Referenza a un acto de Amarante sobre o MST en Ribadeo e Santiago

Info anterior.
Corto e pego dende o blog de O Tesón e a web de Amarante:

Diversos colectivos galegos e partidos políticos reúnense coa compañeira da Dirección Nacional do Movemento dos Sem Terra
AMARANTE Setem coordinou a pasada semana a visita na Galicia da compañeira Kelli Mafort, da Dirección Nacional do MST e coordinadora nacional do Sector de Xénero.
Esta visita enmárcase nunha xira europea para reunirse con outros comités de apoio ao MST, así como con colectivos sociais, partidos políticos e sindicatos. O obxectivo é informar sobre a situación do MST, o estado da reforma agraria popular e a preparación do VI Congreso Nacional que se celebrará en Brasilia en febreiro de 2014. Ademais, o MST pretende tamén identificar loitas e resistencias presentes en Europa, coñecelas e establecer alianzas.

Entre os encontros, a compañeira mantivo reunións con membros de AGE e o BNG no Parlamento para tratar distintos temas, entre eles, a loita contra os agrotóxicos. Co Sindicato Labrego Galego, membro tamén da Vía Campesina, a conversa xirou en torno a reforma agraria popular e as relacións entre campo e cidade.
Ademais, Mafort traballou con Amarante no vindeiro encontro de comités europeos, que terá lugar en outubro de 2014 en Galicia, coordinado tamén por Amarante.
Durante a súa visita, Mafort relatou como continúa a loita do MST contra o neoliberalismo no Brasil, expresado nunha economía baseada na exportación de commodities agrícolas, que imposibilita o desenvolvemento do campo como produtor de alimentos. Nesta loita pola soberanía alimentar, o MST ten claro que son esenciais as relacións campo-urbano, pois nun país só cun 14% de poboación rural, é preciso que sexan as persoas que residen en cidades as que teñan que implicarse tamén na defensa da terra fronte ao agronegocio.
Neste sentido, é interesante saber que no interior do Brasil, numerosas persoas que participaron nas protestas de xuño contra a copa confederacións, están achegándose ao MST para continuar a resistencia agora en proxectos máis concretos, neste momento en que a onda de manifestacións se encontra nunha fase de menor intensidade.
Kelli tamén nos falou da importancia do sector de xénero no MST, grazas ao que se conseguiu paridade total na formación e nos espazos de decisión. Sen embargo, a loita continúa por conseguir que as condicións de participación sexan realmente equitativas. As compañeiras continúan dando relevancia a dúas datas significativas a nivel mundial, o 25 de novembro e o 8 de marzo, data esta última que, desde o 2006, é dedicada á loita das mulleres co foco nas grandes transnacionais cuxas políticas e accións repercuten fortemente sobre as mulleres.
Os encontros con colectivos resultaron en interesantes debates sobre todas estas cuestións.
En Compostela, estiveron presentes organizacións como o SLG, Contraminacción, Verdegaia e a Plataforma pola Auditoría Cidadá da Débeda (PACD-Gz) para tratar diversos temas, con especial protagonismo da defensa da terra fronte ás grandes multinacionais, sexa o agronegocio no Brasil ou empresas mineiras aquí. Así mesmo, debateuse sobre as relacións rural-urbano e o xurdimento de movementos como o 15M ou as protestas de xuño no Brasil.

En Ribadeo, a reunión con colectivos xirou en torno ao despoboamento do rural, cuestión común a ambas realidades, mesmo que a distribución da terra sexa tan diferente. Como contrarrestar isto desde unha resistencia colectiva dominou o debate que tivo lugar entre Mafort e membros da asociación O Tesón, iniciativas como Estruga ou O Amodiño, o proxecto de cooperación social O Formigueiro, o grupo de consumo As Grelas, labregas da zona, o Observatorio da Mariña pola Igualdade e a Casa Azul de Occidente.

Desde AMARANTE Setem continuaremos traballando co MST en estratexias de apoio mutuo, ás que esperamos queiran sumarse outros colectivos.

Sobre o movemento sen terra no Brasil

Hai un par de semanas, deixei constancia no blog dun encontro mantido en Ribadeo cunha representante do Movemento de traballadores sen terra do Brasil.

Agora remato de recibir un pequeno informe de Amarante-Setem sobre a visita de Kelli, que así se chamaba, a Galiza. Informe que paso tal como o recibo:

INFORME SOBRE A VISITA DE KELLI MAFORT (MST) À GALIZA.
Datas: 31 de outubro e 1 de novembro de 2013
Objetivo da visita: que a companheira Kelli Mafort (membro da Direcção Nacional do MST e coordinadora nacional do setor de gênero) informe sobre a reforma agŕaria popular e a preparação do VI Congresso Nacional. Também, que possa identificar lutas e resistências na Galiza (e na Europa) e articular alianças com elas.
Reuniões mantidas:
Dia 31 de outubro:
–AGE e BNG no Parlamento galego.
–SLG, em Compostela.
–Reunião com coletivos em Compostela: Amarante, SLG, Contraminacción, Plataforma Auditoría
Cidadá da Débeda, Verdegaia e Partido SAIN. Compostela.
Dia 1 de novembro:
–Reunião do comité de apoio mútuo MST-Amarante.
–Reunião com coletivos em Ribadeo: Amarante, Amodiño, A Casa Azul, A Estruga, As Grelas, Espazo Ecosocialista, labregas da zona, O Formigueiro, Observatorio da mariña pola igualdade, O Tesón.
ANÁLISE DA COJUNTURA.
Reforma agrária popular
Passaram 7 anos desde o anterior congresso e o que se vai celebrar em fevereiro levará por lema “Lutar! Construir reforma agrária popular!”. Estes anos de trabalho têm resultado em uma reforma agrária que é quase uma reforma agroambiental, donde é considerado todo o território, incluindo os recursos naturais e as populações que vivem no campo.
Nos primeiros anos da luta pela reforma agrária, o MST tinha uma mensagem clara de ocupar terras improdutivas. Agora, esta situação mudou e já não se trata de terras improdutivas em mãos de fazendeiros, senão de grandes extenso s de terra pertencentes a empresas ẽ transnacionais (não só agrícolas) dedicadas à produção de commodities agrícolas para a exportação. Por exemplo, em Riberão Preto (de donde vem a Kelli) a cana de açucar ocupa o 99% da terra.
Muita gente, incluidos intelectuais de esquerda, concluem, então, que como já não se trata de terras improdutivas, a reforma agrária é algo superado e atrasado.
Há lugares em que o MST já não pode propôr mais ocupações porque o agronegócio é tão forte que já não ficam terras, e ninguém quere ir para o campo. Para continuar combatendo, o MST incide na sua identidade: as e os Sem Terra não são só pessoas sem terra, mas que lutam por outras moitas cousas. De jeito que em esses territórios são as pessoas já assentadas as que continuam resistindo.
Ademais, o MST ve imprescindível que, no Brasil, onde só um 14% da população vive no campo, a preocupação pela terra seja uma questão também da população urbana. E tratam de estabelecer relações entre o campo e a cidade, a travès, por exemplo, de pontos de venta directos à entrada dos assentamentos.
Gênero 

O setor de gênero no MST foi creado no ano 2000 e garante a paridade em todos os espazos a partir de 2006: nos núcleos, nas direções estaduais e nacionais, nos espaços para formação, etc. Por exemplo, no VI Congresso, dos 12.000 participantes, 6000 têm de ser mulheres. E conseguimos também que o gênero seja tratado com um assunto da organização do MST, e não só como algo circunscrito ao setor de gênero.
No entanto, essa participação não é efectiva, pois a mulher sofre uma sobrecarga de trabalho e diferências no acceso aos méios de participação (os liberados são maioritariamente homens, os carros são dos homens, etc.). É dizer, temos de continuar a luta dentro do própio do MST para que as condições para participar sejam equitativas e efetivas.
As organizações de mulheres existem desde o comezo no MST, e permitem um espaço de empoderamento das mulheres para depois poder afrontar os debates sobre a questão do gênero nos espazos mixtos.
As datas de luta mais significativas são o 25 de novembro (campanhas contra a violência contra a mulher dentro da Via Campesina) e o 8 de março, que, desde o 2006, se dedica a ações de luta focadas nas empresas transnacionais, já que as suas atividades têm um grande impacto sobre as mulheres.
Últimos protestos no Brasil
Os protestos de junho sorprenderam ao MST e às organizações de esquerda em geral pois ninguém esperava movemento ningúm no Brasil depois de comenzada a Copa Confederações.
O segundo motivo de sorpressa foi que houvesse tanta gente jovem nos protestos.
Não se pode fazer uma letura só desde o que passou em São Paulo ou Rio: no interior do Brasil houve protestos en cidades donde nunca houve (ou havia muitos anos).
Para o MST foram motivo de alegria. Não assim para partidos e organizações de esquerda, que desprezaram os protestos qualificando eles de estar chéios de gente despolitizada.
A avaliação desde o MST é positiva. Talvez haja gente sem uma formação política, mas isso acontece porque desde esses mesmos partidos e organizações não foi realizado esse trabalho de formação de base. Ademais, no momento em que os protestos na rua baixaram em intensidade, muita gente procurou como continuar no concreto. É aí que muitas dessas pessoas procuraram os assentamentos do MST, para comprar produtos agrícolas e também para contribuir com os assentamentos. Para o MST resultou na incorporação de novas pessoas.
Debates surgidos com os coletivos:
Em Compostela:
A importância da articulação de lutas pola defesa da terra, em calquera das suas expressões concretas: luta contra a minaria destrutiva, defesa da socerania alimentar, etc. Seria interessante que todas essas resistências fizeram uma letura do global a partir de esse processo concreto, para podermos construir juntas uma análise da situação política e, a partir de ai, articular uma estratégia
conjunta.
Vemos que tanto em Brasil como na Galiza há uma tentativa de incidir na relação entre o campo e a cidade nas lutas pola terra. Houve também um debate sobre a capacidade de resposta das organizações de esquerda tradicionais fronte a novos protestos como os de junho 2013 no Brasil ou o 15M na Galiza.
Em Ribadeo:
O debate teve como protagonista o abandono do rural, que também é um ponto em comúm, mesmo com realidades bem diferentes quanto a distribução da terra no Brasil e na Galiza. Como conseguir que os jovens queram ficar no campo quando o que se incentiva é viver na cidade ou como conseguir medidas que favoreçam a soberania alimentar (no Brasil, o 35% da merenda escolar tem de proceder da agricultura familiar), foram dois dos temas mais debatidos.
A modo de conclusão:
As pessoas que participamos em estes encontros, confirmamos mais uma vez que uma luta internacionalista é necesária para fazer fronte ao capitalismo neoliberal e que estes encontros são uma boa maneira de nos conhecermos melhor e continuar articulando as nossas resistências.
Novos encontros:
Em outubro de 2014 terá lugar em Galiza o encontro europeo entre o MST e os comités de solidadariedade-apoio mútuo. Desde Amarante, já estamos trabalhando para dar-lhe forma e, com seguridade, voltaremos a contactar convosco para que participedes e continuemos com este trabalho de tecer alianças.
Agradecemos de novo a todos os coletivos a súa participação (ou a tentativa, para aqueles que não puideram finalmente estar presentes). Um abraço grande a todas e todos.
Amarante-Setem

numerando os días, actuando neles.11M, 12M, 13M... ...

12M

Despois dun ano, as persoas do movemento 15m volveremos a saír ás prazas nunha xornada de mobilización global, ocupando un espazo que é noso, das veciñas e veciños. Non será unha celebración nostálxica dos acontecementos do 2011, pero si unha maneira alegre de volver a estar xuntas, para seguirmos pensando que mundo queremos; sabemos que outro mundo é posible, atrevámonos a pensalo e a facelo entre todos. Recomezamos este sábado 12 de maio, no Cantón de Ribadeo ás 12 da mañá cunha concentración, seguida dun xantar popular. Asemblea 15M Occidente Asturiano- Mariña Lucense

Cartel do #12M15M

 E o 13M, mercado transparente-comercio xusto como comezo das actividades da semana

AMARANTE Setem e o Sindicato Labrego Galego organiza en Ribadeo dendo o domingo 13 de maio ata o mércores 16, unha serie de activadedes entorno o Dia Internacional do Comercio Xusto, que se celebra o 12 de maio.
Estas actividades se enmarcan dentro da Semana Galega de Comercio Xusto que co lema “Café con leite amargo. Fronte a PAC, Soberanía Alimentar e Comercio Xusto”, a Asociación AMARANTE Setem e o SINDICATO LABREGO GALEGO organizan en Santiago, Pontevedra e Ribadeo para visibilizar o impacto negativo das políticas agrarias internacionais nos labregos e labregas e nas persoas consumidoras tanto no Norte, e en concreto en Galicia, como no Sur. E demandar outro modelo de comercio e consumo máis respectuoso cas persoas labregas e produtoras, co medioambiente e coa saúde.
A profundización dun mercado liberal onde as políticas cómplices dos gobernos apoian ás multinacionais da industria e da distribución agroalimentaria están levando á ruína a miles de explotacións ó redor do mundo e ou mantendo na pobreza e a explotación a miles de persoas.
Ademáis de favorecer alimentos pouco saudables e a degradación medioambiental en prol dos grandes beneficios coa repercusión que ten na saúde das persoas.
Nestes momentos, as institucións europeas, estatais e autonómicas están inmersas no proceso de debate para a reforma da política agraria común (PAC). É un bo momento para poñer as bases para inverter a situación e poñer en marcha unha nova no marco da Soberanía Alimentaria.
O Comercio Xusto garante un prezo estable aos grupos produtores e superior ao do mercado, que non se produce explotación laboral de nenos e nenas. O salario e as condicións laborais son equitativos para os traballadores e traballadoras, e poténciase a participación da muller nos órganos de decisión; e as técnicas de produción son ecolóxicas, non se empregan sustancias sintéticas ou transxénicas. Deste xeito, respéctanse os ciclos da terra e a sostibilidade do
ambiente.
ACTIVIDADES
MERCADO TRANSPARENTE
Ofreceranse produtos locais e de comercio xusto
Domingo 13 de maio. Praza de Abastos
Hora: 11:00-14:00 horas
MESA REDONDA: “Soberanía alimentaria. Multinacionais da alimentación frente a comercio local”
Hora: 13:00 horas
Participan: Amarante, Sindicato Labrego, produtoras locais e outros colectivos. Aberta á participación a calquera persoa interesada no tema.
OBRADOIRO DE HIP HOP: “Comercio de armas. Cultura de Paz.” Ás 11:30 horas.
CONFERENCIAS
Martes 15 de Maio na Casa das Letras.
Conferencia: “A Política Agraria Común”, co Sindicato Labrego Galego
Hora: 20:30
Mércores, 16 de Maio na Casa das Letras.
Conferencia: “As finanzas éticas”. Marta Rodríguez, FIARE GZ e Ramón Carmelo COOP57 GZ
Hora: ás 20:30

Unha aclaración relacionada con Amarante

Ó fío da entrada sobre o último pleno, recibín un correo electrónico tentando explicar algún punto do mesmo máis que o que eu o fixen. Básicamente, o correo dicía algo como o que ven a continuación (póñolle algunha ligazón e algunha outra cousa menor, como cambiar a redacción para que, de ir dirixida a min, vaia dirixida a todos os letores do blog):
--
A moción pola compra pública responsable aprobada no pleno forma parte dunha iniciativa, promovida pola asociación ecoloxista Verdegaia e a organización galega de solidariedade Amarante, que ten como obxetivo lograr compromisos políticos esixindo responsabilidade social, ética e ambiental no uso dos recursos públicos diante da crise
A moción foi presentada no parlamento e nos concellos mais importantes de Galicia, incluindo o de Ribadeo por ter un grupo establecido desde que se creou a ong (ven a conto polo de "asociación foranea")
En Ribadeo levan dez anos traballando en campañas de sensibilización por un consumo responsable, en iniciativas de comercio xusto ou en proxectos como Xanela aberta ao sur, co que xa teñen viaxado mariñans a conocer movementos sociais en paises como Brasil ou Ecuador.
Se fas memoria seguro que lembras (como lembro eu) algunha conferencia na Casa das Letras como a da cordinadora para Africa de Via campesina, ou de membros do movemento sem terra do Brasil, ou se cadra lembras algunha proxeccion como o film "china blue" ou "oro negro", ou algunha accion de calle dentro da campaña roupa limpa, ou exposicións, ou se cadra coñeces unha tenda no cantón ('el bosque animado'), que é a única na bisbarra que oferta productos de comercio xusto, etc.
Como non tivo ocasión de estar no pleno, non sabe en que consistiu ise debate "rocambolesco", pero débese saber que, se ben e certo que a moción foi enviada desde Ourense (onde se coordina a area de consumo responsable) fíxoselle chegar a todos os grupos con representación no concello, tendo ademais a posibilidade de falar con eles persoalmente.
No caso do UPRI, quen me enviou a nota afirma que el mesmo se citou con Paco Rivas para falar da moción antes de levala a pleno e, o martes 7 de xullo envioulle ,via correo electrónico, unha copia da moción e a instancia presentada na alcaldía, algo ben doado de comprobar. (A lembrar que no pleno, Paco Rivas afirmou o primeiro e negou o segundo)
Nada mais, espero sirvan de algo as aclaracións. Gracias.
--
Só unha anotación miña máis: o de 'rocambolesco' é unha apreciación persoal, a raíz de que a discusión dese punto versou sobre que non chegou o escrito a tódolos grupos, non sabendo por outra parte ningún dos partidos (alomenos aparentemente) moi ben o que facer co escrito, e a pesares de todos dicir máis ou menos que estaban de acordo co texto. Reproduzo de novo o que puxen na entrada correspondente sobre o tema: "O punto seguinte, unha moción-tipo auspiciada por unha asociación foránea, a Coordinadora Amarante, para a compra pública responsable, suscitou un debate ás veces rocambolesco, pois despois de dicir que ía ser enviada a tódolos grupos para que se sumaran, non foi enviada á UPRi, que anunciou que polo tanto se abstiña, sendo apoiada polo PP."

Ciclo de cine - Festival Habitarte

Cando vin os carteis o primeiro que pensei: mágoa, non vou poder asistir!

V FESTIVAL HABITARTE de CINE SOStible
“CREANDO RESISTENCIAS”

Teatro de Ribadeo -  22 e 23  de Novembro do 2013
Organizan LA CASA AZUL – O FORMIGUEIRO – AMARANTE
Colabora CONCELLO DE RIBADEO

La Casa Azul, O Formigueiro e Amarante son organizacións sen ánimo de
lucro que desenvolven a súa actividade entre o Noroccidente de Asturies
e A Mariña lucense, na defensa dun mundo rural sustentable e dun
desenvolvemento máis xusto e humán.

Coa intención de reforzar a cooperación, unen as súas enerxías neste V
festival HABITARTE de cine SOStible que a Casa Azul vén celebrando hai
cinco anos en Asturies.

Nesta edición, o lema que vincula as obras a proxectar é o de “Creando
resistencias”. Animamos sen reparo á crítica construtiva, á creación de
propostas e desenvolvemento de experiencias alternativas que superen a
crise actual de valores, ecolóxica, sociocultural, política e económica.
Valla como botón de mostra este encontro de cine que une a tres
colectivos amigos dispostos a traballar xuntos.

Queremos facer visíbeis, máis unha vez, as distintas miradas e
realidades sobre esta paisaxe e hábitat no que vivir, convivir e
sobrevivir. Miradas sensíbeis feitas cine por creadoras e creadores
locais, rexionais e internacionais. Unha aposta na defensa dun
patrimonio rural e natural, cultural e social, económico ou artístico,
que consideramos imprescindível compartir, conservar e mellorar.

Crear resistencias non é unha utopía senón a demostración real de que
outros mundos son, sen dúbida, posíbeis, aquí perto, en territorios
irmáns e entre comunidades máis lonxanas. Esta é a nosa modesta
aportación a unha loita chea de esperanzas e oportunidades.

Deixemos o pesimismo para tempos mellores. Cando as cousas se poñen
difíciles, o optimismo convértese case nun deber moral. É a intelixencia
decidida a determinar o futuro. Non é só un sentimento, senón unha
maneira de mirar e de actuar ante a vida.

Esta é, por tanto, unha iniciativa aberta a todos os públicos, para oir
todas as voces, recoller todas as propostas e unir todos os esforzos na
defensa do noso mundo e a nosa cultura. Desde aquí, animámosvos a
participar e colaborar polo éxito deste fascinante encontro.
Agradecémosvos de antemán que lle deades toda a difusión posível.
Sentídevos na vosa casa azul neste V Festival HABITARTE.

Agardámosvos

* ACHEGAMOS O PROGRAMA DO FESTIVAL E O CARTAZ

VENRES, 22 de Novembro

19:00 h

Curtametraxe:
“BUT I'M A NICE GUY” (Pero se son un bo rapaz) (40”). Scott Benson
Curtametraxe:
“LIBRE” (4’ 23”). Joaquin Oristrell
Documentario:
“A LA DERIVA, POR LOS CIRCUITOS DE LA PRECARIEDAD FEMENINA” (Á deriva, polos circuitos da precariedade feminina) (50’). Precarias a la Deriva

Coloquio

21:00 h

Curtametraxe:
“EL ATAQUE DE LOS ROBOTS DE NEBULOSA 5” (O ataque dos robots de
nebulosa 5)(6’ 30”). Chema García Iglesias
Filme:
“HOME” (Lar, doce lar) (98'). Ursula Meier

SÁBADO, 23 de Novembro

19:00 h

Documentrailer
“CONTUBERNIOS LÍRICOS: X EDICIÓNS REXISTIENDO” (Contubernios líricos: X edicións resistindo (10’). J.K. Álvarez
Documentario
“2 ANOS MADREÑEANDO EN OVIEDO” (2 años madreñeando en Oviedo) (10’).
C.S.O.A.  La Madreña.
Documentario:
“LOS COLORES DEL VIENTO” (As cores do vento) (40’). Iván Menéndez

Coloquio coas/cos realizadoras/es

21:00 h

Curtametraxe:
“THE TREE” (A árbore, o poder da actitude) (2' 32”).  Lead India
Filme documental:
“SEMILLAS DE TRANSICIÓN, LA VOZ DEL VIENTO” (Sementes de transición, a voz do vento)  (92'). Carlos Pons

MST

Hoxe, a última charla sobre a crise da AVV O Tesón, na Casa do Mar. E mañá, Amarante, no lavadoiro dos Fornos, co Movemento dos Sem Terra do Brasil, organiza un encontro cos colectivos sociais de Ribadeo:

Desde Amarante, como membro do comité de apoio galego ao Movemento dos
Sem Terra de Brasil, estamos organizando estes días a visita de Kelli,
unha compañeira do MST, que se encontra de xira europea para reunirse
con diferentes colectivos, de cara á mobilización para o VI Congreso
Nacional do MST que terá lugar en febreiro de 2014 e que levará por lema
"Lutar, construir reforma agraria popular!".
Para esta compañeira, é importante ter a oportunidade de darnos a
coñecer cal é a visión da coxuntura actual por parte do MST, poder
coñecer que estamos a facer aquí na Galiza desde os diferentes
colectivos e movementos sociais e ver de que maneira podemos colaborar.
Con estes obxectivos estamos organizando un encontro para o día 1 de
novembro en Ribadeo ás 18 da tarde, no Lavadoiro (rúa dos Fornos).
É un encontro especialmente relevante porque en outubro de 2014 vai ter
lugar en Ribadeo o Encontro europeo de comités de apoio do MST.

Pleno por fases (II)

Despois da 'presentación' e da primeira parte, remato con esta entrada o pleno de 20090921.
A gratuidade dos libros de texto, moción do PSOE para apoiar a volta ó sistema de anos pasados, deixou o comentario de UPRi de que era mellor do que hai ieste curso, e o do BNG de que o actual só cobre ó 25% da xente, cun límite de emolumentos por persoa para poder percibilo de 7 203€. O PP posicionouse en contra, aclarando que o sistema anterior era de pŕestamo, non de propiedade, que non se podían subraiar, ... A moción saiu adiante, e eu, se poidera, sumaríame tamén á súa aprobación. Como comentario persoal, entendo que para aforrar a administración cousa dun 38% nesa partida, entre outras cousas fai cuadruplicar o gasto da comunidade en conxunto sobre o mesmo tema, o que non é nin moito menos eficiencia económica. En canto ó subraiado dos textos, eu mesmo lles mandei ós alumnos do ano pasado facer algunhas correccións no libro, co que os libros non son intocables, e hai moitos xeitos de estudar. A parte diso, o compartir libro implica unha responsabilidade social que non se ensina polo novo sistema, e coido que é demostrable que se o actual xeito implica máis protección relativamente para os máis pobres, o derogado non implicaba a súa desprotección. A máis, a mobilización das ANPAS para suplir o desaguisado vai no mesmo sentido que establecía o sistema anterior. E poderiamos continuar. Ou sexa, que para aforrar uns cartos a administración, Galicia vai gastar cousa de 4 veces máis (os libros eran por 4 anos) e sen melloras, senón máis ben ó contrario.
Pasouse logo a unha moción sobre sinalización turística, que saiu adiante con diversos comentarios, non estando claro cousas como que se poda facer sinalización dalgún tipo nos arcos das Catedrais, e tamén que a Deputación xa deixou iste ano 25 000€ para o punto de información turística daquela zona.
O punto seguinte, unha moción-tipo auspiciada por unha asociación foránea, a Coordinadora Amarante, para a compra pública responsable, suscitou un debate ás veces rocambolesco, pois despois de dicir que ía ser enviada a tódolos grupos para que se sumaran, non foi enviada á UPRi, que anunciou que polo tanto se abstiña, sendo apoiada polo PP.
O punto seguinte era unha moción a favor do sistema de axudas para libros de texo implantado iste curso. Estaba promovida polo PP, e tras unha explicación de UPRi, asistimos a unha votación na que votou favorablemente o PP e se abstivo a UPRi, sendo polo tanto desestimada.
Antes de entrar en rogos e preguntas, foron prantexados dous trámites de urxencia para senda mocións.
A primeira, polo PSOE, para revisión da normativa sobre a zona azul, a conto de que a xente foranea que aparca a determinadas horas na zona azul non pode conseguir os discos de horario e é multada. Falouse da posibilidade de poñer un sistema mixto, con parquímetro. Pero aprobándose por unanimidade a urxencia e a moción, quedou a cousa en que se revisaría, o que aproveitou o alcalde para aclarar ó final que tamén había que xuntarse para outras cousas, como a ordenanza sobre ruídos.
A outra moción, da UPRi, sobre a colocación das bandeiras no centro da sala, deu lugar á aclaración de que xa está a española no centro, e se están desprazadas do lugar de detrás do alcalde, como pretende UPRi, hai que mirar quen ten a preeminencia para estar detrás, o retrato do rei, que podería quedar oculto, ou as bandeiras. Novamente houbo unanimidade en considerar a urxencia e na súa aprobación.
O último punto, rogos e preguntas, xa comentei que por ista vez non o ía cubrir no blog, explicando o por que.

Chegou a primavera a Ribadeo

Hoxe comeza astronómicamente a primavera.
Comeza con neves próximas e baixada da temperatura: á beira pódese ver unha previsión para Ribadeo de 3ºC de mínima. Para recibila, novas frías do bispado en relación á desaparición de tallas das parroquias da zona rural, cunha declaración na que lamenta "las circunstancias y las formas en que el expárroco don José Emilio ha dejado el ministerio sacerdotal. Su marcha ha provocado desconcierto y desasosiego en muchos feligreses, lo que ha afectado negativamente a la imagen y la misión pastoral y evangelizadora de la Iglesia". Non estou seguro de que con esto quede pechado o tema, pois aínda faltan cousas por recuperar. E, na veciñanza, a Pontenova hai uns días declinou a celebración dun festexo por cartos, e agora enfróntase á posibilidade da non celebración doutro por non haber troita.
Non obstante, en Ribadeo hai novas que procuran o optimismo, dende a plantación de árbores (hoxe é tamén o día forestal mundial) á mobilización de Amarante en favor de países en desenvolvemento, pasando polo anuncio de menús en diversos establecementos de Ribadeo, como O Cabazo ou o Parador.
O aumento de luz chegou. A mellora de ánimo da poboación pode estar en camiño. Verémolo.

EL ÚLTIMO PLENO DE RIBADEO. José María Rodríguez Díaz (2009)

    Un pleno máis baixo a óptica de José María. Unha óptica transparente a aplicada a este, non recollido nas actas na rede, de 21 de setembro de 2009. Ó final, saen tres cousas a citar. Unha, a conveniencia de dispor un método rápido, conciso e eficaz de presentación de puntos e mocións no pleno para o seu tratamento, non feito aínda e que segue a ser convinte. Outro, as preguntas da AVV O Tesón, que pouco a pouco foron ninguneadas por uns e por outros ata a actualidade, e que sería cousa de reactivar. E outro máis, a publicación da convocatoria do plen na web do concello, couas que teño repetido varias veces, e xa dito a este alcalde actual, quen, no primeiro pleno dende que llo dixen, fixo unha nota de prensa, pero non a convocatoria cos puntos da orde do día.

Martes, 22 de septiembre de 2009

EL ÚLTIMO PLENO DE RIBADEO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 10:36

El último pleno celebrado en Ribadeo, con ocho puntos en el orden del día, que ya llegaron previamente consensuados para su aprobación y que pudo haberse resuelto en una hora, se prolongó durante tres horas. Y, aunque los plenos de ahora están muy lejos de aquellos otros de insultos y tensiones de tiempos pasados, estos de ahora se desarrollan en un ambiente de educación, moderación y respeto. Pero tan pesado y aburrido resultó que uno preferiría pasar ese tiempo sentado en el sillón del dentista. No es extraño que no gocen de la simpatía popular y que la gente los evite.

Tres horas de interminables intervenciones en las que, salvo la voz alta y sonora del concejal Sr. López, apenas se oía más que un lejano y monótono murmullo monocorde de intervenciones hechas en voz baja y con el micrófono alejado, cuando no apagado. Toda una expresión de la poca consideración que sienten por el escaso público que se acerca a informarse de los asuntos municipales.

Con seis minutos de retraso dio comienzo la sesión. Después de aprobar sin objeciones las redacciones de varias actas anteriores se pasó al punto segundo del orden del día que versaba sobre varias resoluciones de la alcaldía. Y aquí empezaron los turnos de intervenciones de los portavoces de la oposición, que los abrió el Sr. Rivas con una larga serie de preguntas en las que, durante casi media hora, preguntó al gobierno sobre varios gastos y facturas, entre los que cabe destacar, por lo que tiene de escandaloso, los elevados pagos hechos por el concejo a Sociedad General de Autores (SGAE). Un tema sobre el que el Sr. Rivas propone, con la aprobación general, hacer todas las gestiones posibles para eludir estos escandalosos pagos. Interviene seguidamente el Sr. López con algunas preguntas, entre las que cabe destacar las protestas por las contrataciones a dedo que efectúa el concejo, vulnerando así el principio de igualdad de oportunidades para todos. Pregunta luego el PP por ciertos gastos efectuados en publicidad propagandística y teléfonos.

El punto siguiente sobre la solicitud del Plan Estratégico de Infraestructuras rurales fue aprobado por unanimidad y sin discusión. Y la misma suerte corrió el cuarto punto sobre los programas de violencia de género. Las fiestas locales para el año próximo, objeto del punto siguiente, quedaron fijadas para los días dieciséis de agosto y ocho de septiembre. El punto sexto, sobre las licencias de primera ocupación, entre las que estaba un edificio sujeto a sanción por excesos de construcción, fue también aprobado por unanimidad.

Seguidamente se debatieron seis mociones, presentadas por los diversos partidos de la oposición. La primera, presentada por el PSOE, sobre la gratuidad de los libros de texto, fue aprobada por nueve votos a favor y tres en contra del PP, que defiende dicha gratuidad sólo para los más necesitados. Una medida que parece más social por lo que tiene de reparto de riqueza. La siguiente moción, presentada por UPRI, que solicitaba una adecuada señalización turística y mejores accesos y aparcamiento para la playa de As Catedrais con cargo a la Diputación, fue aprobada por unanimidad, con ciertos matices. La moción siguiente presentada por Amarante sobre compra pública responsable fue aprobada por siete votos a favor y cinco abstenciones. Y lo mismo sucedió con la siguiente moción del PP relativa al apoyo al sistema actual de libros de texto.

Las dos mociones de urgencia presentadas seguidamente, la primera por el PSOE, solicitando una revisión de la ordenanza de la zona azul de aparcamiento en la Plaza de Abastos y la segunda, presentada por UPRI, sobre la correcta colocación de las banderas en la sala de plenos, fueron aprobadas ambas por unanimidad.

Seguidamente se pasó al punto final de Ruegos y Preguntas, sobre las que no voy a ocuparme porque no caben en este espacio. Si señalar la reclamación hecha por el Sr. López por el impago salarial a un trabajador del concejo. Comparto su postura, sobre todo teniendo en cuenta que en el mandato anterior no hubo dificultad en pagar dos millones de pesetas a una persona ajena al concejo y sin que mediara prestación alguna.

Mi opinión sobre los muchos ruegos y preguntas que se formularon en este pleno y en otros pasados es que deberían ser materia a tratar en las oficinas del concejo o en los despachos de los concejales gobernantes. Intervenciones que se formulan de forma poco concisa, con circunloquios y poca claridad, y repitiendo reiteradamente los conceptos, lo que alarga innecesariamente la duración del pleno. Creo que debería consensuarse la forma de presentarlas para evitar tantas repeticiones inútiles y cansinas. Y, para terminar, una sugerencia al alcalde. Sería deseable, para mejor conocimiento del público, la publicación de la convocatoria del pleno en la página Web del concejo.

Terminada la sesión, dio lectura el alcalde a las dos preguntas presentadas por la Asociación O Tesón. Sobre la petición de un sistema de aire acondicionado para el Teatro ribadense el alcalde se comprometió a su instalación, cuando las circunstancias económicas lo permitieran. A la segunda sobre la correcta utilización de la maquinaria municipal, que a veces parece que se desvía para uso de particulares, contestó desconocer este extremo.

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

China Blue

Onte fun ver 'China blue', un docuemntal traído a Ribadeo polo colectivo 8 de marzo (+ amarante + setem) onde se amosa a vida dos traballadores de moitas fábricas chinas, a maioría mulleres novas, adicadas á confeccón. Neste caso, de pantalóns vaqueiros. Deberan darnos vergoña as condicións de traballo que provoca a globalización, e esa é a base das proxeccións: tratar de que a xente exerza o seu poder como consumidores para que as condicións vaian a mellor. Non embargantes, 24 horas antes, pola exposición correspondente non pasara ninguén (alomenos nalgúns dos turnos da xente que estaba a vixiar) E é que está visto que mover á xente, facer que se molle por algo xusto, é difícil. Polo menos, o que estou a ver día tras día, e vexo tamén que non son o único. Pero tamén está visto que hai que facelo: hai que tentar a utopía para facer a vida real.

Era Kelli, sen terra

Onte houbo unha xuntanza no lavadoiro da rúa dos Fornos. O local previsto polo concello de Ribadeo para asociacións foi sitio dunha xuntanza ronda onde xente relacionada con alternativas sociais e económicas se atopou con Kelli, da que só sabíamos que era traída por Amarante para entendemento por parte dos asistentes do movemento MST e (menos, por ser máis xenérico e variopinto) para a aproximación de Kelli á realidade socieconómica da nosa terra, na parte que poidera ter máis interese para ela.
A cousa presentouse e pasouse logo á propia presentación dos asistentes. Ben, mellor, das asistentes, entre outras cousas, porque eran maioría (3/5 dos que asistimos) Cada quen, nesa presentación, dixo máis ou menos cales eran os seus intereses, a razón de por que estaba interesado na xuntanza. E así, despois, sen ter unha liña prefixada, Kelli puido expor liñas xerais sobre as que a xente congregada estabamos interesados. Foi despois ela quen puido atender a diferentes visións de problemas 'de aquí' relacionados cos problemas que trata de xeito preferente o MST.
Unha charla diferente nun suave portugués brasileiro para abrir os ollos fronte a unha realidade que é do mesmo mundo que habitamos.
Houbo quen tomou unha ampla nota do tratado, pero non fun eu. Se me fago cos apuntes ...

Para unha plataforma cidadá de cara ás municipais en Ribadeo

Aínda que ando polo tema, non asumo ó 100% a seguinte 'reflexión persoal' (coido que ten algunha incorrección involuntaria) pero si no fundamental. Chegoume hoxe ó correo, e hoxe a distribúo:
"

Ola a todos. Escríbovos esta reflexión persoal co obxecto de animarvos a asistir ao nacemento da Plataforma Cidadá cara ás eleccións municipais de Ribadeo.

O vindeiro ano cúmprense catro anos do nacemento do 15M, un movemento que acadou a simpatía do 70% da poboación segundo as enquisas, ou sexa dunha maioría superior aos 2/3, que de ocupar as institucións podería mudar a Constitución por si mesma para poñela ao servizo da cidadanía.

Os consensos do 15M sobre transparencia, participación, loita contra a corrupción ou pola defensa dos servizos públicos e dos dereitos cidadáns foron doados de acadar. Porén, o debate nas asembleas foi continuo sobre se procedía ou non entrar na loita política polas institucións. 

Desde entón, algúns de nós demos o paso de non votar a comezar a votar, de non interesarnos pola política a presentarnos nunhas eleccións con partidos de esquerda transformadora coaligados en AGE acadando bos resultados. Nas pasadas europeas, unha segunda onda de indignación levou a Podemos ao Parlamento Europeo cuns bos resultados en todo o Estado. Uns e outros levaron a voz da indignación ás institucións, pero están lonxe de acadar o poder nelas.

As vindeiras eleccións municipais constitúen unha nova oportunidade, e ao noso sentir, cumpre seguir afondando no achegamento da fórmula de representación á cidadanía. O pasado luns un grupo de veciños (xente do común, algúns do Sindicato Labrego, outros do Tesón, de Amarante, da Plataforma pola Defensa da Ría, de Podemos Ribadeo, de Espazo Ecosocialista, de ANOVA, e outros de nada) decidimos apoiar o nacemento dunha Agrupación de Electores cara a obter o Concello de Ribadeo para que sexa xestionado directamente polos veciños. Será o martes 2 de setembro ás 20:30 no Cantón Bar.

(Sen que teña isto unha relevancia grande, dicir que esta opción é apoiada tanto polos grupos políticos que conforman AGE como pola dirección de Podemos, polo que de ir adiante a Plataforma, probablemente estas formacións non presentarán candidatura ás municipais no Concello de Ribadeo.)

Pensamos que a necesidade da transformación dos modos de gobernar Ribadeo é evidente:

- Hai que rachar co clientelismo: non pode ser que a cidadanía siga a pedir favores ao alcalde a cambio do voto. As decisións sobre o que se fai -quen recibe axudas, que pistas se amañan ou rozan, etc.- deben ser tomadas polos veciños de xeito transparente e empregando criterios claros e acordados por eles, e non depender da amizade que teñan co concelleiro de quenda.

- Hai que eliminar os niños da corrupción: a corrupción beneficia a quen decide e a quen suborna, a costa do interese de todos os veciños. Para loitar contra ela a transparencia é a única ferramenta. Só se son os mesmos veciños que gobernan Ribadeo se poñerán as medidas precisas para que non queden espazos escuros para á arbitrariedade. Recentes novas teñen demostrada a incapacidade ou falla de vontade do goberno actual para acabar con estas prácticas.

- Hai que dar protagonismo ás asociacións veciñais: A estratexia de comunicación do goberno diríxese aos medios (onde pode facer propaganda) e aos veciños individuais (onde pode aparecer o clientelismo). Cómpre un goberno que basee a comunicación no debate público, aberto e transparente, especialmente coas asociacións, que deberan ser o seu interlocutor principal no deseño das políticas e das propostas.

- Cómpre poñer en marcha a participación cidadá: Fai catro lexislaturas que os grupos políticos locais aprobaron por unanimidade a Carta de Aalborg da Axenda XXI Local, que promove a participación cidadá cara a un desenvolvemento sustentable dos concellos. Nada se fixo ao respecto, e nada podemos esperar xa destes representantes.

- Ribadeo precisa un proxecto de futuro: É rechamante a ausencia de proxecto -participado ou non- para Ribadeo das agrupacións políticas locais. Correr para saír na foto e poñerse na primeira liña da manifestación, como no caso da Residencia, non é propoñer nin liderar. Temos moitas propostas -10.000 persoas pensan máis ca 7- e xuntos podemos levalas adiante. Cómpre poñer a traballar os 8 millóns de euros anuais do orzamento municipal a prol da veciñanza ribadense.

Se pensas -coma nós, ou diferente!-, e queres participar, achégate este martes día 2 ás 20:30 ao Cantón Bar, onde celebraremos a xuntanza de lanzamento da Plataforma Cidadá. Todo está por decidir, e todos somos necesarios. Coméntao tamén cos teus achegados e difunde esta iniciativa veciñal.

PD: E, finalmente, se che apetece, pero sentes medo ou incomodidade polas consecuencias persoais que poida ter para ti participar nunha iniciativa cidadá tan sá e limpa coma esta, pensa que alí está a razón máis importante de todas para facelo: rachar co medo da xente a participar libremente en política. Por unha Galicia sen caciques."

Hoxe foi o acto de nomeamento de Suso Peña como fillo predilecto de Ribadeo. Vídeo

Ás 12 da mañá, só anunciado de xeito público onte por Ribadeando e hoxe nunha nota curta por El Progreso, tivo lugar o pleno de nomeamento de Suso Peña como fillo predilecto de Ribadeo. O acordo tomouse no pleno do pasado día 13 de marzo, de xeito unánime, tal como aparece no vídeo.
A cerimonia tivo unha carga emotiva, máis que polo que se dixo polo sentemento conxunto dos alí presentes.
O título:

A convocatoria do pleno:

O vídeo do acto:

Entidades que pediron o nomeamento (por orde alfabética):
Acisa
Amarante-Setem
Asociación Cultural Ronqueta
Asociación Cultural Francisco Lanza
Asociación Cultural Tá en Artes
Asociación Filantrópico-Dramática
Asociación de Veciños A Atalaia
Asociación de Veciños O Tesón
CIFP Porta da Auga
Colectivo 8 de marzo
Colectivo Por Nuestro Faro
Colexio Sagrado Corazón de Xesús
Coral Polifónica de Ribadeo+
IES de Ribadeo Dionisio Gamallo
SSM A Concordia

Actos para o domingo 22-N do observatorio da mariña pola igualdade

O Observatorio da Mariña pola Igualdade escenificará este domingo
en Ribadeo a obra teatral “Tirando do fío da vergoña”, coa que
participa nun concurso do Ministerio de Igualdad

Na representación da obra, que busca concienciar á poboación sobre a lacra da violencia
machista, participarán persoas doutros colectivos sociais e culturais da Mariña
Este domingo a partir das 13 horas, nos Cantóns de Ribadeo, o Observatorio da Mariña pola
Igualdade representará "en vivo" a obra teatral TIRANDO DO FÍO DA VERGOÑA, coa que
participa no concurso "Sae a Escena" convocado polo Ministerio de Igualdade. (Lembramos
que aínda se vote poder en Internet pola obra desde a páxina www.salaescena.es, indo a
VOTACIÓN e logo a TEATRO).
A peza teatral, dirixida por Patri Otero, busca concienciar á poboación sobre as causas da
violencia de xénero ao tempo que lembra a todas as mulleres asasinadas durante o ano 2009
polo feito de seren mulleres. A principal novidade na representación deste domingo é que
nela participarán tamén integrantes de diferentes colectivos sociais e culturais da Mariña
que queren apoiar a iniciativa de forma explícita e sumarse á condena contra a violencia de
xénero. Desde o Observatorio animamos a que a xente acuda ao acto e apoie coa súa
presenza esta iniciativa.
Ao final da representación lerase un MANIFESTO para reivindicar a reflexión e comprensión
das causas que xeran este tipo de violencia, así como para avaliar os avances e aspectos
pendentes. O Manifesto, impulsado polo Observatorio, está subscrito por numerosos
colectivos culturais e sociais da Mariña, como o Colectivo 8 de Marzo (Ribadeo), a ongd
Amarante (Ribadeo), a Asociación cultural A Pomba do Arco (Foz), o Colectivo Cultural
Buril (Burela), a SCDR Palestina (Burela), a Asociación Cultural Paco Lanza (Ribadeo), a
Asociación Cultural O Tesón (Ribadeo) ou o Colectivo Cultural Ollomao (Barreiros). Desde o
Observatorio facemos un chamamento a que calquera outro colectivo que queira apoiar o
manifesto se poña en contacto connosco a través do noso correo electrónico:
observatorioigualdade(en)gmail.com
Saúdos cordiais,
Observatorio da Mariña pola Igualdade
-
Manifesto, versión provisional:

MANIFESTO DO OBSERVATORIO DA MARIÑA POLA IGUALDADE
CON MOTIVO DO 25 DE NOVEMBRO

Estamos ante un novo 25 de novembro, unha data de especial significado para a nosa sociedade, e sobre todo para as mulleres. Un ano máis atopámonos na mesma encrucillada, unhas cifras que reflicten a pervivencia da violencia, as demandas da cidadanía e dos movementos de mulleres que pretenden buscar solucións e mellorar alternativas para atallar a violencia que día a día sofren as mulleres, violencia que sofren en silencio, violencia que sofren ante a impunidade dos que a provocan, violencia sen denuncia, violencia intempestiva, violencia que non cesa,...

Durante séculos o mundo organizouse de acordo ás necesidades e conveniencias dos homes, actuando e pensando como se a metade da humanidade formada polas mulleres carecera de importancia e significado. Esta historia iníciase cando na educación se marcan os roles masculinos e feminino de forma inapelable, cando as expectativas das mozas son posuír un bo corpo, unha boa dispoñibilidade e unha boa parella, cando no traballo é normal que as mulleres gañen menos que os homes, cando a relación de parella é de submisión e negación da personalidade da muller, cando nos medios de comunicación se suceden imaxes por millóns, de mulleres inferiores, invisibles, submisas e agredidas.

Queremos poñer en evidencia os mitos que están a crearse arredor desta problemática :

1-A desigualdade xa está superada. As políticas institucionais e a aprobación de lexislación destinada a garantir unha posición igualitaria entre mulleres e homes leva a pensar erroneamente que xa non hai ningún problema
2-As mulleres denuncian falsamente aos homes de violencia... Este mito da tendencia das mulleres a poñeren denuncias falsas é absolutamente falaz e incorrecto, como demostran os datos dun estudo realizado en outubro desde o Consello Xeral do Poder xudicial, nos que se reflicten que só se interpuxo 1 denuncia falsa de 530 sentenzas. (Esta media é moito inferior ás denuncias falsas que se poñen por presuntos roubos ou en fraudes ás compañías aseguradoras)

Os estereotipos e ideas erróneas sobre a violencia de xénero xustifican en grande medida aos homes agresores ao tempo que responsabilizan ás mulleres da violencia que sofren.

É moi importante tomar conciencia da súa existencia e da nosa propia interiorización destes mitos. A desigualdade é a causa da violencia.
Para nós queda un longo camiño de denuncia pública, de manifestacións, de debate intenso, de análise das situacións, que nos axuden a torpedear na liña de flotación este sistema que sitúa as mulleres como categoría inferior.

Tócanos facer unhas denuncia constante das agresións e das causas polas que se producen. E tócanos loitar contra este inxusto mundo de dominación patriarcal, para subvertelo.

Porque queremos vivir nunha Galiza sen violencia de xénero, nunha Mariña sen violencia de xénero, nun Ribadeo sen violencia de xénero..

E para iso facémonos eco desta verbas da poeta galega Marica Campo :

Apenas hai palabras e unha é morte.
Calella sen saída é outra: medo.
Chamámoslle muller, mais tiñan nome,
como falar de espiña e dicir rosa.
Todo foi un camiño cara ao sangue,
O voitre e mais a pomba nunha casa.