Chama a atención o vento (refacho superior a 100 km/h ás 5 da mañá hora oficial local) e a variación de presión nas últimas horas observada na estación metorolóxica do IES (gráficas, á dereita). A Pedro Murias (táboa, á esquerda) pinta unha situación algo máis tranquila, como é de esperar pola situación de ambas.
20140211
20140210
Seguindo cunha boa nova
A nova residencia, obxetivo cumprido
Logrado o financiamento suficiente para facer realidade a construción
dun xeriátrico para Ribadeo e a súa bisbarra e recibida en data de hoxe a
preceptiva autorización para a súa construción, parece chegado o
momento de facer unhas breves reflexións sobre o longo percorrido
realizado, tres anos, ata acadar o logro deste obxectivo.
Dende a posta en marcha desta demanda cidadá en febreiro do ano 2011
foise percorrendo un longo camiño ata ver cumprida a estratexia deseñada
para acadar o obxectivo final. Un longo percorrido adicado a espertar
as conciencias dos ribadenses sobre a sangrante realidade do abandono
dos nosos maiores, acadar un consenso total das forzas políticas do noso
concello para apoiar este obxectivo, e finalmente lograr que o alcalde
convertese esta demanda veciñal no obxectivo prioritario da súa xestión
municipal. E toda esta campaña e esforzo dirixido a estimular e
mobilizar as vontades das Administracións Públicas con competencia e
capacidade nesta materia para poder converter este obxectivo nunha
realidade.
Os veciños do concello de Ribadeo, representados por un pequeno grupo
de persoas previamente elixidas por eles, percorreron un arduo e longo
camiño de persuasión e animación para facer pública a súa demanda nunha
inxente manifestación. Os voceiros dos catro grupos políticos con
representación municipal, BNG, PP, PSOE Y UPRI, comprometeron a súa
colaboración e apoio total a esta demanda, empeño que mantiveron ata o
final, aparcando todo intento de rivalidade partidaria sobre este tema. O
alcalde, superadas as dúbidas iniciais sobre a posibilidade de acometer
esta demanda, non tardou en asumir esta grave necesidade e o mesmo
alcance da demanda vecinal, facendo súa a vontade irrenunciable do pobo
de loitar ata a consecución deste obxectivo. Apoiado polos demais
voceiros dos grupos políticos e pola Plataforma de Veciños púxose mans á
obra de seguido, esgotando todos os medios e recursos nunha actuación
modélica e nun alarde de cintura política para tratar de concienciar e
convencer ás Administracións, tanto á Xunta de Galicia en canto
responsable destas competencias, como á mesma Deputación Provincial, na
súa condición de ente
Escritos diversos e entrevistas persoais varias sucedéronse durante
este longo tempo, tanto coa Conselleira de Traballo da Xunta coma cos
órganos directivos da Deputación, especialmente coa Vicepresidencia na
persoa de D. Antonio Veiga, quen sempre manifestou o seu total apoio ás
nosas demandas, e que finalmente se concretou nunha substancial achega
económica. Moitas e arduas reunións que produciron o seu froito, óptimo
coa Deputación e non tan xeneroso como cabía agardar coa Consellería de
Benestar da Xunta, e que fixeron posible que, por fin, os ribadenses
poidamos contar cos recursos económicos necesarios para a construción da
Residencia.
Cabe, pois, felicitarse entre todos polo éxito acadado do noso
obxectivo e agradecer moi cordialmente a sacrificada colaboración de
todos cantos contribuíron a alcanzar este logro. Aos veciños, que
estiveron prestos a mobilizarse para demandar a cobertura desta grave
necesidade. Aos membros da Plataforma, que sacrificaron o seu tempo para
organizar o percorrido que nos conduciu ata aquí. Aos voceiros dos
grupos políticos municipais, que dende o primeiro momento apoiaron con
todas as súas forzas este obxectivo esquivando anteponer a éste calquera
prioridade partidista. Aos mesmos medios informativos que souberon
esmerarse en transmitir fielmente e apoiar o desenrolo dos
acontecementos desta longa loita. E finalmente o noso máis profundo
agradecemento á persoa do alcalde, Fernando Suárez, que con tesón,
prudencia e paciencia, soubo guiarnos e manter unha loita constante con
todos os elementos adversos e vencer con paciencia cantas dificultades
se interpuxeron no noso camiño, que non foron poucas.
E agora fagamos votos para que a sorte acompañe estes esforzos para
ver pronto convertido esta utopía en realidade e poder incorporar á nova
residencia o máis pronto posible a todos os anciáns ribadenses que
están a sufrir en residencias afastadas un amargo e involuntario
desterro lonxe da súa terra e dos seus familiares e amigos.
José María Rodríguez
Etiquetas:
residencia
Revisando un artigo de hai máis de dous anos sobre a crise
Crise financieira, ambiental, social, política... Mirando este artigo de hai máis de dous anos, reseñaría dúas ideas:
"Al contrario de cualquier otro empresario o profesional, la élite financiera sabe que hay escasa probabilidad de que tengan que pagar por sus errores. Y donde no hay castigo, no hay aprendizaje."
"(...) es necesario aprender la lección de que, además de una mayor y mejor regulación técnica, se necesitan reglas e instituciones sociales y políticas que ejerzan una labor de contención de la codicia privada y de control democrático de los propios supervisores."
E dous días despois da declaración por primeira vez dunha membro da casa real imputada nun caso xudicial, pregúntome, cambiou algo dende aquela?
"Al contrario de cualquier otro empresario o profesional, la élite financiera sabe que hay escasa probabilidad de que tengan que pagar por sus errores. Y donde no hay castigo, no hay aprendizaje."
"(...) es necesario aprender la lección de que, además de una mayor y mejor regulación técnica, se necesitan reglas e instituciones sociales y políticas que ejerzan una labor de contención de la codicia privada y de control democrático de los propios supervisores."
E dous días despois da declaración por primeira vez dunha membro da casa real imputada nun caso xudicial, pregúntome, cambiou algo dende aquela?
20140208
Post asociación cara a un furado
Coido que non é a primeira nin a segunda vez (por darlle números, a última foi 'unha ponte á nada') que falo da Asociación Ponte dos Santos, constituída para aproveitar cartos europeos para a zona de Ribadeo e Castropol. Nas últimas, alertaba sobre o seu final e un proxecto de plantación de froitos silvestres en Castropol e Ribadeo, abandeirado polos propios concellos. Viña a dicir que ante a fin da actividade asociativa por falta de novos fondos, non vía claro o futuro dunha inversión abondo cuantiosa.
O tempo trouxo ademáis, inconvintes, en forma de retrasos na plantación da zona de Ribadeo, nunha finca alugada a Os Irmandiños que hai un ano estaba sen plantar (o recorrido dos froitos esixe varios anos para ter a primeira colleita) ou temas legais (a balsa da finca de Castropol debe retirarse por orde xudicial por estar en terreo protexido), sempre pagando asesores e demáis, tendo en conta que non se constituiu unha empresa como tal para levar a cabo os traballos, e sempre se dependeu de consello externo, aínda que algunha vez houbera algún empregado pagado dreitamente polos concellos.
Agora vexo en La nueva España esta nova: "Castropol sacará a concurso la polémica plantación de arándanos de Arnao. El Consistorio asumirá el traslado de la balsa de agua de la finca que invade terreno de Costas, ordenado por el juez". O certo é que, para min, é máis interesante o que pon a nova por dentro que no titular, algo que vai dende a desaparición típica de Ribadeo no xornal asturiano, esta vez con fundamento xa que a pesar de ser un proxecto conxunto parece que a coordinación foi nula, ata a confirmación de que o recorrido da plantación en Castropol (ó fin, o concello que ía, con diferenza, máis adiantado) vai dar máis gastos ó concello sen unha saída clara.
O futuro da post asociación, máis que á nada, preséntase como cara a un furado.
O tempo trouxo ademáis, inconvintes, en forma de retrasos na plantación da zona de Ribadeo, nunha finca alugada a Os Irmandiños que hai un ano estaba sen plantar (o recorrido dos froitos esixe varios anos para ter a primeira colleita) ou temas legais (a balsa da finca de Castropol debe retirarse por orde xudicial por estar en terreo protexido), sempre pagando asesores e demáis, tendo en conta que non se constituiu unha empresa como tal para levar a cabo os traballos, e sempre se dependeu de consello externo, aínda que algunha vez houbera algún empregado pagado dreitamente polos concellos.
Agora vexo en La nueva España esta nova: "Castropol sacará a concurso la polémica plantación de arándanos de Arnao. El Consistorio asumirá el traslado de la balsa de agua de la finca que invade terreno de Costas, ordenado por el juez". O certo é que, para min, é máis interesante o que pon a nova por dentro que no titular, algo que vai dende a desaparición típica de Ribadeo no xornal asturiano, esta vez con fundamento xa que a pesar de ser un proxecto conxunto parece que a coordinación foi nula, ata a confirmación de que o recorrido da plantación en Castropol (ó fin, o concello que ía, con diferenza, máis adiantado) vai dar máis gastos ó concello sen unha saída clara.
O futuro da post asociación, máis que á nada, preséntase como cara a un furado.
20140207
O vento, en Ribadeo, estes días
Polo pronto, só con datos da Pedro Murias e do refacho (golpe de vento máis veloz):
Distínguese claramente unha zona de algo máis de catro de horas de forte vento despois de mediodía o martes, sobrepasando a maioría de tempo os 80 km/h, e o pico acadado de máis de 100 km/h (100,4) a mañá de onte, xoves 6 de febreiro de 2014, con vento forte case todo o día.
A outra estación meteorolóxica de Ribadeo en funcionamento, a do IES de Ribadeo, marcou un máximo de 104,6 km/h á mesma hora, 12:40 hora oficial. (O martes marcou 107,8 km/h, ás 16:15)
Distínguese claramente unha zona de algo máis de catro de horas de forte vento despois de mediodía o martes, sobrepasando a maioría de tempo os 80 km/h, e o pico acadado de máis de 100 km/h (100,4) a mañá de onte, xoves 6 de febreiro de 2014, con vento forte case todo o día.
A outra estación meteorolóxica de Ribadeo en funcionamento, a do IES de Ribadeo, marcou un máximo de 104,6 km/h á mesma hora, 12:40 hora oficial. (O martes marcou 107,8 km/h, ás 16:15)
Etiquetas:
Meteoroloxía
20140206
Micromachismos
Chamoume a atención. Entrei, vin, e ten boa pinta. Chámase micromachismos. Curiosidades do machismo que parecen só iso, curiosidades, sendo sinxelamente unha expresión de machismo.
Non, non tomo partido de antemán de oídas. Como home, ás veces tento poñerme no lugar dunha muller para comprender. E coido que, co tempo, vou facéndoo mellor, fixándome en máis detalles. E polo tanto, véndome a min mesmo actuando a partir doutro contexto, 'con outros ollos'.
Non digo que o logre totalmente, non: ó fin, son home, vivindo nas circunstancias de home e asumindo o rol que teño integrado en min. Pero tentar ver o mundo cos ollos dos demáis é algo que deberamos facer a propio intento moitas veces ó día: cultivar a empatía. No contexto que comecei o artigo, a empatía entre sexos. Algo que... está retrocedendo? O seu retroceso parécme evidente, pero que xulgue cada quen que poda ter unha perspectiva dende, digamos, hai 30 ou 40 anos. E logo, que tente ver os por que.
Micromachismos, machismos pequenos incrustados. Non, non se trata de seguir un feminismo sen empatía. Trátase de vivir como humanos, coas nosas diferenzas e igualdades asumidas, non coas diferenzas como armas para negar as igualdades.
Non, non tomo partido de antemán de oídas. Como home, ás veces tento poñerme no lugar dunha muller para comprender. E coido que, co tempo, vou facéndoo mellor, fixándome en máis detalles. E polo tanto, véndome a min mesmo actuando a partir doutro contexto, 'con outros ollos'.
Non digo que o logre totalmente, non: ó fin, son home, vivindo nas circunstancias de home e asumindo o rol que teño integrado en min. Pero tentar ver o mundo cos ollos dos demáis é algo que deberamos facer a propio intento moitas veces ó día: cultivar a empatía. No contexto que comecei o artigo, a empatía entre sexos. Algo que... está retrocedendo? O seu retroceso parécme evidente, pero que xulgue cada quen que poda ter unha perspectiva dende, digamos, hai 30 ou 40 anos. E logo, que tente ver os por que.
Micromachismos, machismos pequenos incrustados. Non, non se trata de seguir un feminismo sen empatía. Trátase de vivir como humanos, coas nosas diferenzas e igualdades asumidas, non coas diferenzas como armas para negar as igualdades.
20140205
Un soldo manipulable
Onte vendo unha nova en La Voz de Galicia decidín cambiar a impresión que daba: "La congelación del salario mínimo ensancha la brecha con Europa". Si, o titular é certo. A ilustración que acompañaba, en cambio, pareceume moi suave:
O primeiro, cos datos, fixen unha táboa, e calculei o custe de cada cousa poñendo o valor de 1 ó lugar máis caro:
E fixen a representación gráfica, agrupada por cidades ou ben conxunta:
O certo é que no gráfico de barras (enrriba) non se distingue a información. No de embaixo a cousa comeza a cambiar, distinguindo máis claramente entre as cidades 'ricas' e 'pobres'.
Pero coido que o que interesa é máis ben a relación custe/salario, e para facelo visible saquei, cos datos de custe, unha especie de índice de prezos reducido: 40%, vivenda, 40%, alimentación, repartido por igual entre comida obrigada fóra e pan, e o resto, 20%, repartido entre transporte e outros, exemplificado neste caso co caé. Ben, entendo que con só cinco elementos de custe as lagoas serán grandes (por exemplo, se metemos os libros, Madrid sería máis caro que calquera das outras vilas), pero quería facelo precisamente coa mesma información. E queda o seguinte:
Ou, de xeito gráfico:
Onde se aprecia que para os cidadáns das cidades ricas, para saír ó extranxeiro, teñen máis oportunidades debido ó seu soldo base, pero non só iso, senón que o soldo base dálles para máis (barra de salario máis alta que barra de gastos), mentras que Madrid (e Lisboa de xeito semellante), teñen a relación salario/custes (é dicir, o seu poder adquisitivo interno) máis baixa, dálles o soldo para menos, algo do que se libra Atenas.
Iso, claro, no caso de ter emprego.
O primeiro, cos datos, fixen unha táboa, e calculei o custe de cada cousa poñendo o valor de 1 ó lugar máis caro:
E fixen a representación gráfica, agrupada por cidades ou ben conxunta:
O certo é que no gráfico de barras (enrriba) non se distingue a información. No de embaixo a cousa comeza a cambiar, distinguindo máis claramente entre as cidades 'ricas' e 'pobres'.
Pero coido que o que interesa é máis ben a relación custe/salario, e para facelo visible saquei, cos datos de custe, unha especie de índice de prezos reducido: 40%, vivenda, 40%, alimentación, repartido por igual entre comida obrigada fóra e pan, e o resto, 20%, repartido entre transporte e outros, exemplificado neste caso co caé. Ben, entendo que con só cinco elementos de custe as lagoas serán grandes (por exemplo, se metemos os libros, Madrid sería máis caro que calquera das outras vilas), pero quería facelo precisamente coa mesma información. E queda o seguinte:
Ou, de xeito gráfico:
Onde se aprecia que para os cidadáns das cidades ricas, para saír ó extranxeiro, teñen máis oportunidades debido ó seu soldo base, pero non só iso, senón que o soldo base dálles para máis (barra de salario máis alta que barra de gastos), mentras que Madrid (e Lisboa de xeito semellante), teñen a relación salario/custes (é dicir, o seu poder adquisitivo interno) máis baixa, dálles o soldo para menos, algo do que se libra Atenas.
Iso, claro, no caso de ter emprego.
Etiquetas:
economía
20140203
A mesa de asociacións e o alcalde de Ribadeo
Nota de Prensa
AVV O Tesón
Xuntanza de representantes da Mesa de Asociacións do Concello de Ribadeo co alcalde
Venres, 31de xaneiro de 2014
Diversos representantes de asociacións do concello reuníronse o pasado venres 31 á noite co alcalde e co concelleiro de Medio Ambiente no Salón de Plenos. A xuntanza foi preparada cunha previa mantida cun grupo máis amplo de representantes asociativos que responderon á convocatoria de O Tesón, que se encargou asemade da coordinación para a xuntanza coa alcaldía.
Co alcalde foron considerados temas diversos, incluíndo en primeiro lugar o parón que sofre dende hai xa varios anos o regulamento de participación cidadá. En relación a isto, o alcalde prometeu que retomaría o desenvolvemento, tendo mesmo en conta algún documento complementario que lle foi entregado, se ben non adiantou datas para levalo a cabo.
Foi tratado o tema da residencia, pero só a mero nivel de comentario das últimas informacións dispoñibles, e no marco da falta de competencias actual do concello.
Foi tratado despois a oferta de apoio das asociacións ó mantemento de servizos sanitarios na Mariña, se ben coñecendo ambas partes que o concello non ten competencias no tema e polo tanto non pode recoller a oferta como tal.
Pasouse despois a outros temas. Así, e relacionados co funcionamento da participación cidadá, presentouse a queixa sobre a falta de contestación por parte do concello a moitos escritos enviados, e o que estimamos unha falta de comunicación adecuada de xuntas e plenos que favoreza a participación cidadá.
Tratouse asemade a proposta de exposición das vidrieiras da capela do cemiterio, xa instaladas. E, se ben non é igual de aproveitable de cara ó coñecemento e difusión da importancia das vidrieiras, quedouse en remedar en parte a falta de exposición previa con unhas xornadas de portas abertas da capela.
En canto ó pobo, falouse do problema das cagadas caninas e do uso dos aparcamentos, problemas ambos que se espera ir erradicando paulatinamente. De igual xeito, tratáronse outros temas xerais como a inexistencia dunha ordenanza de ruídos ou o depósito de fianzas para amaño dos destrozos causados nos camiños pola extracción de madeira ou obras.
A segunda parte da xuntanza recaeu en revisión de diversas obras en todo o concello, dende o finalizado das rúas peonís no pobo, con charcos patentes dende o primeiro momento, ó rebacheo de diversas pistas ou invasión de terreo público no rural.
Fíxose fincapé de xeito especial nalgúns puntos, como as roturas frecuentes da tubería de traída de augas, realizada en materiais con mala vellez e que serán cada vez máis notorias. Respecto a isto, a solución pasaría pola renovación integral da traída, algo inasumible nestes momentos.
De mellor solución se estimou a o evitar que queden estrados vasos de plástico nas festas das diversas parroquias, que se estima que a curto prazo estará solucionado.
De xeito parello, foron tratados outros moitos puntos que se fai difícil tratar nun resume.
A xuntanza, que durou perto de tres horas, puxo de manifesto que é convinte unha maior relación entre alcaldía e asociacións. Na procura dunha relación fluída entre a alcaldía e a mesa de asociacións, acordouse que a próxima xuntanza sería o día un de agosto.
Etiquetas:
O Tesón,
participación,
política,
sociedade
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)







