Amosando mensaxes organizadas por data para a consulta lugar de interese comunitario. Ordenar por relevancia Amosar todas as mensaxes
Amosando mensaxes organizadas por data para a consulta lugar de interese comunitario. Ordenar por relevancia Amosar todas as mensaxes

20220130

AMariñaXa sinala a Illa Pancha de man de Covadonga Suárez

    Hoxe, A Mariña Xa publica a entrevista que lle fixeron a Covadonga Suárez, presidenta de 'Por Nuestro Faro', onde salienta diversos aspectos da ocupación privada do ben común que é a Illa Pancha. A máis da ligazón xa posta, copio o texto:

 

Entrevista: “O alcalde de Ribadeo non valora o faro como elemento histórico”

30 xaneiro, 2022

Covadonga Suárez, presidenta da Asociación de Veciños Por Nuestro Faro fala da problemática que está a sufrir a Illa Pancha que alberga dous faros, o antigo, de planta cadrada e actualmente rehabilitado como aloxamento turístico, e construído no século XIX e posteriormente substituído polo actual a finais do século XX e erguido sobre unha torre circular de formigón

Vostede é presidenta da Asociación Por Nuestro Faro, non?

Sí, en efecto. A asociación como tal constituiuse hai unhos meses, pero existimos como colectivo dende o ano 2015. Todo comezou cando me enterei pola prensa de que querían privatizar a Illa Pancha para montar un hotel. Nun primer momento quedei asombrada de que algo así fose posible.

Eu, e coma min moita xente, pensaba que a illa estaba pechada ao público por motivos de seguridade, pero o máis importante é que iso iba contra a idea de que o patrimonio público non se podía ‘vender’ nin ‘alugar’, e aínda menos un lugar emblemático como a Illa Pancha.

 

Aínda non sabía cando, cómo, nin qué empresa ía facelo pero enseguida tiven a percepción de que se trataba dunha maniobra política que non tiña en consideración, non só ao pobo de Ribadeo senón aspectos fundamentais como son o concepto do público, e o respeto dunha zona protexida pola Rede Natura 2000 (lugar de interese comunitario, LIC, et Zona de especial protección das aves, ZEPA).

“Unha das condicións da licencia de apertura do hotel era o acceso libre á illa á cidadanía en xeral, algo que non se está cumprindo e que conta coa complicidade do Concello de Ribadeo, que non esixe que se cumpla”

Hai moita xente implicada nela?

Despois disto abrín un grupo en Facebook e púxenme a recoller firmas en Avaaz. E de seguida copezou a xuntarse xente arredor á idea. Así, hoxe o grupo conta con 804 membros. A asociación como tal formouse hai pouco para facilitar a xestión das nosas iniciativas, cun núcleo permanente de dirección que se reúne periodicamente.

Cales son os principais obxetivos? Cal é a problemática do Faro?

Como dicimos no noso grupo de Facebook: queremos unha illa Pancha libre, protexida e pública, e son dereitos que non se están a respetar. Hoxe sabemos, despois de moito indagar, que unha das condicións da licencia de apertura do hotel era o acceso libre á illa á cidadanía en xeral (non só aos clientes do hotel), algo que non se está cumprindo e que conta coa complicidade do Concello de Ribadeo, que non esixe que se cumpla. Tampouco existe o informe de impacto medioambiental, necesario nunha zona protexida. E ben sabido que os intereses particulares, personalistas ou partidistas son incompatibles coa defensa do público. E eses intereses comezan a facerse evidentes no momento mesmo no que o Goberno central de Rajoy decide levantar unha lei que prohibe a explotación dos faros para uso hoteleiro: a anulación de esta lei ten lugar en maio de 2015, mentras que as xestións privadas xa empezaran en decembro de 2013. É dicir, que cando saíu a noticia nos xornáis, en abril de 2015 o faro estaba ‘apalabrado’xa facía moito tempo.

A continuación foi unha odisea tentar de reunir información que xustificase as decisións das institucións ata o punto de ter que recurrir ao Defensor del Pueblo de Madrid, que chamou ás portas pertinentes para acabar dándonos a razón, aconsellou paralizar as obras do hotel e manifestou a necesidade dun informe simplificado de avaliación medioambiental. Puertos de Ferrol-San Cibrao comprometeuse a aportalo pero nunca foi presentado, e o Goberno local púxose de perfil. Nada cambiou, fíxose o hotel e pechouse a illa aos ribadenses. Despois comezou a tramitación dunha cafetería que abriu este verán por sorpresa, coa que, aseguraba a empresa promotora, abrirían a illa a todos, pero a día de hoxe, a illa segue pechada. O muro co que se atopa a nosa asociación é a falta premeditada de información nunha tramitación feita de irregularidades e de silencios.

Non entendemos por qué a illa está pechada na súa totalidade se a concesión comprende un espazo de 500 metros. Outra cousa que non se entende é por qué é necesario un hotel para abrir a illa a unhos poucos, e unha cafetería para abrila a todos, eso sí só nos horarios dos negocios privados que a ocupan.

 

No que se refire á cafetería, por exemplo, sabemos que contou coa licencia de obra. Soupémolo tarde e pola prensa, como xa é costume. Esa licencia foi acordada no período de confinamento, o ano pasado, é decir, en silencio, sen público. Entón fixemos alegacións, por exemplo lembramos que aínda non había estudo de impacto medioambiental e que a fosa séptica estaba sen legalizar (e iso xa dende os tempos do hotel), pero non foron aceptadas. Agora en vez da licencia de apertura existe a ‘comunicación previa’, unha declaración da empresa promotora na que asegura que todo está correcto. O problema é que o Concello de Ribadeo 5 meses despois aínda non formulou a acta de inspección municipal, que é como dicir que o cren cegamente.

Que dixo a Valedora do Pobo? O Concello responde as vosas cuestións ou demandas?

Hai unhas semanas decidimos recurrir á Valedora do Pobo para obter respostas. Sinxelamente, o alcalde de Ribadeo non contesta a ningunha petición de información pola nosa banda, e vémonos obrigados a dirixirnos á Valedora, que é a institución que garantiza a transparencia. Enton, recibimos un correo coas respostas do Concello pero sen a información que requeríamos. É dicir, limítanse a decir que todo está en orden, pero eles mesmos recoñecen que aínda non hai acta de inspección municipal, polo que non poden saber se todo está en orden. E esperpéntico.

Ou sexa, seguimos sen saber por qué non se respeta o acceso libre á illa, se os horarios de apertura da illa son os que se anuncian nas redes sociais e se foron autorizados, cómo se aplica a lei de Costas que especifica que non se pode pechar a beira do mar, se as obras realizadas e engadidos (varandas, camiños, terrazas, escaleiras, etc,) se axustan ao proxecto, se a nova actividade non engade riscos de afección medioambiental, se a fosa séptica segue sen legalizar,…

Así que, Por Nuestro Faro volveu dirixirse á Valedora para pedirlle que profundice nas súas investigacións no procura de estas informacións

O alcalde ou o equipo de Goberno non valora que o Faro e a Illa Pancha sexa un elemento histórico da vila e polo tanto de acceso libre?

E así, o Concello vai facendo tempo. O Goberno local de Fernando Suárez nunca fixo presión de ningún tipo, ao contrario, como pode verse non da información, non resposta aos nosos correos. Cando a noticia saiu nos xornáis en 2015, o alcalde declarou que poñer un hotel na Illa Pancha era un premio para Ribadeo e a súa contención urbanística no pasado. O problema é que o premio é para a empresa privada que a explota e para os clientes do hotel que non son de Ribadeo e que desfrutan da exclusividade dun lugar único. Nin promociona o turismo xa que ten o acceso pechado, nin da diñeiro a Ribadeo porque está lonxe do centro, nin crea postos de traballo, como é normal nun hoteliño de dúas suites.

Non o valora entón.

Non cremos que valore o faro como elemento histórico porque, como xa dixera nun xornal o 9 de xuño de 2017, a él dáballe igual que montaran alí un hotel, unha cafetería ou unha tenda de roupa, unha declaración que está moi lonxe de sacralizar o espazo da illa Pancha. Por outra banda, o acceso libre, contemplado na licencia de apertura do hotel e concedida polo propio Concello, non foi respetado nin garantizado. E agora permite que os horarios dunha cafetería decidan a apertura de toda a illa no verán. Pero para ser sinceros, o silencio e a opacidade co que trata todo o tema xa é proba suficiente.

Que lles parece a descisión da creación do hotel e da cafetería?

Cremos que a decisión de permitir a implantación dun hotel e unha cafetería é absolutamente arbitraria, que non respeta o que entendemos que non é explotable, un símbolo patrimonial, e unha zona protexida polas leis europeas, españolas e comunitarias. Pero aínda máis, o noso obxetivo como asociación é coidar dun ben público e servir á veciñanza. Por eso, e dado que as institucións non o fan, Por Nuestro Faro seguirá de cerca todo o que pase na illa e informará aos ribadenses pertinentemente da situación sempre que sexa posible.

Como se atopa agora mesmo? paralizadas as obras ou pola contra seguen adiante? Conta coas licenzas pertinentes?

As obras están acabadas pero nin sequera se sabe cal é o horario da cafetería nin si hai un horario oficial de apertura da illa, nin quen o decide, nin quen pecha ou abre a illa. Sabemos que está pechada aos ribadenses.

“Non cremos que o alcalde valore o faro como elemento histórico porque, como xa dixera en xuño de 2017, a él dáballe igual que montaran alí un hotel, unha cafetería ou unha tenda de roupa”

 

 

 

 


20190201

A quen non lle gusta a illa Pancha ou o surf?

A quen non lle gusta a illa Pancha ou o surf? Emblemática, bonita, unha gozada calma a unha, un pracer visual o outro...
A cousa vai sobre o Challenge Isla Pancha. Unha revisión ós datos.
A organización comunicou á prensa que o orzamento da proba era 200 000 € (Deputación, 12 000). E tamén, e no pdf de prensa dispoñible na web do evento pode verse, que o equipo, todo o equipo, son tres persoas. Anunciaron 24 surfistas. Ó final, as fotos que se poden ver inclúen 16 persoas, mesmo con xente da organización, aínda que sexa titular estendido que houbo 24 surfistas.
O público foi numeroso, a capacidade de convocatoria foi grande. Mais estaba previsto (folletos de difusión) para 15 000 persoas. Iso supón máis de 4000 vehículos cunha ocupación media de 3 persoas, a máis da xente que fora camiñando (que foi unha mínima cantidade pola temperie que había. Pero esa cantidade de coches, aparcados en liña polas cunetas, supón ben máis de 16 km de cunetas... moito, aínda que se admita que houbo varias quendas de aparcamento. A repercusión na hostelería coido foi escasa fóra da propia organización. E, botando contas cun número estimado de xente visitante ó evento (ribadenses incluídos) saen cousa de 100 € por visitante. Non sei os clic que puido ter, o que sería outro ratio interesante. Se foron os previstos, sairía a cousa de un décimo de céntimo por cada 'clic'...
Anunciáronse ondas de ata vinte metros, a partir dunha previsión de ondas na zona de máis de sete metros. Pero a previsión era de ondas abondo menores, e non sei se chegarían ós 10. Que coido que son abondo grandes, pero que nos comentarios de foros especializados cualificaban como 'A mi me parece una ola de 2daB, en cuanto a calidad, pero bueno, ellos sabran' ou 'da la sensación de que le falta brazo a la ola para poder surfear', sen comentarios en contra (https://www.surf30.net/2019/01/luz-verde-illa-pancha-challenge-2019.html). De feito, ó día seguiente, https://www.todosurf.com/prevision/isla-pancha-spot359.htm tiña a pantalla:
... claro que hai que tomalo como algo relativo, pois na mesma páxina, no mesmo momento, podíase ver esta outra imaxe:
O que achegaría as ondas cara ó mediodía ós 8 metros, como aparenta nalgunha foto pero quizáis menos que no entrenamento e decididamente menos que en fotos e vídeos doutros momentos, aínda que o día 16 de decembro, no El Progreso, un dos arganizadores cualificaba de incribles ondas de 9 m (na web do evento e nos folletos di que se acadan facilmente os 18 m).
Os premios foron dados en criptomoedas, como pode verse nalgunha foto. E os comentarios sobre a criptomoeda usada, non demasiado bós, como se pode ver na ligazón.
O ter a un pobo (a máis dos surfeiros interesados) pendente durante un mes ten moito mérito, e as grazas á prensa son debidas, aínda que non por iso deixou de haber algunha confusión sobre o desenrolo, mesmo entre os afeccionados que comentaban no facebook do evento, en cousas como cantos días ían ser o día anterior da final. Ó final, 1 día.
Hai máis datos sobre o 'challenge' que a altura das ondas ou os 200 000 euros para un día de evento.
Na páxina aínda activa do challenge e nos folletos descargables pode lerse que son medidas a implementar o valado de zonas sensibles ou a creación dun "'comando' formado por escolares" para a preservación do entorno, algo que polo menos a min me pasou desapercibido, que revisando as fotos non vexo e que, dentro da illa, entendo que sería ilegal.
Puiden descargar dous panfletos sobre o evento. Un, de once páxinas, cualifica a proba como 'EVENTO DE INTERÉS DEPORTIVO Y MEDIOAMBIENTAL', o que me levou a ir un pouco máis aló. Nel cualifícase o evento surfeiro como o máis importante que se teña realizado en Europa ata o momento. Recoñécese que a época de celebración é sensible para as aves de paso, e que 'este campeonato va reunir esfuerzos para que el impacto medioambiental sea nulo'. Recoñece ademáis que a Ría de Ribadeo ten múltiples recoñecementos medioambientais, incluida en la Red Natura 2000 como Lugar de Interese Comunitario (LIC), declarada Zona de Especial Protección para Aves (ZEPA) dende 1989 e Zona Húmida de Importancia Internacional inscrita no convenio Ramsar dende 1994, ó que lle suma o recoñecemento como refuxio nacional de caza dende 1983". Calquera que estivera por alí ou vexa as fotos da illa e aledaños poderase facer moitas preguntas ó respecto do que se entendía nese recoñecemento, nos esforzos e na nulidade.
O outro, o dossier de prensa, avisa o evento como o primeiro dunha serie de eventos mundiais (enténdese organizados pola mesma empresa) nos que se irá 'máis aló dos límites coñecidos' e di que ten xa a confirmación dos 24 pariticipantes anunciados, podendo prever a asistencia in situ dunhas 15 000 persoas e 150 000 000 clicks 'no seu apartado'. Con 19 000 páxinas con algo referido á illa en internet (incluído por exemplo, o maratón) cando se procura por 'isla Pancha challenge', saerían a cousa de 10000 clics por páxina de media para chegar a esa cifra, incluídas as de medios de gran difusión con notas que pouco teñen que ver coa competición.
Coido que un modesto repaso como este debe ir rematando. Mais antes, unha pequena nota: se ben houbo anuncios de boa vontade en canto ó medio ambiente antes do evento, sexa como bon rollo sexa para calmar posibles oposicións, o mesmo feito do evento contribúe a botar terra por riba doutro asunto. Por ningures sae que se está a usar unha illa de todos para algúns, entendemos que con privilexios, incumprindo permisos, normas, contratos... e resultando outras actividades como propaganda implicita para reforzar eses feitos. A non ser que se considere que as normas non son as mesmas para todos.
O próximo ano voltará haber espectáculo?

20160318

Petición - concienciación

Nota previa posterior: Remato de recibir un cambio: polo momento, supéndese a recollida de sinatura en mesa de sábado 19 ata novo aviso.
//Nota posterior: tivo lugar a mañá de xoves santo//
--
 Mañá sábado está a nunciada a petición de sinaturas a favor da comunidade da Illa Pancha. Non é que na Illa Pancha viva unha comunidade de persoas, senón que a illa Pancha ten o cariz se ser da comunidade, comunitaria, de todos, sen reserva de propiedade privada, que é o que fai o convenio asinado polo Ministerio de Fomento/Portos do Estado coa empresa Eirobra: privatizar a xestión (e introducir unha serie de modificacións nunha zona que ten diversos tipos de protección natural e medioambiental, a máis de paisaxístico).
 A recollida de sinaturas farase no Campo (parque), a partires das 11 e media da mañá e ata o remate da mesma, aínda que hai follas para descargar, pois seguiranse recollendo durante un tempo, antes de presentalas.
A iniciativa compleméntase cunha recollida de sinaturas en internet que xa leva máis dunha ducía de centos delas recollidas, e que de igual xeito aínda seguirá dispoñible.
En papel, o documento utilizado é:
Visible de xeito separado e desacrgable para imprimir.
Como pode verse, a proposta é que se implique á cidadanía, a nós, a todos, ós propietarios da illa, en troques de privatizar despois de manter impedido o acceso durante décadas.
O movemento pacífico leva xa tempo en acción, e polo momento, despois da sinatura do convenio Eirobra/Fomento a cousa está parada, contemplando como en algún lugar xa se descartou a idea da privatización do faro correspondente, lugar de interese comunitario como a illa que nos ocupa.

20150608

Nota de prensa da AVV O Tesón


Nota de prensa
20150608

Unha illa símbolo do pobo

Dende a directiva da AVV O Tesón vemos con preocupación unha nova privatización do común. Parece que xa se ten esquecido non só a existencia dos bens comúns, de todos e para todos, senón tamén algún que outro episodio ilustrativo, como o establecemento que se pode ver na zona das Catedrais. A illa Pancha, un ben común ademais de estar en zona de especial protección de aves (ZEPA) e lugar de interese comunitario (LIC), incluído na Rede Natura 2000, e de xeito evidente, 'ó pé do mar', e polo tanto, tendo que ver a lei de costas, vai ser cedido para a súa explotación particular.
Estamos a falar dun lugar que está vedado na actualidade para paso de ribadenses e turistas e que vai ser arrendado, co que se abrirá ó paso dun xeito que non se abriu mentres foi público e exerceu como tal. Fálase de beneficio económico sen contar que xa o está producindo, aínda nas actuais condicións, como atractivo turístico. Fálase do edificio do faro, pero cremos que non se pode separar da explotación da illa enteira. Fálase de que todo seguiu os cauces legais, e non dubidamos de que, de xeito inexplicable para nós, teña informes positivos ata do concello ou medio ambiente. Fálase de que xa ven de atrás, de hai un ano, e é certo, sabemos quen en agosto do ano pasado atopábase na entrada do concello, no medio de diferentes papeis ('papelexada') un escrito anunciando un prazo de trinta días para o recurso; só que o escrito era de maio, que saibamos non se lle deu outra publicidade e había que procurar a documentación in situ en Ferrol. Nesas circunstancias, xa non sabemos se se fala nin de transparencia nin de participación, cousas que si se usaron na campaña electoral.
A día de hoxe, unha vez instalada a polémica (e non só en Ribadeo), seguimos sen saber como actuou o concello. Na liña doutros informes que se descoñecen, preguntámonos que informe enviou, en que termos, porque queremos saber.
Non escoitamos nada sobre o faro na campaña electoral -pode que se nos pasara por alto-, por iso tamén pedimos de xeito público ós representantes no concello unha definición e unha explicación.
Remata de coñecerse que outro faro, o de San Antoni, en Alicante, foi indultado do decreto que implica ó faro e illa Pancha. Naquel caso, a protesta comezouse moito antes, é certo, e tamén o é que o faro tiña da súa parte ó concello, que rexeitou de xeito unánime o convertilo en hotel. Con ese apoio, non só se ía a realizar unha manifestación para o día seguinte do indulto, senón que está planificado aproveitalo para actividades para todos. Por certo, no caso alicantino íase pagar o triplo que no caso da illa Pancha polo aluguer: alí, 2500 €/mes. Aquí, polo que parece, non se pensou en facer nada máis que dalo en aluguer canto antes. 
Dous faros, unha ría
 ---
Nota: polo que parece, o aluguer é de 15 600 e/ano. 

20090821

Unha experiencia relixiosa


Despois de ver a procesión de xentes na baixada á praia, cabe pensar moitas cousas, dende o motivo que fai que tanta xente veña ó retorno económico do tráfego, pasando pola interacción entre a xente e o propio medio que quere visitar e que queda transformado pola súa propia visita. Ou, alguén cre que a praia é o mesmo solitaria (agora poucas veces se pode ver así) que ca morea de xente coa que se ve tantos días, todos se pensamos no verán?.


As catedrais, unha experiencia relixiosa? As monxas da imaxe posiblemente non opinen o mesmo polo seu concepto de relixión, pero a multitude (coido que as fotos testemuñan que é unha multitude) que alí vai parece aseverar que si, que para a maioría unha especie de experiencia relixioso-turística, ou como mínimo, un mantra a recitar/visitar no seu paso pola zona.




En moitos lugares protexidos está restrinxido o acceso para evitar o desbordamento da natureza, e as catedrais son monumento natural, segundo reza a inscrición nunha das imaxes, e está contemplado na zona de protección LIC - Lugar de interese comunitario - que sobrepasa ampliamente máis aló de Rinlo, dende a praia de Arealonga. Aquí, que eu saiba, non se contempla nin de lonxe, pero ó mellor habería que encauzar de xeito radicalmente diferente toda a zona da praia e aledaños, evitando os embotellamentos (pasando co coche observei que entre dous condutores de coches consecutivos levaban visos de chegar ás mans a pouco que o tráfico seguira parado na súa beira), a substitución da paisaxe polos coches ou mesmo polos chiringuitos, ... e mesmo obtendo un retorno pecuniario máis importante, se se quere.
En fin, por hoxe confórmome con poñer istas fotos que tentei en moitas delas obter sen xente pero resultaron imposibles de facer. Queden como testemuñas a placa de declaración de monumento natural polo consello da Xunta de Galicia de 20 de xaneiro de 2003,
a monxa que parece saíndo do arco catedralicio seguida dun séquito de fideles acólitos e o efecto de luz que realza a modo de coroa o espazo liberado entre a rocha.
Por certo, as fotos son desta mesma mañá, unha das mareas máis vivas do ano (segundo parece, a máis viva será mañá sábado, con baixa a eso das 12 e 20, hora oficial.

20090407

VECIÑOS PIDEN SOTERRAMENTO OU SUPRESION DA LIÑA DE OUTA TENSION

O pasado venres, dia 3 de Abril, a asamblea de comuneros do monte veciñal de As Anzas acordou exixir o soterramento da liña da outa tension e , cando non, a suspension da trazado polo seu monte. A decision exixe un analise acougado das circunstancias, dos antecedentes e do efecto domino que pode traguer consigo nas comunidades afectadas de Obe e Piñeira. En primeiro lugar compre suliñar que nos ultimos anos estamos asistindo a un cambio sociocultural de gran alcance nas comunidades rurais galegas respecto do valor e uso do monte, tanto comunal, como particular. En segundo lugar os tradicionais metodos abusivos e caciquis das grandes empresas e particularmente da electricas esta desbordando a pacencia dos veciños. En terceiro lugar o secretismo que veñen practicando o concello de Ribadeo, a Conselleria de Industria e BEGASA no caso concreto deste tendido esta subscitando todo tipo de rexeitas e temores nos afectados. En coarto lugar as protestas contra as liñas de outa tension e a falla dunha planificación coherente e asumible extendese por toda a xeografia galega e española. Estas e outras circunstancias estan gravitando sobre o proxecto de EON-BEGASA en Ribadeo e probablemente expliquen, polo menos e parte, o acordo dos veciños de As Anzas. Vexamos os antecedentes coñecidos, ata o dia de hoxe do caso que nos ocupa. 1.- O dia 15 Xaneiro de 2.008 Electra del Viesgo-BEGASA (1) presenta un escrito no concello de Ribadeo solicitando que no Plan Xeral de Ordenación Municipal se inclua unha reserva de solo rustico de proteccion de infraestructuras para a subestación e para a liña de outa tension, que se fai necesaria polas demandas de enexia electrica en Ribadeo e Barreiros. 2.- O dia 13 de Maio do mesmo ano BEGASA presenta unha alegación ao Plan Xeral por que neste aparece a reserva de solo para a subestación pero non para a liña de outa tension. Como veremos mais adiante o alcalde de Ribadeo negara repetidamente ter coñecemento destes proxectos. 3.- A finais de Xunio de 2.008, no mesmo periodo de exposición publica do PXOM, mais de 30 veciños de Piñeira, Reverte, Ribadeo, Obe, etc. presentan unha alegación solicitando o alonxamento da subestación electrica das zonas habitadas. A mesma alegación e subscrita polo UPRI e por unha asociacion de pais de alumnos do Colexio de EXB. 4.- O dia 31 de decembro de 2.008 163 veciños e veciñas de Obe, Cubelas, As Anzas, Piñeira, Reverte, etc. rexistran un escrito no concello de Ribadeo, dirixido ao alcalde, ao conselleiro de Medio Ambiente e mais ao conselleiro de Industria solicitando informacion sobre a liña de outa tension e mais sobre a subestación electrica. 5.- O dia 5 de Xaneiro de 2.009 o Sr. Alcalde, na paxina web do concello arremete contra os veciños que piden información e afirma que non sabe nada do proxecto (xa dixemos que ten dous escritos de BEGASA cun avance do mesmo). 6.- Nas semanas seguintes a Conselleria de Industria confirma a tese oficial: non se sabera nada ata que saia a exposicion publica. 7.- O 18 de Marzo sae a exposición publica a ubicación da subestación no monte comunal de Piñeira, pero non o trazado da liña de outa tension. O alcalde segue negando que ten os planos do trazado dende hai mais de 14 meses. 8.- O 20 de Marzo un veciño de As Anzas vai a Delegacion de Industria de Lugo e os funcionarios danlle unha copia do trazado. Polas mesmas datas representantes de BEGASA visitan aos veciños e aos representantes das comunidades de montes presentando o trazado e tratando de chegar a acordos economicos de cesion do solo. 9.- O 21 de marzo os veciños fan a exposición publica do proxecto en Santa Cruz. 10.- Nos dias seguintes o alcalde recoñece que tiña o proxecto, pero que non o deu a coñecer porque “non era oficial”. Lembremos que so se pediu información, non que fose oficial. Agora recoñece públicamente que coñece o trazado dende hai ano e dous meses. O prazo para presentar alegacions a subestación remata o dia 20 de Abril, polo tanto hai pouquisimo tempo para estudalas, consultar abogados e tecnicos en medio ambiente, presentalas e discutilas cos veciños e conseguir algun resultado positivo para a gran mayoría que e do que se trata. Ao mesmo tempo debemos reflexionar sobre os seguintes puntos: 1.- Unha sentencia do Tribunal Supremo de 8-2-07 prohibe a ampliación da subestación de Mondoñedo, ratificando outra do Tribunal Superior de Justicia de Galicia de 1-6-05 e dando a razona os veciños. Ademais esta subestación esta funcionando sen licencia de actividade dende a sua construccion. 2.- A subestación de Mañente (Foz) esta en zona de Costas e de Interes Comunitario, por ser Zona de Especial Proteccion de Aves. 3.- O proxecto de tendido de Trabada a Ribadeo de 132.000 voltios e a subestación son o primeiro paso para mais adiante ser ampliadas e reforzadas seguin lle interese a BEGASA. Os tramites son moito mais sinxelos se se fai por fases e despois de poñer a primeira fase xa non ten volta atrás. 4.- O dia 16/9/2.008 a Axencia EFE daba conta das mais de 1.000 alegacions presentadas polos veciños afectados pola liña de outa tension de Pesoz a Boimente co apoio da asociación ecoloxista ADEGA e do BNG. 5.- O dia 1 de marzo de 2.008, nun mitin electoral celebrado no Valadouro o Sr Fernando Suárez denunciou o trazado da linea de outa tensión Boimente-Pesoz: “non nos podemos fiar de quenes calaron ou quen definiu este trazado…”dixo públicamente. 6.- O dia 6 de decembro de 2.008 o voceiro do BNG no Congreso dos deputados pedia a retirada do proxecto de trazado da mesma linea, polo seu grave impacto medioambiental, gandeiro e turístico. CONCLUSION: Hai abondas razons para que os veciños de As Anzas ou de calquer outra zona pidan a supresión do trazado de liña de outa tension. Evaristo Lombardero Rico

20060930

Publicado hoxe na Comarca do Eo: Dous castros en Ribadeo? (2ª de hoxe)

É unha remodelación dun post anterior, ampliado. De calquera xeito, aí vai.
Dous castros en Ribadeo?
O Castro das Grobas é un emprazamento catalogado no Inventario da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural, afectado polo 'Catálogo de Normas Complementarias e subsidiarias de planeamento' da Consellería de Cultura, na que ten o código de catalogación GA27051007. Neste castro foi onde un agricultor descubriu a célebre 'Diadema de Ribadeo', que posteriormente sería vendida en Madrid, segundo dixeron sucesores seus, por unha onza de ouro.O castro das Grobas en Ribadeo
Pois resulta que segundo as normativa vixente, toda obra que afecte a unha distancia menor de 200m a un castro castro, ten que levar un apartado de arqueoloxía no estudo de impacto ambiental, e ser informada pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural. Ese é o caso da factoría de acuicultura promovida en terreo de Ribadeo pola empresa 'Insuíña', dependente de 'Pescanova', factoría da que hai pouco rematou a exposición pública dun primeiro proxecto e que tamén toca lateralmente á zona LIC (Lugar de Interese Comunitario) de As catedrais. Exposición pública si, en Celeiro, non en Ribadeo, onde está prevista. Polo que parece, ten un interese supracomunitario e polo tanto non ten por que estar exposta en Ribadeo a documentación (aínda que podería)
Ben, o castro ten unhas dimensións máximas duns 230 m x 180 m, ocupando algo máis de dúas hectáreas e media, centrado en 43º33'22”N, 7º2'53”O, é dicir, xusto ó sur, a carón, da ínsua de Vilaselán. No catálogo no que aparece referido, aparece o termo de 'punta mariña' como característica do emprazamento, a punta que se achega a ínsua. Hai que engadir que a insua viciña enténdese que ten algo que ver co castro, pensando aínda na súa pertenza ó mesmo, pois teñen aparecido alí restos arqueolóxicos, como cerámicas.
Na ficha de catalogación aparece que cando se fixo a catalogación non figuraban destruccións nin alteracións, así como tampouco había nin eran consideradas necesarias medidas de protección a parte das propias naturais, pois o estado era bo para seguir conservándose así. Os documentos de fichado inclúen planos, semellantes ó adxunto, con tres fosos paralelos escavados na rocha e de anchura entre 8 e 10m, separados por parapetos.
Na actualidade, o castro forma parte dunha mesma finca coido que comunal, creada a resultas da concentración parcelaria, como se pode comprobar por internet coa utilidade SIGPAC.
Fronte a un castro de verdade como o das Grobas, conservado ata o momento e que pode ter un futuro e contribuír ó futuro de todos nós pola súa dinamización, durante a semana das festas decateime da construcción dun pseudo-castro no centro do pobo. Para evitar que á xente lle pasara o que a min, procurei dar a nova, ó tempo que me lamentei de que se tentara recrear algo parello ó que de xeito auténtico, e cunha extensión moito maior, está sendo descoidado por completo.
Ó castro das Grobas non se lle deu moita importancia en panfletos, nin o van estudar e visitar os escolares ribadenses, pero quizais deberan: xa a finais do 1998 un arqueólogo da Delegación de Cultura en Lugo lle dirixiu un informe ó Delegado Provincial ante a criación da masa común que inclúe o castro a resultas da concentración parcelaria. Comeza dicindo ademáis que case todo o castro queda afectado pola zona de costa, o que ven sendo algo así como unha doble protección, e polo tanto, unha garantía. As medidas que se lle asignan difieren algo (non moito) das que expreso arriba, pero o importante é que fala de que 'As posibilidades de explotación turística e cultural do xacemento son excepcionais' (a negriña é miña). Aplícalle ese calificativo a) por estar encadrado nunha masa común, o que facilitaría as accións da súa posta en valor, b) pola existencia da franxa de protección de costa, que debera garantir a conservación do contorno, c) pola facilidade de comezo de posta en valor só coa limpeza do enclave, d) polo valor engadido da paisaxe onde está inscrita, e) pola facilidade cara á súa explotación que representa a proximidade ó pobo de Ribadeo, coas posibilidades de sinerxias que eso representa, f) pola posibilidade que o xacemento esconda mostras arquitectónicas e información científica, e g) pola facilidade previa da existencia dun levantamento topográfico anterior debido á concentración parcelaria.O Castro das Grobas en Ribadeo. Situación na foto
En fin, que cando hai algún tempo se me ocorrera facer unha pequena nota sobre o castro e as súas posibilidades non sabía que o traballo xa estaba feito dende hai oito anos, incluíndo algo que aparece claro na carta: a proposición ó Concello da súa recuperación. Esto último, aínda que expreso no texto, non sei se se chegou a facer ou non.
Coido que se debe insistir na promoción turística e cultural do castro, que entendo abondo máis rendible que o deseño ad hoc de algo parello a un castro, pero de mentira. Lembro ademáis que hai poucos días o catedrático de xeoloxía da USC Augusto Pérez Alberti traía unha pequena recua a estudar a zona de costa ribadense e falaba da potenciación necesaria da xeoloxía na zona, tamén dende un aspecto turístico. Xeoloxía que está fror de rocha tamén na zona do mesmo castro, zona na que a piscifactoría de Insuíña prevé rebaixar o terreo uns 15m.
Repito que teño a idea, pero que xa a tivo un arqueólogo, un tal G. Meijide, hai perto de 3000 días. E polo que parece caeu en saco roto.
Unha última cousa. Como a zona non está desenvolta de xeito turístico, ténme preguntado xa algunha xente onde é o castro das Grobas. Por se non quedou claro no plano e na imaxe do sigpac, queda pegado á insua. Se se quere ir a esa zona dende a pista costeira asfaltada, coller o camiño cara ó mar no punto máis alto da pista, por tras das casas de Vilaselán. Hai unha bifurcación, e collendo á esquerda ó pouco estaremos metidos un bó cacho entre dúas zonas máis elevadas, que fan como paredes do carreiro: son muros exteriores do castro, trazados en xeito circular, que o limitan cara á terra, como aparece no plano.
Antonio Gregorio Montes

20060801

Auga (2ª de hoxe)

Lembro que un dos primeiros comentarios que me fixeron unha volta afincado en Ribadeo foi que pouco tempo antes o pobo tiña uns problemas de subministro de auga grandes. Dende aquela, cos seus máis e os seus menos (algún día con auga en mal estado, chea de terra, rotura de cañerñia, etc) non teño constancia de que o subministro correra grave perigo durante longo tempo.
No 2008 váise celebrar en Zaragoza (ese sitio a onde se marchou a fábrica de avións) unha expo internacional adicada a auga; de feito, a súa mascota chámanna 'Fluvi', o que deu lugar algunha nova de prensa, de onde movín datos que paso a expoñer.
Un indio (da India) típico consume diariamente una cantidade de auga equivalente a algo máis da metade do seu peso. Esta relación redúcese á cuarta parte na zona rural dun país como Kenia, mentras que nós andamos por un consumo diario que case quintuplica a nosa masa, e nos EEUU (poñamos, un indio dos EEUU) ese consumo váise ata oito ou nove veces a súa masa. Razoamentos como ese foron postos en xogo na guerra de Iraq, xa que o exército dos EEUU necesita unha cantidade de auga asoballante apra as condicións desérticas. Posiblemente lles foi máis difícil vencer ese inimigo que ás forzas de Saddam.
Voltando á nosa terra, parece que Galicia e unha beira arredor dela son as únicas zonas da península nas que non se prevé risco de escasez de auga nun futuro próximo. Nembargantes, a contaminación dos acuíferos fai que haxa que pensalo dúas veces antes de beber segundo que auga, e a tendencia polo momento segue a aumentar. Cito textualmente "el agua, como la atmósfera, termina siendo escasa "cuando tratamos de perpetuar un sistema irracional de consumo..."' Habería moito que dicir sobre o tema, e moito que educar.
Vai tamén a cousa a razón da limpeza das augas mariñas. Resulta que hoxe mesmo é louvado na prensa o percebe de Rinlo, e a promoción turística do lugar en base ó mar. Nembargantes, leva xa un ano dando coletazos a instalación dunha piscifactoría (é dicir, de contaminación apra o sabroso percebe) nas súas proximidades, e esta fin de semana saltou unha segunda, abondo maior, para a veciñanza de Pena do Corvo. Así como a primeira ten unha forte loita en contra por situarse nun LIC, da segunda aínda non se sabe nada, con anuncios feitos xa correndo os prazos e unha situación cando menos, encastrada con calzador entre o LIC (é dicir, lugar de interese comunitario) e a zona protexida do castro de Vilaselán. A 1km terra adentro na primeria previsión, e a menos na posterior, vai situado o polígono industrial ribadense (futuro tamén), pero a industria, amante da costa como o turismo, parece que xa ten elixido e comprado terreos. Na única zona de costa sen casas a pé de cantil en moitos km á redonda...

20050924

Continuando a loita


Fago unha nova intervención hoxe para postear dúas fotografías dunha loita que continúa: a da piscifactoría de Rinlo. Hoxe houbo na rúa peonil unha mesa e un cartel avisando do roteiro de mañá, percorrendo toda a zona lic (lugar de interese comunitario) e comezando dende antes del ata despois de pasar Rinlo cara a Ribadeo (ver mapa feito por Teresa Díaz un pouco máis abaixo). En fin, que aínda que polo momento parece que todo se conxuga para que se constrúa a piscifactoría, aínda non está todo perdido...
Rita xa non é máis que unha tormenta tropical forte... haberá que esperar para que se considere mellor o cambio climático como fonte motora deses ventos de perto de 300 km/h. Bush, que con Katrina debeu estar tentado a recoñecer a influencia dese cambio, agora supoño que xa o descarta: volve Iraq a ocupar máis sitio porque segue a morrer xente, tamén norteamericanos.