As parcelas do polígono industrial poden alugarse

    É unha novidade: as parcelas do polígono industrial poden alugarse en troques de só mercarse. A máis, no que resta de 2022, os prezos dun terzo das parcelas que quedan por vender, 14 das 43, serán rebaixados ata un 35% para quen esté interesado.

    Aquí, a nota de prensa do concello:

 NA ACTUALIDADE HAI 43 PARCELAS DISPOÑIBLES

Polígono industrial

28/06/2022

O salón de plenos do Concello acolleu unha xuntanza entre o director xeral de Sepes, Fidel Vázquez, o seu equipo, o alcalde ribadense, Fernando Suárez, o concelleiro de Economía, Pablo Vizoso, varios empresarios e o xerente de Acisa, Jesús Pérez. O obxectivo do encontro foi que Sepes lles presentase as novas axudas comerciais ás empresas interesadas en instalarse no polígono industrial, a resolución de posibles dúbidas e escoitar as súas impresións.

O rexedor dixo na súa intervención que "para nosoutros é moi bo día porque tíñamos unha espiña con este polígono industrial porque era moi bo, está moi ben situado, pero moi caro. Era así porque custou moito a expropiación dos terreos, porque houbo que poñerlle unha subestación eléctrica, por un chea de cousas que non veñen ao caso. Os que estaban daquela en Sepes e os que viñeron despois o que nos dicían é que o prezo era o que tiña que ser, pero así non se vendía nada. Ata que, despois de moito intentalo, puiden falar con Fidel Vázquez e co seu equipo e de hai uns meses a esta parte puidemos avanzar o que non adiantamos en 10 anos. Abriron desde Sepes unha ventá de tempo e outra de oportunidade para poder ofertar unha serie de parcelas, non todas pero si varias, nun prezo razoable, segundo o momento que nos toca vivir, aparte da posibilidade de poder facer unha compravenda tamén van poñer de maneira experimental un dereito de superficie para que o que non teña cartos para pagalo poida alugalo con opción a compra de maneira asumible".

Suárez Barcia explicou que "entón eles quixeron vir aquí a explicarvos e a tomar nota dalgunhas cuestións, o que creo que supón unha oportunidade moi boa para que nos comenten aos que estamos nesta reunión e ademais para que a Asociación de Comerciantes, Industriais, Servizos e Autónomos transmita aos seus asociados as posibilidades que ofrece o polígono industrial de Ribadeo".

O alcalde subliñou que "a celeridade e dar unha licenza de obra é practicamente inmediata porque non hai outros organismos aos que pedir informes. E nos parece moi importante que non se desaproveite esta oportunidade".

E engadiu que "Sepes abriu no seu consello de administración estes prezos durante todo o 2022 e vamos intentar que todo o que se poida facer sexa neste ano porque no 2023 igual cambian as cousas. Entón é moi importante que se aproveite esta ventá". 

Pola súa banda, o director general de Sepes, Fidel Vázquez, indicou que "Ribadeo es un municipio con una situación muy concreta, que es que tiene suelo ya urbanizado y que el precio, como decía el alcalde, parecía una barrera para la instalación, no de grandes empresas sino de todas las medidas". 

Para Vázquez, que leva cinco meses á fronte de Sepes, "esta es la primera visita que hago y por lo tanto para mi es especial porque hemos dado un paso desde Sepes. Además de poner un precio, nosotros queremos saber qué tipo de actividades se quieren instalar, los empleos que se van a crear, etc. No vamos solo a vender suelo, sino que queremos saber las actividades que se pueden llevar a cabo". 

Sepes puxo en marcha dúas novas fórmulas comerciais para axudar á implantación de empresas no polígono de Ribadeo: unha bonificación do 35% no prezo de 14 parcelas de distintas tipoloxías ata o 31 de decembro deste ano. E a adxudicación a través do dereito de superficie. Na actualidade no parque empresarial de Ribadeo hai 43 parcelas dispoñibles.

Para unha historia do polígono industrial ribadense

Hoxe descóbrese unha placa polo douscentos cabodano da batalla de Arante (en realidade, xa feitos a finais de xaneiro). Hai regocixo oficial por como está a saír a fin de semana coas novas representacións de batallas e en xeral da época das loitas napoleónicas por parte da asociación napoleónica coruñesa, adicada a facelas. E unha fin de semana máis, os actos manteñen a Ribadeo ocupado. Mesmo, nunha contribución extra, o venres houbo por parte da igrexa unha charla sobre San Paulo.
Para dar máis realismo, xunto coa farola rachada na representación do Cantón co disparo dos canóns, quedan as fotos no forte de San Damián, 'esperando a batalla', 'canón preparado' e 'mortos despois da batalla' (pode substituírse o de 'mortos' polo de 'rendidos')
Historia. A historia tamén pode usarse de moitos xeitos, como ferramenta, como arma, como turismo, como comercio, ...
As celebracións desta fin de semana poñen de relevo ou ilustran algún deses aspectos. Un artigo da Comarca desta mesma fin de semana, "El polígono industrial de Ribadeo", asinado por Carlos Parga López, pode dar conta dalgún outro uso. Nel expónse unha pequena historia dun polígono ribadense que poido ser e non foi. Despois dunha introducción onde sae a relocer un anaco da biografía do autor, entretelléndoa co lamento e a necesidade de que Ribadeo non teña/teña un polígono industrial aínda hoxe, expón que aló polos anos 90, a través del, púxose a disposición do concello de Ribadeo unha finca de 30Ha nunha zona na que era factible o montar o polígono: parte dela, 18 Ha, están agora ocupadas polo aeroporto/aeródromo de Vilaframil. (na foto, do Sigpac, as instalacións máis ou menos como están na actualidade, cun anaco de cantil costeiro na parte superior).

A historia ten dúas partes. Na primeira, en realidade houbo só tanteos previos por non tratar direitamente o autor co alcalde de entón, Eduardo Gutiérrez, non chegando a presentarlle direitamente a oferta, e conformándose coa opinión de dúas 'cuartas' persoas, Andrés Tojal e Toto Mera, quenes lle dixeron que o alcalde quería facelo en Vilaselán. Nada máis que tratar.
Co cambio de alcalde no 1995, e os terreos xa co aeródromo desgaxado (pagado por Rafael del Pino polo que parece a 300 pts/m²), houbo un segundo intento e J.C. Rdguez. Andina, segundo o autor, foi visitalos e ponderouse a compra. Pero non se voltou saber máis do interese do alcalde. (o certo é que, vista a foto e usada a ferramenta de medida de áreas do sigpac, non teño idea de que a que parte dos terreos se podería referir, pois cádranme terreos non conexos...)
Remata o articulista: "Y esta es la breve historia de un Polígono que, hace años, pudo haber sido y no fue."

Unha nota de prensa de Adega respecto á piscifactoría (2ª de hoxe)

Reprodúzoa enteira:
Santiago, a 10 de Setembro do 2006
ADEGA PIDE QUE A PISCIFACTORÍA DE PESCANOVA DESPRAZADA DE CABO TOURIÑAN A RIBADEO SE APROXIME AOS LINDES DO POLÍGONO INDUSTRIAL EN TRAMITACIÓN

O chamado Plan Sectorial de Parques de Tecnoloxía Alimentaria que o governo anterior, -da mán do exconselleiro de Pesca, D. Enrique López Veiga, nos deixou en herencia-, non consistía máis que nun mapa cos lugares elexidos polas empresas do clúster de acuicultura, sen outros criterios que os de fácil acceso á auga do mar e reducidos costes de expropiación. Nada importaba que se tratara ou non de espazos protexidos ou de paisaxes singulares e así resultou que dun total de 23 parques iniciais, 13 afectaban a espazos protexidos ou que mereceran ser considerados como tais. Entre estes estaban, a piscifactoría do Sr. Alvárez-Cascos en Rinlo-Ribadeo (hoxe paralizadas as obras por decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza) e a piscifactoría de Pescanova en Cabo Touriñán, ambas as dúas en idéntica situación administrativa: estudo de impacto ambiental favorábel e proxecto sectorial aprobado no último consello da Xunta de Galiza presidido por D. Manuel Fraga.
Aínda que a actual Consellería de Pesca, de forma incoerente, tén acordado, -a pesares das múltiples irregularidades do Plan (fáltalle avaliación de impacto ambiental e informe urbanístico da consellería de Ordenación do Territorio)-, continuar adiante co Plan de acuicultura do Sr. López Veiga, hai consenso entre Pesca e a Consellería de Meio Ambiente e Desenvolvemento Sostíbel en facer respetar os espazos protexidos da Rede Natura, obrigando así a Pescanova a buscar outra ubicación para a piscifactoría de cabo Touriñán e a Stolt a buscar outra para a piscifactoría nos lindes do Parque Natural de Corrubedo.
A nova proposta de ubicación para a piscifactoría desprazada de Cabo Touriñán ven a ser agora a punta de Pena Corveira ou Pena do Corvo en Ribadeo, nun área de apenas un quilómetro de ancha entre o LIC de As Catedrais e o LIC e tamén ZEPA da Ría do Eo. Trátase dun área dentro da rasa costeira cantábrica á que aínda non tiña chegado a presión urbanística do litoral e de importante valores paisaxísticos na que, ademáis, podemos contemplar un castro no que aínda son ben visíbeis os seus muros perimetrais. Dende o punto de vista ecolóxico, esta área comparte a mesma xeoloxía, edafoloxía, condicións climáticas, etc, dos LICs colindantes nos que se constata a existencia de valiosos hábitats prioritarios: o *4020, Uceiras húmidas atlánticas de erica ciliaris e erica tetralix, ou o *4040, Uceiras secas atlánticas costeiras de erica vagans e Ulex maritimus. A escasa presencia destas especies nesta área na que está prevista a ubicación desta granxa mariña de engorde de peixes planos non é debida máis que a tratarse de parcelas aínda traballadas para uso agrario, cumplindo cos criterios do anexo III da Directiva 92/43 para a selección dos lugares de importancia comunitaria. E, en tal sentido, tanto dende ADEGA como dende a Federación Ecoloxista Galega, vimos solicitando reiteradamente a conexión destes dous espazos protexidos que só se entende que quedaran no seu día desconectados non polos seus valores ecolóxicos senón por, máis que seguramente, por intereses da especulación urbanística.
En base a isto, ADEGA pide da Consellería de Meio Ambiente que se atenda a solicitude de ampliación da Rede Natura que se tén presentado xa no principio desta lexislatura conectando estes e demáis espazos da Rede Natura do litoral de Lugo e pide da Dirección Xeral de Recursos Mariños que se lle propoña a Pescanova desprazar esta instalación ata os lindes do polígono industrial que se está iniciando en Ribadeo, de forma que, -ademáis de aproveitar os servizos propios do polígono-, permita dar coerencia a estes espazos da Rede Natura e preservar os valores paisaxísticos e ecolóxicos de toda esta zona costeira. Para facilitar isto, ADEGA propón que, dos fondos anunciados pola Ministra de Meio Ambiente para a adquisición de espazos protexidos no litoral, se solicite, por parte da Consellería de Meio Ambiente, a recompra das parcelas adquiridas por Pescanova a cambio tamén de facilitarlle a cesión de terreos necesarios dentro do polígono industrial.
Noutra orde de cousas ADEGA pide a redaccción por parte da Empresa dun nov Estudo de Impacto Ambiental que subsane carencias tan importantes como a falta dun estudo sobre o patrimonio, sobre o impacto dos vertidos ao mar ou da escombreira que resulte de rebaixar a cota do solo dende 15 m. ata os 7 m. sobre o nivel do mar.
Pide tamén ADEGA que, en todo caso, se proceda á apertura dun novo período de exposición pública para cumplir a lexislación de avaliación ambiental no que respecta a que o Estudo de Impacto Ambiental ten que facerse de forma conxunta coa exposición do proxecto, cousa que, -como xa se anuncia na publicación do DOG-, non se fixo coa exposición pública da documentación na Delegación Territorial de Pesca de Cervo onde só estivo a exposición pública o estudo de impacto ambiental.

2ª: un esquecemento, sobre a prevista piscifactoría de Pescanova / Insuíña en Ribadeo

Adxunto unha nota de prensa xa vella... corrixida.
SOBRE A UBICACIÓN DA PISCIFACTORÍA DE PESCANOVA EN RIBADEO

Ante o acordo do Consello da Xunta de declarar a incidencia supramunicipal do proxecto de piscifactoría de peixes planos en Pena do Corvo (Ribadeo), dende ADEGA e dende a Coordinadora de defensa do litoral da Mariña Luguesa, -á espera de coñecer con máis detalle o proxecto-, queremos facer as seguintes precisións ante a opinión pública:
Unha.- A ubicación desta piscifactoría que agora se propón en Pena do Corvo (Ribadeo) é o resultado das negociacións entre a Administración e Pescanova para reubicar a piscifactoría prevista en cabo Touriñán e que o actual goberno decidiu non autorizar por afectar a un espazo protexido da Rede Natura.

Dúas.- Valoramos moi acertada e positivamente que a protección dos espazos da Rede Natura deixe de ser unha virtualidade de papel e empece a adquirir rango de realidade; por isto, manifestamos que sería inaceptábel que dita piscifactoría puidera, nesta nova ubicación, afectar aos nosos espazos protexidos. Temos que facer constar que, por un lado, a esta zona de Pena ou Penedo do Corvo (Ribadeo) chega o espazo protexido de AS CATEDRAIS e, por outro, existe na mesma zona un castro no que aínda son perfectamente identificábeis tres dos seus fosos e muros de protección e, para o que a Lexislación prevé un perímetro de protección a 200 m da súa parte máis exterior.

Tres.- Entendemos que este tipo de instalacións industriais de cría de peixe, -de enorme impacto paisaxístico sobre o litoral-, caben perfectamente dentro dun polígono industrial. Polo tanto, nun momento, no que se está a tramitar un polígono industrial en Ribadeo cunha reserva de solo de 1 000 000 de metros cadrados, consideraríamos máis acertado que esta instalación se ubicase no polígono industrial, onde ademais podería beneficiarse doutros servizos do polígono, como as comunicacións, a enerxía eléctrica, etc, de forma que ben se compensase o sobrecuste que puidera resultar desta maior distancia do mar. En todo caso agardamos da administración o máximo rigor na avaliación e corrección de todos os impactos ambientais, especialmente no que se refire á depuración de residuos.

En Ribadeo, a 1 de Agosto do 2006

Competencia: Barres e Ribadeo

Polígono industrial en obras. Ribadeo? Non, Barres! Algunha nova fala do tema? Se a houbo, pasou desapercibida.

Mais aí están as obras xa avanzadas (a imaxe está tomada de Google maps e reformada coa 'actualización') para dotar ó polígono industrial de Barres, onde teñen emigrado empresas que se instalarían en Ribadeo de non levar moitos anos de retraso o polígono ribadense, dunha vía directa á autovía. Algo que o estaba lastrando fronte á boa posición do polígono ribadense, que non remata de despegar. E aí está, a redución de uns 2 km de distancia, cun cruce intermedio, a menos de 600 m directos da rotonda de saída do polígono á rotonda de acceso á autovía. Ou sexa, adeus a esa vantaxe do polígono ribadense.
E na actualidade (as fotos 'non son de hoxe', pero si abondo recentes como para manifestar a actualidade), os dous polígonos pintan así, en fotos do sigpac á mesma escala:
Ribadeo:

Barres:

As diferenzas son visibles.

“When you light a candle, you also cast a shadow.” ― Ursula K. Le Guin

Cando acendes unha vela, tamén proxectas unha sombra.
Coincideume no tempo o enterarme de que ía a ser a inauguración da subestación eléctrica de Piñeira e o atoparme coa cita que deixo arriba. De aí esta entrada, con fotos, a nova, ligazón a historia e algunha reflexión (pequena).

 A estrada 'do monte' dende a entrada á subestación.
Vista xeral da subestación:

 Detalle do perímetro.
Acceso secundario. Estado actual.

 Zona de transformación.
Terraplén á estrada.

 Perímetro cabo do terraplén anterior.
Vista dende a zona da entrada:

 Detalle á entrada.

E a posición:

A nota de prensa do concello de onte:
BARCIA DIXO QUE HOXE É UN BO DÍA PARA RIBADEO
Nova subestación
13/02/2018
O alcalde, Fernando Suárez, asistiu esta mañá á inauguración da nova subestación eléctrica que Viesgo pon en marcha na parroquia ribadense de Piñeira. O rexedor agarda que Ribadeo “acade a autonomía enerxética, que non tivo ata o de agora”. Tamén espera que o polígono industrial quede blindado para que calquera empresa de gran consumo enerxético poida traballar con total normalidade.
O rexedor dixo que "por fin podemos inaugurar hoxe esta subestación eléctrica aquí, en Ribadeo, despois de hai xa varios anos que se asinou o convenio inicialmente co conselleiro de Industria do bipartito, Fernando Blanco, xunto cos representantes de Sepes, da empresa pública de solo que xestionou a construción do polígono, como tamén cos representantes de EON e Viesgo, naquel momento".
Suárez Barcia sinalou que "por fin despois de todos estes anos vamos poder traballar con seguridade enerxética aquí, en Ribadeo. Despois de que tantas e tantas molestias teñan causado aos veciños, aos usuarios de sistemas eléctricos aquí, en Ribadeo, por ter un mal subministro de electricidade, por ter tantos apagóns, microcortes, etcétera".
O alcalde agarda que "hoxe deamos carpetazo a todo isto, porque o subministro eléctrico é algo moi necesario que habitualmente non se ve pero só se bota de menos e se valora cando falta. E aquí, en Ribadeo, podemos dicir que temos cum laude en que nos falte o subministro eléctrico".
E engadiu: "polo tanto esperamos que a partir de agora xa haxa estabilidade no subministro e que Ribadeo acade unha autonomía enerxética que non tivo ata agora. E non só para el, senón que agora Ribadeo tamén subministrará a unha parte importante do concello de Barreiros. E ao mesmo tempo o polígono industrial de Ribadeo queda preparado, queda blindado para calquera iniciativa industrial, empresarial que requira do consumo de grandes cantidades de enerxía eléctrica".
Para Fernando Suárez "hoxe é un moi bo día para Ribadeo".
E algún comentario:
-Autonomía enerxética? Coido que está mal usado o termo. Máis ben, subministro adecuado (o que depende do estado da liña, e por un tempo supónse que será bó, e se se mantén en bo estado, seguirá a selo...)
-Coido que habería que sinalar algo da historia do proceso nesta nota. Queda coxa ó dicir só que 'é o remate de varios anos'.
-A redacción parece indicar que os cortes e en xeral, mal subministro era por falta da estación. Coido que quedou demostrado en diversas circunstancias que non era así. Que agora se poda substituír a liña vella e ter mellor subministro non implica que a culpa fora de que o subministro era insuficiente, como apuntei antes.
-Fálase do concello de Barreiros como dependente da subestación. Se se fixa un nas fotos, hai unha saída rotulada 'Mondoñedo'.
--
Sobre a subestación eléctrica de Piñeira.

Aire no futuro de Ribadeo

Ribadeo no Sigpac

 

Aire no futuro de Ribadeo

    O venres 15 de abril, o día seguinte a que se celebrase o aire novo que representou o advenemento da II República, apareceu na portada da Comarca del Eo (datada o sábado 16) un artigo co título 'El futuro de Ribadeo ya no está en el aire', sen asinar. En tempos pos-covid, cun entorno completamente cambiante, resulta raro un título así. Foi o que pensei ó velo e sigo pensando tras lelo. Por iso quero deixar aquí algún comentario a dito artigo.

    Evidente: Ribadeo afronta cambios. Fíxoo sempre, seguirá a facelo, e non diminuíu a taxa de cambio no comezo da pos-pandemia. Pero, nun mundo interconectado de múltiples xeitos, por influenzas máis externas que internas, dependendo o futuro do turismo ou a inflación (por non falar directamente de cambio climático ou estrutura enerxética), máis que doutras circunstancias máis locais. E máis aínda, se a palabra 'estruturais', que aparece no artigo aplicada ós cambios, lle ven demasiado grande.

    Din (di o artigo) que chega a revolución industrial porque baixan os prezos das parcelas no polígono (supostamente) industrial. Deixando aparte a xa longa historia da revolución industrial, celebro unha baixa de prezos que non comprendo, pois, se levan os prezos das parcelas altos máis dunha década (o polígono é de 2010), a baixada ven con retardo. E, o seu efecto a futuro, despois de chegar atrasado e perder a competencia con Barres (que ten unha extensión dobre e está abondo máis poboado) e outros polígonos (unha poboación semellante, Vilalba, ten un polígono catro veces máis extenso e ocupado), está aínda por ver. Sen ir máis lonxe, non sei que se fixera ningún estudo que apoie a afirmación da próxima 'revolución industrial ribadense'. Evidente, mal non lle ven, pero o polígono, polo momento, sinxelamente deixará de estar no aire para pasar a estar no vento.

    Din que o centro de saúde lambe as súas feridas, e que o solar que deixará o vello ó trasladarse 1 km máis aló será ouro puro. Coido que para a sanidade ribadense a ferida principal neste momento, a necesidade máis perentoria, é a falta de persoal médico, e que o mero feito do cambio de lugar non vai suplilo. Nese sentido, terá que seguir a lamber as feridas en troques de curalas de xeito efectivo máis que coa saliva. O cambio de situación, se ben vai supoñer a mellora de acceso para algúns, para a maioría da poboación vai ser o contrario: xeografía e servizos cantan claro. Non sei o que custaría poñer o centro de saúde ó día, pero dubido que sexa máis do que custará un novo. E, non dá que pensar que o lugar do vello sexa cualificado de 'ouro puro'? Se ten tan boa situación, para que facer que se marche de aí?

    Din 'cambio de urbanismo' cando coido debera dicir 'máis do mesmo'. Ou as últimas aprobacións urbanísticas cambiaron o futuro do que xa hai? Saltaron por riba e estableceron liñas diferentes en relación ó PXOM?

    Un casco histórico e unha torre dos Moreno que xa non asuste? Ribadeo, por sorte, leva máis dunha década rehabilitando o seu casco vello. Pode verse como estaba hai algo máis de quince anos no documento 'Ribadeo Falls. Presentación sobre as casas caíntes en Ribadeo'. Pode apreciarse a diferencia. E nun paseo, pode verse o que lle falta. Seguirá a mellorar. A torre tamén, esperemos.Pero polo momento, desde que chegou Paisajes de Asturias, os amaños vense compensados co desgaste, e non creo doado dicir se o balance é positivo ou negativo. De feito, o mesmo artigo citado, entre outras cousas, ten escrito 'hace ya tiempo que su nueva propietaria mayoritaria, Paisajes de Asturias, tendría que tener listo su proyecto de rehabilitación del edificio'. Ou sexa, foi polo vento, veu polo aire...

    Remata con algo no que estamos, máis ou menos, de acordo: garantirase un 'pulmón verde' entre o formigón. O proxecto inclúe pistas, que farán que o verde se vexa sobrepasado por outras cores. Benvida á nova dotación. Fai falta unha zona de calistenia (ver a nota de prensa do concello) aínda que na parcela veciña, rúa Daniel Cortezón por medio, haxa elementos de ximnasia que non se potenciaron. Iso si, o proxecto non mellora as traseiras dos edificios nin a súa beleza.

    Benvidos os cambios? Parte deles, si. Pero, mentres vexo voar as gaivotas sobre a ría, lémbrome do vello son 'Pousa, pousa': fun polo vento, vin polo aire...

Discurso de investidura de Daniel Vega

    Deixo a continuación o discurso de investidura de Daniel Vega e logo, tal como aparece na nota de prensa do concello onte, xunto con dúas fotos:

NUN SALÓN DE PLENOS ABARROTADO

Investidura de Daniel Vega

17/06/2023

O novo alcalde, Dani Vega, aposta polo traballo conxunto da nova Corporación para que Ribadeo siga a medrar como pobo. Na súa primeira intervención como rexedor tivo palabras de agradecemento para toda a veciñanza facendo fincapé en que "todos construímos Ribadeo". Tamén subliñou que "para min ser alcalde de Ribadeo é a maior honra como veciño que naceu e viviu neste concello e que sempre o levou na cabeza e no corazón".

Igualmente, deixou constancia do seu compromiso de traballo para todos os ribadenses en igualdade da man dun goberno que se marca como obxectivo "traballar nunha dirección única: impulsar Ribadeo e achegar investimentos clave para mellorar e avanzar". Vega dixo que o seu goberno apostará por dinamizar a economía local, impulsar o polígono industrial e por introducir industria en Ribadeo, polas infraestruturas, pola sanidade e o benestar social, polos investimentos na zona rural e por un novo plan de residuos, entre outras medidas.

O alcalde declarou: "comeza unha nova lexislatura e o primeiro que queremos facer é dar as gracias  a todos os veciños por ese respaldo tan rotundo e maioritario que supuxo un cambio de goberno en Ribadeo. Un sincero agradecemento a todos os veciños".

O novo rexedor sinalou que "agora toca seguir traballando, xestionando e abrindo as portas á inversión. Nos xa o diciamos desde oposición e seguímolo a dicir: debemos traballar todos como Corporación. Agora o PSOE e o BNG son a oposición, pero poden seguir traballando e colaborando con nós como goberno. Nos imos escoitar as propostas, imos recoller todas as iniciativas que sexan para medrar como pobo. Creo que entre todos o podemos facer". 

Dani Vega aludiu aos retos marcados polo novo equipo de goberno: "temos grandes retos e necesitamos a axuda de todas as administracións. Cando diciamos na pasada lexislatura que hai que abrir as portas á inversión farémolo realidade porque somos o goberno de todos, non so duns poucos, senón de todos os ribadenses".

Para o alcalde de Ribadeo "traballar como Corporación significa que entre todos debemos traballar para impulsar a economía de Ribadeo. Imos impulsar o polígono industrial, imos baixar impostos e imos introducir industria en Ribadeo, porque queremos emprego para a nosa mocidade, para todas as persoas, co obxectivo de que non se teñan que ir de Ribadeo".

O turismo e o benestar serán outros dos piares nos que se centrará o traballo de Dani Vega e do seu equipo: "tamén queremos e cremos nunha economía diversificada e por iso imos apostar polo turismo, por ese turismo diverso, da vila e do rural.  Ademais imos facer un novo plan de residuos porque queremos un Ribadeo máis limpo. Apostamos pola sanidade, por iso imos aportar enseguida os terreos para a construción do novo centro de saúde. Queremos un Ribadeo de benestar, por iso imos reformar o Hospital Asilo e imos seguir nese traballo de reubicar ás persoas que alí viven". 

O rexedor seguiu a relatar que "sempre dixemos que eran necesarias novas infraestruturas, por iso imos facer novos aparcamentos e tamén investiremos nas estradas e nas rúas. Imos investir nas parroquias, precisan maiores investimentos, é necesario apostar polo rural . E tamén apostaremos pola cultura, por esa cultura viva e diversa que necesita Ribadeo e eses grandes eventos e festivais que vai ter Ribadeo este verán. Nos apoiámolos desde a oposición e agora desde o  goberno apoiarémolos máis. Quero trasladar o meu agradecemento a toda esa iniciativa xuvenil, que impulsa a economía e tamén a cultura do noso pobo". 

E tivo palabras de agradecemento para os deportistas locais: "e tamén o agradecemento de todos os deportistas que levan o nome de Ribadeo por todo o mundo, gracias ás entidades deportivas. Imos seguir apoiándovos desde o Concello agora máis". 

Dani Vega insistiu no seu discurso: "e quero dicilo con moita claridade debemos traballar todos como Corporación para dar pasos en firme, para traballar por ese Ribadeo en igualdade. Entre todos podemos mellorar o pobo que amamos e respectamos. Dicía Brañas sexa todo por Galicia e para Galicia e eu creo que debemos dicir alto e claro sexa todo por Ribadeo e para Ribadeo".

    Engado dúas fotos dende o muro de Facebook do novo alcalde, a primeira recibindoo bastón de mando de mans de Vicente Castro e a outra, o novo equipo de goberno: 

O medio ambiente non será nova en Ribadeo

Diría que é o destino que nos agarda. Por saturación.
Onte saía na prensa que un segundo oso polar foi abatido en Islandia en poucos días, cando antes do aumento da taxa de cambio climática chegaba á illa un cada varios anos (a lembrar que chegan en bloques de xeo/icebergs). Tamén onte unha reportaxe daba conta das primeiras illas do Pacífico, de base coralina, asolagadas de xeito permanente polo mar e de que os habitantes do país correspondente, Kiribati, están tentando de que algún outro país os acolla, ó ver desaparecer o seu territorio baixo a auga. Son máis de 100.000 persoas, e o tema parece tomado da película Waterworld...
Pero iso queda moi lonxe. Aquí, levo varias semanas case de temática única medioambiental (nave de Mirasol, astaleiro na Veiga, ampliación peirao das Figueiras) que relegan outros temas actuais de Ribadeo como o PXOM, por exemplo, e atopo varias novas entre hoxe e onte para engrosar a temática da conservación do noso mundo actuando a escala das veciñanzas da nosa ría. Así, a queixa dos veciños dun barrio baixo (non por baixo do nivel do mar, como trae algunha prensa, pero si se atopa a cotas baixas de altura) que ven como as súas casas de asolagan pola construcción do polígono industrial da Veiga. Estaría iso previsto no plan de protección ambiental correspondente? Dubídoo.
Hoxe é a 'Xuntanza das Figueiras' na que se tratará entre representantes políticos asturianos e galegos a nave do porto de Mirasol. Logo haberá unha rolda de prensa coas conclusións. Quixera ir cunha pancarta, pero non pode ser, estarei lonxe. Un venres pola mañá non soe ser corrente que a xente dispoña de tempo para dicirlle ós políticos correspondentes (e por exemplo os conselleiros de Medio Ambiente son políticos aínda que teñan representación en relación á conservación do noso mundo) o que pensa, mentras que eles teñen tempo porque adícanse a esas cousas. Esa será a explicación de que ó mellor podan ter unha plácida xuntanza sen lembrar aspectos 'enoxosos', e non outra.
Onte tamén xurdiu na prensa galega a primeira noticia relacionada co tema ambiental na ampliación de Ence-Navia, directamente relacionada coa nave de Mirasol que argumentan é necesaria para dar saída a ise aumento de producción. Acusa unha asociación ecoloxista asturiana ó seu goberno de dar para adiante ó proxecto tendo informes medioambientais negativos, e din que parece que as normas asturianas ó respecto sexan máis relaxadas que as galegas. Ó fin, o aumento de Ence-Navia é consecuencia da desaparición de Ence-Pontevedra polas protestas que orixina debido á contaminación. Lembrarei toda a vida a primeira vez que pasei por Pontevedra en autobús, que me cadrou ir detrás do condutor e non me daba explicado como podía ter botado o bo do home tantos peidos e tan olorosos... e estou a falar de aló polo ano 1966 ou 1967.
E ímonos achegando á ría. Onte enviáronme fotos (vai só unha no blog) sobre a drenaxe que estaría a sufrir Penarronda estes días. Non sei a profundidade de impacto que van ter, pero a construcción de canles para a saída de auga da zona de marismas de Penarronda pódeas secar de xeito moi doado. Así, poderíamos ter un aparcamento nunha versión castropolense do recheo dos noventa en Ribadeo: coches si, ría non daquela (na realidade, o dos coches foi despois, cando non souberon que facer co recheo), e marismas non, coches si agora (aínda que o combustible se esteña poñendo polas nuves e haxa que controlar as viaxes que se fan xa por cuestión económica, non só medioambiental).

E máis achegado aínda. A subestación nova, que se pretende, crin que ía no polígono industrial. Craso erro. Vai en Folgosa (é dicir, no 'Ribadeo suburbano'). A poucos metros dalgunhas casas. Sego a manter que unha instalación así, de electricidade con baixa frecuencia, en xeral non necesitaría máis protección por tema de radiación que uns 50m. Onte fixéronme unha consulta relativa a iso, e foi máis ou menos o que dixen: sería abondo. Pero parece que a Xunta xa ten aprobada, sen publicar aínda no DOG, unha normativa de apartar as subestacións ata 2km (que atribúo a unha área de seguridade debida ós perigos asociados con lumes e cousas polo estilo, e que me comunicou onte a mesma persoa que me fixo a consulta), o que da pé a que se alguén ten unha casa na veciñanza non se sinta cómodo en absoluto cunha distancia de 50 ou 100m ás instalacións, contando coa ilegalidade que suporía. Con toda razón. Descoñezo o tema para entrar máis en profundidade, e aínda que eu coido que estaría tranquilo...
Así que, empacho de medio ambiente? é o que pasa cando nos estamos cargando este mundo no que vivimos.

Terminal de carga e descarga

   Remato de reler e decatarme...

    Ribadeo, verán de 2006. Corría o último ano da corporación municipal con Balbino Pérez na figura de Alcalde cando foi votado en pleno, por unanimidade, e cito as verbas como o recolleu José Mª Rodríguez Díaz no seu momento, "Por unanimidad de todos los partidos se aprueba la ejecución de una Terminal de carga y descarga de mercancías en las proximidades del futuro Polígono Industrial de Ribadeo, que sabe Dios cuando saldrá adelante."

   Cabe aclarar que, naquel momento, había tres partidos no consistorio: PP (o máis votado), PSOE (que ostentaba a alcaldía) e BNG (coaligado co anterior, coa vicealcaldía), é dicir, os mesmos que hoxe (aínda que en diferente proporción). E cabe lembrar que en eleccións intermedias, sempre ditos partidos obtiveron postos abondos para superar a maioría de xeito folgado. E, polo tanto, para executar o acordado.

   Ben, 15 anos despois, a terminal de carga e descarga segue sen ver a luz nin remotamente, mentres o polígono industrial está, segundo como se mire, desaproveitado ou anémico, á beira dunha vía que está a ser testemuña dun desmantelamento implícito dende hai xa anos abondos, á beira tamén dunha estrada e unha autovía convertidas en eixe case únicos de transporte, e lonxe dun porto con accesos -tense dito por moitos lugares, persoas e tempos- inadecuados para os tempos actuais. É dicir, a terminal seguiría a ser unha necesidade.

Luz no polígono, artigo de Evaristo Lombardero

LUZ NO POLIGONO

Se, por unha vez, se chegan a confirmar as promesas de BEGASA-EON, a partir do xoves, 16 de Febreiro, haberá suministro de corrente eléctrica no polígono industrial de Ribadeo. O Sr. Alcalde de Ribadeo ven declarando aos catro ventos dende 2008 que a subestación eléctrica é imprescindible, urxente, decisiva, etc. para dar luz ao polígono. Os feitos poden revelar que a subestación nin era urxente – ben se ve pola prisa que se toma BEGASA-EON- , nin moito menos imprescindible. O polígono pode funcionar perfectamente sin a subestación porque so vai recibir o 5 % da potencia instalada neste equipamento. Este é o no gordiano das falacias do Sr. Alcalde. Dende xuno de 2008, que se aprobou a ubicación da subestación perto de Reverte, no avance do Plan Xeral de Ordenación Municipal pasaron casi catro anos. Se se chega a facer, van pasar outros tantos ou mais. ¿Onde está a urxencia? ¿Porqué non se pode discutir a ubicación como solicitan os veciños afectados? Nesto vai pasar como na autovia. Non se podía discutir o cambio de trazado, porque había que rematala antes de 2006 – Areces dixit – so pena de perder os fondos europeos.

OUTRA SENTENCIA XUDICIAL

Recentemente comentamos a sentencia judicial que declaraba ilegal a subestación de Mondoñedo. Sentencia que naturalmente BEGASA-EON non acata nin ten pensado facelo. Agora a sala 3ª do Tribunal Contencioso Administrativo de Asturias declaraba ilegal, hai tres semanas, a subestación eléctrica construida por EON no barrio de Santa Marina, no concello de Mieres. Motivo: a proximidade das casas, como no caso de Mondoñedo. Dase a circunstancia de que neste caso as vivendas están a 400 metros da subestación, mentras que en Reverte hai un núcleo rural a 300. Ainda mais, a potencia instalada en Mieres é moi inferior da que nos queren poñer aquí.
Hai outro paralelismo entre o caso de Mieres e o de Ribadeo. Alí EON contou ca palanqueta do alcalde (ex) do PSOE, aquí quen lle fai o traballo sucio é un alcalde do BNG. Sen comentarios.

Evaristo Lombardero Rico

Asturgold e os postos de traballo, artigo de Evaristo Lombardero sobre a mina de ouro en Tapia

ASTURGOLD Y LOS PUESTOS DE TRABAJO

-Publicado nos xornais e enviado polo autor-
Uno de los caballos de batalla de Asturgold y sus defensores es la creación de puestos de trabajo y su impacto en Tapia de Casariego y la comarca. Una entusiasta defensora del proyecto hablaba, hace unos días, de empresas auxiliares, despegue industrial y mensajes por el estilo. Desde mi punto de vista sería muy deseable distanciarse un tanto de la propaganda y tomar como referencia ejemplos concretos de la zona para ver lo que se podría esperar de dicha instalación, si llega a concretarse. La fantasía está bien en el arte, la literatura y la farándula, pero con las cosas de comer no se juega y deben someterse al sistema métrico decimal.
Veamos algunos datos concretos de nuestro entorno. En el concejo de Castropol se ubica el complejo empresarial de Astilleros Gondán. Los puestos de trabajo directos oscilan entre 125 y 225. Se calcula que los astilleros generan unos 7 puestos indirectos por cada uno directo, pero eso no significa que los puestos indirectos estén en un radio cercano de la empresa matriz. Castropol tiene, además, el polígono de Barres, con más de 60 empresas instaladas. Sin embargo, desde 1990 el concejo ha perdido el 23 % de su población, pasando de 4913 hb a 3762 en el padrón de 2011.
Un ejemplo similar es el caso de Coaña, donde la población ha pasado de 4200 hb en el año 90 a 3464 en 2010, es decir ha pedido el 17,5 %. El Hospital Comarcal de Jarrio (Coaña) cuenta en el momento actual con 485 puestos de trabajo directos, entre personal del SESPA y servicios contratados (limpieza, cocina, seguridad, etc.) y en Coaña se encuentra también un potente polígono industrial. ¿Cómo se explica la pérdida de población y por tanto de actividad económica? Supongo que habrá varios motivos que podrían estudiarse. Del Hospital de Jarrio puedo aportar el dato siguiente, después de haberlo estudiado: el 60 % de los médicos y personal directivo no viven en la comarca, pero en este colectivo el 90 % de los menores de 45 años viven en el centro de Asturias. La desbandada empezó en el año 1997, cuando se mejoró la carretera de la costa y ya veremos cuando se abra la totalidad de la autovía.
Las excepciones a esta tendencia son Navia y Ribadeo, con un ligerísimo crecimiento poblacional, que los últimos años tiende a estancarse. Es particularmente reseñable el caso de Navia que en los últimos años ha crecido al vertiginoso ritmo de dos almas por año a pesar de las potentes industrias instaladas en su suelo y de la proximidad del hospital comarcal. En todo caso estos dos concejos no absorben, ni de lejos, la población que pierden ambas comarcas.
Con respecto al proyecto de Asturgold lo primero que debe reseñarse es que no tenemos ningún dato objetivo de los puestos que puede generar, porque la propaganda de la empresa no es una fuerte de información minimamente fiable. Cabe suponer que la gran mayoría de los puestos serán de personal altamente cualificado, procedente, casi en su totalidad de otras zonas y éstos no van fijar su residencia en la zona, mayormente con un proyecto de diez años de vida. Por lo que se refiere al personal no cualificado procederá de un radio pongamos de 50 km, porque eso es lo que está sucediendo en la actualidad. En consecuencia el impacto local y comarcal en el empleo sería, en el mejor de los casos imperceptible.
Estos son datos reales y no demagogia interesada. A partir de aquí cada cual que piense lo que quiera.

Evaristo Lombardero Rico

De novo, o Ribadeo que queremos

Onte houbo unha tertulia na Casa da Xuventude que levaba por título 'o Ribadeo que non queremos' e que eu considerei no seu momento na liña da declaración 'O Ribadeo que queremos'. Poño máis abaixo o escrito de Pancho Campos, ausente, enviado para ser lido na xuntanza e que só foi lido nunha parte mínima, a que considero menos comprometida. A parte diso, a xuntanza transcorreu por camiños trillados, de denuncia de diversas cousas, na que estabamos todos de acordo, pero que considero non son tanto dunha xuntanza como dunha comunicación ó concello, a outras nas que, estando asemade de acordo en xeral, coido que necesitan un tratamento diferente, unha aposta polo intercambio de ideas entre concello e sociedade que hai que desenvoltar previamente, etc. E así, despois de estar un cacho co tema do ascensor da Atalaia, quedou sen resolver por que non se actuou cun rexeitamento popular forte ou por que Cultura aceptou que se fixera cando a metros de distancia unha obra quedou parada por ter un impacto moitísimo menor. Visto dende fóra da asociación convocante, a Atalaia, coido que tamén semanifestou algunha contradicción, como cando se dixo que o goberno municipal non recibía en xeral ás asociacións e dita asociación non se presentou á última mesa de asociacións por convicción propia. Aínda que todos estivemos de acordo, polo menos mentras eu estiven alí, nas ideas xerais. Como que o o plan de urbanismo vai sen unha soa liña de definición do Ribadeo do futuro como guía de todo o mamotreto de leis, disposicións, planos e demáis; da necesidade da normativa de participación (non entramos no debate, posiblemente voltariamos a diferir en torno á actualización dun documento a falta de aprobación definitiva de hai case vinte anos en relación a un documento de nova planta); da necesidade de mobilización popular e da falta de impulso da mesma dende os sucesivos gobernos municipais, etc. En cambio, botei en falta cousas como que non se falara máis da ría ou que o retrasado e pequeno polígono industrial non se deixara en paz despois de un goberno municipal o comezara efectivamente despois de máis de trinta anos, en troques de seguir a botarlle en cara a súa pequenez (que, repito, é certa), o non tratar máis que temas urbanos (explicable por non haber representación do rural) ou mesmo que se insistira na porquería das rúas e non se quixera entrar no por que da diferenza doutros lugares nos que hai abondo menos papeleras pero non se tiran papeis no chan, que pode dar lugar a unha solución máis abordable, sabido cousas que non é máis limpo quen máis limpa, senón quen menos lixo produce.
En fin, é unha visión do tema, que quizáis non corresponde totalmente coa relatada pola Atalaia ó terme ido o primeiro da xuntanza, que sei continuou preto dunha hora máis.
Paso ó escrito de Pancho Campos:

O RIBADEO QUE QUEREMOS

Para un ribadense como eu, desenrolar este tema en total liberdade de pensamento, condúceme unha e outra vez a idea de ver de forma subxetiva a súa realidade, esto é, que vexo a Ribadeo non como un extraño que ve un pobo con un conxunto de casas máis ou menos bonitas nas que vive xente, senón que eu vexo-o como algo tan vivo e íntimo que condiciona a miña forma de pensar e de sentir. Unhas veces vexoo baixo a idea chauvinista de un francés, de que non hai nada mellor que o noso; outras disfrutoo co mesmo sentido de apego as tradicions que un británico, celebrando as nosas festas, rememorando eventos relixiosos en procesións e particiapando nos actos públicos de música e de espalecemento cidadan como na Xira, todo esto adobado de tanto o máis orgullo que un alemán e con o aprecio as costumes da nosa xente como a que lle dan os xaponeses.
Por tanto facer un análisis obxetivo de Ribadeo, e velo simplemente como un obxeto de mantenemento e mellora, para min é moi difícil. De todas formas como ese é o obxeto da tertulia, vou intentalo, pois como se suele decir: “solo podes comprometerte con aquelo que queres”.

Decía Ortega, “un pobo está composto de elementos antagónicos que para manterse xuntos necesitan unha tarefa común”. ¡Que gran verdade! Centos de familias xuntas que conviven en un espacio común.... en paz, en armonía...e que pensan de tan diferente forma....
Temos que fomentar a solidariedade día a día para convivir xuntos, non é posible estar tirándose os trastos as cabeza e exercitar o aplauso.
Cando unha xente pensa que porque ela ten que traballar, os demais temos que soportar os boureos e a súa falta de escrúpulos, equivócase. Por encima da súa necesidade de traballar está a obriga do respeto os demais.
Todos temos que traballar. E o meu traballo non debe de impedir que tú realices o teu. Todas as leises falan de liberdade para uns e outros, baixo o prisma do respeto mútuo. Si alguén se salta as normas está exercendo unha “actividade mafiosa que pensa que está por derriba do ben e do mal”.
Esto é moi peligroso para a convivenza, pois estase a romper o principio máis sagrado da convivenza:. o Respeto mutuo as libertades personales...aquelas das que un dispón para coexistir coas do outro, sinon, non existe convivencia, existe subiugación, vasallaxe, dictadura.... As sociedades máis respetuosas son as máis evolucionadas. Véxanse os países nórdicos, donde o respeto polo vecindad e sagrado.
Por outra banda, veremos que en un pobo sano que vive en paz, as asociacions lucrativas deberán ser entidades morales e respetuosas cos conveciños, pois están formadas por xentes de carne e oso. Cando non hai Respeto polos conveciños as pasións saltan a calle e fanse crónicas, énchense os aires de maleficios (pois todo o mundo ruxe endemoniado) e respíranse ráfagas de odio en ambientes de Xuicio Final. Non, non queremos esto en Ribadeo, non é de recibo chegar a extremos de belicidade que moitas veces, nas noites máis morniñas e fermosas do estío, se transforman as catro da maña en pórticos do inferno; con ruidos, pelexas, borracheras, vomitonas, vasos rotos, destrución do mobiliario urbán, árboliños, papeleras, contenedores, incluso algún que outro incendio.... No. Non queremos esto: ¡a barbarie do alcohol!
Para esto, hai que educar a poboación e debemos escoitar as madres dos rapaces, que non queren que se vaian os seus fillos de fin de semana, e que vivan expostos os peligros da carretera que todos coñecemos.
E un error aplicar a Política simplesmente a labor social, para organizar a amistade dos homes, a súa libertade mutua, o amor, a diversión... Esto débese conseguir mediante a Educación Familiar, Escolar e Cidadana.
Alguén podería pensar que a Relixión, sería unha vía de escape... ¡grave error! pois a sociedade relixiosa promete salvarnos e darnos o ceo, sempre e cuando obedezcamos o que dicte o seu poder soberano e fáctico, e nos dispoñamos a perder de inmediato, as nosas “libertades mundanas” o noso “libre albedrio” en aras de conseguir algo totalmente hipotético e diverso....que depende do lugar xeográfico no que te atopes, de poder verte coas “Urís” ou con “San Pedro”
Para que a poboación permaneza no Ribadeo que queremos, é necesaria a autónomía, non podemos seguir vivindo a expensas de bienes de servicios varios, queremos que en Ribadeo se xenere riqueza propia e para eso debemos poñer en valor o noso ben máis preciado: a Ría de Ribadeo, principal motor comercial e industrial do noso pobo, principal autopista do Atlántico que deberá ser lugar de unión cos pobos da ribeira asturiana. Debemos aprender a contar os uns cos outros e apartar o ruín afán de hostilidade de aqueles poucos que pensan que colaboración mutua, significa espolio unilateral de patrimonio, e dobregamento a caprichos espúreos, saltándose as leises que faga falta con tal de non impere a legalidade e non dar o brazo a torcer... esa constante propaganda... en púlpitos diversos:
Malditos aqueles de bigotillo incipiente...
que vendidos os cartos de pegañentas dádivas ...
prefiren antes o desleal chupe e que tú nada fagas...
a que non haxa chupe e que o faga o de enfrente....
¿Como é posible que faga un ano, Portos de Galiza, o Seprona e Medio Ambiente lle meteran unha multa exemplarizante a uns rapaces de Ribadeo por bañarse e xugar con un delfin na dársena de Porcillan... coa excusa de que estresaban o animal ... de que non se podía nadar e bucear na Ria de Ribadeo....de etc. etc. ¡1500 € de multa...total nada para economía de unhos rapaces...!
¿que pasa entonces coas “fuerzas vivas” do Principado de Asturias que se esta´a espoliar un pecio histórico de tódolos veciños da Ría de Ribadeo coñecido desde fai moitos anos.... buceando con botellas, levantando cañons e balas de cañón sin ton ni son, como vimos polos telediarios da T1, e aqui non pasa nada? ¿quen está pagando a labor penalizada de “andar o raque”...que máis se precisa para meter a esta xente na carcel? pois o barco hundido.. posiblemente, que non é seguro do Galgo de Andalucía pois foron tres os afundidos.... é solo se sabe o nome e asentamento fixo do San Francisco, do outro tamén o sabemos pero si o decimos “vanlo ir a dar de alta nos descubrimentos de tesouros Asturias....” ¡de risa....e de pena...! Con esta veciñanza e coa que temos que convivir... logo quéixanse si algún día lles damos de lado... ¡é que somos moi señoritos...! manda truco...!
Antes que os apasionamientos desventurados preferimos a educación da opiníon pública. Temos unha grande historia que pouco a pouco, vamos descubrindo. Ribadeo é un pobo que responde en bloque, precisamente por haber sido unha cidade amurallada. ¡En extramuros non se coñece a angustia do asedio!
Gustaríame expoñer a miña forma de ver a Economía que nos atañe como pobo, pois para min estamos asistindo a un grave error político-económico, que como decía Juan Ortega en “El Sol, 24 de febreiro de 1918: “salvar economicamente a un pobo desde o Ministerio de Facenda sempre é unha medida fallida, necesítanse ós ambiciosos empuxados pola sede do ouro, para que o pobo non sexa mendigo..... Foi un error do século XIX facer do apasionamiento político, un deber, por eso pasou a vida social as mans do que mellor sabía facer o león, o toro, a hiena nas asambleas públicas e cos seus alaridos, acertaban a encender os instintos pasionales da muchedumbre.....”
Ribadeo precisa do Polígono Industrial con urxencia si quer sobrevivir... necesita poñer en valor os séu Porto Comercial, para eso precisa peraltar (levantar) a Ponte dos Santos al menos dez ou quince metros para darlle entrada a barcos de 6000 a 7000 Tm. Xa estaban entrando barquiños de 6000 Tm e agora estamos conformándonos con barquiños de altura de 2000 Tm. A desidia administrativa non se pode seguir perdendo o tempo e a pouca economía en facer “ascensores” nos acantilados e non decir nada do movemento do Porto.

Pancho Campos
Ribadeo, 22 outubro 2009

Con data de saída venres

Recibo con retraso unha nota de prensa do concello. Resulta que non a vin nos papeis: haberáseme pasado. O tema, o polígono industrial. con máis precisión, que na primavera comezarás as obras.
Isto do polígono parécese ó do pastor e o lobo. Despois de tanto tempo dicíndonos que xa ven, pode vir na realidade en calquera momento, que non o creeremos. Menos mal que ista volta o lobo non comerá as ovellas, só veremos como constrúe o polígono. Na primavera ou cando sexa.
En principio, polo aviso, o prazo de execución serían 15 meses. Iso implicaría rematar antes do final do verán 2010. E os criterios de concesión de parcelas non admitirán intermediarios, o que retrasaría a implantación de empresas e incrementaría os custes dos terreos. Pintan bonito.
Voltando o conto do pastor e o lobo, a realidade soe ser algo menos bonita cando as persoas andan polo medio.
Mentras, están aprobadas as obras urbanas do 'Plan Zapatero'. A comparar coas propostas polo Tesón (ou aquí).
De paso que se comparan as propostas, pódese mirar nas mesmas ligazóns a proposta de O Tesón para o regulamento do Hospital, que tería que ter entrado xa en vigor o 1 de xaneiro... porque así estaba aprobado de xeito provisional. Pero parece que houbo outro retraso sen avisar.

Chan rústico de protección de augas

Si, haberá que protexelas: na imaxe de O Valín- A Capela- a Pastoriza, o S.R.P.Ag que aparece, atravesando a imaxe dende a parte superior dereita ata o centro de abaixo, inclúe o depósito de residuos, prácticamente onde está sinalado o rótulo.
Engado tamén o polígono industrial. Non porque teña nada de especial (quizáis o que ten é que sexa un polígono pequeno en comparación co de Barres ou o da Cruz do Lobo, e para a entidade de Ribadeo, tendo conta que necesitará ademáis unha subestación eléctrica), senón porque ó estar nun recuncho entre varios planos diferentes, hai que reconstruílo para velo claro xunto coas súas beiras.
A min resúltame curioso o pico que lle queda á esquerda, limitado por un vial en curva para o entronque coa glorieta da autovía e a circunvalación. Como nó de comunicacións, moi bó, ...
Na mesma imaxe, na esquina superior dereita, o matadoiro, que polo tanto quedará fóra do polígono. E na parte inferior dereita, a protección do río de Vilaselán, que comeza despois da zona de resguardo da vía, incluíndo a zona que está cuberta polo Voar e non véndose claro as desviacións por mor das tajeas e os diversos outros soterrados que sofre na zona.
Por último, a zona das fontes do Lobo, que aparecen reseñadas a bastante distancia da súa posición, fan chamar a atención non do zig-zag da rota polo momnte (en trazos amarelos), senón, de novo, pola zona correspondente de portección do río de Vilaselán, que deixa a primeira parte do curso sen protección, e coido que sen ter motivo.

Mirando para atras ou aprendendo do pasado?

Estamos afeitos moitas veces a non mirar atrás, o pasado, pasado. Pero o voltar a vista atrás, sabendo eso, que o pasado está pasado, pode dar unha fonte de aprendizaxe excelente, ó igual que cando se di eso de coñecer a historia para tentar non repetila (a parte mala). 

Neste caso, trátase de pasado próximo: hai uns días poñia nun artigo o horario da biblioteca de Burela en referencia ó reducido da de Ribadeo. Hai menos días aínda foi reclamada unha ampliación de horario no acto do cincuentenario da 'Viejo Pancho', que reduce o seu horario e aínda solía pechar neste mes a pesares do aumento do sue uso como sala de estudio polo de setembro. O caso é que non vexo previsión dese aumento horario, así como tampouco vin movemento ningún á hora de protestar polo canon de biblioteca (ver barra lateral) que temos que pagar todos, vaiamos ou non alí, e ó meu parecer, imposto dun xeito inxustificado. A repasar tamén o caso do parque contraincendios de Barreiros: servicio para todos, leva anos construído e non funciona por pelexas políticas. Houbo protestas antes do verán, pero no verán, todos caladiños, que pode asustar o turismo. Sobre retrasos, en Ribadeo sabemos de máis: o polígono industrial, que ía estar en marcha o ano pasado segundo o alcalde pasado segundo declaracións feitas á prensa, aínda non vai desta porque hai que pagar un transformador para polígono e pobo (aínda sen polígono o que hai xa é pequeno) e a empresa (Begasa) di que ela non o fai. Búscate a vida, Ribadeo! 

Lendo o libro (que lle deron en chamar revista) da biblioteca, entérome das vicisitudes que leva pasado no século XX. E, ó tempo que lembro tanto o lugar nos baixos do cantón, sigo a pensar na promoción da lectura mentras vexo o funcionamento das atraccións nas festas e o comportamento da xente nova. Por certo, boto de menos no libriño unha semblanza dos bibliotecarios anteriores a Mª Jesús Rañón Ríos: Pilar Reimundez, Leonardo Fernández Reinante (que na realidade parece ser que non era bibliotecario, aínda que facía algunhas labores do estilo), etc.

Os comerciantes non están contentos con este verán. Dentro da campaña de aparicións en prensa do CCA, toca a de fin de verán facendo ese comentario e o de que hai unha decea de establecementos que queren logra o distintivo de calidade. O certo é que o comercio ribadense está cambiando e o CCA/ACISA ten abondo que ver, e non só na aparición na prensa. Pero, o de calidade, quedarase na obtención dun certificado? É un perigo que vin hai tempo a conta doutro certificado de calidade: unha cousa é ter papeis que documenten todo e outra o que o cidadán de a pé soe entender como calidade, e non sempre van parellos. Diría que o periódico insistía na primeira faceta e cumprimento normativo máis que na segunda de ter contento ó cliente. 

O Porta da Auga (o CIFP, non o IES, que xa non son o mesmo por decreto) mantén as xornadas de automoción, e antonte revisaron o sistema educativo (de FP) alemán, que leva funcionando moitos anos, mentras aquí cambiamos e cambiamos de plans de estudos, sen chegar a centrarnos en ningún. Pode que sexa esa falta de centrado unha das causantes de rendemento educativo. De feito, estou convencido de que ten algo que ver. En fin, son varias as novas comentadas, ningunha de hoxe, e todas entendo que pasaron no seu momento sen moita atención. Non embargantes, en xeral, requírena porque son as pequenas cousas as que constitúen a base vital, tanto das persoas como dos pobos.

Novos contrastes en Ribadeo

Foi un fin de semana tranquilo relativamente, para a cantidade de xente que houbo.
Di a prensa que se marcaron plenos na hostalería, e é de crer, alomenos para a noite de sábado a domingo. Pola noite de domingo a luns, abondo menos.
Así, foi a nova destes días, algo que máis ou menos en Ribadeo se esperaba, se ben estas cousas mentras que non se comproban sempre queda o temor (ou a esperanza).
Aproveitei para tomar algunhas fotos. As primeiras, do novo polígono industrial ribadense. Aínda que todos sabemos que o de novo sobra, tanto porque non hai outro como porque a súa xestación xa o fai vello abondo. Amósanse a rampa de conexión coas estradas e a zona de servizo do polígono, vistas dende a autovía (a lembrar que ambas fotos se poden aumentar). A terceira imaxe é unha toma do sixpac da zona, encadrando todo o futuro polígono e a estrada de conexión; como referencia, a autovía e o hipermercado ribadense na parte inferior.
As obras seguen en Ribadeo. A outra foto é dunha casa na rúa peonil Rodríguez Murias, e ven só a conto de lembrar que non se deben descoidar os pavimentos e o paso de camións por eles. Unha foto complementaria, dun solar con silvas altas e cancilla aberta prácticamente fronte á obra, polo momento non a poño, aínda que se permanece así, sairá tamén.
A outra máis, un pequeno reclamo dun local que xa leva pasado por uns cantos nomes, e que é o primeiro que lembre de apertura nouturna en Ribadeo que pon en sitio visible, externo e destacado, o horario de apertura. Isto, ó tempo que ademáis inclúe unha nota sobre o que se podería chamar 'política empresarial', dista volta en relación ó ruído, con sinatura da dirección incluída a modo de compromiso.

Non ten por que significar nada, pero falando cos veciños o caso é que parece que si que se cumpre dita 'política'. Tamén é unha foto ampliable.

Máis ruído

Hoxe aparece na prensa que a Delegada Provincial de Presidencia e Xustiza autorizou a extensión de horario de apertura dos establecementos nouturnos durante as festas. Eso significa literalmente máis ruído. Mañá presentareille, nunha entrevista como representante do Tesón, unha folla con razoamentos e feitos sobre o tema. Polo momento, lembro aquí algo que escribín e me publicaron xa vai para o ano; dende entón a situación non variou, senón que empeorou.

O valor económico do ruído nouturno.

Periódicas declaracións feitas en Ribadeo sobre a importancia na economía local da movida, e por conseguinte do ruído e outros derivados, fan que me poña a estimar dito valor dende diferentes perspectivas para amosar a falacia pseudo-económica de tal argumentación, a parte de que a economía non é a vida, senón que só rixe unha parte dela, e polo tanto, razóns económicas non deben servir para xustificar perxuizos vitais.

Un primeiro conxunto de estimacións refírense ó custe económico das horas de sono perdidas. Contemplando un esceario de mínimos, poderíamos computar perdidas entre as dúas e as catro da mañá dos sábados para un mínimo de cen persoas, que poden valorarse tamén dende un punto de vista de mínimos a razón de 5 euros/hora, o que nos daría 2000 euros cada sábado ou máis de 100.000 de euros ó ano.

Nun esceario máis realista, hai que engadir alomenos outra hora máis ó considerar que a renta per cápita sitúase nuns 20.000 euros ó ano e o número de horas traballadas está netamente por debaixo das 2000 ó ano, o que nos daría máis de dez euros/hora traballada por cinco horas, esto é cincoenta euros cada noite de sábado e persoa afectada, e esto por unha cifra de 400 veciños, aínda baixa pero máis acorde coa realidade. A conta da, ó ano, 1.000.000 de euros, 2500 por veciño (420.000 das antigas pesetas por persoa afectada ó ano)

Con só aumentar unha parte proporcional para os venres e o mes de agosto, sen aumentar máis o número de afectados, plantámonos xa nos 2.000.000 de euros ó ano.

A cifra anterior segue a ser unha estimación baixa. Consúltense os datos e verase que en Ribadeo sobrepásanse de lonxe os 400 veciños afectados. Tamén sabemos que por cada hora de noite perdida debe computarse alomenos outra de día, o que duplicaría a cotización (co que andariamos xa nos 6.000.000 de euros ó ano, mil millóns das antigas pesetas). Seguen sen contarse aspectos tan variables na súa imputación como a comprobada maior incidencia de enfermidades por baixada de defensas no organismo, que son moi difíciles de contabilizar e dun valor económico tamén maior, a perturbación da vida social dos afectados, ... Sen contabilizar tampouco, por suposto, o que poderiamos chamar emolumentos sociais, por non estar tan definidos os afectados, senón máis diluidos: o valor dos mexos en lugares públicos, vidros rotos no medio da rúa ou pelexas, ou, noutra vertente, presións sicolóxicas, sociais ou ameazas ou aínda, noutra terceira perspectiva, o valor dos servicios públicos extra con necesidade causada por esta temática, ou a diminución de valor dos inmuebles causada por estes movementos nouturnos, entre outras posibilidades a valorar e que incrementarían as cifras anteriores. De calquera xeito, os cálculos realizados ata aquí quedaranse en minucia o día que a xente comece a reclamar os seus dereitos, en vez de regalalos como ata agora.

O segundo conxunto de valoracións sería a importancia económica que para Ribadeo teñen a movida e o ruído. Neste aspecto teño menos datos, en particular se estimamos cousas como que as cifras que manexan os empresarios están lonxe das que dispón hacienda. Ó anterior increméntase a dificultade en estimar a porcentaxe que corresponde ó ruído non xa nos aportes de cartos á caixa senón nos cartos que se quedan en Ribadeo a través de mecanismos como soldos ou ganancias e no que podería tomarse como base de calculo a cifra de cen ou 120.000 euros por noite de sábado, o que tendo conta doutros días con influencia, venres, festas, e meses de verán, nos leva a uns 7-9.000.000 de euros ó ano do conxunto da actividade. Nembargantes, se tomamos en conta o modelo de negocio seguido noutros lugares, a porcentaxe sobre a cifra anterior sería próxima ó cero, pero aínda sen tomalo, repartindo entre o que significa a socialización da asistencia a locais nouturnos, a compoñente da hora, etc, o ruído non deixa de ser unha fracción do total. De calquera xeito, se se considera que o monto do que poderiamos chamar ganancias para Ribadeo sae unha cifra comparable ó custe económico, vése claramente que aínda no aspecto máis desalmadamente económico, non é rentable para o conxunto da poboación.

Os dous conxuntos anteriores lévannos a outra consideración: quen 'disfruta' das ventaxas e quen 'soporta' os inconvintes. Parece lóxico que exista, nunha economía equilibrada, un trasvase de recursos entre ambos grupos. Na actualidade está claro que ese trasvase non se da, polo que non me extenderei sobre o tema. E aínda considerando unha terceira entidade, a mesma estructura do Concello, resulta que son os mesmos afectados polos inconvintes quenes teñen que pagar parte dos servicios para tratar de paliar os mesmos inconvintes que sufren, subvencionando así a fonte dos seus propios sufrimentos. A notar que o principio de actuación non só dos concellos, senón tamén dos partidos e máis aínda dos de esquerdas, debera basarse nun suposto de fomento de equilibrio e non dos desequilibrios.

Pasemos agora a unha comparativa. A medio plazo, a actividade desenvolta por un polígono industrial rende tanto e con consecuencias sociais moi diversas, nembargantes xa pode ter netos quen escoitou por primeira vez falar do polígono para Ribadeo e comprendeu de que ía. O caso é que aínda non está comezado.

Con outro aspecto comparativo, e sen ter en conta a moral do mesmo xeito que se emprega para a xustificación económica do ruído, por unidade de venda sería de maior rendemento económico traducir a inxesta de alcohol á de droga (na parte na que non está aínda feita) nunha especie de 'reconversión industrial'. Non creo, visto o valor para enfrontarse ó problema nouturno, que o concello o teña para favorecer dita reconversión.

Non estimo cousas que poden variar abondo os cálculos anteriores: a importancia da seguridade nos locais cunha única porta ou saída de incendios non acorde coa seguridade que pretende dar pola súa estreitez, saír a un sitio pechado ou outras causas, a valoración no mesmo sentido de locais abarrotados, cunha capacidade nominal abondo menor son só dúas mostras de cousas que agora non están sendo valoradas e que se valorarán no caso dun desgraciado accidente, chamando ós responsables a contas.

Non profundizo máis. Non paga a pena para poñer no seu lugar un argumento que xa se descalifica por cousas que no conxunto da vida creo que son máis importantes que os cartos e que estos dificilmente poden pagar.

Finalizo cun comentario de textos extraídos dun documento do Concello de Ribadeo referida a unha reunión o 2/12/03: “Calcúlase que en xuño e de cara ó verán de 2004 poderían estar tódolos establecementos revisados”. “A partir do prazo outorgado procederase conforme á Ordenanza Municipal e demáis normativa de aplicación chegando mesmo se é preciso ó peche cautelar, temporal ou definitivo de quen incumpra a norma”. Para non cansar, baste dicir que esto estáse a escribir na madrugada do 19 de dembro de 2004, pasadas as sete da mañá con xente que sae de locais próximos que polo que parece incumplen sistemáticamente o horario para choteo de quen vixía e no que poderiamos chamar competencia desleal con outros que se ven obrigados a afinar máis o peche, escoitando tirar vallas por enésima vez (40 veces na noite? 50 quizais?) nunha rúa en obras. E sucede tempo despois de que por exemplo un novo local estivera aberto dous meses co visto bó do concello a pesar de incumprir unha ristra de obrigas e estar sen papeis e entre protestas dos viciños. Máis que dicir? Moito máis: ccunha frase feita, iso é a punta do iceberg.

Internacional: outro avión máis caído fai 140 mortos en Indonesia. En menos dun mes, cántos van, 5?
Nacional: Zapatero e Rajoi parece que van ter unha reunión para a galería, afiando os coitelos para metelos ben metidos no primeiro descuido... lémbrame outras políticas a nivel máis achegado.

INCUMPLIMIENTO DE LA 7ª PROPUESTA ELECTORAL DEL PSOE EN LAS ELECCIONES PASADAS. José María Rodríguez Díaz (2007)

   Un breve repaso sinóptico á economía de Ribadeo e as súas posibilidades...

Sábado, 07 de abril de 2007

INCUMPLIMIENTO DE LA 7ª PROPUESTA ELECTORAL DEL PSOE EN LAS ELECCIONES PASADAS

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 16:40

LAS 10 PROPUESTAS ELECTORALES DEL POSE DE RIBADEO

7ª Propuesta: “Potenciación de los sectores productivos y de servicios”

Esta propuesta nos habla del impulso que, bajo la batuta del Sr. Vacas, el PSOE iba a dar a los sectores productivos y de servicios, en el caso de alcanzar el gobierno de la alcaldía.
Para empezar se impone una somera referencia a estos sectores, para poder hacer una valoración del posible apoyo y estímulo que necesitan y de lo que en realidad obtuvieron por parte de este gobierno local.
Los sectores señeros que destacan en nuestro concejo, ya desde tiempos antiguos, son, sin duda, el comercio, muy importante en los siglos XVIII y XIX, y, también, la hostelería en tiempos ya más recientes. Y actualmente, el turismo, con perspectivas de un futuro brillante.
Cabe, también, señalar, por su importancia actual, el sector de la construcción. Un sector que, aunque sujeto a las vicisitudes coyunturales que puedan sobrevenir y sin que podamos prever sus horizontes de futuro, está hoy muy en auge en nuestro concejo.
En cuanto al sector industrial, más boyante en el pasado, no se aprecia especial incidencia en su desarrollo actual, quizás, por la carencia de un Polígono Industrial que favorezca su crecimiento y que no fueron capaces de hacerlo operativo. El sector pesquero, tan importante en un pasado no muy lejano, es hoy residual. Se encuentra inmerso en una situación de decadencia tal que, de continuar por este camino, no sería exagerado pronosticar su total desaparición en un futuro cercano.
Y si pasamos a analizar el medio rural del concejo son dos los sectores fundamentales que merecen nuestra atención: El agro-ganadero y el forestal, por los que nada se hizo desde el concejo.
Por lo que toca al sector de los servicios, ciertamente en auge en Ribadeo, no pasa de ser un intento de estar a la altura de las demás villas cercanas de similar categoría, para dar respuesta con el a las actuales exigencias que demanda la población y el mercado.
Un breve análisis de las actividades realizadas por el actual gobierno local durante este mandato en la potenciación de los servicios en el concejo de Ribadeo se constata una ausencia total de actuaciones dirigidas a la mejora de este sector.
En cuanto a la potenciación del turismo, estamos en donde estábamos con el gobierno anterior. Ni más ni menos. La recuperación del castro de As Grobas, un posible elemento de primer orden de cara al turismo, sigue pendiente de acometer ¿A qué ha dedicado su tiempo la famosa Gerencia de Turismo en estos cuatro años de existencia? Todos sabemos que el turismo estacional es importante, pero no suficiente para resolver el futuro económico de Ribadeo. Y en cuanto a la potenciación del medio rural, ¿qué ha sido de las tan prometidas pistas de acceso a los montes, la reparación de las redes viarias rurales o la creación de la nueva concejalía para lo rural, dedicada a mejorar la economía en este sector, que tan insistentemente había prometido el alcalde en los mítines electorales de su pasada campaña? Si bien no es este el momento de establecer comparaciones entre los dos partidos hoy en el gobierno, lo poco que se está sacando adelante, es, precisamente, por impulso del BNG, que, con sus iniciativas, está haciendo una apreciable labor con las obras que acomete para sacar adelante algunos de los proyectos heredados del gobierno anterior del PP, como fueron la renovación de algunas calles de Ribadeo, aunque sin entrar en la calidad de su ejecución. La carencia de recursos económicos no es razón suficiente para justificar estas omisiones en la acción de gobierno. ¿Qué destino se da, sino, a lo recaudado por los altos impuestos que pagan los ciudadanos, las innumerables licencias de obras y otros sustanciosos ingresos? ¿Por qué no se aprovecharon adecuadamente las subvenciones que otros organismos conceden para la mejora de estos sectores y que se pierden por no solicitarlas? ¿A dónde se fueron, por ejemplo, las subvenciones para las pistas forestales y vías rurales, que otros concejos supieron aprovechar? ¿En dónde está, pues, la potenciación de los sectores productivos y de servicios que prometía el alcalde en su decálogo electoral? Estamos ante el séptimo fraude del alcalde al electorado.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.