Onte foi a asemblea de Amadores da Música. Extraordinaria, cun único punto na orde do día, a elección da nova directiva. Curta, cunha duración duns vinte minutos dende as nove da noite en que comezou en segunda convocatoria. Numerosa, máis de 40 socios, relativamente para unha sociedade que viña tendo uns vinte socios nas asembleas, como moito. Inesperada despois da última, na que apareceu unha Amadores agónica en procura da súa continuidade.
Foi sinxela, pois comezou co anuncio da existencia dunha candidatura, encabezada por José Luis Pulpeiro Grueso (músico da banda), con José Manuel Yáñez Dablanca ('Manel', profesor, concelleiro polo PP) como vicepresidente, Vanessa Fernández Rivas (música, foi aspirante á concelleira polo BNG) secretaria, José Ángel Bolaño Penelo (economista, foi aspirante a concelleiro polo PSOE) como tesoureiro, Aurora Fernández Peña (ex música) como encargada de material, Xosé Farruco Graña, vogal, Ramón Santiago Fernández Reinante, vogal, Mª Teresa Martínez Souto, vogal. Fago referenza a algunha característica dos cargos unipersoais só como motivo de identificación, non porque crea que, por exemplo, a súa pertenza a un determinado partido nun determinado momento vaia pasar por riba do interese xeral.
Despois o Presidente proposto desgranou os puntos salientables do seu programa. Entre eles, unha oferta de traballo conxunto coa escola, a potenciación do interese dos músicos mediante un sistema de recompensas ou o tomarse tempo para orientar o futuro da formación, se fora necesario.
A votación contou con seis votos delegados, totalizando 37 votos a favor e 11 abstencións, sen ningún voto en contra. E, visto en retrospectiva, penso que parte desas abstencións van na dúbida do comentario que fixen sobre as características dos cargos unipersoais.
Para min é ilusionante ter, tres meses despois dunha asemblea na que Amadores se deu un tempo para procurar a súa continuidade, unha nova directiva de xente entre a que algunhas persoas entendo que garanten un traballo contínuo, de miras amplas e coa adicación necesaria. Naturalmente, isto non garante o éxito, pero si unha procura encamiñada nun momento no que a sociedade e a banda necesitan algo máis que establecer un 'piloto automático'.
Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno ... )
20140330
20140328
Mondoñedo, QEPD
Onte pola tarde Ribadeo tiña atractivos abondos. Un deles, a apertura de plicas para facerse co contrato da residencia de maiores, que me enterei unha hora antes de que era público (ter lido ben as bases!) e no que se puido ver que había dende algunha empresa local, poucas, ata multinacionais, pasando por UTEs, pero pouco máis de información real, e que rematou coa invitación á saída do público (tres persoas relacionadas con empresas e dúas coa plataforma pro residencia) para asignar a puntuación e o contrato, e do que aínda non sei o resultado.
Outro atractivo, a charla sobre a lei do solo, promovida por xente de AGE e na que participaban Margarida Prieto, coordinadora da loita contra a megaminería do SLG e Antón Sánchez, Deputado de AGE no Parlamento de Galicia, quizáis un pouco aburrida na exposición para o meu gusto, pero interesante pola información, que gravei e se saiu ben a gravación, colgarei.
Pero o que máis me chamou a atención onte foi unha nova que escoitei a traverso de terceiros, da apertura dunha confitería en Ribadeo, no local da antiga pastelería Eijo, no mesmo que leva aberto dende aquela unha cafetería guadiana baixo tres rexentes diferentes. Trataríase dunha pastelería con tradición en Mondoñedo, a Alianza, que viría reforzar a produción local e ofrecer un lugar para acompasar pasteis e café en Ribadeo, algo que escasea nestes momentos. De calquera xeito, a nova para min non sería tanto esa como algo que non puiden confirmar pero que só a súa suposición me levou a pensar sobre a caída relativa duns lugares en relación a outros, neste caso, Mondoñedo fronte a Ribadeo. Trataríase, segundo me chegou, dun traslado, con peche en Mondoñedo e apertura en Ribadeo, e non dunha sucursal. E repito, o mero feito desa consideración me leva a pensar a caída en picado que está a ter Mondoñedo, coa puntilla do paso lonxe da autovía, unha volta desfeita a antiga industria que alí había. Para min trátase dunha especie de epitafio a unha vila que no seu momento foi unha cidade puxante dentro de Galicia: Mondoñedo, QEPD
Outro atractivo, a charla sobre a lei do solo, promovida por xente de AGE e na que participaban Margarida Prieto, coordinadora da loita contra a megaminería do SLG e Antón Sánchez, Deputado de AGE no Parlamento de Galicia, quizáis un pouco aburrida na exposición para o meu gusto, pero interesante pola información, que gravei e se saiu ben a gravación, colgarei.
Pero o que máis me chamou a atención onte foi unha nova que escoitei a traverso de terceiros, da apertura dunha confitería en Ribadeo, no local da antiga pastelería Eijo, no mesmo que leva aberto dende aquela unha cafetería guadiana baixo tres rexentes diferentes. Trataríase dunha pastelería con tradición en Mondoñedo, a Alianza, que viría reforzar a produción local e ofrecer un lugar para acompasar pasteis e café en Ribadeo, algo que escasea nestes momentos. De calquera xeito, a nova para min non sería tanto esa como algo que non puiden confirmar pero que só a súa suposición me levou a pensar sobre a caída relativa duns lugares en relación a outros, neste caso, Mondoñedo fronte a Ribadeo. Trataríase, segundo me chegou, dun traslado, con peche en Mondoñedo e apertura en Ribadeo, e non dunha sucursal. E repito, o mero feito desa consideración me leva a pensar a caída en picado que está a ter Mondoñedo, coa puntilla do paso lonxe da autovía, unha volta desfeita a antiga industria que alí había. Para min trátase dunha especie de epitafio a unha vila que no seu momento foi unha cidade puxante dentro de Galicia: Mondoñedo, QEPD
20140327
Pleno vacío
Entendo que o nome de 'pleno' procede da idea de que 'está todo o mundo'. Evidentemente, debo estar equivocado, e referirse só a que 'está todo o mundo que importa', os elixidos. O resto seriamos só 'público', e todo o mundo sabe que o público está de capa caída, non importa. É iso o que debe manter a idea de que en Ribadeo os plenos, a maior parte das veces, teñan unha compoñente de secretismo, e os concelleiros teñan como compañía maioritaria os funcionarios que os asisten. Non, non son secretos, pero paréceno. Segundo a nota no mesmo blog do concello, o martes 25 houbo un pleno. E gustaríame saber cánta xente se enterou. Que medidas se puxeron para que a xente se enterase.
Parece que o método común será enterarse 'en diferido', a traverso da nota de prensa da alcaldía, que tamén pode dar pé ós medios para as súas crónicas.
O certo é que os plenos teñen tradición de tediosos, a máis de secretismo no anuncio e tamén secretismo nos temas: hai que ter unha certa información previa para poder seguir o que alí se di, información que tampouco está dispoñible e só se pode recolectar pouco a pouco.
E iso pasa no órgano comunitario máis próximo da entidade máis próxima ó cidadán.
Democracia din que é o sistema que temos. Coido que o nome variou de significado dende o que tiña hai tempo ata o que representa na actualidade. 'O povo é o que máis ordea' xa non é 'trending topic'.
Por certo, queda sen comentar o pleno: xa o fan a nota da alcaldía ou o conflito manifestado polo xornal.
Parece que o método común será enterarse 'en diferido', a traverso da nota de prensa da alcaldía, que tamén pode dar pé ós medios para as súas crónicas.
O certo é que os plenos teñen tradición de tediosos, a máis de secretismo no anuncio e tamén secretismo nos temas: hai que ter unha certa información previa para poder seguir o que alí se di, información que tampouco está dispoñible e só se pode recolectar pouco a pouco.
E iso pasa no órgano comunitario máis próximo da entidade máis próxima ó cidadán.
Democracia din que é o sistema que temos. Coido que o nome variou de significado dende o que tiña hai tempo ata o que representa na actualidade. 'O povo é o que máis ordea' xa non é 'trending topic'.
Por certo, queda sen comentar o pleno: xa o fan a nota da alcaldía ou o conflito manifestado polo xornal.
20140326
Hoxe no xornal aparece unha nova normal: subrealismo real
Hoxe no xornal aparece unha nova normal: o concello descarta adquirir unha grúa para retirar coches dos vados. O razoamento do alcalde, impecable: non se pode ter un funcionario adicado a retirar coches nun concello como o de Ribadeo.
A nova especifica ademáis que xa hai abondos anos que o taller que se encargaba de retirar os coches obstructores deixou de facelo porque lle traía problemas con posibles clientes. É dicir, que dende hai anos, Ribadeo non ten un servizo de retirada.
A cousa parece non ser demasiado grave, incidindo puntualmente nas persoas ás que lle toque o abuso dos demáis, que o considerarán no seu momento coa gravidade relacionada coa présa / necesidade de uso do vehículo: non será o mesmo quen non pode sacar o coche para ir a traballar a outro lugar do pobo que quen ten unha urxencia para levar a un familiar ó hospital de madrugada.
Pero a cuestión entendo que non está en pararse en casos concretos e a súa urxencia, senón no fallo sen amañar dun servizo prometido e teóricamente establecido. Vaia por diante que o mesmo alcalde non só contempla de xeito impasible a 'historia' senón que especifica que o seguirá a facer, pois a reforma que incumbe ós poderes dos concellos desvía o poder de retirada de vehículos cara a outras institucións, e polo tanto, xa non lle tocará ó concello: será problema de outros.
Mentras, dispúxose unha norma, con multas incluídas, que se está a pasar polo forro. E que pasa? Nada. Unha norma máis que ten prima para quen non compre, que pode abusar e ten ventaxa sobre quen si o fai. Ademáis, nunha situación así, de non aplicación contundente, a resposta ante quen incompre pode ser matizada, interpretada, e polo tanto, desigual segundo quen se teña enfrente, introducindo unha desigualdade máis no sistema, que pasa a recorrer o camiño dende social a asocial, chegando a insocial.
Unha nimiedade, neste caso, que manifesta o que ocorre con outras leis. E que non se bote tampouco en saco roto o motivo polo que se botou atrás o amaño co taller para dispor de grúa: o poder de presión dos cartos fronte á prestación dun servizo.
En conxunto, algo pequeno que parece unha mostra resume do que está a suceder en gran escala a nivel estatal. Por certo, estou escoitando chover sobre mollado.
A nova especifica ademáis que xa hai abondos anos que o taller que se encargaba de retirar os coches obstructores deixou de facelo porque lle traía problemas con posibles clientes. É dicir, que dende hai anos, Ribadeo non ten un servizo de retirada.
A cousa parece non ser demasiado grave, incidindo puntualmente nas persoas ás que lle toque o abuso dos demáis, que o considerarán no seu momento coa gravidade relacionada coa présa / necesidade de uso do vehículo: non será o mesmo quen non pode sacar o coche para ir a traballar a outro lugar do pobo que quen ten unha urxencia para levar a un familiar ó hospital de madrugada.
Pero a cuestión entendo que non está en pararse en casos concretos e a súa urxencia, senón no fallo sen amañar dun servizo prometido e teóricamente establecido. Vaia por diante que o mesmo alcalde non só contempla de xeito impasible a 'historia' senón que especifica que o seguirá a facer, pois a reforma que incumbe ós poderes dos concellos desvía o poder de retirada de vehículos cara a outras institucións, e polo tanto, xa non lle tocará ó concello: será problema de outros.
Mentras, dispúxose unha norma, con multas incluídas, que se está a pasar polo forro. E que pasa? Nada. Unha norma máis que ten prima para quen non compre, que pode abusar e ten ventaxa sobre quen si o fai. Ademáis, nunha situación así, de non aplicación contundente, a resposta ante quen incompre pode ser matizada, interpretada, e polo tanto, desigual segundo quen se teña enfrente, introducindo unha desigualdade máis no sistema, que pasa a recorrer o camiño dende social a asocial, chegando a insocial.
Unha nimiedade, neste caso, que manifesta o que ocorre con outras leis. E que non se bote tampouco en saco roto o motivo polo que se botou atrás o amaño co taller para dispor de grúa: o poder de presión dos cartos fronte á prestación dun servizo.
En conxunto, algo pequeno que parece unha mostra resume do que está a suceder en gran escala a nivel estatal. Por certo, estou escoitando chover sobre mollado.
20140325
Volta 'o tempo', pasado o Sol por riba do ecuador
Si, está prevista hoxe de novo unha alerta. A temperie de Ribadeo incluirá hoxe nivel amarelo, vento forte, chuvia, e uns 7 ºC. É dicir, primavera astronómica con inverno meteorolóxico parello a iso que levamos catro meses coñecendo.
Mais o Sol xa se ve por riba do ecuador. Medímolo o pasado día 20 (equinoccio de primavera a media tarde, 16:57 UTC), como deixa patente a seguinte nota de prensa enviada xa hai uns días:
"
Embaixo deixo duas fotos das medicións, xunto á fachada sur do novo edificio do IES.
Mais o Sol xa se ve por riba do ecuador. Medímolo o pasado día 20 (equinoccio de primavera a media tarde, 16:57 UTC), como deixa patente a seguinte nota de prensa enviada xa hai uns días:
"
Medindo a Terra
Onte, xoves 20 de marzo, foi o equinoccio de primavera. No IES de Ribadeo Dionisio Gamallo aproveitouse a soleada mañá para facer medicións. Tres grupos de alumnos voluntarios empregaron varias horas e os seus respectivos gnomon para obter o tamaño da sombra mínima a mediodía dun vástago vertical. A inclinación con se vio o Sol no momento de mínima sombra o día con igual duración da parte nouturna e diurna, como onte xoves, corresponde á nosa latitude. Así, a media dos resultados dos tres grupos de alumnos de 1º de bacharel apuntou a 43,28º, unha posición que na realidade está lixeiramente ó sur de Ribadeo. Na mesma medición tamén se comprobou o desfase entre a hora legal e a hora solar, correspondendo onte as 12 hora solar coa unha e media algo pasada en hora legal, o que levou a lembrar o desfase horario de Galicia co actual sistema de horario legal a nivel do estado.
O anterior non deixaría de ser máis ca unha curiosidade para mellorar os coñecementos dos alumnos se as medicións non foran confrontadas coas doutros catro centros, do case viciño IES Galileo Galilei de Navia ós de Manilva (Málaga), Villaviciosa de Córdoba e Oliva de la Frontera (Badaxoz). A confrontación de datos entre os IES permite calcular o radio da Terra ou a súa circunferencia, o que se está a facer, obtendo cos datos xa tratados (faltan aínda datos de tratar) unha pequena desviación en relación á medida aceptada de 6 370 km de radio. O método seguido, usado por primeira vez por Eratóstenes, estúdase na teoría de ciencias, pero raramente se comproba.
A experiencia, coordinada polo profesor extremeño Jesús M. Carballar, aglutinou a perto de cen alumnos do conxunto dos centros, e terá difusión, entre outros lugares, por parte da ‘Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología’ (FECYT).
Estaba previsto que se continuara coa medición o día 21, corroborando e mellorando os datos do día anterior, pero a temperie da zona norte peninsular impediu facer as correspondentes medidas.
"Embaixo deixo duas fotos das medicións, xunto á fachada sur do novo edificio do IES.
20140324
Adolfo Suárez, 22 M
Si, xa sei, Suárez morreu o 23, non o 22M. E son cousas diferentes en momentos diferentes. Mais, como di Mario Penelo, este fin de semana podería ser, por varios motivos, considerado o fin do proceso chamado Transición. Poderémolo ver nos libros de historia dentro de dez anos.
Voltarei sobre o 22M, pero de pronto, copio e faigo meu o que Ángel Alda deixou sobre o óbito de Adolfo Suárez, coas luces que ilumina e as sombras que retira:
"
Ha muerto Adolfo Suárez.
Hoy me quedo con algunas imágenes de él. La del pleno de las cortes franquistas haciéndose el karakiri. Ese es un recuerdo que da fe de su inteligencia y astucia política y de ese momento se derivaron para AS los odios africanos que le derecha española le profesó durante tantos años y todavía le profesa. Hoy, sin embargo, esa misma derecha le reconocerá como uno de sus heroes.
La segunda imagen es la de AS aceptando la legalización del PCE en contra de todo el generalato y de los sectores mas recalcitrantes del viejo régimen. Aquello fue un golpe de audacia y, otra vez, de inteligencia. Esos generales nunca se lo perdonaron y por eso, incluso habiendo dimitido para evitar males mayores, le montaron un golpe rídiculo y criminal pocos años después
Collido do Seu Facebook, non recollo tamén os comentarios que suscitou porque a bo seguro seguirá recolléndoos (e polo momento non teñen desperdizo).
Voltarei sobre o 22M, pero de pronto, copio e faigo meu o que Ángel Alda deixou sobre o óbito de Adolfo Suárez, coas luces que ilumina e as sombras que retira:
"
Ha muerto Adolfo Suárez.
Hoy me quedo con algunas imágenes de él. La del pleno de las cortes franquistas haciéndose el karakiri. Ese es un recuerdo que da fe de su inteligencia y astucia política y de ese momento se derivaron para AS los odios africanos que le derecha española le profesó durante tantos años y todavía le profesa. Hoy, sin embargo, esa misma derecha le reconocerá como uno de sus heroes.
La segunda imagen es la de AS aceptando la legalización del PCE en contra de todo el generalato y de los sectores mas recalcitrantes del viejo régimen. Aquello fue un golpe de audacia y, otra vez, de inteligencia. Esos generales nunca se lo perdonaron y por eso, incluso habiendo dimitido para evitar males mayores, le montaron un golpe rídiculo y criminal pocos años después
El tercer momento es precisamente el de AS aguantando de pie la
balacera en el congreso de los diputados y rescatando al general
Gutiérrez Mellado de las agresiones de esos militarotes de mierda.
Gallardía y respeto por la democracia, algo que muchos otros, todos en
realidad con la excepción del recientemente desaparecido Carrillo, no
supieron sacar de si mismos avergonzando a un pueblo acobardado. Hoy
esos mismos diputados que no supieron acompañar el gesto le rendiran
honores. Los honores de su propio sonrojo.
Solo por esos momentos tengo para mi que AS fue el verdadero promotor del cambio del régimen franquista desde dentro del sistema. Supo hacer confluir ese propósito de regeneración con las ansias del pueblo y con unos sectores de la oposición muy débiles y escasamente asentados en la vida civil del pais. Luego las cosas vinieron como vinieron pero nadie puede hacer responsable de ello a Adolfo Suárez.
DESCANSE EN PAZ
"Solo por esos momentos tengo para mi que AS fue el verdadero promotor del cambio del régimen franquista desde dentro del sistema. Supo hacer confluir ese propósito de regeneración con las ansias del pueblo y con unos sectores de la oposición muy débiles y escasamente asentados en la vida civil del pais. Luego las cosas vinieron como vinieron pero nadie puede hacer responsable de ello a Adolfo Suárez.
DESCANSE EN PAZ
Collido do Seu Facebook, non recollo tamén os comentarios que suscitou porque a bo seguro seguirá recolléndoos (e polo momento non teñen desperdizo).
20140320
Rebatindo alegacións hoxe
Hoxe hai un pleno convocado con carácter de urxencia. Esta volta o alcalde xa deu unha ampla explicación sobre o que se vai tratar. En resume, os contratistas queren rebaixar as condicións que se lles esixen, algo que non se fará, sendo previsible o voto unánime. Tan só se modificará un aspecto da fianza, feita con cálculo de ive, algo modificado por lexislación de xeito recente.
A vida segue, as previsións para a residencia tamén.
A vida segue, as previsións para a residencia tamén.
20140318
Vidrieiras pouco transparentes
As vidrieiras soen usarse para deixar un espazo diáfano decorado. Para elo, necesitan transparencia ó tempo que cor.
En Ribadeo vai xa para catro anos que se detectou pola AVV O Tesón o caso dunhas vidrieiras, as da capela do cemiterio, que sendo patrimonio ribadense a cargo do concello (que non propiedade del) se tiraron e mesmo queimaron, con grande perxuízo. Fíxose dende a asociación o que se puido para tentar que as vidrieiras voltaran a unha presenza como nos mellores tempo, e na procura de responsabilidades. O concello respondeu demandando á compañía de seguros para conseguir algún carto para a reparación, que se cifrou en 14 000 €. Unha volta conseguidos os cartos, as vidrieiras reparáronse e remontáronse, esquecendo calquera outra cousa, como a transparencia de cara ó público. E así, sobre culpabilidade ou protocolo de actuación para evitar casos semellantes, nada se sabe. E as vidrieiras están postas, pero coa capela cerrada, e sen ter visto antes de preto as vidrieiras, tampouco se sabe como resultou a reparación. Por iso, o pasado 31 de xaneiro, na xuntanza de representantes da Mesa de Asociacións do Concello co Alcalde e o Concelleiro de Medio Ambiente, foi presentado o tema e porla parte oficial, quedouse en que a semana seguinte habería uns días de portas abertas na capela do cemiterio para observar alomenos dende embaixo e o interior como quedaron. Diso fai mes e mediolargo, e non se voltou saber máis desa mínima posibilidade xa non de control, senón de desfrute do patrimonio ribadense.
Por elo, despois de ter dado O Tesón entrada no concello o 10 de decembro, un mes longo antes da súa restitución, un escrito que incluía
"(...)Expón que
A sociedade ribadense ten como referenza as súas declaracións no sentido de que as vidrieiras estaban a piques de finalizar a súa restauración, o que suporía a súa rápida restitución
Polo que
Solicita a súa exposición previa en sá de exposicións para que as xentes de Ribadeo poidamos ver de preto as vidrieiras e a calidade da súa restauración(...)"
algo que quedou sen resposta, o 26 de febreiro lemboruselle ó alcalde o dito, cun escrito que incluía:
"(...) solicitamos de novo que sexa realizada a exposición das vidrieiras, facilitando os medios para que o pobo de ribadeo poda aprezar de preto os traballos realizados, as condicións da súa instalación e as diferenzas, de habelas, coas antigas vidrieiras, así como aportando datos para a súa mellor aprezación.
Asemade, reiteramos que polo momento non se ten observado ningún movemento para procurar responsabilidades nin para evitar no futuro por outro xeito actuacións semellantes, polo que advertimos que ambalasdúas cousas iran en perxuízo do pobo de Ribadeo".
... e todo segue igual, tres semanas máis despois. A historia voltará a repetirse, a máis de non saber cómo se solucionou desta.
En Ribadeo vai xa para catro anos que se detectou pola AVV O Tesón o caso dunhas vidrieiras, as da capela do cemiterio, que sendo patrimonio ribadense a cargo do concello (que non propiedade del) se tiraron e mesmo queimaron, con grande perxuízo. Fíxose dende a asociación o que se puido para tentar que as vidrieiras voltaran a unha presenza como nos mellores tempo, e na procura de responsabilidades. O concello respondeu demandando á compañía de seguros para conseguir algún carto para a reparación, que se cifrou en 14 000 €. Unha volta conseguidos os cartos, as vidrieiras reparáronse e remontáronse, esquecendo calquera outra cousa, como a transparencia de cara ó público. E así, sobre culpabilidade ou protocolo de actuación para evitar casos semellantes, nada se sabe. E as vidrieiras están postas, pero coa capela cerrada, e sen ter visto antes de preto as vidrieiras, tampouco se sabe como resultou a reparación. Por iso, o pasado 31 de xaneiro, na xuntanza de representantes da Mesa de Asociacións do Concello co Alcalde e o Concelleiro de Medio Ambiente, foi presentado o tema e porla parte oficial, quedouse en que a semana seguinte habería uns días de portas abertas na capela do cemiterio para observar alomenos dende embaixo e o interior como quedaron. Diso fai mes e mediolargo, e non se voltou saber máis desa mínima posibilidade xa non de control, senón de desfrute do patrimonio ribadense.
Por elo, despois de ter dado O Tesón entrada no concello o 10 de decembro, un mes longo antes da súa restitución, un escrito que incluía
"(...)Expón que
A sociedade ribadense ten como referenza as súas declaracións no sentido de que as vidrieiras estaban a piques de finalizar a súa restauración, o que suporía a súa rápida restitución
Polo que
Solicita a súa exposición previa en sá de exposicións para que as xentes de Ribadeo poidamos ver de preto as vidrieiras e a calidade da súa restauración(...)"
algo que quedou sen resposta, o 26 de febreiro lemboruselle ó alcalde o dito, cun escrito que incluía:
"(...) solicitamos de novo que sexa realizada a exposición das vidrieiras, facilitando os medios para que o pobo de ribadeo poda aprezar de preto os traballos realizados, as condicións da súa instalación e as diferenzas, de habelas, coas antigas vidrieiras, así como aportando datos para a súa mellor aprezación.
Asemade, reiteramos que polo momento non se ten observado ningún movemento para procurar responsabilidades nin para evitar no futuro por outro xeito actuacións semellantes, polo que advertimos que ambalasdúas cousas iran en perxuízo do pobo de Ribadeo".
... e todo segue igual, tres semanas máis despois. A historia voltará a repetirse, a máis de non saber cómo se solucionou desta.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)