Onte Rinlo era un espectáculo. O Cantábrico en xeral. As ondas despellexaban a terra, voltaba a auga marrón ó mar despois de terse levantado moitos metros e golpeado, arrincando o substrato por riba da rocha e mesmo abrindo de desprazando a mesma rocha. Imaxes da auga chegando ó campo de fútbol en Tapia ou o descabezamento e inclinación do faro en Burela tiveron a súa correspondencia noutros lugares con ondas que estaban previstas ata de dez metros.
Algún vídeo e fotos:
Neste, quizáis a mellor esteña pouco despois do minuto 4...
Non captei nin os mellores momentos nin as mellores ondas nin coa mellor cámara, pero aínda así, coido que poden impresionar (o álbum, accesible aquí):
20140304
20140301
Técnico de Medio Ambiente. Varios gráficos e un posto.
A raíz do comentario na rede sobre a resolución (do apartado de test) da convocatoria para unha praza de Técnico de Medio Ambiente do Concello de Ribadeo, paseime pola páxina da web do concello onde hai diversos documentos relacionados (con ficheiros descargables e descargados) e atopei as actas "DE SELECCIÓN DE PERSOAL LABORAL CONTRATADO TEMPORAL" correspondentes ó "Posto de traballo: Técnico Medio Ambiente", realizadas polo Tribunal avaliador, persoal prestando servicio na actualidade no concello.
Cos datos correspondentes, e sen critirar máis das condicións ou o programa de exame, realicei unha nova táboa acompañada dunha gráfica e tres outras gráficas coa mesma táboa do documento (unha delas, en dous formatos).
Comezo con visualizar a relación entre acertos e puntuación, segundo a convocatoria.
Nela vése que o sistema non é exactamente linear.
A táboa relaciona a puntuación e o número de persoas (todas licenciadas universitarias, segundo as bases da convocatoria) que a obtiveron.
O primeiro que me chama a atención é o número de persoas que non obteñen máis que un 0. A segunda, a distancia en puntuación entre a primeira e a segunda persoa puntuadas.
Collendo os datos da táboa de puntuacións que aparece no pdf na páxina do concello:
É unha representación da relación entre acertos e puntuación. Asumo que hai un erro, dunha persoa que se lle asignou 0 con 6 acertos, mentras a outras 4, co mesmo número de acertos, teñen un 1. Aparte do erro anterior, entre esta e a seguinte gráfica (en realidade, a mesma con outro formato) segue quedando clara a diferenza de puntuación.
Collendo os mesmo datos doutro xeito, temos a puntuación ordeada, é dicir, os 22 primeiros ordeados por puntuación obtiveron un cero, entre o 23 e 26 (4 persoas), un 1, e así sucesivamente:
A anterior gráfica hai que contrastala coa de acertos, onde o perfil é abondo diferente:
Lembro que son resultados de universitarios con título que teóricamente se prepararon para unha proba, máis dun con experienca no posto. A partir de aquí, que cadaquén interprete.
Cos datos correspondentes, e sen critirar máis das condicións ou o programa de exame, realicei unha nova táboa acompañada dunha gráfica e tres outras gráficas coa mesma táboa do documento (unha delas, en dous formatos).
Comezo con visualizar a relación entre acertos e puntuación, segundo a convocatoria.
Nela vése que o sistema non é exactamente linear.
A táboa relaciona a puntuación e o número de persoas (todas licenciadas universitarias, segundo as bases da convocatoria) que a obtiveron.
O primeiro que me chama a atención é o número de persoas que non obteñen máis que un 0. A segunda, a distancia en puntuación entre a primeira e a segunda persoa puntuadas.
Collendo os datos da táboa de puntuacións que aparece no pdf na páxina do concello:
É unha representación da relación entre acertos e puntuación. Asumo que hai un erro, dunha persoa que se lle asignou 0 con 6 acertos, mentras a outras 4, co mesmo número de acertos, teñen un 1. Aparte do erro anterior, entre esta e a seguinte gráfica (en realidade, a mesma con outro formato) segue quedando clara a diferenza de puntuación.
Collendo os mesmo datos doutro xeito, temos a puntuación ordeada, é dicir, os 22 primeiros ordeados por puntuación obtiveron un cero, entre o 23 e 26 (4 persoas), un 1, e así sucesivamente:
A anterior gráfica hai que contrastala coa de acertos, onde o perfil é abondo diferente:
Lembro que son resultados de universitarios con título que teóricamente se prepararon para unha proba, máis dun con experienca no posto. A partir de aquí, que cadaquén interprete.
Etiquetas:
sociedade
Pavillón: fotos e retrospectiva
Onte, 28 de febreiro de 2014, foi a inauguración do 'novo' pavillón, antes de que a charanga Aturuxo fixera de pregoeira antroideira. O das comiñas, porque se ben é enteiramente novo de construción, no seu lugar había xa un pavillón que ata ó final, funcionou (aínda que necesitara un bo amaño), e do que, como botón de mostra, queda unha baldosa de parqué na que se ve que as táboas ían verticais en troques de horizontais (xusto baixo un tubo saínte cun remate deficiente):
O caso é que onte houbo invitación repetida para todo o pobo, e certamente, cousa dun 5% da poboación do concello estaba alí. Houbo música, primeiro o Himno galego e logo We are the champions, e discursos. Por certo, ante un auditorio en boa parte infantil, non pecaron de curtos de máis nunhas condicións acústicas típicas dun pavillón: imposible escoitar pola reverberación un pouco máis aló do altofalante.
Onde si se podía escoitar moi ben, porque hai altofalantes tamén, era nos pasillos correspondentes ás oficinas e sás do primeiro piso. No baixo, vestiarios e unha sá para artes marciais. E na zona de entrada xeral, baños para o público e cousas desas.
Pedinlle ó meu amigo J.A. Salvatierra fotos que sabía que tiña da evolución das obras, do detalle, para facer unha evolución histórica das obras e de curiosidades puntuais nelas, e completei coas que poño aquí, tomadas onte. Todas, unha evolución histórica ata o día de hoxe que aínda pode ser completada con fotos no futuro, están aquí: fotos do pavillón polideportivo de Ribadeo novo
Mentras, que queden estas:
Planos nunha das oficinas abertas ó público:
A zona de xogo e gradas a traverso do portal principal de entrada ó terreo de xogo, na entrada principal:
A nave principal:
Un vídeo sobre a construción, polo alcalde.
Unha nova
O caso é que onte houbo invitación repetida para todo o pobo, e certamente, cousa dun 5% da poboación do concello estaba alí. Houbo música, primeiro o Himno galego e logo We are the champions, e discursos. Por certo, ante un auditorio en boa parte infantil, non pecaron de curtos de máis nunhas condicións acústicas típicas dun pavillón: imposible escoitar pola reverberación un pouco máis aló do altofalante.
Onde si se podía escoitar moi ben, porque hai altofalantes tamén, era nos pasillos correspondentes ás oficinas e sás do primeiro piso. No baixo, vestiarios e unha sá para artes marciais. E na zona de entrada xeral, baños para o público e cousas desas.
Pedinlle ó meu amigo J.A. Salvatierra fotos que sabía que tiña da evolución das obras, do detalle, para facer unha evolución histórica das obras e de curiosidades puntuais nelas, e completei coas que poño aquí, tomadas onte. Todas, unha evolución histórica ata o día de hoxe que aínda pode ser completada con fotos no futuro, están aquí: fotos do pavillón polideportivo de Ribadeo novo
Mentras, que queden estas:
Planos nunha das oficinas abertas ó público:
A zona de xogo e gradas a traverso do portal principal de entrada ó terreo de xogo, na entrada principal:
A nave principal:
Un vídeo sobre a construción, polo alcalde.
Unha nova
Etiquetas:
José A. Salvatierra Rico,
sociedade
20140228
Aplausos no concello: unha perspectiva
Antonte, 26 de febreiro, foi o pleno que deu o pistoletazo de saída ó que se podería chamar 'segunda fase para a nova residencia de maiores de Ribadeo'.
As tres votacións (gasto plurianual das obras de construción, proxecto técnico e licitación) que permitirán ó concello dispor da cartos ou requerir ofertas para a construción foron unánimes (faltaba un concelleiro do BNG, Xavier Campos). E ó remate, houbo un aplauso encabezado polos membros da plataforma presentes.
Agora, podemos ver as cousas en perspectiva, ollando o cartel, por exemplo, acudindo ós post do entón da manifestación convocada para apoiar a petición, (entre outros, I, II, III ou IV) ou á historia/resume de todo o proceso que emitiu a Comisión veciñal. E enfrontar todo ese decorrer de feitos no tempo, o apoio cidadán que permitiu ós representantes políticos ter a forza necesaria para manexar on respaldo abondo (e coa tranquilidade que da) á situación.
É por iso que me chamou a atención non o aplauso ó remate do curto pleno de voto unánime, senón que pouca máis xente houbera no salón que os comisionados veciñais que alí estabamos. O concello emitiu un comunicado sobre o pleno con algo de anterioridade, quizás con moi pouca antelación, pero o feito é que parece que unha volta que se intúe que o obxectivo pode estar conseguido, a percepción de actividade necesaria, de participación do conxunto da cidadanía, parece cambiar de novo a modo pasivo, charla nos bares e en todo caso, felicitacións por ter conseguido o obxectivo.
Falta moito para ver a residencia para Ribadeo. Mentras, a comisión seguirá observando o desenvolvemento. E os cidadáns, neste momento de celebración, coido que deberan ser conscientes. Non porque se prevean atrancos ou porque a concepción da residencia tivera variacións dende a formulación inicial da petición, senón porque foi esa consciencia didadá a que permitiu a realidade actual, e debera continuar facilitando a forza necesaria para facer un Ribadeo mellor.
As tres votacións (gasto plurianual das obras de construción, proxecto técnico e licitación) que permitirán ó concello dispor da cartos ou requerir ofertas para a construción foron unánimes (faltaba un concelleiro do BNG, Xavier Campos). E ó remate, houbo un aplauso encabezado polos membros da plataforma presentes.
![]() |
| Cartel anunciando a manifestación de apoio á petición da residencia |
É por iso que me chamou a atención non o aplauso ó remate do curto pleno de voto unánime, senón que pouca máis xente houbera no salón que os comisionados veciñais que alí estabamos. O concello emitiu un comunicado sobre o pleno con algo de anterioridade, quizás con moi pouca antelación, pero o feito é que parece que unha volta que se intúe que o obxectivo pode estar conseguido, a percepción de actividade necesaria, de participación do conxunto da cidadanía, parece cambiar de novo a modo pasivo, charla nos bares e en todo caso, felicitacións por ter conseguido o obxectivo.
Falta moito para ver a residencia para Ribadeo. Mentras, a comisión seguirá observando o desenvolvemento. E os cidadáns, neste momento de celebración, coido que deberan ser conscientes. Non porque se prevean atrancos ou porque a concepción da residencia tivera variacións dende a formulación inicial da petición, senón porque foi esa consciencia didadá a que permitiu a realidade actual, e debera continuar facilitando a forza necesaria para facer un Ribadeo mellor.
Etiquetas:
residencia,
sociedade
20140226
Marabilloso inverno
Este inverno estanos a deixar vento, vento, e vento, coas súas consecuencias. Pero non só. Os ceos tamén presentan paz moitas outras veces, mesmo algunha, estrelas. O amencer de antonte e o arco da vella xa a semana pasada ilustran o que digo. Por certo, o inverno non só trouxo marabillas meteorolóxicas; houbo máis que corrupción e ladróns no poder, e así chegamos hoxe ó pleno que testemuñará os avances sobre o tema da residencia, aprobando a subsidariedade do concello en relación coa promesa de medio millón de euros por parte da Xunta para poder aprobar a continuación as bases de contratación e poder ir adiante para comezar en breve a residencia. Hoxe, ás 20 horas, na Casa do Concello.
Etiquetas:
fotos,
Fotos Ribadeo,
Medio,
sociedade
20140225
Antes de despois da tormenta: comparando os cantís das illas
Comparemos as dúas fotos:
A primeira, unha foto actual, cunha frecha sinalando a zona derruída.
A segunda, unha foto do cartel que hai no acceso á praia, onde aínda se ve a disposición antes de que o temporal botara embaixo o arco...
Ámbalas vistas, á túa disposición na praia de illas. Unha advertenza: os bloques de rocha non se aprezan na súa magnitude se non se achega un a eles. É entón cando reflectimos sobre a forza do mar.
A primeira, unha foto actual, cunha frecha sinalando a zona derruída.
A segunda, unha foto do cartel que hai no acceso á praia, onde aínda se ve a disposición antes de que o temporal botara embaixo o arco...
Ámbalas vistas, á túa disposición na praia de illas. Unha advertenza: os bloques de rocha non se aprezan na súa magnitude se non se achega un a eles. É entón cando reflectimos sobre a forza do mar.
Etiquetas:
fotos,
Fotos Ribadeo,
Medio,
Meteoroloxía
20140224
Final feliz dun devir histórico
O mesmo documento, visible en liña en Issuu.
Etiquetas:
residencia
20140221
E a suba do gas, para cando?
Hoxe, esta tarde ás 8 na casa do mar de Ribadeo, estou invitado a unha charla sobre a reforma das pensións, ó igual que toda a cidadanía que o desexe. Procurarei ir, promete ser interesante o que se presenta como unha presentación do libro 'A batalla das pensións', que no seu subtítulo alude á privatización dos bens comúns. Eu máis ben diría o saqueo dos bens comúns e non comúns da xente que non exercemos poder.
É un tema razoado dende o poder en dúas vías. Unha, como 'reforma', de cara a que non trasluza o 'recorte', é máis cosmética, propagandística. A outra, mantida ó tempo nunha evidente contradición, é a insostibilidade das pensións.
Ó mesmo tempo que se mantén esta insostibilidade, que serve asimesmo para xustificar diversos outros recortes e recaudacións asimétricas de impostos, asistimosa feitos como o que saltou ós medios estes días, a contratación dunha tacada de 5 'políticos' excargos con carnet partidario (neste caso, do PP) por unha empresa de gas. De aí a proxectar un novo trato de favor para as empresas de gas na relación cos seus clientes -nós-, un paso.
O anterior é só un máis, entre a enorme cantidade de feitos que manifestan o saqueo do estado acompañado polo vaciado dos nosos bolsillos e a privatización do común. Onte mesmo tamén eran nova outros feitos que testemuñan as outras dúas partes da frase, a transferencia de cartos de todos a mans dalgúns -o anuncio de que é 'preferible' 'rescatar' a Sacyr despois do de Panamá- e as cortapisas a que haxa cousas que son de todos, o común: aí queda a lei de permite entre outras cousas que unha creación sen ánimo de lucro, con licenza libre, como esta, poda servir para recadar fondos a unha entidade de xestión que os repartirá como lle veña ben, pero non ó seu creador, que non está afiliado, e aínda que o estivera, teríao moi difícil para ver algo de remuneración mesmo en caso de cambio de licenza da publicación e aumento de lectores.
Poñamos que máis enrriba do gris diario hai un ceo luminoso, despexado, agardano...
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
























