Un acto dobre para hoxe mesmo en Ribadeo:
Praza de Abastos, Ribadeo martes 6 de marzo as 12.00h. Lectura do manifesto "MULLERES GALEGAS EN LOITA POLOS NOSOS DEREITOS"
Camiñando cara o 8 de marzo, as Mulleres galegas en loita polos nosos dereitos, comezamos en Ribadeo o martes 6 de marzo ás 19:30 horas, nas catro rúas, coa lectura de poemas, para camiñar todas xuntas hacia a casa do lavadoiro.
Ás 20:00 horas, na Casa do Lavadoiro:
MESA REDONDA:COMO AFECTA A CRISE ÓS SERVIZOS PÚBLICOS E ÁS MULLERES
INTERVEÑEN:
Paz Ramil, Traballadora social do centro de saúde de Ribadeo
Loli Garcia, Plataforma en defensa da sanidade
Elena Samartino, Asamblea de mestras e Mestres de Burela
Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno ... )
20120305
Asturgold e os postos de traballo, artigo de Evaristo Lombardero sobre a mina de ouro en Tapia
ASTURGOLD Y LOS PUESTOS DE TRABAJO
-Publicado nos xornais e enviado polo autor-
Uno de los caballos de batalla de Asturgold y sus defensores es la creación de puestos de trabajo y su impacto en Tapia de Casariego y la comarca. Una entusiasta defensora del proyecto hablaba, hace unos días, de empresas auxiliares, despegue industrial y mensajes por el estilo. Desde mi punto de vista sería muy deseable distanciarse un tanto de la propaganda y tomar como referencia ejemplos concretos de la zona para ver lo que se podría esperar de dicha instalación, si llega a concretarse. La fantasía está bien en el arte, la literatura y la farándula, pero con las cosas de comer no se juega y deben someterse al sistema métrico decimal.
Veamos algunos datos concretos de nuestro entorno. En el concejo de Castropol se ubica el complejo empresarial de Astilleros Gondán. Los puestos de trabajo directos oscilan entre 125 y 225. Se calcula que los astilleros generan unos 7 puestos indirectos por cada uno directo, pero eso no significa que los puestos indirectos estén en un radio cercano de la empresa matriz. Castropol tiene, además, el polígono de Barres, con más de 60 empresas instaladas. Sin embargo, desde 1990 el concejo ha perdido el 23 % de su población, pasando de 4913 hb a 3762 en el padrón de 2011.
Un ejemplo similar es el caso de Coaña, donde la población ha pasado de 4200 hb en el año 90 a 3464 en 2010, es decir ha pedido el 17,5 %. El Hospital Comarcal de Jarrio (Coaña) cuenta en el momento actual con 485 puestos de trabajo directos, entre personal del SESPA y servicios contratados (limpieza, cocina, seguridad, etc.) y en Coaña se encuentra también un potente polígono industrial. ¿Cómo se explica la pérdida de población y por tanto de actividad económica? Supongo que habrá varios motivos que podrían estudiarse. Del Hospital de Jarrio puedo aportar el dato siguiente, después de haberlo estudiado: el 60 % de los médicos y personal directivo no viven en la comarca, pero en este colectivo el 90 % de los menores de 45 años viven en el centro de Asturias. La desbandada empezó en el año 1997, cuando se mejoró la carretera de la costa y ya veremos cuando se abra la totalidad de la autovía.
Las excepciones a esta tendencia son Navia y Ribadeo, con un ligerísimo crecimiento poblacional, que los últimos años tiende a estancarse. Es particularmente reseñable el caso de Navia que en los últimos años ha crecido al vertiginoso ritmo de dos almas por año a pesar de las potentes industrias instaladas en su suelo y de la proximidad del hospital comarcal. En todo caso estos dos concejos no absorben, ni de lejos, la población que pierden ambas comarcas.
Con respecto al proyecto de Asturgold lo primero que debe reseñarse es que no tenemos ningún dato objetivo de los puestos que puede generar, porque la propaganda de la empresa no es una fuerte de información minimamente fiable. Cabe suponer que la gran mayoría de los puestos serán de personal altamente cualificado, procedente, casi en su totalidad de otras zonas y éstos no van fijar su residencia en la zona, mayormente con un proyecto de diez años de vida. Por lo que se refiere al personal no cualificado procederá de un radio pongamos de 50 km, porque eso es lo que está sucediendo en la actualidad. En consecuencia el impacto local y comarcal en el empleo sería, en el mejor de los casos imperceptible.
Estos son datos reales y no demagogia interesada. A partir de aquí cada cual que piense lo que quiera.
Uno de los caballos de batalla de Asturgold y sus defensores es la creación de puestos de trabajo y su impacto en Tapia de Casariego y la comarca. Una entusiasta defensora del proyecto hablaba, hace unos días, de empresas auxiliares, despegue industrial y mensajes por el estilo. Desde mi punto de vista sería muy deseable distanciarse un tanto de la propaganda y tomar como referencia ejemplos concretos de la zona para ver lo que se podría esperar de dicha instalación, si llega a concretarse. La fantasía está bien en el arte, la literatura y la farándula, pero con las cosas de comer no se juega y deben someterse al sistema métrico decimal.
Veamos algunos datos concretos de nuestro entorno. En el concejo de Castropol se ubica el complejo empresarial de Astilleros Gondán. Los puestos de trabajo directos oscilan entre 125 y 225. Se calcula que los astilleros generan unos 7 puestos indirectos por cada uno directo, pero eso no significa que los puestos indirectos estén en un radio cercano de la empresa matriz. Castropol tiene, además, el polígono de Barres, con más de 60 empresas instaladas. Sin embargo, desde 1990 el concejo ha perdido el 23 % de su población, pasando de 4913 hb a 3762 en el padrón de 2011.
Un ejemplo similar es el caso de Coaña, donde la población ha pasado de 4200 hb en el año 90 a 3464 en 2010, es decir ha pedido el 17,5 %. El Hospital Comarcal de Jarrio (Coaña) cuenta en el momento actual con 485 puestos de trabajo directos, entre personal del SESPA y servicios contratados (limpieza, cocina, seguridad, etc.) y en Coaña se encuentra también un potente polígono industrial. ¿Cómo se explica la pérdida de población y por tanto de actividad económica? Supongo que habrá varios motivos que podrían estudiarse. Del Hospital de Jarrio puedo aportar el dato siguiente, después de haberlo estudiado: el 60 % de los médicos y personal directivo no viven en la comarca, pero en este colectivo el 90 % de los menores de 45 años viven en el centro de Asturias. La desbandada empezó en el año 1997, cuando se mejoró la carretera de la costa y ya veremos cuando se abra la totalidad de la autovía.
Las excepciones a esta tendencia son Navia y Ribadeo, con un ligerísimo crecimiento poblacional, que los últimos años tiende a estancarse. Es particularmente reseñable el caso de Navia que en los últimos años ha crecido al vertiginoso ritmo de dos almas por año a pesar de las potentes industrias instaladas en su suelo y de la proximidad del hospital comarcal. En todo caso estos dos concejos no absorben, ni de lejos, la población que pierden ambas comarcas.
Con respecto al proyecto de Asturgold lo primero que debe reseñarse es que no tenemos ningún dato objetivo de los puestos que puede generar, porque la propaganda de la empresa no es una fuerte de información minimamente fiable. Cabe suponer que la gran mayoría de los puestos serán de personal altamente cualificado, procedente, casi en su totalidad de otras zonas y éstos no van fijar su residencia en la zona, mayormente con un proyecto de diez años de vida. Por lo que se refiere al personal no cualificado procederá de un radio pongamos de 50 km, porque eso es lo que está sucediendo en la actualidad. En consecuencia el impacto local y comarcal en el empleo sería, en el mejor de los casos imperceptible.
Estos son datos reales y no demagogia interesada. A partir de aquí cada cual que piense lo que quiera.
Evaristo Lombardero Rico
A mortalidade subirá pola crise, tamén en Ribadeo
Non facía falta que o dixeran os xornais. Máis tensión, menor protección, peor alimentación, en xeral vida menos saudable ... apuntan na mesma dirección. E a cifra máxima que propoñen, 4 000 persoas/ano en España, paréceme pequena, só da orde dun 1% da mortalidade anual. Así, estatísticamente a Ribadeo tocaríalle cousa dunha morte máis ó ano pola crise.
Unha cousa máis pola que pedir responsabilidades ós irresponsables...
Por certo, quen se lembra xa de que hai anos que se está protestando pola leva de servizos no Hospital da Costa, e paseniñamente van caendo?
Unha cousa máis pola que pedir responsabilidades ós irresponsables...
Por certo, quen se lembra xa de que hai anos que se está protestando pola leva de servizos no Hospital da Costa, e paseniñamente van caendo?
20120304
20120303
A loita polo xulgado continúa: nota de prensa de O Tesón
De http://o-teson.blogspot.com/2012/03/loita-polo-xulgado-continua.html
Ribadeo, 20120303
O 31 de decembro de 2010 a AVV O Tesón culminou a recollida de sinaturas para pedir o retorno do xulgado a Ribadeo coa 'foto' dos representantes políticos e posterior entrega da documentación no concello. Asemade, deuse traslado directo a Madrid, ó Ministerio, das xestións realizadas e a petición dun xulgado para Ribadeo.
O pasado ano 2011 non se recibiu ningunha contestación do Ministerio, a pesares de ser lembrado o envío e requerida información, nin se observou absolutamente ningunha disposición pola labor polos mesmos políticos que apoiaron nominalmente e apareceron na foto citada.
En consecuencia, a directiva da AVV, e dado o cambio de goberno de finais do pasado ano, decidiu tomar de novo a iniciativa e a pasada semana o Presidente da Asociación, Pancho Campos, viaxou a Madrid para facer diferentes xestións nese sentido no ministerio que na actualidade preside Alberto Ruíz Gallardón.
Lémbrase que o motivo citado para a perda no ano 1965 do Xulgado de 1ª Instancia e Instrucción en Ribadeo foi 'a falta de xuíces', que na mesma data fóille tamén retirado o xulgado a Viveiro, téndoo recobrado hai longo tempo, e que a poboación de Ribadeo está en máximos históricos, estimando que o movemento que se observa na vila xustifica o retorno desta instancia, respaldado ademáis por un dereito histórico.
Así as cousas, foi cursada unha petición de audiencia ó sr. Ministro que esperamos sexa respondida en breve.
AVV O Tesón
Nota de prensa
Ribadeo, 20120303
O 31 de decembro de 2010 a AVV O Tesón culminou a recollida de sinaturas para pedir o retorno do xulgado a Ribadeo coa 'foto' dos representantes políticos e posterior entrega da documentación no concello. Asemade, deuse traslado directo a Madrid, ó Ministerio, das xestións realizadas e a petición dun xulgado para Ribadeo.
O pasado ano 2011 non se recibiu ningunha contestación do Ministerio, a pesares de ser lembrado o envío e requerida información, nin se observou absolutamente ningunha disposición pola labor polos mesmos políticos que apoiaron nominalmente e apareceron na foto citada.
En consecuencia, a directiva da AVV, e dado o cambio de goberno de finais do pasado ano, decidiu tomar de novo a iniciativa e a pasada semana o Presidente da Asociación, Pancho Campos, viaxou a Madrid para facer diferentes xestións nese sentido no ministerio que na actualidade preside Alberto Ruíz Gallardón.
Lémbrase que o motivo citado para a perda no ano 1965 do Xulgado de 1ª Instancia e Instrucción en Ribadeo foi 'a falta de xuíces', que na mesma data fóille tamén retirado o xulgado a Viveiro, téndoo recobrado hai longo tempo, e que a poboación de Ribadeo está en máximos históricos, estimando que o movemento que se observa na vila xustifica o retorno desta instancia, respaldado ademáis por un dereito histórico.
Así as cousas, foi cursada unha petición de audiencia ó sr. Ministro que esperamos sexa respondida en breve.
Fun a Partenia, e gustoume
(Artigo publicado o 19990728 en A Mariña de O Progreso)
Fun a Partenia, e Gustoume. Sería un lema turístico como outro calquera, senón fora porque a tal Partenia é un lugar no norte de Africa, na actual Arxelia, que teño entendido que hoxe é ilocalizable. Nembargantes, existiu. Perante uns cantos séculos foi un lugar importante, sé dunha diócese, e aínda que desaparecera como vila, a distribución eclesiástica correspondente mantense. Como tal, pode ter un bispo ó mando, e teno. Como di Jacques Gaillot, nomeado vai para catro anos como cabeza de dita diócese, non ten catedral, senón que oficia fora dela. Na realidade, está case fora da igrexa oficial.
O bispo di ben: foi nomeado para unha diócese virtual como "castigo" polas súas ideas, e non ten catedral nin as rúas dunha vila. Parece que era incómodo ou tiña ideas diversas coa xerarquía na que estaba incluído (ó fin, as dúas cousas van da man se se cumpre dun xeito consecuente) A falta dunha sé física ben especificada, buscou o seu lugar, e agora ten asento en dúas sés diferentes: a rúa, calquera rúa do mundo, e internet. Ben mirada a súa páxina no correspondente lugar electrónico e ollando un pouco pola rúa, os recursos dos que goza en ámbalas dúas son escasos. Cheguei ó seu lugar en internet a raíz dunha noticia na prensa, e realicei a viaxe de xeito abondo máis rápido, barato e doado que se fora en avión en busca dunha Partenia que xa non existe. De feito, creo que xa tiña fai tempo un pé na diócese de Partenia sen sabelo. É tan doado conectar coas súas ideas como aproximarse a facerlle unha visita por este medio electrónico. E logo, a rúa xa é Partenia.
A pesar de ser un destino de aparcamento, que se interpreta como de castigo e en teoría sen fieles, na realidade convertiuse, por unha transformación do sentido administrativo, nunha agrupación que representa (trata de facelo) a máis grande parte dos integrantes na Igrexa. Botando contas da cantidade de católicos oficiais que hai e, dentro de nós, comparándoo co número dos afectos á xerarquía, penso que hai unha grande diferencia dende vai xa tempo.
¿Onde están estes outros cristiáns non encadrados? Os diversos movementos "de base" dunha ou outra tendencia, apoiados en parte por elementos de a pé da xerarquía, receben directrices ou paus con regular frecuencia doutra parte desa mesma base e de estratos superiores. A forma de organización como Igrexa de todo o resto é moi variable, dende o marxinalismo pasota ata o integrismo (por suposto, tamén aquí) máis recalcitrante, pasando por un compromiso externo á estructura. O paso de ser cristián comprometido a formar parte dese outro "resto" pode ser só cousa de estar cansado do rexeitamento oficial.
Nun momento no que en España se trata de influír no ensino da relixión máis que no sentimento relixioso, e así tomo a aplicación do Concordato igrexa-estado en revisión continua no ensino, ou de separar ese mesmo estudio da formación, como penso que ocorre cando se trata de obrigar a escoller relixión no ensino regrado como complemento para poder asistir ó cursiño previo á Confirmación, iniciativas como a mantida na diócese partenia de dar cabida ós que non a teñen nas catedrais, poden supor un refresco que vivifique á mesma Igrexa da que moita xente forma parte sen estar encadrada na, nin tampouco pola, xerarquía.
En calquera lugar desta terra nosa son (somos) a gran maioría os bautizados. Nembargantes, a mala prensa (mellor, a mala lingua, que a prensa ten outras implicacións) sobre a Igrexa non é de hoxe. Ademais, fálase moito máis e tamén preténdese ter coñecemento sobre a igrexa - xerarquía que sobre a Igrexa, unha descoñecida. Unha revisión de boa fe sobre a última, pero tamén sobre a penúltima, aínda que poda ser un revulsivo, a ben seguro será beneficiosa para todos. Nembargantes, fai demasiado tempo que non se pide de xeito craro nin dende dentro nin fora dun púlpito.
En fin, remata esta pequena reflexión a conto de Partenia. Pode que agora se comprenda un pouco mellor que non é un lema turístico: fun a Partenia, e gustoume.
Fun a Partenia, e Gustoume. Sería un lema turístico como outro calquera, senón fora porque a tal Partenia é un lugar no norte de Africa, na actual Arxelia, que teño entendido que hoxe é ilocalizable. Nembargantes, existiu. Perante uns cantos séculos foi un lugar importante, sé dunha diócese, e aínda que desaparecera como vila, a distribución eclesiástica correspondente mantense. Como tal, pode ter un bispo ó mando, e teno. Como di Jacques Gaillot, nomeado vai para catro anos como cabeza de dita diócese, non ten catedral, senón que oficia fora dela. Na realidade, está case fora da igrexa oficial.
O bispo di ben: foi nomeado para unha diócese virtual como "castigo" polas súas ideas, e non ten catedral nin as rúas dunha vila. Parece que era incómodo ou tiña ideas diversas coa xerarquía na que estaba incluído (ó fin, as dúas cousas van da man se se cumpre dun xeito consecuente) A falta dunha sé física ben especificada, buscou o seu lugar, e agora ten asento en dúas sés diferentes: a rúa, calquera rúa do mundo, e internet. Ben mirada a súa páxina no correspondente lugar electrónico e ollando un pouco pola rúa, os recursos dos que goza en ámbalas dúas son escasos. Cheguei ó seu lugar en internet a raíz dunha noticia na prensa, e realicei a viaxe de xeito abondo máis rápido, barato e doado que se fora en avión en busca dunha Partenia que xa non existe. De feito, creo que xa tiña fai tempo un pé na diócese de Partenia sen sabelo. É tan doado conectar coas súas ideas como aproximarse a facerlle unha visita por este medio electrónico. E logo, a rúa xa é Partenia.
A pesar de ser un destino de aparcamento, que se interpreta como de castigo e en teoría sen fieles, na realidade convertiuse, por unha transformación do sentido administrativo, nunha agrupación que representa (trata de facelo) a máis grande parte dos integrantes na Igrexa. Botando contas da cantidade de católicos oficiais que hai e, dentro de nós, comparándoo co número dos afectos á xerarquía, penso que hai unha grande diferencia dende vai xa tempo.
¿Onde están estes outros cristiáns non encadrados? Os diversos movementos "de base" dunha ou outra tendencia, apoiados en parte por elementos de a pé da xerarquía, receben directrices ou paus con regular frecuencia doutra parte desa mesma base e de estratos superiores. A forma de organización como Igrexa de todo o resto é moi variable, dende o marxinalismo pasota ata o integrismo (por suposto, tamén aquí) máis recalcitrante, pasando por un compromiso externo á estructura. O paso de ser cristián comprometido a formar parte dese outro "resto" pode ser só cousa de estar cansado do rexeitamento oficial.
Nun momento no que en España se trata de influír no ensino da relixión máis que no sentimento relixioso, e así tomo a aplicación do Concordato igrexa-estado en revisión continua no ensino, ou de separar ese mesmo estudio da formación, como penso que ocorre cando se trata de obrigar a escoller relixión no ensino regrado como complemento para poder asistir ó cursiño previo á Confirmación, iniciativas como a mantida na diócese partenia de dar cabida ós que non a teñen nas catedrais, poden supor un refresco que vivifique á mesma Igrexa da que moita xente forma parte sen estar encadrada na, nin tampouco pola, xerarquía.
En calquera lugar desta terra nosa son (somos) a gran maioría os bautizados. Nembargantes, a mala prensa (mellor, a mala lingua, que a prensa ten outras implicacións) sobre a Igrexa non é de hoxe. Ademais, fálase moito máis e tamén preténdese ter coñecemento sobre a igrexa - xerarquía que sobre a Igrexa, unha descoñecida. Unha revisión de boa fe sobre a última, pero tamén sobre a penúltima, aínda que poda ser un revulsivo, a ben seguro será beneficiosa para todos. Nembargantes, fai demasiado tempo que non se pide de xeito craro nin dende dentro nin fora dun púlpito.
En fin, remata esta pequena reflexión a conto de Partenia. Pode que agora se comprenda un pouco mellor que non é un lema turístico: fun a Partenia, e gustoume.
O Tesón, co ciclo de cine indignado
Deixo o escaneado da noticia do cilo de cine 'Indignados' organizado pola AVV O Tesón nas páxinas de AMariña en La Voz de Galicia (L6, 20120306):
Actividade veciñal
Deixo a referencia a dúas actividades veciñais:
A primeira, da Plataforma da comisión pro Residencia de Anciáns en Ribadeo. E é que, despois de asegurar hai varias semanas a Delegada Territorial da Xunta, Raquel Arias, que a primeira semana sería recibida a comisión, estamos a día 3 , cun fin de semana polo medio, e aínda non se sabe nada do tema, co que se enfilaría así dun xeito irremisible á convocatoria da manifestación anunciada para o caso de non fructificar fehacientemente as xuntanzas coas autoridades.
A segundo, de O Tesón. Deixo a continuacióna nota de prensa:
Ribadeo, 20120302
A AVV O Tesón comeza un novo ciclo de catro actividades de cine forum co nome xenérico de 'Indignados'.
As películas elixidas para este ciclo de cine comprometido co planeta e a sociedade, son Taking Root e Una verdad incómoda sobre temas medioambientais, e Inside Job e La doctrina del shock sobre temas sociais.
A actividade, de participación libre e agratuíta, consistirá nunha pequena charla presentando a película, o pase correspondente, unha animación á posta en común e a propia posta en común de ideas e sentementos sobre a película.
Ó igual que os anteriores ciclos promovidos pola asociación veciñal, este desenvolverase en catro fins de semana seguidos. As proxeccións terán lugar os venres 9, 16, 23 e 30 de marzo no Salón de Actos da Casa do Mar, en horario variable, tendo lugar o primeiro pase o venres 9 ás 20:00, coa proxección da película 'Taking Root', documental no que se presenta unha visión do que significou e significa o movemento de plantación de árbores comezado por Wangari Maathai.
Adxúntase o cartel do primeiro pase.
A primeira, da Plataforma da comisión pro Residencia de Anciáns en Ribadeo. E é que, despois de asegurar hai varias semanas a Delegada Territorial da Xunta, Raquel Arias, que a primeira semana sería recibida a comisión, estamos a día 3 , cun fin de semana polo medio, e aínda non se sabe nada do tema, co que se enfilaría así dun xeito irremisible á convocatoria da manifestación anunciada para o caso de non fructificar fehacientemente as xuntanzas coas autoridades.
A segundo, de O Tesón. Deixo a continuacióna nota de prensa:
AVV O Tesón
Nota de prensa
Ribadeo, 20120302
A AVV O Tesón comeza un novo ciclo de catro actividades de cine forum co nome xenérico de 'Indignados'.
As películas elixidas para este ciclo de cine comprometido co planeta e a sociedade, son Taking Root e Una verdad incómoda sobre temas medioambientais, e Inside Job e La doctrina del shock sobre temas sociais.
A actividade, de participación libre e agratuíta, consistirá nunha pequena charla presentando a película, o pase correspondente, unha animación á posta en común e a propia posta en común de ideas e sentementos sobre a película.
Ó igual que os anteriores ciclos promovidos pola asociación veciñal, este desenvolverase en catro fins de semana seguidos. As proxeccións terán lugar os venres 9, 16, 23 e 30 de marzo no Salón de Actos da Casa do Mar, en horario variable, tendo lugar o primeiro pase o venres 9 ás 20:00, coa proxección da película 'Taking Root', documental no que se presenta unha visión do que significou e significa o movemento de plantación de árbores comezado por Wangari Maathai.
Adxúntase o cartel do primeiro pase.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)