20130214

As rías (non a de Ribadeo) contaminadas. As catedrais, non

Coinciden no tempo dúas viaxes de representantes da Unión (Europea, iso que os medios seguen a chamar -non sen certo aquel de chamada cara ó vello 'mercado común'-, 'comunidade europea', e ós seus representantes, 'comunitarios') a Galicia. Un, de varios, polo mal estado das rías atlánticas, non nos toca a nós, a pesares da denuncia da contaminación da ría de Ribadeo efectuada hai non tanto en relación á parte asturiana. Outro, unipersoal, de Pia Bucella, a Ribadeo e ás Catedrais (aquí, unha foto de Pia Bucella na súa actividade parlamentaria).
O da visita a Ribadeo coido comezou hai nove meses (o 22 de xuño do ano pasado) cunha viaxe do alcalde a Bruxelas cun informe, e que está enmarcada na xornada que se celebra hoxe para analizar/valorizar As catedrais, cunha parte pública (esta mañá, coa asistencia difícil un día de diario), visita ó areal en marea baixa incluída, e outra institucional (como neste pais, institucional ás veces significa para as institucións, e outras é sinxelamente restrinxido ou mesmo privado, aclaro) con representantes provinciais. Así posto, diríase que máis ben se trata de facer compañía turística á representante unitaria que de facer unha auténtica xornada de estudo pola mañá e unha xuntanza política pola tarde. O que non quere dicir que, a pesares das apariencias, se favoreza a toma dunha decisión que vaia en ben de Ribadeo, sexa cal sexa, pois a política é unha cousa de sentementos, preparables pola mañá para facelos render pola tarde.
Por certo, quen quera participar de xeito extraoficial colaborando na visita de Pia Bucella, pode facelo en twitter, pero con certa dificultade, pois o seu último/único post foi por maio pasado, o días das letras galegas. Tamén en facebook, onde ten un pouco (só un pouco) máis de actividade...

20130213

Unha vitoria / n derrotas ... hai que seguir loitando

Ó fío da entrada anterior, deixo algo que faría rir, se non fora porque aumenta a indignación: O Tribunal de contas desaconsella que os partidos políticos entren na lei de transparencia. A resaltar que o Tribunal está controlado por PP e PSOE, logo alonxado dos cidadáns alomenos por listas cerradas e eleccións ó cargo propostas a dedo.

Unha vitoria/unha derrota

Que aquí teñamos que ver ó Presidente por pantalla mentres en Nova Iorque lle poden facer preguntas (en Spanish, please!) foi un adianto do antroido nestes lares.
Onte, en pleno antroido, unha vitoria: a iniciativa lexislativa popular sobre a dación en pago foi aceptada a tramitación, fronte ó aviso anterior do PP que ían rexeitala mentres que ían aprobar a correspondente á declaración das corridas como ben de interese cultural. A notar que os días anteriores foron catro os suicidios relacionados cos desfiucios, e que as sinaturas recollidas para a ILP case triplicaron as necesarias; mentres, a correspondente ás corridas acadou pouco máis das necesarias tras ampliar o prazo acolléndose a trasuntos legais que pouco tiñan que ver co tema. Ben, aínda que é previsible que se bote abaixo despois, a iniciativa segue o seu camiño e a cacerolada diante da sé do PP en Ribadeo que estaba prevista houbo de ser parada [en realidade, algunha xente achegouse sen enterarse e decidiu seguir adiante, pero só algunha]. Tamén é previsible que o tema das corridas atope menos atrancos para ser declaradas de interese cultural e recoller subvencións de todos para manter o que moitos vemos nestes momentos unha festa da matanza.
Así pois, unha vitoria da presión popular vs o Partido Popular que nos goberna.
Por contra, onte houbo unha derrota. Dulce, quizáis, pero derrota: Mario Draghi veu a España a falar de como ve o BCE as cousas económicas por estes lares. A intervención foi a porta cerrada. Alguén podería pensar que por petición de D. Mario, pero non, pois despois repetiu en foro máis aberto; foi unha cuestión interna, que chegou a facer uso dos inhibidores para que a intervención non fora twuiteada polas súas señorías. Ó final, en pouco tempo, estaba nos medios a intervención completa, quizáis porque o resume foi algo así como 'afondade nesa liña, que ides ben', constituíndo unha derrota democrática pola forma e unha derrota social pola idea. En canto á vitoria económica que tenta dulcificar o tema, será para algúns ...
Hoxe é mércores de cinza. Pasou o tempo de celebración festeira. Toca lembrar que pó somos e en pó nos hemos converter. Quizáis tamén que pó hemos morder, que pó hemos comer.

20130212

O pregón do antroido Ribadeo 2013

Ligo o pregón do antroido cargado polo pregoeiro, Suso López, Susín de Remourelle, con referencia ós cantares de cego, "
Xa está na rede o pregón que ofrecín no Entroido de Ribadeo 2013... Unha homenaxe ao cantar de cego e ao espírito satírico do Entroido... Imposíbel facelo sen a colaboración do Cuarteto Tradicional Illa Pancha... Obrigado!
":

O texto, en publicado en Ribadeo.

20130211

Un premio xa esquecido

Só unha foto e un detalle da mesma ...


Antroidadas

Despois do ano pasado, ó chegar esta época, sería de esperar que o esprito do antroido poidera levar á xente, en xeral, a amosarse como é. Así, por exemplo, levaría ós corruptos a amosar a súa corrupción  sen cortapisas. Mais, ó chegar, o que se ve é que a corrupción está xa tan á vista, que ás debiles barreiras que a apartan dos nosos ollos parecen unha disuasión para amosala máis claramente nun tempo de disfraces. É unha antroidada máis: os disfraces, en troques de facer amosar a cadaquén como o que é, fan que se apresente como outras cousas que podería ser. E, en relación á corrupción, iso é o que xa sucede ó longo do ano: unha antroidada permanente.

20130209

Entrevista na ORT sobre a asamblea de O Tesón

Unha entrevista sobre a AVV O Tesón neste ano e no pasado, a Pancho Campos e a min, antonte xoves pola noite.

20130208

Se o sal se volve soso, quen o salará? / Se o hospital enferma, quen o sanará?

O título é na súa primeira parte unha frase da biblia que se repite moitas veces en diversos actos eclesiásticos. Na segunda, unha referencia ó hospital de Burela que estes días estivo enfermo, e padece un mal abondo común: o stress de non dar feito por falta de mans, de espazo e de material.
O que si, non teño idea de como salar o sal se o mesmo sal se volve soso, pero sei que para o segundo problema, somos nós, os cidadáns, o primeiro eslabón da cadea para a sanación hospitalaria. Dende aquí fun recollendo diversas intervencións da AVV O Tesón en apoio do hospital. Quizáis non sempre se acertou nese apoio, pero coido que sempre foi necesario. A diminución de cartos prometidos pasou dende hai uns seis anos de seis millóns de euros para diversas ampliacións e material ata cartos para un par de contedores-barracóns, ó tempo que persoal médico era transferido a Lugo. E iso, despois de desmontar as comisións sanitarias, de curta duración, nas que participaban entre outros sectores, as avv. Se durante o seu curto funcionamento non se logrou moito máis aló de facer escoitar a voz, dende entón, nin a voz da xente é escoitada. E aí hai unha enfermidade social inducida. Así pois, se a sociedade se volve asocial, quen a volverá a si?