Outro artigo xa vello: fotos

    Fotos 

    Paseando por calquera vila, en particular en Ribadeo, poden atoparse fotos elocuentes. Xunto a outras, testimonio de enlaces matrimoniais, banquetes e demáis, amósanse algunhas que fan de testimonio gráfico da xeografía ribadense.

    Hoxe chamáronme a atención dúas, expostas no mesmo escaparate, nas que se amosa nunha, Ribadeo coa ría, e, noutra, a ría con Ribadeo. Pode parece que son a mesma, pero non. Na primeira, a foto céntrase en Ribadeo, collendo da ría os portos, a ponte, a bocana... Na outra, a protagonista é a ría, co entrante da Liñeira nun primeiro plano e a pequenez ribadense facendo de contención das augas polo fondo, contención á que se engade aposentada enriba a terra ata Foz en máis aló. O caso é que, nestes días nos que xa se ten ouvido falar dun novo recheo no porto comercial, ambas sirven para ter unha imaxe das implicacións que dita obra pode ter no futuro. 

    Cabe lembrar que aló polos anos sesenta D. Isidoro Asensio advertira en diversas ocasións, en particular sobre o daquela proxecto dun muro/escolleira de contención para a praia que agora é “dos Bloques“, que un muro tal traería unhas consecuencias graves, convertindo a área nun cenagal. Eso é o que se pode observar hoxe en día calquera persoa que pase preto do lugar, tra-la construcción dunha obra semellante máis de dez anos despois do estudio de D. Isidoro. Dende aquela, as obras sobre a ría non pararon de facerse; máis ben cabería dicir arrebatar sitio á ría para convertila en terra firme ou dificulta-lo movemento das augas. E con elas, o aumento amosado dos tesóns e as cada vez máis frecuentes e perentorias necesidades de dragado, entre outras. 

    Hai moitas preguntas en relación ó xa feito. Algunhas delas son sinxelas, con respostas que apunto deben ser incomprensibles como razón posible pola que non se dan. Por exemplo, ¿hai explicación para que non se fixeran estudios de impacto ambiental en ningunha delas? Ou ben, sabido que a obra do recheo onde hoxe está a lonxa presentouse como unha conquista de chan industrial, entón, ¿por que a maior parte dela permanece ben con herba, ben con asfalto, mesmo ocupado por un aparcamento ó aire libre de remolques de embarcacións? Respecto a esta última obra, lembro alguén que me sentenciou: “se da un posto de traballo, está ben feito“. Dende logo, deu ben poucos; ¿non quitaría máis dos que deu? 

    Ben, hoxe preséntase unha nova obra para encher uns oito mil metros cuadrados da rada norte de Mirasol e convertilo en terreos onde meter... non se sabe moi ben que. Parece que en principio ían construírse naves de almacenamento. Logo, tamén galpóns onde albergar maquinaria auxiliar da construcción naval. O caso é que nas fotos que dixen ó comezo nótase ben que a ría na beira de Ribadeo está chea de pedras e cemento, e que, se na beira asturiana se tivera feito o mesmo, non xa cousas máis ou menos “bucólicas“ como as aves que lle dan renome, senón tamén bens económicos como o turismo terían desaparecido en boa parte. Calquera que se de unha volta por Mirasol poderá observar que as naves xa construídas ou ben teñen un aproveitamento que deixa que desexar ou ben serven de sinxelo almacenamento barato para empresas ubicadas noutro lado e que embarcan os seus productos en Ribadeo. Unha curiosidade que pode observar calquera persoa allea ás operacións portuarias que non lea como é debido a prohibición de entrada ó porto: fálase en contra do “porto seco“ ou da “estación de transferencia de mercadorías“, pero na realidade, o que se denosta de lugares así, a saber, que supoñen un paso máis no proceso de transporte, é precisamente o que se está a facer con esos almacéns: acumulación de mercadoría por longo tempo e non para pequenos axustes entre a chegada ó peirao e o seu embarque. Claro, o arrendamento das naves é barato, por suposto non cobre o custe do recheo, e fai o espacio “competitivo“. Mirando as fotos tamén se ten outra sensación clara. O recheo vai cubrir prácticamente a metade da superficie da dársena, case toda a parte sur. E a gran maioría da superficie de atraque, se ben é de esperar que parte do novo borde sexa adicada tamén a peirao. Mais así, ¿cánto tempo se tardará en facer o recheo de toda a rada entre Mirasol e a lonxa? 

    Pode que, ó ser do interior, se me escape algún detalle necesario para a comprensión do conxunto. Ou que polo pouco espacio non teña en conta outros datos como que dende que eu lembro se ven falando de polígono industrial en Ribadeo sen haber nada novo ata o momento, mentras na ría xa perdín a conta das obras que se levaron a cabo. Aínda así, cónstame que a maioría do pobo de Ribadeo está contra un novo recheo gratuíto máis, un novo atentado que non se mantén nin económicamente, que é a bandeira usada nestes casos para arrasar co que se poña por diante. En fin, este é un artigo e non un informe técnico no que discutir máis a fondo o tema. O que parece é que ese informe non se fixo nin por parte dos impulsores do recheo, ou peor aínda, que por algunha razón se está a escamotear da vista do público. Antonio Gregorio Montes

A nova do hoxe

Que producen tres días seguidos festivos ou semi? que o xornal traia como máximo expoñente da actualidade hoxe en Ribadeo a procura do ganador do soldo de premio de ACISA. Coido que non é moito. Únome á tendencia traendo tres fotos que poden parecer insulsas, pero que coido que van direitas a retraer á memoria a un vello Ribadeo que xa non existe. Teño máis sacada conxuntamente con esas, pero con tres chega, alomenos polo momento. A substracción de ría para o comercio que fai a lonxa mái so edificio 'decorado' pode que apra lembrar máis aínda o que se perdeu non contrastan en absoluto coa nave industrial na outra beira do recheo ou a perspectiva de recheo como base de vista turística da outra foto. E, como base, os aparcamentos, algún máis de 50 dos catrocentros previstos. Un pregúntase, dentro dunha ducía de anos, o novo recheo que suprimiu 100m de peirao para os barcos, terá un aspecto semellante? Ónde se vai ir botando a nova area que se saque da ría, despois de encher (para aforrar custes, botar achegado) a praia en Burela, Os Bloques, o (xa vello) recheo e o novo, recén feitiño? Porque aínda que non dispoñía de cámara no momento, a situación de marea estes días di claramente que o dragado efectuado xa non se nota moito, e os tesóns están tan crecidos como antes de facelo, incluído o máis afectado, fronte ó mesmo Mirasol. Abondan os comentarios despois de ver as fotos.















--
De Hernán Naval, espera de ser colgado no sitio web de Hernán:

Data: 23/10/1993	Fonte: La Comarca del Eo
Título: De interese para afeizoados
Autor: Hernán Naval Parapar
Descrición: Este artigo daba conta de todo o proceso de creación dun centro pioneiro que no seu momento foi moi criticado dende alguns sectores. De feito, a escola estrela educativa do concello e o seu director serían desprezados sucesivamente pola oposición naquel intre e logo no governo.
Comentarios: comentario

De interese para afeizoados, estudantes e... políticos

SOBRE A ESCOLA MUNICIPAL DE MÚSICA

Hernán Naval

O comezo do calendario de aplicación da Lei Orgánica de Ordenación Xeral do Sistema Educativo (LOXSE) nos Conservatorios de Música o pasado curso académico, suscitou en diversos sectores a normal inquedanza perante calquer reforma educativa ou política. Menos normal, menos xustificábel, foi o rexeitamento sen análise de moitos profisionais do ensino da música. Tantos, que algúns Conservatorios simplemente non aplicaron o calendario de substitución do plano de estudos de 1966 (ben vello, ¿non si?) e segueron a impartir e realizar exames oficiais e libres de asignaturas que tiñan ficado eliminadas ou substituidas. Incurriron, xa que logo, en ilegalidade, e as administracións educativas central e autonómica, no canto de sancionar aos centros infractores, enmendaron a própria lei para que neste curso que comeza, tais centros, á vista da normalidade académica habida nos conservatorios viciños, aplicasen a LOXSE sen prexuícios negativos. Enténdese, por máis que non se comparte, a oposición dalguns centros e dalguns profisionais do ensino privado da música ao novo plano educativo, toda vez que éste obriga a unha auto-reciclaxe profisional eminentemente pedagóxica, que ao cabo revertirá máis na formación musical de nenos e mozos que nas rentas de cada un. Recuperada a paz musical educativa, e agora que en Ribadeo se abre unha Escola Municipal de Música ao abeiro da nova lexislación, decullaremos algo désta, brevemente, nas liñas que seguen, ao tempo que significaremos alguns aspectos administrativos e académicos da Escola, xa que hai quen califica de inserción publicitaria eleitoral o anuncio do prazo de matrícula oficial no centro...

O Pleno do Concello de Ribadeo aprobou por unanimidade, en xaneiro de 1992, a criación dun Conservatorio de Música en Ribadeo; inmediatamente, solicitouse a autorización de apertura á Consellaria de educación. Tiven a honra de coordenar, meses despois, a elaboración dun necesariamente minucioso expedente, seguindo tardías instrucións da Consellería. Mais o início de aplicación da LOXSE nos Conservatorios o curso pasado, como se apontou enriba, fixo que o Consello da Xunta conxelase a apertura de novos centros. Daquela estaban solicitados, ademáis do de Ribadeo, aínda que con expedientes elaborados con menos ponderación que o de aquí, os de Padrón e Ribeira. Que Ribadeo cumpría superiores condicións infraestruturais para a apertura do seu Conservatorio non o dicimos nós, senon os responsabeis técnicos da Consellaria; con todo, non se autorizou a apertura de nengun, pésie ao sigue antipócico dos governos municipais das outras vilas citadas.

Aspeito crucial da filosofía da LOXSE en materia musical é a segregación física dos ámbitos de estudo dos graos elemental e medio ou profisional. Querse que paulatinamente os Conservatorios asuman funcions exclusivas de formación de profisionais do ensino, da criación ou da interpretación pública. Isto é, os actuais Conservatorios de grao elemental asumen unhas leoninas condicións de profesorado, locais e equipamento (seis especialidades instrumentais diferenciadas que permitan a posta en marcha duna orquestra de cámara, sá de concertos própria, etc.) para pasaren a ser de grao médio-profisional, ou se reconvirten en Escolas como a que aquí se cria de principio baixo tutela municipal. A función destas Escolas é meridiana: fomentar a afeizón desde a própria prática musical e preparar aos alunos máis dotados e vocacionais para o acceso aos estudos profisionais: en calquer caso, mediante exame de ingreso nun Conservatorio de grao médio. Transitoriamente os Conservatorios, mesmo os de grao médio, deber impartir os ciclos elementais da LOXSE musical, nos que desaparecen as convocatorias de setembro e as de exames libres.

Na Galiza, a regulación das condicións de criación e funcionamento das Escolas de Música recóllese na Orde da Consellaria de Educación e Ordenación Universitaria do 11 de marzo de 1993, publicada no Diario Oficial de Galiza o 22 de Abril. Convidamos a quen cultive reticencias políticas a consultar os papeis polo miudo. A orde sinal desde os obxectivos docentes ds Éscolas até os trámites precisos para que un Concello, ou unha entidade privada, obreña a autorización de apertura e a inscripción no Rexistro de Escolas de Música e Danza da Comunidade Autónoma de Galiza. As Escolas autorizadas fican sometidas á Inspección da Consellaria de Educación.

Tamén recolle a Orde unha série de orientacións metodolóxicas a seguer, no organizativo e no docente, nas Escolas de novo tipo, como ésta que nasce agora en Ribadeo da man do Concello. Reitérase nestas orientacións a función de preparación de profisionais futuros. Inciden ao detalle na necesidade do ensino da prática instrumental e vocal de conxunto, algo absolutamente descuidado, no nível elemental no plano de estudos de 1966 . Aconsellan a implantación, de haber matrícula suficiente, da clase de Música e movimento para nenos e nenas entre os catro e os oito anos, asi como a atención a nenos con necesidades especiais.

As novas Escolas de Música, fronte aos Conservatorios elementais tradicionais, gozan legalmente duna série de vantaxes engadidas: non se estabelece límite de idade para a inscripción; o precio da matrícula, ao non constituir tasa pública estabelecida pola Consellería de Educación, será sempre, con toda probabilidade, ostensiblemente inferior ao dos Conservatorios: será moi inferior en todo caso, na Escola Municipal de Música de Ribadeo.

O plano de estudos de 1966 conleva a obtención dun Diploma Elemental nas distintas especialidades instrumentais ao concluir os estudos de grao elemental de respectivo instrumento (catro cursos nos casos do Piano e do Violino, tres no dos intrumentos de vento) máis o 4º curso de Solfexo e o 1º de conxunto coral. Ese Diploma expedido polo Ministerio de Educación, non faculta para o exercício da profisión musical en nengunha faceta, nen na docente nen na concertística; é só un recoñecimento formal da realización dos primeiros estudos de música. Na LOXSE desaparece. A citada Orde da Consellaria faculta ás novas Escolas de música para expedir as próprias credenciais de estudos realizados, os próprios “diplomas” aos alunos que concluan o plano de estudos do centro. Nen os diplomas de antes nen os que agora se permite expedir son un título; só son un recoñecimento formal en papel. Non hai diferencia substancial algunha. Os alunos que por especial vocación ou adicación querian acceder a estudos profisionais, haberán facelo mediante exame de ingreso un Conservatorio Medio ou Superior. Para iso terán de prepararse en Escolas como a de Ribadeo, na que, polo demáis, o profesorado será titulado e a infraestrutura de locais e equipamento plenamente satisfactoria.

A oferta é variada: Piano, Violino, Violoncello, instrumentos de vento, Linguaxe musical, Coro, Harmonia....A matrícula , ben barata. Nada obsta para que estudantes de música que teñan comezado os seus estudos seguindo o plano de 1966 receban nesta Escola de novo tipo as ensinanzas precisas para concorrir a exames libres de Conservatorios tradicionais.

Para concluir este xa demasiado longo excurso, desexo manisfestar con certa contundencia a miña filiación crítica e construtiva á filosofía da LOXSE en materia musical, expresada desde o comezo do proceso: non é o meu un arrimo oportunista a destempo. Durante anos, os profisionais da música deste país reclamaban case ao unísono a reforma musical no ensino seguindo o modelo dos máis avanzados, culturalmente, estilos de Europa. Cando ao cabo veu esta reforma –con lagoas, con imperfecións, pero ao fin veu- racharonse vestiduras porque se pensou que se rachaban petos. “Todo pasa y todo queda”, dixo Machado: que pasen desconfianzas e que fique a música. Estudar música é, desde agora, máis fácil, máis divertido e, ao cabo, máis produtivo. Tamén en Ribadeo.
** Comentario:

Hernán parece que está comezando aquí unha loita. En realidade, é a súa traxectoria vital a que neste momento está levando a cabo unha difusión de ideas en prol da música no país, difusión que neste escrito ten tres frontes definidas:

1. A política, tratando de calar a oposición polas mesmas normas que dictou o partido no governo en Galicia naquel entón, e oposición en Ribadeo.
2. A práctica, trtando de enfocar os estuidos de música como cultura mási que como adicación profesional, de saída moi restrinxida.
3. A de ben local, por comparación entre o que sería a escola de múscia municipal para Ribadeo en relación a un conservatorio que entende que aprotaría principalemnte precios máis altos sen unha recompensa de entidade para o pobo.

Hai que remarcar que aquí exprésase ben ás claras a titularidade da escola e a súa promoción, sendo un texto do que a sinxela lectura despaixoada poderia evitar a polémica xurdida e o enfrontamento a que a escola leve o nome de hernán Naval.

Visións de sábado

Un sábado de orballo e ás veces algo máis. Despois do día en que caeu a grúa en Vilaframil nas obras da autovía, ver en que se está a converter a ampliación-recheo da parte norte de Mirasol... deprime, ó ver que o empregan como repositorio de area tras botar terra e pedra apra facer unha base, tras reitrar 100m de peirao, en espera de botar a area onde lles caiba (e queran metela), porque a ría hai que dragala, que no están pola labor do porto esterior, porque as labores de draga e demáis dan cartos, e o exterior xa se fará máis adiante, que haberá que facelo (como sabe todo o mundo...). Parece unha alegoría a foto: nubarróns sobre Ribadeo e a ría.
Nubes máis baixas, néboa de lume, é o que teñen sobre L.A., por un incendio dunha fronte de 25km que ameaza zonas residenciais de alto custe. Os árabes estarán dicindo que é parte do castigo divino para os EUA... Aínda que máis achegados a nós, o exército vai gardar a fornteira para que non entres migrantes, si, deses que morren a tiros ó tentar de curzar a barreira do que consideran un paraíso para eles.
**
De http:agremon.pitas.com:

Monday, January 3, 2005 01:41 p.m.

Adiantamento contra recheo: Nadal en Ribadeo
Uns reis anticipados permitiron a apertura da travesía da Avenida de Galicia ó comezo dun mes no que as verbas trocáronse, unha vez máis, para tratar de que significaran outra cousa diferente da realidade. Abriuse a rúa cando os baixos do edificio causante do peche xa estaban construídos, e aínda segue invadida a calzada e a pasaxe veciña. Dun xeito máis patente se cabe, no cartel que apareceu en Mirasol para indicar obras, pódese ler “adiantamento do peirao” e non “recheo da ría”. Hai que comprender que o anterior recheo ten moi mala prensa, e non debido á paisaxe semi luar que alí se foi creando estes últimos tempos coa acumulación de montóns de terra, pedras e area, substitutiva do armacenamento dos barcos na invernada pasada. Postos na beiraría, as obras continúan en terra e no mar, co novo edificio de Porcillán levantando columnas e o dique seco a punto. Unha nota: o 31 de decembro había atracados 15 pesqueiros na rada, 7 na parte sur “recheable” e 8 na norte, que libra polo momento.
Mellor rir. Pode que por eso se realizara o taller de risoterapia como colofón das xornadas contra a violencia de xénero. Ou porque afortunadamente fora desarticulada a 'pasarela catro calles' en medio da choiva que a facía intransitable, evitando sorrisos malintencionados por caídas alleas.
Tamén distendido foi o mercado de Nadal... na ponte da Inmaculada Constitución e con éxito de asistencia.
Decembro deu a renovación das directivas das dúas asociacións máis numerosas de Ribadeo: Amadores da Música e Clube Náutico. No primeiro caso, só se presentaba unha directiva de continuidade, con membros novos incluídos, pero con base no antigo equipo. No Clube náutico eran dous grupos os que se enfrontaban, resultando electo o equipo que marca a continuidade só por 258 contra 250 votos.
Falando de agrupacións, parece que houbo que facer unha mesa conxunta para que a alcaldía levase a efecto a contestación nos plenos ás preguntas das asociacións, con regulamento xa aprobado en setembro. Unha boa noticia que representa aínda un débil balbuceo na participación veciñal.
Para remate do ano, Ribadeo mediático: unha gravación dunha curtametraxe, colofón do curso sobre cine que se mantivo na derradeira semana, fixo posible que os ribadenses aprenderan as técnicas básicas da arte. Con outras miras, está a punto de abrirse a nova rúa semi peonal en Reynante e a distancia aínda a apertura da nova casa da mocidade; a carreira de fin de ano puxo un toque deportivo á vila, con participación de moitos veciños, mentras a derradeira noticia en Ribadeo foi que o xulgado decidiu que o convenio dos empregados municipais era axustado a dereito.
As noticias de algo máis lonxe trouxeron os ecos da polémica do discurso do Rei mentras o plano Ibarreche segue adiante e no Parlamento vasco falla oportunamente o sistema de votación electrónico. No extranxeiro, Iraq faise intransitable sen importar: as eleccións faranse de calquera xeito para que sexa un governo iraquí quen asine contratos ás empresas norteamericanas e calquera governo posterior non poda alegar en contra que foron as autoridades de ocupación quen asinou a venda do país. A Constitución Europea espéranos á volta da esquina, pero polo momento é unha descoñecida, ó contrario e moito menos salientable que o maremoto que deixou a desolación no Índico, con máis de 150000 mortes.
Entre moitos bos desexos para o novo ano 2005, esperemos que se extenda entre os veciños a participación na defensa dos seus dereitos e dos de Ribadeo: a Deus rogando e co mazo dando.

Máis sobre a nave no porto

A conta dalgunha petición que recibín e xa que hoxe ven por Ribadeo o Presidente de Portos de Galicia, aquí queda algunha precisión, tendo como base o que xa escribira en maio sobre a visita pasada:

Características da nave que se pretende construír en Mirasol.

(Enténdese que os datos postos a continuación son variables no proxecto final)

A nave prevista en principio ten unha liña de 90 m sobre os 22 pilares (11 dobres) na auga. En Terra ten dous corpos de dimensións diferentes. O máis grande continúa a liña de auga.
Sobre auga está prevista unha cubrición de 2207m2, meténdose na auga uns 24,5m, e en terra, de 3775m2, o que fai un total de 5982m2.
Ten un total de 5 portas usables por transporte en terra, e unha división no medio para separar zona de carga de zona de almacenamento (un pouco menor, ver plano aproximado realizado por min, así como o alzado). O seu lugar, exactamente onde prevera aquí, e aquí, ocupando tamén cousa dun 30% do último recheo, como dixo mesmo o Presidente de Portos ó tempo que viña a dicir que a palabra dada polo anterior presidente de non facer construccións aí duraba o que durara a súa estancia no posto (en relación ó pasado recheo, que agora serviría en parte para a nave e que se lle lembrou ó actual Presidente, o anterior Presidente de Portos dixo que non tería edificacións, coa contestación de que por moito que se quixera, a palabra dada por unha persoa duraba como moito o que o seu mandato se non había papeis polo medio). Cousa curiosa: nos planos amosados no seu día non aparecen por ningún sitio as alturas, necesarias para facer o deseño da grúa-ponte que alimentaría as naves. as postas nos planos feitos por min son as baralladas a partir de que se teñen que meter os barcos dentro, e da existencia dunha grúa ponte no interior.



Ten como precedentes unha nave en Marín, aínda que físicamente non poden ser iguais (algo xa dito na xuntanza mantida con anterioridade), tendo aquí restriccións que alí non hai (tamaño da ría, tamaño do porto, diferencias entre unha zona industrial e outra residencial, etc)

O deseño, aínda que coido que dificultaría o uso do resto do porto, non ten inconvenientes de paso para Portos polo motivo de que o seu dominio marítimo abrangue aínda uns 80m máis lonxe da nave, e sería cousa de dragar a canle un pouco máis aló. Eso facilitaría o poder seguir usando o porto mentras se constrúe a nave, non enturbiando prácticamente o movemento portuario pola obra. Non embargantes, teño entendido que por ocupar o dominio marítimo, si necesitaría autorización de medio ambiente ó estar a ría de Ribadeo incluída como Zona de Especial protección de Aves e ser Reserva da Biosfera

Por certo, chamoume a atención que o plano de situación presentado no seu momento (data de sinatura, 11/4/2008), incluíndo boa parte do núcleo urbano ribadense, esteña mellor trazado que o do PXOM (polo menos, así o estimo eu)

Alternativas

Ten habido algunha proposta para meter a nave na zona sur de Mirasol, co que cadraría sobre os bloques. Deixo algunha foto complementaria de como estaba a marea hai un cacho para permitir facer unha estimación a quen non teña na memoria como está a zona dos bloques neste momento. A parte, estimo que eso implicaría o meterse máis aínda en zona delicada medioambientalmente, sen diminuír grandemente o impacto estético. Ó anterior habería que sumarlle a manobra necesaria para que os navíos poideran facer 90º para meterse e un dragado contínuo antieconómico, por suposto invadindo zona que non é xa de Portos.

No seu momento, plantexei a idea do porto exterior (idea que non é miña e ven xa de lonxe), tendo en conta o custe que iso supoñería, pero tamén que o porto ribadense seguirase a colmatar de area. Xa deixei claro noutro post que entre grupos ecoloxistas había diferencias con esta idea.

Outra idea é a do porto seco, na zona da estación de ferrocarril, cun ramal ó porto, aproveitando a mellora que tería a comunicación por tren entre a estación e o porto. Non cumpre exactamente as mesmas funcións, pero coido que é moi interesante.

Estimo ademáis que noutra zona do porto, o facer algo como o que se pretende (é dicir, cambiar a ubicación prevista) sería inviable por estrangulamento do resto de actividades do porto.

E, sobre todo, a falta de necesidade de presentación de alternativas no momento actual. Pretender alternativas económicas sen mirar nin de aproveitar todas as posibilidades actuais nin o ter conta do medio ambiente significa poñerse exactamente no punto do que non se desmonta Portos para apoiar a súa postura.

Comentarios varios sobre puntos concretos da visita do Presidente de Portos en maio.

Cando viu en maio o Presidente de Portos, chamáronme a atanción diversas palabras/jerga empregada, como que a nave é 'unha aposta empresarial privada'. Si, pero Portos de Galicia é una entidade autónoma dependente dun ente público.

As argucias dialécticas tamén teñen o seu aquél nesta historia: O presidente de Portos, ó vir en maio, tentou tranquilizar sobre a posibilidade dun novo recheo na zona do actual porto pesqueiro, valorando positivamente a existencia dunha lámina de auga abrigada, fronte a un recheo que di, minusvalora a zona. Hai que contrapoñer iso ó xa dito máis arriba sobre as promesas do presidente anterior.

O Presidente de Portos estima (en maio) que algunhas das cousas que máis valoran os seus clientes son a rapidez e a seguridade xurídica. E os seus clientes son os consignatarios, empresas, non persoas, e o interese das empresas, gañar cartos, algo que coido debe ser diferente como interese primario nas persoas.

Referiuse de pasada á Reserva da Biosfera como título honorífico. Teño entendido que o título deixou de ser xa honorífico ó pasar a ter un novo estatuto as Reservas das Biosfera, e a pesares de a lentitude e primeiros pasos da posta en funcionamento da que nos atinxe.

Sobre os motivos da ampliación, deu como único o aumento da producción de ENCE-Navia, xunto coa mellora nos prazos de carga (que dixo pasarían de 3 días a un-8 horas- de estiba, podendo descargar un camión dunha soa collida da grúa), a posibilidade de máis fluidez de saída ó ter espazo de almacenamento e o paso de 60/70 barcos ó ano a 120. É dicir, máis movemento no porto. Coido que calquera que esteña ó tanto das entradas e saídas do porto sabe que é maior a porcentaxe de tempo que non hai barco cargueiro no porto que a que hai dous. Penso que chega como aclaración, pero, por se acaso, hoxe un camión con trailer tarde en desprenderse da súa carga de papel menos de 5 minutos, como pode verse na carga de calquera barco.

Tamén saiu a relocer que o dragado; na actualidade e en Asturias, esixen que se deposite a area a 4millas mar adentro, mentras que en Galicia esíxense 22 millas. Algo a mirar cando se faga a manobra correspondente por parte da draga (por exemplo estes días, comprobando que a distancia á que se alonxa non é nin con moito as 4 millas correspondentes), e incomprensible se se mira ben, sendo de supoñer que no sentido do dragado, a ría 'pase a ser asturiana' na súa totalidade.

Prazos

En maio quedou establecida unha certa cronoloxía mínima: xuño-xullo 2007, primeira nova de Portos. Setembro, primeiro contacto co concello sobre o tema. Febreiro 2008, análise sobre a súa posibilidade ou descartabilidade. 5/3/2008, solicitude formal de Ceferino Nogueira, co apoio de Ence. 29/4, trámite de competencia (DOG), que ven a ser algo así como un anuncio por se alguén quere reservar espazo non ver que xa está reservado.

Non houbo competencia, logo está a presentación da documentación para adxudicación (un primeiro proxecto), realización de estudo de impacto ambiental (estimado en termos de tempo nuns 3 meses), conseguir o placet de Cultura/Patrimonio por estar na zona do casco vello (forma, volume, ...), do concello (licenza que se dixo que non se ía dar), ... co que a próxima 'manifestación pública de documentos' sería como cedo a finais do mes de setembro, tendo xa que facerse exposición pública para conseguir a solicitude de concesión administrativa.

Nota/comentario final.

Queda por recibir algunha documentación do concello sobre a súa postura, algo que onte mesmo o alcalde me manifestou que me enviaría.

E para cando quedaría un estudo de dinámica litoral? Tal como se ve nas fotos, o arrastre de area na actualidade é unha dificultade a considerar para calquera cousa que se quera facer no porto.

Deixo a continuación algunhas ligazóns das moitas que xa se poden atopar en internet sobre o tema para ambientar este post.
Una manifestación en agosto y en Ribadeo
http://www.lavozdegalicia.es/amarina/2008/05/15/0003_6818649.htm
http://ribadeando.blogspot.com/2008/05/unha-continuacin.html
http://elprogreso.galiciae.com/pdf_files/14052008am_2.pdf
http://ribadeando.blogspot.com/2008/05/un-pleno-diferenciado.html
http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/2003/12/30/2289968.shtml

Falando da nave na ría

Horas despois da cacerolada, xa teño máis datos sobre participación. De tres fontes diferentes, 40, 50 e preto de 100 persoas. Fíome das dúas primeiras máis que da última, pero media centea de persoas para algo que non tivo un mínimo de organización homologable non está nada mal. Pola tarde fun á xuntanza co Presidente de Portos no Parador, ás 17 horas. Coido que vou facer unha separación en partes para referirme a diferentes aspectos dela. Poden quedar algo deslavazadas algunhas cousas, pero coido que será mellor así, separando por temas. 1.Crónica do desenvolvemento. O día comezou co envío dunha nota aclaratoria á prensa (algo que xa tentei deixar claro na entrada da mañá), que reproduzo: "Ante a nova de hoxe de que o Presidente de Portos de Galicia ten previsto reunirse esta tarde con representantes da Plataforma e de O Tesón, xunto con outros representantes veciñais, cabe aclarar que non está previsto que a dita xuntanza vaian representantes da asociación, aínda que poidera ir algún directivo a título particular e deixando ben claro este punto. A asociación, ademáis, non foi convocada de xeito formal, senón por unha chamada telefónica indirecta o luns. A postura da asociación é que a nave non se debe construír, non admitindo solucións alternativas para que se poda facer despois dalgunha reforma, polo que calquera interese sobre aclaracións de puntos concretos non leva consigo un cambio de postura sobre o tema. Para dito cambio de posición da asociación sería pois necesario un cambio total na idea básica, orientación, método e transparencia coa que Portos de Galicia está a desenvoltar as súas xestións. " O día do Presidente de Portos estivo axetreado: comezou cos representantes políticos de Ribadeo, pero continuou con outros grupos, para rematar (coido) coa directiva do PSOE ribadense no Parador. Antes, ás 5 da tarde, tamén no Parador, xuntámonos 4 persoas (dous representantes da plataforma, un da AVV de Obe e eu como independente, cousa que especifiquei en principio) co Presidente de Portos, Jacinto Parga, acompañado do Delegado Provincial da COTOP e unha muller (non me quedei co nome) cargo que ten poder sobre o porto ribadense. Entramos tres dos 'a informar' e presentamonos, non tardando en aparecer Balbino Pérez de pasada, que tivo o tempo xusto de pesentar o cuarto asistente antes de marchar. Quedou claro para min que a ascendencia política neste país ten aínda unhas conexións que son derivadas ou asimilables ás que eran comúns hai moito tempo: parece que o PSOE, de quen depende a consellería correspondente a portos, era o organizador, e non Portos ou o concello. Máis aínda cando persoal dunha radio de fóra de Ribadeo me aclarou esta mañá, a pregunta miña, que recibiran un fax especificando a nota de prensa que foi a directora do que apareceu nos xornais hoxe. Non indaguei máis no contido detallado da nota, porque non me pareceu que fora necesario para establecer a clave propagandística de Portos-Xunta-PSOE. O Presidente de Portos foi amable e tamén claro: deixou prístinamente claro que eles (Portos) defendía un tipo de intereses económicos, e que era consciente que outros, como as asociacións ou Medio Ambiente, defendían outros, e que non estaba pola labor de intentar convencer doutros intereses que non foran os seus. É dicir, non hai contraargumentos, senón outro tipo de valores. Eses intereses de Portos pódense concretar en aumentar a actividade sen facer medrar o porto, é dicir, sen fortes inversións da súa parte. Quedou pois claro, por se non o estaba antes, que Portos vai tirar para adiante, tentando beneficiarse dunha inversión privada na nave. Asemade, tamén quedou claro que en certa forma, teñen que quedar ben ante os seus clientes, os grupos que teñen intereses nos portos, establecendo un paralelismo tamén cos políticos que tiñan que quedar ben diante do pobo de Ribadeo. Repetiuse varias veces que se non pelexan pola nave, non sae. Non sei se querendo dar confianza para que non se actúe e nos confiemos ou compaixón ante unha obra que queren que saia adiante. 2.Características A nave prevista en principio ten unha liña de 90 m sobre os 22 pilares (11 dobles) na auga, algo menos en terra. Sobre auga esa prevista unha cubrición de 2007 m², meténdose na auga uns 24m, e en terra, de 3775 m², o que fai un total de 5982 m². Á espera dun debuxo/plano que farei mañá, ten un total de 5 portas usables por transporte, e unha división no medio para separar zona de carga de zona de almacenamento (un pouco menor). O seu lugar, exactamente onde prevera aquí, e aquí, ocupando tamén cousa dun 30% do último recheo, como dixo mesmo o Presidente de Portos. Cousa curiosa: nos planos amosados non aparecen por ningún sitio as alturas, necesarias para facer o deseño da grúa-ponte que alimentaría as naves. O deseño, aínda que coido que dificultaría o uso do resto do porto, non ten inconvenientes de paso para Portos polo motivo de que o seu dominio marítimo abrangue aínda uns 80 m máis lonxe da nave, e sería cousa de dragar a canle un pouco máis aló. Eso facilitaría o poder seguir usando o porto mentras se constrúe a nave, non enturbiando prácticamente o movemento portuario pola obra. Por certo, chamoume a atención que o plano de situación (data de sinatura, 11/4/2008), incluíndo boa parte do núcleo urbano ribadense, esteña mellor trazado que o do PXOM (polo menos, así o estimo eu) 3.Alternativas A xente da plataforma preguntou pola posibilidade de meter a nave na zona sur, falando da zona dos bloques dun xeito sobre o que algún día querería falar con eles. O caso é que o meter a nave na beira sur do peirao para que os navíos teñan que facer manobra de 90º implica un dragado antieconómico, a parte de que posiblemente invadiría a zona que xa non é de portos. Plantexada por min a idea do porto exterior, tendo en conta o custe que iso supoñería, pero tamén que o porto ribadense seguirase a colmatar, a primeira intervención que xurdiu foi precisamente dun membro da plataforma para informar que mantiñamos posicións diferentes. Non podo dicir que o Presidente me contestara máis aló da dificultade económica e de falar algo sobre a vella idea do porto seco na zona da estación de ferrocarril e a bondade que tería a comunicación por tren entre a estación e o porto, algo que o mesmo representante de Portos viu difícil polo desnivel entre estación e ría. Noutra zona do porto, o facer algo como o que se pretende sería inviable por estrangulamento do resto de actividades do porto. 4.Comentarios varios. Chamoume a atención nalgún momento a jerga empregada: é 'unha aposta empresarial privada' Ten como precedentes unha nave en Marín, aínda que físicamente non poden ser iguais (algo xa dito na xuntanza mantida o pasado venres), tendo aquí restriccións que alí non hai. A parte, tentou dicir que sería menor porque os barcos que poden entrar aquí sonmenores que en Marín. Tentou tranquilizar sobre a posibilidade dun novo recheo na zona do actual porto pesqueiro, valorando positivamente a existencia dunha lámina de auga abrigada, fronte a un recheo que di, minusvalora (en relación ó pasado recheo, que agora serviría en parte para a nave e que se lle lembrou que o anterior Presidente de Portos dixo que non tería edificacións, coa contestación de que por moito que se quixera, a palabra dada por unha persoa duraba como moito o que o seu mandato se non había papeis polo medio) O Presidente de Portos estima que algunhas das cousas que máis valoran os seus clientes on a rapidez e a seguridade xurídica. Despois de referirse ós beneficios para o porto en función do movemento de carga e actividade económica inducida (que non aclarou onde podería verse reflexada), referiuse de pasada á Reserva da Biosfera como título honorífico. Sobre as queixas de Asturias, quedou claro asemade que pouco teñen que facer como institución, senón é actuar como unha entidade calquera que se opoña. Sobre os motivos da ampliación, o aumento da producción de ENCE, xunto coa mellora nos prazos de carga (que dixo pasarían de 3 días a un-8 horas- de estiba, podendo descargar un camión dunha soa collida da grúa), a posibilidade de máis fluidez de saída ó ter espazo de almacenamento e o paso de 60/70 barcos ó ano a 120. Nun momento citou como sobradamente coñecido a Camilo Nogueira como socio de Pertejo. Tamén saiu a relocer que o dragado, na actualidade e en Asturias, esixe que se deposite a area a 4 millas mar adentro, mentras que en Galicia esíxense 22 millas. Algo a mirar cando se faga a manobra por parte da draga, e incomprensible, sendo de supoñer que no sentido do dragado, a ría 'pase a ser asturiana' na súa totalidade. O dragado próximo está cifrado en 2 M€. Quedaron moitas cousas por preguntar (estaba esperando a directiva do PSOE), como actuacion sobre as correntes,por exemplo. Deixouse claro asemade que hai motivos de desconfianza da xente en relación ás institucións. 5.Prazos A cronoloxía, segundo Portos, é: xuño-xullo 2007, primeira nova de Portos. Setembro, primeiro contacto co concello sobre o tema. Febreiro 2008, análise sobre a súa posibilidade ou descartabilidade. 5/3/2008, solicitude formal de Ceferino Nogueira, co apoio de Ence. 29/4, trámite de competencia (DOG), que ven a ser algo así como un anuncio por se alguén quere reservar espazo non ver que xa está reservado. Con posterioridade, se non hai competencia, a próxima intervención pública, tras a presentación dun primeiro proxecto, realización de estudo de impacto ambiental (estimado en termos de tempo nuns 3 meses) e conseguir o placet de Cultura/Patrimonio por estar na zona do casco vello (forma, volume, ...), o do concello (licenza), ... sería polo mes de setembro, tendo xa que facerse exposición pública, etc, para conseguir a solicitude de concesión administrativa. De calquera xeito, dada a maraña de prazos e demáis, non me estranaría que tivera collido algunha referencia mal sobre os prazos. 6.Nota/comentario final. Despois desto, coido que non hai máis información real da que había, pero que é abonda para que, por exemplo, os partidos políticos se decidan claramente como les foi pedido. En fin, quedan por poñer planos e algunha cousa máis, pero polo momento quedará así.

Globo sonda de 25 m de alto

   Esperei a poñer a nova para facerme unha idea. Agora téñoo claro: é un dos chamados 'globo sonda'. Refírome ó proxecto de construcción en Mirasol dunha nave de 25 m de alto que cubriría peirao e zona de auga para protexer a carga da pasta de apel os días de choiva. Lémbrome de que cando a polémica para o último recheo polo momento (lembro, 8000 m² de superficie de peirao a costa da reducción de 100m de beira), portos dixera que non se ía construír sobre o peirao. Aquelo de onde dixen digo, digo Diego, que en relacion ó recheo estreara o anterior alcalde (pódese ver en diferentes sitos do blog información sobre a traizón e sobre o recheo; non poño as ligazóns porque serían demasiadas). O caso é que, despois de non ver na actualidade moita solución á promesa de que a ponte sexa transitable sen motor, agora quérese ver a resposta sobre unha nave que, entre outras cousas, implicaría unha merma de visión sobre a ría, unha separación da canle de Mirasol do peirao, ... cando se tiraron xa cartos abondo en facer unha barreira (que pagamos todos a pesares de estar contra dela) que cando se de cerrado por orde dos USA xa necesitará poñerse de novo en boa parte do seu perímetro, pois está esmagada polas mesmas obras. A entidade que leva o cotarro? Portos de Galicia, que parece non ser pública nin privada, collendo a parte que lle convén (a quen?) cando lle convén, cunha opacidade da que só sae para dar información a medias cando se lle presiona de xeito abondante (para rebaixar a presión e logo fai o que lle peta, pois a presión non dura sempre) ...

    Estou notando que teño pouco tempo para escribir e quixera desenvoltar máis os temas, háinos que merecen máis profundidade...

Un artigo xa vello: comentario a pé de páxina

    ... afortunadamente, o último envite contra da ría non saíu adiante... Comentario a pé de páxina. 

    A Corporación Municipal de Ribadeo parece ter pasado de páxina co tema do recheo. A ese cambio refírese o título: comentario sobre o cambio que presenta un novo panorama. 

    O artigo que se publicou na Comarca o pasado 27 de decembro, “Despois das lembranzas, a Deus rogando ...“ tivo para min un aquel de inocentada: escrito xusto antes de coñecerse a noticia da viravolta dos responsables municipais sobre o recheo, apareceu impreso despois de varios días de comentarios de prensa sobre ese feito. Unha vez relido, nembargantes, parece ter resistido os embates do cambio. O forzar a Portos (e polo tanto á Xunta) polo aviso e posterior manifestación, a falta de estudios previos, a súa exposición, a execución “limpa“ das obras... seguen a ser o reflexo da realidade. Pódese ver claramente tanto agora como antes: o Plan Director do Porto parece ser coñecido en detalle só por xente dalgún xeito afín ó poder e que acepta o botar máis lixo na ría (eu pedino, pero ...); aínda así, non hai o estudio previo da súa necesidade, a súa bondade ou as súas consecuencias. En canto a realización limpa das obras, calquera que teña visto como parte dese plan, o aumento do cierre no Porto Deportivo, íase ca marea en cada subida ou baixada, sinxelamente dudarao. 

    Parece que a Xunta quere aplicar aquelo de "a quen non quere caldo, dúas tazas". Dúas tazas: ese é o resultado pretendido por unha institución con xente que parece ter, recursos e poder a parte, abondo máis tablas que a do Concello ribadense, aínda que pese ós votantes deste conxunto que foi tan ben recibido como cambio necesario. Así, dunha volta, fai o que pretendía no peirao "deixando claro quen manda" e desacredita o governo dun Concello posible opositor. 

    A negociación mantida... , ¿que parte da negociación? ¿Aquela na que se pretende deixar que enchan a ría de escombro a cambio de axilizar obras que competen a Fomento e xa están sinaladas e en fase de licitación? ¿A parte que di que se favorecerá a creación do Polígono Industrial despois de vinte anos (non me lembro exactamente cántos máis, nin creo que importe moito)? ¿Aqueloutra que pretende acelerar un PXOU/PXOM do que a primeira edición, auspiciada pola Xunta, tivo que volverse atrás por razóns legais? A boa intención que de seguro puxeron nas “negociacións“ os nosos representantes municipais non borra as consecuencias: quedaron co cu ó aire. A "boa fe" xa veremos se se ve correspondida (aínda con promesas non escritas sobre cousas xa gañadas e que se deben ó pobo) ou máis ben o fai tomando conta do dito aquél de "Roma non paga traidores" que me lembraron esta mesma tarde. De calquera xeito, alédome de que os nosos representantes poideran tomar no seu apoio unha manifestación ben nutrida e de que lles servira para algo; é unha magoa que non sexa citada como apoio a tódalas "cousas conseguidas" na correspondente nota de prensa: ó fin, foi o pobo quen apoiou, o pobo que representan por elección. Por certo, ¿alguén oiu que a Xunta dixera que fixo concesións para chegar a un acordo? Sempre quedarán outras dúbidas no ar. Unha, por exemplo, a de se o tema do recheo non serviu de cortina de fume para ocultar a máis que probable polémica sobre a subida das taxas municipais. 

    Como nota a pe de páxina xa é abondo. Pero sobre o que se ten visto por diante e por detrás creo que se pode escribir un libro enteiro. A constitución dunha comisión de seguemento seguro que xeraría moita máis información, a xuntar á dos aspectos técnicos, sucesivos enganos e ocultación de información, presións a tódolos niveis, aspectos caciquís, ... E aínda non rematou o tema, a obra nin a oposición. 

    Antonio Gregorio Montes

Obscuridade na ría

- artigo enviado para a súa publicación nos xornais -
Obscuridade na ría
Coido que é unha obviedade dicir que a auga constitúe a parte básica da ría, sexa a ría de Ribadeo ou calquera outra. E, para quen pasara aquí algún tempo, poñamos máis de dous anos, tamén será unha obviedade que estaśe a reducir o espazo ocupado pola auga, mesmo privatizando algo que é de todos. Dous anos, pois ese foi o período que transcorreu dende a ampliación norte do peirao de Mirasol, é dicir, do último recheo polo momento. Naquel intre, para minimizar o impacto producido na opinión do pobo, unha das cousas que dixo a xente de Portos de Galicia foi que non se ían a construír naves no recheo. Quenes nos opuxemos a que se fixera tíñamos claro que eso era unha escusa, totalmente insuficiente polo demáis. Pero non esperabamos que o dito se vira quebrado en tan pouco tempo, pouco máis do que tardou a cabeza municipal en esquecer o ir de estandarte nunha manifestación contra o recheo.
A cousa é que outra vez nos volvemos a ver cunha imposición de Portos de Galicia, escenificada do xeito ó que nos ten afeitos: silencio e obscurantismo mentras se coce a idea correspondente, de xeito que oficialmente non hai nada, porque 'os papeis' non se deixan distribuír. Os contactos existentes, dun xeito ou outro, fíltranse, pero como 'non hai nada', non se pode facer nada sólido en contra, como non sexa facer comentarios públicos pouco máis que dando golpes de cego. Nun momento dado, pásase á acción. Entón xurde un papel oficial, un documento, unha publicación no DOG do 29 de abril neste caso, no que aínda con ocultacións fundamentais, o proxecto cobra vida dun xeito xa maduro, a modo de imposición. É entón cando se concerta unha visita explicativa do proxecto, para iso, para explicar que se vai facer, o que se vai impoñer. Nesa fase estamos, e as fases seguintes poden ser tan predicibles como ata o momento. Non se trata nin tan siquera do vello dito de 'prometer e prometer ata meter, e unha volta metido, esquecer o prometido', senón dunha violación. O que se podería chamar violación da soberanía popular por aprte dun ente que tería que ser público e autónomo, pero é autónomo e máis de xestión empresarial que de servizo público.
O que saiu no DOG foi o aviso de que estaba pedida a concesión administrativa para a construcción dunha terminal cuberta de carga, descarga e almacenamento. Atención, non só carga/descarga, senón tamén liberación de espazo de almacenamento á empresa correspondente. Seguindo a lexislación, fáise necesaria unha concorrencia, por se lle interesa a outra empresa facer o mesmo. É dicir, non se da a coñecer o proxecto, senón que se pide saber por parte de Portos se alguén quere o terreo para/da máis por facer outras cousas iguais ou semellantes. Quede claro que é Portos quen quere saber. E que e Portos quen adxudica o tema. Pero 'o tema', a nave, xa está visto para sentencia: algo así como 'se alguén está disposta a facela, non hai problema, faise'.
Quedan cousas menores: non ter moi mala prensa por eso de que o bonito cocho non deixa de ser unha bonita cochambre, non ter moi enfronte os poderes políticos porque sempre poden salvarlle a un o cú, e cousas polo estilo.
No momento no que escribo, e ata que se publique, poden ter cambiado algunhas cousas, pero dubido que sexan cousas importantes. Posiblemente terá tido xa lugar unha mesa redonda no pobo. Pero, haberase xa enviado o tema ó xulgado para deter a portos? Haberá tido xa algún efecto a petición de documentación por parte do Principado? (Por certo, compañeiro de viaxe interesado contra o galpón).
Coido que me intriga máis outro sub-tema: os catro partidos políticos presentes no consistorio ribadense, teránse xa definido por escrito, de xeito constrastable, sobre que opinan do galpón? É certo que 'non hai papeis', pero si hai retazos de información, coido que abondos: altura, extensión en terra e na ría de Ribadeo (no 'Mar Cantábrico', se nos atemos á cartelería de Portos á entrada do peirao), pilastras na ría, estimación dos traballadores que serán necesarios e número de traballadores actual do Parador, variación dos tesóns nos últimos anos, ancho da canle de manobra e atraque en toda a fronte do peirao, meses que pasou a draga pola viciñanza, ... É dicir, se non hai unha declaración precisa, un compromiso claro, é sinxelamente porque non se quere dar nin unha posta de condicións.
... Claro que, a menos dunha semana da visita do representante de Portos á alcaldía, ocórreseme que a verxa do porto de Mirasol pode cerrarse en pouquiño tempo, a pesar da desfeita na que se convertiu, deixando sen un vial necesario ó pobo. Mentras, a xente de a pé quedariamos sen outro sitio onde meter o pé (que non a zoca), mirando máis para asuntos como a estatua do Marqués de Sargadelos ou as paredes verticais que emparedan algunhas rúas e menos para as augas dunha ría que xa estiveron abondo máis limpas e achegadas ó pobo.
Antonio Gregorio Montes
* Unha nota fóra de escrito: Remato de recibir un correo que apunta como o mellor monumento a Calvo Sotelo o 'non levantar o famoso tinglado do porto; de seguro que onde esté poñerase máis contento que cunha estatua'. Para pensalo.
** Escóitase treboar en Ribadeo.

Ribadeo? Natural! Proposta de dous paseos de tempada

Esta tempada hai dous paseos que teñen un atractivo de estaren en sazón, en época apropiada para ser realizados en condicións que posiblemente non se repetirán.
O primeiro comezaría na pista de deportes de Rinlo. Collendo á beira do mar o paseo, percorreríamolo todo ata o seu final, entroncando coa estrada que pasa por diante da antiga cetárea e continúa ata que a degradación do camiño se fai evidente. Alí, podemos atopar lagoas deixadas ó seu albur en plena zona natural pola estupidez humana. Se na primeira parte do camiño podemos pensar na beleza natural e na incidencia nela de paseos costeiros, ás veces positiva e outras negativa, aquí estamos ante unha loita do home contra natura. O fondo da construción dunha piscifactoría lévanos na actualidade á súa paralización, á desfeita da vía común, á formación das lagoas nun lugar de interese natural e tamén á comparecencia que como imputados van ter o día 29 alcalde, secretario e arquitecto do concello de Ribadeo. Non teño idea sobre a súa culpabilidade, o xuíz dictaminará, pero foi o mesmo xuíz quen os imputou, e lembro o comezo da loita contra a piscifactoría en termos como a xente de ADEGA plantándose diante das máquinas ou a daquela recente negativa á recuperación dunha antiga cetárea, abondo máis natural e menos impactante no medio, cando veu Álvarez Castos a promover a piscifactoría e contra todo prognóstico vista a negativa anterior, foi 'positivado' no concello, o alcalde nunha manifestación á beira do promotor, etc. No medio, movemento social, promesas, ... historia de Meirengos, Rinlo e Ribadeo que pode estudarse no futuro nos libros de texto.
O segundo paseo tamén está en sazón: a circunvalación a Ribadeo. É abondo máis longo, pero ten a ventaxe de que ten varias saídas/entradas para poder facelo en veces. Comezariamos por exemplo en Porcillán, collendo o paseo marítimo e entrando no primeiro recheo no pouco espazo que deixa o valado que separa xa parte del para facelo privativo dunha empresa de reparación. Continuariamos á beira da ría e entrariamos en Mirasol polo novo recheo, saíndo polo sur deste porto, por un novo valado que separará esta zona, segregándoa do común ribadense. Ós poucos metros, baixada ó recheo máis vello dos tres, con praia incluída en total deixadez de edificacións, a praia dos bloques. Polo extremo, un carreiro anuncia que por alí pode ir a futura extensión do paseo marítimo. Atravesamos despois o asteleiro, instalación que podería ser recuperada como museo de arqueoloxía industrial. Entramos nel por unha cancela sempre aberta e saímos pola outra beira ben pola cancela, que se abre con facilidade, ben pola súa beira, pola que tamén pasa a xente. E seguimos uns metros ata cruzar a estrada, meténdonos nas obras de acondicionamento e logo na propia circunvalación. Este tramo será cerrado en pouco tempo ós peóns, pero agora pódese desfrutar dun longo paseo ata Vilaframil, coa posibilidade de saírmonos en medio, preto da estrada do monte por un cacho de verxa sen cerrar, máis ou menos por onde se reclama a saída que non se construirá para a carreteira do monte. Así poderemos estudar a xeoloxía nos taludes abertos, os regatos e aguas que corren polas cunetas, a formación das estradas, unha vista sobre Ribadeo preto do alto da 'estrada do monte', etc, chegando á N-634. Podemos seguir ata as obras da nova autovía. Torcendo á dereita nela, seguirémola ata as pistas de Vilaselán, que nos deixarán no cargadoiro, onde colleremos á dereita tendo que atravesar o desprendemento de hai máis dun ano coas vallas alí, sen saber que/como facer para amañalo e preguntándonos non só de quen é o tema, senón co como o farán. E rematar de novo baixando as escaleiras de San Miguel no porto de Porcillán. Este paseo, como digo, ten abondas saídas, e hai que facelo en festivo porque senón as obras de circunvalación e autovía non o fan posible. A dicir que este domingo había abondo movemento pola ruta, incluído algún vehículo, e que ten o atractivo de poder mirar a terra dende lugares fondos ou pola contra, as casas e lugares alí abaixo, dende o alto da vía, o que nos fará preguntármonos por exemplo sobre a interacción do home coa natureza. As fotos, deste último camiño, amosan unha beira, apta para estudar xeoloxía, unha vista parcial e un detalle dunha ponte, a do ferrocarril.

Unha ría, unha vida (publicado o 20060203 en A Mariña de El Progreso)

Publicado na p. 3, está un pouco fóra de tempo polas circunstancias concretas que se citan, pero non polo fondo da cuestión:
-
Remata de chegar ás miñas mans a proposta da Plataforma para a Defensa da Ría para o establecemento dun plan de protección. E prevexo que sigan a chegar boas palabras e malos actos moito tempo máis. Nembargantes, como a situación ten que cambiar (ou cambiamos nós, que é outra posibilidade), paso a leelo e póñome en situación: a fin de mes está previsto un cumio galaico-astur e a Plataforma pretende entregar ás autoridades unha versión revisada da proposta que está a difundir agora. É dicir, o leelo e criticalo é parello a unha esmola para a ría. E quero a ría, ou sexa que de esmola, nada: contribución.
Pídese a declaración de espazo protexido, e unha comisión permanente e con participación cidadá para o seguemento e control da súa conservación.
É dicir, leis, pero asegurando o seu cumprimento. Claro, do anterior se desprende que se debe renunciar a calquera recheo, e máis cando parece que a beira asturiana xa está farta de que sexa a parte galega quen faiga recheo tras recheo.
Como as leis necesitan unha concreción despois de promulgadas, nas propostas inclúense medidas derivadas a curto e medio prazo. Por exemplo, e fronte a presión urbanística que se deixa sentir na redacción do Plan xeral de ordeación urbana, propónse a ampliación ata 500 m da prohibición de construír, ou o saneamento de puntos concretos que lle fai falta, ou algunha medida para poñer en valor o propio que ten como espazo natural. É certo que o borrador presentado non fala moito dos tesóns, pero na actualidade e tras as derradeiras obras, a súa capacidade de recuperación é asombrosa, como se pode ver día tras día mesmo fronte a Mirasol, o que parece dicir que non corren perigo mentras a draga pase algunha tempada fóra da ría.
Vai sendo hora de que nos decatemos que a ría ten unha vida propia, que defende con tesón das agresións que sufre, pero que como calquera ser vivo pode enfermar debido a elas. E eso está pasando.
É hora de cuidar un espazo que polo momento serviunos a nós e non elixir o mal camiño de tentar medrar económicamente a costa do medio ambiente, dun xeito desordenado e sen futuro.
A ría é algo parello a unha galiña dos ovos de ouro: alguén se imaxina aunha galiña así estabulada nunha granxa con outras iguais?

Dúas transformacións como primeira de hoxe

Despois de irse asentando na cabeza de todo o pobo que aínda que non hai nada 'oficial', portos quere poñer unha nave de 25 m de alto na que albergar papel e barcos nos días de choiva a instancias da papelera (a propietaria da antiga CEASA de Navia), decidín facer cos poucos datos que da a prensa unha pequena recreación en base a fotos. Nunha collo a foto do sixpac, aínda sen o recheo, e pégolle dúas pintadas: unha, co recheo, e outra, co recheo e unha aproximación do que poidera ser a nave. A outra, un efecto 'lateral' de visión de Ribadeo e saída da ría dende Castropol. Pareceume demasiado poñer de primeiras a visión 'sen e con' de Casrtropol dende o Parador, por exemplo. Máis comentarios sobre outros aspectos, máis adiante.

Móvese

Na liña que xa teño editado moitos artigos no blog (ver senón a serie 'ria si, nave non') aparece hoxe a nova de que o PP (referido á Xunta, polo momento) pode tomar de novo nas mans de Portos unha proposta sobre a nave que se prevía en Mirasol. Haberá que esperar a ver se verdadeiramente hai algo do tema, e, se o hai, como é. Pero o resume que aparece en internet na páxina da Voz é abondo clarificador. Mentras, chama a atención que precisamente onte saltara á prensa a nova das toneladas de sal no recheo, que se din para botar nas estradas da provincia pero levan sendo acumuladas na zona portuaria ribadense de xeito ininterrompido máis dun ano, preguntándonos se para iso se fixo o novo recheo, para ter mercadoría acumulada nel ata que sexa usada ou enviada (aínda que agora esteña no recheo dos 90)

Un artigo non publicado aínda. A 2ª entrada de hoxe.

Adxunto un artigo que tiña que ter saído hoxe, pero non o vin publicado. De que vai? Lee e xa o descubres ti mesmo. e despois, outra ración dun artigo sobre Hernán. Mañá, máis. Que? ... veralo.

Un tesón, unha ría, unha vida.

Remata de chegar ás miñas mans a proposta da Plataforma para a Defensa da Ría para o establecemento dun plan de protección. E preveo que sigan a chegar boas palabras e malos actos moito tempo máis. Nembargantes, como a situación ten que cambiar (ou cambiamos nós, que é outra posibilidade), paso a leelo e póñome en situación: a fin de mes está previsto un cumio galaico-astur e a Plataforma pretende entregar ás autoridades unha versión revisada da proposta que está a difundir agora. É dicir, o leelo e criticalo é parello a unha esmola para a ría. E quero a ría, ou sexa que de esmola, nada: contribución.

Pídese a declaración de espazo protexido, e unha comisión permanente e con participación cidadá para o seguemento e control da súa conservación. É dicir, leis, pero asegurando o seu cumprimento. Claro, do anterior se desprende que se debe renunciar a calquera recheo, e máis cando parece que a beira asturiana xa está farta de que sexa a parte galega quen faga recheo tras recheo.

Como as leis necesitan unha concreción despois de promulgadas, nas propostas inclúense medidas derivadas a curto e medio prazo. Por exempl, e fronte a presión urbanística que se deixa sentir na redacción do Plan xeral de ordanación urbana, propónse a ampliación ata 500m da prohibición de cosntruír, ou o saneamento de puntos concretos que lle fai falta, ou algunha medida para poñer en valor o propio que ten como espazo natural.

Son un total de 20 medidas para facer posible unha ría mantible no tempo como unha xoia que temos, sen emporcallar e sen facela desaparecer baixo recheos ou sinxelamente, sen facela desaparecer da vista.

É certo que o borrador presentado non fala moito dos tesóns, pero na actualidade e tras as derradeiras obras, a súa capacidade de recuperación é asombrosa, como se pode ver día tras día mesmo fronte a Mirasol, o que parece dicir que non corren perigo mentras a draga pase algunha tempada fóra da ría.

Vai sendo hora de que nos decatemos que a ría ten unha vida propia, que defende con tesón das agresións que sufre, pero que como calquera ser vivo pode enfermar debido a elas. Es eso está pasando. É hora de cuidar un espazo que polo momento sirvéunos a nós e non elixir o mal camiño de tentar de crecer económicamente a costa do medio ambiente, dun xeito desordenado e sen futuro. A ría é algo parello a unha galiña dos ovos de ouro: alguén se imaxina aunha galiña así estabulada nunha granxa con outras moitas semellantes?

--

Data: 2002	Fonte: do autor. Publicado en „La Comarca del Eo“
Título: Lacrimosa dies illa
Autor: Fernando Rodríguez Raño
Descrición: En lembranza de Hernán.
Comentarios:

LACRIMOSA DIES ILLA”

por Fuji

“Lacrimosa dies illa....si, foiche ben certo, tamén de dor, carraxe,sorpresa... traxedia implacábel e irreparábel...

Pois aínda me levou o seu tempo atinarlle co título, non, tranquilos; nen é un tratado sobre a gaita de fol en inglés nen a “pachanga” que soará nas orquestras o vindeiro vrao....

É un fragmento (“Lacrimosa”) do texto latino que se usaba nas misas de defuntos (“Réquiem”)... Mozart o inimitábel (Wolfang Amadeus, Salzburgo 1756 – Viena 1791) deixounos en herdanza, entre outras moitas cousas, o que coñecemos coma o seu Réquiem (Réquiem en re menor para solistas, coro e orquestra KV 626; pero solistas sen medo escénico por suposto) ; música estremecedora donde as haxa; escrita por encargo; e, que por ironías da historia ( ou da vida vaian vostés a saber), trocouse na banda sonora do seu propio funeral....

... Eu tiña un amigo (sempre foi alén da amizade: mentor, pai, profesor, guía, psicólogo, confesor, educador, músico, director, poeta, escritor....) co que compartía certa afeción polo compositor salzsburgués. Tamén compartía cervexas cando cadraba, nicotina case sempre, alguns gostos literarios, e ata coche en certas ocasions... pero iso eche outra historia...

A cuestión é que coñecín a este amigo moitísimo antes que ó señor W.Amadeus.... e a este último coñecíno gracias ó meu amigo. Coma tamén coñecín o gosto pola literatura (musical e da outra) pola historia (musical e da outra); o gosto pola música (das verbas e da outra: facéndoa, escoitándoa ou sinxelamente léndoa); pola vida e intención dos compositores ( non botan vostés de menos os textos nos programas de man da Banda?); polo cine; os cafés cos amigos (e amigas),...E por moitas outras cousas a través do seu esforzo impagábel na educación de xeracións de músicos (algúns debémoslle o noso pasado, presente e futuro); de moi variado público de tódalas idades (miña nai non soubo quenes eran Sibelius e Shostakovich ata que apareceron nos atrís da Banda, eu tampouco); dos mesmos pais e compañeiros de músicos (non sempre estudar música tivo o recoñecemento social dos últimos seis meses ).....

Sí, educación no senso mais amplo desta verba. No senso da formación global do individuo reflectida coma suma dos pequenos detalles diarios, nos que poñía toda a súa intención e coidado. Ó mesmo tempo que era plenamente conscente da súa influenza no desenrolo de cada músico, non só coma músico senón (o que é mais importante) coma persoa...

Evolucionar, medrar e aprender; iso foi o que fixemos coa nosa Banda músicos, público e director até o 17 de Maio...E cometer erros por suposto, o longo de case dez anos, pero iso é a maneira mais importante de aprender cousas importantes. Todo isto a través da música; en ocasións da súa música; en ocasións da dos grandes mestres; en ocasións da mais comercial e coñecida.(como era aquilo do heterodoxo quefacer dos seus músicos...?). E, case sempre, con mais imaxinación que medios. Contra vento e marea, ou se se quere ser menos retórico: contra institucións e sectores da opinión pública se era necesario.

Mozart estivo presente varias veces nos atrís da Banda. Os mais veteranos lembrarán a súa expresiva “Música Fúnebre Masónica”, ou o “Ave verum Corpus”, até a Banda desfilou (de vez en cando non nos queda mais remedio) ó ritmo dunha marcha que pertence a “Frauta Máxica” do compositor. Máxicas tamén as nosas frautas na primeira obra do disco, póstumo coma o Réquiem, da Banda Sinfónica Municipal de Ribadeo que fai pouco saiu a rúa.

Aínda que o “Réquiem” lle pertenza en espírito e concepción ó mestre Amadeus non chegou a reflectilo na partitura por enteiro.. A morte sorprendeuno con nocturnidade e mala intención, detendo a súa pluma nos primeiros compases da “Lacrimosa”... Foi un aluno seu, (Franz Xavier Süsmayer) quen rematou a obra do seu mestre, atinadamente en opinión da crítica, aínda que os nostálxicos pensemos que Mozart só hai un. Escoiten, escoiten a Lacrimosa, ese salouco desgarrador que nace case inaudíbel e remata nun berro de profunda dor....

O feito de que non rematara a súa obra alimenta a lenda do Réquiem. Hai un romanticismo profundo nesa idea do discípulo tomando o relevo do mestre (establezan a comparación que lles pete). Pero a realidade histórica érquese aquí en asasina sen piedade dese romanticismo implícito na idea. Xusto no intre no que descubrimos os motivos que levaron a Süsmayer a tomalo relevo... Estes foron somentes económicos. O Réquiem constituiu un encargo, dun conde apenado pola morte da súa dona, feito no seu momento a Mozart...(viva o materialismo histérico!, perdón, histórico)...

...O que se nos asemella certo e inevitable, é que xamáis chegaremos a coñecer a opinión do xove Mozart sobre a súa própria obra mestra...

...Fernando Rodríguez Raño foi trombón primeiro e solista da Banda Sinfónica Municipal de Ribadeo baixo a batuta de Hernán Naval, trombón terceiro con Mariano Rivas e actualmente toca o que pode ou lle deixan...

Mosquiñas no Indiano

Adxunto o artigo de Evaristo Lombardero que hoxe mesmo sae en La Comarca del Eo, a conto dos 'mosquitos' denunciados pola hostalería a Acisa e ó Concello, de este a Portos, de Portos ós madeiristas...

Ao fío do chegada masiva de mosquiñas, presuntamente a través do porto de Figueirúa, faremos algúns comentarios históricos e actuais.En primeiro lugar lembrar que a Ría de Ribadeo foi declarada Zona de Especial Protección de Aves o día 21 de Novembro de 1988 e como tal, por aplicación da lexislación vixente debera terse redactado un PORNA (Plan de ordenación dos recursos naturais), pero ningún grupo político no ámeto municipal, galego ou estatal prantexou nunca algunha proposta neste senso, como tampouco os deputados autonómicos, nen os representantes na deputación provincial. Nas recentes eleccións municipais o noso grupo prantexou a necesidade de iniciar xestións nese camiño, pero como é sabido non conquerimos representación na nova corporación.
A redacción de un PORNA levaría aparellado un proxecto económico (entre outros moitos temas) para as diferentes actividades na Ría de Ribadeo, entre elas o Porto Comercial de Figueirúa.
No ano 1991 iniciouse a construcción da escollera, pero non se redactou un Estudo de Impacto Ambiental, incumprindo a lexislación ca disculpa de que era “unha ampliación dun porto xa existente” e chamándolle ao porto deportivo “Puerto de Embarcaciones Menores", unha figura administrativa inexistente, porque a normativa de Impacto Ambiental obrigaba literalmente a realizar este estudo nos portos deportivos. Tampouco se fixo o Estudo de Dinámica Litoral que esixía a Lei de Costas e só o deputado de UG Domingo Merino apoiou unha reivindicación tan sinxela como o simple cumplimento da lexislación vixente. No Parlamento Galego e no concello de Ribadeo o BNG e o PP fixeron un tándem aplastante para que non saise adiante nengún prantexamento ou debate alternativo. Na propaganda daqueles tempos xogaba un papel destacado a mensaxe de que “xa non se iban necesitar mais dragados”, sen comentarios.
Nos anos seguintes a Plataforma Pola Defensa da Ria de Ribadeo mantivo unha certa actividade, que tamén coincidiu en varias ocasións ca AVV O Tesón. Con distintos motivos publicáronse artigos demandando un Plan Estratéxico para o Porto de Figueirúa e unha Estación de Transferencia e depósito de Mercadorías, pensando fundamentalmente na madeira, nalgúnha zona próxima ao porto e á estrada de circunvalación (en proxecto ou en obras). Folga suliñar que nengún grupo político municipal nen nengún deputado se fixo eco desta proposta nen cousa semellante. Anque recentemente o noso grupo volveuna a prantexar cara ás eleccións municipais.
No ano 2001, concretamente o 26 de Agosto, celebrouse unha manifestación en Ribadeo para protestar polo proxecto de recheo de 8000 metros cadrados na dársena do Porto de Figueirúa. Tampouco se fixo estudo de dinámica litoral e dado que no goberno municipal estaba o PP, algúns membros da oposición deixáronse caer pola manifestación sen dar outros apoios máis consistentes a nivel galego ou estatal. Fíxose o recheo e dúas naves mais. Ninguén prantexou o mais mínimo análise ou debate sobre os pros e contras destas actividades sen nengún tipo de rigor, sen proxectos estratéxicos, sen debates públicos e gastando os cartos tontamente. A Plataforma e o Tesón non puideron facer outras cousa que manifestarse unha vez máis.
Polo medio dragados na ría, deterioro medio ambiental, degradación económica, ensanchamento das cepas da ponte contravindo a lexislación de impacto e a resolución correspondente e silencio absoluto das autoridades e ribadenses distinguidos. En fin, xestión medioambiental nula e imaxen pésima cara ao gran evento do ano.
Evaristo Lombardero

31 fotos da ría e algún comentario

Coido que a ría de Ribadeo debe ser tamén beneficiaria (estou seguro de que si o é) de toda a propaganda que está xerando o traballo de 'Por Nuestro Faro'. A notar unha diferencia: sen un peso, o tirón é grande, mentras que Faros de España tirou de chequeira para promoción dun establecemento, non dunha zona ou unha illa.
Voltando ó tema, hoxe facía un día que algúns cualificarían de avesío. bo para aprezar outras facetas da ría, e máis en marea baixa. As fotos a continuación foron tomadas comezando a subir a marea (a marea non comeza a subir ó tempo en tódolos lugares da ría, senón que comeza pola boca e vai progresando cara ó interior, ó mesmo que ó baixar) dende o miradoiro de aves (km 376 da N-642) ata a curva sobre a praia dos bloques.

 Dende o observatorio de aves, cara Asturias. Marea ben baixa.

 Cara á embocadura da ría.

 Banco labrado na pedra en As Aceas.

 A enseada das Aceas, coa remodelación e canle do muíño de auga doce en primeiro plano.

 a canle para levar auga do rego.

 Os edificios dos dous muíños, branco, do rego, e en pedra, de mareas. Entre eles, a barreira para embalsar a auga á dereita da imaxe.

 Aspecto da enseada das Aceas. No centro dereita, a árbore usada moitas veces por Suso Peña. Cara a esquerda estaría o vello recheo.

 Charca en marea baixa no encoro de As Aceas.

 Vida á saída da auga do encoro: cangrexos entre as pedras.

 O foxo que deixa a auga na procura da ría.

 E a vida, tamén dentro da barreira: mexilóns.

 Vista xeral da parte interna da enseada.

 Acehgándonos a Ribadeo, Castropol e As Figueiras ó fondo, e a corta de eucaliptus para replantación de autóctonas, presente.

 Unha ría? Si, lonxe da beira... Vista cara ó interior da ría.

 En pouco tempo, isto non estará así: a replantación está en marcha.

 Ribadeo e as Figueiras, sen árbores no medio polo momento.

 O tesón da Vilavella.

 Un detalle cara a Ribadeo.

 Outra vista do tesón da Vilavella entre peiraos.

 A beira, limpa de vexetación.

 Tesón, enseada da Vilavella, Bloques coa escollera dos '90, Mirasol...

 Mirando un pouco ara arriba, tamén no Costal están amañando a terra.

 O fondo da enseada da Vilavella, co paseo de hai poucos anos.

 Enseada, paseo, Costal...

 Madeira a carón da auga (en chea!)

 Detalle: o embarcadoiro para as embarcacións que se agochan na antiga fábrica de alxinatos, saíndo do recheo efectuado hai décadas.

 Cara á saída da enseada.

 Saída da enseada da Vilavella cara á beira asturiana.

 Bloques e tesón da Vilavella.

Dende os Bloques á Veiga. Xa é patente que comezou a subir a marea.