Que o urxente non nos aparte do camiño cara ó importante

Que o urxente non nos aparte do camiño cara ó importante

Momento do incendio en Vidal, Trabada. Foto de Pancho Campos

    Urxencia e importancia son percibidas como subxectivas, mais teñen unha base construída en relación á percepción dos feitos. É dicir, persoas diferentes poden ver diferente urxencia no urxente ou diferente importancia no importante. Mais, aínda que non coincidan en causas ou solucións, a pouco que se reflexione sobre algo, é difícil que se intercambien os termos urxente / importante.

    Nestes momentos cando comezo a escribir, a posibilidade de chuvia é a máxima esperanza para a solución dun incendio que leva pouco máis de 24 horas activo e, polo momento, segue sen estar controlado despois de que a fronte teña migrado case dez quilómetros ó NNE dende o seu nacemento. Como urxente, a urxencia de evitar que o lume consuma toda unha zona de preto de 10 km² pode levarnos a cousas como axudar a apagar o lume, rogar ó ceo por unha chuvia que se fai a remolona ou increpar ó goberno -a calquera dos gobernos-, sexa pola falta de medios ou pola falta de obrigas legais para manter o monte dun xeito que non sexa a monte. Persoalmente, aínda que por varias razóns remate non facéndoo, a primeira das opcións que expoño coido que é a máis válida no sentido de rendible.

    Pasan 24 horas máis e o lume está sufocado. Aplausos para as brigadas de incendios e toda a xente que colaborou (pode que non se note, pero máis da que parece e sae nos medios), grazas ás persoas que puxeron os seus medios como gran de area para construír esa vitoria colectiva contra as lapas. Aínda están fumegantes árbores e casas sobre a terra xa mollada pola choiva que se agradece no momento e a moitos causa molestia un pouco despois. As novas da masacre de palestinos polos israelís previamente atacados polos palestinos desaloxados das súas terras polos xudeus (podemos seguir ate varios miles de anos e non citar nin Hamás nin goberno israelí) xa se sobrepuxeron totalmente nas novas, tamén ás de masacres na Ucraína a mans dos pérfidos rusos (esta vez os máis fortes son os malos, din). É dicir, unha vez pasada a urxencia, a importancia de tratar arredor do incendio parece ter desaparecido.

    Por suposto, os incendiarios son moi, moi malos e merecen castigo moi, moi grande. Que o sistema contraincendios estea funcionando en base ó voluntarismo de profesionais mentres a estrutura non parece que estea ben mantida parece ser problema de outros. Que o plantar eucaliptos non só estea legalizado senón potenciado por riba da legalidade que había anteriormente, é algo que non pode competir en popularidade coas múltiples e ben informadas actividades que mantén o conselleiro ou o tempo de perruquería dalgunha ministra (tema este interesante onde os haxa). Naturalmente, que as temperaturas leven superando marcas a decena de días anteriores, non ten moito que ver, pois o vento soprou forte aínda que el non superara marcas, e a seca sabemos que non é a primeira vez que a hai, co que o falar do cambio climática e os medios para tentar evitalo pode deixarse para outros momentos, non? Para que pregunto? Claro que non!

    Un par de días despois de novo cheira a incendio. Coa terra non tan seca e a temperatura máis baixa, seguro que non vai a máis: non hai urxencia, hoxe podemos pasar do importante.

Post pandemia. A nova normalidade

Post pandemia. A nova normalidade 

    As novas deixaron xa hai algún tempo de falar de xeito regular de pandemia. Por suposto, o virus segue a circular polo mundo adiante, aínda que en versións menos perigosas e en menor cantidade, contando xa dende hai tempo cunhas vacinas feitas ás présas pero que serviron, aínda que dos efectos secundarios pouco transcendera.

    Así pois, o mundo leva volvendo á normalidade un tempo que se mide xa por ciclos anuais.

    O certo é que hai moita xente que dubidamos da volta á normalidade. Non porque non se vexa un abandono das excepcionalidades tomadas ou forzadas pola pandemia, senón porque a normalidade anterior non estaba definida. Non o estaba no sentido de que cada quen -persoas e sociedades- tiña a súa. En xeral, seguro que pouco tiña que ver a que consideraras ti, que estás a ler, da dunha neoiorquina no Bronx ou dun saharaui nun campo no deserto alxeriano. E, se consideras que ambos están moi lonxe para unha comparación, mira a 'normalidade' dalgún dos teus veciños e veciñas e de seguro que ves diferencias evidentes xunto coas semellanzas esperadas.

    Pero a consideración anterior é só un aspecto a considerar nesa volta ó normal. En plena pandemia, houbo quen dixo que íamos saír mellores. Pero non vimos que as guerras remataran, nin que o matonismo dos países ou na nosa sociedade desaparecera, que a discriminación por diversas causas se evaporara ou que a corrupción sexa auga pasada. Por suposto que hobo cambios: os aplausos ó persoal médico desapareceron para deixar paso ó aumento de queixas dos servizos de saúde, cada vez máis escasos de persoal e cartos. Agora ben, pódese dicir que cambiamos, ou que a normalidade xa non é a mesma?

    Hai uns días tomei unha foto á mañanciña sobre a fermosa ría de Ribadeo. Pódense contar nela as estelas de ao menos 13 avións. En pandemia, o cómputo era abondo máis doado. Non era necesario saber contar. Ou sexa, pasou a pandemia, e retornaron algunhas cousas de antes, da 'normalidade' anterior, fora o que fora. E, ó tempo, o mundo mudou. Os que temos certa idade temos visto moitos cambios, á vez que sentimos a sensación de que os novos cambios cada vez sucédense con máis rapidez, algo contrastado e estudado nalgúns aspectos, como a evolución empresarial. Ou sexa, despois de tres anos dende o inicio da pandemia, era lóxico percibir cambios. Pero máis aínda se hai que retornar dende as normativas impostas ou adoptadas por propia vontade e interiorizadas nos períodos de illamento, ofrecendo un contraste e perspectivas novas, que non había antes, ó tempo que hábitos que tampouco había. E así, é 'normal' que a 'nova normalidade' se pareza a antiga, pero ó tempo, que teña as súas peculiaridades. É dicir, que sexa 'outra' normalidade. E aínda máis, se temos en conta que o tempo de pandemia serviu tamén de catalizador para interiorizar e comezar a ver de xeito diferente fenómenos como o cambio climático e os seus derivados -de seca a vagas frías extemporáneas- ou a falta de recursos naturais, a contaminación, a perda de biodiversidade, aínda que coste moito máis traballo decatarse dunha das principais variables, da imbecilidade humana, con mostras incontables como as que provocaron eses fenómenos ou impiden mesmo a posibilidade de arranxo.

    Todo normal. Iso si, normalidade nova, como ven sendo normal.

Variante Delta. Pablo Mosquera

Variante Delta

Era de manual. Os virus que provocan estados pandémicos mutan. As fórmulas sanitarias máis eficaces para defendernos son dúas. A campaña de vacinación que acade en menor tempo ao maior número de suxeitos sans susceptibles. O seguimento de como se comporta o virus para romper a súa cadea de transmisión. E no medio algo elemental pero desgraciadamente inusual na nosa contorna. Son os expertos en saúde pública, epidemiólogos, virólogos, sanitarios de alto rango e experiencia, quen deben dirixir as medidas para a poboación. Aquí, foron e seguen sendo os políticos quen o fan.
Queixábase o presidente Núñez Feijoo, con toda a razón. De súpeto as máscaras xa non son necesarias. Díxoo o Presidente do Goberno, deixando fóra de xogo a comités e comunidades. E é que non creo ser mal pensado cando afirmo que todo vale para distraer ao persoal ante outros problemas de gran calado nacional. Así esta pandemia recoñeceuse tarde, aplicáronselle medidas coercitivas que vulneraron os Dereitos Fundamentais con aquelas impresionantes postas en escena onde parecía que serían os Corpos e Forzas de Seguridade do Estado os principais actuantes, para concluír cando convén á maltrecha economía de España, máxime por tratarse dun país que depende do lecer. Así que xa o saben. Non só chega o verán meteorolóxico. Chega a normalidad oficial.
Recórdame a época da oprobiosa, cando o frío oficial empezaba o primeiro de novembro e acendíanse as calefacciones dos recintos públicos, que se apagaban o primeiro de abril polas mesmas obediencias debidas.
Pero a información está globalizada. Xa non se pode manipular co fútbol e os touros. Calquera pode acceder mediante internet aos informes da OMS e as súas diferentes antenas sanitarias. Hai unha cepa -delta- procedente da India que é máis infecciosa, estase estendendo velozmente polo mapamundi, hai serias dúbidas sobre a súa resistencia ás vacunas ao uso, a máis diso a curta duración dos anti corpos vacinais; todo indica que no outono ou quizá antes, terémola sobre nós, e haberá que volver ao quilómetro cero. Con novas campañas de vacunación.
Deberiamos tomar boa nota. Deberían reforzar as medidas de prevención e asistencia, máis aló daqueles aplausos das 20 horas -quen os lembra xa?-. Poida que tralo verán teñamos informes técnicos, sen manoseo político, sobre número real de mortes pola pandemia, traballadores sanitarios afectados, erros gravísimos cometidos, e se extraeran cambios para as nosas formas de vida, traballo, diversión e sociabilidad que eviten os contagios.
Sempre me estrañou. Non están prohibidos por Normas do Estado e das Comunidades, os botellóns? Entón, que pasa co fenómeno? E as residencias para os nosos maiores. Incorporámolas ao denominado espazo socio sanitario -curar e coidar-? Non podo nin quero evitalo. Son un optimista ben informado -pesimista-. 

Amnesia. Que pasou onte?

Onte foi un día normal. Con algunha pequena variación, un día 'vello-normal'.

En Ribadeo, o nordés axustou un típico día soleado de xullo. Normal.

As rúas baleiras a primeira hora dun domingo daban unha apariencia de normalidade.

Máis tarde, pouca xente pola rúa. Coa prohibición de cambio de área sanitaria, de concellos, de... normal.

E a propia prohibición de saír da nosa zona? Parece que xa estamos afeitos, e dentro de pouco, prohibiránolo os alcaldes. Normal. 

Os aplausos das oito, substituídos polo esquecemento da sanidade pública 24/7? E logo, non é normal que se vaian esquecendo as cousas?

Sen novas sobre unha 'salvación para Alcoa'. Ninguén a esperaba, logo, normal.

Un só paso do tren de FEVE en cada sentido cada día. Normal, ao menos polo momento, mentres non digan que xa postos, para que.

Fake news propagándose nos medios, máis aló da rede? Normal! Viñeron para servir de útis e quedar, e están a facer a súa labor.

A pequena estrada, bacheada algún tramo ás presas. Normal antes dunhas eleccións... Ah! Era iso! Eleccións! Iso era o anormal. Un día cada catro anos. Claro que... iso tamén parece xa normal, non? Ben pensado, podemos continuar:

Abstención, catro de cada dez votantes. Na liña de sempre.

Como tantas outras veces, vitoria abrumadora do PP. É dicir, tamén normal.

Rexurdir do BNG un pouco máis alto? Na liña co que leva sucedendo décadas. Normal.

Afundimento das Mareas? Xa se sabe, o fluxo e refluxo mareal, de xeito máis vivo ou máis morto, manifestado por outros partidos antes. Normal.

O PSOE como testemuña de algo que existe máis aló do Bierzo? Pois iso, máis ou menos o de sempre, normal.

Que haxa xente impedida de votar? E logo, non se teñen dado casos de votar despois de mortos? Non é máis normal isto?

Pero, todo, todo, é 'normal'? Diría: e logo, non se ten instalado en Galicia a realidade alternativa dende hai moito tempo? Non teñen emigrado de xeito 'normal' -e seguen a facelo- milleiros e milleiros de persoas mentres Galicia é a mellor terra do mundo? Non se segue a despoboar un campo polo que se sente saudade e morriña? Non segue a haber unha falta de tecido industrial mentres se contempla como afunden as industrias vendidas ou directamente fóra do control da nosa terra? Non escapou o control das finanzas? Non se potencia o desenvolvemento extractivo mentres se empobrece a terra?

Normal. Non 'vella normalidade' nin 'nova normalidade' máis aló de pequenos detalles. Anormalidade. Ou era 'a normalidade'? Ben, o que quería dicir é que 'é así'. Que lle imos facer, non? Galicia sempre tivo fama de resignada...

Dous cafés (de cafetería)

   Pequenas cousas que lle dan un punto á vida. Nimiedades, mesmo cousas superfluas que se ven como normais, son botadas de menos en situacións como a actual.

   Este mañá coincidiume pasar por diante da cafetería La Lira mentres tiña a porta aberta -pero cunha cadeira no medio para evitar o paso- preparando no interior a prevista apertura para luns, terraza expandida incluída. Unhas cousas levaron a outras e rematei cun agasallo de dous cafés de cafetería que me levei para facer unha parada caseira, remedo virtual dunha visita física ó interior do local. Un significado moi concreto: fin de dous meses sen un pracer sinxelo. Algo superfluo, pero asimilado como cotiá, prestoso, indicando unha posibilidade de normalidade nunha situación que non o é. Algo saboreado, disfrutado, pracenteiro.

   Cafés que nun momento de asueto dan para reflexionar sobre o entorno particular e sobre o xeral. Uns vasos de porexpan que máis cedo que tarde haberá -temos que- deixar de usar, pero que hoxe fan un servizo aprezado. O transporte ata a casa pola rúa semideserta, enmascarillado, dalgo gardado como un pequeno tesouro. Un rato diferente dentro duns días xa de por si tamén diferentes ó que consideraba normal. O entronque destas pequenas cousas, cambios, coa charla de pasada co tendeiro que prepara a apertura -esta vez, para martes- da tenda con mamparas, cantidades inxentes de produtos de limpeza e sobre todo esperanza resignada...

   Grazas polos cafés. Non, nin médica, nin caixeiro, senón unha persoa máis que ocupa o seu posto na sociedade, e que cando non está, notas a súa falta. 

   E é que, de xeito parello a 'mellor contribuír á preparación que dar condolencias' non fan falta aplausos (aínda que non estean de máis), senón consideración. Sinxelo, verdade?

Artigos en Crónica3, ata o momento

   -Inclúense todas as publicación relacionadas comigo, como aparece na procura en Crónica3; algunhas son notas de prensa que só fixen enviar, outras son redactadas en nome dun colectivo.-

“Aplausos e primeiro de maio”, por Antonio Gregorio Montes

05-05-20

Chegamos ó primeiro día de maio, e seguimos aplaudindo. Parece evidente que a situación dos aplausos cambiará xa a partir de mañá, pois ás oito da tarde poderase saír a pasear. Mañá, 2 de maio, día asociado na historiografía española a un levantamento popular. Mentres, hoxe, 1 de maio, é o día do traballo. Segundo […]

---

“Signos. Signos de querer o poder e non o traballo que leva consigo”, por Antonio Gregorio Montes

29-04-20

Tentar informarse de xeito diversificado nestos tempos é unha carreira de fondo na que se remata extenuado. A procura de información -da que hai inflación- vese torpedeada pola necesidade de testar a súa validez -da que hai dúbidas crecentes-. A realidade sempre foi unha fábrica de información para as persoas. A fábrica. Con máis ou […]

---

“Carlos Álvarez Fernández-Cid, músico”, por Antonio Gregorio Montes

21-04-20

Por fin cheguei no meu tempo a unha lectura ribadense que me estaba a esperar. Aproveitando uns poucos raios de Sol pola fiestra remato o libro e non podo menos que deixar constancia: “Carlos Álvarez Fernández-Cid, músico” é polifónico e temperado. Monotemático e variado: corenta colaboradores en harmonía dan unha visión variada e conxunta ó […]

---

“O mercado de Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

14-04-20

Leva moito tempo desenvolver a confianza, a máis de construír a estrutura que se monta (fixa ou periódica), afianzar a costume… dun mercado como o de Ribadeo. Sexa ‘a praza’, no seu edificio, de apertura diaria, etc, ou sexa o mercado dos mércores ou dos domingos. En moitos sentidos, o anterior é extensible a todo […]

---

“Canto mide Ribadeo?”, por Antonio Gregorio Montes

07-04-20

Tárdame volver a recorrer as túas rúas, Ribadeo. Recorrelas con tranquilidade, entre xente, parando a saudar e vendo ós demais mover a boca tamén con tranquilidade ó falar. Sen medir os pasos, pero sentindo no corpo que están dados. Coñecendo que hai quilómetros e quilómetros para recorrer. Que os catro quilómetros de rodeo ó pobo […]

---

“Sobrepasamos a China”, por Antonio Gregorio Montes

30-03-20

Remato de velo. Hoxe, 30 de marzo, sobrepasamos a China en número total de infectados despois de tela duplicado xa onte en número de mortos. A este paso, é posible que cheguemos a adiantar a Italia en contaxiados en cousa dunha semana, pero a cousa non está clara, pois tamén aquí está comezando a diminuír […]

---

“No medio doutra crise”, por Antonio Gregorio Montes

25-03-20

O Covid 19 colleunos en medio doutra crise. Cabería mellor dicir doutras, pero imos simplificar, podemos escoller crise, centrándonos nunha soa. Así pois, no medio doutra crise. Collo a crise climática, pode que a que se vai percibindo como máis acuciante no tempo, a máis vívida, aumentando pouco a pouco. Cólloa tamén porque remata de […]

---

“Anticípate á recuperación”, por Antonio Gregorio Montes

16-03-20

A última persoa que vin na rúa o sábado pola mañá cedo, antes de non volver saír pola corentena, foi un mendigo. A confusión de sentementos que experimentei é difícil de transmitir. Comezo a escribir isto no día en que se ten proclamado o “estado ‘de alarma’” en España, despois de tres días de pandemia […]

---

“Loita contra a España baleirada”, por Antonio Gregorio Montes

11-03-20

Literalmente, ese era o título dunha nova do 28 de febreiro nun xornal. Como soe ocorrer outras moitas veces, o texto en letra máis pequena detallaba abondo mellor a nova. O título só pretende ser máis impactante, nin explicación concentrada nin a nova encapsulada nunha pílula. O caso é que estimo que é o título […]

---

“Unha necesidade cotiá”, por Antonio Gregorio Montes

14-02-20

Hai máis de dous anos que os pensionistas veñen organizando actividades mensuais para lembrar que existen e que deben ser tratados con dignidade. Actividades de lembranza de feitos e situacións, así como lúdicas, de xuntanza e entrelazamento de amizade, entremistúrnse con outras reivindicativas duns dereitos que son seus. Que son nosos, de todos, como sociedade. […]

“Fitur comeza en Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

30-01-20

Si, si, xa sei: FITUR celébrase en Madrid, non en Ribadeo. Oficialmente. Pero o que en Madrid vai amosarse na feira internacional do turismo é cociñado antes nos respectivos lugares de orixe, sexan empresas ou localidades. E non só iso, senón que ten un impacto posterior noutros lugares diferentes da orixe -para iso se fai- […]

---

“Fágase a luz”, por Antonio Gregorio Montes

23-01-20

O pasado sábado Luz Pozo Garza foi declarada filla predilecta de Ribadeo. Non puiden asistir; como compensación engadín algunha cousa á súa xa longa entrada na Galipedia. En casos semellantes soe haber propaganda de diverso tipo, maiormente institucional, que anima a outra xente máis ou menos próxima a unirse á corrente, resaltando a bondade do […]

---

“Sostibilidade, unha palabra”, por Antonio Gregorio Montes

16-01-20

Hai palabras de moda. Na actualidade unha desas é ‘sostible’ (e as súas derivadas, como Sostibilidade). Moitas veces, o malo destas modas é que facendo ver e resaltando o que indica a palabra, banalízase o significado. As verbas trivialízanse, asumindo unha precisión imprecisa. Precisión de significado fixado; imprecisión de interpretación e cumprimento. Sostible. “Que se […]

---

“Viaxar ás capitais… dende Ribadeo?”, por Antonio Gregorio Montes

10-01-20

Hai unhas semanas aparecía na primeira dun xornal: ‘Viaxar a capitais galegas en transporte público dende Lugo é unha odisea’. Coido que quen puxo o título non atoparía outro para poñer sobre o mesmo tema dende Ribadeo… a non ser que usara a palabra ‘imposible’. No interior do xornal, o título era ‘Unha vila (case) […]

---

“Que non nos enganen: dúas novas económicas que afectan a Galicia”, por Antonio Gregorio Montes

23-12-19

Temporal. Unha cancelación dunha actividade que me afecta polo Fabien. O tempo está tolo. E coa economía quérennos tolear. Pode parecer que non teñen relación, pero as dúas novas de onte (20/12) que remato de ler e que afectan a Galicia coido que si teñen relación co clima. Unha ía de que as contas do […]

---

“Aquí como en Viena 2019”, por Antonio Gregorio Montes

22-12-19

Ribadeo, 28 de decembro de 2019. Non é unha inocentada. É o concerto da Banda Municipal de Música de Ribadeo, da banda de moitos ribadenses. En diversos graos, de naturais, afincados ou visitantes. Músicos, exmúsicos, público, todos en familia. Concerto con algunha inocentada polo medio, si, como cando a presentadora iniciou a súa efémera función […]

---

“Polas pensións”, por Antonio Gregorio Montes

19-12-19

O autobús vai enchéndose: Ribadeo, Barreiros, Vilanova, Mondoñedo… aínda non son as sete e media e as prazas están todas ocupadas. Esta xente madruga. Ó traballo? En certo xeito si: ó traballo de defender os seus dereitos despois dunha vida laboral que xa ten rematado. Vellos coñecidos a través dos anos, de toda unha vida, […]

---

“A ilusión da arte”, por Antonio Gregorio Montes

14-12-19

Constrúe. Vive. Interpreta. Sinte: unha arte, arte. Hai xa medio século que un libro, ‘Against interpretation’ (Contra a interpretación, de Susan Sontag) rematou de dar un novo sentido á arte, precisamente destilándoa como esencia de sentementos vividos polos sentidos (que nos tempos e significados actuais non é unha reiteración) despois de atoparse estes cunha obra. […]

---

“A Constitución como nai adoptada”, por Antonio Gregorio Montes

10-12-19

Soe ser normal que quen teña o control nunha relación nai-fillos sexa a nai sobre os fillos e non viceversa. De aí parto cando comezo a escoitar aquelo de ‘os pais da Constitucion’, como se alguén poidera ser orfo de nai ou houbera unha especie de ‘Espírito Santa’ feminina para a Constitución. Ou, en versión […]

---

“Botando unha ollada ó veciño: participación”, por Antonio Gregorio Montes

21-11-19

Un amigo fíxomo notar: o regulamento orgánico municipal xa pasou o período de alegacións. O de Barreiros. Como nos papeis non saiu nada de que tivera alegacións, se é así, debera entrar en vigor de xeito automático. Coido que é bó comparalo con outros, como co que se pretendía aprobar en Ribadeo hai case unha […]

“300 € por 8,70. Historia dunha viaxe en FEVE”, por Antonio Gregorio Montes

19-11-19

Xoves 14 de novembro de 2019. Mal tempo, unha viaxe de Ribadeo a Viveiro e unha decisión: vou en tren. Na estación, pido billete e comunícanme que o conseguirei no tren. Quedo pensando por que se desaproveita a oficina da estación e o persoal destinado alí, pero tamén que non entendo do tema e pode […]

---

“Se non sodes iguais, amosade que sodes diferentes”, por Antonio Gregorio Montes

11-11-19

Noraboa, lográchedelo. Porque iso era o que íades procurando, o medre das posturas máis extremas, as diferentes ás nominais ata o de agora, non? Tentando igualar a corrupción por arriba, tomando unhas decisións mentres que se manifestan outras, con loitas internas solucionadas cun liderazgo non forte, senón baseado na eliminación do contrario, con esquecemento das […]

---

“Elección non rima con bon”, por Antonio Gregorio Montes

01-11-19

‘Eran os mellores tempos, eran os peores tempos’. Así comeza a ‘Historia de dúas cidades’ de Dickens. E así podería comezar a nosa historia actual camiño dunhas novas (e)leccións o 10 de novembro. E é que hai xente para quen ‘as cousas’ marchan ben. E para a que non, nin moito menos e diríase que […]

---

“En época preelectoral, coidado co xornal!”, por Antonio Gregorio Montes

23-10-19

Soa ben como tema, pero o certo é que se queda moi curto: hoxe por hoxe, calquera día e non só en período electoral o ler entre liñas o xornal (ou ver entre imaxes no caso da tele) é tanta necesidade como o non despistarse coas novas (reais ou supostas) nas redes sociais. Un tema […]

---

“Os deslumbrados non poden ver o ceo”, por Antonio Gregorio Montes

23-10-19

25 de outubro, nota de prensa. Resultado: Ribadeo terá máis luces de Nadal por persoa que Vigo. Os xornais destacaron a competición con Vigo, pero aínda así, non chegaron a ese dato: en Vigo, ao parecer, instalaranse unhas 10 000 000 de luces, ou sexa, sobre 25 por persoa. En Ribadeo, 800 000, iso é, […]

---

“Fake news, fake economía, fake política… “, por Antonio Gregorio Montes

16-10-19

A propagación da mentira como moda. Coido que esa frase pode ser o resume dun dos fenómenos máis perigosos que está a vivir a sociedade nos tempos que corren. A invasión das fake news, as falsas novas, é un feito. Sempre as houbo, pero a a posibilidade que ofrece a tecnoloxía actual permite a súa […]

---

“Clientelismo, caciquismo ou outra cousa?”, por Antonio Gregorio Montes

06-10-19

Definicións do dicionario da Real Academia Galega: Clientelismo: Práctica social e política en que se establecen relacións de dependencia entre persoas ou organizacións poderosas e os seus partidarios ou colaboradores, os cales esperan obter a cambio determinados favores ou beneficios persoais. Caciquismo: Fenómeno social e político que se caracteriza polo poder excesivo dos caciques e […]

---

“O clima? Que clima? Nós!”, por Antonio Gregorio Montes

02-10-19

O pasado 27 de setembro tivo lugar fronte ó concello de Ribadeo, ás 20 horas, unha concentración polo clima. Tempo ten pasado dende que a unha relixión se lle ocorreu meter nun libro, o da Xénese, aquelo de ‘esparcídevos e dominade a Terra’. Aínda faltaba para que Darwin explicara a supervivencia das especies ou para […]

---

“Atacando á Terra. Unha chamada (máis) de atención”, por Antonio Gregorio Montes

18-09-19

Remato de ver unha gráfica por enésima vez. Por primeira vez decateime dun detalle dun dato que representa. A gráfica, as partes por millón de dióxido de carbono na atmosfera, recollidas nun observatorio limpo de alta montaña nunha illa no medio do Pacífico: Mauna Loa, nas illas Hawaii. A recollida dese dato faise dende o […]

---

“Das oito da mañá á democracia”, por Antonio Gregorio Montes

04-09-19

Informe positivo do concello de Ribadeo. Enterámonos que foi dado cando a propaganda de ACISA Ribadeo nolo comunica pola prensa para lamentar que non se amplíe o horario de apertura de establecementos nouturnos durante todas as festas ata as 8 da mañá. Coido que unha pregunta que cabe facerse é: a quen ou que consultou […]

“Salvados pola xeografía (e a gravitación universal)”, por Antonio Gregorio Montes

27-08-19

Polo que parece, varias centeas de miles de litros de zorra foron liberados ó río Ouria en Guiar, parroquia dA Veiga, Asturias. Resulta que o río Ouria desemboca no Eo, casualmente, un pouco máis abaixo da captación de augas de Ribadeo, co que en principio libramos dunha contaminación que tería deixado a Ribadeo e Trabada […]

---

“Despois da loita pola construción da residencia de maiores de Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

13-08-19

Residencia de maiores en Ribadeo: unha vez rematada e presentada á sociedade ribadense, tras pasar as eleccións fíxose un acto de acollida ós primeiros residentes. E comezou o postparto. Coido que é unha imaxe adecuada: lograr un embarazo pode ser doado ou non, pode ser festivo, pero en calquera caso, necesita dun querer, dunha vontade […]

---

“Sobre a contaminación no mar”, por Antonio Gregorio Montes

29-07-19

-A conta da mesa redonda sobre “A contaminación no mar” que terá lugar en San Cibrao o 2 de agosto, no marco da primeira feira do libro sobre o mar e a súa cultura, deixo algunhas reflexións sobre o tema.- Nun lugar con seres vivos, que están interaccionando co seu arredor, o medio adecuado para […]

---

“O libro como ferramenta: asociacionismo e cultura”, por Antonio Gregorio Montes

08-07-19

Co fondo da mesa redonda mantida dentro das actividades da feira do libro de Ribadeo, ‘Letras no Campo’, edición de 2019, deixo algunha reflexión propia misturada con a experiencia de edición da AVV O Tesón (Ribadeo no tempo, a través das imaxes -outro Ribadeo foi posible-, Sobre os castros de Ribadeo, Ría de Ribadeo -cartas-, […]

---

“Resistente galego”, por Antonio Gregorio Montes

19-06-19

Despois de ver as novas destes días sobre o presunto terrorismo galego, venme á cabeza a pregunta de se se me podería considerar de Resistencia Galega, máis aló de se existe, que parece que non. O que si coido que se me pode considerar, como a moita outra xente, é un resistente galego. Resistente por […]

---

“Eu si votei”, por Antonio Gregorio Montes

05-06-19

Un sinxelo movemento, dar o sobre á urna, marca unha diferencia de sentir: exercín ou non o poder. Efémero a máis de diminuto entre unha poboación como a Ribadeo ou moito máis aínda, entre unha poboación como a de España, pero aínda así, nalgunha circunstancia, decisivo. En calquera caso, manifestación do desexo de participación activa […]

---

“Eu non votei”, por Antonio Gregorio Montes

27-05-19

En España, votar ou noné liberdade persoal. Non hai obriga, senón vontade. Iso permite a abstención. Abstención que chega a sobrepasar moito a maioría da poboación nalgunhas mesas electorais, e que fóra de España, nas Eleccións Europeas, tense achegado ó 80% no conxunto dalgún país. Por que non votar? Está amosado que as zonas de […]

---

“Comparación entre o galego e o vasco en relación a unha celebración”, por Antonio Gregorio Montes

08-05-19

Ribadeo, 7 de maio. Preparando o día das letras galegas, atopamos a unha rapazada marchando pola lingua galega. É o Correlingua, que este ano, na zona de A Mariña, celébrase na vila de Ribadeo. O seu obxecto, a dignificación da cultura galega. A súa organización está baseada nunha distribución zonal, na que intervén a Mesa […]

---

“Pensando no traballo no seu día: balsa de lodos de Alcoa”, por Antonio Gregorio Montes

24-04-19

Hai un par de días, un amigo guioume polas beiras de Alcoa S. Cibrao a descubrir algúns lugares senlleiros. O máis significativo para min foi a balsa de lodos. Por varias razóns. A primeira, por tomar conciencia presencial de que, ‘iso’ son residuos industriais tóxicos, en cantidades case inimaxinables. A segunda, por confrontar que se […]

---

“As Catedrais, de xeito periódico: esquizofrenia catedralicia” por Antonio Gregorio Montes

19-04-19

Co valor ambiental e económico, e o movemento ligado ó ciclo anual, xa temos de novo nos medios a ración asegurada de Catedrais. A máis, nesta primavera, hai novidades. Despois da morte dunha visitante por impacto ó desprenderse unha rocha do teito dunha cova, a prohibición de recorrer o alto do cantil, o alucinante dos […]

“Ribadeo: explosión de ciencia”, por Antonio Gregorio Montes

06-04-19

Ben. A conto do título, un apunte: non se trata dunha explosión destrutiva, nin moito menos, senón unha explosión no mesmo sentido que a explosión de flores nos campos na primavera. Da vida que medra, se organiza e aprende a vivir. Chegan estas datas, e un evento esperado ano tras ano polos estudantes de medias […]

---

“Grande América, pequena Terra”, por Antonio Gregorio Montes

03-04-19

Non, aínda non nos enteramos: o que fai alguén neste pequeno planeta, repercute no resto. Algo lóxico, pero, por estar o efecto de cada acto difuminado entre todo o resto de actos e persoas, algo ó que non se lle presta moita atención. E algo que inclúe dende cousas moi pequenas, individuais, a outras moi […]

---

“Sexamos supersticiosos”, por Antonio Gregorio Montes

18-03-19

21 de marzo, equinoccio. A partir de agora, ata finais de setembro, os días teñen máis tempo de luz que de noite. Vese máis vida. Tempo de esperanza, a primavera. Este ano, eleccións. Por partida dobre. En plena primavera, tempo no que medra a esperanza do futuro, está programado o acto de elixir o futuro […]

---

“Que parte de ‘caciquismo’ non entendiches?”, por Antonio Gregorio Montes

18-03-19

Vénseme á cabeza o Ron Cacique, coa etiqueta caracterizada cun indio con plumaxe. O nome de cacique ven do que se lle daba ós xefes locais das comunidades taínas de América, e foi importado na idea de que eses xefeciños facían o que lles petaba nas súas comunidades, pola inexistencia de leis escritas e por […]

---

“A World Wide Web e nós”, por Antonio Gregorio Montes

06-03-19

Lembroume onte o meu amigo Antonio Andina que hoxe, 13 de marzo, a web cumpre anos. E rescatei un vello artigo meu publicado na rede, ‘O comezo da historia de Ribadeo en internet’, onde queda dito que ámbolos dous puxemos o noso gran de area nesa historia dixital de Ribadeo. O que se celebra hoxe, […]

---

“Mazás”, por Antonio Gregorio Montes

06-03-19

Lembro coller mazás das árbores. Lembro ver como as mulleres viñan en coche de liña ó mercado a traer os seus produtos, entre eles, mazás. E logo, velas nas tendas… ata hoxe. Hoxe fixeime nun posto tradicional dun mercado tradicional nas mazás. Cinco variedades, todas lozanas, brilantes, todas iguais. Todas, cunha etiquetiña pegada, cun número, […]

---

Artigo do grupo “Por nuestro faro”

06-02-17

Por boca do alcalde Grazas, sr. alcalde, por facilitarnos o traballo. A alcaldía fixo pública o pasado día 23 unha nota de prensa que asumimos plenamente e lle pedimos que lea como se fora dirixida por nós para vde. Para facilitarlle o traballo, fixemos algúns comentarios: “Eu quero falar das inxustizas e do desamparo ao […]

---

Na procura de información

25-11-15

Hai xa máis de tres semanas que deixei, en nome de O Tesón como entidade pero en función do acordado no grupo de defensa da illa Pancha, o seguinte escrito no concello: “(…) Expón Que en contestación do escrito enviado o 13 de xullo ó sr. Alcalde (entrada 2015-E-RC-8223) recibiu a pasada semana un escrito […]

---

Refuxiados? Non! Volkswagen!

27-09-15

As cousas, no seu sitio. Unha crise humanitaria (e polo tanto, tamén social e económica) a nivel continental (ou mesmo intercontinental, segundo como se conten os continentes) non pode facer fronte a unha fraude do fabricante de automóbiles maior (hoxe xa se fala de segundo, ou menos) de automóbiles do mundo. A fraude non é […]

---

A AVV O Tesón organiza actividades para a observación da eclipse de Sol en Ribadeo

14-03-15

O próximo mércores 18 de marzo a AVV O Tesón ten previsto usar o salón de presentacións da Casa das Letras para realizar unha charla sobre a observación da Eclipse de Sol do 20 de marzo. A charla será a partir das 20.00 horas. Falarase do que é unha eclipse, as características da eclipse en […]

Manifesto da plataforma Ribadeo en Común

03-10-14

Un grupo de veciños e veciñas de Ribadeo plantexámonos -como fan tamén noutros lugares de Galicia e de España- a necesidade de que a cidadanía participe e controle de xeito real a xestión dos asuntos públicos. A nosa iniciativa non vai dirixida contra ninguén, non responde ao interese de ningún partido ou grupo político político […]

---

Beben y beben y vuelven a beber

07-01-14

Beben y beben y vuelven a beber, los peces en el río … a razón dunhas cantas veces ó día durante un par de semanas (alomenos) os últimos -moitos xa- anos, iso é o que dicía unha e outra volta a panxoliña. Os peixes deben estar xa afogados. Ó comezo deste último conxunto de sesións […]

---

Santo e mártir

24-12-12

Santo e mártir Parece que en Ribadeo, dende a semana pasada, temos un santo e mártir, ó estilo do santoral clásico. Para compensar, tamén habería un fanático actuando de mala fe en contra do probe do santo. A cousa é que Balbino Pérez foi absolto pola Audiencia Provincial despois de non ter feito caso de […]

---

Que pasa coa herdanza dos Moreno?

05-01-12

Que pasa coa herdanza dos Moreno? Cen anos despois de que os Moreno comezaran a contribuír a Ribadeo con diversas obras, parece como se foran xa cousa do pasado e Ribadeo non tivera moito interese polo seu futuro. O futuro da herdanza viva dos Moreno e o futuro de Ribadeo. O último episodio, ata o […]

---

Alumnos do IES Porta da Auga interviron no congreso da Asocación de Ensinantes de Ciencias de Galiza

19-11-11

Nota de prensa: No día de hoxe, sábado 19 de novembro, unha representación de tres alumnos e un profesor do IES Porta da Auga tivo unha intervención no congreso da Asociación de Ensinantes de Ciencias de Galicia que tivo lugar estes tres días na Fonsagrada. Os tres alumnos, Andrea Vilar Álvarez, Pablo Ramos Muras e […]

---

16 000 €? Máis ben 160 000 €! (e pico)

11-10-11

16 000 €? Máis ben 160 000 €! (e pico) A AVV O Tesón xa dispuxo as participacións da lotería do Nadal. Cada participación do nº 70 566 vese ilustrada por tres fotos correspondentes a detalles de como quedaron as vidrieiras do cemiterio despois da agresión sufrida hai xa case un ano: a vidrieira mellor […]

---

A Casa da Ría de Ribadeo acollerá dúas observacións astronómicas os días 10 e 11 de agosto

08-08-11

Nota de prensa A CASA DA RÍA ACOLLERÁ DÚAS OBSERVACIÓNS ASTRONÓMICAS OS DÍAS 10 E 11 DE AGOSTO, SEGUNDO ANUNCIABA ESTA MAÑÁ O CONCELLEIRO DE MEDIO AMBIENTE. Ribadeo, 8 de agosto de 2011. A Casa da Ría acollerá dúas observacións astronómicas os días 10 e 11 de agosto, segundo anunciaba esta mañá o concelleiro de […]

---

Participando (e IV)

09-03-11

Participando (e IV) ‘Todas as enfermidades da democracia poden curarse con máis democracia’ (Alfred E. Smith, foi Gobernador de Nova York) Despois dunha introducción ‘histórica’ e unha pequena análise ó Regulamento Orgánico de Participación Cidadá de Ribadeo aprobado no pleno de xaneiro de xeito inicial, queda o remate da serie: as disposicións ó final do […]

---

Participando (III)

28-02-11

Participando (III) Se estás a ler isto despois das entregas anteriores (Participa, coño! 1 e 2), é que tes interese no tema. E un mínimo de información. Polo tanto, xa non se trata de chamar a atención cun titular malsoante, nin de facer ver que a pretendida participación pode ser unha imposición ou comenencia. Trátase […]

---

Participa, coño! (II)

22-02-11

Participa, coño! (II) Coido que antes de comezar a expoñer algúns cambios desexables no regulamento de participación cidadá aprobado inicialmente no pleno de xaneiro (non todos, senón isto sería demasiado longo), é cousa de ter unha visión xeral do documento. Saltemos cuestións menores, como os diversos formatos do texto, indicativos dun ‘corta e pega’ sen […]

Participa, coño!

14-02-11

Participa, coño! Coido que pode verse claro que o título leva en si unha contradicción. Dende a historia do regulamento de participación cidadá en Ribadeo ata as alegacións que deberan terse en conta, tentarei esbozar en varias entregas algo do que significa unha normativa que é, para a cidadanía, mesmo máis fundamental que o estado […]

---

Os 10 anos da Wikipedia e O Tesón

06-01-11

O próximo 15 de xaneiro a Wikipedia, proxecto distribuído de coñecemento libre, que se plasma nun conxunto de enciclopedias en internet, cumprirá 10 anos. Entre as enciclopedias ás que deu lugar está a Galipedia, (http://gl.wikipedia.org), consituída xa en referente para asuntos galegos, con máis de 66 000 artigos para consulta e medrando coa colaboración dunha […]

---

E esta noite os reis traerán …

05-01-11

E esta noite os reis traerán … (Escrito na mañá do 5 de xaneiro) Que che fai falla? Unha residencia da terceira idade? Un pxom? A aclaración do caso das vidrieiras da capela do cemiterio? A ver, … ti que pediches? – xa sabes que para que traian cousas os reis, hai que pedilas con […]

---

…Non había/haberá unhas vidrieiras…? Ideas para a recuperación

14-12-10

Despois da saír á palestra a denuncia de O Tesón da desfeita das vidrieiras do cemiterio, tal parece que o tema quixérase que pasara desapercibido: un único artigo na Comarca, de Pancho Campos (1), tras o da fin de semana no que saía nos medios a nota de O Tesón (2) e o artigo en […]

---

Ribadeo ten necesidades adultas

06-09-10

1992: Ribadeo perde a rama sanitaria de FP… un feito, como outros moitos de perdas que leva Ribadeo. Eficiencia na xestión, alégase unhas veces. Aforro de cartos, outras. Non hai xente abonda (conxunto das dúas anteriores, dando un rodeo), aínda outras. Mentres, segue a derrama. Agora tocoulle o turno ó ‘Bacepa’, nome abondo malsoante que […]

---

Os Cocos, pasado e proxección de futuro

30-08-10

O 16 de agosto de 2010 non foi un día calquera en Ribadeo. Houbo festa e saíron os Cocos, pero a festa sentiuse tamén doutro xeito máis profundo, nun lugar menos festeiro que San Roque, na oficina de turismo. Foi o día de presentación do libro ‘Os Cocos de Ribadeo’, festa esperada con motivo da […]

---

Ir de xira

16-08-10

Pasou a Xira 2010 en Ribadeo. Xira en portugués aplícaselles ás rapazas bonitas, pero aquí o significado é moi outro: a Xira de Santa Cruz ten o seu nacemento nunha romaría ad-hoc, na que a música de gaita galega, impulsada pola sociedade Amigos da Gaita, tiña a súa pedra angular. É dicir, a diferenza doutras […]

---

Medio Ambiente de Ribadeo oferta actividades astronómicas e unha ruta de sendeirismo

05-08-10

RIBADEO (FNC) .- A Concellaría de Medio Ambiente preparou diversas actividades astronómicas para a vindeira semana e tamén unha ruta de sendeirismo. Horacio Cupeiro anunciou que “o día 10 de agosto ás dez da noite na Casa da Ría haberá unha xuntanza para contemplar o ceo de estrelas de agosto. A actividade estará dirixida por […]

---

Os cativos resisten

28-07-10

Ribadeo segue puxante no turismo. A praia de Augas Santas, a célebre ‘as catedrais’, é unha referencia e parece que a costa de tempo e de visitantes, ata se comenten menos erros nas diversas informacións sobre a súa pertenza a Ribadeo. A oficina de turismo está chea día tras día, e nun momento calquera pode […]

---

Puro teatro

14-06-10

“Os españois teñen perdido a súa confianza nos políticos, o gran problema é a ausencia de ideas”. As verbas, que corresponden a Luis de Guindos, ex Secretario de Estado de Economía, puidéronse ver este fin de semana en varios xornais. Non estou de acordo. Mellor dito, si o estou na primeira parte, en que temos […]

Cabodano sen pena nin groria dalgo que tamén ten afectado a Ribadeo

02-06-10

Ribadeo dista algo máis de 150 km do de A Coruña. Dentro de Galicia, quitado zonas de Ourense, é dos puntos máis alonxados desa cidade. No que vai de século, cada curso académico, polo menos tres dos catro centros de educación xeral de Ribadeo teñen feito unha viaxe didáctica á Casa das Ciencias. Difícil será […]

---

Preto de 10.000 rapaces de 96 colexios de Lugo conmemorarán os Días da Árbore e da Auga coas actividades da Deputación

13-03-13

A Deputación de Lugo conmemora un ano máis os Días Internacionais da Árbore e da Auga, tras o éxito acadado coa convocatoria do pasado ano. Case 10.000 rapaces de 96 centros escolares lucenses participarán en diversas actividades que se desenvolverán de xeito simultáneo en toda a provincia os días 21 e 22 de marzo. A […]

Artigos en Galicia Digital, ata o momento

Listados en https://www.galiciadigital.com/opinion/autor.189.php

APLAUSOS E PRIMEIRO DE MAIO (2020-05-06)

SIGNOS DE QUERER O PODER E NON O TRABALLO QUE LEVA CONSIGO (2020-04-30)

CARLOS ÁLVAREZ FERNÁNDEZ-CID, MÚSICO (2020-04-22)

O MERCADO DE RIBADEO (2020-04-16)

CANTO MIDE RIBADEO? (2020-04-08)

SOBREPASAMOS A CHINA (2020-03-31)

NO MEDIO DOUTRA CRISE (2020-03-27)

ANTICÍPATE Á RECUPERACIÓN (2020-03-18)

LOITA CONTRA A ESPAÑA BALEIRADA (2020-03-16)

SANTIAGO (2020-03-06)

CORONAVIRUS EN ELECCIÓNS (2020-02-27)

DANDO UNHA VOLTA SOBRE A BICICLETA (2020-02-19)

COÑECES RIBADEO? (PODES POÑER AQUÍ O NOME DO TEU POBO, NADA CAMBIA) (2020-02-14)

UNHA NECESIDADE COTIÁ (2020-02-05)

FITUR COMEZA EN RIBADEO (2020-01-31)

FÁGASE A LUZ (2020-01-24)

SOSTIBILIDADE, UNHA PALABRA (2020-01-22)

VIAXAR ÁS CAPITAIS... DENDE RIBADEO? (2020-01-13)

AQUÍ COMO EN VIENA 2019 (2020-01-08)

QUE NON NOS ENGANEN: DÚAS NOVAS ECONÓMICAS QUE AFECTAN A GALICIA (2019-12-26)

POLAS PENSIÓNS (2019-12-23)

A ILUSIÓN DA ARTE (2019-12-20)

A CONSTITUCIÓN COMO NAI ADOPTADA (2019-12-12)

BOTANDO UNHA OLLADA Ó VECIÑO: PARTICIPACIÓN (2019-11-28)

300 € POR 8,70. HISTORIA DUNHA VIAXE EN FEVE (2019-11-21)

SE NON SODES IGUAIS, AMOSADE QUE SODES DIFERENTES (2019-11-14)

ELECCIÓN NON RIMA CON BON (2019-11-06)

OS DESLUMBRADOS NON PODEN VER O CEO (2019-10-31)

EN ÉPOCA PREELECTORAL, COIDADO CO XORNAL! (2019-10-24)

FAKE NEWS, FAKE ECONOMÍA, FAKE POLÍTICA... (2019-10-17)

CLIENTELISMO, CACIQUISMO OU OUTRA COUSA? (2019-10-10)

O CLIMA? QUE CLIMA? NÓS! (2019-10-03)

ATACANDO Á TERRA. UNHA CHAMADA (MÁIS) DE ATENCIÓN (2019-09-23)

DAS OITO DA MAÑÁ Á DEMOCRACIA (2019-09-11)

SALVADOS POLA XEOGRAFÍA (E A GRAVITACIÓN UNIVERSAL) (2019-09-02)

DESPOIS DA LOITA POLA CONSTRUCIÓN DA RESIDENCIA DE MAIORES DE RIBADEO (2019-08-16)

SOBRE A CONTAMINACIÓN NO MAR (2019-08-02)

O LIBRO COMO FERRAMENTA: ASOCIACIONISMO E CULTURA (2019-07-11)

RESISTENTE GALEGO (2019-06-20)

EU SI VOTEI (2019-06-06)

EU NON VOTEI (2019-05-30)

COMPARACIÓN ENTRE O GALEGO E O VASCO EN RELACIÓN A UNHA CELEBRACIÓN (2019-05-10)

PENSANDO NO TRABALLO NO SEU DÍA: BALSA DE LODOS DE ALCOA (2019-05-06)

AS CATEDRAIS, DE XEITO PERIÓDICO: ESQUIZOFRENIA CATEDRALICIA (2019-04-24)

RIBADEO: EXPLOSIÓN DE CIENCIA (2019-04-15)

GRANDE AMÉRICA, PEQUENA TERRA (2019-04-08)

QUE PARTE DE 'CACIQUISMO' NON ENTENDICHES? (2019-03-28)

SEXAMOS SUPERSTICIOSOS (2019-03-19)

A WORLD WIDE WEB E NÓS (2019-03-16)

MAZÁS (2019-03-08)

O TIRÓN DE RIBADEO (2019-03-05)

CARA Ó 28A: INDEFENSIÓN APRENDIDA, DEBILIDADE ASUMIDA (2019-02-25)

UN PARTIDO INFORMANDO ('INFORMANDO', ASÍ SE TITULA) (2019-02-20)

JOSÉ MARÍA RODRÍGUEZ DÍAZ (2017-05-10)

MIRANDO RIBADEO CON OUTROS OLLOS. EDUCAR A MIRADA (2017-02-17)

12 DE OUTUBRO DENDE RIBADEO. A TERCEIRA VÍA (2016-10-17)

NUNCA CRITICARIAMOS O COBRO DE VIAXES E DIETAS SE HOUBESE LOGROS E AVANCES IMPORTANTES (2016-09-05)

PBIP: PROTECCIÓN DOS BUQUES E INSTALACIÓNS PORTUARIAS (2016-04-08)

BANDA MUNICIPAL DE RIBADEO (COMEZANDO A HISTORIA) (2016-03-09)

ASOCIADOS COS COMERCIANTES (2016-02-09)

OIO SOAR O VENTO, NON A 'MÚSICA DO NADAL' (2016-01-11)

PANTOMIMAS E FICCIÓNS NO TEATRO DE MONICREQUES (2015-12-17)

NA PROCURA DE INFORMACIÓN (2015-11-30)

ELECCIÓNS FINALISTAS (2015-11-12)

SEN MOBILIZACIÓN, A LEI NON É NADA (2015-10-28)

ECONOMÍA OU ASALTO (2015-10-10)

REFUXIADOS? NON! VOLKSWAGEN! (2015-09-29)

UNHA ILLA COMUNITARIA (2015-09-22)

OS 10 ANOS DA WIKIPEDIA E O TESÓN (2011-01-13)

E ESTA NOITE OS REIS TRAERÁN... (2011-01-06)

RIBADEO TEN NECESIDADES ADULTAS (2010-09-08)

OS COCOS, PASADO E PROXECCIÓN DE FUTURO. (2010-09-01)

IR DE XIRA (2010-08-17)

OS CATIVOS RESISTEN (2010-08-03)

SÓ NOS QUEDA XOGAR CON EXTRATERRESTRES (2010-07-20)

O 2% DA POBOACIÓN, Á MANIFESTACIÓN (2010-07-01)

PURO TEATRO (2010-06-17)

CABODANO SEN PENA NIN GRORIA DALGO QUE TAMÉN TEN AFECTADO A RIBADEO (2010-06-04)

CHEGOU AGOSTO (2009-08-05)

UN XEITO (OU VARIOS) DE CACIQUISMO (2009-07-08)

JOSÉ LUIS TRASHORRAS MÉNDEZ, IN MEMORIAM (2008-12-30)

CORTES DE LUZ EN RIBADEO (2008-05-20)

OBSCURIDADE NA RÍA (2008-05-12)

AS PRIMEIRAS PÁXINAS DO PXOM RIBADENSE (2008-04-21)

A ORDENACIÓN, DENDE O ACCESORIO (2008-02-23)

DOUS AMIGOS (2008-02-07)

NOITEBÚS (2008-01-07)

ESTIMADO SR. ALCALDE DE RIBADEO (2007-12-31)

FINLANDIA (2007-12-12)

Aplausos e primeiro de maio

Forza nun primeiro de maio pandémico

   Chegamos ó primeiro día de maio, e seguimos aplaudindo. Parece evidente que a situación dos aplausos cambiará xa a partir de mañá, pois ás oito da tarde poderase saír a pasear. Mañá, 2 de maio, día asociado na historiografía española a un levantamento popular. Mentres, hoxe, 1 de maio, é o día do traballo. Segundo a fonte que se mire, 'día internacional do traballo', 'día internacional dos traballadores', ou sinxelamente, 'festividade do 1º de maio'. Un día para aplaudir con máis forza aínda ó conxunto de traballadores e traballadoras que nos manteñen vivos, formemos ou non partre 'deles'. Non só en época de pandemia, senón calquera día, pois calquera día a sociedade humana necesita funcionar para que cada un de nós podamos movernos como humanos.

   Coido que é así como se debe ver o tema dos aplausos. Aplausos que xurdiron como apoio ó persoal sanitario visto nun primeiro momento como aquelas persoas das que dependíamos. E aplausos que eles mesmos viron dende ese primeiro momento como algo que non debera ser substitutivo do apoio económico á infrastrutura sanitaria que leva vistos demasiados recortes xa, nin tampouco dunhas condicións de traballo dignas, que deben incluír o non ser despedidos e contratados case -ou sen case- por horas mesmo en tempo de pandemia. E aplausos que logo foron reclamados por outros colectivos de traballadores, con máis ou menos acerto ou/e intensidade, e incluídos ou non por cada un dos aplaudintes no seu corazón e na súa cabeza.

   En canto á tanda de aplausos, cando comezou apunteime, pero tamén comecei a pensar cal sería a traxectoria previsible: ir medrando, pasar por un máximo e caer. E como se iría transformando a mentalidade da xente en relación ós aplausos: apoio furibundo pro supervivencia, e logo, matices varios, pouso calmado e evento social, a modo dunha misa pandémica. Ou mesmo como variaría a intensidade, duración ou acompañamento con música, que variou abondo co tempo. E aínda, a posibilidade de asociar o tempo de aplauso a unha ximnasia de brazos ou a facer un ritmo musical: ó fin, 500 aplausos que contei dunha tanda, dan para moito. O tempo foi contrastando os meus pensamentos. Aínda que a zona non ten moitas vivendas habitadas esta tempada, e polo tanto non fai fe a nivel xeral, vin medrar primeiro e logo caer tamén lixeiramente a participación. E notei como se convertía nunha cuestión social de veciñanza. 

   O que non prevín foi algo externo, o ataque directo ós aplausos que algún grupo ten pedido nas redes sociais e que nas grandes vilas parece que causou problemas ó contrarestar algúns aplausos con ruidosas, aínda que minoritarias, caceroladas. Nin tampouco se me pasou pola cabeza o contraste entre aplausos e rexeitamento dentro dalgunha comunidade de veciños (moi poucas, pero moi visibilizadas por efecto viral) a persoal sanitario ou de supermercado por ser posible vector de contaxio, presumindo a infección e inxección vírica no entorno. Algo nun sentido imaxinario e como mínimo éticamente dubidoso, asociado quizais de xeito lonxano nalgunha mente a "todos producimos merda, pero ninguén quere o vertedoiro á beira da súa casa".

   Houbo outra cousa que tamén pensei: que o apoio centrado no persoal sanitario non tiña moitos visos de convertirse de xeito rápido nun apoio 'contante e soante' ó servizo público da sanidade, nin tampouco á xente que o leva adiante. Outra cousa é que vaia quedando un pouso que facilite a recuperación da sanidade pública e a dignificación práctica de quen a traballa. Algo a confirmar.

   Ben, ó fin, van ter a apariencia de ganar queres queren que desaparezan os aplausos. Pero que quede claro que non é por eles, senón porque volve a normalidade. Unha certa nova normalidade ou anormalidade continuada, xa iremos xulgando. Como tamén veremos se os aplausos contribuíron a facer unha normalidade mellor.
   Mentres, lembrar que aplaudimos por e para algo, e que o primeiro de maio devolve ós nosos pensamentos algo non seguro, senón a conseguir todos os días. Con iso, festa dobre: imos saíndo da pandemia e seguimos loitando por un mundo mellor.

Diario de un confinado en la plaza de Olavide. GRACIAS POR CUIDARNOS. Ángel Alda

"Sábado, 28 de marzo de 2020

"Cultivo una rosa blanca
en junio como en enero
para el amigo sincero
que me da su mano franca.
Y para el cruel que me arranca
el corazón con que vivo,
cardo ni ortiga cultivo;
cultivo la rosa blanca."

José Martí

Vivir es convivir. Es compartir. Cuidar y ser cuidados. Para los confinados la esfera posible de la convivencia termina en las paredes de nuestras casas con una pequeña extensión sonora de balcón a ventana a las ocho de la tarde y los pequeños intercambios en los escasos momentos de salir a comprar e intercambiar el saludo más afectuoso con la gente que está al pie del cañón en comercios abiertos y farmacias.
Gracias a quienes nos acompañan. A nuestros compañeros y compañeras de encierro. Nuestra pareja. Nuestros hijos y padres. Nuestros abuelos. Compañeros de piso. Convivir es un ejercicio de solidaridad. De entrega. De amor. De cariño. Y no es fácil. Gracias.
Gracias a quienes cuidan a nuestros familiares, amigos y vecinos en los hospitales. A los celadores que les transportan. A los esforzados trabajadores y personal sanitario de las ambulancias. A todo el personal de los hospitales y centros de salud. Cocineros, administrativos, mecánicos. Técnicos de rayos y laboratorio. Y en particular a quienes nos tratan directamente en condiciones de riesgo para su propia salud. Personal de limpieza, auxiliares, enfermeras y enfermeros, médicos y médicas. Sabemos que os llegan nuestros aplausos. Y en el futuro os tendrá que llegar un reconocimiento social y político en forma de mejores condiciones de trabajo.
Gracias a las fuerzas de seguridad. A los policías. A la Guardia Civil. Bomberos. Protección Social. Empleados públicos municipales que siguen cuidando nuestro entorno. Que mantienen los sistemas de circulación y de control urbano. Vuestra labor va a ser de día en día más importante y decisiva. Y confiamos en vuestro criterio y capacidad de sacrificio.
Gracias también a los funcionarios y políticos que sostienen el peso de la administración de crisis. A los que forman parte de los servicios de gestión de hospitales, a los investigadores clínicos, epidemiólogos. A los que se preocupan de los suministros. A los que sirven a la comunicación. Gracias incluso a los políticos de la oposición que saben encontrar su sitio al servicio de la ciudadanía. Todos tenemos que aprender. Seguro que de día en día lo haréis muy bien.
Gracias a nuestros maestros y profesores que siguen atendiendo desde sus casas, desde sus ordenadores y teléfonos a nuestros estudiantes. Que están aprendiendo a galope las técnicas de la enseñanza a distancia. Esperamos de vosotros mucho más que el reparto de deberes y el suministro de enlaces y fuentes de documentación. Y hoy que los padres y madres se han convertido en piezas fundamentales de la formación de sus hijos, gracias a vosotros, verdaderos maestros. El orgullo por recuperar esa vieja misión solo os pertenece a vosotros. Puede ser el gran cambio que esta crisis produzca.
Y gracias a nuestros empleados de los super y de las tiendas de barrio. A los panaderos, fruteros, carniceros, pescaderos. Y a los bodegueros. A las cajeras, limpiadores. A los chicos del reparto. A los camioneros. A los de los mercados centrales.
Gracias a nuestros labradores y ganaderos. Habéis dejado las pancartas y tomado el huerto y la azada. Vuestras reivindicaciones tienen hoy más sentido que nunca. En el futuro conceptos tan difíciles y huidizos como la seguridad y la soberanía alimentaria formarán parte del debate social cotidiano.
Gracias a nuestros periodistas. A los que mantienen el pulso de la información diaria. A los que nos iluminan con su capacidad de entender lo inexplicable. A los que abren la puerta para que los ciudadanos expresen su dolor y hasta su ira. Gracias a nuestros kiosqueros.
Y, ya por último, gracias a nuestros niños. Son los verdaderos héroes de nuestro tiempo. A los bebés que nos regalan sus risas en los vídeos familiares. A los que alegran a sus abuelos en la distancia. A los que enseñan a sus padres a saber que cosas son las importantes.
Gracias a todos.
Hasta el lunes
Ángel"

Diario de un confinado en la plaza de Olavide. VIDA SOCIAL EN TIEMPOS DE PANDEMIA. Ángel Alda

"Lunes, 23 de marzo de 2020
Esta mañana algo ha quebrado el silencio catedralicio de la plaza. Una empleada de la limpieza, la primera que aparece en el cerrado recinto de la plaza, hablaba por teléfono y su voz amplificada por la acústica especial de Olavide llegaba a mi balcón como un heraldo del bullicio futuro.
Llegarán los niños a llenar las zonas infantiles y los terracistas las mesas de los bares. Y con ellos el ruido de fondo.
Hoy los únicos ruidos son los aplausos graves y rítmicos de las ocho de la noche y los agudos de las cacerolas de las nueve. Los primeros unánimes y expresivos del agradecimiento a los sanitarios. Y los segundos ceremonias particulares de estos o de los otros. Unas veces en reproche monárquico y otras gubernamental. Nada raro para una sociedad dividida políticamente y a la que resulta imposible cambiarle el paso. Siempre he creído que por encima de las ideas políticas se cuela el carácter de las personas. Irascibles, justicieros, apocados, dialogantes, bárbaros, pacíficos… Todos tenemos asiento en el parlamento de la calle. Pero todos, también, tenemos hijos, padres, abuelos, hermanos y perrito que nos ladre. Espero, no, estoy seguro, que esa condición nos permitirá salir adelante y conquistar de nuevo ya que no la paz total, si, el deseado ruido de la convivencia pacífica.
La cuarentena se extiende por el mundo y los parientes y amigos de EEUU, México, Argentina y Francia vuelven su cara a los españoles veteranos en estas aventuras. Tienen la excitación y el miedo ante lo nuevo. Las aplicaciones de vídeollamada llenan la memoria de los teléfonos y computadoras y todos asistimos a horas fijas a ese batiburrillo de conversaciones cruzadas y a la aparición constante en las pantallas de nuestros primos. Asombroso mundo.
Mientras, no se como idear un método para que el pequeño y cercano universo de los vecinos de la plaza seamos capaces de juntarnos un día a cantar la eterna canción del maestro Lara: Madrid, Madrid, Madrid.
Mañana seguiremos. Cuídense.
Ángel"

Diario de un confinado en la plaza de Olavide. ¿COMO VAMOS A HACER UN REGALO SORPRESA A PAPÁ SI ESTÁ ENCIMA NUESTRO A TODAS HORAS? Ángel Alda

"
Jueves 19 de marzo. Día de San José
Están los padres y las madres trabajando más en casa que en sus curros habituales. No saben ya que hacer para entretener a sus huestes infantiles y adolescentes. Con los muy mayores que todavía están en casa es más fácil. Con ponerles la comida ya sobra. Que se busquen la vida. Los bebés dan el trabajo de siempre pero para esos niños y niñas enérgicos y pelmas ¿que inventas? Creatividad española a tope. Unas cuantas caceroladas al día y otros cuantos aplausos. Con sus instrumentos musicales que formen la orquesta infantil de la urba o el patio. Los metes en la cocina a hacer bizcochos. Y si todo falla. Disney Channel.
Que parecidos somos. Ha tenido que llegar la cosa para darnos cuenta que gastamos la misma ropa para ir por casa. Que nos da pereza afeitarnos o maquillarnos. Que nos gustan las mismas pelis y series. Y que nos encanta levantarnos monárquicos y acostarnos republicanos.
Mientras tanto el silencio de las calles alcanza proporciones sinfónicas. El miedo afecta a las miles de familias con padres y madres recluidos en residencias. Y en los hospitales asistimos, mejor dicho, nos imaginamos que libran una guerra inmisericorde. Los bulos caen como chuzos de punta y ya nos cuentan que en pueblos y hasta grandes ciudades persiguen a aquellos que supuestamente llevaron la peste a sus vidas. Les libro de detalles. La grandeza y la miseria de nuestra condición.
Todos los países parecen adaptar las mismas políticas. Cuarentena y tente tieso. En unos sitios saldrá mejor por disciplina o por carácter. En otros peor por lo contrario. Algunos adelantaron trabajo porque tenían estructuras previas, sanitarias y sociales, bien dotadas y organización política saludable. En otros la precariedad y la pobreza o el derroche o la injusticia social unidos a sistemas políticos corruptos o caciquiles les irá peor. Pero en todos saldremos adelante. El viejo Darwin nos lo contó.
Mañana hablaremos del gobierno.
Un abrazo. Y cumpleaños feliz a los Josés, Josefas, Pepes, Pepas y a todos los papás que en estos días son nuestros grandes héroes cotidianos.
Ángel"