20220328

Todos contra todos

Todos contra todos

    Xa tardaba. O exemplo das grandes empresas, sexan bancos ou eléctricas por iso de que estamos máis afeitos ás súas falcatruadas, ou outras, cunde e trasládase a outros nichos sociais. Se onte eran as grandes empresas as que aseguraban a súa pervivencia e ganancias por medio dos seus contactos políticos, hoxe estamos a vivir unha época na que os pequenos comercios e industrias, da hostalería ó transporte, tentan render o poder das estruturas de goberno ó seu favor, asegurando de igual xeito a garantía de ganancias.

    Empresa. se consideramos o seu significado, veremos, como no dicionario da Real Academia Galega, 'Sociedade de carácter comercial ou industrial', ou semellante, non 'sociedade que sempre dá ganancias' ou cousas polo estilo. Menos aínda, despois de pretender que unha das vías de asegurar as ganancias continuadas sexa a diminución de impostos. Non para todos, claro, senón para as empresas implicadas na negociación correspondente. Digo, porque iso deixa negro sobre branco o evidente: que o financiamento desas ganancias sempiternas terá que saír dos petos dos máis, dos non incluídos nesas negociacións.

    Coido que unhas negociacións, se chegan a ser negociacións, é porque abranguen temas que por algunha razón non son doados de resolver de xeito individual, e necesitan unha colectividade proactiva na procura do ben común. Polo menos, hai que partir desa base se se quere chegar a algo nunha negociación. Mais, nas actuais circunstancias, tal parece que se instalara o 'todos contra todos' e o 'sálvese o máis forte', sendo, claro, o máis débil quen non ten nin posibilidade de ser escoitados no círculo de negociación. E iso non é solución nunha comunidade, sexa do tipo estado, concello ou familia, por poñer casos a varios niveis de tamaño (e complexidade).

    Aínda nos costa ver a crise ‘actual’, aumento de prezo dos combustibles, como parte dunha crise maior e como algo que nos incumbe a todos, pero tamén que nos transcende a todos, baseada no sistema de desenvolvemento elixido. Capitalismo que leva entre outras cousas a medres exponenciais para que funcione -se non medra ‘a economía’, dise que algo vai mal-, que levan a necesidades que tamén medran de xeito exponencial e que implican esgotamento de recursos limitados, redución da vida e a súa diversidade sobre o planeta ‘para facer espazo’, imposibilidade non xa de atopar enerxía abonda, senón de desfacerse da enerxía xa usada, axudando a quencer o planeta, imposibilidade de desfacerse de lixo -tanto sólido como líquido como gasoso, con implicacións diversas-, etc. Mais todo iso vai ter que cambiar se queremos un equilibrio que permita a vida no planeta -incluída a nosa, a da humanidade-. Un cambio de mentalidade que leva tempo xestándose e ó que se lle están a poñer todo tipo de atrancos interesados para que algunha xente -pouca, pero tendo en conta que nalgunha circunstancia podemos pertencer nós a esa ‘pouca xente’- poda manter avantaxes diversos sobre os máis, nun sinsentido se miramos dende o ben común.

Aprender para as posibilidades de paz

    O mérdores 30, ás oito da tarde, no Salón de Actos da Casa do Mar, Lourenzo Fernández Prieto datá unha charla con coloquio posterior aportando claves sobre a historia que levou á situación actual na Ucraína.

    Lourenzo Fernández Prieto, Tito, foi chamado pola Plataforma pola Paz de Ribadeo, grupo de xente que promove tamén as concentracións pola paz.

    Copio a entrada que lle corresponde na Galipedia, despois da nota enviada pola plataforma convocante:

A Plataforma de Ribadeo Pola Paz convoca unha charla debate con Lourenzo Fernandez Prieto o mércores, día 30 de marzo, as oito do serán na Casa do Mar. Lorenzo Fernandez Prieto é cadeiradego de Historia Contemporánea na Universidade de Santiago de Compostela e activista pola paz e as liberdades democráticas. O debate é aberto aos temas relacionados ca invasión rusa de Ucranía, as guerras no mundo, o risco de guerra nuclear, etc.
Asemade o xoves día 31 de Marzo as oito da tarde diante do concello celebrarase unha nova concentración veciñal, que será a quinta, contra a invasión de Ucranía polos exercitos rusos e a pola paz mundial.   

Lourenzo Fernández Prieto, nado en Vilagoíz (A Devesa, Ribadeo) o 28 de maio de 1961[Cómpre referencia], é un historiador galego. En 2021 foi elixido membro da Real Academia Galega[1].

Traxectoria

É catedrático de Historia Contemporánea da Universidade de Santiago de Compostela desde 2005. Foi secretario do IDEGA entre 1992 e 1995 e pertence ao seu Consello Científico. Elixido en varios períodos, desde 1986, membro do Claustro e da Xunta de Goberno da USC, así como do Consello Universitario de Galicia. Vicerreitor de relacións institucionais da USC entre 2007 e 2010. Na actualidade é director do departamento de Historia Contemporánea da universidade compostelá e membro do consello de administración da Editorial Galaxia. Colabora habitualmente en diversos medios de comunicación do país.

Especializado en Historia agraria e Historia do século XX, os seus ámbitos principais de traballo refiren á mudanza tecnolóxica, as mudanzas na sociedade rural contemporánea e a política da memoria.

Dirixe o Proxecto interuniversitario Nomes e Voces, dedicado á investigación da represión franquista en Galicia,[2] e o Grupo de historia agraria e política do mundo rural da USC (Histagra).[3]

A súa produción e actividade científica comprende máis dun cento de publicacións, así como o liderado de diversos proxectos e convenios de investigación. Ten participado en proxectos europeos dos programas STRIDE (mudanza tecnolóxica) e FAIR (propiedade comunal). No intervalo de 2005 a 2010 foi elixido vicepresidente da Sociedade Española de Historia Agraria.

Dende 1995, forma parte do General Board da rede europea ESTER (European School for Training in Economic and Social historical Research), responsábel da formación de estudantes de doutoramento.

En maio de 2010, concorreu con outros seis candidatos á reitoría da USC, proceso no que pasou á segunda volta.

Obra en galego

Ensaio

Obras colectivas

  • Vocabulario de historia, Universidade de Santiago de Compostela, 1994.
  • Actas do Congreso Internacional Poder Local, élites e cambio social na Galicia non urbana (1874-1936),Santiago de Compostela, 14-15 xuño 1996, Universidade de Santiago de Compostela, 1997.
  • Terra e Progreso. Historia Agraria da Galicia Contemporánea, Xerais, Vigo, 2000.
  • Os montes veciñais en man común: o patrimonio silente. Natureza, Economía, identidade e democracia na Galicia rural, Xerais, Vigo, 2006.
  • A gran historia de Galicia, La Voz de Galicia, 2007.
  • Historia das historias de Galicia, Xerais, Vigo, 2016.
  • 1936. O Estatuto esquecido, Guiverny, 2016.

Obra en castelán e inglés

Ensaio

Obras colectivas

Galardóns e recoñecementos

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas

20220326

AMBIENTE NAVIDEÑO. José María Rodríguez Díaz (2007)

    Unha entrada en paz, lexible en boa parte en clave actual, quince anos despois.

Sábado, 15 de diciembre de 2007

AMBIENTE DE NAVIDAD

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:52 

AMBIENTE NAVIDEÑO  

Mientras el mundo sigue revuelto con los grandes temas sin resolver, la economía haciendo agua por todas partes, la emigración huyendo del hambre y de la miseria, exponiendo todos los días sus vidas en los cayucos en su lucha por una vida mejor, las guerras y el terrorismo haciendo jirones las vidas humanas, mientras esto sucede, digo, en Argentina Kirchner entrega el poder a su señora como quien le pasa el bollo para el desayuno, en Rusia el presidente Putin nombra presidente a Medvedev y Medvedev nombre a Putin primer ministro y en Polonia los hermanos Kaczynski llegaron a reunir Presidencia y Gobierno en una misma familia. Todo para perpetuarse en el poder ante la pasividad del pueblo. Y hasta en la misma Iglesia hay quien percibe indicios de nepotismo en el nombramiento de los obispos. Todo como en los viejos tiempos de la Edad Media, pero ahora disimulados por la democracia.

Y ya en nuestra patria, España, agitada por las olas del terrorismo, navega a la deriva sin que los dos capitanes logren ponerse de acuerdo sobre la singladura a seguir en puntos como el terrorismo, la economía o la división territorial.

Y mientras esto pasa en el mundo, nosotros aquí en Ribadeo, en este suave clima invernal que disfrutamos, poco a poco nos vamos acercando a la Navidad. En este ambiente sereno, de aparente tranquilidad política, la gente se dispone a hacer acopio de lo necesario para celebrar estas fiestas sin desequilibra la economía familiar. Se trata de adaptar la cesta de la compra a las posibilidades reales de cada familia. Sin renunciar a los ritos que exige una celebración como esta, se impone la moderación en los gastos superfluos. Una actitud que el propio regidor municipal parece compartir con la aparente austeridad en la decoración ambiental de estas fiestas. Los tiempos que corren no están para aventuras. La energía es muy cara y su producción muy lesiva para el CO2. Por eso conviene esforzarse en evitar el abuso que, muchas veces, se hace de la energía, con el consiguiente daño para el bolsillo y el medio ambiente. Y menos mal que la revisión de la memoria histórica no llegó aún a meterse con los embalses, otra herencia del franquismo. La rutina diaria con que discurre la vida social estos días en Ribadeo no se ve alterada por nada. La gente se mueve tranquila, dedicada a sus trabajos y labores. Salvo algunos casos de grave enfermedad que se están dando últimamente, muy comentados en las tertulias por su impacto social, parece que la rutina de la vida diaria se convierte en norma de convivencia sin que nada presagie la proximidad de estas fiestas. Únicamente se ve alterada con la celebración de algunos actos culturales, como el fenómeno del 'contacontos', tan de moda actualmente, con el que la concejalía de cultura trata constantemente de entretener a los vecinos, sustituyendo así la tradicional función de los abuelos. Pero en el ambiente de estas fiestas se palpa cierta actitud de pasividad, ¿fruto, acaso, de los malos presagios que se avecinan?

Los mismos partidos políticos de la localidad, entretenidos en el estudio del tan llevado y traído Plan de Urbanismo, están contribuyendo con sus actitudes de suavidad y tranquilidad aparente, y parece que también con sus acuerdos, a que esta atmósfera de paz que se palpa entre los vecinos no se vea alterada con sus crispadas manifestaciones, tan frecuentes en otros tiempos pasados. Esperemos que nos permitan pasar estos días tranquilos para que la gente pueda disfrutar con paz y tranquilidad de sus vacaciones, de sus celebraciones familiares y de sus sanas diversiones con los amigos. Pero la calma suele ser, casi siempre, preludio de la tempestad. La paz tiene fama de efímera. Y pronto veremos como, otra vez, se agitan las tranquilas aguas de la política empujadas por vientos huracanados.

Feliz Navidad.

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

Xoves 20220324, 4ª concentración pola paz en Ribadeo

    O xoves 24 de marzo tivo lugar a cuarta concentración pola paz en Ribadeo, congregando a máis de 60 persoas diante do concello, portando papeis en branco. Adxunto fotos de Suso Fernández e a gravación do que alí se dixo (falamos Evaristo Lombardero, Jesús Irigoyen e Antonio Gregorio).




 


20220325

Coronavirus en Vilalba, venres 20220325

    Aumento. 238 casos, incidencia de 1690 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

   Ante a 'gripalización' decretada do coronavirus a partir de luns, non illando segundo que casos, a próxima semana farei por última vez (ao menos, nesta vaga) a presentación das gráficas e números.

Anteriores (e posteriores, se hai)
 

Coronavirus en Ribadeo, venres 20220325

    Lixeiro aumento. 74 casos, incidencia de 740 por cada 100 000 habitantes a 14 días.

    Ante a 'gripalización' decretada do coronavirus a partir de luns, non illando segundo que casos, a próxima semana farei por última vez (ao menos, nesta vaga) a presentación das gráficas e números.

Anteriores (e posteriores, se hai)


20220324

A illa Pancha, onte e hoxe

    Tres fotos. Ó tempo, un instante e unha historia. A illa Pancha, á entrada da ría de Ribadeo, cos seus faro vello no caserón do século XIX e faro novo na torre feita no século XX, e a última versión da ponte que a une ó continente, coa porta que cambiou o seu frontispicio para pasar materiais e facer apartamentos e cafetería e allear a propiedade común.

    A primeira foto de Suso amosa precisamente iso, a illa, vista dende o montículo veciño e o templete que fai de consolación a quen ve impedido o seu dereito de paso á illa. De calquera xeito, unha imaxe que pode considerarse abrangue un período amplo de tempo.

    A segunda foto é de antonte, xa abondo máis precisa no tempo polos detalles evidentes, coa porta pechada en contra do que debera ser e está estipulado para o funcionamento das instalacións na concesión. As rexas, omnipresentes, facendo da illa o interior dunha gaiola, e o marco servindo de poste de propaganda despois da modificación do frontispicio.

   Na terceira,aparece un detalle da parte dereita da imaxe anterior. Trátase dun papel suxeito con cinta sobre o cartel que indica que está prohibido o acceso 'a toda persoa non autorizada'. O cartel é claro. Transcribo de xeito literal, sen correccións: 

/Pero como tenéis tanta cara GETAS que os adueñais de todo

Poner lo que querais, pero dejar el paso abierto. Todos queremos disfrutar de las vistas

Solo nos quereis para pagar impuestos y que tragemos con todo/

 
    Pódese estar ou non de acordo coa forma e o escrito, pero o fondo... co fondo é difícil non estar de acordo se non se fan primar intereses particulares.
 
    Un grupo -hoxe asociación-, Por Nuestro Faro, leva loitando dunha illa de todos e para todos xa sete anos, e poñendo de manifesto incumprimentos diversos que non parecen diminuír, senón aumentar no tempo, co beneplácito ou a vista gorda de institucións e chiringuitos varios. Unha historia que un día haberá que contar, cando os intereses e o querer da comunidade fagan retornar a illa ó que estivo moito tempo sendo: unha illa de todos e para todos, un símbolo no que nos vemos acubillados e do que temos que coidar, porque é noso.

    E é que o papel da foto amosa o que foi e o que é a illa. E nós.

20220323

Concentración pola paz o xoves 24 de marzo diante do concello de Ribadeo


    O pasado día 17 de marzo celebrouse a terceira concentración de veciños e veciñas de Ribadeo para manifestarse pola paz mundial, contra a invasión da Ucraína polos exercitos rusos e contra as guerras en xeral. A este acto asistiron unhas cento trinta persoas. 

    O día 18, venres celebrouse unha xuntanza na Casa do Mar de Ribadeo á que asistiron 13 persoas, que estiveron de acordo en manter unha plataforma como grupo de traballo para seguir organizando estas concentracións todos os xoves, ás oito da tarde, mentres se manteña a guerra e haxa un grupo de persoas que o desexen.

    Os obxectivos, obviamente serán os mesmos anunciados anteriormente. Tal como se comentou nas concentracións pasadas, o grupo fixo xestións para organizar charlas coloquio sobre estes temas e a gravísima situación mundial derivada de esta e outras guerras e das tensións entre as grandes potencias.

    A  primeira charla terá lugar o día 30 de Marzo ás oito da tarde no Salón de Actos da Casa do Mar de Ribadeo, impartida por Lourenzo Fernandez Prieto (Tito), cadeirádego de Historia Contemporánea na Universidade de Santiago de Compostela, recentemente elexido membro da Real Academia Galega. 

    Lémbrase que a próxima concentración terá lugar o xoves, 24 de marzo, ás oito do serán fronte ó concello de Ribadeo.

    Como na concentración pasada, manteranse papeis en branco como petición de paz.