Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Avenida de Galicia. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Avenida de Galicia. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20221220

RECURSO DE ALZADA a la Resolución por la que se establecen las denominaciones oficiales de la ría. Plataforma de mrinos mercantes e AVV O Tesón

 

Plataforma de Marinos de Ribadeo                           Subsecretaría de Transportes,

Avenida de Asturias 13, 6º B                                   Movilidad y Agenda Urbana

27700 Ribadeo (Lugo)

 

Ribadeo, 19 de Diciembre de 2022


Don Francisco José Campos Dorado con DNI ........., en representación de la Plataforma de Marinos de Ribadeo y de AVV “O Tesón” (CIF G27 294 248) con domicilio Avenida de Asturias ........., 27700 Ribadeo (Lugo) y correo-electrónico:..........


EXPONE

Que tras la recepción del oficio Nº REGAGE22s00052759075 (N/REF: RCC/186/2022) la Plataforma de Marinos de Ribadeo presenta RECURSO DE ALZADA a la Resolución por la que se establecen las denominaciones oficiales de la ría en la que desemboca el río Eo, a la que se dió salida del Instituto Geográfico Nacional el 21 de noviembre de 2022 y que hemos recibido el 25 de noviembre de 2022.


ALEGACIONES


PRIMERA. En 13 de marzo de 2008, el Ministerio de Fomento, Subsecretaría de la Dirección General del Instituto Geográfico Nacional, su secretaria Dª. Margarita Azcárate Luxán, ante la Comisión Especializada de Nombres Geográficos (CENG) del Consejo Superior Geográfico, y contando con la documentación presentada por las comunidades autónomas afectadas de Galicia y Asturias, consideraba que “de la lectura de los informes solicitados se desprende que la Comisión de Toponimia de la Xunta de Galicia defiende el nombre de Ría de Ribadeo, aportando numerosa documentación histórica. Mientras que, por el otro lado, la Dirección General de Promoción Cultural y Política Lingüistica de la Consejería de cultura y Turismo del Principado de Asturias informa que su denominación debe ser Ría del Eo, por ser la denominación mayoritaria entre los habitantes de la zona. Por último, la Real Sociedad Geográfica sostiene con contundencia que el único nombre que debe otorgarse a la citada ría es el de Ría de Ribadeo”...Por lo tanto, considerando que la denominación Ría de Ribadeo está generalizada en toda la cartografía hidrográfica, topográfica, atlas y publicaciones geográficas de caracter científico, a nivel mundial, no hay ninguna razón para que se cambie esa denominación por la de Ría del Eo que, como queda demostrado, es un topónimo creado recientemente y erróneo...”


SEGUNDA. Sin lugar a dudas, esa contundencia mostrada en la resolución anteriormente descrita, queda reflejada y establecida historicamente porque todas las cartas de navegación, absolutamente todas, de entrada en el Puerto de Ribadeo, son cartas de la “Ría de Ribadeo”. Por lo tanto, no es un topónimo local sino un nombre de la talosonímia empleada en los usos y costumbres de la mar por todos los marinos del mundo, que son los que dieron y dan nombre a todos los accidentes geográficos costeros con los que se encuentran, véase p.e el Estrecho de Magallanes, o el nombre de cualquier isla del mundo de la cartografía española, inglesa, alemana o francesa. Igualmente ocurre con el nombre de las rías, bahías o estuarios, que reciben el nombre de la ciudad o del pueblo con el que comercian. No existe la bahía del Hudson, sino de Nueva York, ni bahía del Nilo, sino del Cairo, y ninguna ría de toda la Península Ibérica se denomina por el nombre del río o ríos que desembocan en ella sino por el nombre de la población comercial marítima con la que limita. Ría de Bilbao, no del Nervión; Ría de Ribadesella, no del Sella; Ría de Navia, no del Navia; Ría de Arosa, Ría de Muros y Noya; Ría de Pontevedra; Ría de Vigo; Ría de Vivero; Ría de Foz...


TERCERA. El Principado de Asturias no acató la resolución de la Subsecretaría de la Dirección General del Instituto Geográfico Nacional del Ministerio de Fomento del 13 de marzo de 2008 y se dedicó a publicar mapas con la errónea denominación ría del Eo, origen de que ahora se diga desde el Principado que en los últimos años se viene usando tal denominación.


CUARTA. En el BOE núm.151 Martes 25 junio 2002, 22991 III se establece que: “La JEFATURA DEL ESTADO 12408 REAL DECRETO 591/2002, de 24 de junio, por el que se concede el título de Marqués de la Ría de Ribadeo, con Grandeza de España, a don Leopoldo Calvo-Sotelo y Bustelo. En atención a los méritos contraídos por don Leopoldo Calvo-Sotelo y Bustelo en una larga trayectoria política al servicio de España y de la Corona, de cuyo Gobierno ejerció la Presidencia con prudencia y alto sentido de la responsabilidad, y como muestra de Mi Real aprecio, Vengo en otorgarle el título de Marqués de la Ría de Ribadeo, con Grandeza de España, para sí y sus sucesores, de acuerdo con la legislación nobiliaria española. Dado en Madrid a 24 de junio de 2002. JUAN CARLOS R.”.

Nos preguntamos, ¿como es posible que el actual director general del IGN, don Lorenzo García, tenga a bien equiparar el topónimo talosonímico de grandísima tradición histórica, Ría de Ribadeo, expresado así al menos desde el siglo XVII en todos los mapas hasta nuestros días, y en todas las cartas de navegación que desde el siglo XVIII fueron realizadas por oficiales de la Armada Española, con un sintagma erróneo y localista, de carácter político, revocando incluso la asesoría nobiliaria de la Casa Real que ha concedido un título con el nombre de Marqués de la Ría de Ribadeo?

QUINTA. La delimitación interprovincial que dividió la Ría de Ribadeo, por un “meridiano central” proviene de una orden de 1958 del Ministerio de la Gobernación de don Francisco Franco Baamonde y nunca se cambió, a pesar de ello, la denominación de Ría de Ribadeo pues ambas orillas siempre fueron potestad del Reino de Galicia, véanse las cartas náuticas de antes, durante y después de ese año.

SEXTA. En el oficio de resolución, página 3, se dice que “con fecha de 15 de marzo de 2021 tuvo entrada en la Dirección General [del IGN] un escrito del director general de Política Lingüistica del Principado de Asturias por el que se solicita que se oficializara como forma preferente la denominación <<Ría del Eo>> para el estuario que forma la desembocadura del río Eo, al igual que el término Ría de Ribadeo y no como un nombre de uso menor o restringido”.

La Ría de Ribadeo, geologicamente hablando, tiene un fondo en forma de “U”, resultado de un valle glaciar erguido en recientes movimientos tectónicos e inundado por la mar, y no tiene forma de “V” como sería el caso de ser el cauce de un río. Por lo que el empecinamiento de querer tratar la Ría como un estuario resultado de la desembocadura del río Eo, no tiene tampoco fundamento científico para ser aceptado por un Instituto Geográfico, que también debería tener en cuenta que en la Ría de Ribadeo desembocan tres ríos principales, el Eo, el Suarón y el río Grande, además de otros dos riachuelos de menor caudal.

SEPTIMA. En el oficio de resolución, página 3, se expresa que “con fecha 8 de julio de 2021 el IGN solicitó de CENG [Comisión Especializada de Nombres Geográficos] informe preceptivo en cumplimiento con lo establecido en el artículo 24.3.a del Real Decreto 1545/2007, de 23 de noviembre, por el que se regula el Sistema Cartográfico Nacional. El 13 de septiembre, el IGN envió, para estudio de esta Comisión Especializada la documentación aportada por los interesados [Principado de Asturias, Xunta de Galicia, Diputación de Lugo y Plataforma por la defensa de la Ría de Ribadeo], así como el informe redactado por este Instituto, realizado en base a la documentación obrante en los fondos del IGN y la aportada por los interesados”.

Sometida la cuestión a la deliberación de la CENG y su Grupo de Trabajo, esa Comisión decidió por mayoría que debía mantenerse la denominación <<Ría de Ribadeo>> como identificador geográfico y, además, considerar el topónimo <<Ría del Eo>> con caracter alternativo, es decir, oficial al mismo nivel que el identificador geográfico, y redactó informe en ese sentido con fecha 6 de octubre de 2021”.

Finalmente esta Dirección General resolvió, con fecha 29 de octubre de 2021:

1. Mantener la denominación de <<Ría de Ribadeo>> como identificador geográfico de la ría en la desembocadura del río Eo.

2. Otorgar al topónimo <<Ría del Eo>> el caracter de nombre alternativo, es decir, con el mismo nivel de oficialidad y uso que <<Ría de Ribadeo>>.

La primera parte de la resolución menciona erroneamente a la Ría como desembocadura del Eo, que como ya se expresó arriba, en la Ría desembocan varios ríos, y el río Eo tiene su foz en el pueblo de Porto a 9 km. al sur de la bocana de la Ría de Ribadeo. Por tanto, la amplia entrada de la mar en la Ría no es la desembocadura del río Eo, y su influencia marítima es de mucha mayor importancia que la influencia fluvial. Hecho que puede comprobarse por la colmatación de arena aportada del lecho marítimo del cantil y que está dejando sin calado comercial la Ría de Ribadeo debido a las mal diseñadas y devastadoras obras civiles y portuarias.

En segundo lugar, ¿por qué se otorga al topónimo <<Ría del Eo>> caracter alternativo, con el mismo nivel de oficialidad y uso que Ría de Ribadeo, cuando en página 4, de este mismo oficio, se dice que Ría de Ribadeo es anterior en el tiempo y tiene una mayor difusión a nivel supranacional e internacional? ¿Como es posible que al “topónimo” Ría del Eo, expresado en un solo documento de 1871, se le diga “documentos oficiales” por la CENG y ahora sea recogido por el IGN y se marginen cientos, si cientos, de documentos históricos con la denominación Ría de Ribadeo?

Esta resolución de equiparación de un topónimo como Ría de Ribadeo, con un barbarismo localista, vemos que solo responde a una decisión política tendenciosa que nada tiene que ver con un criterio académico y científico como debe imperar en la jerarquía de un Instituto Geográfico Nacional, por lo que contra tal decisión ejercemos este Recurso de Alzada puesto que “la Declaración Universal de los Derechos Lingüísticos con el amparo de la UNESCO, refrendada por el Congreso de los Diputados en 2001, en su Sección III relativa a la onomástica indica: Artículo 32.2. Toda comunidad lingüística tiene derecho a establecer, preservar y revisar la toponimia autóctona. Y esta no puede ser suprimida, alterada o adaptada arbitrariamente, como tampoco puede ser sustituida en caso de cambios de coyunturas políticas o de otro tipo.

EN CONCLUSIÓN, por las razones anteriormente expuestas solicitamos a la Subsecretaría de Transportes, Movilidad y Agenda Urbana que se suspenda la Resolución de la D.G. del IGN por la que se establecen las denominaciones oficiales de la Ría en la que no solo desemboca el rio Eo, sino también el río Grande, el rio Suarón y dos riachuelos más y se reponga definitivamente como única denominación oficial la de “Ria de Ribadeo”, como siempre ha sido.

Firmado: Plataforma de Marinos de Ribadeo

Francisco José Campos Dorado

20190226

A auga de Ribadeo, unha historia

Hoxe, 26 de febreiro de 2019, repetiuse a historia. De novo a auga da billa en Ribadeo chega ás casas en malas condicións. Embaixo deixo a nota de prensa do concello.
Mentres, non estaría mal repasar a historia repetida dende o inicio do CAVI. No blog hai abondas referencias; entre elas, as que aparecen nesta entrada.
Tamén, deixo unha foto dunha Comarca de 1960 (31 de xullo), de cando se pensaba que o servizo de traída de augas estaría listo para o verán seguinte (verán de 1961):

Nota de prensa do concello de hoxe:
"
VIAQUA BALEIRO OS DEPÓSITOS

Novos vertidos ao río Grande

26/02/2019
Nas últimas horas producíase un novo vertido de lixiviados ao río Grande, unha das captacións de auga das que se abastece a poboación ribadense. Ese vertido ocasionou un forte cheiro na auga da traída. O alcalde, Fernando Suárez, ven de enviar requerimentos unha vez máis e advertencias de denuncia á Confederación Hidrográfica do Cantábrico, a Augas de Galicia, a Dirección Xeral de Calidade Ambiental, á Dirección Xeral de Saúde Pública, ao Seprona, ao Concello de Barreiros e á Cooperativa Os Irmandiños. Para Suárez Barcia é intolerable que estes vertidos se produzan cada pouco tempo.
O rexedor ribadense dixo que "desde o Concello de Ribadeo estamos vendo que nestas últimas horas volveuse producir algún tipo de vertido de lixiviados ao río Grande, que é unha das dúas captacións que ten Ribadeo para abastecemento de auga á poboación. Neste caso todo parece indicar que no veciño concello de Barreiros, ao igual que outras veces, hai varios anos que vimos soportando esta desgraza. Consultada información á empresa concesionaria Viaqua sobre esta circunstancia, sobre todo porque hai moita xente que está preguntando alarmada e preocupada polo olor e polo mal sabor da auga, a concesionaria indícanos que a calidade da auga cumpre a día de hoxe cos parámetros que se establecen no real decreto 140/2003, pero cousa diferente é que o olor e o sabor non sexa adecuado, e evidentemente non o é. De aí que, como sempre, aplicando os protocolos cando nos acontecen estas circunstancias acabamos de enviar de maneira urxente requerimentos e advertencias de denuncia á Confederación Hidrográfica do Cantábrico, a Augas de Galicia, ao Seprona da Garda Civil, ao Servizo de Calidade e Avaliación Ambiental da Xunta de Galicia, ao Concello de Barreiros, que é onde detectamos que está a orixe dos vertidos, á Cooperativa Os Irmandiños, que é onde nos parece que está a orixe dos vertidos, e á Consellería de Sanidade".
Fernando Suárez engadiu: "debo dicir, o que nestas circunstancias outras veces pasa, que os Concellos somos os responsables da calidade e da auga que vai pola tubaxe, pero en ningún caso podemos ser responsables, porque nin temos competencias nin está no noso territorio, cando se botan vertidos aos ríos que son utilizados pola poboación para beber. Para iso hai outras administracións a nivel autonómico e estatal que deben velar para que isto non ocorra, e é  o que, outra vez máis e xa van non sei cantas, lles acabamos de pedir. Isto non pode ser, non pode estar unha poboación de 10.000 habitantes sempre cun fío pensando que nalgún momento temos que cortar o subministro de auga porque a calidade, aínda que cumpra os parámetros legais, non é boa. É inxusto que en Ribadeo teñamos que sufrir esta situación".
O alcalde de Ribadeo explicou que "a empresa concesionaria, para resolver esta incidencia, o que fixo foi baleirar os depósitos, estaos recargando de novo e espérase que nas vindeiras horas volva a normalidade. Espero que sexa dunha vez por todas, pero non quita que dentro duns días por calquera outra circunstancia volvamos ter incidencias deste tipo, e isto, insisto outra vez máis, é intolerable".
Este é o contido do informe que desde Viaqua lle fixeron chegar esta mañá ao alcalde de Ribadeo vía correo electrónico: "Tras realizar los ensayos de control de calidad habituales (como cada día) en el agua del abastecimiento de Ribadeo, no se detecta ninguna incidencia en estos, es decir el agua cumple los criterios de calidad establecidos en el R.D. 140/2003 y ninguno de los parámetros que analizamos “in situ” presentan desviaciones o incumplimientos.
A pesar de esto el agua presenta una alteración en el olor que es advertida por la población, trasladada como queja a nuestros servicios de atención comercial y desde Viaqua somos conscientes de ello. Esta alteración en el parámetro “olor” es consecuencia de una reacción del cloro (agente desinfectante utilizado en el tratamiento de potabilización) con la materia orgánica presente en el agua del embalse de Lexoso.

El cloro cuando reacciona con el agua forma dos tipos de reacciones que son:


• Cloro libre residual (es el que garantiza la desinfección)



• Cloro combinado  (combinación de cloro con materia organica presente en el agua)


El cloro por tanto que tiene el agua almacenada en el depósito y en la red de distribución es la suma de Cloro libre residual + cloro combinado. EL cloro libre residual (se aprecia mínimamente a través del olfato) y el Cloro combinado (se aprecia intensamente a través del olfato)
Habitualmente en el servicio de abastecimiento sobre el total de cloro existente, el porcentaje de cloro libre es de un 90 % y de cloro combinado 10 %, de este modo la percepción del olor a desinfectante es minima.
En el día de hoy en el servicio de abastecimiento se han invertido los porcentajes de concentración de cloro, representando el cloro libre un 25-30% y el cloro combinado un 65-70 %, es por ello que como el cloro combinado es altamente percibido a través del olor, los vecinos están percibiendo esta alteración en las características organolépticas del agua. A pesar de esta alteración en la cloración los parámetros están dentro de los límites establecidos en el R.D. 140/2003.
Como medida correctora y para mejorar las características organolépticas del agua (olor), desde primera hora de la mañana hemos cortado la entrada de agua a la ETAP de Santa Cruz procedente del embalse de Lexoso, hemos vaciado el depósito de Santa Cruz, estamos realizando vaciado de la red de distribución en 5 puntos de manera controlada, midiendo en cloro para garantizar la desinfección del agua en puntos representativos (deposito, avenida de Galicia, parque municipal, calvo Sotelo, oficina, cementerio, etc…)
La mejora de la calidad del agua será apreciada en las próximas horas y el servicio recuperará la normalidad. De igual modo se ha procedido a abastecer Ribadeo desde el depósito de Loureiro con agua procedente de la ETAP de Vilarbetote.
Así mismo, se ha denunciado un presunto vertido al embalse de Lexoso cuyo origen presuntamente proviene de la cooperativa os Irmandiños. Esta denuncia se ha cursado con el Seprona y con el área de vertidos de Augas de Galicia. Este último nos ha informado que recientemente esta cuenca deja de ser del ámbito de su demarcación y corresponde a la Confederación hidrográfica del Cantábrico. Hemos procedido por tanto a cursar denuncia a la citada confederación, solicitando que Agentes responsables del Área de Medio Ambiente inspeccionen la zona y conozcan las presuntas malas prácticas de la cooperativa de Os Irmandiños como de las explotaciones ganaderas de la cuenca que son susceptibles de provocar vertidos de purines y lixiviados a afluentes de la cuenca del embalse de Lexoso y ponen en riesgo el agua del abastecimiento del servicio municipal de Ribadeo”.
"

20071007

Recortes da comarca de hoxe

Ás veces, salto a Comarca enteira sen case ter lidos os títulos, pero o certo é que a desta semana paréceme abondo interesante, polo que collo a continuación tres recortes da mesma. Un, respecto ós ruídos, sinxelamente por darlle máis amplificación, a pesares de que non se lle coñece o autor e é algo co que non estou de acordo. Outro, sobre o Castro das Grobas, ofrecendo nha visión algo diferente, pero con moitos puntos de conexión coa que eu manteño. O terceiro, con datos sobre a ría de Ribadeo e o seu nome. Dous deles están en castelán na Comarca, e así os deixo.
-
Carta abierta al presidente de la asociación de vecinos de Ribadeo

Quiero poner en su conocimiento la situación que nos vemos abocados a sufrir los residentes de la calle Villalba con el fin de que, si lo considera oportuno, lo traslade a quien corresponda, aunque le adelanto que tanto el alcalde actual, como el anterior y el anterior a éste están de vuelta de todo lo que ocurre y les importa un higo.
Pues bien, la mencionada calle todos los fines de semana, cuando menos, se transforma, a partir de las once de la noche y durante doce horas, en una Cañada Real, en la que la trashumancia es variopinta, con ejemplares del más diverso pelaje y edad. Estos elementos/as rebuznan, mugen, relinchan y bajan a dúo, trío o coral, algunas veces animados por un cafre con un megáfono en ristre, produciendo un rugido de fondo que no hay sonómetro capaz de medirlo. Sobre este retumbo, y con el mismo horario suena permanentemente música tecno a un volumen comparable al de un terremoto de intensidad 7,5 en la Escala Ritcher procedente de uno, dos, tres... locales de definición difícil ubicados en la acera de la izquierda, dirección San Roque-Avenida de Galicia.
A las cinco de la mañana y sólo los fines de semana aparece el camión que abastece al establecimiento situado frente de los mentados locales, ocupando media calle a lo ancho y a lo largo, impidiendo el paso de otros vehículos, lo que hace que entre los conductores intercambien hermosas frases referidas a las familias (especialmente a las madres) en un tono que para sí quisiera don Plácido Domingo. Cuando se abren las puertas traseras y desciende la plataforma es igual que el frenazo del AVE. Ignoro la razón por la que las jaulas que transportan la mercancía tienen unas ruedas metálicas que sobre la acera van sonando como un martillo en el yunque. La salida del vehículo es como el despegue del Concorde.
Durante toda la noche, los señores Alonso, Hamilton y Raikkonen (estoy segura de que son ellos de riguroso incógnito) entrenan para su próxima carrera en Japón con el aparato de radio sonando a una potencia tal, que se puede oír por encima del rugido de sus motores.
A las seis la recogida de los contenedores de basura (¡para qué les voy a hablar de esto!), a continuación la manga riega que aquí no llega... Le aseguro señor presidente que ni con todo el algodón de Alabama metido en sus oídos y sellados por una cantidad de cera equivalente a los ex votos de la Virgen de Vilaselán (por cierto ¿donde están?) es usted capaz de pegar ojo durante los fines de semana en mi calle.
¿Qué podemos hacer? Lo del bazoca ya lo había pensado, pero me asusta el retroceso.
A.S.
-
O castro das Grobas - Pancho Campos
Moitos pobos de Galicia que poderían ter un boa fonte de ingresos poñendo en marcha o seu potencial cultural provinte do Patrimonio Histórico, viven gracias a emigración dos seus veciños. Esta situación de atraso cultural de Galicia, vívese a cotío, en prácticamente todos os concellos, sempre debido o escaso presuposto que se inviste para consolidar, difundir e dar impulso de valor social ó apartado de Patrimonio Histórico, que a propia Constitución establece para ser gozado pola sociedade.
Mentres que noutras zonas da península teñen información comprobada dos pobos celtas enterrados nas necrópoles ou "campos de urnas", de Cataluña e no baixo Aragón, na praia dos Castras de Ribadeo, enterrouse baixo o formigón das zapatas de cimentación dun "chalet" as tumbas celtas, sen coñecer procedencia, establecemento, nin nada. Pouco importou por aquel entón, que na revista "Teima" se denunciase o caso, incluso mostrando a barbarie da desfeita con fotos realizadas polo noso ben recordado e entrañable veciño Suso Peña.
Mentres as esculturas zoomorfas ou de animais, tales como os verracos de Palencia, Burgos, Asturias ou Santander, están perfectamente estudadas, no museo de Lugo consérvase a figura de un castrón de ouro, atopado no Castro das Grobas de Villaselán, que non hai quen saiba, nin si é etrusco, tarteso, celta ou de que procedencia. O campo de estudios académicos está prácticamente virxe no referente os nosos xacementos arqueolóxicos, unha vella débeda pendente en toda Galicia, que por arte de birlibirloque está perdendo a procedencia da Diadema de Ribadeo, os canóns dos pecios das fragatas da Ría de Ribadeo desaparecen ó igual que as pezas de azul cobalto de cacharros de cerámica e ánforas que se atopaban no fondo.
No caso do Castro das Grobas, os seus catro fosos que lle dan o nome, teñen a concavidade cara o Norte, dando sensación de haber sido fortaleza, comunicada con un ponte co a illa Insua. Pero para deixarse de elucubrar datos
alleos a un estudio teórico-científico, deberíase empezar polo menos, creemos nos, facendo unha foto con infrarroxos, ultravioleta, radiografía ultrasónica ou calquera outra técnica adecuada, para saber sen tocarlle. Do asentamento e distribución das súas vivendas, e con un posterior estudio de catas de muestreo, saber do seu valor arqueolóxico, como se fixo no xacemento de Louselas, que como xa se sabe polos seus restos líticos de lascas e utensilios, data de máis de 300.000 anos, si, así como sona, de trescentos mil anos, ou sexa, o asentamento humano mais antigo de toda Galicia.
Non cabe dúbida de que sería moi interesante sacar a luz estes xacementos arqueolóxicos para o progreso e asentamento das xentes da nosa bisbarra. Debemos de ter en conta, que mentres outros lugares da península progresan máis fácilmente por ser transitados a cotío por miles de persoas ó ser sitios de tránsito hacia Europa, tales como o País Vasco ou Cataluña, aquí, a Galicia hai que vir adrede, para disfrutar da nosa beleza natural, da cultura, da gastronomía, da tranquilidade, etc. Debemos estar sempre esforzándonos por ser un pobo atraente, por eso é máis difícil o noso progreso económico, e por eso tamén é un dos motivos da nosa masiva emigración nos malos tempos.
Sen máis, esperemos que se poida acceder a fondos de abondo para empezar o estudio e pagar dita foto aérea que debido o costo do avión e equipo que se precisa, temos noticia de que resulta bastante cara.
-
La Ría de Ribadeo, Reserva de la Biosfera
Víctor Moro
El próximo 20 del actual, los gobiernos asturiano y gallego celebrarán un "gran acto institucional" para presentar la "Reserva de la Biosfera Oscos-Eo-Terras de Burón", de reciente declaración. El objetivo de este acto, presidido por los presidentes de las dos comunidades autónomas, es presentar en sociedad el significado de esta declaración que servirá para "impulsar la actividad económica de los 14 concejos incluidos en la reserva, así como su dinamización y proyección internacional".
Tan loables objetivos contrastan con la definición de estas reservas por la UNESCO como zonas de ecosistemas terrestres o costeros/marinos, dignos de proteger para equilibrar su conservación natural con el progreso económico y alcanzar así un desarrollo sostenible. Es de advertir que el pretendido impulso de la actividad económica y su dinamización se circunscribe a preservar aspectos medioambientales, dignos de contemplar, pero no al desarrollo económico en sentido estricto, tales como nuevas infraestructuras, localizaciones industriales y comerciales o impulsos sectoriales de los recursos propios, tanto de producción como paisajísticos, etc. etc. No nos engañemos, de progreso económico, de inversiones dinamizadoras, nada de nada. Por este camino van a convertirnos en una verdadera "reserva" humana crepuscular, al modo comanche, en un parque temático donde la montera picona asturiana o la gallega de doble pico, que tanto pintó el asturiano Fierros, sean símbolo decadente de nuestra sociedad, enfrentada, engañada y enardecida por políticos irresponsables, al grito estentóreo, desde ambas margenes de la ría, del "¡Ei carballeira!" o ¡Puxa Asturias!, según la posición del vociferante.
El señor director general para la "Conservación da Natureza" que participó por la Xunta de Galicia en la negociación, aceptó para este nuevo espacio la denominación de "Río Eo, Oscos y Tierras de Burón", doblegándose nuevamente a la contumacia del gobierno del Principado de eliminar en la denominación genérica de la reserva cualquier referencia a la "RÍA DE RIBADEO", que siguen propugnando "ría del Eo" sin ningún fundamento legal ni histórico, hoy ya convertida en una cloaca por los vertidos urbanos de Ribadeo, Vegadeo, Castropol y Figueras, pues sin depuradora alguna es el espacio más degradado de la nueva reserva, amén de los arrastres de arena que la están cegando. El tráfico de cabotaje ya no llega a Vegadeo, los astilleros de Figueras padecen cada día mas dificultades en las botaduras y Mirasol, en Ribadeo, el único espacio hasta ahora accesible para buques de mediano porte, se encuentra amenazado por un tesón que avanza peligrosamente y reduce el campo de giro, hasta el punto de obligar a los buques en algunos casos a entrar de popa para así atracar en disposición de zarpar ante cualquier emergencia.
Las autoridades asturianas se han encastillado sobre el río Eo con el único objetivo de eliminar cualquier referencia a Ribadeo que siempre despreció estas minucias localistas. Así, entre la ineficacia municipal ribadense y la condescendencia de la Xunta ante sus correligionarios asturianos, estos hicieron bandera de la asturianía del río, olvidando que de los 819 kilómetros cuadrados de cuenca hidrográfica solamente 287 corresponden a Asturias y que además de nacer en Fonteo (Galicia) muere también en Porto (Galicia) y discurre en un 65 % por territorio gallego. Ya Madoz en su Diccionario de 1.849 dice refiriéndose al Eo: "al llegar al lugar y barca de Porto desemboca en la ría de Ribadeo". Y mucho antes el Licenciado Molina en su "Descripción del Reyno de Galicia (1.550)" versificaba ante el río: "Este que digo llamamos el Eo/Que toma en Galicia muy poco lugar/Porque muy pronto lo toma la mar/Allí en una RÍA QUE ESTÁ EN RIBADEO".
También los Institutos Geográ­fico Nacional e Hidrográfico de la Marina refieren la ría en sus planos y cartas como de Ribadeo, desde Porto al Cantábrico.
La introducción del río Eo como espacio genérico de esta reserva no es más que una argucia pueril, aldeana y localista, para eludir la referencia a la "RÍA DE RIBADEO" que es con quien en realidad limitan Vegadeo, Castropol, Figueras y Ribadeo y no con el río que muere en Porto, situación que el representante gallego de la Xunta, en débil condescendencia política, parece desconocer. Porque mantener la elucubración de que la ría la formó el río, o de que el río desemboca en el Cantábrico, carece del más mínimo fundamento geográfico o geológico. Se trata de delirios eoarios en la nostalgia madrileña, que sólo la contumacia irreflexiva y el oportunismo político mantienen.
El otro espacio de la reserva como 'Térras de Burón" corresponde al municipio de Fonsagrada que así recupera su antigua jurisdicción de Burón. Según Murguía este topónimo proviene de la voz celta "byren" (montaña), haciendo honor a esta tierra que en su rudeza noble e indómita describió elogiosamente Prudencio Canitrot. Por último los Oscos corresponden a un espacio perfectamente definido que, por analogía de referencia histórica, bien pudieran agruparse como "Terras de Ribadeo" pues como tales se conocían las que integraban el honor del castillo de Suarón antes del cambalache episcopal entre Mondoñedo y Oviedo. Así pues, si de recobrar la historia se tratara, esta reserva debiera denominarse de las "Terras de Ribadeo, Terras de Burón, Río Eo y RÍA DE RIBADEO", este último por ser el espacio natural de más urgente regeneración y sobre el cual gallegos y asturianos debieran aunar atención y esfuerzos pues, para vergüenza común, no existe ni una sola depuradora que trate los vertidos urbanos o industriales a la ría que además se va cegando por los arenales ante la indiferencia general.
La denominación de esta nueva reserva, obviando la referencia a la RÍA DE RIBADEO, pretende avanzar un paso más, dar una nueva vuelta de tuerca a la política expansionista del gobierno del Principado, fomentando diferencias que nunca existieron. Achacan a las fuerzas nacionalistas gallegas su afán de penetración en Asturias. Ven fantasmas por todas partes. Si en los territorios entre Ribadeo y Navia se habla popularmente un gallego dialectal es porque formaron un mismo territorio durante siglos y " A Fala" permanece. Pero si esta contaminación lingüística preocupa, inicien una campaña de exterminio a la que Ribadeo no se opondría ni tampoco la Xunta, en su compadreo habitual.
Las autoridades asturianas mantienen el error de negar el topónimo de ría de Ribadeo, que en ningún caso entraña propiedad, sustituyéndolo por ría del Eo, para lo que carecen de competencias, salvo las de adaptación a la lengua vernácula, que no es el caso. La modificación do un topónimo exige el cumplimiento de requisitos legales para su introducción en el Nomenclátor Geográfico Nacional, requisitos que no se han cumplido y que de plantearse contarán con la oposición de las organizaciones ciudadanas que se personarán ante la previsible inhibición del ineficaz Ayuntamiento ribadense y de la propia Xunta, a pesar de quo su Comisión de Toponimia emitió dictamen proponiendo 1) que la denominación histórica es "Ría de Ribadeo" y 2) que el Gobierno de la Xunta de Galicia inste en todos los estamentos estatales e internacionales competentes el mantenimiento exclusivo del topónimo histórico. Recientemente la Xunta Asesora de Toponimia del Principado de Asturias ha presentado un descabellado informe propugnando "ría del Eo", con tan débil arquitectura argumental y documental que eludo comentar. Urge recurrir al Registro Central de Cartografía y que ambas comisiones toponímicas contrasten sus respectivas y antagónicas opiniones para resolver definitivamente la cuestión.
Yo no sigo el día a día de la política asturiana y me ha sorprendido la sabatina intempestiva do Gregorio Morán en La Vanguardia de Barcelona, presentando un panorama social y político muy alojado de mi natural predisposición de simpatía hacia Asturias. No hago mías sus consideraciones sobro los partidos políticos asturianos ni sobre las "familias" que señorean el Principado, Tini Areces incluido, porque no me constan. Pero me sorprendió su advertencia de que "tienen unos políticos que se desviven de asturianía y unos ciudadanos atigrados a los que alimentan con mentiras, como a los animales esclavos". Bien está que desborden as-turianía, pero no advierto en los asturianos que frecuento actitud felina alguna. Ahora bien, por lo menos en lo que a Ribadeo y su ría se refiere, es preocupante la sarta de mentiras con las que los políticos alimentan la opinión del occidente astur, creando un clima de enfrentamiento que nunca hasta ahora existió.
El Consejo Económico y Social de Asturias acaba de presentar un informe del que recojo las siguientes perlas: "Es necesario que el Occidente asturiano neutralice la influencia de Ribadeo en esta comarca". "Debe potenciarse una localidad en Occidente -sugiero Tinilandia en honor del Presidente astur- que neutralice la desventaja existente con Galicia". "La situación al este del Eo -debieran decir de la ría de Ribadeo porque el Eo concluye en Porto- es de debilidad frente a la Mariña y en ello tiene que ver, en buena medida, la presencia de Ribadeo". "Son evidentes las pretensiones anexionistas del nacionalismo gallego a través de la influencia cultural en la comarca Eo-Navia, TVG incluida". "La Academia Galega intenta extender su actividad sobre el mismo espacio en el que la Academia de la Llengua Asturiana protege el uso del habla del Occidente astur como variante del asturiano"...
¡Pobre Ribadeo¡ Abandonado por los gobiernos gallegos, desde Fraga a Touriño, en manos de corporaciones municipales que han aceptado inanes como se perdía el rango marítimo con su Comandancia; el Juzgado de Instrucción y el Partido Judicial; la Comandancia de Carabineros y recientemente el Destacamento de Tráfico de la Guardia Civil; no reconocido su nivel sanitario antes con dos centros privados de primer nivel, hoy sustituidos por un Centro oficial de rango inferior, con frecuencia carente de especialidades y servicios fundamentales; perdida su actividad marítimo-pesquera; sin idealizaciones industriales creadoras de empleo; abandonado el ferrocarril minero a Villaodrid que en su recorrido a orillas del Eo pudiera ser un atractivo turístico tan importante como la playa de Las Catedrales; asfixiado por un urbanismo especulador que ha destruido la villa en manos de corporaciones cómplices que no han sabido ordenar adecuadamente el territorio; yugulada su Mariña por la autovía cantábrica que además conlleva la ampliación del puente sobre la ría, nuevamente sacrificada; y también perdida su identidad cultural otrora de reconocida importancia, solo le queda su condición de enclave comercial y de servicios, con centros lúdicos que atraen a toda la zona. Pero esto se debe a la iniciativa privada y nunca a la oficial o política, que reiteradamente viene dando la espalda a las aspiraciones de progreso de la comarca.
Después de tantas amputaciones, lo único que ahora nos faltaba era culparnos del atraso del Occidente astur. A Veiga ha perdido su importancia ferial y mercantil por culpa de Ribadeo; Castropol se mantiene absorto contemplando la ría desde su bello promontorio, sin progreso aparente, por la presión de Ribadeo. As Figueiras cabalgan sobre la ladera en caserío escalonado que reverbera al sol del atardecer, mientras los arenales cada día dificultan más su milagroso astillero, también por culpa de Ribadeo...
En la primera ocasión que escribí sobre la ría pedía sensatez entre las partes y sobre todo a los políticos que tratan de eludir sus responsabilidades traspasándolas impersonalmente a las colectividades que las sufren. Las consideraciones anteriores del Consejo Económico y Social de Asturias debieran conducir a reflexión común por su falacia e insensatez. El Gobierno del Principado sigue tercamente empeñado en acuñar el topónimo de "ría del Eo" y no me sorprendería que en ocasión del acto de presentación formal de la nueva reserva en Vegadeo traten de introducir en la documentación el término "ría del Eo" que la Xunta no puede ni debe aceptar por improcedente, siguiendo así el dictamen de su propia Comisión Asesora de Toponimia. Tampoco referencias como "ría del Eo" a la Xunqueira de Reme y Fondón de la ría, que son gallegos, donde invernan las aves dignas de protección. ¡Hasta las aves, no sólo las personas, vienen a Ribadeo a vivir y descansar! Nuestra Consellería de Medio Ambiente debe tener en cuenta lo incorrecto de aquella referencia al Eo en el Convenio de Ramsar, en la Red Natura del Ministerio de Medio Ambiente y también en la declaración de Zona Especial Protegida (ZEPA) y proceder a su rectificación, tomando la iniciativa que hasta ahora los diligentes asturianos desarrollaron vía Internet, que sigue soportando lo que le echen.
La representación de la Xunta en la gran cumbre veigueña, no puede aceptar la más mínima referencia a la "ría del Eo" en los textos y documentación que se circulen, porque tal ría no existe, pues de hacerlo atentarían contra el patrimonio inmaterial de Ribadeo, cual es su toponimia, que precisamente la UNESCO también propugna mantener y defender. Deben acudir a la cumbre para considerar políticas comunes en todos los ámbitos y en especial de regeneración medioambiental, para contemplar con visión global y única el deterioro de este territorio, para estudiar medidas conjuntas de progresó económico, pero no para actuar de teloneros a las aspiraciones incorrectas de sus correligionarios asturianos. Para eso es mejor que se queden en Santiago.

20161024

ESCUDO DE ARMAS DO PARADOR DE TURISMO. Francisco José Campos Dorado


Situado no lateral dereito da fachada frontal segundo se chega ó Parador de Turismo de Ribadeo, sobre a parede de pedra vista, está este precioso escudo de armas español, timbrado cunha coroa de xénero descoñecido e sen clasificación.
É un escudo español clásico, cuadrilongo redondeado por abaixo. Está adornado con molduras independentes de recheo nos soportes, e outras continuas e simétricas que conforman unha segunda bordura de deseño moi elegante en forma de casulla como os escudos aristocráticos. Na punta está sostido por molduras miúdas que cerran un conxunto harmonizado e esteticamente ben distribuído.
Está cuarteado en catro, cun escusón no abismo.
Primeiro cuartel, aparece gravado en campo de azur dúas táboas en pau, bordura de prata con oito caldeiras de sable, son armas arbitrarias dos Taboada (Nota: as “armas arbitrarias” en Heráldica, son signos xeroglíficos que adoptan ser brasóns distintivos de familias pero que non o son propiamente). As armas dos Taboada son propiamente: en campo de azur tres táboas en pau (verticais) e bordura de oito caldeiras de sable (cor negro). Segundo cuartel, armas da Casa de Zúñiga descendentes dos reis de Navarra, e dos duques de Béjar: en campo de prata unha barra de sable, e posta en orla unha cadea de oito eslavóns de ouro. A Casa de Zúñiga, está relacionada desde antigamente con Ribadeo, posto que, en 22 de decembro de 1431 o Condado de Ribadeo é concedido polo rei Xan II de Castela a D. Rodrigo de Villandrando que en primeiras nupcias cásase con Dª. Margarita de Borbón, que morreu moi nova, é volve a casar en segundas nupcias con Dª Beatriz de Zúñiga.
Terceiro cuartel, xaquelado de quince casiñas cadradas, oito entrantes de ouro e sete saíntes de gules, estas cargadas cada unha, de tres faixas de prata. Son armas dos Ulloa.
Cuarto cuartel, en campo de ouro cinco estrelas de oito puntas de gules postas en sotuer (postas en aspa). Son armas dos Fonseca.
No escusón do abismo, oito aspas rodean un segundo escusón cuarteado en catro, e cada cuartel cunha árbore igual. Non atopamos as liñaxes deste escusón, que son armas principais do escudo, pois cargan “sobre o todo do todo”. Posiblemente este escusón represente as armas do cabaleiro que Ribadeo tivo como mecenas para levar a cabo as obras do Parador e do Instituto Laboral.
No escudo están representados os matrimonios das familias que loitaron polos dereitos de Galiza, e perderon. Alonso de Fonseca xunto con Fernán Pérez de Andrade loitaron polo Dereito o Voto nos tempos de Carlos I. No ano 1520 estourou o Movemento Comuneiro contra da centralización do poder na capital do estado, coas perdas consecuentes para as cidades “provincianas”. Carlos I sabía da capacidade de manobra da nobreza galega e nomeou rexente de Galiza a un estraño ás necesidades do pobo galego, o Conde de Fuensalida. Estas manobras, mal intencionadas, obrigaron os fidalgos galegos a ir abandonando pouco a pouco Galiza, e fóronse a instalar a corte do rei, o que consolidou a autoridade real en Galiza, pero aquelas familias souberon, dalgunha forma, manter o poder e a influencia.
O Parador de Turismo e o Instituto Laboral, inaugurados o mesmo día 30-Agosto-1958, foron dúas obras de amplísima proxección no tempo, para o porvir dos veciños de Ribadeo e a súa comarca, e quixéramos recordar aquí, un pouco daqueles históricos momentos.
A primeiros de Setembro de 1953, no Consello de Ministros, acórdase construír o Parador de Turismo de Ribadeo, e asínase o 11-Decembro-1953. O lugar elixido para a súa construción, foi o Cemiterio Vello (foto 2) pola beleza natural da paisaxe sobre a Ría de Ribadeo, e polas comodidades próximas dentro do núcleo urbano do pobo. No proxecto entraba a construción dun Parque de Festas, con servizos deportivos para o gran turismo, así como, un plan de modernización da estrada Ribadeo-Ferrol pasando por Viveiro e Sta. Marta de Ortigueira. Falábase tamén, de que no lateral do Parador habería unha ampla escalinata que permitiría seguir contemplando desde o pobo o paisaxe da Ría, e por onde se daría un rápido servizo de acceso o peirao de Mirasol, onde se supoñía que atracarían os iates de pequeno e gran porte dalgúns dos clientes. Estas obras colaterais non se fixeron, e no lugar da escalinata, edificouse a Residencia do Eo, a finais da década dos 60, quedando sen aquel rápido acceso o peirao de Figueirua ou Mirasol. Abriuse por xunto, a Avenida de Asturias que logo continuaría coa Avenida de Galicia, ata o Instituto.

Estaba de Alcalde, por aquel entonces, D. Francisco Maseda García (Pancho Maseda) que se desviviu en esforzos para conseguir aqueles ansiados proxectos, pois sabía da gran mellora que ía representar para o benestar de Ribadeo, xa que institucións industriais ou de calquera outra clase proporcionaban vida, traballo e prosperidade, cimentos estables da vida cotián dos pobos.
As escrituras de compravenda dos terreos do Cemiterio Vello e sitios laterais ata a estrada de Mirasol, foron asinadas a finais de Decembro de 1954, ante o Notario desta vila D. Francisco Vigil de Quiñones y Villalva, polo Delegado Provincial D. Jesús Pedrosas Latas, polo Alcalde de Ribadeo D. Francisco Maseda, e polos propietarios dos terreos Dª Elisa González Monteavaro e seu marido D. José Meira Amoroso, por D. Jesús Rodríguez Brasa e seus fillos D. Jesús e D.Hector Rodríguez Freijo, e por D. Antonio González Miró. Os terreos pasaron a ser propiedade do Ministerio de Información e Turismo (La Comarca 2-Xaneiro-1955).
Nese mesmo ano, B.O.E. de 9 de Novembro de 1954, tamén se aceptan polo Patronato Nacional de Ensinanza Media e Profesional, 8 800 m2 de terreos ofrecidos polo Concello de Ribadeo, no Xardín e na Faxarda para construír o Instituto Laboral de modalidade Agrícola-Gandeira, que levou o nome de Carlos Mª Rodríguez de Valcarcel, daquela Director Xeral do Instituto Nacional de Emigración. As costas das tramitacións notariais, fiscais e rexistros para formalizar o acordo, correron a conta do Concello. As obras foron proxecto do Arquitecto Xefe de Construcións do Ministerio de Educación Nacional, D. Francisco Navarro Borrás.
As clases de Bacharelato Laboral comezaron provisionalmente no curso 1955-1956 na Casa do Óptico, e o novo edificio foi inaugurado polo Xefe do Estado D. Francisco Franco o mesmo día que tamén se inaugura o Parador de Turismo, o día 30 de Agosto de 1958.
Tratamos de atopar quen sería o “padriño” de Ribadeo, que está expresado no escusón do abismo do escudo do Parador, revisando o nome das múltiples Autoridades que acompañaban o día da inauguración o Xefe do Estado e a súa dona Dª Carmen Polo, e atopamos, o Almirante Nieto Antunez, o Gobernador Civil D. Enrique Otero Aenlle (que como veciño de Ribadeo seguramente tivo moito que ver coa culminación do proxecto apoiando o traballo metódico e ordenado do Alcalde), o Xefe da Casa Civil Conde de Loja, Ministro da Gobernación, Xeneral Alonso Vega, Ministro de Información e Turismo, Sr. Arias Salgado; Ministro de Educación Nacional, Sr. Rubio; Director Xeral de Ensinanza Laboral, D. Guillermo de Reyna; Secretario do Ministro de Educación, Sr. Tena Artigas; Delegado Nacional de Asociacións, D. Manuel Fraga Iribarne; Capitán Xeneral da 8ª Rexión Sr. Gutiérrez de Soto; Capitán Xeneral do Departamento Marítimo Sr. Fernández Martín; Xeneral da División Aérea Sr. Fernández Longoria; Rector da Universidade de Santiago Sr. Legaz Lacambra; Bispo de Mondoñedo Doctor Argaya; Bispo Auxiliar de Lugo Doctor Ona de Echave; Xefe da Casa Militar Teniente Xeneral Sr. Asensio e Segundo Xefe da Casa Civil D. Fernando Fuentes Villavicencio.
Ningún apelido destas autoridades, ten que ver coas liñaxes do escudo. ¿Foi o escudo de armas un simple trámite de decoración, con “armas arbitrarias”...? ¡Quizais sí...ou quizais non, pois hai cousas que se fan “daquela maneira”, isto é, sen explicación se non estás “no allo” do asunto! ¿Bon ou mal sistema...? Non o sei, pero o Parador de Turismo e o Instituto Laboral fixéronlle a Ribadeo “mil bienes” e debera de cundir o exemplo para seguir a facer obra pública e conseguir Institucións con futuro, tales como, a Residencia de Anciáns ou o Xulgado de Primeira Instancia e Instrución, entre outras.

20171201

Pleno. A versión do concello

Despois de 'un pleno pode ser divertido', sigo co tempa do pleno de novembro, mais esta volta presentando a visión do concello, a nota de prensa que se pode ver na web do concello. E poño de xeito independente a nota para contrastar cos outros comentarios que poda facer, tanto en 'un pleno pode ser divertido' como en futuras entradas.
"

TAMÉN SE RECLAMARÁ A FOMENTO O ARRANXO DA N-642

 Residencia para maiores
30/11/2017
No pleno celebrado onte no Concello de Ribadeo aprobouse o orzamento municipal de 2018 que ascende a preto de nove millóns e medio de euros. O alcalde, Fernando Suárez, móstrase moi orgulloso de ter xa o presuposto listo e cualifícao de equilibrado. As contas inclúen obras importantes como as que se acometerán na avenida Ría de Ribadeo e na rúa San Roque. Ademais por unanimidade aprobouse a creación dunha comisión que determine o modelo de xestión da nova residencia de maiores de Ribadeo.
O rexedor ribadense manifestou esta mañá que "foi importante e interesante o pleno ordinario que celebramos onte con moitísimos puntos da orde do día aprobados por unanimidade, e con asuntos moi importantes para o futuro máis inmediato de Ribadeo. Eu penso que o máis importante dunha Corporación é o orzamento municipal que neste ano temos o orgullo de poder dicir que aprobamos o orzamento do 2018 neste ano 2017, e que vai entrar en vigor seguramente a finais deste ano. É algo que a lei establece que sexa así, pero que a maioría de Concellos non o fan, e nosoutros en Ribadeo estamos moi orgullosos de facelo así".
Fernando Suárez dixo que "presentamos un orzamento entendemos que equilibrado nos ingresos, no senso de presupostar ingresos cos principios de prudencia sen botar as campás ao vo. Ao mesmo tempo co orgullo de poder dicir que non subimos os impostos nin as taxas coa excepción do IPC aplicado á piscina municipal, segundo ven no contrato de concesión, pero polo resto non subimos ningún tributo nin ningunha taxa municipal".
O alcalde declarou que "no apartado de gastos está o incremento na dotación para a prestación do servizo de axuda no fogar un ano máis, e tamén dunha serie de obras de infraestruturas importantes tanto para a vila como para as parroquias. Queremos seguir avanzando no saneamento municipal, no amaño de camiños e de pistas municipais, e tamén no ámbito da vila queremos dar conta desta gran obra que pretendemos levar adiante a principios do ano 2018, como é a mellora e a humanización da avenida da Ría de Ribadeo. Este acceso principal leva moitos anos configurado para turismos e vehículos, pero non como un lugar para que as persoas poidan camiñar con seguridade. Queremos humanizalo e queremos dar seguridade a que calquera persoa da vila que queira ir andando ata estes lugares de centros comerciais e de diferentes tendas e servizos que hai ao longo e ancho desta avenida poida facelo con seguridade". E seguiu a relatar:"tamén queremos aproveitar o inicio de ano para facer unha actuación moi importante na rúa San Roque. Hai moitísimos anos que non se lle toca e ten graves problemas de inundacións, desprendemento de plaquetas, etc… Queremos facer unha rúa axeitada ao que é, unha das rúas máis bonitas de Ribadeo e de Galicia, e queremos actuar para que haxa a posteriori movemento económico, poidan abrir máis tendas, máis negocios, máis bares, terrazas, etc… Queremos aprobar canto antes o orzamento municipal para poder actuar en todas estas necesidades que ten Ribadeo e a súa xente".
Fernando Suárez comentou: "tamén é de destacar a baixada dos xuros da débeda coas entidades financeiras polo tanto cada vez pagamos menos de xuro, e iso determina que poidamos ter máis diñeiro para efectuar inversións".
O rexedor salientou que "outro dos puntos importantes que se aprobou por unanimidade no pleno de onte, foi o relativo á creación dunha comisión especial para o estudo e o informe da forma de xestión da residencia para maiores de Ribadeo. Seguemos dando pasos na liña que todos, ou case todos, nos conxuramos hai varios anos para que Ribadeo tivera unha residencia. Agora rematadas as obras, o continente, estando a piques de ter resolto o contido, é dicir o equipamento, é o momento de dar este novo paso creando unha comisión que por lei ten que estar creada, para determinar dentro das fórmulas posibles, dentro da legalidade vixente actual, qué é o que pode facer o Concello para xestionar esta residencia. Mirar pola xestión directa ou indirecta, cales son os pros e os contras, e esta comisión xunto cos técnicos municipais e coa auditoría que se está realizando nestes días, teremos que determinar cal é o procedemento para trasladarllo á Xunta para que nos dea autorización de funcionamento. A Xunta, máis aló de se deu ou non deu diñeiro, que ata o de agora falta o primeiro céntimo que dera para a residencia de Ribadeo, si que é obrigado que nos dea luz verde. Igual que nola deu no seu momento para iniciar a construción aínda que non puxera un peso, tamén agora terá que darnos luz verde para a xestión, e por iso é necesario a creación desta comisión".
Estrada N-642
Sobre outros asuntos debatidos no pleno de onte Suárez Barcia explicou que "tamén por unanimidade o Concello acordou dirixirse ao Ministerio de Fomento para que dunha vez por todas amañe, dunha maneira digna e eficaz, o treito da N-642 entre Ribadeo e Porto. Está moi deteriorado, é moi perigoso, sobre todo para motociclistas e para ciclistas porque non hai arcén, está cheo de grixo, téñense producido ultimamente accidentes, e o día menos pensado vai pasar algo grave. Pedímoslle ao Ministerio de Fomento que dunha vez por todas nos trate a este treito de Ribadeo da N-642 como a estivo tratando de Porto cara a Lugo, a Meira e A Pontenova, que está en aglomerado, e en perfecto estado de revista, non así este treito en Ribadeo. Ao mesmo tempo dimos conta do que lle estamos pedindo á Deputación para este 2018, son peticións de arranxos en diversos viarios provinciais neste termo municipal. Os viarios da Deputación están nunha situación moi deteriorada desde hai moito tempo, especialmente aqueles das parroquias do interior, necesitan con urxencia unha actuación, que confiemos que se dea neste 2018. Así llo pedimos sinceramente, así lle describimos cales eran as necesidades e confiemos que en breve poidamos ter noticias positivas ao respecto".
O alcalde comentou que "tamén houbo unha serie de mocións, catro concretamente do grupo municipal do PSOE sobre a situación de Feve, sobre o medio rural galego, sobre o 25 de novembro e sobre a vaga de incendios que asolou Galicia que foron votadas polo noso grupo favorablemente. Ao mesmo tempo houbo unha moción do noso grupo municipal do BNG sobre o 25 de novembro, sobre a violencia de xénero e o maior esforzo que debe facer a Xunta de Galicia e o goberno estatal. Houbo algúns rogos e preguntas, algúns máis acertados e outros menos. Intentamos cumprir todos aqueles rogos que son posibles, e en canto ás preguntas intentamos responder todas na súa totalidade sen esperar ao seguinte pleno". 
"

20100122

As obras do plan E 2010

Remato de recollelo da páxina do concello (as ligazóns que aparecen e o comentario final son meus):

SUPORÁN UN INVESTIMENTO DE 851.000 EUROS
Obras do plan E 2010
22/01/2010
A xunta de voceiros aprobou por unanimidade os 10 proxectos que se realizarán nos vindeiros meses con cargo ao plan E 2010. Esas obras serán ratificadas na xunta de goberno prevista para o vindeiro luns 25 de xaneiro.
O alcalde de Ribadeo sinalou que "nesa xunta de voceiros consensuamos os proxectos, as obras, as inversións que o Concello de Ribadeo realizará con cargo a este plan E 2010. Os técnicos alí presentes explicáronnos a todos os portavoces cómo fixeron para adaptar todas as propostas consensuadas ao diñeiro dispoñible. Houbo que facer algunha modificación ou algunha obra que non puido entrar e quedamos por unanimidade en deixalas para a seguinte remesa de diñeiro público que poida vir para este efecto, serán as primeiras prioridades para a no ano seguinte". Fernando Suárez engadiu que "en todo caso agora que aprobamos por unanimidade estas propostas serán ratificadas nunha xunta de goberno prevista para o vindeiro luns e a partires de aí enviaremos toda a documentación e todas as solicitudes formales á Subdelegación de Goberno para seguir coa tramitación e empezar a contratar as obras".
O plan E 2010 destiña a Ribadeo 1.065.000 euros, dos que arredor de 851.000 van para eses dez proxectos e 213.000 euros serán para a financiación de gasto corrente. A relación de obras do plan estatal para o emprego 2010 é a seguinte: reforma interior e eliminación de barreiras arquitectónicas na Casa do Concello de Ribadeo (104.484,97 euros); ampliación da rede de saneamento municipal desde a zona de Igrexa ata o colector existente en Piñeira (80.065,35 euros); conexión da rede de saneamento do parque empresarial de Ribadeo á rede de saneamento municipal (163.000 €); construcción da nova depuradora de augas residuais no lugar de Vilela (60.000 €); instalación de grupo electróxeno no Hospital Asilo de Ribadeo (20.000 €); reforma interior e eliminación de barreiras arquitectónicas na antiga oficina de turismo de Ribadeo (30.000 €); mellora e substitución do alumeado público das rúas: Avenida de Galicia, José Vicente Pérez Martínez e Avenida de Asturias (175.000 €); obras de adecuación interior dos vestiarios do campo de fútbol municipal (83.000 euros); obras de recuperación no parque de San Francisco (50.000 euros) e mellora das zonas transitadas por peóns nas áreas recreativas de Santalla e Vilaselán (86.254,67 euros).

Como foi indicado na Mesa de Asociacións, un conxunto máis de accións que non contan cos veciños máis aló do anuncio a posteriori, unha volta posta de acordo os grupos políticos do concello. E un conxunto de accións nas que un investimento pensado en boa parte para potenciar a competitividade se usa para obras das tradicionais.
Algunhas ligazóns do plan E en Ribadeo:
Plan E 2009; (2, 3, 4, 5)
Plan E 2010; (2)

20210312

Unha finca céntrica para o concello de Ribadeo

   Un anuncio na sede electrónica do concello di iso: comézase a tramitación para que o concello se apropie dunha finca no centro do pobo.

   A finca é a sinalada:

   Dá á r/Recarei na súa beira maior, aínda que o número teno por r/Deputación. Céntrica, adecentada polo concello ó estar abandoada, agora o concello, a raíz da procura dos seus donos para cobrarlle a súa intervención, pasa ós trámites para incorporala ós seus bens.

   O Edicto:


Complementario (de nota do concello de 20210312):

Foto casa Antonio Otero

UN DELES VAISE CONVERTER EN ESPAZO POLIVALENTE

Inmobles de titularidade municipal

12/03/2021

O Concello de Ribadeo adquire catro inmobles a través da figura da expropiación, debido a impagos de multas urbanísticas ou execucións subsidiarias que tivo que realizar para garantir a seguridade e a salubridade públicas. Trátase de propiedades situadas nas rúas Antonio Otero, Deputación, Vispo Veres e Avenida de Asturias.

O alcalde ribadense, Fernando Suárez, contou que "son varios os inmobles que o Concello de Ribadeo está adquirindo a través da figura da expropiación, debido a impagos de multas urbanísticas ou a accións de execución subsidiaria que o Concello tivo que realizar para garantir a seguridade e a salubridade públicas. Son procesos que se alongan no tempo, pero que ao final se os titulares non se fan cargo, ben porque non queren ou ben porque son descoñecidos, a administración local acabamos poñendo estes inmobles ao noso nome".

O rexedor lembrou que "temos, xa desde hai anos, unha acción que acabamos de rexistrar nestes días, que é un inmoble na rúa Antonio Otero 31, no casco vello de Ribadeo. Este inmoble veuse abaixo e tivemos que actuar subsidiariamente hai uns anos, os posibles propietarios nunca apareceron e finalmente cobramos os traballos a través da adquisición do ben. Entre multas e execucións subsidiarias tiñan unha débeda duns 30.000 euros. Igualmente pasou na rúa Deputación número 1, logo de innumerables advertencias pola falta de seguridade deste inmoble con respecto á vía pública e aos viandantes que puideran pasar por alí, efectuamos unha serie de multas a través de notificacións persoais e de notificacións nos diferentes boletíns oficiais, incluso tivemos que facer unha demolición total dese edificio con cargo a fondos municipais. Os cargos achéganse neste caso aos 40.000 euros e estamos tamén no proceso de adquisición deste inmoble".

Suárez Barcia engadiu que "fixemos igual na rúa Vispo Veres números 2 e 4, e finalmente nun local da Avenida de Asturias froito do embargo a un promotor inmobiliario, por sancións urbanísticas confirmadas posteriormente pola xustiza, que non fixo o pagamento das mesmas, polo tanto adquirimos ese baixo".

O alcalde sinalou que "agora todos estes inmobles pasan a titularidade pública e terán diferentes finalidades. Neste último caso do situado da Avenida de Asturias querémolo converter nun espazo polivalente centrado, sobre todo, nas actividades formativas e para o cal xa temos solicitado unha axuda á Xunta de Galicia. Noutros casos optamos primeiramente pola taxación do inmoble e a venda pública a través dunha puxa. Si se venden, os ingresos económicos destas transaccións serán reinvertidos polo Concello en accións de patrimonio do solo onde temos múltiples necesidades como todos os concellos, vías públicas, espazos públicos, mellora nas traídas de auga nas parroquias, etc…".



20220302

Sobre Víctor Madera, o propietario da Torre dos Moreno

    Víctor Madera, patrón de Paisajes de Asturias, propietaria da Torre dos Moreno en Ribadeo, é o tema dun artigo do último número en papel de El Salto. Non é a primeira vez que se fala del en ribadeando; agora, deixo a tradución ó galego de dito artigo, licenciado como CC-BY-SA.

Víctor Madra: Helios y Atenea en la Castellana

O magnate asturiano Víctor Madera, rico gracias ó sangrado da sanidade pública, orquesta dende Luxemburgo unha fortuna regada de fincas e mansións. 

Felicia Barrio


    Non sabía que, durante la Guerra Civil, ó Paseo de la Castellana de Madrid lle chamaran la Avenida de la Unión Proletaria. Para atopar ó proletariado hoxe nesta rúa hai que vir ás 11:30h. Unha lexión deles afánase na reconstrución de Castellana 14. Fronte a eles, outro destacamento desfila con sacos de obra pola porta do número 23. Fai esquina con Zurbarán e no seu primeiro andar está a oficina madrileña de Víctor Madera (Oviedo, 1961), un ganador, o máis sagaz do lucrativo proceso de consolidación do negocio da sanidade privada en España.

    Todo ten explicación na cabeza dos seus asesores fiscais, Todo ten explicación para que a súa empresa principal, HCI SA, o gran contedor do seu patrimonio, estea en Luxemburgo. Para que o seu enderezo profesional sexa unha mansión ó suroeste de Londres, en Virginia Water (Surrey), unha das urbes máis pijas do Reino Unido. El vive nunha casa de base circular e estanque circular no centro xeodésico de La Moraleja.

    Porque Madera, Presidente de Quirón, considérase a si mesmo un inversor emocional. HCI SA acumula 597 millóns de euros -o seu último balance é de 2019- gracias a uns ataques de emotividade, ben canalizados cara ó enrequecimento persoal. Súfreos dende hai 30 anos e téñeno levado a liderar un proceso de concentración hospitalaria nunca visto que desembocou na creación do actual Quirón Salud. A historia de como o logrou tense escrito varias veces e segue a vella fórmula que ten fabricado tantas e tantas fortunas coñecidas, varias das maiores do país: o legrado do común.

    Madera entendeu o primeiro como a política rexional sanitaria nutre de xeito permanente a sanidade privada grazas á derivación das listas de espera e outros sangrados. Viuno preto na Cruz Vermella e no Grupo Recoletas. Ate a súa xogada de mestre, o negocio hospitalario privado era cousa dalgunhas familias con poder local en Catalunya, Andalucía, Canarias ou Galicia; mutuas e a Igrexa católica. Esta mesma partida tamén a xogaron outros, como a familia Gallardo (Vithas), La Caixa e as vellas caixas dirixidas por políticos valencianos e madrileños en torno a Ribera Salud.

    No gran lago público había peixes para todos. Madera deseguida deu vida a IDC Salud, eixo das súas operacións especulativas xunto ó fondo CVC, que en apenas dez anos desembocou en Quirón Salud. O punto de partida foi a venda de Quirón (55 hospitais) ó meirande grupo sanitario alemán, Fresenius Helios, no que quedou como presidente en España e accionista. 

    Agora Madera xa ten deixado atrás aquela axitación empresarial. As súas catro fillas como catro soles herdarán outra cousa. Algo que ten máis que ver coa súa mansión de La Moraleja, unha casa de verán en Castropol e a mellor finca de caza de Extremadura. Xunto á súa esposa, Obdulia Fernández, dende esa oficina do primeiro andar de Castellana 23, onde o sol de inverno reflíctese xeneroso polas mañáns, leva anos mercando propiedades suntuosas en Asturias, Menorca, Formentera, Reino Unido, Torrejón El Rubio... 

    En cinco anos, unha das empresas que domicilia aquí, Paisajes de Asturias SL, cuadruplicou o seu patrimonio até 216 millóns. Nese tempo, Obdulia ten copado pouco a pouco o seu capital, ata o 84% actual, e ten unha das carteiras inmobiliarias máis exquisitas do país, engordada con palacetes indianos e outros caseróns señoriais que algún día competirán con Paradores Nacionales. 

    Paisajes de Asturias comparte piso con Bosetia investments SL, que suma outros 116 millóns en inmobles. Bosetia é unha desas empresas que se compran e xa. Foi creada en 2017 por Afiens Legal, o despacho de compañías durmintes de Lorena Salamanca Cuevas, e pasou deseguida ás súas mans para comprar a clínica Planas á familia balear Planas Palou. En resume, contén o hospital PalmaPlanas, alugado a Quirón, e a residencia para maiores de 55 anos Can Granada, ambos en Palma, que lle embebe clientela. En Baleares, Madera esténdese asemade por Ibiza, Formentera, e sobre todo, Menorca -Encantos de Menorca SL- onde medios locais o identifican como propietario do 1,5 % da illa, pois en pouco tempo ten adquirido milleiros de hectáreas e espazos e edificios singulares. No Reino Unido, ademais, a súa firma HCH Wooden Limited inviste outros 90,3 millóns. 

    Así 'fíxase e da esplendor' a un patrimonio construído sobre a especulación dentro dun dos terreos más sensibles, a saúde, onde políticos e políticas sen escrúpulos poñen o listón ó empresarios do ramo. 

    De Blackstone a Blackrock, pasando por Nicolás Osuna, José Lladó, as irmás Álvarez, Borja Prado... e Madera. Son xa toda unha experta en poñerlle ollos, nariz e boca a ese mundo alleo que pobra a efémera Avenida de la Unión Proletaria. Se mañá vas ó número 23, verás como o seu frontón encoméndase a Atenea, que loce un casco e unha éxida divinos, lista para a batalla, Toda unha alegoría da guerra de clases, onde a deusa ten tomado partido, branco e en botella, polo único bando hoxe consciente da súa existencia. O bando que, como di o vello Warren Buffet, 'ímola gañando'

20051206

Imaxes de Ribadeo, hoxe


Se algo non se pode negar sobre Ribadeo a día de hoxe é que está en obras. Tanto públicas como privadas, as obras inundan Ribadeo. Diríase que o importante non é par que facelo, senón sinxelamente obrar. Como mostra, dúas fotos de dúas obrar, unha pública e outra privada. A pública, a de soterramento dos contedores de lixo preto da antiga cárcre, entre esta e o parque de S. Francisco. Esta obra, a piques de rematar, representa unha especie de experiencia para máis adiante ir soterrando os contedores de recollida de residuos ó longo de todo Ribadeo. As variadas bocas coas que conta seguro que meterán a máis dun nun apreto por non saber onde botar os seus refugallos domésticos. ou pode que mesmo por non querer botalos uns pasos máis aló, ou por non querer facer a separación oportuna: cos contedores actuais xa se nota que a separación é algo por facer como é debido, a pesares que se ten avanzado moito en tempos pasados.
A outra obra é n edificio de vivendas fronte ó colexio das monxas, no que se pode ver o volume que será construído. pola estreitez das rúas, non é posible sacar unha perspectiva que non sexa aérea da zona limítrofe entre obra e rúas. vai a deixar por algúnha beira algo máis de espazo libre do que tiña n principio o campo adicado á cosntrucción, pero non moito más. E gustariame saber, ter idea, de ónde vai todo o material escavado. E por que segue en outras obras (non en esta) unha morea de terreo público ocupado. Nestesenso, a obra que produxo vai un ano o corte da avenida de Galicia segue a ocupar unha rúa, a dificultar o paso por outra e a coller un fronte duns cantos mentros de fondo na mesma avenida de galicia (en principio, deixara como unha protección para o paso de peóns; logo, tamén eso foi ocupado...)

20240111

De poetas, homenaxes e árbores simbólicas en Ribadeo. Carlos Álvarez Lebredo

    Adxunto artigo de Carlos Álvarez Lebredo publicado en La Comarca del Eo de 6 de xaneiro de 2023.

De poetas, homenaxes e árbores simbólicas en Ribadeo

Carlos Álvarez Lebredo

    Unha magnífica iniciativa que tivo no seu día a Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG) foi a de homenaxear cada ano un escritor ou escritora galega no lugar de Galicia que decidise a persoa elixida. O recoñecemento denomínase “O escritor (ou A escritora) na súa Terra”. Consiste en que a AELG contacta coas autoridades municipais do lugar que esa persoa escolleu para a homenaxe, dálles conta desa decisión e solicita autorización para celebrar os actos nun lugar concreto onde ficará un pedrón conmemorativo (cun breve texto gravado na pedra) e onde ao seu carón se plantará unha árbore relacionada coa obra literaria da persoa homenaxeada. E así sucede desde 1995.
    En 2001 a persoa escollida pola AELG foi a poeta Luz Pozo Garza. Motivos —persoais e literarios— habería para que a escritora escollese como lugar de homenaxe (como a “súa Terra”) a vila de Viveiro (lugar no que viviu moitos anos e onde se inspirou poeticamente para os seus primeiros libros) ou Lugo, Vigo e A Coruña (cidades nas que transcorreron decisivos anos da súa vida familiar e literaria). Pero Luz Pozo escolleu o seu Ribadeo natal, no que só viviu os seus primeiros sete anos de vida, pero no que “residiu” animicamente vencelleda a moitas amizades e ao que regresou con visitas frecuentes unha vez xubilada como profesora.

Luz Pozo acompañada de Daniel Cortezón, diante do pedrón.

    De maneira que o día 22 de setembro de 2001 tivo lugar en Ribadeo esa homenaxe da AELG á que se sumou o concello de Ribadeo e moitas persoas ribadenses e outras chegadas de fóra expresamente para o acto. Todas foron testemuñas de como, no xardín próximo á Casa de Sela, se ergueu o Pedrón cun poema gravado e de como así mesmo se plantou ao pé del unha camelia, que foi a árbore elixida pola poeta e que, efectivamente, aparece referenciada con frecuencia entre os versos de Luz Pozo:

    -“Fora anunciando amor

subitamente

naquel templo traslúcido de ponlas e paxaros

imaxe revelada no ritmo dunha pedra

na amplitude da onda

na viva nervadura dunha folla

nos camelios en flor cecais a mediodía”.

 (Poema “Amantes de Castrelos”, no libro ‘Concerto de outono’, 1981).

    “O ar semellaba unha camelia branca

que se tornase en chuvia en sombra en pura ausencia.

(...)

Mais non estabas ti...

Mirei a tarde.

Liña espiral da chuvia na memoria.

Unha estación de incenso pranto mirra

abisal. Salgueiros partituras.

As fontes fican soas.

Unha especie de bafo de camelias unxidas” (...)

 (Poema “Chovía en Compostela”, no libro ‘Códice Calixtino’, 1986).

    Unha tarde acadabas nun bosque de camelias

a derradeira voce no vestixio dun soño —entraba o inverno—

(...)

 (Poema “Falando a Rosalía”, no libro ‘Códice Calixtino’, 1986).

    “Non me podo afastar deste espazo

que habitas

consagrado ó lamento

Unha verxa de ferro

traza os signos da morte

onde inocentes reinan as camelias

(...)

 (Poema “Pétalas ofrecidas”, no libro ‘Prometo a flor de loto’, 1992).

    E coma estes pódense atopar moitos máis exemplos na súa amplísima obra poética.
    O concello de Ribadeo, pola súa parte, colaborou activamente na homenaxe poñendo o nome de Luz Pozo á rúa que nace precisamente no lugar en que se ergueu a pedra e se plantou a árbore, e que chega desde alí ata o cruce coa Avenida de Galicia.
    Anos máis tarde, nunha das remodelacións que se fixeron no entorno do Campín de Sela, xa reconvertido en Parque dos Indianos, retiráronse do seu emprazamento orixinal o vistoso Pedrón conmemorativo e mais a camelia. O problema é que, tras as reformas da contorna (xardín, beirarrúas, etc.), da árbore tan representativa da poesía de Luz Pozo nunca máis se soubo. E o Pedrón literario... foi recolocado nun lugar diferente e moito menos lucido: ao outro lado da rúa, onde cada día se ve máis achicado a asombrado por dúas árbores que medran aos seus lados, unha palmeira de tipo desértico de xardín e un frondosísimo loureiro. Para máis desatino, este novo emprazamento está situado ao pé da porta de entrada da capela da Virxe do Camiño e tal parece que forma parte deste recinto eclesial. No lugar prístino do Pedrón literario levántase agora un “caseto”, de un metro e medio de altura, que parece ter relación cos servizos eléctricos da zona.
    No ano 2012 a AELG escolleu como Escritor homenaxeado na súa Terra ao poeta Xavier Rodríguez Baixeras. De novo neste caso o poeta optou por Ribadeo como “a súa Terra” literaria para recibir o galardón. Podería ter sido Nois (Foz) onde segue tendo a casa familiar na que reside parte do ano, ou a cidade de Vigo onde traballou e reside desde 1977. Pero optou polo Ribadeo que está moi unido á súa adolescencia e primeira mocidade: a casa familiar da rúa de San Roque. Este Ribadeo está moi presente nos seus primeiros poemarios. E como árbore adxacente ao seu Pedrón, para plantar na homenaxe, escolleu unha palmeira, tan ribadense e tan lembrada nos seus hendecasílabos:

Xabier R. Baixeras.

    Palmeira esfarrapada e sempre viva
de afeita a nós, de estar neste xemido
onde afoga confuso o esvaído
toque da hora que algún vento esquiva
(...)
Non te vimos crecer. E nin sabemos
quen te puxo, meniña, á nosa porta,
atordoada, trémula de inzar
sombras, tristezas nas que xa non cremos
(...)
 (Poema “Unha palmeira de Ribadeo”, no libro ‘Fentos no mar’, 1981).
    Lembras o Sul, o vendaval ardente,
(...)
Lembras aquel que andaba nas palmeiras,
que, nun susto, petaba nas cociñas,
que chamaba por nós desde os caboucos?
 (Poema “O Sul”, no libro ‘Lembranza do areal’, 1985).
    Pois ben, Pedrón e palmeira foron plantados neste caso no Campín dos Canapés, preto da Casa do Óptico, hoxe Escola Oficial de Idiomas. Debo confesar que, tras o acto solemne e literario oínlle a un asistente que estaba ao meu lado na homenaxe unhas palabras desgraciadamente proféticas. Algo así como: “Non lle vexo moito futuro a esta palmeira noviña, aquí abaixo, en sombra permanente, cuberta por todos estes plátanos e chopos tan frondosos”. E, desafortunadamente, a profecía cumpriuse. Hai anos que secou aquela palmeira, que agora deixa tolleita a merecida homenaxe da AELG a Xavier R. Baixeras: esta o Pedrón co texto referente á palmeira, pero non está a palmeira. Non deixa de ser irónico o fragmento do poema gravado no Pedrón: “Non te vimos crecer...”.
    Posteriormente á desaparición da palmeira tivo lugar unha remodelación daquela contorna que, entre outras actuacións, supuxo a corta de bastantes chopos e plátanos, que considero acertada. Como consecuencia, agora o Campín dos Canapés está moito máis claro e soleado: éntralle a luz. Coido que á vez que se repoña o Pedrón no seu sitio e se replante a camelia de Luz Pozo no Parque dos Indianos, tamén se faga o mesmo cento cincuenta metros máis adiante coa palmeira de Xavier Baixeras, agora que o lugar dos Canapés está rareado e ben solleiro.
    Mentres tanto eu prometo non trasladarlle á AELG estas “novidades” sobrevidas ás dúas homenaxes que eles promoveron en Ribadeo. E confórmome con mirar con envexa, cada vez que vou polas montañas do Courel, o enorme Pedrón e o xa impoñente castiñeiro que homenaxean e dan paso ao camiño que sobe á aldea de Parada de Moreda, onde naceu e viviu o poeta Uxío Novoneyra.

-o-