20241014

Retrocedendo, que é xerundio!

 

Retrocedendo, que é xerundio!

    Un ano máis, diversas análises que se van facendo de ano en ano e que neste 2024 viñeron a cristalizar hai pouco cos datos do IGE, manifestan nos seus informes un deterioro do galego. Poden verse os datos obtidos a partir da páxina https://www.ige.gal/web/mostrar_actividade_estatistica.jsp?codigo=0206004. Entendámonos, as análises anteditas refírense ó retroceso no uso da lingua, pero, como se ten repetido moitas veces, o galego (lingua) como vehículo de transmisión é algo así como a proa do galego en sentido amplo: da identidade galega, do ‘espírito’, da demografía e ata en certo xeito, da economía galega entendendo como tal a que ten a cabeza impositiva en Galicia e non no paraíso fiscal madrileño, aínda que produza na terra dos mil ríos.

    A lingua non deixa de ser, en termos económicos, un capital, un recurso que máis ou menos pode cuantificarse cun valor. Ó fin, non se di que o principal activo económico do Reino Unido da Gran Bretaña é o inglés? Pois ben, a ‘empresa-galego’ tal parece que está nun decaemento imparable que leva directo á súa bancarrota, arrastrando consigo a parte (pode parecer pequena, pero polo momento non tanto, por moito que estea a encoller) da economía, e representando un aspecto negativo para o conxunto do desenvolvemento económico.

    Digo o anterior como lembranza e como o aviso dunha posta en valor que non se soe facer en relación á nosa lingua, nun mundo no que os cartos soen poñerse moitas veces como valor primeiro, non porque (eu) considere que así deba ser.

    O caso é que mesmo nunha situación de baixa non só continuada senón tamén acelerada, dende a institución ‘Xunta’ acalan a animosidade dicindo algo así como que o galego aínda é maioritario (‘O secretario xeral de Política Lingüística non ve “hexemonía do castelán”’), por moito que os números amosen outra realidade e como se esa afirmación fixera de motivo desestimante ou mesmo deslexitimador de cambios necesarios no manexo lingüístico.

    O caso é (tamén) que o galego está pasando a ser cousa de vellos en idade (en espírito, habería que fiar máis fino), tendo unha composición de usuarios (parlantes sobre todo, máis que escribintes) máis desequilibrada aínda da que se pode observar na pirámide de poboación. Un gráfico, por certo, que coido sería moi ilustrativo, non teño visto en ningures e non teño feito por unha mistura de medo e vagancia.

    Levo moito tempo pensando que debemos de enfrontar como sociedade ese retroceso,. Non só dende as institucións, senón que tamén nos toca a cada un de nós, galegofalantes, tentar non só de usalo nos intercambios diarios, senón de estendelo mediante a creación e a súa difusión, o impulso da ciencia ou da economía, en fin, mediante a nosa contribución individual e coordinada ó seu florecemento mil primaveras máis.

20241013

20241013, xuntanza pola paz en Ribadeo. Xa foi

    Un novo domingo, xuntanza pola paz. Segue sen haber paz no mundo, e tentanmos insistir para lograla...

    Hoxe, bo tempo, preto de 30 persoas (algunhas, non todo o tempo) pasaron pola xuntanza pola paz. Mesmo un camiñante italiano fixo presenza e escoitou parte do que se falou. Suso, antes de tomar as fotos, puxo unha gravación da radio, logo lin e comentei brevemente un pequeno escrito de Claudia Sheinbaum, e logo Maica leu outro escrito, para rematar co Grândola:





¿CREEN VDS. EN LOS REYES MAGOS? José María Rodríguez Díaz (2010)

    En resposta á pregunta de José María, dicir que non, non cremos, pero a falta de ver máis aló, de non pensar en outras alternativas, actuamos como os nenos pequenos cando descubren que non hai reis magos: desorientados e temerosos, moitas veces seguen actuando como se, polo que poda pasar...

Sábado, 20 de noviembre de 2010

¿CREEN VDS. EN LOS REYES MAGOS?

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 18:58

Por aquello de que 'al que madruga, Dios le ayuda', los candidatos de los distintos partidos políticos a la alcaldía de Ribadeo se apresuran a mover sus fichas en esta contienda electoral tratando de pisar el terreno a los adversarios por aquello de que 'el que da primero, da dos veces'. Ignoran los que así actúan aquel otro dicho de que 'no por mucho madrugar, amanece más temprano', que dice justamente lo contrario. Estos días los candidatos a gobernar los destinos del consistorio se están reuniendo a marchas forzadas con los colectivos vecinales y sociales del concejo para, según dicen, recabar sus demandas y opiniones con la promesa de integrarlas en sus programas electorales. Laudable comportamiento para quienes venimos defendiendo y reclamando a esos mismos gestores, desde hace ya años, una mayor participación del pueblo en la gestión de lo público en el consistorio, participación que siempre ha sido negada. Pero el pueblo, que tiene buena memoria, no olvida el comportamiento habido en el pasado por parte de aquellos que antes de ahora gestionaron los destinos de este concejo, que fueron todos los candidatos actuales, unos con más responsabilidad en la gestión municipal y otros con menos.

Porque el pueblo no olvida que, ya entonces como ahora, esos mismos candidatos que hoy se están reuniendo con los colectivos vecinales, lo hicieron en ocasiones pasadas y con las mismas promesas que hoy les hacen. ¿Y cuáles fueron los resultados de esos contactos y de esas promesas? Una vez conseguido el sillón municipal se dedicaron a gobernar los destinos de Ribadeo de espaldas al pueblo, ignorando los deseos y opiniones de los mencionados colectivos a los que ni se dignaban escuchar ni recibir, y actuaban siguiendo sus criterios personales, no pocas veces opuestos a los deseos, opiniones y aspiraciones del pueblo y de las mencionadas asociaciones. ¿Quién no recuerda, sino, aquella histórica manifestación de los vecinos de Vilaselán contra la decisión del alcalde de entonces, el nacionalista Sr. Gutiérrez del BNG, que hoy dirige los destinos del PSOE local sin haber abandonado, que sepamos, su antigua ideología nacionalista y que entonces trataba tercamente de situar el polígono industrial en la zona más productiva, más hermosa y virgen que tiene Vilaselán, que no es otra que la verde llanura que se extiende desde las últimas casas del barrio de La Torre hasta la orilla del mar en la zona del faro? ¿O quién no recuerda aquella manifestación, también numerosa, contra Portos de Galicia que pretendía el relleno de la Ría para crear más espacio a su costa, un relleno que finalmente para nada sirvió? ¿Una manifestación en la que participó el alcalde de entonces, el Sr. Pérez Vacas, esta vez del PSOE, y que al día siguiente cambió de chaqueta para apoyar las pretensiones de Portos en contra del sentir general? Ante estas experiencias pasadas, ¿Qué credibilidad merecen ahora las promesas de aquellos mismos que, una vez conseguido su propósito, ignoraron las pretensiones y opiniones de los colectivos vecinales durante sus mandatos?

Pues hoy se repite la historia. Hoy como ayer se reúnen sonrientes con ellos todos los días y los escuchan embelesados porque necesitan sus votos, llegando incluso alguno al extremo de prometer 'establecer un contacto fluido y una colaboración concreta entre la institución municipal y el club náutico y el de atletismo'. Pasada la campaña electoral, la experiencia de su proceder en sus pasados mandatos nos dice que el que salga elegido volverá a hacer su gestión personal del concejo de espaldas al pueblo e ignorando a los mismos vecinos a quienes hoy cortejan. ¿O creen Vds. en los Reyes Magos? Yo no.

Y hasta es posible y aun probable que ciertas propuestas vecinales lleguen a figurar, incluso, en sus programas electorales. Es la forma de conseguir su apoyo en las elecciones. Pero, consumada la felonía, ocurrirá lo que decía el prócer socialista, Tierno Galván, con aquella su ya histórica frase: 'Las promesas electorales se hacen para no ser cumplidas'. Un comportamiento que choca con el más elemental sentido ético, pues actuar en contra de lo prometido al pueblo en los programas no es otra cosa que usurpar la voluntad popular que apoya a esos candidatos en virtud de sus promesas. Sobrado ejemplo de esto tenemos aquí si volvemos los ojos a los distintos programas de las elecciones pasadas. Recuerden sino el programa del PSOE del pasado mandato, liderado por Pérez Vacas, que no sólo no cumplió ninguna de las promesas hechas a los electores, sino que hizo todo lo contrario a lo prometido. ¿Lo recuerdan Vds.? Primera promesa: 'Administración municipal honesta, austera y participativa'. Nunca tanto como entonces se derrochó el dinero público; recuerden sino sus viajes con abundante séquito por Europa o la famosa subida salarial de los funcionarios que tanto malestar dejó entre ellos mismos; ni tanto como entonces se ignoró a los colectivos sociales. Segunda Promesa: 'Participación ciudadana efectiva en la administración local'. No se permitía participar ni a los concejales electos de la oposición. Tercera Promesa: 'Carácter social y progresista de los gastos e inversiones municipales' No se conoce ninguna inversión social, salvo alguna donación o prejubilación demasiado dudosa. Cuarta Promesa: 'Control y contención de las tasas e impuestos y nueva política recaudatoria'. Su respuesta fue la subida de impuestos y el olvido de la nueva política recaudatoria. Quinta Propuesta: 'Desarrollo racional y armonioso de Ribadeo'. Su respuesta fue el apoyo a las numerosas macro promociones urbanísticas con las que pretendía inundar el concejo, que por suerte la Xunta le rechazó. Sexta Propuesta: 'Orientación de la convivencia ciudadana'. El suyo fue el período más álgido de los problemas derivados de la movida, con sentencias condenatorias incluidas. Séptima Propuesta: 'Potenciación de los sectores productivos y de servicios'. Abandonados a su suerte. Octava Propuesta: 'Especial atención a la infancia y a la tercera edad'. Nada se hizo. Novena Propuesta: 'Construcción de más viviendas sociales'. Se ocupó de la promoción de muchas viviendas, pero no, precisamente, de las sociales. No se olvide que las 30 viviendas sociales construidas, que ahora se entregan, lo fueron por iniciativa del BNG, socio entonces del gobierno de Pérez Vacas y en contra de su opinión que proponía vender el solar en vez de dedicarlo a viviendas sociales. Décima Propuesta: 'Impulso al desarrollo del medio rural y rentabilidad del sector forestal'. Con tanto viaje y promoción urbanística no tuvo tiempo para ocuparse de los graves problemas del medio rural. ¿Se vio cumplida alguna de estas promesas?

Las experiencias pasadas nos enseñan que, hoy como ayer, una vez hechas las promesas, conseguido su objetivo y consumada la felonía, unos se dedicarán a sus programas de ópera, teatro y otras muchas cosas, en vez de dedicarse sólo a los servicios públicos indispensables para la comunidad, otros a procurar que su patrimonio privado no disminuya, mientras 268 vecinos siguen demandando vivienda, el concejo yace con su economía maltrecha, los ancianos de hoy y de mañana sin saber en donde descansar sus últimos días y la villa de Ribadeo sin acabar de resolver su eterno problema de aparcamiento. Ahora toca mendigar nuevamente los favores de aquellos a quienes antes ignoraron, para volverles luego la espalda.

José Mª Rodríguez


 

Outros Artigos de José María.

20241011

Cartos no peto


    Entérome hoxe, un dos últimos días, da campaña para salvagardar a existencia dos cartos no peto. É dicir, non en tarxeta, non no móbil... cousas que poden ser moi convintes, pero tamén moi inconvintes, dende o control que pode exercer o banco ou o estado sobre ti á realidade de quedarte sen cartos para usar en casos de desastre nos que non funcione a rede. E moitas posibilidades máis no medio, moitas.

    Entereime dunha campaña, 'salvemos el dinero físico' con pregos de recollida de sinaturas (por exemplo, en Ribadeo, na tenda de 'Vírgula'), recollida que ó parecer remata este luns.

    En fin, poden poñerse moitas cousas máis (hai unha extensa información na web, en telegram e noutros lugares) chamando a pensar sobre o tema. É cousa túa facer por enterarte ou non! Na web podes ver a proposición de lei e abondas cousas máis, como situacións que se teñen dado ou se poden dar e dan lugar a reflexión.

Unha semana máis, concentración pola paz

    Unha semana máis, convócase a concentración pola paz: tódolos domingos ás 12:30 diante do concello de Ribadeo... Palestina, Ucraína, Sahara, Sudán, Iemen, Somalia... a xente de todos eses países, e moitos máis, esperan.


 

20241010

XXI Mostra de teatro Daniel Cortezón

    
    Esta fin de semana (venres 11 a domingo 13 de outubro) , ás oito da tarde, no auditorio Hernán Naval de Ribadeo terá lugar a XXI Mostra de teatro Daniel Cortezón.

    O Grupo de Teatro de Ribadeo é o anfitrión desta cita, que contará tamén coa participación do grupo 57 Palabras (Viveiro), e de Rebuldeira Teatro (Sarria). As funcións serán no auditorio municipal ás 20.00 horas os días e a entrada terá un prezo de 3 euros”.

    O venres, o grupo 57 Palabras representa dúas pequenas obras: 'Orde e matrimonio' e 'Entre nosoutras'. 57 Palabras é un grupo de recente creación, que xorde sobre todo coa intención de facer teatro en galego para entreter. Está formado por actrices e actores cun amplo percorrido no mundo escénico e audiovisual.

    O sábado, Rebuldeira Teatro representará 'Cita previa (Historias disparatadas nas consultas médicas)'. Esta formación de Sarria naceu no 2011. Está formado por alumnado e ex alumnado da aula de formación teatral creada no propio concello. Na actualidade está formada por actores e actrices con idades que van dos 28 anos ata a xubilación. Na súa andaina, chegaron a actuar por toda Galicia e mesmo fóra dela en colaboración cos Centros Galegos de Barakaldo e Barcelona.

    O domingo, o Grupo de Teatro de Ribadeo porá en escena 'El rigor de las desdichas', do poeta nacional uruguaio nacido en Ribadeo, José Alonso Trelles, El Viejo Pancho. É unha comedia lixeira en verso arredor da relación entre o amor e os cartos. Formou parte da recente homenaxe que o Concello de Ribadeo lle organizou ao autor con motivo do centenario do seu falecemento. O Grupo de Teatro de Ribadeo naceu tamén dunha aula de teatro que o Concello puxo en marcha en marzo de 2007. Dende daquela combina as súas propias montaxes independentes coas vinculadas a eventos do Concello como o Ribadeo Indiano ou o Ribadeo Ilustrado”.


Mati, impulsora, e Begoña, concelleira.


 

20241009

EL PUENTE DE ARANTE EN EL ÚLTIMO PLENO MUNICIPAL. José María Rodríguez Díaz (2010)


   
Pleno enmarcado no desastre das inundacións de xuño e o arrastre da Ponte de Arante ó que me teño referido en varios lugares (que se poden consultar dende aquí) e que manifesta de novo o comportamento político da época.

Martes, 16 de noviembre de 2010

EL PUENTE DE ARANTE EN EL ÚLTIMO PLENO MUNICIPAL

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 19:27

Una vez más, y como hago habitualmente, asistí a la celebración del Pleno Municipal de Ribadeo del día 15 de mes actual. Y también esta vez, lo mismo que mucha gente del público, sucumbí a la tentación de abandonar el consistorio sin esperar el final de la sesión. La falta de fluidez y las reiteraciones que se dan en las exposiciones de los intervinientes, abusando de literatura barata y baja calidad en su exposición de argumentativa, junto con la baja calidad auditiva en las intervenciones producen una sensación de apatía y hastío que raya en el cachondeo e invita al abandono. Intervenciones hechas casi todas en voz baja y con el micrófono suficientemente alejado para que el público no se entere, con la excepción de alguno como el Sr. López Pérez, que impiden que el público se entere del desarrollo de los temas e intervenciones.

Pero voy a darles cuenta hoy exclusivamente de un punto de los allí tratados, siempre hasta donde pude enterarme, sin descartar que otro día me ocupe de otro, también importante, como fue el de la Ordenanza fiscal de las tasas por el estacionamiento en la zona de aparcamiento de la Plaza de Abastos.

El punto al que me refiero fue el relativo a la propuesta de la alcaldía para reclamar a la Diputación Provincial y a la Xunta de Galicia la urgente reparación del puente de Arante.

Como todo el mundo sabe y muchos lo padecen en sus vidas, el puente de Arante fue destrozado por la riada que se produjo en el mes de junio pasado. Cerrado al paso de vehículos y transeúntes está ocasionando un grave perjuicio a mucha gente, especialmente a los vecinos de los barrios más próximos y a toda la parroquia de Arante, y aun a la vecina de Cubelas; vecinos se ven obligados a utilizar una alternativa, mucho más incómoda e inapropiada para muchos vehículos, para desplazarse a otros lugares.

La reposición de este puente pertenece, al parecer, a la Diputación Provincial. Pero la solución oportuna pasa por la aprobación del proyecto por parte otros organismos implicados, como son la Dirección de Patrimonio y el ente Augas de Galicia. El primero por la afección que supone al Camino de Santiago y el segundo por sus competencias sobre los ríos. Pues bien, en estos cinco meses transcurridos las citadas administraciones no han sido capaces de llegar a un acuerdo sobre la solución que se debe tomar para reparar el viejo puente o construir uno nuevo. Y así estamos y continuamos a día de hoy. Enzarzados en celos e intereses partidistas y políticos se pasan el tiempo entretenidos en culpar al de enfrente para sacarle más rendimiento político, mientras el interés ciudadano permanece ausente de sus decisiones. Este es el exponente más grave y más claro de la falsa justificación que se utilizó para la creación del Estado de las Autonomías: Acercar las administraciones al ciudadano. Una grave mentira avalada por el comportamiento que tienen en el caso de este puente.

Pues bien, este mismo comportamiento de abandono de sus obligaciones primarias frente a los problemas de los ciudadanos, se vivió en el pleno que estoy comentando. El tratamiento que allí se le dio a este tema por parte de los grupos políticos no fue más que un eco del comportamiento que hasta ahora hemos visto en las administraciones citadas. Aunque todos se proclamaron defensores de los intereses de los ciudadanos, ¡faltaba más!, sus intervenciones y discusiones, a veces bizantinas, contemplaban intenciones distintas, no exentas de críticas a las actitudes adoptadas por los otros partidos a lo largo de estos meses transcurridos. Posturas que, finalmente, se reflejaron en la votación, con el siguiente resultado: BNG a favor de la moción; UPRI, se abstiene; y PP y PSOE votan en contra. Ante esto, cabe preguntarse si el interés de los vecinos afectados por esta obra estaba en el centro de las preocupaciones de los concejales de Ribadeo. Yo me temo que no. ¿Vds. qué creen?

Pero estas posturas, tanto de la Diputación Provincial, como de la Xunta de Galicia y de los concejales de Ribadeo, deberían llevar a los vecinos afectados a algunas reflexiones. No voy a ser yo quien trate de sugerirles ideas. Ellos sabrán lo que tienen que hacer y cómo han de actuar en respuesta al comportamiento de que están siendo objeto por parte de aquellos que tienen la obligación y los medios para solucionar sus problemas.

José Mª Rodríguez


 

Outros Artigos de José María.

20241008

Homenaxe - entrega de restos

    Unha pequena restitución...


ACTO DE HOMENAXE E ENTREGA DOS RESTOS DE MANUEL MON MIRANDA E JUSTO FERNÁNDEZ SUÁREZ

O día 14 de outubro ás 11 horas no Concello de Ribadeo a Asociación para á Recuperación dá Memoria Histórica (ARMH) procederá á entrega dos restos do carabineiro Manuel Mon Miranda e Justo Fernández Suárez mortos cando entraron as forzas sublevadas en Ribadeo o día 23 de xullo de 1936.

Despois do traballo dos investigadores Miguel Freire Sitjas e Xosé Miguel Suárez Fernández, a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) realizou a exhumación dos corpos destas dúas vítimas en xullo de 2023.

O acto de entrega de restos celebrarase o luns 14 de outubro ás 11 horas no salón de actos do Concello de Ribadeo nun acto público coa participación dos alcaldes de Ribadeo e Vegadeo, membros da ARMH, investigadores, veciños e familiares.

O acto estará presentado pola xornalista e investigadora María Valcárcel e a interpretación musical correrá a cargo de Helena López Sampedro.

MANUEL ANTONIO MON MIRANDA, nacido en Luanco (Asturias) Pertencía ao Corpo de Carabineiros con destino en Ribadeo. O 23 de xullo de 1936 foi abatido a tiros polas forzas golpista na rúa Tras da Cerca (hoxe Ibáñez).

JUSTO FERNÁNDEZ SUÁREZ “GALOCHÍA”, era natural de Vilaronte (Foz). Vecino de Vegadeo. O 23 de xullo de 1936 nun automóbil en compañía de dous veciños e un garda municipal acuden dende Vegadeo para axudar a combater aos golpistas en Ribadeo, foi asasinado coa escusa de empuñar armas contra as forzas militares.