Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta USC. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta USC. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20220328

Aprender para as posibilidades de paz

    O mérdores 30, ás oito da tarde, no Salón de Actos da Casa do Mar, Lourenzo Fernández Prieto datá unha charla con coloquio posterior aportando claves sobre a historia que levou á situación actual na Ucraína.

    Lourenzo Fernández Prieto, Tito, foi chamado pola Plataforma pola Paz de Ribadeo, grupo de xente que promove tamén as concentracións pola paz.

    Copio a entrada que lle corresponde na Galipedia, despois da nota enviada pola plataforma convocante:

A Plataforma de Ribadeo Pola Paz convoca unha charla debate con Lourenzo Fernandez Prieto o mércores, día 30 de marzo, as oito do serán na Casa do Mar. Lorenzo Fernandez Prieto é cadeiradego de Historia Contemporánea na Universidade de Santiago de Compostela e activista pola paz e as liberdades democráticas. O debate é aberto aos temas relacionados ca invasión rusa de Ucranía, as guerras no mundo, o risco de guerra nuclear, etc.
Asemade o xoves día 31 de Marzo as oito da tarde diante do concello celebrarase unha nova concentración veciñal, que será a quinta, contra a invasión de Ucranía polos exercitos rusos e a pola paz mundial.   

Lourenzo Fernández Prieto, nado en Vilagoíz (A Devesa, Ribadeo) o 28 de maio de 1961[Cómpre referencia], é un historiador galego. En 2021 foi elixido membro da Real Academia Galega[1].

Traxectoria

É catedrático de Historia Contemporánea da Universidade de Santiago de Compostela desde 2005. Foi secretario do IDEGA entre 1992 e 1995 e pertence ao seu Consello Científico. Elixido en varios períodos, desde 1986, membro do Claustro e da Xunta de Goberno da USC, así como do Consello Universitario de Galicia. Vicerreitor de relacións institucionais da USC entre 2007 e 2010. Na actualidade é director do departamento de Historia Contemporánea da universidade compostelá e membro do consello de administración da Editorial Galaxia. Colabora habitualmente en diversos medios de comunicación do país.

Especializado en Historia agraria e Historia do século XX, os seus ámbitos principais de traballo refiren á mudanza tecnolóxica, as mudanzas na sociedade rural contemporánea e a política da memoria.

Dirixe o Proxecto interuniversitario Nomes e Voces, dedicado á investigación da represión franquista en Galicia,[2] e o Grupo de historia agraria e política do mundo rural da USC (Histagra).[3]

A súa produción e actividade científica comprende máis dun cento de publicacións, así como o liderado de diversos proxectos e convenios de investigación. Ten participado en proxectos europeos dos programas STRIDE (mudanza tecnolóxica) e FAIR (propiedade comunal). No intervalo de 2005 a 2010 foi elixido vicepresidente da Sociedade Española de Historia Agraria.

Dende 1995, forma parte do General Board da rede europea ESTER (European School for Training in Economic and Social historical Research), responsábel da formación de estudantes de doutoramento.

En maio de 2010, concorreu con outros seis candidatos á reitoría da USC, proceso no que pasou á segunda volta.

Obra en galego

Ensaio

Obras colectivas

  • Vocabulario de historia, Universidade de Santiago de Compostela, 1994.
  • Actas do Congreso Internacional Poder Local, élites e cambio social na Galicia non urbana (1874-1936),Santiago de Compostela, 14-15 xuño 1996, Universidade de Santiago de Compostela, 1997.
  • Terra e Progreso. Historia Agraria da Galicia Contemporánea, Xerais, Vigo, 2000.
  • Os montes veciñais en man común: o patrimonio silente. Natureza, Economía, identidade e democracia na Galicia rural, Xerais, Vigo, 2006.
  • A gran historia de Galicia, La Voz de Galicia, 2007.
  • Historia das historias de Galicia, Xerais, Vigo, 2016.
  • 1936. O Estatuto esquecido, Guiverny, 2016.

Obra en castelán e inglés

Ensaio

Obras colectivas

Galardóns e recoñecementos

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas

20071016

Xornadas de debate sobre a Rede Natura

Remito ó blog algo que remato de recibir e que en certo xeito, complementa a entrada anterior.

Rede Natura A Debade

Días 26, 27 e 28 de outubro de 2007

Venres 26 de outubro de 2007.

17:00 h.: Inauguración exposición e visita guiada á mesma.

Reserva da Biosfera Terra do Miño. LIC Parga – Ladra – Támoga. O programa Life Natureza.

Dra. Dna. Laura Vázquez Janeiro

INLUDES – Diputación Provincial de Lugo

17:30 h.: Inauguración do curso.

18:00 h.: Acreditacións e entrega de materiais.

18:30 h.: 1ª Conferencia:

A Rede Natura 2000 en Galicia

D. Xosé Benito Reza Rodríguez

Director Xeral de Conservación da Naturaza. CMADS

19:25 h.: 2ª Conferencia:

A Importancia da Xea na Conservación da Naturaza.

Prof. Dr. D. Augusto Pérez – Alberti

Catedrático de Xeografía da USC

Sábado 27 de outubro de 2007.

10:00 h.: 3ª Conferencia:

Os Lugares de Importancia Comunitaria. Delimitación e Normas de Uso e Xestión.

Prof. Dr. D. Pablo Ramil Rego

Director do IBADER. Profesor Titular de Botánica (USC)

10:55 h.: 4ª Conferencia:

As Zonas de Especial Protección das Aves e a Importancia da Ornitofauna na Configuración da Rede Natura 2000.

Prof. Dr. D. Jesús Domínguez Conde.

Profesor Titular de Botánica (USC)

11:35 h.: Pausa.

12:00 h.: 5ª Conferencia:

Costa de Dexo, Historia dun Senlleiro Eapacio Natural

D. Carlos Vales

Director do CEIDA

16:30 h.: 6ª Conferencia:

O Meido Rural Galego; Novas Tendencias, Novos Retos.

Prof. Dr. D. Rafael Crecente Maseda

Profesor Titular de Enxeñería Agroforestal

17:30 – 19:30 h.: Táboa Redonda

Rede Natura A Debate

D. Carlos Vales (Director do CEIDA)

Dr. D. Pablo Ramil (Director do IBADER. Prof. Titular da USC)

D. Daniel Vispo (ADEGA)

Moderador: D. Manuel Valín (Xerente Fundación Comarcal A Mariña Central.

19:45 h.: Acto de Calusura e Entrega de Diplomas

Domingo 28 de outubro de 2007.

10:00 h.: Excursión pola Serra do Xistral.

Saída dende a Praza do Seminario Santa Catalina (Mondoñedo)

17:00 h.: Regreso a Mondoñedo.

Lugar de Celebración: Auditorio Municipal Pascual Veiga – Mondoñedo.

Matrícula gratuíta

Inscripción por orde de chegada da matrícula.

Información e Inscripción por correo ordinario, fax ou e-mail:

Excmo. Concello de Mondoñedo

Praza do Concello, 1

27740 Mondoñedo (Lugo)

Teléf. 982 52 40 03

Fax. 982 50 74 21

Fundación Comarcal A Mariña Central

Rúa Afonso VII, 31

27740 Mondoñedo (Lugo)

Telef. 982 52 40 37

Fax. 982 52 44 10

Dirección de e-mail: xornadas.arqueo@terra.es

REDE NATURA A DEBATE

Mondoñedo, 26, 27 e 28 de Outubro de 2007

Ficha de Inscripción:

Nome

Apelidos

DNI

Dirección

Poboación

CP

Provincia

Telef.

E-mail

¿Alumno universitario? –en caso afirmativo indicar Universidade e Carreira-

Ficha de inscripción para remitir a unha destas direccións ou n.º fax:

  1. Excmo. Concello de Mondoñedo

Praza do Concello, 1

27740 Mondoñedo (Lugo)

Teléf. 982 52 40 03

Fax. 982 50 74 21

  1. Fundación Comarcal A Mariña Central

Rúa Afonso VII, 31

27740 Mondoñedo (Lugo)

Telef. 982 52 40 37

Fax. 982 52 44 10

  1. Dirección de e-mail: xornadas.arqueo@terra.es

Remitir a esta última dirección de e-mail só os datos que se piden na ficha indicando en asunto: inscripción en curso red natura.

20231117

Celia Castro, sobresaínte cum laude

     Fágome eco dunha nota de prensa da USC, ó paso que felicito a Celia Castro:

Humanidades aborda nunha investigación a influencia da fotografía nalgúns pintores do século XIX

A tese de doutoramento desenvolvida pola ribadense Celia Castro Fernández baixo a dirección de Carmen Bermejo e Jesús Varela Zapata analiza a importancia da invención da fotografía e a súa repercusión na obra de Dionisio Fierros e Federico de Madrazo, entre outros autores da pintura moderna española

Celia Castro Fernández, entre Varela Zapata e Carmen Bermejo, na Facultade de Humanidades

A influencia e as repercusións que tivo a invención da fotografía noutras manifestacións artísticas, tal e como é a pintura, centra a investigación de doutoramento que acaba de presentar a catedrática de Historia da Arte na Escola de Artes e Superior de Deseño Ramón Falcón de Lugo Celia Castro Fernández na Facultade de Humanidades do Campus de Lugo baixo o título ‘A influencia da fotografía nalgúns pintores do século XIX: O círculo de Federico Madrazo’.

A investigación, impulsada pola tamén catedrática de Historia da Arte na USC Ana Goy Diz e co dirixida, tralo seu pasamento, por Carmen Bermejo Lorenzo, da Universidade de Oviedo, e Jesús Varela Zapata, da USC, aborda desde unha perspectiva comparativista e seguindo a metodoloxía dos Estudos Culturais, a importancia da invención da fotografía e os efectos que provocou a aparición desta na pintura española moderna.

Castro Fernández afonda nas súas pescudas no estudo e na análise da obra pictórica de diversos autores, entre os que se atopan Dionisio Fierros e Federico de Madrazo, ademais de mergullarse na obra de diversos fotógrafos madrileños do século XIX.

Unha das múltiples contribucións que achega a investigación de doutoramento desenvolvida por Celia Castro Fernández atinxe á recuperación e á análise de material até o momento inédito, tal como corresponde ás chamadas ‘cartes de visite’ (tarxetas de visita), procedentes ou pertencentes a diversos coleccionistas privados.

Tribunal de tese e cualificación

A catedrática de Historia da Arte na Universidade de Oviedo, Ana Fernández García, presidiu o tribunal encargado de avaliar esta investigación de doutoramento, un comité do que tamén formaron parte o catedrático da Universidade de Santiago Juan M. Monterroso Montero, e o profesor da Universidade de León Iván Rega Castro. Os membros do tribunal acordaron por unanimidade outorgar a esta tese a máxima cualificación académica de sobresaínte cum laude.

 

Celia Castro Fernández, entre Varela Zapata e Carmen Bermejo, na Facultade de Humanidades



20140430

Ribadeo a Debate. Visións de Ribadeo

1.Hoxe hai un debate entre políticos. Na Casa das Letras, ás 20:30
Participarán:
* Jesús López Penabad, é enxeñeiro técnico forestal. Actualmente é presidente do PP de Ribadeo e coordinador sectorial de turismo na executiva provincial do PP de Lugo.
* José Ramón Val (PSOE), licenciado en Ciencias Políticas pola USC, foi delegado provincial de Pesca na Xunta de Galicia. Foi tamén deputado na corporación provincial de Lugo, onde dirixiu a área de Economía do Coñecemento, Emprendedores e Innovación. Na actualidade desempeña o cargo de voceiro do grupo municipal socialista no concello de Foz e tamén é deputado no Pazo do Hórreo, onde é voceiro de Pesca.
* Olalla Rodil Fernández (BNG): licenciada en Publicidade pola UVI. Xornalista e especialista en estudos internacionais. Redactora do xornal Sermos Galiza.
* Paulo Carlos López (CxG), licenciado en Xornalismo e en Ciencias Políticas e da Administración pola USC. É membro do grupo de investigación CIDECOM da USC sobre cidadanía e comunicación. Colabora co Grupo El Correo Gallego e coa revista Tempos Novos.
... por un un inconvinte de última hora, non estará o participante de AGE.
2.O Tesón liberou onte unha nota de prensa para dar a nova do ciclo 'Ribadeo a Debate. Visións de Ribadeo', comezando o próximo sábado 10, con participantes de primeira fila e pretendendo discutir sobre o Ribadeo que vemos e que queremos:

AVV O Tesón
Nota de prensa 20140429
-
Ciclo de charlas de primavera Ribadeo a Debate. Visións de Ribadeo.

Unha vez máis, a AVV O Tesón presenta un ciclo de charlas para provocar o debate sobre Ribadeo. Neste caso, para desenvolver no mes de maio,o ciclo leva como título xenérico “Ribadeo a debate. Visións de Ribadeo”. Con el preténdese que catro ribadenses con ampla visión sobre o noso entorno, tanto da vila de Ribadeo como do entorno ría ou do conxunto da comarca, podan falar libremente dando a súa visión e propiciando un debate en torno ós seus puntos de vista.
En tódolos casos trátase de persoas que dalgún xeito son consideradas en Ribadeo como un referente, ben polos seus escritos, a súa vivencia ou por ambos, e que comparten unha querencia forte por Ribadeo, cada un ó seu estilo.
As charlas constarán dunha primeira parte, expositiva a cargo do conferenciante, e unha segunda, na que se tratará o debate sobre as ideas e feitos expostos relacionados co noso pobo. Desenvolveránse no Salón de actos da Casa do Mar, comezando ás 20:00 horas. A entrada será libre e gratuita ata esgotar localidades.
Como resume do ciclo, Podemos tomar:
-10 maio, sábado, Xosé Carlos Rodríguez Rañón: Ribadeo visto desde fóra por un de dentro.
-16 maio, venres, Chemi Lombardero Rico: Ribadeo; un porto, un hinterland, dúas comunidades.
-23 maio, venres, Víctor Moro Rodríguez: Ribadeo
-30 maio, venres, José Ramón Rodríguez-Sabugo Fernández: La evolución de Ribadeo desde mi llegada
Previamente a cada unha das charlas darase información máis concreta relacionada con ela.

20100111

Sobre corrupción. Frases lidas

Escolma de frases de Tempos novos, nun debate con participación de Xaime Subiela (moderador); Rafael Martínez Castro, profesor de Filosofía na USC; María Bastida, profesora de Empresas na USC e membro do Consello de Administración da CRTVG; Antonio López, conselleiro maior do Consello de Contas de Galicia; e Xosé Manuel Sabucedo, profesor de psicoloxía social da USC.
"O suxeito da corrupción non son os políticos nin os empresarios. É a cidadanía. É a cidadanía a que reclama, vota, apoia e quere políticos que teñen prezo accesible, porque non confía nin confiou nunca na norma. Canto máis nos acerquemos á administación municipal ou autonómica, o problema agrávase".
"Se a corrupción sae gratis, seguirase cometendo"
"Din que distintos pensadores (...) que a peor corrupción é a da élite dominante, a do creador do opinión. Porque eses creadores de opinión transmiten a sensación de que o que non é corrupto é parvo"
"A estratexia para superar os niveis de corrupción sería que esta non compensara, que compensara a norma"
"O problema deste e doutros países non son as normas senón o seu cumprimento"
"Unha das posibles solucións fronte a corrupción é a transparencia"
"En última instancia o auténtico control é a sanción social"
"O cidadán que fai a súa declaración de impostos correctamente pode ter unha razoable satisfacción moral, que se traduza en que se converta nun cidadán máis esixente con respecto ao que se paga con eses impostos"
"(...) coido necesario identificar e polo tanto denunciar como prácticas corruptas moitos comportamentos que até o de agora na poboación se teñen como habituais"
"Hai unha cesión da soberanía das decisións a gobernos que están no oculto, que se expresan como xestión dos intereses de grandes corporacións, lobbies e grupos de presión"
"(...) non vale a moral do vespino, non pode haber unha serie de cidadáns que, dotándose de determinados vehículos, poidan transixir todas as normas do código da circulación"
"Pensar que a corrupción non ten saída paréceme preocupante porque entra no xogo dos corruptores. Os corruptores están interesados en dicir que o público non funciona"

20160705

Ribadeo Indiano 2017

Xa saiu. Xa podes engaiolarte coa recreación indiana de Ribadeo, procurada por Fernando Suárez para a promoción indiana de 2017. Porque é o alcalde o que abre as curtas historias que foron colgadas onte na rede e que serán moi vistas en Ribadeo e alén.
O vídeo é un éxito sen paliativos: en 18 horas despois de colgado no Facebook xa ten 10000 visualizacións, pon o contador, así como 444 compartidas. Mais para animar a que a xente veña este ano, esta fin de semana, coido que é tardío. Quedará aí para futuras edicións. E para as eleccións, que a promoción pode ser multiuso e a imaxe do alcalde a cabalo, abrindo o tempo da paisaxe da ría en longo e solitario monólogo pode dar moito de si, e se se usa para portada do vídeo, máis. Tamén máis que o saír de secundario en 'Os mortos van ás présas', que no seu momento fixo algo pola imaxe do rexedor. Non se pode negar que ó alcalde gústalle a interpretación. E, despois de todo, naceu na emigración.
... E veñen de novo os indianos. Repasaba eu un artigo de José Mª Rodríguez lembrando que máis aló da festa hai moito que a festa non deixa ver, e non só ó estilo das árbores que non deixan ver o bosque. Moitas, moitas cousas que a festa non ve.
Máis a creación da festa xa foi un éxito que a todas luces se repetirá este ano. E a xente divírtese, ven a moreas, e quedan cartos no pobo... que é o que se procuraba con ela.
--
Por certo, o programa deste ano (2016):
Programa Ribadeo Indiano 2016
Venres 8 de xullo
18.00h. No Teatro desta vila, PROXECCIÓN DA GRAN PELÍCULA-DOCUMENTAL “A legacy of smoke” (Un legado de fume) dirixida polos afamados James D. Fernández e Luis Argeo.
A continuación, entretido COLOQUIO cos directores e descendentes de españois emigrados aos Estados Unidos, Anthony Carreño e Laura Goyanes, así como co ilustre John Rañón, descendente de emigrados a Tampa (Florida), saídos da Devesa.
20.15h. Dende o Teatro desta vila, animado percorrido musical ata o PORTO DE PORCILLÁN acompañado do reputado grupo de música Cuarteto Tradicional Illa Pancha.
20.30h. No histórico peirao de Porcillán, A CHEGADA DOS INDIANOS. Animación teatral a cargo das admiradas actrices e distinguidos actores do Grupo de Tetro de Ribadeo.
21.00h. SUBIDA DENDE O PORTO con recreación musical a cargo dos grupos Versiones al paso e Son de Puerto Rico, nas emblemáticas escaleiras de Martínez, no fermoso recuncho do Patín e na célebre Fonte dos Catro Canos.
21.30h. No quiosco da Música desta vila, lerá o PREGÓN Dona Panchita, amante dos libros e da música, chegada de ultramar para departir co noso ilustre ribadense Don Pancho.
22.00h. No quiosco da Música do fermoso parque de San Francisco GRAN CONCERTO MUSICAL da Banda de Música Municipal de Ribadeo.
22.30h. GRAN PASEO. Amenizado e comentado polo ilustre fillo de Ribadeo D. Xosé María Alonso de Trelles, o noso querido Viejo Pancho, que no presente verán de 1906 hónranos coa súa presenza para folgar durante un período de tempo na vila, recén chegado dos pagos da República Oriental do Uruguai. (*)
(*) As señoras e señores que desexen tomar parte neste Gran Paseo deberán realizar reserva previa.
23.00h. VERSIONES AL PASO. Ameno percorrido musical polas melodías americanas no Quiosco da Música desta vila.
Ao longo de todo este día cheo de marabillosas experiencias, a bon seguro que desexaremos cumplimentarnos nas nosas afamadas casas de comidas e bebidas.
Sábado 9 de xullo
11.00h. GRAN MERCADO DE PRODUTOS DE ULTRAMAR E INDIANOS. No barrio de San Roque desta vila, abrirá á concorrencia a dita hora.
11.30h. Na histórica praciña de Abaixo, apertura do RECUNCHO DA ARTE, con demostración e exposición de pintura para deleite dos transeúntes.
12.00h. Na buliciosa Praza de Abastos desta vila, exposición de COCHES CLÁSICOS: o progreso tecnolóxico feito beleza.
12.00h. GRAN PASEO polo Ribadeo Indiano. Amenizado por unha visitante misteriosa que vén ata estas terras na procura das raíces dos seus fillos. (*)
(*) As señoras e señores que desexen tomar parte deste Gran Paseo deberán realizar reserva previa.
12.00h. Na tradicional Praciña de Abaixo. ACTUACIÓN MUSICAL a cargo do popular grupo Los Nostálgicos.
12.30h. Na entrañable praciña de San Roque, para os pícaros e pícaras desta vila, MINIXINCANA. Previa reserva**
12.30h. No Teatro desta vila. CHARLA CONFERENCIA: “Os haigas dos Indianos”. Disertación a cargo de Don Ramón Roca Maseda, patrono da fundación cultural do RACE. Introduce o acto Don Eduardo Gutiérrez Fernández, ilustre profesor e historiador local do moi nobre concello de Ribadeo.
13.00h. PASARRÚAS a cargo do popular grupo de mariachis Hispanoamérica.
13.30h. No emblemático barrio de San Roque. ACTUACIÓN MUSICAL a cargo da prestixiosa Orquestra A Gramola.
17.00h. Divertida e emocionante XINCANA. As mozas e mozos que desexen tomar parte na mesma deberán realizar a súa reserva previamente.
17.00h. PASARRÚAS a cargo da divertida charanga Santacompaña.
17.30h. De novo en San Roque, DEGUSTACIÓN DE CÓCTELES por cortesía do antiquísimo Ron Arehucas: a historia feita aroma percorrendo o seu padal.
17.30h. No vello parque de Indianos. I GRAN ABERTO DE QUIMBUMBIA (Billarda) do Ribadeo Indiano.
17.30h. GRAN PASEO polo Ribadeo Indiano. De novo amenizado pola nosa visitante misteriosa. (*)
(*) As señoras e señores que desexen tomar parte neste Gran Paseo deberán realizar reserva previa.
18.00h. INSTRUTIVO TALLER DE BAILE DE SALSA CUBANA. No fermosísimo Cantón dos Moreno desta vila, a cargo de Don Miguel David Herrera Lage, prestixioso profesor de baile latino da universidade compostelana.
19.00h. No Teatro da vila. CHARLA E COLOQUIO. “A noventa millas: circuítos migratorios dos galegos en Cuba e os Estados Unidos”.
Moderará esta interesante charla:
·         Dona Pilar Cagiao. Profesora Titular de Historia de América pola USC. Membro da Comisión Técnica do Arquivo da Emigración Galega do CCG.
Instruirannos cos seus reputados coñecementos e ponderadas opinións:
·         Don Ramón Villares. Catedrático de Historia de América pola USC. Presidente do Consello da Cultura Galega.
·         Don Vicente Peña. Profesor Titular de Teoría e Historia da Educación pola USC. Membro da Comisión Técnica do Arquivo da Emigración Galega do CCG.
·         Don James Fernández. Catedrático de Literatura e Cultura Españolas pola New York University.
·         Dona Rosario Márquez. Profesora Titular de Historia de América pola Universidade de Huelva.
·         Don Pablo Rodríguez Vivín. Libreiro ribadense e estudoso da época Indiana.
20.30h. XXII FESTIVAL DE HABANERAS E MÚSICA HISPANOAMERICANA RÍA DE RIBADEO. Amenizado pola afamada Coral Voces Amigas de Medina del campo (Valladolid), pola distinguida Coral San Agustín de Guadalix (Madrid) e pola prestixiosa Coral Polifónica de Ribadeo. No indiano barrio de San Roque desta vila.
23.00h. GRAN VERBENA TRADICIONAL. No quiosco da Música do parque de San Francisco, amenizado polos afamados grupos Folkgazais e Son de Cuba.
Ao longo de toda esta intensa xornada a bon seguro que nos cumplimentaremos nas nosas concorridas e coñecidísimas casas de comidas e bebidas.
Domingo 10 de xullo
10.00h. GRAN MERCADO DA HORTA. Na Praza de Abastos desta vila, exposición e venta dos deliciosos produtos da horta ribadense.
11.00h. PASARRÚAS pola vila, a cargo da célebre Asociación Amigos da Gaita.
12.00h. GRAN PASEO polo Ribadeo Indiano. Unha vez máis amenizado pola nosa misteriosa viaxeira. (*)
(*) As señoras e señores que desexen tomar parte deste Gran Paseo deberán realizar reserva previa.
13.00h. GRAN CONCERTO MUSICAL, no Quiosco da Música desta vila, a cargo da prezada Banda de Música Municipal de Ribadeo.
17.00h. GRAN PASEO polo pioneiro e innovador Centro de formación e experimentación agroforestal Pedro Murias, acompañado polo ilustre profesor e historiador local ribadense Don Eduardo Gutiérrez. (*)
(*) As señoras e señores que desexen tomar parte deste Gran Paseo deberán realizar reserva previa.
19.00h. Na prestixiosa Escola de Rinlo. EXCEPCIONAL ESTREA MUSICAL do Coro da Mariña.
20.30h. No Círculo Habanero da nosa querida parroquia da Devesa. PROXECCIÓN DA PELÍCULA-DOCUMENTAL “A legacy of smoke” (Un legado de fume) dirixida por James D. Fernández e Luis Argeo. Estará presente no acto John Rañón, fillo de Ángel Rañón, natural da Devesa, emigrado a Tampa (Florida) e un dos protagonistas da película.
21.30h. No Círculo Habanero da Devesa VERBENA DE TARDE a cargo do excelente grupo musical Son de Ley.
Un día máis, e tras emocionantes experiencias, a bon seguro que nos cumplimentaremos nas nosas concorridas e coñecidísimas casas de comidas e bebidas.

--
Máis sobre o Ribadeo indiano, xa publicado:
 Ribadeo indiano 2014:
Augurando éxito
Éxito!
Ribadeo indiano 2015:
Programa
Crónica do Ribadeo indianizado
Cara e cruz da festa


20240114

"TODOS QUEREMOS MÁS". José Mª Rodríguez Díaz (2010)

    A economía do concello é un dos temas recurrentes de José María. Mais, hai moito que retrucarlle?

Sábado, 08 de mayo de 2010

"TODOS QUEREMOS MÁS"

Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:00

Cuando la mayoría de la sociedad española sufre las consecuencias de la grave depresión económica que padecemos, tratando de no perder el trabajo y de poder subsistir para salir adelante, cuando cinco millones de parados se encuentran dependiendo de un pequeño subsidio para alimentar a sus familias y sin esperanza inmediata de volver a la vida laboral, cuando muchos empresarios hacen balance diario para ver si su negocio es capaz de aguantar un día más el temporal o tiene que disponerse a cerrar, los funcionarios del concejo de Ribadeo siguen empeñados, una vez más, en subir escalones en sus demandas salariales, sin importarles el balance de resultados de la empresa en que trabajan, ni el escándalo y el desprecio que representa su actitud para los vecinos asalariados o en paro y para los contribuyentes de Ribadeo.

Como si nada pasara, siguen reclamando impertérritos más subidas salariales con la excusa de una discriminación, que si bien es verdad que puede existir, no debe reparase con subidas salariales lineales sino, al contrario, bajando las excesivas y escandalosas percepciones de que disfrutan algunos. Acostumbrados durante años a manipular a alcaldes sin carácter ni celo por el concejo, que cedieron siempre a sus excesivas pretensiones para poder ejercer más cómodamente su responsabilidad y alcanzar así sus aspiraciones políticas, no dudan ahora en abusar de su posición privilegiada para obligar al alcalde actual a pasar por el aro de sus pretensiones y sin tomar conciencia de la situación en la que estamos metidos y sin sentirse solidarios con los demás trabajadores. Fue con esa actitud como lograron sacar adelante los últimos convenios salariales, verdaderos emporios de privilegios económicos, gratuitamente cedidos por el alcalde responsable de turno.

Por la parte alícuota que me corresponde, como copropietario de esa empresa que es el concejo, comparto y alabo la actitud del alcalde de no ceder a la pretenciosa propuesta del escandaloso convenio que los funcionarios pretenden sacar adelante. Para bajada de pantalones ya tuvimos bastante con la del ex alcalde, Sr. Pérez Vacas, que no tuvo ningún problema en firmar el convenio anterior, cediendo en todo a sus pretensiones.

En vista de la actitud de los trabajadores, que el alcalde calificó muy acertadamente de indecente, parece que este se propone aplicarles la Ley de Presupuestos del Estado que prevé una subida salarial del 0,3%. ¿Y por qué no una congelación salarial, sujeta a revisión dependiendo de la eficiencia y eficacia con la que desempeñen su cometido? Porque, aunque la mayoría ejercen su cometido de forma ejemplar, algunos, según mi criterio y el de muchos vecinos, no pasan el examen de ingreso en cuanto a eficacia y trato respetuoso con los usuarios que a ellos acuden.

Aunque en una cosa, sí, creo que tienen razón los sindicatos, si sus quejas son ciertas. En exigirle al alcalde que se mejore la Relación de Puestos de Trabajo propuesta por la USC, valorando adecuadamente, tanto los puestos de trabajo, como las funciones que desempeñan los empleados, de acuerdo con la categoría y necesidades de nuestro concejo y no utilizar dicha Propuesta para meter a sus amigos por la puerta de atrás. Sólo una cosa les faltó añadir a los sindicatos en sus protestas: que los sueldos se ajusten al trabajo que desempeñan y al sentido común. Algo que se nota de falta en la excesivamente optimista Propuesta de la RPT de la USC.

El concejo de Ribadeo tiene que cambiar de andadura. Es necesaria una nueva planificación objetiva, más restrictiva, que contemple la situación económica actual del concejo, la eliminación de numerosas funciones duplicadas e innecesarias que ejerce y la realidad social de la gente a la que sirve y gobierna. En vez del nuevo alcalde que los sindicatos esperan, al estilo del Sr. Pérez Vacas, para alcanzar sus nunca satisfechas aspiraciones, hace falta un alcalde con carácter de mando que sepa representar los intereses empresariales y poner a cada uno en su sitio, sin concesiones a las ambiciones y manejos de quienes pretenden convertirlo en objeto de sus ambiciones. Un alcalde con capacidad para poder exigir a los trabajadores un servicio eficaz y correcto con los usuarios y capaz de aplicar una congelación salarial cuando la necesidad lo exija. Porque la percepción que los sindicatos tienen de este problema desde dentro no siempre coincide con la opinión que se respira en la calle.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20230123

Ribadenses destacados: ENRIQUE SUÁREZ COUTO. Lourenzo Fernández Prieto

    Unha nova biografía de Ribadenses Destacados: Enrique Suárez Couto, por Lourenzo Fernández Prieto.

Enrique Suárez Couto (Matanzas, Cuba,1881-Ribadeo, 1923)  
Agrónomo e director da Granxa-Escola Pedro Murias


Lourenzo Fernández Prieto

Catedrático de Historia Contemporánea. Histagra. USC.

    Enrique Suárez Couto na súa corta pero intensa vida foi, entre outras cousas, o primeiro director da Granxa Escola Pedro Murias. Era fillo de Juan Suárez Casas, médico e zootecnista preocupado pola mellora agropecuaria e irmán de Carlos e Amando Suárez Couto. Casou con Panchita Acevedo, filla dun rico e influinte habanero devesán e foi pai de Juan Suárez Acevedo, historiador e docente formado na Institución Libre de Enseñanza. Despois de mariño mercante, Enrique fíxose enxeñeiro agrónomo, daquela unha nova profesión para a que seguiu estudos en Bélxica, Alemania e máis no Instituto Agrícola catalán de S. Isidro. Como todos os técnicos agrarios galegos da época que non foron estritamente autodidactos houbo de procurar a súa formación no estranxeiro, en ausencia de estudos de agronomía en Galicia e, en xeral na España húmida e atlántica, agás o País Vasco.

Monólito para dar o nome dos Suárez Couto a unha vía en Ribadeo.

    Sabemos, por referencias indirectas de prensa do seu labor ao cargo dunha explotación modelo que funcionaba como granxa experimental da Sociedade de Agricultores en Meira en 1910. En 1918, asume o posto de director da Granxa modelo experimental recén construída na parroquia de Vilaframil, perto do Alto dos pinos, concebida e fundada por Pedro Murias, importante empresario e propietario cubano, nado en San Xillao dos Carballos -a carón do empalme de Rinlo-, como granxa modelo para a antiga parroquia da Devesa, antes da súa partición en tres en 1904.
    Persoa de ideoloxía liberal e posicións laicistas que o levaron a unha estreita relación coa Institución Libre de Enseñanza, estivo na dirección da Granxa até 1923, ano en que finou. A súa elección como responsable da institución eran congruente coa súa formación e experiencia, co sentido da Granxa e máis coa súa posición e a da súa familia na bisbarra. Na institución coincidiu brevemente con Gregorio Sanz, formado no Instituto Escola e contratado en 1922 para dar pulo a compoñente educativa e formativa do centro. O seu prematuro falecemento, con só corenta e dous anos, deu paso a un período de interinidade na dirección da Granxa que pasou a ser dirixida por Ramón Blanco, quen axiña pasaría a ser enxeñeiro da Sección Agronómica de Lugo e en 1945 Catedrático de Botánica da Escola de enxeñeiros de Madrid.

    Os traballos na Granxa Agrícola Pedro Murias

    Suárez Couto foi un activo e precoz experimentador agropecuario en sintonía cos degoiros modernistas da época. Dende que o padroado da Granxa Agrícola Pedro Murias encomendoulle a dirección do novo centro, Enrique ocupouse tanto da Escola de Capacitación asociada ao mesmo como da converter a Granxa nun centro de innovación técnica coherente co carácter asignado polo fundador.

A Granxa Escola Pedro Murias nos primeiros anos. Foto tomada da exposición conmemorativa.

    Coma Gallástegui, Hernández Robredo ou Rof Codina, tamén Suárez Couto entendía que os técnicos debían acometer un labor que interaccionara coas prácticas labregas nun sentido innovador e así o materializa na Granxa, tanto na mellora dos sistemas de cultivo como nos procedementos de cría gandeira, co fin de orientar a produción pecuaria cara ao que el prevía era o futuro da gandeiría galega: a produción leiteira. Entendía que alén do engorde dos xatos para carne, que era a opción consolidada e remuneradora naquela altura, a orientación leiteira era a mellor opción de futuro para abastecer unha nova e crecente demanda urbana, nun tempo en que o consumo de leite abríase camiño por recomendación médica.

    Nese camiño, programa a instalación dunha industria de manteiga fermentada e outra de queixos, ao tempo que fomentaba o asociacionismo agrario que estaba a estenderse na bisbarra como en toda Galicia dende dúas décadas antes. Na procura deste cambio leiteiro elaborou un proxecto que tiña como obxectivo a mellora do gando vacún na súa aptitude leiteira, un gando que na súa opinión amosaba unha total “ausencia de caracteres específicos de la raza motivado por los continuos mestizajes mal dirigidos”, segundo o anteproxecto de mellora do centro de 1916. Nos debates sobre cruzamento fronte a selección para a rexeneración da raza galega de vacún, por considerar que non existía gando de raza pura, Enrique Suárez Couto era partidario do cruzamento “continuo”, a partires da importación de sementais, para cruzalos primeiro coas femias da raza local e posteriormente cos mestizos. Desbota porén a opción dunha importación masiva de femias de raza mellorada tanto polo alto custe como por que obrigaría a un intenso desenvolvemento de cultivos pecuarios que o agro non estaba en condicións de asumir de súpeto.

Grupo de alumnos da Granxa Escola. Foto collida en http://culturagalega.gal/albumdaciencia/detalle.php?id=385.
    O director da Granxa tomou pois partido no debate que desde finais do século XIX se viña mantendo en relación coa elección do procedemento máis pertinente para a mellora do gando vacún galego, como consecuencia da crise de exportación do gando a Inglaterra no marco da crise agraria finisecular. Na posición do agrónomo ribadense fica meridiana a vontade de crear unha raza de vacas do país que recollese ás xa existentes. Estamos no tempo de definición do que logo se coñecería como raza rubia galega.

    A preocupación que Suárez Couto tiña polos cultivos era subsidiaria do proxecto para a gandería, partillando a mesma lóxica que guiaba o manexo agrario das casas labregas dende o proceso de intensificación do século XVIII, ligado á incorporación das plantas americanas. Un policultivo agrario de complexas rotacións interanuais que garantían unha agricultura intensiva capaz de alimentar unha poboación en aumento e unha numerosa cabana de orientación comercial constituída principalmente por bovino e porcino. Mandaban os límites ambientais, as condicións produtivas vinculadas ao mercado e a lóxicas reprodutivas da casa labrega. En coherencia cos marcos socioambientais da produción, o interese de Suárez Couto centrábase na mellora da cabana gandeira a través da súa alimentación e nesa liña experimentou con forraxes na procura do desenvolvemento das súas capacidades para manter un maior número de cabezas. O outro seu interese, en coherencia coas necesidades de fertilización nas que se baseaba o complexo policultivo e gandeiro, era obter a prezos máis baixos os adubos, especialmente fosfatados que empezaban a usarse como complemento do esterco naquela altura. Asunto no que enlazaba ben coas sociedades agrarias locais.
    No seu labor experimental, Suárez Couto estableceu un réxime de cultivos que dividía a finca da Granxa en dúas partes, unha para prados e outra para produtos de consumo. Neste período do século XX no agro galego produciuse un descenso do cultivo de cereais panificables en beneficio dos cultivos forraxeiros, en especial do millo-forraxeiro, especie coa que se ensaia na Granxa Pedro Murias, igual que na Misión Biolóxica ou na Granxa Experimental da Coruña. Os ensaios estaban orientados a aclimatar as diferentes variedades ás condicións locais, a atopar as máis axeitadas e a sistematizar o método de labranza máis conveniente, combinando amais o uso de diferentes tipos de adubos. Na súa preocupación polas forraxes, unha das teimas de Suárez Couto como director da Granxa foi a extensión da remolacha forraxeira e de novas castes de pataca. En 1922 a Granxa empezou coa experimentación do cultivo da remolacha forraxeira, ensaiando con tres variedades: Etoile du Nord, Rouge du Soissonnais e Imperator. Tamén experimentou con cultivos pratenses, dedicando unha parte do campo de demostración ao ensaio con trevo violeta e asociando noutra esa planta con raigrás inglés e amais probando o centeo como planta de abrigo na rotación.
    Baixo a súa iniciativa, pero despois de el finar, celebrouse na Granxa o primeiro concurso de vacas leiteiras que se coñece en Galicia no ano 1924, aplicando xa os criterios de rendemento lácteo que logo popularizaría Gallástegui na Misión Biolóxica. Aquel primeiro concurso pode considerarse todo un fito na medida en que constitúe un punto de inflexión no camiño dunha especialización leiteira que marcarían a segunda parte do século XX a dirección principal do agro galego e que chega ata hoxe. Durante oito días as reses presentadas ao Concurso estiveron nas cortes da Granxa sometidas a análises diarias de produción e calidade, substituíndo así o procedemento de medir os animais que adoitaba empregarse nos concursos ao uso.
    En 1926, en resposta a unha críticas de Ventura Alvarado que se pregunta no xornal católico coruñés El Ideal Gallego “¿Está bien orientada la Fundación Pedro Murias?” (18-12-1925) o director da Granxa Pedro Murias naquela altura, o enxeñeiro, Francisco Roig Ballesteros, escribe no diario portelista e republicano vigués El Pueblo Gallego (21-01-1926) un artigo titulado “La orientación de la Granja Pedro Murias de Ribadeo” no que fai referencia ao labor do seu predecesor Suárez Couto:
    “Yo no entiendo la agricultura el solo cultivo de la tierra, sino la explotación de esta con todas sus naturales consecuencias. No se alarme pues, por la orientación impresa a la escuela agrícola Pedro Murias, porque bien claramente tiende a ser como dice “agropecuaria láctea, aunque no sea la palabra del todo un modelo. Seguramente el señor Alvarado ignora que ya se está construido un magnífico establo para ganado lechero, que ya fue inaugurado con motivo del interesantísimo concurso de vacas lecheras de junio de 1924. Desconoce también que existe desde los primeros momentos un pabellón construido “ad hoc” para industrias lácteas, proyectado y edificado por el primer directo de esta Escuela Don Enrique Suárez Couto, especialista distinguidísimo en industrias de la leche. Por ello, … esta orientación está marcada desde los comienzos perfectamente definida y solo se comprende que el señor Alvarado clame por ella, desconociendo los datos que apunto”.   
    A morte temperá de Enrique Suárez Couto, cando contaba corenta e dous anos, e a falta de publicacións, pouco máis que algúns manuscritos e unhas poucas notas en Galicia Agrícola, desfiguran a importancia que tivo como técnico e o carácter innovador das súas propostas de futuro.

Os terreos da granxa, na actualidade. Vista Sigpac.


    Bibliografía:

    CABANA IGLESIA, A., (2006b): O labor de experimentación e divulgación agronómica da Granxa da Devesa (1916-1936), Recursos Rurais, 1, 2: 67-74.

    FERNÁNDEZ PRIETO, L. (1992): Labregos con ciencia. Estado, sociedade e innovación tecnolóxica na agricultura galega, 1850-1939, Vigo: Xerais.

    OTERO, Telmo (2022): A transformación da agricultura galega no camiño da especialización leiteira: ruptura coa innovación labrega, industria láctea e modernización (1900-1980). Tese de Doutoramento en preparación, Programa de Historia Contemporánea. USC.

20151029

O Gran irmán, cada vez máis cerca

Coido que na tele están a poñer a edición XXL de Gran irmán. O morbo é así.
O que se está a propoñer estes días en Viveiro (e cando vexas as barbas do teu veciño cortar...) comparte nome e orientación de vixiancia, pero é outra cousa: pásase da vixiancia limitada no tempo e voluntaria a cambio de prestacións en televisión á vixiancia continuada con cámaras na rúa a todo o que use o espazo público, ó estilo do 'gran irmán' ideado por George Orwel.
Din  que nunha enquisa primaveral, máis das 3/4 partes das persoas coincidirion en que sería unha vila máis segura con cámaras de seguridade. Será que o pensan, aínda que non sei como era a proposta da enquisa, nin o deseño da poboación enquisada.
De pronto, en xuntanza mantida onte, advírtese que non será así, que non será un 'gran irmán'. Na xuntanza participaron unha empresa de seguridade que comezará a encargarse do tema, os empresarios (a función para a que é ideada é para a protección dos comercios), responsables políticos e xefes policiais. Entendo que a poboación de Viveiro está constituída por veciños, pero por ese concepto non había representación, e a referencia ó gran irmán era para os veciños.
Na xuntanza tamén se dixo, parece ser, que Viveiro era un pobo seguro, pero aínda así, que as cámaras disuadirán ós ladróns. A instalación está prevista en 7 lugares, o que implica como mínimo, outras tantas cámaras, para as que se espera subvención, claro.
Cámara de seguridade. autor:Rama. lic. CeCILL
Hoxe, con medios, é doado facer unha vixiancia intensiva. Cámaras fixas, pero tamén drones (polo momento non é o normal por estas terras). E, que evitan? Se a xente ve invadida a súa intimidade e non fai a vida normal, é un perxuízo de entrada tan grande como a intrusión de cando en vez para roubar. Se non varía a súa vida normal, os ladróns cambiarán as súas pautas e o que servirá será para controlar a vida da xente. Poderá evitarse sempre algunha cousa, e dará oportunidade a outras. En Ribadeo, hai poucos meses, nmun edificio no que os veciños están vixiados nas súas entradas e saídas, pois conta con catro cámaras cenitais na rúa instaladas por unha entidade bancaria, houbo un par de roubos no mesmo día, e logrouse identificar ós veciños que entraban e saían, pero non ó ladrón. Referente ó servizo desas mesmas cámaras poderiamos seguir a falar sobre o que permiten facer, pero entendo que a cousa está clara: as cámaras póñense co pretexto da seguridade, e o seu uso implica unha seguridade cando menos, sesgada, e un control para quen estaba mellor sen el. Os cacos toman medidas, a xente normal, non. E é a que se ve ou pode ver afectada.
---
adxunto o publicado por Iván Arias Balsa (inv. en dereito constitucional da USC) na Voz de Galicia/A Mariña o 20151031:
Sobre a videovixilancia urbana en Viveiro
O 28 de outubro, La Voz de Galicia anunciounos que, en Viveiro, se ía dar unha reunión a «catro bandas» para decidir sobre a proposta dos comerciantes locais para implantar un sistema de videovixilancia urbana, co cal se enflautan os corpos de seguridade pública e o mesmo Concello.
As taxas de criminalidade no Concello de Viveiro, no ano 2011, dacordo a estatística da Subdelegación do Goberno en Lugo, son as máis baixas do conxunto de España. Viveiro é un lugar apacible. É certo que se deron casos delictivos graves; pero fóra de zonas onde podería operar a videovixilancia, como portais, pisos, e sobre todo, o rural do municipio. A resolución de casos criminais no noso municipio ronda o 100%, de tal forma que a totalidade dos delincuentes locais son sometidos á acción da xustiza. Non empeoraron as cousas dende entón.
40.000, ou 60.000 Euros, son un custo considerable para unha medida que non aportará melloras tanxibles á seguridade cidadá, excepto meter medo. Máis cando as medidas de vixilancia por cámaras son doadamente vulnerables se non existe unha resposta inmediata (imaxinemos: enmascararse ou cambiar a roupa canto antes despois de cometer o feito delictivo). É dicir: as cámaras non evitan o delicto se non existe un control, en tempo real, por unha patrulla que saia ó encontro do delincuente no momento que se produce o suceso.
A instalación de cámaras de gravación en lugares públicos mermará os dereitos fundamentais da cidadanía, nunha vila onde todos nos coñecemos, e onde calquera medida de seguridade resulta evidente para calquera tipo de delincuente ou pirata. ¿Cal é o sentido de establecer unha vixilancia pública tan insalvable para ?e vulneradora? os dereitos dos veciños? ¿O «Gran Hermano» orwelliano chega a Viveiro? ¿Asumimos a perda de liberdade para favorecer unha improbable mellora da seguridade?
Faría ben o Concello (que non o fará) en solicitar do Goberno central a autorización para a realización dun referendo municipal, para que os veciños ?«quinta banda» e interesados neste asunto?, co seu voto, se pronunciasen sobre a medida da instalación deste tipo de sistema de control. Porque o que está en xogo non é a seguridade pública ?que parece que xa existe, a xulgar polas estatísticas? senón que os dereitos e liberdades públicas de tódolos habitantes e visitantes de  Viveiro.