Lembranza da (de querer a) paz

    Domingo 17 de decembro, 12:30. Como calquera destes domingos, pasados e moi posiblemente tamén futuros, nova concentración pola paz en Ribadeo. Deixo en baixo as fotos de Suso e despois o lido por outro Suso, Jesús Irigoyen. Interviron asemade Mati, cunha lectura procurada por Suso Fernández, e eu mesmo, coa lectura de 'A eficacia do exército israelí'.

    Lectura de Jesús Irigoyen:

     

    Ya lo dije aquí y lo recuerdo de nuevo, la barbaridad y la masacre en Gaza y Cisjordania es un genocidio. No una guerra.

    Se trata de un ejército armado hasta los dientes, contra un pueblo que deambula despavorido y horrorizado, mientras son asesinados, docenas de miles de hombres, mujeres y niños, y ya hemos oído de la boca de Netanyahu, que no pararán hasta no destruir toda Palestina y todo aquel que se ponga delante de sus balas. Son unos canallas, son unos asesinos.

    Todos los países y 7000 millones de personas en el mundo, quieren el alto el fuego. Por eso, hace solo unos días, el Consejo de Seguridad de la ONU, a instancias del Secretario General (Antonio Guterres), votaron sobre el alto el fuego en Gaza. De sus 15 miembros, 14 países levantaron la mano solicitando a Israel el fin del ataque de modo inmediato, pero el representante de USA, levantó la mano, para vetar la propuesta solicitada por el Secretario General y eso será lo que prevalezca.

    "No habrá alto el fuego" dijeron los yanquis, porque el ejército israelí, aún no ha consumido las bombas y las balas que les hemos enviado. Esa es la verdad.

    Demoledor, trágico. Cada vez estoy más de acuerdo con las reflexiones que aquí mismo hizo la semana pasada Evaristo Lombardero: Las democracias al uso están obsoletas, no valen para nada, ni tampoco la ONU. Todo está regulado y controlado por el capitalismo.

    El nuevo sistema del mundo no es una posibilidad, es una realidad, para nada vale la voluntad o el interés de la gente, solo el interés del dinero, del capital.

    Como es posible que la gente no salga a la calle a parar, “como sea” esta masacre contra el pueblo palestino…. Como es posible!!!

    Terminaré recordando a la poeta palestina Heba Abu Nada, asesinada hace unos días en Gaza, que antes de morir escribió

    “Si morimos, sepan que estamos satisfechos y firmes, y digan al mundo, en nuestro nombre, que somos personas justas del lado de la verdad.”

ALTO EL FUEGO

JUSTICIA PARA EL PUEBLO PALESTINO

EXIJIMOS UN JUICIO ANTE EL TRIBUNAL INTERNACIONAL DE LA HAYA PARA NETANYAHU Y EL EJÉRCITO ISRAELÍ POR CRÍMENES DE GUERRA Y GENOCIDIO DEL PUEBLO PALESTINO

PALESTINA VENCERÁ

A eficacia do exército israelí

A eficacia do exército israelí

    O exército israelí, dende a guerra dos seis días (polo menos) foi a envexa doutros exércitos do mundo. Un país pequeno convertido nun xigante bélico. Dende o de Gaza, xa non tanto. E non por cousa dos crimes cometidos, que baten marcas día tras día, senón por outras razóns, relacionadas coa mecánica guerreira.

    Dende antigo, sabemos o que di Sun-Tzu no seu 'Arte da guerra', que a mellor guerra é a que non chega a comezar. Aí, o primeiro dos fallos do exército estrela (como dixen, non só pola estrela de David da insignia israelí). Non evitou, a pesar da intelixencia, a célebre intelixencia israelí, o ataque. Vaia eufemismo: non se refire á IA, intelixencia artificial, que tamén usan nese exército, senón á espionaxe común. E xa no ataque, non puido opoñelo, co que tería evitado 1200 mortes/asasinatos a máis dos feridos. E despois, non evitou tampouco os douscentos secuestros/reféns. Antes, durante e despois, os feitos dan fe de que na prevención, sexa dende a espionaxe, nos medios de contraataque inmediato ou do que sexa, o exército israelí non funcionou como se esperaba del. E iso levou a un líder/xefe de goberno, acusado de varios delitos, a unha saída de un paso adiante, 'eu máis: póñome diante e tras de min todos os decentes'. Polo demais, unha saída típica para manterse no poder.

    Naturalmente, o anterior, en resume e visto como unha guerra e non como un ataque terrorista. Estou a coller os feitos tal como os presenta o goberno israelí.

    Segunda parte, a 'ofensiva-masacre' sobre Gaza, segundo a ONU, máis mortos nun mes (10 000) que nun ano na guerra ruso-ucraína, sobre un territorio menor que o concello de Vilalba. Resulta que acurrunchan á poboación, bombardean, matan... e non dan rematado a 'guerra' (que así a chaman...) nin evitado pequenos ataques terroristas de Hamás dende a franxa de Gaza. Por certo, nesta 'guerra' non se oe falar de 'danos colaterais'. Pode que porque a súa cantiade pareza indicar que os 'danos colaterais', neste caso, sexan os obxectivos militares e non a poboación civil. E resulta que están a usar a IA para escoller obxectivos, porque nas anteriores guerras (todas as chamadas así polo exército israelí) se lles acababan os obxectivos rápido. O ter potencia de fogo é o que resulta: faise o traballo rápido e quedan sen ter que facer, teñen que procurar máis. Algo tamén común, iso de procurar máis traballo aos exércitos.

    Coido que deberan usar a IA para ter a paz e non un futuro onde a falta de saídas, de futuro, para a xente de Palestina os condena a tirar para adiante de calquera xeito, mesmo da forma que está usando Israel, o terrorismo, a guerra.

    E, no medio, crimes de guerra, (i)lexítima defensa contra un estado que como tal non atacou. Estou collendo información de fontes da ONU. Por certo, un estado non recoñecido -por iso o de 'Autoridade Palestina'-, un non estado dende o punto de vista de Israel, e a pesar dos acordos de Oslo. Mentres, nada de guerra asimétrica nin nimiedades: ese conflito é terrorismo sempre, guerra cando nos din.

    Ante a rección internacional, da que cabería moito que falar, non sei por que se me ven á cabeza o Nobel de Obama, recibido antes de que chegara algún mérito na presidencia novelada pola que se lle concedeu. Antes, porque mesmo o recibiu sen ter comezado o mandato. Pode que se me veña á cabeza porque en ningún dos dous casos a xente e o sentido común tivo moito que dicir fronte ó poder de cartos e intereses diversos.

    E así vai o mundo. Seguimos? Sahara, Iemen ou Ucraína están na lista, con tantos outros lugares, con persoas esperando dun exército (aínda que non sexa tan poderoso e eficaz), unha bomba, unha bala como alternativa a un futuro a construír en paz.

Tentando achegar a paz

    Sabemos que a paz é difícil sexa na Ucraína, sexa na Palestina Gaza, sexa no ex Sahara Español... mais cos medios que se conte, hai que tentar achegala. Aínda que só sexa xuntándonos un domingo máis e facendo saber que a queremos...

Pensando (moito) en ti, Lola

Autocaricatura do Viejo Pancho (D.P.)

    El Viejo Pancho non sei que pensaría. Despois de estaren as súas obras no D.P. (Dominio Público), no Uruguai e en España, o orixinal dunha obra -Pensando en ti, Lola- é deixada en depósito na biblioteca que leva o seu nome en Ribadeo. En decembro de 2023, retírase. No seu momento, unha vitrina de metacrilato sobre un podio-atril de madeira protexía o orixinal, cunha inscición en metal onde explicaba que era aquelo e como era que estaba alí.

    Hoxe o que hai no seu lugar é un papel resultado de imprimir un escaneo do orixinal (o texto pódelo atopar en 'Poema cedido'). Entendo que de xeito provisional, pois a retirada é moi recente. O resto non cambiou. como cara e cruz a como apareceu, marchou. Cando apareceu (refírome, na biblioteca) foi noticia, pero difícil de atopar para ler. Agora, pódese ler transcrito ou en directo da imaxe. Mais a noticia está desaparecida. O orixinal, imaxino que a bo recaudo.

    O dito, El Viejo Pancho non pode falar, non sabemos que pensaría. Pero si, a través dos seus escritos, seguirá a dicir eternamente que está a pensar en ti, Lola.

MODEPEN ve graves inconvenientes para os usuarios na localización do novo centro de saúde de Ribadeo. Nota de prensa

 

1 km andando dende o centro de saúde actual ó previsto.

MODEPEN ve graves inconvenientes para os usuarios na localización do novo centro de saúde de Ribadeo

Nota de prensa

    O colectivo de pensionistas da Mariña de MODEPEN -Movemento de Pensionistas de Galicia- ven analizando dende hai varias semanas a ubicación do futuro Centro de Saúde que proxectan a Xunta de Galicia e o Concello de Ribadeo. Como é sabido a localización elixida para ese proxecto sería nuns terreos enfronte da estación de servizo, ou sexa a un quilómetro do centro actual e do casco urbano e zona comercial de Ribadeo. Dende o noso punto de vista esa localización presenta graves inconvenientes para os usuarios e usuarias do devandito servizo.

    Fundamentalmente pola distancia e tamén polas dificultades de acceso ao mesmo, circunstancias especialmente gravosas para as persoas da terceira idade, como tamén para o resto da veciñanza. No concello de Ribadeo residen mais de 3000 persoas de mais de 65 anos e arredor de un 75-80 % teñen a sua vivenda habitual no casco urbano.

    Moitos deles temos que acudir a cotío aos servizos sanitarios por razóns obvias. Entre 60-70 persoas preséntanse a diario a facer análises e unhas 500 ou mais van ao centro por outros motivos.

    Por outra banda todos sabemos que no centro de casco urbano hai moitos espazos e solares baleiros que poderían servir para construír ou instalar un novo centro de saúde, sen necesidade de ter que desprazarse a un punto tan lonxano e tan incómodo ou mesmo perigoso como o que se proxecta. Folga suliñar que moitas persoas terían que desprazarse en automóbil dependendo de familiares, veciños ou taxis. Tampouco entendemos, nen coñecemos informes que acrediten as dificultades que podería ter a reforma e a modernización do centro actual, seguramente moito menos custosa que a construción de un novo equipamento.

    Por estes motivos temos solicitado unha entrevista co Sr. Alcalde ou persoa na que delegue dende o día 14 de Novembro pp sen recibir resposta ata o día de hoxe. Asemade damos conta de que no pleno do Concello do pasado día 4 de Decembro aprobouse unha partida de 250.000 euros dentro dos presupostos de 2024 para financiar a merca dos devanditos terreos enfronte da estación de servizo.

    Pola nosa banda seguiremos agardando a resposta do Sr. Alcalde e anunciamos que iniciaremos actividades sociais para informar á veciñanza deste proxecto e da importancia, para todos e todas, de que se busque unha nova ubicación do futuro centro de saúde de Ribadeo ou ben se acometa a reforma e modernización do actual

Sobre Figueras. LA ASOCIACIÓN DE VECINOS DE FIGUERAS RECHAZA EL DIÁLOGO SOBRE LA ESCOLLERA. Nota de prensa de BioEo

 

LA ASOCIACIÓN DE VECINOS DE FIGUERAS RECHAZA EL DIÁLOGO SOBRE LA ESCOLLERA

Nota de prensa

20231214

Ayer por la tarde, la directiva de la asociación rechazó la invitación del alcalde de Castropol, Francisco Javier Vinjoy, a sentarse a dialogar con la asociación BioEo sobre la escollera, dos días antes de la convocatoria de una asamblea de socios para hablar sobre el tema y tomar una posición.

Desde el nacimiento de BioEo, que no existe tan solo para oponerse a la escollera/muro, sino también para el inicio de la regeneración de la ría y sus fondos marinos, hemos invitado al diálogo al Principado, el ayuntamiento y el club náutico. BioEo nació espontáneamente cuando se conoció por fin el proyecto, que incluye la demolición del espigón central, y que a nuestro juicio supone la privatización de la mayor parte del puerto tradicional, histórico, y que a juicio de biólogos, geólogos y ornitólogos supone una amenaza para la vida en la ría y su diversidad.

Iniciamos el diálogo reuniéndonos con el propio alcalde, al que expusimos las alternativas que entendemos suficientes para la lícita petición de una mayor y mejor protección de las embarcaciones en el club náutico: Mejorar el dique flotante, no demoler el espigón central, y una marina seca. Al alcalde le parecieron alternativas razonables, y las reforzó al ofrecer al náutico los terrenos de Serrasa, hoy prácticamente en desuso, para hacer esa marina seca, donde las embarcaciones que solo se usan en verano, pudieran pasar el invierno. Además, el alcalde nos instó a presentar dichas alternativas a la Consejería de Fomento, cosa que hicimos.

Actualmente, el Servicio de Puertos de la consejería está estudiando nuestras alternativas, para tomar una decisión buena para todos. Hemos sido nosotros mismos quienes hemos pedido al alcalde su mediación para pedir a la directiva de la asociación de vecinos una reunión, para poder exponerles las alternativas, escuchar sus razones para apoyar sin más el proyecto actual, pero sobre todo para impedir que el pueblo de Figueras se enfrente a su futuro sin una oportunidad de diálogo, creando una división que en nada nos beneficia a ninguno. Entendemos que la asociación de vecinos, como así lo ha entendido el alcalde, debe tratar de representar a todos de la mejor manera posible, y no solo a los intereses del club náutico.

BioEo recogió y entregó al ayuntamiento y el Principado trescientas firmas de residentes en Figueras que se oponían a la construcción de la escollera, y que fueron obtenidas en apenas dos semanas, en lo peor del otoño. Desde el principio dijimos que si alguien consigue más de trescientas firmas de residentes a favor de la escollera, no tendremos más que aceptar la voluntad del pueblo, nos guste o no.

Seguimos creyendo en la voluntad democrática de todos los pixotos, y por tanto volvemos a llamar al diálogo, y pedimos a través de este comunicado que la directiva de la asociación de vecinos nos permita asistir a su asamblea para exponer nuestras razones y alternativas, y retirarnos después para dejar que sus socios tomen la decisión que consideren oportuna.

Sería muy triste que, una vez más, se rechazara la información y el diálogo.

FACENDO CÁBALAS. Pancho Campos Dorado

 

FACENDO CÁBALAS

Pancho Campos Dorado

Buscando nos Escudos de Armas do pobo de Castropol, atopamos unha rara inscrición, gravada nun lintel do Pazo Valledor.

Unha forma de interpretala é a que vamos a desenrolar aquí. Posiblemente haxa outra maneira máis cabalística ou enigmática na que abstraerse, pero non por iso vamos deixar no tinteiro algo ao que nós chegamos, aínda que poidamos ser rebatidos por razoamentos máis documentados aos que nosoutros non accedemos.

A inscrición presenta na parte alta unha estrela de seis puntas inscrita nun círculo, posible configuración básica e estilizada dun Crismón, símbolo de Cristo e emblema de vitoria militar ou espiritual. Baixo el, outra forma circular rebaixada cunha cruz central, que representa a Sagrada Forma ou a hostia cristián do Santo Sacramento da Comuñón. Desta figura saen tres raios verticais, un central e dous laterais, que se abren na parte baixa para acoller a representación das Táboas da Lei ou Táboas cos Dez Mandamentos que Deus lle entregou a Moises no Monte Sinaí ou monte Horeb sito no sur da península do Sinaí ao oeste do golfo de Aqaba, ao noroeste do Mar Roxo.

Ambas táboas están inscritas nun triángulo, posible referencia a unha das formas cristiáns, e particulares, de representación dun Tetragramatón, simboloxía creada por parte dunha persoa cristiá iniciada en símbolos cabalísticos, pois nos laterais deste conxunto vertical hai dous semicírculos gravados que parecen representar unhas letras do abecedario hebreo (יהוה) e que lidas de esquerda a dereita din, “yod he waw”, que escritas en latín serían “YHWH”, Yahveh, para referirse ao nome impronunciable do Deus de Israel, pois as súas vocais nunca foron reveladas.

A palabra TETRA GRAMMATON en grego significa “as catro letras”. É un símbolo do xudaísmo e do cristianismo que percorre desde o mundo antigo, á Alta e Baixa Idade Media. Gravar as catro letras nas pedras dunha propiedade tiña como finalidade que fixera de “Amparo protector”, tal e como hoxe se ve nalgunhas entradas ou en vestíbulos de casas a lenda “Ave María” ou calquera outra representación dunha imaxe piadosa. Este tipo de lendas tamén se facían para protexer o traballo, ó individuo ou as cousas que para este individuo tiñan importancia, como á familia. Hoxe sigue representándose este símbolo, no mundo esotérico, coa forma máis individualizada dun amuleto colgante, dun anel, etc. coa figura convencional dunha estrela de cinco puntas, unha das cales apunta cara arriba.

Polo momento deixamos aquí este pequeno comentario e seguimos a procura de documentación fiable dos Escudos de Armas de Castropol.

Un narcotraficante na Illa Pancha. Nota de prensa de Por Nuestro Faro

Un narcotraficante na Illa Pancha

    Acabamos de saber que Laureano Oubiña vén promocionar o seu libro «Desmontando Fariña» a Ribadeo. Non é algo que se anunciara con gran alarde, tendo en conta que, neste preciso momento, ningún medio de gran audiencia ou difusión na Mariña difundiu a noticia. Que o contrabandista e narcotraficante Oubiña vaia vir a Ribadeo para presentar un libro de reparación de imaxe é un feito que nos deixa abraiados porque, segundo conta, elixiu Ribadeo para esa presentación “polos vínculos da comarca asturiano-galaica no seu pasado de contrabando". Que detalle. Sobre todo, que detalle para as nais e pais dos cativos que caeron na droga e desapareceron coma se nunca existisen, que Oubiña veña persoalmente a poñer os puntos sobre os i a Ribadeo. Porque, segundo afirma, pretende "desmantelar as falsidades difundidas [,,,] pola serie Fariña", e de paso poñer no seu lugar a produtores, directores, guionistas, cineastas, actores, etc., e chegar aos sumidoiros do estado. Mesmo ironiza: "O importante é o negocio, porque a verdade non interesa a ninguén". Dío unha alma pura e desinteresada.

    En fin, todo é tan grotesco, tan triste e tan infame como quitar as tumbas dicindo que as lápidas minten.

    De xeito independente da moral e do civismo, calquera ribadense tería dereito como cidadán a facerlle ao alcalde unhas preguntas directas. Por exemplo :

    • ¿Sabía vostede que Laureano Oubiña, o famoso contrabandista e narcotraficante, ía vir a Ribadeo para presentar un libro? É unha pregunta retórica, así que podemos pasar á seguinte:

    • Por que o Concello asume que un delincuente veña a Ribadeo a limpar a súa imaxe? E, máis concreto:

    • Por que o alcalde acepta que Laureano Oubiña use para tal operación un enclave único e un lugar emblemático para todos os ribadenses?

    Descoñecemos cales son as condicións, as negociacións e o contexto no que se levou a cabo a normalización de que un individuo destas características poida vir á Illa Pancha para facer os seus negocios particulares. Pero sabemos que todo é posible unha vez que se privatizan os bens públicos.

    Quizais o feito de que Nuñez Feijóo fixera un paseo en barco co compañeiro de contrabandista e narcotraficante Marcial Dorado normalizou a iniciativa. Porén, pensamos que aquí se deu un paso máis cando o dominio público se utiliza para caprichos privados, e que este colegueo co lado escuro debería quedar no dominio privado.

    Noutras palabras: o feito de que a illa sexa obxecto dunha concesión non elimina de ningún xeito o carácter público dese espazo, e este feito atenta contra a dignidade dos ribadenses. En consecuencia, pedimos ao alcalde que aclare a súa postura, e que os partidos da oposición se pronuncien ao respecto.

    O prazo de concesión da Illa Pancha remata en 2025, e cremos que é un bo momento para que, sen ampliacións de ningún tipo, o espazo público deixe de ser un receptáculo de intereses privados de calquera índole. Máis aínda cando os devanditos intereses benefician aos inimigos do pobo.

Covadonga Suárez, presidenta da A.V. Por Nuestro Faro

Pazo Baión, emblemática posesión de L. Oubiña. Foto de Lameiro para Galipedia, no D.P.