Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta asturgold. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta asturgold. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20120503

Artigo de Evaristo Lombardero sobre ouro e eleccións


MINA DE ORO Y ELECCIONES AUTONOMICAS
Las grandes empresas multinacionales como ASTURGOLD o BEGASA-EON disponen de múltiples recursos para manipular a la opinión pública y medios de comunicación para conseguir sus fines, que se resumen en aumentar las ganancias año tras año.
En los últimos meses ASTURGOLD ha centrado su estrategia publicitaria en mostrar que un amplio sector de población apoya su proyecto en el concejo de Tapia, pero no ha podido aportar ningún dato objetivo que confirme dicha hipótesis.
Con el fin de contrastar la propaganda de ASTURGOLD con datos electorales recientes hemos analizado los resultados de la elecciones autonómicas de los días 22-V-11 y 25-III-12 en el concejo de Tapia de Casariego y en Castropol, El Franco, Vegadeo, Navia y Valdés, que pasamos a exponer a continuación.
    Censo electoral: 
Entre las elecciones de 2011 y 2012 los censos electorales han tenido una variación inferior al 1 % en todos los concejos, excepto en Valdés donde la variación ha llegado al 2 %. Es decir las diferencias de censo son insignificantes.
    Participación vs abstención: 
En Tapia de Casariego la participación bajó de un 77,8 a un 61,8, es decir 16 puntos porcentuales. En los restantes concejos disminuyó un máximo de 17,7 en Vegadeo y un mínimo de 9,6 en Valdés (Media: -14,5).
Variación de voto a cada partido( comparación de resultados absolutos 2011-2012).
PP: Desciende un mínimo del 6,7 % en El Franco y un máximo del 24,6 % en Tapia. (Media: -18.06)
PSOE: Desciende un mínimo del 15,8 % en El Franco y un máximo del 29,5 % en Castropol. En Tapia desciende un 19 %. (Media - 22,7 %).
FAC: Desciende un mínimo del 11,8 % en Valdés y un máximo del 42,3 % en El Franco. En Tapia baja un 30,6 %. (Media: - 25,3 %).
IU: Incrementa su voto en todos los concejos, excepto en El Franco donde baja un 17,3 %. El mayor incremento se produce en Vegadeo (+ 47 %). En Tapia se incrementa un 38,4 %. (Media: + 18,18).
    Variación de voto izquierda-derecha
PP+FAC: Descienden un máximo del 26,7 % en Tapia y un mínimo de 14,7 % en Valdés. (Media: -20,8).
PSOE+IU: Descienden un mínimo del 8,38 % en Tapia y un máximo de 25,1 % en Castropol. (Media: - 18,7).
Partidos minoritarios
Los partidos minoritarios han pasado de 784 a 740 votos en el conjunto de los ayuntamientos estudiados, lo que representa un descenso ligeramente superior al 5 %. En las elecciones de 2012 aparecen algunas siglas que no estaban presentes en 2011 y no se presentan algunas de las que lo habían hecho en la convocatoria anterior. Su impacto en el tema que estamos estudiando parece marginal.
    Resumen
Los partidos de la derecha, defensores de la mina de oro, tienen en Tapia el mayor descenso de la comarca, que además excede en 6 puntos a la media de los restantes concejos y es 10 puntos más alto que lo achacable a la abstención
Los partidos de la izquierda, contrarios al proyecto de ASTURGOLD, tienen en Tapia un descenso que equivale a la tercera parte del experimentado por la derecha y 10 puntos menos que la media de sus resultados en los restantes concejos. Además dicho descenso es solo la mitad de lo que estaría justificado por la abstención.
    Conclusión: 
Estos resultados sugieren que el voto autonómico de 2012, en Tapia de Casariego ha estado fuertemente influido por las políticas de los diferentes partidos en relación con el proyecto de ASTURGOLD y la variación del voto se ha decantado claramente en contra de dicho proyecto. 
Evaristo Lombardero Rico

20120527

ENCUESTA DE ASTURGOLD - Evaristo Lombardero

ENCUESTA DE ASTURGOLD
Hace dos semanas ASTURGOLD publicaba los resultados de una encuesta, según la cual la opinión pública de Tapia, El Franco y Castropol eran favorables a su proyecto de mina de oro. La encuesta fue realizada por NovaCom, una empresa de publicidad y asesoramiento, con sede en Pamplona.
Los únicos datos disponibles son los que aparecen en los medios, dado que en las páginas web de ASTURGOLD y NovaCom no se aporta ninguna información adicional que permita analizar estos resultados con más detalle.
Partiendo de estas fuentes tenemos que se han realizado 530 entrevistas de un total de 11 929 vecinos, sumados los censos de los tres concejos (2011), lo cual supone una muestra del 4,4 % de la población. De acuerdo con estos datos en Castropol se ha entrevistado al 2,68 % de la población, en El Franco al 2,98 % y en Tapia al 7,4 %.
Con estos porcentajes de población encuestada, parece poco probable que los resultados puedan ser representativos. Por lo general, en colectivos reducidos, muestras poblacionales inferiores al 10 % es difícil que puedan dar resultados significativos. Pero en este caso se da además la enorme disparidad del tamaño de las muestras en cada uno de los concejos, ya que en Tapia se declara haber consultado al 7,4 %, mientras que en Castropol y El Franco a menos del 3 %. Se da además la paradoja de que la muestra es más grande en el municipio de Tapia, que dobla en población a los otros dos. La literatura sobre técnicas de encuesta es uniforme en reconocer que a mayor población, menor porcentaje de la muestra para obtener resultados fiables. Este simple dato, sin entrar en otras disquisiciones, permite poner en duda la profesionalidad de los autores de la supuesta encuesta, aunque podríamos ir más allá y plantear serias dudas sobre su profesionalidad como difusores de opinión (métodos a parte).
Otra observación de sentido común es que cualquier encuesta, especialmente en caso de litigio debe ser realizada por un grupo o empresa cuya neutralidad sea indiscutible. Si los encargos son “a la carta” es del género bobo pensar que puedan ser objetivos.
En segundo lugar las encuestas de opinión deben cumplir unas normas básicas. La muestra poblacional debe estar estratificada, como mínimo por sexo, edad, grupo social y lugar de residencia. Aun así se cometen errores importantes.
Pero donde se demuestra que toda la encuesta es inventada es cuando afirman que en Tapia el 60,6 % está a favor y el 39,4 en contra, que sumados dan el 100 %. Hasta los niños de teta saben hoy día que un porcentaje importante no sabe-no contesta, especialmente en una zona rural de población altamente envejecida.
ASTULGOLD y NovaCom, se os ha visto el plumero.
Evaristo Lombardero Rico

20120305

Asturgold e os postos de traballo, artigo de Evaristo Lombardero sobre a mina de ouro en Tapia

ASTURGOLD Y LOS PUESTOS DE TRABAJO
-Publicado nos xornais e enviado polo autor-
Uno de los caballos de batalla de Asturgold y sus defensores es la creación de puestos de trabajo y su impacto en Tapia de Casariego y la comarca. Una entusiasta defensora del proyecto hablaba, hace unos días, de empresas auxiliares, despegue industrial y mensajes por el estilo. Desde mi punto de vista sería muy deseable distanciarse un tanto de la propaganda y tomar como referencia ejemplos concretos de la zona para ver lo que se podría esperar de dicha instalación, si llega a concretarse. La fantasía está bien en el arte, la literatura y la farándula, pero con las cosas de comer no se juega y deben someterse al sistema métrico decimal.
Veamos algunos datos concretos de nuestro entorno. En el concejo de Castropol se ubica el complejo empresarial de Astilleros Gondán. Los puestos de trabajo directos oscilan entre 125 y 225. Se calcula que los astilleros generan unos 7 puestos indirectos por cada uno directo, pero eso no significa que los puestos indirectos estén en un radio cercano de la empresa matriz. Castropol tiene, además, el polígono de Barres, con más de 60 empresas instaladas. Sin embargo, desde 1990 el concejo ha perdido el 23 % de su población, pasando de 4913 hb a 3762 en el padrón de 2011.
Un ejemplo similar es el caso de Coaña, donde la población ha pasado de 4200 hb en el año 90 a 3464 en 2010, es decir ha pedido el 17,5 %. El Hospital Comarcal de Jarrio (Coaña) cuenta en el momento actual con 485 puestos de trabajo directos, entre personal del SESPA y servicios contratados (limpieza, cocina, seguridad, etc.) y en Coaña se encuentra también un potente polígono industrial. ¿Cómo se explica la pérdida de población y por tanto de actividad económica? Supongo que habrá varios motivos que podrían estudiarse. Del Hospital de Jarrio puedo aportar el dato siguiente, después de haberlo estudiado: el 60 % de los médicos y personal directivo no viven en la comarca, pero en este colectivo el 90 % de los menores de 45 años viven en el centro de Asturias. La desbandada empezó en el año 1997, cuando se mejoró la carretera de la costa y ya veremos cuando se abra la totalidad de la autovía.
Las excepciones a esta tendencia son Navia y Ribadeo, con un ligerísimo crecimiento poblacional, que los últimos años tiende a estancarse. Es particularmente reseñable el caso de Navia que en los últimos años ha crecido al vertiginoso ritmo de dos almas por año a pesar de las potentes industrias instaladas en su suelo y de la proximidad del hospital comarcal. En todo caso estos dos concejos no absorben, ni de lejos, la población que pierden ambas comarcas.
Con respecto al proyecto de Asturgold lo primero que debe reseñarse es que no tenemos ningún dato objetivo de los puestos que puede generar, porque la propaganda de la empresa no es una fuerte de información minimamente fiable. Cabe suponer que la gran mayoría de los puestos serán de personal altamente cualificado, procedente, casi en su totalidad de otras zonas y éstos no van fijar su residencia en la zona, mayormente con un proyecto de diez años de vida. Por lo que se refiere al personal no cualificado procederá de un radio pongamos de 50 km, porque eso es lo que está sucediendo en la actualidad. En consecuencia el impacto local y comarcal en el empleo sería, en el mejor de los casos imperceptible.
Estos son datos reales y no demagogia interesada. A partir de aquí cada cual que piense lo que quiera.
Evaristo Lombardero Rico

20141220

Coincidencia

Xoves 18, 20:00, a AVV O Tesón proxectaba os últimos documentais do ciclo de outono. O tema, a minería do ouro, baseábase en dous documentais sobre a mina de Corcoesto, 'Rosa de Corcoesto' e 'Mina de Corcoesto. Manipulación informativa'. Pero a visión estaba máis preto: a mina de ouro prevista en Salave, Tapia.
O xoves, presentación, documentais e un posterior xugoso intercambio de datos, razóns e opinións entre os asistentes deixaron un bo sabor de boca do conxunto de documentais. Venres, Asturgold, a última denominación/empresa que pretendía abrir a mina en Tapia, recibía o non definitivo do Principado. Algunha cousa a xustar: no medio da loita, promovéronse dez mil solicitudes de traballo e ata se chegou a cambiar o alcalde de Tapia baixo a presión da empresa. Ou fixéronse cousas tan pintorescas como ilegais como aprobar un impacto parcialmente (o que evitaba a empresa ter que comezar de novo o estudo, ganando tempo e cartos). Agora, a nova ligada antes está en inglés, pero non se pretenda a súa procura en castelán na web onde hai abundante información propagandística nesa lingua. En canto ó Principado, a pesar de toda a tramitación documental de empresa e ecoloxistas, o que dispón na web é máis ben escaso, sobre decisións anteriores secundarias, notas de prensa de xustificación (estradas aquí) e sen o soporte documental. A nova de de denegación da mina polo impacto ambiental non está presente agora mesmo por ningures.
A continuación, algún pequeno detalle. Por exemplo, os manexos políticos fixeron que a empresa, Asturgold, puidera chegar moi lonxe e gastar cartos. Alguén se imaxina que non os reclamará? (a lembrar que é unha mepresa privada, que pretende ganar cartos, e cando os perde, procurar xeitos de non perdelos, como por exemplo, socializalos entre os cidadáns-súbditos dos políticos nos que andivo en tratos) Fala de 20 millóns de dólares. É dicir, uns 16 € por asturiano... xa veremos o que pasa.
Polo momento, celebracións e condolencias. Rematou? Non: a reclamación de cartos penderá polo momento sobre o tema, e, se o ouro sube, hai que contar cun novo proxecto, quizáis con outra empresa fachada como impulsora.
Algunhas cousas anteriores sobre a mina de ouro de Salave/Tapia:
http://ribadeando.blogspot.com/2006/04/non-mina-o-cheiro-de-ribadeo.html
http://ribadeando.blogspot.com/2008/11/especialistas-matapiollos.html
http://ribadeando.blogspot.com/2010/04/e-van-tres-propietarios-en-5-anos.html
http://ribadeando.blogspot.com/2010/10/tapia-y-la-comarca-no-son-lugares-de.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/06/recomezo.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/12/mina.html
http://ribadeando.blogspot.com.es/2010/02/novos-tempos-vellos-temas.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/03/asturgold-e-os-postod-de-traballo.html
http://ribadeando.blogspot.com.es/2012/05/artigo-de-evaristo-lombardero-sobre.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/11/a-plataforma-oro-no-fai-publico-o.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/11/a-quimera-do-ouro.html
http://ribadeando.blogspot.com/2013/06/non-e-ouro-todo-o-que-reloce.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/12/voltas-cun-dos-xacementos-de-ouro-mais.html
http://ribadeando.blogspot.com/2014/08/pensamentos-lixeiros-para-agosto-o.html


20130419

Ouro: Argumento de autoridade

   Dende hai unha tempada, as novas, vía relacións cos medios de Asturgold, veñen sinalando que un ecoloxista uniuse á compañía e está dando o seu respaldo ós proxectos, entre eles o da mina de ouro de Tapia, saíndo neste caso nos medios asturianos e galegos cada dous por tres ben publicitado. O último acto, a entrega de diplomas pola finalización dun cursiño previo ós contratos, de seguridade e riscos laborais.
    É Patrick Moore o outrora senlleiro ecoloxista, cofundador de Greenpeace e agora (neste caso) a soldo da empresa Asturgold. Unha persoa que segundo a súa biografía, agora se adica a poñerse a soldo das multinacionais vendendo a súa historia ó mellor postor, a traverso dunha empresa que practica da consultoría á presión política e radicada no mesmo lugar que radica Asturgold: Vancouver e non Oviedo, claro!. Algo que non se di nas notas de prensa que dan as empresas a favor de quenes fala.
    Venden unha figura para contrarestar outra figura: a mala imaxe da contaminación. Non é algo novo. Tampouco o é que que se ofrezca fume máis que argumentos, que se convenza con promesas que leva o vento e se deixe a unha beira do camiño a lóxica das cousas, unha vez máis. E para facelo, grandes apelidos, como o de Calvo-Sotelo, moitos recursos e promesas, cambios para perder o rastro, ... e mesmo variación política forzada no concello para deixar paso libre. O mundo segue a xirar...

20151008

A nova chegou doutro xeito...

A traverso das redes sociais chego a unha nova xa vella, de hai 20 días: o Principado terá que incoar expediente a Asturgold pola xestión realizada nos lagos de Salave.
Imaxe de https://gl.wikipedia.org/wiki/Ouro
Pero o caso é que non lembro así a nova redactada na prensa no seu momento. Cando se deu a nova, incidu en que a xustiza dera un pao a Asturgold, rematando as súas posibilidades de desenvolver a mina de Tapia, pero non resultaba da nova, ao menos nos medios que consultei, que o Principado tería que abrir expediente  e tramitar sanción, calquera que esta chegue a ser (se chega, claro, que os trámites os fai a mesma administración que ía dando adiante o tema).
Despois do paréntese, pode parecer que é o mesmo, pero non: non é só a negación de permiso, senón o dicirlle á administración que actuou mal e obrigala a rectificar, aínda que só sexa en forma, respecto ó anteriormente feito. Asemade, xunto con algunha outra sentencia, vai tomando corpo que os conceptos de sostenibilidade e responsabilidade en minería o mesmo que noutras moitas industrias no deixan de ser un mero instrumento de mercadotecnia corporativa: se hai industrias nos que a pesares da presión dos beneficios ditos conceptos teñen carta de validez, son a excepción, vense a dicir...

20111221

a voltas cun dos 'xacementos de ouro máis grandes de Europa sen explotar'

Asturgold está xa facendo catas en Tapia. E o concello de Tapia, seguindo a liña mantida polos veciños dende hai anos, quere paralizar os traballos. A día de hoxe aínda non ten aparecido ningunha nova do confilto na web do concello. Si, en cambio, na web de Asturgold/Exploraciones mineras del Cantábrico hai unha entrada de onte mesmo. E dous estudos (ambos en inglés), un informe técnico e un estudo económico preliminar (que teóricamente pódese descargar, pero a min dame erro). Sobre impacto medioambiental, nada.
O caso é que cando se ve un atropello inténtase facer xustiza por quen se ve atropellado. Neste caso, os veciños lograron o apoio do concello, e ata o novo goberno asturiano, se non o apoio total do Principado, si polo menos que se lavara as mans co tema. Pero agora o Principado deu liberdade á empresa e o campo de xogo está noutros lugares. En Tapia mesmo. E as circunstancias tamén cambiaron, a costa da crise: traballo prometido a cambio de contaminación certa. O balance entre ambas cousas depende de quen o exprese.
En canto á decisión da postura a tomar fornte a este feito, eu téñoo claro, pero a desesperación pode facer ver fantasías.
Comunicado da plataforma Oro no de onte.

20110526

15M, IGaPE, o Deportivo, a mina, a ría ...

Xoves. As eleccións comezan a ser xa tema desfasado, e comezan a relocer as curiosidades, como que en Aduna o voto en branco fixo posible que non houbera alcalde. Ou que un movemento de cidadáns en branco sitúase como forza política a un certo nivel. Ou localidades nas que un partido copou a alcaldía. As dúas primeiras situacións lembran o 'Ensaio sobre a lucidez' de Saramago.
Mentras, o descenso do depor aínda non está desfasado: vinte anos en primeira, unha copa e perda de categoría no último partido... o día antes das eleccións. Cántos votos indecisos decidiría ese partido na Coruña? Posiblemente non moitos, pero si algún. O caso é que cunha débeda cuantiosa, o descenso implica un futuro peor para o equipo por abondos anos, salvo 'sorpresas sorprendentes'.
A mesma noite do partido, os acampados coruñeses do 15 M, os 'indignados', movemento que deu moito que falar (e aínda pode dar) non eran máis dun puñado, e nos momentos álxidos de discusión (coa participación directa ou curiosa dalgunha persoa de Ribadeo) na tarde, uns 300.  Polo momento, e co movemento en retroceso despois dunha eleccións nas que tivo influenza reducida, goleada do fútbol fronte á crise. Pero ... a indignación non deixa de medrar: aí está o caso do IGAPE, destapado por certo despois das eleccións, que se presenta como unha máquina de traspaso de cartos públicos a bolsillos particulares, ó tempo que nos lugares con máis masa crítica os indignados procuran novas formas, diversificando os lugares de protesta.
Onte apareceron por Ribadeo, buzoneados, uns 'boletíns informativos' Asturgold informa. Polo que pon, van polo nº 3, de onde se deduce que a empresa pro mina de Salave decidiu ampliar o ámbito de distribución de folletos en relación a veces anteriores, pois dos dous primeiros non teño constancia que foran distribuídos por aquí. O caso  que, segundo xa se escoitara falar, a mina de Salave está a recibir un novo impulso despois das mobilizacións do pasado. Prometen máis traballo que antes -500 postos- e explican que serán máis respetuosos co medio, ó tempo que lembran en lugar apropiado que o paro aumentou en Asturias o ano pasado, empregando o gancho típico nestas situacións.
E, mesmo enfrontado a Ribadeo, a constrcción dun novo peirao nas Figeiras xa puxo ates das eleccións á xente en pé de guerra, máis que polo propio feito de facelo, por o como.
Falaremos.

20130603

Non é ouro todo o que reloce

-->
... tampouco temos que facer relocer todo ouro.
Dende hai moito tempo, a humanidade procura o ouro máis como símbolo de poder que como outra cousa: o seu uso industrial é moderno e limitado, e o seu emprego para a estética foi o que determinou a súa importancia como símbolo de poder.
Ben, se hoxe en día os avances diversos permiten diversificar a estética, o ouro non é nin moito menos, insubstituíble. O que fai que o seu valor non śo se manteña, senón que se incremente, é o seu significado como símbolo de poder, no que constitúe unha burbulla que non se pode pinchar porque é inmaterial, básase no intramado ideal que foi construíndo recíprocamente a sociedade nas nosas mentes e as nosas mentes na sociedade. Para desinchar a burbulla, o que se necesita é un cambio de mentalidade...
E, chegados aquí, temos o proxecto de Corcoesto, que provocou manifestacións no primeiro fin de semana de xuño en Galicia, e os traballos que van poñer en marcha a que será a mina de ouro de Tapia. Centrémonos nun. Por proximidade, Tapia.
Farán a posta en marcha os tapiegos? Non! Os asturianos? Non! Quen o fará, pois? Os canadianos! !? Ben, na realidade, non 'os canadianos', senón unha empresa radicada no Canadá, propietaria doutra que para facela máis confiable incorpora no seu nome a verba 'Astur': Asturgold.
O proxecto leva pasado diversas reviravoltas e cambios de empresa, sempre de matriz extranxeira. Tivo sempre fronte a el un grupo importante da sociedade de Tapia e da comarca, e a favor, o que poderiamos chamar a élite asturiana e, doutra beira do edificio social, xente que mendiga por un posto de traballo e que é prometida pola élite. Coñeces o dito de 'prometer e prometer ata meter, e despois de metido, esquecer o prometido'? Emprégao neste proxecto asemade ...
Como proxecto, primeiro ía ser a ceo aberto e logrou pararse entre outras cousas porque o prezo do ouro tivo un momento de pequena baixa. Agora, trátase dunha mina de galería cun acceso de ... case 3 km de longo. Dos residuos e balsas de contención sábense menos datos, pero mirando noutras minas, como por exemplo na que hai en Asturias mesmo, en Belmonte de Miranda (imaxe), podemos facernos unha idea do tamaño destes restos.

Restos que quedan 'per saecula saeculorum' emponzoñando a terra e a auga con cousas como o ciaunuro (prohibido en varios países). Si, o cianuro, ese veleno que é capaz de matar a unha persoa cun pouco de polviño. Ou o arsénico, afamado veleno tamén: segundo a wikipedia, “O arsénico e os seus compostos son extremadamente tóxicos, especialmente o arsénico inorgánico.”
O movemento de terras, co cambio de tipo de explotación, tampouco se evita: non só pola galería, que a base de non menos de 3 m de ancho x 3 m de alto x 3 km de longo vai supoñer unha montañiña de cascotes, senón porque a minería do ouro está baseada no movemento de terras, e por cada gramo de outro estaba previsto remover cousa de unha tonelada de terra ... Queda máis bonita a zona coa galería, pero só iso. A montaña de escombros medrará igual.
Ben, din que se van producir beneficios. Cartos. E non me vou meter con que si, vanse producir, en particular na propiedade e direción da empresa, e que terá algúns operarios (os que máis cobren, de novo, de fóra), porque aí comezamos a entrar nun xogo de poder e miseria ... a menos que confrontemos eses supostos beneficios co perxuízo ó medio ambiente e o cuantifiquemos. Entón, as contas xa non saen. E tanto non saen canto que se trata de nin facelas. Resúmense cun 'vai quedar todo ben' ou 'o sistema é seguro'. E punto. É certo que o ouro sube de prezo (ás veces, baixa), pero éo máis que o medio ambiente cada vez está máis caro, porque cada vez o estamos facendo sufrir máis, esgotando os recursos, renovables ou non (os renovables, impedindo moitas veces a súa reprodución), e porque despois das promesas, chegan os incumprimentos, aínda relativamente pequenos (trátase de disculpalos como 'descuido', 'males menores', 'custes derivados', ...) mentres está comprometido o rendemento, descontrolados unha volta a mina deixa de producir.
E así chegamos ó final, non esquecendo o xogo de poder. Un xogo que xa se levou por diante un alcalde, que se viu como cambiou cun cambio de goberno, que é capaz de ter recursos para inundar con propaganda unha zona abondo ampla, en dúas comunidades autónomas, que ten medios para formar un grupo de presión nas instancias decisorias, que é opaco no que quere e en cambio inunda de información tendenciosa, que ... Un xogo que pretende bondades no lobo de carapuchiña vermella e que fai caso omiso de que temos unha Terra, que herdamos dos nosos pais e debéramos deixar en bo estado ós nosos fillos.
Actualización: O 20130714, a revista de El País di que en Tapia esperaríanse 4 g de ouro por cada tm, e que o túnel sería de 25 m de diámetro, isto é, unha cantidade de terra removida para facelo unhas 14 veces maior.