Servizos e dependencia públicos

    Cambiei o título. Debera titularse 'servizos da dependencia públicos', que é do que se vai tratar, do seu funcionamento, para expresar outra idea, a dependencia pública dos servizos. Algo do que tamén espero que se trate.

   Despois da catástrofe que supuxo o coronavirus en moitas residencias, centros de día, axuda no fogar... amosouse que a catástrofe en realidade era anterior: o deterioro dos servizos, deixados da man de deus polos chamados poderes púlicos, foi antes do coronavirus, e o que pasou na pandemia só foi o resultado.

   Esta tarde de hoxe, venres 11 de xuño, ás 20 horas no cine teatro, nunha escea na que a pandemia vai recuando nestas terras e establécese un certo retorno a actividades normais, a charla que se anuncia promete aclarar ideas e poñer o seu gran de area para solucionar un problema común de disfuncionalidade dos servizos públicos na área de dependencia. Aquí queda o cartel e o desexo de que se desenvolva ó voso gusto:

PRIVATIZACION DA AXUDA NO FOGAR POLO CONCELLO DE RIBADEO. Nota de prensa COLECTIVO EN MAREA RIBADEO

O dia 28 de novembro remata o prazo para a presentación de solicitudes por parte das empresas privadas que desexen presentarse ao concurso convocado polo concello de Ribadeo para o servizo de Axuda no Fogar na modalidade de dependencia. Habería moito que comentar respecto desta convocatoria, pero ímonos referir so a dous aspectos que consideramos hoxendía os mais relevantes. A saber: Participación e privatización.
PARTICIPACION: Xa nos temos referido á necesidade de artellar vias de participación dos usuarios e familiares dos servizos sociais antes da campaña electoral das municipais creando un consello veciñal representativo no que deberan ter entrada os diferentes colectivos implicados nestos servizos, como son os traballadores, xestores, funcionarios, usuarios, familiares, colectivos de apoio, etc. Evidentemente non se avanzou nada neste tipo de prantexamentos e o concello de Ribadeo segue apostando polo oscurantismo nun intre no que os movementos sociais, en Madrid, no Pais Vasco, en Cataluña, etc están facendo cada vez mais fincapé neste tipo de prantexamentos. Concretamente en Galicia xa existe unha asociación promovida por un grupo de veciños de Cangas de Morrazo e outra en Vigo, que están poñendo o inzo na custión da participación e na que ten unha especial actividade o colectivo de pensionistas MODEPEN. Como dixemos, na convocatoria do concello de Ribadeo non hai o mais mínimo indicio de achegamento a estas ideas.

PRIVATIZACION : O concello de Ribadeo nesta convocatoria mantén o modelo privado de edicións anteriores o que representa maiores custos, menor calidade, menos control de actividades, mais contratación de persoas de fora e menos pôsibilidades de xestión. O mesmo sucedeu ca privatización dunha gran parte dos servizos da nova Residencia da Terceira edade promovida polo concello de Ribadeo e a Deputación Provincial que supuxo a penetración en Galicia da empresa de Servizos Sociais CLECE SA propiedade de Florentino Pérez. Caese do seu peso que abrirlle a porta a este tipo de empresas na xestión dos servizos sociais representa unha decisión política premeditada que responde a uns intereses que nada teñen que ver ca cidadanía galega nen ca democracia municipal. Pola contra as cooperativas de servizos sociais estanse extendendo por todo o estado español e ben perto de Ribadeo (en Tapia e en Vegadeo) temos duas experiencias das que se poderían aprender moito para mellorar o benestar das persoas maiores con diversos grados de dependencia. Tamén neste aspecto o concello de Ribadeo ponse de costas ás experiencias mais progresistas optando pola externalización pura e dura.

Neno! Volve ó rego!

    Neno, nena... a consideración dun ou outro sexo para o caso dá (-me) igual. O que non o dá é que cousas como a guerra sobre a linguaxe inclusiva se usen para desviar a atención. E iso, unha vez chamada a atención, volvamos ó tema. E o tema é a dependencia. A dos nenos ou a dos vellos? Non. A túa, non fai falta que vaias máis lonxe, nin tan só ás residencias de anciáns, e os seus castigados hóspedes, por exemplo. Comeza pola túa, non é o peor medio para procurar tamén a súa propia independencia e benestar.

    'Trátannos coma nenos' é unha frase que se pode escoitar en moitas versións. Non se menciona normalmente que ese 'tratar(nos) coma nenos' leva consigo o de querer levarnos polo rego que nos indican: está implícito.

    Para evitar despistes, creo que hai que facer unha pequena digresión para considerar a historia. Somos seres sociais. Dende hai moito tempo temos construído sociedades e cada individuo necesita o apoio do resto da comunidade para sobrevivir. O mesmo que a sociedade necesita ós individuos da comunidade, sen os que por definición non existiría. Como paso seguinte á constitución da sociedade, a súa estrutura foi tentando novidades, evolucionando e ó tempo, cristalizando e escachando unha e outra vez ata o que hoxe chamamos estado. En certo xeito, un herdeiro da sociedade, pero sen lograr abranguer todo o que representa e significa a comunidade, organizada en sociedade na que se asenta a estrutura estatal. Aínda así, o estado, nado para organizar a vida comunitaria nunha sociedade cada vez máis complicada, foi collendo ó seu cargo a organización desa dependencia que temos as persoas. E hoxe, por poñer algúns casos, son competencias das estruturas estatais ou semellantes o asegurar canles para mellorar as relacións e intercambios (estradas ou telefonía...) o coidado dos maiores (competencias en residencias de anciáns), ou a saúde (rede sanitaria). En todos os casos, delegación da comunidade na estrutura estatal e estruturas relacionadas en niveis inferiores. Mais ese ente complexo que se foi tecendo como representación comunitaria, hai tempo que está acompañado de xeito crecente por outras entidades que non teñen o mesmo espírito nin base comunitaria, senón individual, 'privado'. Entidades que hoxe participan, moitas veces con máis dereitos efectivos que as persoas, na estrutura social e provisión de servizos. Véxanse se non todos os exemplos que puxen máis arriba, nos que empresas collen as atribucións do estado e a partir de aí fan negocio.

    Así, a nosa dependencia da sociedade foi trasladada en parte e para facilitar a súa xestión, a unha estrutura, o estado, E dende que as máis primitivas estruturas de tipo político -chamémoslles 'pre-estados'- emerxeron, as persoas á fronte da xestión moitas veces distinguíronse por unha actitude de 'deixádeme a min, que son o encargado', ou 'ti de isto non sabes nada, fai o que eu che digo'. Ou sexa, o típico controlar unha persoa ó resto, que, caso de pasar polo aro, pasan a ser dependentes directamente da persoa que controla ou da rede controladora. Coa cesión de servizos ás empresas e/ou a permisividade coa súa actuación, a cousa tomou outro cariz: xa non hai consideración co 'contrato social' entre o ente estatal e a comunidade, por moi desleixado que fose, pois ás empresas non as manda o pobo nin son postas aí 'por deus'. Pero para facer cartos, en particular con servizos (RAG: “1.Acción e efecto de servir -Dar ou subministrar aquilo que alguén necesita-. 2 Traballo ou actividade de utilidade pública e organismo que asegura a súa realización.”) necesitan á xente, canta máis e máis tempo actuando de ‘consumidores’, mellor. E para iso, tentan coller tempo e datos, xa máis que cartos 'contantes e soantes': máis que moedas ou papel garantido polo estado, pezas que están por desaparecer en favor das transaccións electrónicas controladas de xeito exclusivo por empresas ás que antes chamaríamos bancos e agora non sabemos ben como chamar.

    O caso é que seguimos a ser dependentes. Antes, da sociedade por necesidade e de xeito compensado, hoxe, por delegación, do estado, e por deixamento deste, de entidades privadas que non podemos compensar se non é co noso propio ser. É dicir, deixando de ser nós para pasar a ser delas, entregándolles os nosos pensamentos e doando as nosas accións: aí está toda a propaganda para dirixir os nosos actos e toda a recollida de metadatos das redes sociais que ó pouco tempo de uso saben máis de nós que nós mesmos.

    Isto, en liñas xerais. Representa un avance ou algo do que nos temos que separar para vivir unha vida plena?

   

De colonia a colonia, e tiro porque me toca

 

Os dominos de Felipe II en 1596. Imaxe CC BY SA 3.0 por Trasamundo en gl.wikipedia.org

De colonia a colonia, e tiro porque me toca

    Colonia é unha célebre cidade alemá que deixa ver ós transeúntes do ferrocarril a súa mellor fachada catedralicia. Tamén é o nome que se lle dá á célebre auga que arrecende. Pero, sobre todo, hoxe en día, representa a dependencia dun territorio. Estiven a piques de poñer 'en relación a outro', que é o caso que primeiro se vén á cabeza, pero non só hai colonias que se podan asimilar a dependencias dese tipo. Pode haber, por poñer só algún caso ilustrativo, dependencia de capital estranxeiro de nacionalidade diversa, pasando a ser unha terra colonizada sen ter necesidade dun estado colonialista. Pode ser unha dependencia dun país estranxeiro, por suposto, pero tamén doutra parte do mesmo estado, á que non se lle chamaría extranxeiro sen pensalo dúas veces. Mesmo pode ser unha dependencia interior, de capital centrado da propia terra, co que unha pequena minoría controla de xeito exclusivo os recursos de todos. Por non falar doutras posibilidades como a existencia de monocultivos (en termo amplo, agrarios, industriais ou mesmo de servizos) que fan inviable a independencia do exterior no que non sexa ese monocultivo, e polo tanto, levan a un tipo de colonialismo.

    Hai tempo que por estas terras se levaba a chamada 'autarquía', "Sistema económico baseado na posesión dos recursos necesarios para abastecer as propias necesidades e vivir exclusivamente deles", é dicir, o non ter intercambios co exterior. E considerouse malo non ter eses intercambios. Tamén se considera malo o outro extremo, unha interdependencia total como a globalización 'indiscriminada' que o mesmo trae laranxas de 10000 km de distancia en avión que envía móbiles a desfacer a outros 10000 km, mentres fai posible que unha considerable cantidade de cartos se poda mover sen fronteiras arredor do globo e en contraposición non permite pasar uns metros máis aló a segundo que poboación.

    É evidente que os intercambios poden ser bos para todos. Unha estratexia das que din 'win-win'. Pero tamén é evidente, aínda que ás veces parece que se tente ocultar, que intercambio en demasía ou sen ser de igual a igual non pode ser bo máis que para unha minoría. Poñamos un exemplo sinxelo, un produto calquera que se fabrica en China, pasa por Holanda (non ten por que ser fsicamente, chega con que sexa de xeito virtual) e é reexportado a España, máis próxima á China por barco, medio de transporte da mercadoría. Ou un quilo de arroz producido en España, mercado por Italia e reexportado (de novo non ter por que ser de xeito físico) para o seu consumo en Galicia. Coido que son exemplos sinxelos onde fago intervir estados para identificar mellor os lugares que se o fixera nomeando empresas multinacionais con marcas adaptadas a cada lugar, que moitas veces identificamos como 'de aquí' cando teñen a matriz  a milleiros de quilómetros.

    E así, resulta que a pouco que se mire rematamos sendo colonia. Pero non dunha soa entidade, o que facilitaría a identificación do feito, senón dunha mistura de entidades que é difícil de identificar e polo tanto, das que é máis difícil liberarse. É dicir, máis difícil deixar de ser colonia, sexa política ou económica, ou ambas.

    Pero sómolo, ‘e así nos loce o pelo’.

Progresión do coronavirus en Ribadeo (III)

   Cando parecía que as cousas retornaban á súa canle, despois dunha semana da entrada anterior sobre o tema, veu a nova: dous mortos. E é que (ver o gráfico) tal parece que o brote está controlado, así o indica a liña de tendencia, coa ralentización da aparición de novos casos. Segue sen dicirse nada de xeito oficial sobre a orixe do brote ou o seu esparcemento. Deixo as dúas últimas notas de prensa do concello abaixo.

Datos coa liña de tendencia.

 

O RESTO DO ENFERMOS EVOLUCIONAN CON NORMALIDADE

Volta ao Hospital Asilo

09/01/2021

Volven ao Hospital Asilo, despois de superar o covid-19, catro dos usuarios que foran trasladados ao Cegadi en Santiago de Compostela, segundo deu a coñecer este sábado o alcalde, Fernando Suárez.  Estas persoas superaron a doenza, deron negativo nos controis de PCRs e teñen inmunidade xerada contra o coronavirus.

O rexedor dixo que "tal e como se veu indicando nestes últimos días, queremos sinalar con toda a precaución e prudencia necesarias que o tempo está a xogar a favor de ir recuperando a normalidade. Camiño das 3 semanas desde que se detectaron os primeiros casos de positivos en coronavirus a situación é a seguinte: entre antonte e hoxe 4 persoas que estaban desprazadas no Cegadi (Centro Galego de Desenvolvemento Integral) volven para o Hospital Asilo de San Sebastián e San Lázaro, unha vez que superaran a doenza e deran negativo nos controis de PCRs e que nos tests de anticorpos revelasen que teñen inmunidade xerada contra o covid19".

Suárez Barcia comentou que "o resto de persoas usuarias, tanto as que continúan no Cegadi como as que sempre permaneceron no Hospital Asilo, evolucionan con normalidade e manteñen, en termos xerais, uns niveis aceptables de sintomatoloxía, a pesares de que moitas delas teñen unha idade moi avanzada e presentaban xa patoloxías previas. En canto ao persoal e á relixiosa, tamén se atopan en proceso de recuperación".

O alcalde contou que "ademais, segundo nos manifestan responsables do Cegadi, outras persoas están superando tamén esta doenza aínda que seguirán alí uns días máis dado que a súa recuperación física xeral recoméndao. Así temos que: os  4 traballadores afectados están nos seus domicilios gardando a corentena necesaria e cos protocolos pertinentes. En canto aos usuarios, e ao longo deste gromo producido hai días,19 deles foron trasladados ao Cegadi. 4 deles superaron a doenza e xa foron trasladados a Ribadeo polo que o número actual que aínda segue alí é de 15 persoas. Outros 3 usuarios diagnosticados como positivos, e de acordo cos criterios das autoridades sanitarias, permanecen no Hospital Asilo debido ao seu elevado nivel de dependencia previo ao contaxio vírico. Tamén se atopa nesta situación, desde o primeiro día detectado, a relixiosa afectada de covid19. Para todas estas persoas están habilitados igualmente os protocolos de atención, coidado e protección indicados polos servizos sanitarios e sociais".

Fernando Suárez seguiu a relatar que "tamén se atopa 1 persoa usuaria no Hospital da Costa en Burela, indicándose que cando supere a situación hospitalaria será derivada segundo o seu grao de dependencia ben ao Cegadi ou  ben ao Hospital Asilo de Ribadeo". 

O rexedor insistiu en que "se segue valorando como moi positiva a actuación coordinada na aplicación dos Protocolos e Planes de Continxencia por parte da  dirección do centro e do seu persoal, así como a actitude dos residentes á hora de enfocar esta crise sanitaria. Igualmente se continúa a valorar moi positivamente a actuación coordinada das autoridades sanitarias do Hospital da Costa e das do Cegadi por ir desprazando a Santiago a estas persoas afectadas, logrando así dous obxectivos estratéxicos neste momento: o primeiro é que os afectados estean nas mellores condicións de atención residencial e hospitalaria posible. E o segundo é que o Hospital Asilo de Ribadeo vexa diminuído de xeito moi importante o risco de transmisión vírica para o resto de persoas que viñeron dando negativo en todo este tempo e que actualmente suman 22 entre usuarios y persoal, aos que agora hai que sumar as 4 persoas que retornan por estar curadas facendo un total de 26". 

E engadiu que "como sempre indicamos, manteremos informada á cidadanía sexa cal sexa a situación á que nos teñamos que enfrontar, coa confianza de que ter pasado xa polo pico de madurez deste gromo que se iniciou hai unhas tres semanas. Seguirémolo a facer a medida que vaiamos obtendo información, ben por nós mesmos ou ben proporcionada polas autoridades sanitarias autonómicas en canto nola vaian facilitando, sempre co mellor ánimo informativo e para dar a confianza necesaria que evite rumoroloxías ou situacións de confusión".

ESTE MÉRCORES FARASE UN NOVO CRIBADO XERAL NO CENTRO

Situación no Hospital Asilo

11/01/2021

Dous residentes do Hospital Asilo, que foron trasladados a Santiago hai días, faleceron nas últimas horas. Trátase de persoas de  avanzada idade (99 e 91 anos), que se atopan nun estado moi fráxil e con patoloxías previas ao coronavirus, segundo ven de informar o alcalde, Fernando Suárez. Tres usuarios mais retornan a Ribadeo despois de superar o covid e de ter xerado inmunidade contra este virus.

O rexedor sinalou que "segundo puidemos ir sabendo, temos dous tipos de noticias que fan que esta nota de prensa teña un carácter agridoce. Dúas das persoas que levaban xa días trasladadas ao Cegadi (Centro Galego de Desenvolvemento Integral) faleceron nestas últimas horas. En ambos os dous casos trátase de persoas de moi avanzada idade, unha de 99 e outra de 91 anos, que se atopaban nun estado moi fráxil e con patoloxías xa previas ao contaxio por Covid19. Como estaban nun estado de atención delicado, non se lles chegou a facer as PCR para saber se xa chegaran a superar a doenza do coronavirus, (tal e como se lles fixo a outras persoas que ingresaron ao mesmo tempo no Cegadi). Con todo, é de supoñer que nas estatísticas oficiais aparecerán como falecemento por coronavirus".

Fernando Suárez subliñou que "por outra banda, e segundo nos indican os responsables do Cegadi, nas vindeiras horas serán trasladadas ao Hospital Asilo de San Sebastián e San Lázaro 3 persoas máis, unha vez que superaran a doenza e deran negativo nos controis de PCRs e que nos tests de anticorpos revelasen que teñen inmunidade xerada contra o Covid19. Igualmente soubemos que, segundo as autoridades sanitarias do Hospital da Costa, prevese que este mércores se faga un novo cribado xeral no Hospital Asilo para comprobar de novo a progresión ou estabilización deste gromo".

O alcalde dixo que "o resto de persoas usuarias, tanto as que continúan no Cegadi como as que sempre permaneceron no Hospital Asilo, evolucionan con normalidade e manteñen, en termos xerais, uns niveis aceptables de sintomatoloxía, a pesares de que moitas delas teñen unha idade moi avanzada e presentaban xa patoloxías previas.En canto ao persoal e á relixiosa, tamén se atopan en proceso de recuperación. Así temos que: os 4 traballadores afectados están nos seus domicilios gardando a corentena necesaria e cos protocolos pertinentes; en canto aos usuarios, e ao longo deste gromo producido hai días, dos 19 que foron trasladados ao Cegadi, 7 deles superaron a doenza e xa foron ou van ser trasladados a Ribadeo polo que o número de persoas que alí seguirá vese reducido a 10; outros 3 usuarios diagnosticados como positivos, e de acordo cos criterios das autoridades sanitarias, permanecen no Hospital Asilo debido ao seu elevado nivel de dependencia previo ao contaxio vírico. Tamén se atopa nesta situación, desde o primeiro día detectado, a relixiosa afectada de covid19. Para todas estas persoas están habilitados igualmente os protocolos de atención, coidado e protección indicados polos servizos sanitarios e sociais. A día de hoxe tamén se atopa 1 persoa usuaria no Hospital da Costa en Burela, indicándose que cando supere a situación hospitalaria será derivada segundo o seu grao de dependencia ben ao Cegadi ou  ben ao Hospital Asilo de Ribadeo".

Suárez Barcia engadiu que "se segue valorando como moi positiva a actuación coordinada na aplicación dos Protocolos e Plans de Continxencia por parte da  dirección do centro e do seu persoal, así como a actitude dos residentes á hora de enfocar esta crise sanitaria. Igualmente se continúa a valorar moi positivamente a actuación coordinada das autoridades sanitarias do Hospital da Costa e das do Cegadi por ir desprazando a Santiago a estas persoas afectadas, logrando así dous obxectivos estratéxicos neste momento: o primeiro é que os afectados estean nas mellores condicións de atención residencial e hospitalaria posible. E o segundo é que o Hospital Asilo de Ribadeo vexa diminuído de xeito moi importante o risco de transmisión vírica para o resto de persoas que viñeron dando negativo en todo este tempo e que actualmente sumando os que sempre deron negativo e os que viñeron do Cegadi coa doenza superada ascenden 29 persoas entre usuarios e persoal. Como sempre indicamos, manteremos informada á cidadanía sexa cal sexa a situación á que nos teñamos que enfrontar, coa confianza de que ter pasado xa polo pico de madurez deste gromo que se iniciou hai máis de tres semanas. Seguirémolo a facer a medida que vaiamos obtendo información, ben por nós mesmos ou ben proporcionada polas autoridades sanitarias autonómicas en canto nola vaian facilitando, sempre co mellor ánimo informativo e para dar a confianza necesaria que evite rumoroloxías ou situacións de confusión".

--

 Anteriores sobre Coronavirus e Ribadeo:

Covid 19 no Hospital-Asilo de Ribadeo (1) . Evaristo Lombardero 

Progresión do coronavirus en Ribadeo (II) 

Nota de prensa con ledicia: vacina 

Progresión do coronavirus en Ribadeo

Pensionistas facendo o seu traballo. 20210605

   Traballando, continuando, coido que dá unha idea mellor que dicir 'en loita'.

   Hoxe houbo, unha vez máis, concentración arredor das pensións. Un curto tempo no que algo máis de 40 persoas lembraron a situación actual dun modelo de pensións atacado e atracado dende hai tempo. Como outras veces, Básaro leu un texto. Logo déronse outros avisos -haberá unha charla sobre a xestión dos centros de maiores na pandemia, asistencia á manifestación en Santiago o 27 de xuño por uns Servizos de Dependencia Públicos, Universais e de Calidade...-, e repartiuse en papel o documento 'Os plans de pensións de empresa: análise da Recomendación 16 do Pacto de Toledo', de Xabier Pérez Dávila / MODEPEN.

   O texto lido:

Dun tempo para acá, falamos constantemente dos seguros privados de pensións, e moita xente pregúntase que coño nos importa a nós se xa estamos xubilados. E a verdade é que visto así, pode parecer certo, pero isto é como as cebolas, hal que ir sacándolle capas para entendelo. Unha das estratexias do neoliberalismo (o capitalismo sen controis que exercen algúns partidos), para que a poboación deixe de crer nun sector público eficaz e puxante consiste en abandonar o investimento nos diferentes estamentos públicos. Existen varios exemplos claros: a Sanidade, a Educación, e as Pensións.

Para demostrar que cando queren pásanse a Constitución polo forro miremos o que di o artigo 50 da Constitución española:

“Os poderes públicos garantirán, mediante pensións adecuadas e periodicamente actualizadas, a suficiencia económica aos cidadáns durante a terceira idade. Así mesmo, e con independencia das obrigacións familiares, promoverán o seu benestar mediante un sistema de servizos sociais que atenderán os seus problemas específicos de saúde, vivenda, cultura e lecer.”

Desde fai moitos anos, a viabilidade do sistema público de pensións é cuestionada polos nosos gobernantes e cada certo tempo entra na axenda política, sendo debatida con moitísimos datos (para tolearnos) nos principais medios de comunicación. Según os políticos que apoian un sistema económico neoliberal cada vez máis estendido, que defenden a idea dun Estado máis pequeno no cal a empresa privada terá un peso cada vez maior e un poder cáseque absoluto, entre os principais problemas para o mantemento das pensións está un feito incuestionable, que a taxa de natalidade dos países avanzados permanece estancada desde finais do século pasado, o cal fai que menos persoas laboralmente activas traballen para máis persoas que xa non traballan e que cada vez van vivir máis tempo como dependentes do Estado de Benestar. Isto é certo, pero e unha media verdade, porque os partidarios do sistema neoliberal están mentindo cando nos din que o único modo de financiar as pensións públicas é mediante as cotizacións dos traballadores en activo. Isto é un engano, porque os Estados dispoñen doutros ingresos diferentes das achegas directas dos traballadores. No noso país, as pensións fináncianse, basicamente, mediante esas achegas, pero noutros países sufráganse tamén a través dos impostos ou doutros ingresos.

Por eso están a machacarnos con que a inviabilidade do sistema público de pensións fai necesario que contratemos un plan privado que sirva para complementar o futuro cobro dunha pensión. Pero en países como o noso existe unha enorme dificultade para que as clases traballadoras dediquen parte dos seus ingresos para contratar un plan privado de pensións; as dúas razóns principais son os baixos salarios e a precariedade laboral.

A falta de diñeiro para cubrir as necesidades dos Servizos públicos, malgástanse noutras cousas, a maioría das veces inservibles, pero como é malgasto político non está castigado, así nos loce o pelo.

A utilización dun recurso económico de maneira impropia ou non racional, é un despilfarro. Pero hai despilfarros que nos sangran a todos, como son os dos bens comúns e públicos, incluíndo os despilfarros dos recursos orzamentarios.

O contrario do despilfarro e a eficiencia, a eficacia e a ética na xestión. Pero estes criterios fallan. E cando non se respectan os principios da economía pública nin da ética na súa xestión, habería que aplicar o código penal. Así de claro. O despilfarro debería ser perseguible e debería esixirse como un deber social.

Na súa intervención no Congreso para presentar o informe do ano 2012, a Defensora do Pobo xa alertou da necesidade de tipificar como delito penal o "despilfarro" dos fondos públicos porque, dicía, "evitaría que se malgaste o diñeiro de todos, obtido polas Administracións públicas dos impostos que gravan a renda ou o consumo de millóns de persoas”. Con todo cando se aprobou a Lei de Transparencia, non se aproveitou a oportunidade de incorporar esta petición da Defensora do Pobo.

Está claro que non interesaba. Por estas razóns hai quen propón auditar a débeda. Non ó mellor para impagala, senón para analizar os motivos da súa emisión e poder explicar á sociedade que houbo un tempo no que uns señores con poder político abusaron da confianza dos seus votantes e gobernaron despilfarrando, endebedándonos, impoñendo recortes sociais cando a crise puxo de manifesto o desgoberno que estaban a realizar, porque esta crise puxo no seu sitio aos que nos arruinaron, Esperemos que a Xustiza (por se alguén cre nela), algún dia tamén os poña no seu sitio.

E recordade sempre que GOBERNE QUEN GOBERNE OS SERVIZOS PÚBLICOS DEFÉNDENSE.

Progresión do coronavirus en Ribadeo (II)

   Despois de ter esperado varios días dende o artigo 'Progresión do coronavirus en Ribadeo', por fin aparece na web do concello unha nova nota de prensa que copio abaixo.

A data de 30/12 como data de cribado é indicativa, ó non terse difundido información sobre o tema máis que as notas do concello, coas deficiencias á vista.

 

 

 

   Segue sen falarse da orixe do brote ou de como, seguindo os protocolos, xurdiu a expansión. Asemade, tamén se deixa sen cubrir a expansión fóra do asilo: a día de hoxe non se fixo cribado nin seguemento, que se saiba. E na páxina do SERGAS leva varios días a indicación de que Ribadeo ten 28 casos.

Nota do concello:

A VINDEIRA SEMANA REALIZARASE OUTRO MAIS

Cribado no Hospital Asilo

02/01/2021

O último cribado realizado no Hospital Asilo de Ribadeo deixa 10 novos positivos por covid, 7 de usuarios e 3 de traballadores do centro, segundo ven de confirmar o alcalde, Fernando Suárez.

O rexedor relatou que "este pasado xoves as autoridades sanitarias do Hospital da Costa fixeron un novo cribado xeral para comprobar a progresión do gromo detectado hai uns días no Hospital Asilo. Os resultados das probas indican que hai 7 novos casos de usuarios e 3 casos de traballadores do centro residencial".

Fernando Suárez dixo que "tal e como foi pasando nas situacións similares anteriores, iniciáronse de inmediato as actuacións coordinadas entre as autoridades Sanitarias, as autoridades de Política Social e máis as do Hospital Asilo. Así os traballadores afectados están nos seus domicilios gardando a corentena necesaria e cos protocolos pertinentes. En canto aos usuarios, 5 deles xa foron trasladados ao Cegadi (Centro Galego de Desenvolvemento Integral), que é unha Residencia con funcionalidades hospitalarias que a Xunta de Galicia ten habilitada para estes casos en Santiago de Compostela. Este Centro está preparado para a atención de persoas consideradas válidas ou con nivel de dependencia baixa. Agora neste momento xa se atopaban alí as persoas usuarias do Hospital Asilo que deran positivo nos días anteriores, facendo así un total de 18 persoas de Ribadeo nese Centro".

O alcalde sinalou que "outros 3 usuarios diagnosticados como positivos, e de acordo cos criterios das autoridades sanitarias, permanecen no Hospital Asilo debido ao seu elevado nivel de dependencia previo ao contaxio vírico. Tamén se atopa nesta situación, desde o primeiro día detectado, a relixiosa afectada de Covid19. Para todas estas persoas están habilitados igualmente os protocolos de atención, coidado e protección indicados polos Servizos Sanitarios e Sociais. No momento de ser emitida esta nota de prensa, tamén se atopa 1 persoa usuaria no Hospital da Costa en Burela, indicándose que cando supere a situación hospitalaria será derivada segundo o seu grao de dependencia ben ao Cegadi ou  ben ao Hospital Asilo de Ribadeo".

Suárez Barcia manifestou que "segundo nos indican os responsables sanitarios do Hospital da Costa, de cara a principios de semana farase un novo cribado xeral para comprobar se o gromo se estabiliza ou se pola contra hai novos contaxiados, sen prexuízo de que se poidan realizar novos test de antíxenos de xeito inmediato se algún outro residente mostra síntomas de contaxio antes dese cribado. Tamén nos informan nas últimas horas os responsables sanitarios e sociais que as persoas afectadas polo coronavirus manteñen, en termos xerais, uns niveis leves ou aceptables de sintomatoloxía. Estas mesmas autoridades, tanto as Sanitarias do Hospital da Costa como as de Política Social do Cegadi, indican que esta situación actual deriva dunha previa que vai desencadeando un gromo, por canto unha boa parte dos afectados son compañeiros de cuarto de persoas previamente contaxiadas".

O rexedor ribadense engadiu: "séguese valorando como moi positiva a actuación coordinada na aplicación dos Protocolos e Planes de Continxencia por parte da  Dirección do Centro e do seu persoal, así como a actitude dos residentes á hora de enfocar esta crise sanitaria. Igualmente se continúa a valorar moi positivamente a actuación coordinada das autoridades sanitarias do Hospital da Costa e das do Cegadi por ir desprazando a Santiago a estas persoas afectadas, logrando así dous obxectivos estratéxicos neste momento: o primeiro é que os afectados estean nas mellores condicións de atención residencial e hospitalaria posible. E o segundo é que o Hospital Asilo de Ribadeo vexa diminuído de xeito moi importante o risco de transmisión vírica para o resto de usuarios, que viñeron dando negativo en todo este tempo e que actualmente suman 16 persoas".

çFernando Suárez indicou que "como sempre indicamos, manteremos informada á cidadanía sexa cal sexa a situación á que nos teñamos que enfrontar, coa confianza de que en moi poucos días estaremos no pico de madurez deste gromo que se iniciou a principios da semana pasada. Farémolo a medida que vaiamos obtendo información, ben por nós mesmos ou ben proporcionada polas autoridades sanitarias autonómicas en canto nola vaian facilitando, sempre co mellor ánimo informativo e para dar a confianza necesaria que evite rumoroloxías ou situacións de confusión".

O transporte en Ribadeo: involución fronte a revolución

un esquema horario ligado á liña de autobús de escolares.

Mentres que estes últimos anos hai un movemento mundial con base nas grandes cidades para tentar solucionar o problema dos desprazamentos, en zonas moito menos poboadas, nas zonas cunha porcentaxe rural alta, os problemas estanse agudizando ó levar o mercado á dependencia de medios particulares, rubricada pola retirada de diversos xeitos dos medios comunitarios / públicos. Mentres nas grandes cidades o vehículo privado está a ser marxinalizado, non necesario, na nosa zona, con base rural, o que desaparece son os servizos públicos ou comunitarios, sexa tren ou autobús, rarificando o seu paso e o seu uso, facendo na práctica case imposible esa opción. O certo é que a reorganización de liñas de autobús pola Xunta o pasado ano mellorou a comunicación interna na cidade en liña que é a costa, mais os intereses empresariais inmediatos fan que a comunicación de Ribadeo coa Coruña, Santiago ou Lugo (incluído o hospital ó que son derivados cada vez máis servizos), estea baixo mínimos. Ou que, na zona interior do concello, o servizo teña un fin tan específico que fai que o seu uso sexa asemade específico, puntual e esquecible, pois non evita a necesidade do auto particular, que, ó telo, resulta de moito máis cómodo uso (e máis contaminante, máis caro, máis insolidario...).
Auméntase o servizo para turistas camiño das catedrais, pero se alguén de Remourelle ou Arante quere baixar a Ribadeo calquera tarde, lévao cru. Ou se alguén de Ribadeo -ou un turista- quere visitar o santuario das Virtudes na Ponte ou o Pozo Mouro en Remourelle, vai telo difícil como non leve unha tenda de campaña para pasar a noite para volver pola mañá. Son algúns caso que se poden presentar. Minoritarios e insignificantes, hoxe por hoxe en canto á vontade en relación a servizos que se podan prestar entre a Cibeles e a Praza de España en Madrid, si, pero tamén anulados por inexistentes e polo tanto, incomparables polo trato que se lles da...
A Galicia rural perde poboación non só por unha causa. Pero tamén, entre as causas, está a falta de condicións para o transporte. E, mentres o noso interior morre, tamén morremos nós no noso interior.

Concentración de pensionistas en Ribadeo 20221202. Palabras de Evaristo Lombardero

    Adxunto as verbas de Evaristo Lombardero na concentración de hoxe sobre as pensións, con algunha foto tomada por Suso Fernández e un comentario deste último.

Verbas de Evaristo:

Bo día compañeiros e compañeiras, como hoxe é o último sábado de 2022 temos que facer un breve repaso das actividades que tivemos este ano e de algún xeito prantexarnos os plans para o 2023.

Nunca poderemos estar totalmente satisfeitos mentras non se consigan definitivamente e se asenten de unha maneira estable tódalas reivindicacións que temos pendentes e moito menos pasarnos a man polo lombo decindo que somos mais listos ou mellores que os demais pero non é ningunha falsedade recoñecer que o 2022 non foi un mal ano para os movementos e plataformas de pensionistas do estado español. En primeiro lugar porque saímos bastante airosos de unha gravísisma crise social e política derivada da pandemia e da chantaxe permanente das dereitas e o seu aparato mediático, das multinacionais, particularmente da enerxía, da banca, das guerras, e de todo o contexto sociopolítico que deriva nun sistematico acoso ao estado de benestar, ca suba escandalosa do coste da vida das clases traballadoras e os intentos de privatizar ata o aire que respiramos. En segundo lugar porque mantivemos e recuperamos grandes espazos de unidade e de movilización que de algún xeito estivo na corda froxa nos dous anos anteriores e en terceiro lugar porque fomos quen de dar resposta a tódalas propostas do goberno e concretamente de Escrivá, que en moitos aspectos tivo que dar marcha atrás aos proxectos de privatización do sistema de pensións e finalmente aprobar unha suba arredor do 8.5 % que se ben está lonxe de ser unha solución aos problemas das pensións mais baixas é moi superior ao que teríamos se nos quedásemos na casa e por suposto se gobernase o trifachito do PP-VOX-CIUDADANOS.

Ao longo de este ano fomos a Madrid a unha concentración no mes de Abril a presentar mais de 300 000 sinaturas recollidas en todo o estado para esixir a auditoria de contas da Seguridade Social, aquela foi unha concentración nas cortes con representantes de todo o estado e con varios deputados de distintos partidos que apoiaron as nosas reivindicacións, pero o maior éxito do ano foi a manifestación masiva do 15 de outubro, tamén en Madrid con unha participación de perto de 50 000 persoas esixindo a suba das pensións de acordo co IPC real e non coa media mensual que prantexaba Escrivá. Polo medio tamén debe suliñarse un acordo entre o goberno e Bildu para unha suba do 15 % nas pensións non contributivas que sen ser a panacea tampouco é despreciable porque para a maioría vai supoñer unha suba duns 700 euros ao ano. Quero insistir no que dixen ao primeiro, en absoluto citar estas cifras é para darnos xabón, pero o feito é que sen a nosas movilizacións non se houbese conseguido nada de nada e xa non digamos se lembramos unha vez o 0,25 de Mariano Rajoy.

Lembraremos tamén a manifestación de Santiago do pasado 19 de novembro na que participaron diferentes colectivos sociais e algún sindicato anque non nos apoiaron os sindicatos maioritarios. Nesta xornada prantexabamos unha movilización pola defensa do estado de benestar conxunta en mais de 50 localidades do estado español, prantexando a esixencia dunha vida digna, a contención da suba do coste da vida para que se pare a sangría da perda de poder adquisitivo das clases traballadoras e pensionistas, a denuncia do deterioro e privatización dos servizos sociais e sanitarios, a suba das pensións e do salario mínimo ata o 60% do salario medio como esixe a Carta Social Europea, un paquete de medidas urxentes para superar a fenda de xénero en salarios e pensións e sobre todo poñer en primer plano que a movilización e a loita unitaria son a única ferramenta eficaz a curto e longo prazo para defender os dereitos das maiorías traballadoras fronte a voracidade obscena do gran capital.

Lembraremos tamén que hai uns meses fixemos unha estimación do que suporía unha suba das pensións en Ribadeo dun 10 % e saíame unha cifra dun aporte de capital de 3 750 000 euros para o 2023. Agora co 8,5 % saen uns 3 200 000 euros aproximadamente. Naturalmente estes ingresos van repercutir sobre todo no consumo local de produtos de primeira necesidade, polo tanto danos pé para insistir en que o noso movemento e as nosas reivindicacions non son exclusivistas e teñen un impacto social que se fai extensivo a todos os sectores da economía local e de aí que debamos explicalo para que se entenda que os nosos intereses en gran medida coinciden cos da maioría da veciñanza e non só porque os futuros pensionistas tamén se van beneficiar das nosas movilizacións no futuro, senón porque agora mesmo xa benefician a amplos sectores da nosa comunidade.

Deixo para o final dous comentario que tamén fixemos anteriormente e que van ser algúns dos nosos obxectivos no 2023. A auditoría de contas de Seguridade Social que foi aprobada por lei o 28 de decembro de 2021 e que obrigaba ao goberno a nomear unha comisión de traballo no prazo de un mes e ter un informe no prazo de seis meses. Pero o goberno segue mareando a perdiz e aínda non se nomeou a comisión de traballo que xa tiña que estar funcionando dende xaneiro deste ano. A lei esixia e esixe a auditoría das contas da caixa de pensións dende 1967 ata 2019 e hai cálculos de un grupo de economistas que estiman que a derivación de fondos da caixa de pensións para financiar actividades de diverso tipo pode superar os 800 000 millóns de euros. As plataformas de pensionistas esixen que o estudo o faga o Tribunal de Contas, un organismo autónomo dentro do estado, pero Escrivá pretendía que a fixese a propia Seguridade Social e mais recentemente unha consultora privada. A nosa oposición derivase da sospeita de que pode haber unha manipulación á baixa xa que despois de coñecerse os resultados poderíase esixir a devolución deses fondos substraídos da caixa das pensións ao longo de cáseque 50 anos. Lembremos que esta auditoría foi esixida polo movemento de pensionistas xa no 2019, e despois asumida polo Pacto de Toledo e polos sindicatos maioritarios. A importancia desta auditoría é doada de entender: cando se faga quedará demostrado definitivamente que todos os bulos de que o sistema público de pensións non é sostible son absolutamente falsos e este sistema podería ser perfectamente compatible ca economía española se non se roubasen miles e miles de millóns aportados polas cotizacios de tantos anos, e as débedas débense a esa práctica depredadora que levou en tempos de M. Rajoy a transferir aos bancos mais de 63 000 millons de euros no ano 2008. Dos que por certo so se devolveron catro mil. Polo tanto para que se consolide o sistema público de pensións e se rexeite definitivamente calquer proxecto de privatización seguiremos loitando por que se faga canto mais axiña a auditoría das contas da seguridade social e que esta sexa feita con rigor e transparencia para que saian a luz pública todos os roubos que se viñeron facendo ao longo de tantos anos da caixa dos pensionistas.

O segundo asunto que quero comentar agora é o proxecto de Escrivá de prolongar o período de cómputo para o cálculo das pensións. Estamos en contra de esa ampliación porque vai supoñer unha perda de ingresos para os futuros pensionistas, afectando especialmente ás mulleres que non tiveron oportunidade de incorporarse ao mercado de traballo externo pola sua adicación á familia e aos coidados e que son traballos que non serían avaliados no proxecto de Escrivá que sería o causante dunha maior fenda de xénero.

Estamos xa que logo diante de un novo ano no que seguiremos loitando e movilizándonos polo obxectivos que viñemos defendendo en anos anteriores, pensións dignas que permitan unha calidade de vida xusta, suba anual das pensións dacordo co IPC real, pensión e salario mínimo do 60 % do salario medio como recomenda a Carta Social Europea, non á fenda de xénero, non aos plans de pensións privatizados de empresa, auditoria de contas da seguridade social para coñecer as retiradas de fondos fraudulentas ao longo de 50 anos, dereito á saude e a unha asistencia médica correcta sen recortes nin privatizacions, e aquí temos que denunciar a último invento do paraguas da Xunta de Galicia que é copia do que implantou Ayuso en Madrid e son os servizos de urxencias sen médicos ca desculpa de que non hai este tipo de facultativos cando está perfectamente estudado que o persoal sanitario tanto médico como de enfermería vaise do sistema público pola precariedade e inestabilidade no emprego e non por motivos económicos e esa política de persoal responde a unha estratexia de disolución e debilitamento do sistema público para favorecer o crecemento do privado, dereito a unha alimentación sana e equilibrada rexeitando as cadenas industriais que producen comida-lixo e son unha das primeiras causas de cancro, esiximos un plan e un compromiso político e económico ca atención a dependencia, en primeiro lugar a través de institucións públicas onde todo o persoal se sinta seguro e estable con uns salarios, unha formación profesional e unhas condicións laborais dignas e un incremento dos investimentos do 0,7 actual ao 1,7 que é a media europea para achegarse ao 3 % do PIB que é a media dos Paises Nórdicos. En fin seguiremos esixindo unha educación pública de calidade e un parque público de vivendas de aluguer a presos xustos para xoves e clases traballadoras veñan de onde veñan.

Compañeiros e compañeiras: GOBERNE QUEN GOBERNE AS PENSIONS E SERVIZOS PUBLICOS DEFENDENSE 

Comentario de Suso:

Medio cento de persoas xuntámonos este primeiro sábado de mes 2/12/2022, na loita por pensións e servizos públicos, que nos foron, e seguen arrebatándonos pouco a pouco, e sen ver a xente moverse, tede presente o noso lema: Goberne quen goberne, as pensións e o público deféndense.

Fumos moitos, xa fomos menos e agora estamos a medrar de novo. Isto quere dicir que a xente segue descontenta; por moito 8,5 % de promesa, sube moito máis (moitísimo máis) a cesta da compra e dos servizos básicos que as pensións.

Martes 20, pleno: 870 €/ribadense

Por fin. Un pleno avisado con cinco días de antelación. Coido que é o máis importante dun pleno que é de por si importante, pois del van depender o orzamento, e polo tanto, o gasto, do próximo ano. Porque permitirá a quen queira asistir, se non participar, ao menos chegar ó primeiro nivel desa participación, o recibir un primeiro verniz de información directa sobre esa importante cuestión económica do concello.
Así que, estás avisada: o concello gastará 870 € por (e suponse, para) ti.

Como teño comentado outras veces, coa nota de prensa márcase unha dirección para mirar a noticia, que neste caso tamén inclúe o pór ó alcalde como referencia da mesma, a partir do título. despois, fai referencia relativamente extensa á residencia de maiores no que sería impulso antefinal dun equipamento que é necesario sacar adiante, despois dun longo recorrido que merece un estudo histórico que coido pode condensar a historia de Ribadeo destes últimos mandatos.
Tamén se extende no pulso orzamentario co estado, desta volta a conta do ibi, o imposto de bens inmobles, que manterá en cuantía, a pesar do mecanismo estatal destinado a subilo. E, como en todas as confrontacións, previndo que haberá que loitar por cartos compensatorios de non aproveitar a opirtunidade de suba do ibi, tenta poñer a cataplasma antes da ferida efectiva, polo menos a nivel propaganda.
O resume: un gasto duns 870 € por cada un dos aproximadamente 10 000 ribadenses.
Velaeiquí a nota de prensa do concello:
O IBI NON SE INCREMENTARÁ, SEGUNDO O REXEDOR
Orzamento para 2017
14/12/2016
O equipo de goberno someterá a aprobación en pleno extraordinario o vindeiro martes, 20 de decembro, o proxecto de orzamento municipal para 2017, segundo deu a coñecer esta mañá o alcalde, Fernando Suárez. O presuposto, que ascenderá a 8 772 000 euros, pasará mañá polas comisións informativas correspondentes. Segundo subliña o rexedor increméntase a partida destinada a gasto social e tamén os investimentos a realizar en rúas e camiños rurais.
Suárez Barcia dixo que "este ano queremos tamén aprobar agora o orzamento municipal para 2017. Querémolo facer en tempo e forma, precisamente no 2016, porque este presuposto para o ano que ven queremos que empece a dar os seus froitos desde principios de 2017".
O alcalde ribadense sinalou que "hai inversións municipais que necesitan que os orzamentos estean aprobados de xeito definitivo, como pode ser a licitación do mobiliario da residencia de maiores de Ribadeo, a demolición das antigas vivendas de profesores alí ao pé da residencia, tal e como quedamos. Todas estas actuacións, aínda que teñen unha parte de financiamento externo, neste caso da Deputación, si que hai unha parte de financiamento municipal que require dos orzamentos aprobados".
O rexedor explicou que "sacamos este proxecto de orzamentos que continúa coa senda destes últimos anos. Aínda que en cifras é algo inferior ao último, o orzamento total ascende a 8 772 000 euros, algo menos que o de 2016, porque debemos ter en conta que o ano pasado había unhas partidas moi importantes para a construción da residencia de maiores, e que agora para o seu equipamento non son tan notables".
Fernando Suárez seguiu a relatar que "sacada a inversión da residencia prodúcese dentro destas cifras un aumento de investimentos se o consideramos en relación a exercicios anteriores, sobre todo en rúas e en camiños rurais. En rúas, en urbanización e pavimentación, e en camiños rurais, en asfaltados, soben aproximadamente un 40% con respecto ao ano anterior estas partidas. E dentro do gasto corrente hai tamén un incremento do gasto social, sobre todo no que ten que ver coa atención aos servizos de axuda no fogar tanto na súa modalidade de prestación básica como na de dependencia. Ao mesmo tempo están contemplados a cobertura de todos os servizos".
Para o alcalde "este é un presuposto realista e contido. Moitas veces nas partidas de ingresos non somos demasiado optimistas porque nunca se sabe cómo vai acabar o ano. Queremos ser prudentes á hora de confeccionar os orzamentos e que logo ao longo de ano dea cabida para toda a inversión que temos previsto para levar adiante".
Imposto de bens inmobles
Nas comisións informativas que se celebrarán mañá, previas ao pleno extraordinario do vindeiro martes, "outro dos puntos que trataremos é levar adiante aquilo que ten que ver co IBI, co que ten que ver co imposto de bens inmobles, co que ten que ver coa contribución urbana, que é a máis importante. Se ben víamos nos medios de comunicación que hai uns días o goberno do Estado di que hai unha serie de concellos, entre os que está Ribadeo, que teñen unha ponencia de valores moi antiga, como é a deste concello que é de finais dos anos 80, e que nestes concellos lles aplicaría unha suba do valor catastral do 8%, nosoutros como xa dixemos que non queremos subir o IBI… para o ano 2017 imos levar unha baixa no tipo que se vai aplicar a ese valor catastral, da mesma equivalencia, é dicir do 8%".
Suárez Barcia subliñou que "deste xeito se neste ano 2016 estaba no 0,73, agora aplicando a baixada equivalente baixará o 0,67, polo tanto na multiplicación das dúas variables o resultado será que para o ano 2017 non vai haber o incremento do 8% que pretendía o goberno do Estado. Sabemos que isto ao ingresar menos tamén reduce as posibilidades de inversión, pero cremos que non é o momento adecuado para subir o IBI, e preferimos axustar doutra maneira outros servizos e inversións. Pero nos orzamentos municipais para o ano 2017 confiamos en levar adiante unha boa parte de actuacións e de inversións, sen prexuízo de que outras administracións como a Xunta de Galicia, á que ultimamente non se lle ve moito por aquí desgraciadamente, poida botarnos unha mao coas súas inversións tan necesarias e demandadas como a residencia, os saneamentos, abastecementos de auga, pavimentación de rúas, o remozado do xulgado de paz, etc… Pero o camiño é longo e seguramente poidamos ter momentos de encontro, sen dúbida".

Vertebrando o territorio

O concello de Ribadeo, en OpenStreetMaps

Vertebrando o territorio

    Comecemos por un pequeno listado. No caso de Ribadeo, o territorio está vertebrado polas vías de comunicación A-8 e N-634 que articulan o norte do concello e comunican con outras zonas do Cantábrico. A N-642 e a N-640 comunican a zona leste de norte a sur, facilitando o acceso o interior galego e asturiano. As anteriores son de dependencia estatal. A LU-133, de titularidade da Xunta de Galicia, é unha estrada de vella orixe que comunicaba as ribeiras do Masma coa ría de Ribadeo polo interior, e hoxe fai de espiña dorsal do interior do concello. Como un anexo dela, a estrada da Deputación LU-P-5207 comunica a anterior coa vila. Por suposto, hai outras estradas, como as da Deputación LU-P-5203, 5204, 5205 na zona sur do concello, ou a da Xunta LU-141 que une Rinlo co eixe norte, máis as estradas dependentes do Concello, como a que une Marelle co eixe central, e mesmo vías dependentes doutras entidades. A sumar o anterior, e como xestionada por entidade pública, o tren de vía estreita que atravesa a beira costeira e de ría.

    O anterior é un resume xeral para dar unha idea, que presenta un plano bonito, ideal, aséptico. Algo que se pode ampliar de diversos xeitos, como botándolle unha ollada ó Plan Xeral de Organización Municipal, PXOM. Resume que describe e, ó tempo, deixa moitos cabos soltos, como que se -polos motivos que sexa- non hai coordinación entre administracións, a articulación pode ser disfuncional ou diferencial. Disfuncional por non atender a estrutura ás necesidades e diferencial por ter un mantemento que se pode considerar agravio para diferentes zonas. Tampouco pon de manifesto que a vía férrea ten unha única estación, no pobo, e tres apeadoiros, só na zona norte, con catro servizos cara Galicia e só dous, con horarios que invalidan en boa parte o seu uso, cara Asturias. E tampouco fai explícito que os dous terzos da poboación do concello se concentran na vila, ou que para o uso efectivo desas vías de comunicación, pode que coa excepción do eixe Cantábrico, fai falta un aparello de desprazamento particular a non ser que se adapte ó ir e volver do transporte escolar (posibilidade que estimo que foi un paso de xigante a pesar do baixo uso pola reducida posibilidade que ofrece).

    En conxunto, o plano de Ribadeo sae favorecido fronte a outras zonas de Galicia, aínda que chega pensar en desprazarse sen coche propio á capital galega para ter que botar contas, non só económicas, senón de tempo dispoñible alí. Estamos fronte a unha realidade que conxuga o despoboamento coas posibilidades sociais e económicas da xente no rural. Algo paliable en parte con máis inversión -ata onde poda chegar a administración-. Pero sobre todo, algo que hai que repensar porque é a propia estrutura social que temos, baseada cada vez máis no capitalismo e conducente a concentración -de cartos, de xente, de infraestruturas- o que está complicando o poñerlle unha solución que equilibre as posibilidades de vivir no rural ás de vivir nunha cidade.

    Lembras a 'revolta dos chalecos amarelos' francesa? Desatouse por unha suba de combustible, mais a súa orixe, está na discriminación das zonas rurais, onde son 'expulsadas' as persoas con baixos recursos, nunha espiral descendente. Nas grandes vilas hai xente que opta por non ter coche propio, e poden permitirseo. Nas zonas rurais non hai opción, só dependencia. Algo semellante pasa con internet... Ou repensamos a estrutura da nosa convivencia social a grande escala ou iremos cara un mundo peor (aínda sen a crise climática, a de recursos ou a contaminación), na que os primeiros perdedores serán os máis débiles, pero quue afectará a todos.

As estradas, antes de 2015. collido de https://www.ribadeando.com/2015/06/deputacion-ribadeo.html

Do pleno do día 26 de xaneiro

   Do pleno do martes día 26 de xaneiro, xa teño comentado algunha cousa. Por unha beira, o monto do orzamento de 2021, e por outra o comentario sobre a nota de prensa da convocatoria do pleno. Sen a convocatoria e sen acta, deixo unha nova nota de prensa do concello, que trata do pleno sen que te enteres moito de que é así polos titulares e comezo. De novo, insisto, non é acta, senón nota de prensa, con todas as diferencias que leva consigo. O que si fixen esta vez foi variar a puntuación numérica para adaptala ás normas de uso legal en España.

   Como apunte posterior, engado a nota de prensa do PP.

A INVESTIMENTOS DESTÍNASE 1 500 000 DE EUROS

Axuda para o asilo

27/01/2021

Aprobado no Concello de Ribadeo o orzamento municipal para 2021 que se aproxima aos 10 millóns de euros. O presuposto increméntase nun 8,25% con respecto ao do pasado ano e inclúe, por primeira vez, unha axuda directa de 25 000 euros destinada ao Hospital Asilo para seguir mellorando o servizo integral dese centro. O alcalde ribadense, Fernando Suárez, subliña que se trata dun orzamento serio e solvente e agarda que dea a mellor resposta posible aos retos marcados para este ano.

O rexedor explicou que "neste pleno do día de onte, aprobamos os orzamentos para este ano 2021, que chegan case aos 10 millóns de euros e que soben un 8,25% con respecto ao ano anterior, sen que se vexan incrementados os impostos e as taxas que son de competencia municipal. Como xa dixemos nos días anteriores prevemos manter o nivel elevado de actuacións e servizos nas diferentes áreas nas que vimos traballando. Tamén se eximen as taxas pola ocupación de terrazas, como unha medida de apoio á hostalería, e mantemos as axudas para o tecido asociativo, tanto comercial como educativo, deportivo ou social. Consignamos, por primeira vez, unha partida de 25 000 euros de axuda directa ao Hospital Asilo, máis aló dos servizos e subministros dos que o Concello xa se viña facendo cargo ao longo da historia. Todo isto facémolo con ánimo de seguir mellorando o servizo integral nesa residencia tan importante para Ribadeo e que, xunto coa nova, dan un servizo indispensable a moitas persoas". 

Suárez Barcia indicou que "incrementamos tamén notablemente o capítulo de inversión, que supera o millón e medio de euros, e que é financiado na gran maioría ben con fondos propios ou ben con fondos da Deputación de Lugo. Aquí desde logo, outro ano máis, botamos moito de menos os fondos da Xunta, e como isto é precisamente un presuposto confiemos que ao longo do ano se lle vaia vendo o envés das maos da Xunta. En todo caso, recollemos partidas para actuacións que consideramos moi importantes como é este vieiro paralelo á estación de Feve, diversas actuacións en espazos públicos e en rúas, tamén un plan de camiños de titularidade municipal nas diferentes parroquias, así como reposición de tramos da rede de abasto de auga, instalacións deportivas e sociais nas parroquias, mellora en eficiencia enerxética de alumeados e mellora na praza de abastos. Todo este forte incremento de inversións tamén se enmarca no proceso de reactivación económica que toca diferentes áreas". 

O alcalde dixo: "en canto ás críticas que recibimos, especialmente do PP, que se os presupostos son tan malos non sei porqué non votaron en contra, lles explicamos os datos, por voz do meu compañeiro o concelleiro de Economía e Desenvolvemento Local, Pablo Vizoso, que durante o ano 2020 o Concello viu incrementados os custos en medidas de prevención contra o covid en máis de 200 000 euros para atender a limpezas, a desinfeccións e outras accións semellantes, nun contexto ademais de redución de ingresos que cuantificamos en máis de 300 000 euros, dos que a Xunta gobernada polo PP, e recibindo fondos estatais e fondos europeos, tan só aportou ao Concello a pírrica cantidade de 9500 euros. Iso esqueceuse de dicilo o concelleiro Vega como tamén esqueceu as importantísimas achegas que o Concello fai ao Servizo de Axuda no Fogar (SAF), cando é unha competencia autonómica e que no SAF básico, o de primeira atención, ademais de custealo nós e máis a Deputación, resulta que en numerosas ocasións tamén nos temos que acabar ocupando da atención ás persoas que requirirían o SAF da dependencia, que é autonómico, pero que como non os dan valorado, logo de meses e meses de espera pola falta de acción da Xunta, tense que acabar ocupando o Concello de Ribadeo, como outros Concellos".

Suárez Barcia engadiu que "no contexto social e económico no que vivimos, e dentro do ámbito das nosas competencias, tentamos facer un presuposto serio e solvente, coa intención de que dea a mellor resposta posible aos retos que temos por diante neste ano. E se logo outras administracións tan linguateiras pero logo tan parcas economicamente, como a Xunta, van aportando algo máis do escasamente previsto benvido será desde logo". 

-- Nota de prensa do PP:

ORZAMENTOS MUNICIPAIS 2021

❌ Os orzamentos municipais de Ribadeo para o ano 2021 aprobados polo goberno local do BNG non están pensados para combater a crise derivada da covid-19. Non teñen en conta a realidade actual: non pensan nas familias máis vulnerables nin recollen partida orzamentaria concreta para a reactivación económica de Ribadeo.

👉🏼 Tamén puxemos de manifesto no pleno deste martes que estes orzamentos son malos para Ribadeo. E sinalamos que dos 9,8 millóns de euros de orzamento municipal destinaranse 1,5 a inversión; pero que destes o Concello aporta única e exclusivamente 60.000 euros porque o resto son achegas doutras administracións.

👉🏼 O goberno local elevará a débeda do Concello no 2022 a 1,6 millóns de euros porque, despois de pedir un crédito de 550.000 euros o ano pasado e deixar sen investir 335.000 euros, volve pedir un novo crédito de 610.000 euros que tampouco aclara onde o vai investir.

👉🏼 Dende o Grupo Municipal Popular defendemos que nestes momentos de gran crise, os orzamentos deberían ser consensuados cos distintos grupos da Corporación municipal e co tecido económico do municipio e, polo tanto, lamentamos que non fora así. Con todo, comprometémonos a seguir traballando por Ribadeo e os ribadenses.

Outros asuntos do pleno 👇🏼

🔹 Tamén preguntamos ao goberno local polo número de xuízos perdidos e o diñeiro que nos costarán a tódolos ribadenses.

🔹 Elena Sierra preguntou polo horario e a periodicidade dos traballos de limpeza e desinfección dos parques, rúas e puntos concorridos, pero como resposta só recibiu divagacións e continuamos sen saber se existe unha planificación para estes traballos.

🔹 Elisa Rodríguez interesouse por coñecer cal é a empresa que xestiona actualmente a residencia de maiores de Ribadeo.

🔹 En relación á ordenanza reguladora das axudas para a conciliación da vida laboral e familiar en Ribadeo, Begoña Sanjurjo Santar lembrou que presentamos dúas veces alegacións para mellorar a súa redacción para beneficiar a tódolas familias que precisen empregar as ludotecas ou os programas de calquera dos centros educativos do municipio.

🔹 Tamén apoiamos a solicitude dunha axuda ao IDAE para a renovación das instalacións de iluminación, pero lembramos ao alcalde que as deficiencias no alumeado público da vila e das parroquias deben ser subsanadas con subvención ou sen ela.

🔹 O Grupo Municipal Popular apoiou tamén un proxecto de mellora medioambiental para a costa do noso concello.

Un 25N máis en Ribadeo

    Hoxe 25N foi a concentración anual pedindo parar a violencia machista. Nada máis que dicir. Deixo unhas poucas fotos, de Suso Fernández as do propio acto, e de Dores Abel da ambientación da praza do 8M onde se celebrou, e o texto lido, a versión galega dun texto a nivel internacional da Marcha Mundial das Mulleres:

25N | MANIFESTO 

No Día Internacional contra a violencia machista a Marcha Mundial das Mulleres quere colocar o foco na multitude de formas que toma a violencia machista e que ten como resultado máis terríbel o feminicidio. 

O feminismo organizado leva décadas denunciando os crimes machistas como máxima expresión da violencia machista, mais esta violencia toma numerosas formas que tecen unha rede de opresión sobre as mulleres, nomeadamente as de clase traballadora, que cómpre enfrontar en todas as súas dimensións para avanzar na transformación social e na construción dunha sociedade xusta e feminista. 

A maior parte das agresións non teñen lugar en espazos alleos ao cotiá senón nos entornos máis próximos: familia, lecer, traballo, ensino, espazos de participación social e política. E son estos espazos onde é máis difícil enfrontala e combatela. 

Fronte ao avance do movemento feminista colocando no debate público a centralidade do combate da violencia machista para a transformación social existe unha reacción da dereita e dos sectores máis reaccionarios da sociedade de negación da violencia machista. Esta posición avanza na destrución de conquistas como o consenso social sobre a necesidade dunha educación en igualdade nunha sociedade activa no combate da discriminación e a violencia machista. 

Desaparición das políticas públicas. 

Despóis dunha década de conquistas en materia de dereitos para as mulleres, a crise capitalista que enfrontamos co desmantelamento do público como ariete trae consigo o abandono das políticas públicas de prevención, detección, acompañamento e sensibilización fronte á violencia. Hai un número cada vez maior de institucións que recortan programas e iniciativas para loitar contra a violencia machista. 

Normalización da violencia 

Na última década o feminismo colocou nun espazo central da vida pública a denuncia dos feminicidios e das agresións machistas. Hoxe asistimos á normalización desta violencia extrema contra as mulleres onde a reacción social se limita a continuar o reconto de asasinatos sen mover nada da axenda pública. Malia que o feminismo convoca en ducias de localidades do país unha resposta contundente a cada crime a participación social é escasa e as institucións empregan a mobilización social para “cumplir” mentres desmantelan as súas políticas de igualdade. 

Agresións e debate social. 

Despóis da vaga mobilizadora que o feminismo reimpulsou en 2018 os debates sobre a violencia machista, especialmente a sexual, ocupan parte do debate público o que permite visibilizar que a violencia é sistemática e transversal. O avance no debate público permitiu colocar no foco non só as diferentes violencias machistas (sexuais, institucionais, xudiciais, sociais) senón a transversalidade de moitas delas a nivel social. Este 25 N estas son as nosas demandas inmediatas para o combate da violencia machista: 

• Fronte á violencia psicolóxica: educación en igualdade e medidas de autoprotección que nos permitan vivir sen medo, combater os estereotipos de feminidade e masculinidade que reforzan os roles de xénero e nos sitúan na subordinación e dependencia. • • Fronte á violencia sexual: acceso ao traballo remunerado, vivenda e apoio psicolóxico continuado ás mulleres vítimas, especialmente ás que viven situacións de trata e ás que queren abandonar a prostitución.

• Fronte á violencia xudicial: para evitar a revitimización reclamamos formación para o persoal funcionario e ampliación dos xulgados de xénero ao conxunto das cidades do país; garantías de protección para as vítimas e para as súas crianzas, nin custodia nin réxime de visitas para os pais denunciados por maltrato. Ante a privatización da xestión dos centros de atención ás vítimas por parte da Xunta, reclamamos que todos os medios que se poñan a disposición, así como a súa xestión, deben de ser públicos, única forma de que prime o interese de servizo fronte a intereses de lucro.

• Fronte á violencia na saúde: a saúde das mulleres debe terse en conta na ciencia médica e farmacolóxica, que historicamente só tiveron unha perspectiva androcéntrica. Demandamos servizos públicos de saúde que garantan o coidado do conxunto da poboación, con medios e prazos razoábeis, que eviten sobrecargar as mulleres cos coidados de doentes e dependentes. Precisamos que a educación sexual forme parte da saúde, que se garanta o dereito ao aborto na rede sanitaria pública máis cercana e que se poña fin a prácticas médicas que constitúen violencia obstétrica.

• Fronte á violencia no traballo: que se obrigue ás empresas a teren protocolos de acoso, se fagan públicos e se poñan en práctica; que se difundan todas as formas de violencia e se garanta que todas as persoas que conviven no traballo as identifiquen e coñezan os mecanismos para denuncialas e, sobre todo, que as vítimas conten sempre con todas as medidas de protección.

• Fronte á incomprensíbel separación das competencias de igualdade e de violencia de xénero en dúas Direccións Xerais e á supresión da Secretaría Xeral de Igualdade no goberno da Xunta, reclamamos que as políticas de igualdade deben ser centrais na organización dun goberno que pretenda acabar coa violencia de xénero. 

E engadimos que a persoa que asuma o papel de rexer ou coordenar as políticas contra as violencias de xénero debería ter formación en igualdade e coñecer as alternativas feministas para o combate de todas as formas de discriminación das mulleres, entre as que se encontran as violencias contras as mulleres. 

A violencia machista ten moitas formas: combatámolas todas!

Que hai do meu? (I)

Xa aviso que é unha primeira parte. O tema: o pleno de 21 de maio de 2013.
O título? Está relacionado co interese do pobo polos temas tratados, pero non adiantemos acontecementos... Por certo, que antes de rematar o pleno xa estaba colgado en facebook / La voz o primeiro comentario del.
Chego tarde, a eso das oito e media, e a xente enche os bancos e está de pé. Conto 50 de público. Nos escanos falta Xavi Campos, co que a relación de forzas está 6 (+primacía do alcalde)-BNG, 4-PP, 1-UPRi, 1-PSOE.
Ó pouco de entrar oio ó alcalder referirse o Instituto Gamallo Fierros por erro, cando debera dicir 'IES de Ribadeo', o seu nome. E pouco despois, a conta da defensa da residencia para Ribadeo, un pequeno duelo verbal entre alcalde e portavoz do PP, M. Valín.
Pásase despois ás mocións, comezando pola presentada polo PSOE para o mantemento das oficinas tributarias de Foz e Monforte. Quizáis foi a moción que máis se discutiu, marcando ademáis o comezo da marcha da xente que esperaba polo das preferentes. Os argumentos, a supresión ou non de servizos, a cercanía á xente, a dependencia de Lugo, a prevención ante as numerosas mentiras-promesa feitas con anterioridade, que non hai variación en concreto en Foz nin en Monforte respecto ó último cambio habido no 2004... Foi aprobada por 6+1 contra 4+1
A Moción do BNG pola Área Sanitaria de Xestión Integrada da Mariña, viu o despregue dunha pancarta de seis metros  que acompañou ás dúas xa presentes con anterioridade sobre as preferentes e subordinadas, máis pequenas. Os portadores puxeron esparadrapo na boca, e a discusión tamén se extendeu abondo, resultando 8 votos a favor e 4 abstencións. Por certo que, no fondo, os argumentos presentados foron parellos ós da moción anterior.
A terceira moción foi do BNG sobre preferentes e subordinadas. Falouse de estafa e roubo, de que en Ribadeo supoñían uns 10 M€, e da cancelación das contas do concello en NGB. Deuse a circunstancia de que o PP presentou unha moción alternativa e logo retirouna, acusando ó BNG do uso dun drama para propaganda. Por parte de case todos, entendo que non se incidiu abondo en culpabilidades, tentando facer máis fincapé na recuperación dos cartos (que, coa liña preferente, serían a conta do erario público, polo tanto, a conta de todos, na maioría de proporción). Saíron a relocer cousas como 'cada un ten o papel que lle toca', 'é unha mágoa que as caixas desapareceran' ou quen aprobou o real decreto, (da quita) que o desaprobe', todas do alcalde; ou ter conta do concello en varios bancos para rematar coa exclusiva, idea aportada por Lalo (PSOE), xunto co voltar a cobrar por ventanilla, pois hai xente que non é que non quera a NGB, senón que non quere ós bancos; ou anotar que algúns traballadores teñen culpa (foron varios os que interviron nese sentido) e a petición de Tino de que o concello entre como acusación particular. O resultado, ó retirar o PP a alternativa, foi de apoio unánime. As pancartas foron retiradas antes de rematar o punto, por cansanzo da xente, e nada máis rematar, a estampida completou as desercións de público anteriores e as mantidas ó longo da moción. Por certo, que ó saír, unha persoa dirixiuse ó pleno (en particular ó alcalde) e argumentou a favor de exercer a acusación particular xa.
A partir de aí, quedamos catro na sá...
Parte II
Parte III

Defendendo o futuro dos nosos maiores. Defendendo o noso futuro.

   Achégase a data e fágome eco da posibilidade de ir a manifestación por uns servizos de dependencia públicos universais e de calidade, e de facelo en boa compañía de mans de MODEPEN. Ribadeo ten recente a loita pola residencia... que non se pode deixar de man: o tela conseguido é un compromiso para atendela.