20171125

Monólogos de farándula


Foto de Suso Fernández
Cuando asistimos al despliegue de medios que merece la playa de las Catedrales ante sus 700.000 visitantes anuales podemos comprender la preocupación por la gallina de los huevos de oro y deducir cuál es la mentalidad que lleva a su explotación masiva y “ordenada” aunque sólo sea en un plan. Pero cada vez se nos está quedando más pequeño el razonamiento del “regalo para Ribadeo” prometido por el alcalde en 2015 con el hotel privado de la Isla Pancha. Ya nos perdimos con tanta Navidad anticipada, y no le vemos el chiste a esta expropiación pública, ni el beneficio para Ribadeo -económico o de cualquier otro tipo- cuando sólo acceden a ella un par de inquilinos en alguna fecha señalada recogida por los periódicos, y más aún cuando el que hace caja de esa calderilla es un particular.
Ya entendemos por qué aquí no hace falta un plan, ni preocupación de ningún tipo, ni siquiera exigir un informe medioambiental para conceder una licencia que es competencia del Concello. Quizás por ello no se contesta al Defensor del Pueblo, y quizás por ello nuestro alcalde parezca estar viviendo -sólo en lo que concierne a la isla Pancha- la historia del increíble hombre menguante, como si ahora tocase encogerse y borrar en un limbo brumoso todo lo que la concierne.
Es cierto que, aparte de lo ridículo y estrambótico del proyecto-minucia ribadense, es imposible dar palmas y estar orgulloso de algo que fracasa en toda España. No hace mucho un periódico de tirada nacional publicaba un artículo detallando, faro por faro, el naufragio del proyecto “Faros de España” del Ministerio de Fomento. Efectivamente, nuestra maqueta inacabada es el único que consiguió abrir, y aún no sabemos cómo ni por qué. A su vez, en “Por nuestro faro” tenemos constancia de protestas vecinales que no quieren vender ni alquilar su patrimonio, ciudadanos de otras regiones que aún el pasado lunes desde Canarias se pusieron en contacto con nosotros porque rechazan no sólo el robo de un bien común para un uso particular y desnaturalizado sino el descalabro medioambiental y paisajístico que eso supone.
Este fracaso reconocido por la prensa a nivel nacional y con las carencias legales subrayadas por el Defensor en el caso del nuestro, parece haber sumido en un limbo letárgico la actividad del hotelito de la isla Pancha. A pesar de los correos enviados al Concello, y a falta permanente de respuesta, todas las preguntas en torno al misterio que lo rodea siguen en el aire: ¿está realmente abierto el hotel o se abre sólo en las ocasiones especiales? ¿Se levantó el precinto o se lo llevó el vendaval? ¿se cumplen ahora las normas que impuso el Concello o no se han desplazado para comprobarlo? ¿Y las que no impuso el Concello a la hora de dar la licencia -pero denunció dos veces el Defensor del Pueblo- se van a cumplir algún día?
No tenemos prisa. No nos impresionan los monólogos prefabricados, ni la farádula flor de un día. La información es la respuesta. Y, como sabemos todos, las respuestas las tiene la verdad y, si tuviera voz, también el pueblo.
Covadonga Suárez, colectivo “Por nuestro faro”

20171124

As catedrais e a illa Pancha, entre outras cousas

Foi a presentación do plan especial das catedrais. Cargo algunha foto de Suso Fernández, a intervención de Evaristo Lombardero e un artículo posterior do mesmo (en dous formatos), a intervención de José A. Salvatierra, un comentario de Covadonga Suárez ...
A pregunta de Evaristo:
A pregunta de José A. Salvatierra:
Un comentario: "formulou unha pregunta para coñecer o porqué da diferencia de criterio en canto á protección da illa Pancha, entre os xestos de fastidio do alcalde, que tivo que ouvir o que este grupo pensa en público e en directo. A resposta, evasiva, porque non recoñece a súa competencia nin a súaresponsabilidade nas decisións tomadas ó respecto, propón, como solución ó que non lle guste, recorrer a alegacións ou a contenciosos administrativos."
O artigo:
 PLAN DE PROTECCION DAS CATEDRAIS
Dende o 16.XI.17 está colgado na páxina web do concello o documento “Plan Especial de Protección das Catedrais”. O documento ten 305 páxinas e ábrese un período de exposición pública de dous meses. O día 21 fíxose una presentación no auditorio polo Sr. Alcalde e os técnicos redactores. Imos espoñer moi brevemente as primeiras impresións.
1.- O documento e ás propostas (agás na número 6) teñen nunha relación tanxencial ca protección do medio ambiente. Non se concretan os elementos a protexer nen os indicadores obxectivos do deterioro. Consecuentemente non se fai unha mínima estimación da evolución anterior e futura destes indicadores. Nesto concorda cos documentos da Xunta de Galicia.
2.- O chamado “Plan de Protección” non pasa de ser unha ordenación urbanística, con fins puramente turísticos e publicitarios, cousa que tampouco se disimula. O turismo masivo non se cuestiona, nen tan sequera existe unha compoñente educativa. En realidade implícitamente dase por bo e semella que se estimula.
3.- A participación veciñal é nula, como se pode desprender de varios feitos:
a) Non houbo nengunha presentación ou debate previo dos obxectivos nen dos contidos do plan. Téñase en conta que van tres anos dende a adxudicación do proxecto aos grupos redactores.
b) O tempo transcurrido entre a publicación do documento e a presentación no auditorio foi de cinco días. Folga suliñar que se trata dun documento complexo de 305 páxinas.
c) A participación veciñal no futuro non forma parte do proxecto, nen se insinúa en nengunha intervención do Sr. Alcalde.
d) Anque éste é un tema colateral, na presentación non se puido explicar a coherencia entre o plan e os condicionantes económicos. Por non informar, non se puido nen concretar o custe estimado das expropiacions.
e) Respecto ao periodo de alegacións apelamos a experiencias anteriores. O Sr. Alcalde nunca resposta a nada. Nen no PXOM, nen no PEPRICH, nen infinidade de preguntas por escrito de diferentes grupos, nen mesmo nos plenos municipais. No mellor dos casos pódense atopar evasivas, desculpas ou saídas pola tanxente.
Esto é o que hai.
Evaristo Lombardero Rico


20171121

Un tramo con accidentes

A N-642, en Openstreetmap.

O tramo entre Ribadeo e Porto, N-642, é dos que ten a marca de 'concentración de accidentes'. Non só ten curvas constantes, peraltes que ás veces non existen ou arcén que ás veces desaparece baixo a area e vexetación, senón que o piso é, por dicilo dalgún xeito suave, 'manifestamente mellorable'. É a isto ó que se refire a recente nota de prensa do concello, pedindo unha actuación que iguale ás xa realizadas na N-640, é dicir, de Porto cara Lugo. Outra cousa é a polémica que pode xerar na guerra de denuncias, reclamacións e desgaste que se mantén últimamente entre PP e BNG no concello.
A N-640, en Reme, no entronque coa Reme-vilamar (LU-133)

BARCIA QUERE QUE A CORPORACIÓN MUNICIPAL SE PRONUNCIE
20/11/2017
O alcalde, Fernando Suárez, levará unha proposta ao vindeiro pleno ordinario para pedirlle á Demarcación de Estradas do Estado en Galicia a dotación dunha partida orzamentaria no ano 2018 destinada a darlle unha capa integral de rodaxe con aglomerado asfáltico á N-642, no treito comprendido entre Ribadeo e Porto. O rexedor subliña que o único que se fixo nos últimos 30 anos foi eliminar fochancas e parchear este importante viario que se atopa nunha situación deplorable.
Fernando Suárez explicou que "queremos levar esta proposición ao próximo pleno da Corporación para que se manifeste no senso de demandarlle ao Ministerio de Fomento que neste ano 2018, ten que dotar dunha partida necesaria para dar unha nova capa integral de rodaxe con aglomerado asfáltico á estrada N-642, e non soamente reparación das fochancas que é o que ven facendo ao longo destes últimos trinta anos".
O rexedor salientou que "hai que ter en conta que a N-642 entre Porto e Ribadeo vila, é unha infraestrutura moi utilizada para sacar o tráfico da Mariña polo interior da provincia, e tamén é un punto de encontro de moito tráfico que ven de Asturias".
Para Suárez Barcia "o estado deplorable no que se atopa fai que teña un risco para multitude de usuarios, e non soamente para os de vehículos de catro rodas, senón de xeito tamén moi importante para os motoristas e especialmente de xeito exponencial para os ciclistas dado a cantidade de grixo solto, as beiravías absolutamente sucias e cheas de grixo, que fai que o día menos pensado teñamos un accidente con consecuencias fatais".
O alcalde ribadense manifestou: "hai que ter en conta que nestes últimos trinta anos non tivo outro tratamento máis aló de remendos".
Fernando Suárez engadiu que "chama a atención que outro treito onde continúa esta N-642, é dicir a N-640 que vai por Porto, Trabada, A Pontenova e Meira, esa si tivo actuacións integrais que son as que pedimos agora nesta parte ao seu paso por Ribadeo. E queremos que a Corporación se pronuncie para demandarlle ao Ministerio de Fomento esta solución que non pode admitir máis demoras".

20171119

Errejón en Ribadeo, por Pablo Mosquera Mata

   Alumno de mi inolvidable Universidad Complutense de Madrid, que sin duda sigue dando libertarios, rebeldes frente a lo oficialmente correcto, enemigos del pensamiento único y ciudadanos cultos, por tanto inquietos y comprometidos con la más hermosa de las revoluciones: cambiar el mundo.
   Éxito de público, ávido de conocer en la distancia más corta, aun chaval alto y delgado, fruto del 15-M y fruto de esa Universidad Pública a la que hemos estado mirando muchos años para aguardar que sacara a las calles, tribunas e Instituciones Públicas, lo mejor del pensamiento. Y es que si algo tiene PODEMOS es su contribución a la nueva generación de dirigentes en una sociedad anestesiada, huérfana, controlada por el capitalismo y sus herramientas para volver al feudalismo en pleno siglo XXI. Creo que Íñigo estuvo en la ciudad que da nombre a la Ría, con el freno de mano puesto. Quizá por sus antecesores en la tribuna. Quizá por cómo nos ven desde la Meseta: pueblo conservador, envejecido, que entre protestar, luchar, y exigir derechos, opta por hacer las maletas...De tanto no querer dar miedo -siempre la gestión del miedo- fue un filósofo impecable en las formas y en el fondo del discurso. Yo esperaba un grito revolucionario. Dado que hemos agotado el sistema, procedamos a romperlo, para construir otro sistema acorde con las raíces históricas de la democracia, que no es la partitocracia.
   La ciudadanía está presa y sometida a la verdad de unos pocos. Los que han convertido la Europa de los ciudadanos en una Europa para hacer negocios, explotando al hombre, dándole la espalda al humanismo del Renacimiento, permitiendo esa repugnante doctrina sobre competir con los pueblos sin derechos, transformando los derechos sociales en mercancías, cuando deberían ser nichos de empleo y al mismo tiempo, -aquí sí que estuvo claro- progresismo supone que las generaciones presentes tenemos el derecho y el deber de trasladar la esperanza a las generaciones futuras. Lo que no puede ser de recibo es, que los próximos habitantes de la tierra, vivan peor que nosotros, a inventario favorable de esas élites que: mandan, prestan, cambian, sacrifican, dan dicterios y hacen de los sofismas, teorías e inventos a los que conceden el Premio Nobel.
   Hay que volver a enseñar ética. Y examinar de tal a los dirigentes. Quien no apruebe no debe ser representante del pueblo. Y el primer capítulo de tal refundación de la democracia supone, dejar muy claro que los partidos políticos son meros intermediarios entre el pueblo soberano y las Instituciones Públicas.
Curiosamente, en el coloquio, nadie preguntó por el papel de PODEMOS en Cataluña, como nadie preguntó qué ventajas puede tener para los gallegos una reforma Constitucional, máxime si se opta por un modelo Territorial asimétrico, a fin de mantener los Derechos Históricos de los vasco-navarros y las reivindicaciones de Cataluña.
   A veces creo que de tanto hablar de la corrupción, amén de no ser capaz de castigarla como se merecen sus actores, estamos olvidando no sólo los derechos del Estado para el Bienestar y la igualdad de oportunidades; es que nos olvidamos del impacto brutal que tiene la revolución tecnológica en el mercado laboral. Y sin trabajo estable, son salario digno, ni hay pensiones, ni se puede ejercer con dignidad la ciudadanía.

20171116

Aprobación inicial do plan especial das Catedrais: plan, aprobación e nota de prensa do concello

O plan. (só 308 páx. pero botarlle unha ollada é menos!)

Plan Especial das Catedrais

16/11/2017
O Diario Oficial de Galicia publica hoxe o anuncio de aprobación inicial do plan especial das Catedrais. O alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, lembra que o Concello leva traballando moito tempo neste documento. Agora ábrese un período de exposición pública de 2 meses. Os redactores deste plan estarán o vindeiro martes, 21 de novembro, en Ribadeo para ofrecer explicacións polo miúdo tanto á Corporación Municipal como aos veciños e veciñas.
O rexedor ribadense declarou que "no dia de hoxe sae publicado no Diario Oficial de Galicia o anuncio de aprobación inicial do plan especial das Catedrais. Damos polo tanto un novo paso adiante, tal e como se indicaba no plan xeral de ordenación municipal que temos desde o 2014, que di que toda a zona circundante coas Catedrais, non só os arcos e os cantís, todo el deberá ser obxecto dunha ordenación a través da figura que vimos de aprobar agora inicialmente, para contribuír á preservación do patrimonio natural e cultural desta área protexida de singular valor paisaxístico e natural".
Fernando Suárez lembrou que "despois de moitos meses de traballo por parte da empresa redactora á que lle tíñamos adxudicado este documento, despois de moitos informes solicitados e recibidos doutras administracións, especialmente da Xunta de Galicia, desexamos o maior acordo e consenso na elaboración deste documento. Estamos agora en condicións de dar este paso".
O alcalde explicou que "o que vai seguir é un período de exposición pública para todo o mundo por un prazo de dous meses para que se examine e para facer cantas achegas se queiran facer en forma de alegación, para a continuación seguir tramitando no documento. Ben é certo que as medidas que se foron tomando nestes últimos tempos de ordenación daquela zona moi concretiña, son de carácter transitorio e faise necesario ordenar todo o espazo natural, como se fai nos grandes centros de atracción medioambiental na Europa moderna e avanzada, onde nos queremos mirar. Iso, nin máis nin menos, é o que pretende este documento".
Suárez Barcia subliñou que "pretende mellorar a conservación do patrimonio natural e da biodiversidade, mellorar e regular o tránsito das vías de comunicación, dos elementos de urbanización inadecuados e dos impactos visuais notables. Tamén visto o forte incremento de visitantes que experimentou nos últimos anos, hai que ter en conta que no ano anterior houbo máis de 570.000 visitantes na praia, con expectativa de maior afluencia aínda, require da instauración de medidas para garantir un modelo turístico sostible. Con todos estes elementos que son o respecto polos usos tradicionais que nesa zona se desenvolven, a mellora e a ordenación do transporte privado e do público, tanto de autobuses como do tren que ten un papel moi importante aquí pendente de cumprir, queremos ofrecer ao mundo a nosa mellor cara, a nosa mellor disposición para que siga vindo xente para ben de Galicia, para ben da Mariña e para ben do concello onde se atopa que é o de Ribadeo".
O rexedor ribadense anunciou que "este vindeiro martes, 21 de novembro, os redactores do plan vanse achegar a Ribadeo para ofrecer unha explicación polo miúdo do documento tanto á Corporación Municipal como á cidadanía en xeral. Para a cidadanía vai ser no auditorio municipal Hernán Naval ás oito da tarde. Tamén nas vindeiras horas estará colgado na páxina web municipal onde todo o mundo con comodidade desde a súa casa o poida consultar, descargar ou traballar con el".

Unha historia da industria aeronáutica en Ribadeo

Hoxe a prensa dixital lembra que hai vinte anos estábase pensando en construír unha fábrica de avións en Vilaframil.
Os nomes protagonistas eran ULM Toxo, o do avión xa deseñado, e os emprendedores, José Luis González Miró (Ribadeo), José Manuel Fernández (Foz) e Antonio Castelo (Vigo). Informábase de que despois de tres anos do deseño do biplaza, e a falta da proba de vóo e homologación,  xa tiña o permiso do concello para a construción da nave. O comezo de fabricación prevíase para o verán de 1998, pensando en entregalos só montados en parte.
A base do corpo era de fibra de carbono e soporte de base de niño de abella, para aumentar resistencia e reducir peso. A fuselaxe, dun largo de 1,22 m e 1,50 de alto, suxetaba unhas ás de envergadura 7,5 m. Un motor made in USA de 125 Cv e custe uns 2 millóns de pesetas (12 000 €) permitíalle unha velocidade de ata 350 km/h, autonomía de máis de 1000 km e despegue en menos de 200 m. O prezo previsto? uns 5 millóns de pesetas (30 000 €)
A historia, despois do seu comezo, quedou reflectida a trazos no blog:
En 2006 o Toxo non marchaba.
En 2008, o Toxo quedou definitivamente empantanado en Aragón.
Se o anterior era en xuño, en novembro de 2008 a empresa pretendía voltar a Vilaframil cun novo modelo, o Xesta.
En 2016 lembraba a historia de Construcións Aeronáuticas de Galicia a conta da presentación dun dron acuático, o 'Defensor' no Cabazo, nunha agrupación con outra empresa viquesa.
Toma de Pantalla de Galipedia, licenza Creative Commons recoñecemento compartir igual 3.0

20171115

1,4 € por cada ribadense

1,4 € por cada ribadense para 'máis de 150' comercios. Ou sexa, preto de 100 € por comercio que figure asociado é a subvención que os ribadenses damos a ACISA (a web, despois de longo tempo sen funcionar, xa funciona dende comezos do ano pasado), concello mediante, para este 2017. Encarada por certo nun convenio trienal  por tres veces esa cantidade, 42 000 € en total.
O pasado ano as contas saían a preto de 160 socios, despois de declarar os representantes de ACISA 150 antes da incorporación dos premiados con subvención da asociación subvencionada. Tamén este ano, segundo a nota de prensa do concello, ACISA terá repartido en premiso (non en subvencións) máis de 9000 €. É dicir, só coas subvencións do concello quedan uns 5000 € libres para outros menesteres. A nota de prensa liberada valora moi positivamente os froitos desta subvención. E especifica que o concello sabe que está apoiando de xeito preferencial ó comercio. Claro que, apoiar de xeito preferencial significa que hai quen non está a ser apoiado de xeito preferente. E fronte a 150 integrados en ACISA, hai 10 000 habitantes no concello. E polo tanto, unha 'transferencia neta', aínda que se supón que están a pagar máis impostos. Remarco da nota de prensa: "O alcalde sinalou que "para comprar e disfrutar de Ribadeo estas actividades son as que se necesita que sigamos apoiando con diñeiro público, con diñeiro de todos, pero que redunde no comercio, nos hostais, nos hoteis, etc… Esta é a nosa misión e estamos encantados de poder achegar esta cantidade económica para este ano"."
As actividades refírense a actividades conveniadas a máis da subvención como indianos ou pista de xeo, colaborando o concello ademáis, como se di na nota, coa colaboración loxística.e é que ACISA ten unha dinámica de moita actividade. máis de 25 este ano. Segundo o xerente, nunha nota na web de ACISA, "“Un experto en marketing, Al Ries, dice: sea el primero en lo suyo y será el primero en la mente de todos. Concéntrese en algo. Invéntese su propio hueco, aunque sea pequeñito y sea el primero en llenarlo. En nuestra memoria solo hay sitio para los primeros. Desde la asociación pretendemos hacer de esta frase nuestro modelo de trabajo y que nuestros asociados ocupen ese primer hueco y lo llenen, para ser recordados, ofreciendo los mejores productos y servicios” explica el gerente de la patronal."
Segundo puxen no blog no seu momento, o orzamento de ACISA para 2016 era máis ou menos:
Orzamento 2016: 139 394 €
Ingresos.
-Subv. Ben Empregado (Deputación): 39 417 €
-Subv. Concello: 14 000 €
-Subv. Xunta: 40 000€
-Cotas asociados: 36 000 € (a ter en conta que as cantidades en miles son aproximadas, e puxen esa cantidade en troques dos 40 000 que destacaba a prensa para que cadren sumas)
Gastos.
-Xerencia 21 837 €
-Traballadores 34 796 €
-Asesores externos 6 746 €
-Bolsas e banderolas socios 1 524 €
-Gastos oficina 11 530 €
-Patrocinio 4 000 €
-Campañas 54 985 €
-Comisións bancarias 800 € 

Na foto, da nosa esquerda á dereita, o xerente de Acisa, Jesús Pérez, o presidente en funcións de Acisa, Juan Andina, Fernando Suárez, a concelleira de Turismo, Comercio e Desenvovlemento Local, Ana Martínez, e o secretario accidental do Concello, José Rodil.
Por certo, o luminoso o parque, para básicamente anuncios do concello, cunha participación importante dos actos de ACISA, non funciona (de novo)
O aparello, nunha avaría anterior.

20171114

A ría de Ribadeo que xa non é ría

Lembro ver encher de area a zona dos bloques ou o recheo dos noventa, onde está a lonxa na actualidade. Mais ó pasar por esas zonas xa non mo imaxino se non fago un pequeno esforzo. E quen se lembra da fixación no Fondón, na recta de Reme? así, pouco a pouco (ás veces, moito de xunto) a ría vai perdendo superficie. Hoxe, a ría de Ribadeo, en marea alta, sen contar máis arriba da estrada na ponte da Veiga nin da vía do tren en Reme, ten unha superficie lixeiramente por riba dos 9 km2, nove millóns de metros cadrados. Pero a zona portuaria dos pobos da ría (máis a dos bloques), ocupa 0,218 km2,a maioría en Ribadeo, e a maioría de hai uns trinta anos a esta parte, isto é, o 2,4% da superficie actual da ría, case a 0,1% anual. Claro que se contamos algo máis de tempo e abranguemos a fixación de terra na xunqueira de Reme, temos 0,8 km2,e case un 9% da superficie actual da ría.

 

 
Superficies aproximadas de seccións de ría e zonas ocupadas:
A ría, na actualidade, ata a Veiga: