Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta graffitti. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta graffitti. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

20060824

Traduce, que algo queda (2ª de hoxe)

    Non me resisto: remato de usar o Opentrad, tradutor da Un. de Vigo galego/castelán/galego coa entrada anterior, e deume a risa, aínda que a alguén lle pode servir.
    Copio a tradución da entrada (coidado, algún erro é meu en orixe, por escribir mal...) e apostillo que pensei que ía ser abondo pero, pois esto xa se pode aproveitar: 
    El tema de la educación es demasiado amplio como para no voltar sobre él de manera asiduo, y más se se le une a tra(n)sgresión o la relación con la sociedad.        Quedó ayer lo decir de comienzo algo ya manido: la música pode calmar. Y Bach, la música barroca, de manera particular; tanto, que incluso se ha escrito alguna obra de ciencia ficción sobre una noticia y revolucionaria terapia, que resultaba ser sinxelamente música (una de Isaac Asimov,pero no podo recordar el título). 
    Quedó decir también que el ayuntamiento convocó las plazas de profes de la escuela para este año, lo que no es nueva, pero... tenía idea de que ís haber cambios, en el sentido de aumentar el personal fijo, y por lo que parece, seguirá así, esperando (puede) una mejor forma de contratación.
    En cuanto a la educación, cabe repetir que aunque sea buena en cuanto a transmisión de conocimientos y técnicas, siempre será sesgada si no se permite una libertad de pensamiento, tanto interna a la propia educación como externa, en el sistema en la que está inmersa. Y ese fallo educativo en los países comunistas no es único de ellos, sino que está a extenderse cada vuelta más, después de tener un cierto respiro a nivel español una vez rematada la dictadura. No hay que confundir una cierta trasgresión con 'todo bono', pero sí hay que considerar que las normas fueron puestas por personas, y soy las propias personas quien las pueden cambiar y trasgredir, que es eso lo que hace posible el cambio social, y que una cosa es algo de permisividdade y otra el 'manga por hombro' tan caro la alguna gente y que aplicado a nivel social general implica la anarquía primando al más fuerte en cada momento. 
    A fe que voltaremos en el blog sobre el tema, desde este u otro aspecto relacionado... En cuanto a trasgresión en sí, parece que algo de los nuevos, necesario apra su creatividad. Nembargantes, la trasgresión creativa pode y debe distinguirse de la que es sinxelamente trasgresión con la finalidad de trasgredir, que no suene ser muy creativa, sino destructiva. Ya dije en la entrada anterior lo de sentirme como un 'sparring', y me vino también a la cabeza una película de Sidney Poitier, 'Rebelión en lanas aulas', en la que daba vida a un educador que parte de su trabajo lo dedicaba a ser de alguna manera, 'sparring'. Película recomendable, por cierto. 
    Las fotos, una de obras en la reía (reía de Ribadeo, claro; recomiendo ver un artículo que aparece hoy en la Voz en relación a reparación de un emisario de basura de Castropol en el que se usa otro eufemismo más para no llamar a la reía ponerlo su nombre. Estoy tratando de saber por que, aunque lo supongo: la reía cambiará de nombre por motivos económicos. Y paro este macroparéntese...) que ya llevan tiempo, pero que hoy, con la sinalización que tienen, están más visibles.
    Otra, tejados diferentes en Ribadeo: una azotea misturada con la fortificación del cuartel viejo y sobre él, la torre de la telefónica, con alguna antena en regla y otras sin saber. Una vista parcial de la esposición de fotos de Fernando Páez, constituida por dos series, una correspondiente a su familia, en su casa, y otra, al bar 'Cantón', retratando sus tipos y ritmo. 
    Uno de los pasos de 'Ribadeo falls' por debajo de las galerías, que de la algo de miedo pasar, y cada vez más. Y una trasgresión con un cierto contrasentido sobre la sinalización: el graffitti de diseño, con plantilla, indicando un orden de fábrica en serie, fordiano, sobre otro orden normativo, y enfrotnado al graffitti tipo que era típico hay años, 'de autor' sin serie, sólo con una marca de identidad... otro día pondré un graffitti que hoy tiene unos 10 años (que yo sepa) y continúa sin borrarse, y se apreciará la diferencia.

Música, educación (segue...)

    O tema da educación é demasiado amplo como para non voltar sobre el de xeito asiduo, e máis se se lle une a tra(n)sgresión ou a relación coa sociedade.
    Quedou onte o dicir de comezo algo xa manido: a música pode calmar. E Bach, a música barroca, de xeito particular; tanto, que ata se ten escrito algunha obra de ciencia ficción sobre unha nova e revolucionaria terapia, que resultaba ser sinxelamente música (unha de Isaac Asimov,pero non podo lembrar o título).
    Quedou dicir tamén que o concello convocou as prazas de profes da escola para este ano, o que non é nova, pero... tiña idea de que ís haber cambios, no sentido de aumentar o persoal fixo, e polo que parece, seguirá así, esperando (pode) unha mellor forma de contratación.
    En canto á educación, cabe repetir que aínda que sexa boa en canto a transmisión de coñecementos e técnicas, sempre será sesgada se non se permite unha liberdade de pensamento, tanto interna á propia educación como externa, no sistema na que está inmersa. E ese fallo educativo nos países comunistas non é único deles, senón que está a estenderse cada volta máis, despois de ter un certo respiro a nivel español unha vez rematada a ditadura. Non hai que confundir unha certa trasgresión con 'todo vale', pero si hai que considerar que as normas foron postas por persoas, e son as propias persoas quen as poden cambiar e trasgredir, que é eso o que fai posible o cambio social, e que unha cousa é algo de permisividdade e outra o 'manga por ombro' tan caro a algunha xente e que aplicado a nivel social xeral implica a anarquía primando ó máis forte en cada momento.
    De seguro voltaremos no blog sobre o tema, dende este ou outro aspecto relacionado... En canto a trasgresión en si, parece que algo dos novos, necesario apra a súa creatividade. Nembargantes, a trasgresión creativa pode e debe distinguirse da que é sinxelamente trasgresión coa finalidade de trasgredir, que non soe ser moi creativa, senón destrutiva. Xa dixen na entrada anterior o de sentirme como un 'sparring', e veume tamén á cabeza unha película de Sidney Poitier, 'Rebelión en las aulas', na que daba vida a un educador que parte do seu traballo o dedicaba a ser dalgún xeito, 'sparring'. Película recomendable, por certo. 
    As fotos, unha de obras na ría (ría de Ribadeo, claro; recomendo ver un artigo que aparece hoxe na Voz en relación a reparación dun emisario de lixo de Castropol no que se usa outro eufemismo máis para non chamar á ría polo seu nome. Estou tratando de saber por que, aínda que o supoño: a ría cambiará de nome por motivos económicos. E paro este macroparéntese...) que xa levan tempo, pero que hoxe, coa sinalización que teñen, están máis visibles.
    Outra, tellados diferentes en Ribadeo: unha azotea misturada coa fortificación do cuartel vello e sobre el, a torre da telefónica, con algunha antena en regla e outras sen saber. Unha vista parcial da esposición de fotos de Fernando Páez, constituída por dúas series, unha correspondente á súa familia, na súa casa, e outra, ó bar 'Cantón', retratando os seus tipos e ritmo.
    Un dos pasos de 'Ribadeo falls' por baixo das galerías, que da algo de medo pasar, e cada vez máis. E unha trasgresión cun certo contrasentido sobre a sinalización: o graffitti de deseño, con plantilla, indicando un orde de fábrica en serie, fordiano, sobre outro orde normativo, e enfrotnado ó graffitti tipo que era típico hai anos, 'de autor' sin serie, só cunha marca de identidade... outro día poñerei un graffitti que hoxe ten uns 10 anos (que eu saiba) e continúa sen borrarse, e apreciarase a diferencia.

20220116

It's not street art, but seems it!

    Non, non é 'arte de rúa', graffitti ou semellante, senón natureza en vivo, facendo deseño  e esculpindo a obra humana. Pero parecer, paréceo!

    Pode verse na ribandense praciña de Álvarez Miranda, por baixo de varios graffitti nunha parede non hai tanto restaurada.




    A situación da praciña e a parede fotografada (en amarelo) no OpenStreetMap:


 

20120508

Ribadeo, onte: tres fotos desiguais

Onte leveime unha sorpresa. Facía tempo que non subía pola aduana vella e atopeime isto:

Como se ve, un graffitti métese mesmo nos vidros das fiestras. Hai máis noutro lateral. Subín pensando que é o que algunha xente entende por arte, o lugar do arte, ...
Na fin de semana houbo unha aproximación luar á Terra que foi a maior do ano e mesmo maior que a correspondente doutros anos próximos. Iso fixo que a influenza luar se deixara sentir máis, e onte había mareas que, captadas case no máis alto, sobre as seis da tarde, deron lugar as dúas fotos que poño a continuación, tomadas igual que a anterior por Goyi Gómez:
17:57

Os bloque vénse cubertos ata unha marca difícil de observar outro día, pois ademáis a presión estaba máis ben baixa. Cando comezou a baixar a marea, fíxoo de natural con moita velocidade, e levantouse vento do sur ...
18:07

En Mirasol dixeron na última obra que aplanaban o peirao, e así foi. De calquera xeito, vése na foto que a horizontalidade deixa que desexar.

20080905

de Graffittis






Venres antes do oito. Hoxe deixarei mostras gráficas diversas, comezando por graffittis. A zona do vello pavillón e o muro da casa de indianos fronte ó Gamallo xa foron convertidos en zona graffitti (e iso que a continuación do muro xa está chea de carteis diversos anunciando festas diversas, co aue taparon algún).
O caso é que despois de deixalo eu no blog, unha circular das da concellería de cultura fai referencia ós graffittis, pero só de monlongo, cando a zona está infestada deles, bós e malos, mamarrachando ou decorando. Por iso esta 'selección'.
de Graffittis III.
de Graffittis II.