante esta situación la pregunta surge inevitable: ¿La concesi´0n de licencias de obra está regulada por normas o depende de las decisiones políticas del gobierno de turno?
Otro tema de actualidad, que ocupó las intervenciones del portavoz del PP, estuvo relacionado con la ubicación en Piñeira de la piscifactoría de Pescanova. El alcalde confiesa apoyar sin reserva este proyecto al afirmar que 'su ubicación en Ribadeo sería una de las mejores noticias que se podría dar a la ciudadanía'. Nadie puede dudar de los efectos beneficiosos de la creación de puestos de trabajo en nuestra comarca. Pero la reciente experiencia de la piscifactoría de Rinlo, ubicada en zona de especial protección, cuando había otras zonas posibles para su ubicación, da pie a algunas preguntas: ¿Porqué los criterios medioambientales que se utilizan para que no se instale en Touriñán, en donde también hace falta trabajo, no valen para Rinlo y Piñeira? ¿están dispuestos a cargarse lo que, tal vez, sea hoy el último paraíso del sur de Europa, desde el punto de vista medio ambiental? ¿Por qué no se instalan estas piscifactorías en otros lugares del concejo, no afectados por el LIC y Rede Natura, menos dañinos para el medio ambiente, y que permitirían, al mismo tiempo, la creación de los tan deseados puestos de trabajo?
La pasividad adoptada por el pueblo ante estas y otras actitudes, guiados, a veces, por falsas expectativas suele cobrar su tributo, cuando ya no tiene remedio. ¿No lo confirma, acaso, la muralla que deja el paso de la autovía por Vilaselán y Piñeira?

José Mª Rodríguez

 Obras de José Mª Rodríguez

20210706

UNA VISITA AL CASTRO DE AS GROBAS. José Mª Rodríguez Díaz (2006)

   Artigo publicado por José Mª Rodríguez Díaz no seu blog O Cargadoiro o 25 de outubro de 2006. Trata dun dos seus tema preferidos, cos que se sentía máis a gusto: os castros. 

Miércoles, 25 de octubre de 2006

UNA VISITA AL CASTRO DE AS GROBAS

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 19:59

A pesar de haber sido bastante anunciada y de la radiante tarde de sol que favorecía el paseo programado para visitar el castro de As Grobas, el día 14 de octubre, fueron pocos los ribadenses que participaron en el. Sólo un grupo de personas que, caminando, nos dirigimos al castro, atravesando el bello paisaje de la planicie de Vilaselán.

Recibe el nombre de As Grobas por los fosos que hay en su terreno. Groba en gallego significa depresión, quebrada, foso. Una palabra de origen germánico que nos dejaron los suevos. Está situado en Vilaselán, en una ligera altura de la planicie costera. Llegados allí nos dedicamos a recorrerlo, siguiendo los pocos senderos que permiten cruzarlo. Situados en su interior, pudimos contemplar la planicie ovalada de lo que fue el poblado, con sus tres o cuatro murallas y fosos profundos que conforman sus defensas dispuestas en círculo, como es habitual en los castros. Al contemplar la amplia superficie que abarca la zona central del asentamiento, en donde, quizás, vivieron nuestros antepasados celtas, antes de hacerlo en lo que es hoy Ribadeo, nos percatamos de la magnitud e importancia que debió de tener si lo comparamos con otros muchos castros, ya excavados, que gozan de gran renombre e importancia turística y cultural, como pueden ser el de Coaña o Viladonga. Un castro que puede esconder interesantes muestras de arquitectura castreña e información científica. Pero los tesoros que esconde en sus entrañas permanecen ocultos. Sólo tenemos constancia de una diadema de oro, el hallazgo más importante y más instructivo de la orfebrería ibérica, encontrada por casualidad, que hoy figura en el museo del Louvre, en París. Una pieza, como dice Francisco Lanza, 'de gran interés artístico e inapreciable valor arqueológico'. Sin contar lo que algunos vecinos oyeron decir sobre empuñaduras de espadas en oro y otras cosas que aparecieron allí. Es de resaltar el impacto que nos produjo la extraordinaria belleza de los acantilados que lo limitan y las vistas que desde allí se contemplan. Lo demarca por el oeste un antiguo regato del que posiblemente tomaran el agua los celtas allí residentes y que corre grave peligro de desaparecer por las inminentes obras de la piscifactoría que se pretende construir.

Fue una experiencia que nos sugiere dos valoraciones. La primera, referida al pasotismo en que vive sumergida la gente de Ribadeo hacia todo lo que signifique preocupación por los recursos e intereses de su propio concejo; pasotismo, del que son fiel reflejo las autoridades locales que lo gobiernan. ¿A dónde se han ido aquellos ribadenses, -de que nos habla Victor Moro en su artículo Retroceso alarmante de Ribadeo-, entregados generosamente a la defensa y mejora de la villa y de sus gentes??

Otra lección no menos importante, y tan dolorosa como la anterior, fue el comprobar in situ el lamentable estado de abandono en que se encuentra el que puede ser uno de los mejores castros de la provincia, y uno de los mejores exponentes turísticos y culturales de Ribadeo. Hace años la maleza era rozada por los antiguos propietarios de los terrenos y se podía apreciar desde lejos la configuración de la estructura del castro, con sus murallas y fosos. Actualmente yace enterrado bajo una densa capa de matorral que oculta su aspecto a la vista de los visitantes.

¿Qué futuro le espera a este tesoro cultural y turístico? El abandono al que está sometido lo puede convertir en presa fácil de la piscifactoría que se va a construir en sus inmediaciones. Sería un grave atentado del que todos seríamos responsables, empezando por los gestores del municipio, en quienes no se aprecia la menor intención de protegerlo y recuperarlo. El alcalde, tan aficionado a los convenios salariales y urbanísticos, en vez de tratar de recuperar este castro mediante un convenio con la universidad, se entretiene jugando y gastando nuestros dineros, construyendo pequeñas imitaciones de ridículos castros artificiales junto a la oficina de turismo, para deslumbrar a los tontos. Las actuaciones de este alcalde me recuerdan aquel dicho de Horacio: parturient montes, nascetur ridiculus mus. 'Se pusieron de parto los montes con grandes gemidos y nació un ridículo ratoncito'. Prometió mucho y no hizo nada.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20160331

Máis apoios aínda para a illa Pancha? Si

A illa Pancha vai recobrando o carácter de común para os ribadenses. A campaña en contra da privatización da súa xestión, expoñendo ó tempo os fallos da xestión pública, vai acadando pouco a pouco novos fitos. Consecución de información, constitución de grupos de defensa ou recabar sinaturas na rede para a súa conservación son algunhas das actuacións que se manteñen, pero que van quedando superadas polo propio movemento de defensa ó tempo que cada vez máis xente queda enterada de como están as cousas e se posiciona.
Foi seguindo esta mecánica pausada como se decidiu instalar unha mesa para a petición de sinaturas a mañá de xoves santo entre a antiga Casa Arango e o Parque. Pouco máis de dúas horas, 536 sinaturas. 57,5% de Ribadeo, 39,8% forasteiros e unha pequena porcentaxe que deixou sen cubrir o lugar de residencia. Repartíronse algunhas follas de sinaturas e luns levábase un retorno dun total de máis de 700, incluídas media centea por un particular nunha hora á caída da tarde do venres fronte á illa Pancha. Tratábase de difundir a situación, mais a recollida de sinaturas superou as espectativas das nove persoas que o xoves colaboraron na infrastrutura. Tamén se recolleron cartos para manter a acción, os primeiros que se recollen polo grupo.
É dicir, se nalgún momento alguén falou de 'catro románticos' (ou outros adxectivos), agora a cousa sería 'máis de catrocentros románticos'. Algo que polo demáis xa se coñecía pois as sinaturas recabadas en internet sobrepasaron hai moito o milleiro.
Imaxe tomada por un constituínte do grupo 'Por Nuestro Faro' dun momento da recollida de sinaturas.

Non foi a única cousa que ocorreu en relación á pretensión de usar o faro como hotel, permitido por Portos. Hai algún tempo foi presentada unha pregunta ó respecto no Parlamento de Galicia por un grupo parlamentario (AGE), se ben hai que aclarar que a dependencia da illa é de Madrid, non de Santiago.
Polo camiño tamén foi recibida unha carta da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao (saída 17 de marzo) da que extraio alguna información, en relación ás visitas realizadas por algunhas persoas á illa tendo como introdutor a un representante da empresa concesionaria: "Las visitas que se giren al faro deben ser exclusivamente por técnicos competentes para los trabajos de redacción del proyecto, y serán las imprescindibles para el desarrollo del proyecto citado, como se ha comunicado al concesonario (se anexa oficio)". Certamente, pode estar mal (e queixámos delo) que non permitan pasar á illa, un ben común, pero ese comezo de tratamento da illa como propiedade particular parécenos que é evidente que non é o desexable para o futuro.

Quizáis está chegando o día no que reclamar do concello algo como un referendo para o estatuto da illa e unha posición máis concreta non estea fóra de lugar, do mesmo xeito que en torno ó verán de 2008 máis de mil sinaturas contra a macronave de Mirasol e unha manifestación foron acompañadas por unha declaración da alcaldía de que non se daría autorización á construción da nave. Neste caso seguimos a esperar un posicionamento semellante, mentras temos na cabeza imaxes como a do arrase de terreo realizado para a construción dunha piscifactoría en Meirengos (dicíase 'en Rinlo') que se chegou a parar, pero non a restituír.
Por suposto, a construción dunha alternativa común para a illa Pancha sempre atopará algunha opisición, e rastros diso poden atoparse a pouco que se mergulle un nas redes sociais. Tamén había xente que no seu momento quería a macronave, ou a piscifactoría. Nese sentido, a polémica seguirá. Mentres, o grupo tenta fuxir de polémicas e construír un futuro común.

20210609

EL CASTRO DE "AS GROBAS". José Mª Rodríguez Díaz

Publicado no Cargadoiro, blog de José Mª Rodríguez Díaz, o 27 de agosto de 2006.

Domingo, 27 de agosto de 2006

EL CASTRO DE "AS GROBAS"

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:43

Es cosa sabida que el turismo se está convirtiendo en la principal fuente de riqueza para Ribadeo, tanto en la actualidad como, según se vislumbra, en el futuro inmediato. Por eso, toda la dedicación y el esfuerzo que el gobierno local despliegue en esa dirección será poca. Se trata de aprovechar todos los recursos de que el municipio dispone para este fin. Y este, del que voy a ocuparme, no es el menor. No conviene olvidar que ha sido la suerte de tener un castro famoso en sus cercanías lo que a algunas poblaciones les ha dado verdadero renombre. Y, por eso, bien está que el ayuntamiento tenga contratadas a su servicio personas especialmente dedicadas al estudio y desarrollo de su potencial turístico, como es la Gerencia de Dinamización Turística, y cuente, además, con el apoyo de la Fundación de la Mariña Oriental dedicada, también, a este fin. Lo que no se comprende es la apatía que estos dos entes demuestran en la explotación de un elemento de primer orden para la promoción del turismo local, como es la recuperación del castro de As Grobas, hasta hoy tan olvidado.

Para conocer la importancia que este castro puede tener para el turismo local dispone el concejo de un informe que sobre el hizo el arqueólogo de la Delegación Provincial de la Consellería de Cultura y Turismo, Sr. G. Meijide, que lo califica de excepcional, tanto para su explotación turística como cultural.

Su extensión supera las dos hectáreas y media, sin contar la isla 'A Insua' que originariamente bien pudo formar con el una península y ser, por lo tanto, parte integrante del castro.

La situación de este castro, ubicado en una masa común de la Concentración Parcelaria de Vilaselán, facilita enormemente cualquier actuación dirigida a su recuperación. La simple limpieza de la maleza que lo cubre y una correcta señalización supondría ya inicialmente su puesta en valor por lo que es y por el espectacular paisaje en el que está situado.

Su proximidad a la villa de Ribadeo lo convertiría, sin duda, en un foco de atracción turística y cultural de primer orden, llamado a complementar, de manera importante, otras actuaciones de revalorización de nuestro patrimonio.

Y es muy probable, además, -así lo manifiesta el citado arqueólogo- que se escondan en él interesantes muestras de arquitectura castreña, así como información científica de primer orden. Ya sólo esto lo convierte en un punto de gran interés para realizar excavaciones arqueológicas y aún para pensar en un futuro museo, en el que se expongan, también, los hallazgos del asentamiento de Louselas, ubicado en las proximidades y que hoy se encuentran dispersos en manos privadas.

En estos momentos en que la empresa INSUIÑA, S.L. proyecta instalar una gran piscifactoría en las inmediaciones del castro, no se puede descartar que puedan seguirse serios daños para la integridad de este castro. De hecho, la ubicación de la piscifactoría afecta a una parte importante de su franja de protección. Por eso es urgente fijar y señalizar los deslindes de protección de su perímetro y delimitarlo con una franja suficiente de seguridad para protegerlo de las máquinas y evitar cualquier atropello irresponsable. Harían bien las autoridades locales, a falta de otras actuaciones mejores, en tratar de protegerlo contra posibles atropellos irreversibles.

Corono este comentario repitiendo la sugerencia que hacía el citado arqueólogo de la Dirección Provincial de Cultura, que proponía hacer un convenio desde el concejo con la Dirección General del Patrimonio Cultural y la Universidad para llevar adelante la recuperación de este conjunto, como Mondoñedo hizo con su castro de Zoñán. ¿Para que se ha contratado, sino, a un Gerente de Dinamización Turística? ¿Qué hace para promover su explotación y poner en valor sus posibilidades turísticas?.-

José Mª Rodríguez

 Obras de José Mª Rodríguez

20090528

Doutras cousas, stress menores

No medio da loita do leite, e cando xa hai abondas informacións contraditorias, fíxome en dous titulares, a análise do stress do millo pola meteoroloxía cambiante (cambio climático) e a ampliación do emisario cervense por mor de non fastidiar a toma das piscifactorías. Cousas pequenas, pero en ambos casos, algo así como se a ecoloxía doutras especies primara sobre a nosa propia ecoloxía. Entendámonos, nós como especie estamos incluídos no catálogo xeral, e polo tanto, a ecoloxía 'xeral' en principio ten maior rango. Pero a cousa está noutro lugar: no primar a ecoloxía 'non humana', non considerando á mesma altura de consideración a nosa propia microecoloxía, algo que me atopei máis dunha vez ó investigar sobre o tema do ruído. O stress do millo polo cambio climático non quita que o cambio climático afecta á sociedade (algo estudado) e ás persoas (algo descoñecido, sen estudar). E, no caso de Cervo, naturalmente está ben alongar e apartar o emisario da entrada de auga para a piscifactoría, pero se se trata de procurar auga máis pura, non sería máis lóxico que fora a entrada de auga a que se metera máis no mar? Ou as dúas, apartándose unha da outra? Ata que viu o tema de parar todo movemento construtivo na costa, a piscifactoría de Meirengos tiña o emisario preto da costa, con protestas dos percebeiros, e a cousa seguía adiante, no que entendo que é unha semellanza perniciosa co de Cervo. En ambos casos estaría afectada a alimentación humana...