Hoxe, a última charla sobre a crise da AVV O Tesón, na Casa do Mar. E mañá, Amarante, no lavadoiro dos Fornos, co Movemento dos Sem Terra do Brasil, organiza un encontro cos colectivos sociais de Ribadeo:
Desde Amarante, como membro do comité de apoio galego ao Movemento dos
Sem Terra de Brasil, estamos organizando estes días a visita de Kelli,
unha compañeira do MST, que se encontra de xira europea para reunirse
con diferentes colectivos, de cara á mobilización para o VI Congreso
Nacional do MST que terá lugar en febreiro de 2014 e que levará por lema
"Lutar, construir reforma agraria popular!".
Para esta compañeira, é importante ter a oportunidade de darnos a
coñecer cal é a visión da coxuntura actual por parte do MST, poder
coñecer que estamos a facer aquí na Galiza desde os diferentes
colectivos e movementos sociais e ver de que maneira podemos colaborar.
Con estes obxectivos estamos organizando un encontro para o día 1 de
novembro en Ribadeo ás 18 da tarde, no Lavadoiro (rúa dos Fornos).
É un encontro especialmente relevante porque en outubro de 2014 vai ter
lugar en Ribadeo o Encontro europeo de comités de apoio do MST.
Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno ... )
20131031
20131030
Caos
Vaise producindo pouco a pouco no tecido social. As manifestacións do mesmo van engrosando sen case sentilo. Pero de pronto, decátaste: isto é un caos! E o afectado polo caos és ti, e outros moitos coma ti, que quedan ó pairo social, nun estado exclusión non tanto deles da sociedade, senón do anaco de sociedade en que viven en relación á superestrutura social, á 'metasociedade'.
Que facer cando unha gran empresa (grande por tamaño, non por eficiencia ou servizo) comeza literalmente a xogar contigo coas súas propias regras? Que sentir cando cun accidente no que grosso modo se identifican un condutor, seis arrollados, un organizador, unha sociedade de organizacións e un garante público (caso do accidente no ralli de de Viveiro) resulta que tan pronto se querella o condutor coa organización e o garante público como o grarante público coa sociedade de organizacións, e cada quen ofrece unha versión diferente? Ou a nivel maior, que apego institucional ou á estrutura estatal, cando resulta que se descubre unha espionaxe que máis ou menos se intuía e o que pasa máis ben é que pasa a ser de dominio público, e que implica un país estranxeiro, e a resposta dise país é que alomenos en parte os datos dos cidadáns e empresas espiados foron entregados polos mesmos espías propios a dito país estranxeiro?
Son tres casos a diferentes niveis que se deron no último par de días. Os temas, as implicacións, evidentemente diferentes. O pagano, en solitario e por conxunto, a sociedade. E, si, trátase de anarquía, pero anarquía servida en bandexa por unha liberdade para quen pode, non para todos.
Si, saiume unha entrada caótica...
Que facer cando unha gran empresa (grande por tamaño, non por eficiencia ou servizo) comeza literalmente a xogar contigo coas súas propias regras? Que sentir cando cun accidente no que grosso modo se identifican un condutor, seis arrollados, un organizador, unha sociedade de organizacións e un garante público (caso do accidente no ralli de de Viveiro) resulta que tan pronto se querella o condutor coa organización e o garante público como o grarante público coa sociedade de organizacións, e cada quen ofrece unha versión diferente? Ou a nivel maior, que apego institucional ou á estrutura estatal, cando resulta que se descubre unha espionaxe que máis ou menos se intuía e o que pasa máis ben é que pasa a ser de dominio público, e que implica un país estranxeiro, e a resposta dise país é que alomenos en parte os datos dos cidadáns e empresas espiados foron entregados polos mesmos espías propios a dito país estranxeiro?
Son tres casos a diferentes niveis que se deron no último par de días. Os temas, as implicacións, evidentemente diferentes. O pagano, en solitario e por conxunto, a sociedade. E, si, trátase de anarquía, pero anarquía servida en bandexa por unha liberdade para quen pode, non para todos.
Si, saiume unha entrada caótica...
20131029
10 000 persoas afectadas polos cortes de luz en Ribadeo
Vamos, todos os ribadenses. Resulta que somos afectados de xeito directo. Os 10 000. Fastídianse aparellos mentras sube a luz. A idea, lóxica como un primeiro paso: manifestación.
ACISA convoca. O Tesón apoia. Primeira sorpresa (aparte de que haxa cortes de luz cuasi sistemáticos nunha vila como Ribadeo no século XXI): polo menos en medios públicos, non hai máis apoios, salvo unhas declaracións do alcalde.
Chega o momento da manifestación. Collo a foto de Fernando Suárez Barcia:
Conto: 42 persoas na foto. [Nota posterior: na edición papel da Voz puiden contar ata 62]
Quizáis aí se debera rematar a historia, co dato en bruto. Pero coido que se debe facer algunha reflexión, a máis de, polo menos, citar o comunicado lido ó final.
Pode que o total de asistentes sexa algún máis: polo menoso que está a sacra a foto ... En calquera caso, aínda poñendo 50, sumando mesmo os que non puidemos ir por algunha razón, sería o 0,5% dos afectados. Alumados e polo tanto gastando mentras tanto coa mesma compañía que consideramos non xestiona adecuadamente a luz, deixando a Ribadeo a obscuras. É dicir, que forza ten detrás paras eguir a protestar e esixir os propios dereitos? Pois a forza da razón, que non do número.
Por desgraza, xa teño experimentado que coa razón soa non chega contra a senrazón con poder. E agora, que? Paso seguinte? Coido que tal como estaba prantexado, o primeiro é esperar e ver. Ver... se hai luz! E logo? Logo, 'veremos'. Pero, como dicía a nota do Tesón, sabendo que de calquera xeito isto non pode parar ata que se amañe.
ACISA convoca. O Tesón apoia. Primeira sorpresa (aparte de que haxa cortes de luz cuasi sistemáticos nunha vila como Ribadeo no século XXI): polo menos en medios públicos, non hai máis apoios, salvo unhas declaracións do alcalde.
Chega o momento da manifestación. Collo a foto de Fernando Suárez Barcia:
Quizáis aí se debera rematar a historia, co dato en bruto. Pero coido que se debe facer algunha reflexión, a máis de, polo menos, citar o comunicado lido ó final.
Pode que o total de asistentes sexa algún máis: polo menoso que está a sacra a foto ... En calquera caso, aínda poñendo 50, sumando mesmo os que non puidemos ir por algunha razón, sería o 0,5% dos afectados. Alumados e polo tanto gastando mentras tanto coa mesma compañía que consideramos non xestiona adecuadamente a luz, deixando a Ribadeo a obscuras. É dicir, que forza ten detrás paras eguir a protestar e esixir os propios dereitos? Pois a forza da razón, que non do número.
Por desgraza, xa teño experimentado que coa razón soa non chega contra a senrazón con poder. E agora, que? Paso seguinte? Coido que tal como estaba prantexado, o primeiro é esperar e ver. Ver... se hai luz! E logo? Logo, 'veremos'. Pero, como dicía a nota do Tesón, sabendo que de calquera xeito isto non pode parar ata que se amañe.
20131028
Relativismo mental. Are you ready?
Onte, lendo o xornal, pasáronseme varios clichés pola testa. E ocorrúseme que ó fin, facía falta un cambio de mentalidade, unha preparación persoal, para o cambio social. O malo é que esa preparación coido que estase a facer en sentido inverso ó que me gustaría. Deixo un par de parágrafos para ver se me explico...
Din que xa se ve a luz ó fin do túnel... coidado co tren!
En materia económica levamos sendo enganados xa moitos anos. Non é novidade que o capitalismo deixou as formas suaves que mantiña en Europa nada máis cair o telón de aceiro. O proceso xa tiña comezado anos antes, pero a pendente había que preparala e iso foi realizado a traverso dun acoso semántico que variou o significado de moitas verbas ata chegar á actual mentira indisimulada na que se interpreta unha verba polo que pode significar para unha pequena minoría da poboación. Luz á fin do túnel? Hai xente que non chegou a entrar 'no túnel', pero ós que si nos meteron, dános medo porque sabemos que o tren segue a circular e pode facernos moito dano, mesmo avisando antes cun pitido que non nos beneficiará en nada; é máis, que nos dará máis medo antes da catástrofe. Non obstante, o aviso de que hai unha luz cara ó fin do túnel, implica dúas cousas para que nolas creamos. Unha, que quen fai o aviso sabe onde está a fin do túnel, que ten controlada a situación. Dúas, que vaiamos cara onde nos indican coa confianza posta nel. Avanzamos pois ou retrocedemos? (polo túnel). Diríase que avanzamos, que imos adiante. Pero, se ven o tren e nós imos cara el, diminuímos a distancia mutua, retrocedemos.
Quero coñecerme mellor. Por favor, NSA, podes dicirme como son?
Non sei se a NSA me ten espiado ou non. Se non o fixo foi sinxelamente porque non me considerou acreedor de tal honra. Por datos que puido recoller, pode coñecerme abondo mellor que eu mesmo, e podería aproveitar os datos que me subministrara para asumir mellor o mandato clásico 'coñecete a ti mesmo'. Hoxe por hoxe, na era post Snowden, co revuelo armado e a baixada de pantalóns -ou faldas- dos gobernos do mundo enteiro (que por outra parte diría fan máis ou menos o mesmo cada un segundo as súas posibilidades) estase a valorar máis a intimidade porque se sabe que é un ben escaso, pero ó tempo, e entre tanto escándalo, seguimos a deixar os nosos datos na rede cada vez en maior cantidade e desprotección. E sobre todo, con maior abandono propio, con maior naturalidade e sabendo e asumindos as consecuencias da extensión daquel vello dito: 'un é dono do que cala. Do que fala, xa non é dono'. É un avance ou un retroceso? Calquera lle diría ó Orwell de 1984 o desenvolvemento que estamos a ver da situación entre as posibilidades de ser espiados e a adaptación da mentalidade ante tal espionaxe.
Ben, son só dúas frases, correspondentes a entornos diferentes, pero a unha mesma situación de relatividade do avance/retroceso dunha mentalidade na que temos capacidade de maior coñecemento e consciencia de menores posibilidades. Unha situación na que os propios integrantes da sociedade estamos perdendo capacidade de xestionar a sociedade na que estamos inmersos. Unha situación que lembra á organización social dalgúns tipos de insectos: alguén reina, hai un exército, e o resto, traballa (máis ben, algo como 'fai o que naceu para facer')
Din que xa se ve a luz ó fin do túnel... coidado co tren!
En materia económica levamos sendo enganados xa moitos anos. Non é novidade que o capitalismo deixou as formas suaves que mantiña en Europa nada máis cair o telón de aceiro. O proceso xa tiña comezado anos antes, pero a pendente había que preparala e iso foi realizado a traverso dun acoso semántico que variou o significado de moitas verbas ata chegar á actual mentira indisimulada na que se interpreta unha verba polo que pode significar para unha pequena minoría da poboación. Luz á fin do túnel? Hai xente que non chegou a entrar 'no túnel', pero ós que si nos meteron, dános medo porque sabemos que o tren segue a circular e pode facernos moito dano, mesmo avisando antes cun pitido que non nos beneficiará en nada; é máis, que nos dará máis medo antes da catástrofe. Non obstante, o aviso de que hai unha luz cara ó fin do túnel, implica dúas cousas para que nolas creamos. Unha, que quen fai o aviso sabe onde está a fin do túnel, que ten controlada a situación. Dúas, que vaiamos cara onde nos indican coa confianza posta nel. Avanzamos pois ou retrocedemos? (polo túnel). Diríase que avanzamos, que imos adiante. Pero, se ven o tren e nós imos cara el, diminuímos a distancia mutua, retrocedemos.
Quero coñecerme mellor. Por favor, NSA, podes dicirme como son?
Non sei se a NSA me ten espiado ou non. Se non o fixo foi sinxelamente porque non me considerou acreedor de tal honra. Por datos que puido recoller, pode coñecerme abondo mellor que eu mesmo, e podería aproveitar os datos que me subministrara para asumir mellor o mandato clásico 'coñecete a ti mesmo'. Hoxe por hoxe, na era post Snowden, co revuelo armado e a baixada de pantalóns -ou faldas- dos gobernos do mundo enteiro (que por outra parte diría fan máis ou menos o mesmo cada un segundo as súas posibilidades) estase a valorar máis a intimidade porque se sabe que é un ben escaso, pero ó tempo, e entre tanto escándalo, seguimos a deixar os nosos datos na rede cada vez en maior cantidade e desprotección. E sobre todo, con maior abandono propio, con maior naturalidade e sabendo e asumindos as consecuencias da extensión daquel vello dito: 'un é dono do que cala. Do que fala, xa non é dono'. É un avance ou un retroceso? Calquera lle diría ó Orwell de 1984 o desenvolvemento que estamos a ver da situación entre as posibilidades de ser espiados e a adaptación da mentalidade ante tal espionaxe.
Ben, son só dúas frases, correspondentes a entornos diferentes, pero a unha mesma situación de relatividade do avance/retroceso dunha mentalidade na que temos capacidade de maior coñecemento e consciencia de menores posibilidades. Unha situación na que os propios integrantes da sociedade estamos perdendo capacidade de xestionar a sociedade na que estamos inmersos. Unha situación que lembra á organización social dalgúns tipos de insectos: alguén reina, hai un exército, e o resto, traballa (máis ben, algo como 'fai o que naceu para facer')
20131025
A educación non está en cuestión
A educación non está en cuestión: é necesaria. O que si está en cuestión é a xestión que tratan de impor, despoxando a educación pública da calidade e cualidades que debe ter.
Onte houbo folga. Segundo a nova de prensa, o 80% de estudantado de secundaria da Mariña e o 65% do profesorado. En Ribadeo, no IES de Ribadeo, o paro entre o profesorado foi de 40%, e entre o alumnado, máis difícil de precisar, dende un paro abrumador no bacharelato ata cousa do 50% nos primeiros cursos da ESO, cunha media que coido viría a coincidir de xeito aproximado co 80% anunciado para a Mariña.
En Ribadeo, pequena concentración diante do IES. Na capital de provincia, igual que en Burela, fálase de manifestacións con éxito. As fotos de Lugo así o testemuñan. E, para fotos, as de Madrid dan fe de que será dificil ningunear unha manifestación tal como fixo o Ministro de Educación referíndose ó óbito recente de Manolo Escobar sen unha verba relativa á manifestación. Nese sentido, as redes sociais dan unha información abondo ampla. Reproduzco por exemplo a foto que tomei de facebook a traverso de Ángel Alda sobre a manifestación de Madrid:
Algunhas referencias no 'el diario', aínda que poden (e deben) compararse co transmitido por outros medios ou pola rede:
http://www.eldiario.es/galicia/Aulas-personas-calles-Galicia-LOMCE_0_189331706.html
http://www.eldiario.es/sociedad/marea_verde/puntos-clave-conflicto-educativo_0_189331076.html
http://www.eldiario.es/zonacritica/frases-Wert-invitan-huelga_6_189041106.html
http://www.eldiario.es/zonacritica/estrategia-desacreditar-huelguistas_6_189391078.html
Fotos de diversas cidades (collidas asemade por ligazón de A. Alda).
Onte houbo folga. Segundo a nova de prensa, o 80% de estudantado de secundaria da Mariña e o 65% do profesorado. En Ribadeo, no IES de Ribadeo, o paro entre o profesorado foi de 40%, e entre o alumnado, máis difícil de precisar, dende un paro abrumador no bacharelato ata cousa do 50% nos primeiros cursos da ESO, cunha media que coido viría a coincidir de xeito aproximado co 80% anunciado para a Mariña.
En Ribadeo, pequena concentración diante do IES. Na capital de provincia, igual que en Burela, fálase de manifestacións con éxito. As fotos de Lugo así o testemuñan. E, para fotos, as de Madrid dan fe de que será dificil ningunear unha manifestación tal como fixo o Ministro de Educación referíndose ó óbito recente de Manolo Escobar sen unha verba relativa á manifestación. Nese sentido, as redes sociais dan unha información abondo ampla. Reproduzco por exemplo a foto que tomei de facebook a traverso de Ángel Alda sobre a manifestación de Madrid:
http://www.eldiario.es/galicia/Aulas-personas-calles-Galicia-LOMCE_0_189331706.html
http://www.eldiario.es/sociedad/marea_verde/puntos-clave-conflicto-educativo_0_189331076.html
http://www.eldiario.es/zonacritica/frases-Wert-invitan-huelga_6_189041106.html
http://www.eldiario.es/zonacritica/estrategia-desacreditar-huelguistas_6_189391078.html
Fotos de diversas cidades (collidas asemade por ligazón de A. Alda).
20131023
Con educación. En Folga
24 de outubro de 2013
En folga
A educación pide unha aposta pola calidade,
por ti.
Por todos.
Por todos.
Non polos recortes,
tampouco pola privatización.
Estratexias. Inimigo: os cortes de luz
Luns ás oito hai convocada unha protesta contra os cortes de luz en Ribadeo. Será no mercado, e está chamado todo o mundo, a iniciativa de ACISA.
Estimo que a iniciativa é boa, pero non sei nin a xente que haberá nin os efectos que terá. De cortes de luz, en Ribadeo, sabemos abondo. De microcortes a macrocortes. A calquera hora, día e noite. Sufrimos dende hai moito. Estropean o traballo que temos entre mans, esnaquizan aparellos, interrompen a actividade...
Do que non sabemos, nin aquí nin noutros lugares, é de protestas. Usamos das concentracións ou das manifestacións para visualizar a protesta ante poderes que se van facendo máis cegos e mudos. A eficiencia está baixando ante os poderes políticos, ó fin dependentes de quenes protestan e ante os que aínda manteñen un certo medo pola posibilidade de variar o voto. fronte a compañías en situación de cuasi monopolio, que veñen abusando de suba tras suba de tarifa, que controlan o poder político que fai as normas á súa medida, coido que a única influenza é económica. Fálase de protestar nun marco no que están afeitas a que a normativa a medida lles de a razón, pero non de deixar de usar os seus servizos e impactar a súa base económica... Que teñen mala prensa? E que, se os usuarios están cautivos? Que teñen razón? E que, se non teñen normas que os favorezan e permiten actuar ás que hai? Que queren que a empresa sufra para que saiba que os está perxudicando? E que, se non dan artellado unha estratexia que o consiga?
As perspectivas de resposta cidadá, na actualidade, son tales que posiblemente a resposta da empresa non vaia máis aló dun 'atenderemos, veremos que pasa e diremos. Comportámonos con respecto á normativa, pero se podemos mellorar, melloramos'. e a continuación, o arquivo do caso.
O luns protesta. Pero tendo claro que se non se está disposto a ir máis aló dalgún xeito, o rendemento será nulo. E iso hai que facerllo comprender á empresa e a quen proteste. Ou viceversa, primeiro a quen proteste para que a empresa o comprenda.
--
Engadido posterior:
-->
Estimo que a iniciativa é boa, pero non sei nin a xente que haberá nin os efectos que terá. De cortes de luz, en Ribadeo, sabemos abondo. De microcortes a macrocortes. A calquera hora, día e noite. Sufrimos dende hai moito. Estropean o traballo que temos entre mans, esnaquizan aparellos, interrompen a actividade...
Do que non sabemos, nin aquí nin noutros lugares, é de protestas. Usamos das concentracións ou das manifestacións para visualizar a protesta ante poderes que se van facendo máis cegos e mudos. A eficiencia está baixando ante os poderes políticos, ó fin dependentes de quenes protestan e ante os que aínda manteñen un certo medo pola posibilidade de variar o voto. fronte a compañías en situación de cuasi monopolio, que veñen abusando de suba tras suba de tarifa, que controlan o poder político que fai as normas á súa medida, coido que a única influenza é económica. Fálase de protestar nun marco no que están afeitas a que a normativa a medida lles de a razón, pero non de deixar de usar os seus servizos e impactar a súa base económica... Que teñen mala prensa? E que, se os usuarios están cautivos? Que teñen razón? E que, se non teñen normas que os favorezan e permiten actuar ás que hai? Que queren que a empresa sufra para que saiba que os está perxudicando? E que, se non dan artellado unha estratexia que o consiga?
As perspectivas de resposta cidadá, na actualidade, son tales que posiblemente a resposta da empresa non vaia máis aló dun 'atenderemos, veremos que pasa e diremos. Comportámonos con respecto á normativa, pero se podemos mellorar, melloramos'. e a continuación, o arquivo do caso.
O luns protesta. Pero tendo claro que se non se está disposto a ir máis aló dalgún xeito, o rendemento será nulo. E iso hai que facerllo comprender á empresa e a quen proteste. Ou viceversa, primeiro a quen proteste para que a empresa o comprenda.
--
Engadido posterior:
-->
AVV
O Tesón
Nota
de prensa
Comunicado
de solidariedade con ACISA na protesta contra os cortes de luz
Ribadeo,
20131023
A AVV O Tesón manifesta a solidaridade coa protesta organizada por
ACISA ante os contínuos cortes de luz en Ribadeo. A asociación
propón ós seus asociados unirse ó próximo luns 28 de outubro ás
oito da noite na praza do mercado para que todo Ribadeo chame a
atención de xeito solidario contra os cortes de luz e o sistema que
os permite de xeito impune ó tempo que facilita a suba do recibo de
electricidade e ningunea ós usuarios.
Creemos que a unión nunha protesta así é fundamental para que nos
faigan caso e conseguir o objectivo dun servizo de calidade, como
Ribadeo merece.
20131022
Última charla do ciclo Crise, economía e falsos dogmas
AVV
O Tesón
Nota
de prensa
Ciclo
de charlas
“Crise,
economía e falsos dogmas”
4ª
(e última) charla
Ribadeo,
20131022
Despois das tres primeiras charlas sobre Crise, economía e falsos
dogmas, a cargo de José Mª Martínez Fernández, José Ángel
Bolaño Penelo, e Mª Jesús Fernández Álvarez, o próximo xoves
31, de novo no Salón de Actos da Casa do Mar de Ribadeo e ás 20:30,
terá lugar cuarta e última, que manterá Anxo Martínez Pérez,
sobre a mesma referenza do 'Manifesto de economistas aterrados'.
O ciclo veu a encher unha necesidade de información / formación e
debate / contraposición de ideas que se ten manifestado con boa
acollida polos participantes.
Como as pasadas semanas, terá lugar primeiro a charla e de xeito
posterior un coloquio, co público como elemento fundamental, e coa
presenza dos catro ponentes, sobre a temática da charla e sobre a
crise en xeral.
Lembramos que o ciclo vai dirixido a persoas que teñan interese en
saber máis e compartir coñecementos, sen importar que ó inicio das
mesmas o nivel de coñecementos socioeconómicos sexa máis alto ou
máis baixo: un dos obxectivos das charlas é igualar os niveis por
enriba os niveis de coñecemento explicando os conceptos necesarios.
Adxúntase o cartel correspondente á cuarta charla.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)