Hoxe no xornal aparece unha nova normal: subrealismo real

Hoxe no xornal aparece unha nova normal: o concello descarta adquirir unha grúa para retirar coches dos vados. O razoamento do alcalde, impecable: non se pode ter un funcionario adicado a retirar coches nun concello como o de Ribadeo.
A nova especifica ademáis que xa hai abondos anos que o taller que se encargaba de retirar os coches obstructores deixou de facelo porque lle traía problemas con posibles clientes. É dicir, que dende hai anos, Ribadeo non ten un servizo de retirada.
A cousa parece non ser demasiado grave, incidindo puntualmente nas persoas ás que lle toque o abuso dos demáis, que o considerarán no seu momento coa gravidade relacionada coa présa / necesidade de uso do vehículo: non será o mesmo quen non pode sacar o coche para ir a traballar a outro lugar do pobo que quen ten unha urxencia para levar a un familiar ó hospital de madrugada.
Pero a cuestión entendo que non está en pararse en casos concretos e a súa urxencia, senón no fallo sen amañar dun servizo prometido e teóricamente establecido. Vaia por diante que o mesmo alcalde non só contempla de xeito impasible a 'historia' senón que especifica que o seguirá a facer, pois a reforma que incumbe ós poderes dos concellos desvía o poder de retirada de vehículos cara a outras institucións, e polo tanto, xa non lle tocará ó concello: será problema de outros.
Mentras, dispúxose unha norma, con multas incluídas, que se está a pasar polo forro. E que pasa? Nada. Unha norma máis que ten prima para quen non compre, que pode abusar e ten ventaxa sobre quen si o fai. Ademáis, nunha situación así, de non aplicación contundente, a resposta ante quen incompre pode ser matizada, interpretada, e polo tanto, desigual segundo quen se teña enfrente, introducindo unha desigualdade máis no sistema, que pasa a recorrer o camiño dende social a asocial, chegando a insocial.
Unha nimiedade, neste caso, que manifesta o que ocorre con outras leis. E que non se bote tampouco en saco roto o motivo polo que se botou atrás o amaño co taller para dispor de grúa: o poder de presión dos cartos fronte á prestación dun servizo.
En conxunto, algo pequeno que parece unha mostra resume do que está a suceder en gran escala a nivel estatal. Por certo, estou escoitando chover sobre mollado.

Volta 'o tempo', pasado o Sol por riba do ecuador

Si, está prevista hoxe de novo unha alerta. A temperie de Ribadeo incluirá hoxe nivel amarelo, vento forte, chuvia, e uns 7 ºC. É dicir, primavera astronómica con inverno meteorolóxico parello a iso que levamos catro meses coñecendo.
Mais o Sol xa se ve por riba do ecuador. Medímolo o pasado día 20 (equinoccio de primavera a media tarde, 16:57 UTC), como deixa patente a seguinte nota de prensa enviada xa hai uns días:
"

Medindo a Terra

 Onte, xoves 20 de marzo, foi o equinoccio de primavera. No IES de Ribadeo Dionisio Gamallo aproveitouse a soleada mañá para facer medicións. Tres grupos de alumnos voluntarios empregaron varias horas e os seus respectivos gnomon para obter o tamaño da sombra mínima a mediodía dun vástago vertical. A inclinación con se vio o Sol no momento de mínima sombra o día con igual duración da parte nouturna e diurna, como onte xoves, corresponde á nosa latitude. Así, a media dos resultados dos tres grupos de alumnos de 1º de bacharel apuntou a 43,28º, unha posición que na realidade está lixeiramente ó sur de Ribadeo. Na mesma medición tamén se comprobou o desfase entre a hora legal e a hora solar, correspondendo onte as 12 hora solar coa unha e media algo pasada en hora legal, o que levou a lembrar o desfase horario de Galicia co actual sistema de horario legal a nivel do estado.

O anterior non deixaría de ser máis ca unha curiosidade para mellorar os coñecementos dos alumnos se as medicións non foran confrontadas coas doutros catro centros, do case viciño IES Galileo Galilei de Navia ós de Manilva (Málaga), Villaviciosa de Córdoba e Oliva de la Frontera (Badaxoz). A confrontación de datos entre os IES permite calcular o radio da Terra ou a súa circunferencia, o que se está a facer, obtendo cos datos xa tratados (faltan aínda datos de tratar) unha pequena desviación en relación á medida aceptada de 6 370 km de radio. O método seguido, usado por primeira vez por Eratóstenes, estúdase na teoría de ciencias, pero raramente se comproba.

A experiencia, coordinada polo profesor extremeño Jesús M. Carballar, aglutinou a perto de cen alumnos do conxunto dos centros, e terá difusión, entre outros lugares, por parte da ‘Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología’ (FECYT).

Estaba previsto que se continuara coa medición o día 21, corroborando e mellorando os datos do día anterior, pero a temperie da zona norte peninsular impediu facer as correspondentes medidas.

"
Embaixo deixo duas fotos das medicións, xunto á fachada sur do novo edificio do IES.

Adolfo Suárez, 22 M

Si, xa sei, Suárez morreu o 23, non o 22M. E son cousas diferentes en momentos diferentes. Mais, como di Mario Penelo, este fin de semana podería ser, por varios motivos, considerado o fin do proceso chamado Transición. Poderémolo ver nos libros de historia dentro de dez anos.
Voltarei sobre o 22M, pero de pronto, copio e faigo meu o que Ángel Alda deixou sobre o óbito de Adolfo Suárez, coas luces que ilumina e as sombras que retira:
"
Ha muerto Adolfo Suárez.
Hoy me quedo con algunas imágenes de él. La del pleno de las cortes franquistas haciéndose el karakiri. Ese es un recuerdo que da fe de su inteligencia y astucia política y de ese momento se derivaron para AS los odios africanos que le derecha española le profesó durante tantos años y todavía le profesa. Hoy, sin embargo, esa misma derecha le reconocerá como uno de sus heroes.
La segunda imagen es la de AS aceptando la legalización del PCE en contra de todo el generalato y de los sectores mas recalcitrantes del viejo régimen. Aquello fue un golpe de audacia y, otra vez, de inteligencia. Esos generales nunca se lo perdonaron y por eso, incluso habiendo dimitido para evitar males mayores, le montaron un golpe rídiculo y criminal pocos años después

El tercer momento es precisamente el de AS aguantando de pie la balacera en el congreso de los diputados y rescatando al general Gutiérrez Mellado de las agresiones de esos militarotes de mierda. Gallardía y respeto por la democracia, algo que muchos otros, todos en realidad con la excepción del recientemente desaparecido Carrillo, no supieron sacar de si mismos avergonzando a un pueblo acobardado. Hoy esos mismos diputados que no supieron acompañar el gesto le rendiran honores. Los honores de su propio sonrojo.
Solo por esos momentos tengo para mi que AS fue el verdadero promotor del cambio del régimen franquista desde dentro del sistema. Supo hacer confluir ese propósito de regeneración con las ansias del pueblo y con unos sectores de la oposición muy débiles y escasamente asentados en la vida civil del pais. Luego las cosas vinieron como vinieron pero nadie puede hacer responsable de ello a Adolfo Suárez.
DESCANSE EN PAZ

"
Collido do Seu Facebook, non recollo tamén os comentarios que suscitou porque a bo seguro seguirá recolléndoos (e polo momento  non teñen desperdizo).

Rebatindo alegacións hoxe

Hoxe hai un pleno convocado con carácter de urxencia. Esta volta o alcalde xa deu unha ampla explicación sobre o que se vai tratar. En resume, os contratistas queren rebaixar as condicións que se lles esixen, algo que non se fará, sendo previsible o voto unánime. Tan só se modificará un aspecto da fianza, feita con cálculo de ive, algo modificado por lexislación de xeito recente.
A vida segue, as previsións para a residencia tamén.

Vidrieiras pouco transparentes

As vidrieiras soen usarse para deixar un espazo diáfano decorado. Para elo, necesitan transparencia ó tempo que cor.
En Ribadeo vai xa para catro anos que se detectou pola AVV O Tesón o caso dunhas vidrieiras, as da capela do cemiterio, que sendo patrimonio ribadense a cargo do concello (que non propiedade del) se tiraron e mesmo queimaron, con grande perxuízo. Fíxose dende a asociación o que se puido para tentar que as vidrieiras voltaran a unha presenza como nos mellores tempo, e na procura de responsabilidades. O concello respondeu demandando á compañía de seguros para conseguir algún carto para a reparación, que se cifrou en 14 000 €. Unha volta conseguidos os cartos, as vidrieiras reparáronse e remontáronse, esquecendo calquera outra cousa, como a transparencia de cara ó público. E así, sobre culpabilidade ou protocolo de actuación para evitar casos semellantes, nada se sabe. E as vidrieiras están postas, pero coa capela cerrada, e sen ter visto antes de preto as vidrieiras, tampouco se sabe como resultou a reparación. Por iso, o pasado 31 de xaneiro, na xuntanza de representantes da Mesa de Asociacións do Concello co Alcalde e o Concelleiro de Medio Ambiente, foi presentado o tema e porla parte oficial, quedouse en que a semana seguinte habería uns días de portas abertas na capela do cemiterio para observar alomenos dende embaixo e o interior como quedaron. Diso fai mes e mediolargo, e non se voltou saber máis desa mínima posibilidade xa non de control, senón de desfrute do patrimonio ribadense.
Por elo, despois de ter dado O Tesón entrada no concello o 10 de decembro, un mes longo antes da súa restitución, un escrito que incluía
"(...)Expón que
A sociedade ribadense ten como referenza as súas declaracións no sentido de que as vidrieiras estaban a piques de finalizar a súa restauración, o que suporía a súa rápida restitución
Polo que
Solicita a súa exposición previa en sá de exposicións para que as xentes de Ribadeo poidamos ver de preto as vidrieiras e a calidade da súa restauración(...)"
algo que quedou sen resposta, o 26 de febreiro lemboruselle ó alcalde o dito, cun escrito que incluía:
"(...) solicitamos de novo que sexa realizada a exposición das vidrieiras, facilitando os medios para que o pobo de ribadeo poda aprezar de preto os traballos realizados, as condicións da súa instalación e as diferenzas, de habelas, coas antigas vidrieiras, así como aportando datos para a súa mellor aprezación.
Asemade, reiteramos que polo momento non se ten observado ningún movemento para procurar responsabilidades nin para evitar no futuro por outro xeito actuacións semellantes, polo que advertimos que ambalasdúas cousas iran en perxuízo do pobo de Ribadeo".
... e todo segue igual, tres semanas máis despois. A historia voltará a repetirse, a máis de non saber cómo se solucionou desta.

O IES de Ribadeo xa ten nome novo

Con tardanza me entero de que o IES de Ribadeo, creado a comezos do curso pasado, xa ten oficialmente o novo nome: Instituto de Educación Secundaria de Ribadeo Dionisio Gamallo. Adxunto deixo a copia da resolución e a ligazón ao DOG do 7 de febreiro de 2014 onde sae publicada (e en Publicado en Ribadeo):
"

III. Outras disposicións

Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria

ORDE do 27 de xaneiro de 2014 pola que se autoriza o cambio de denominación do Instituto de Educación Secundaria de Ribadeo.

De conformidade co previsto no artigo 3.1 e 2 do Regulamento orgánico dos institutos de educación secundaria, aprobado polo Decreto 324/1996, do 26 de xullo (DOG do 9 de agosto), por proposta da Dirección Xeral de Centros e Recursos Humanos

DISPOÑO:

Autorizar o cambio de denominación específica do seguinte centro:

Provincia: Lugo.

Concello: Ribadeo.

Código: 27020902.

Denominación actual: Instituto de Educación Secundaria de Ribadeo.

Nova denominación: Instituto de Educación Secundaria de Ribadeo Dionisio Gamallo.

Santiago de Compostela, 27 de xaneiro de 2014

Jesús Vázquez Abad
Conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria

"

Dignidade e difusión

Non é a primeira volta que sinalo que temos demasiada información. Que, de feito, nós mesmos a restrinximos para poder nadar sobre ela.
Pero unha cousa é que a restrinxamos nós, cos nosos criterios, e outra cousa é a censura externa da información que nos pode chegar (por suposto, a máis das informacións dirixidas, interesadas ou mera propaganda cada vez máis numerosas nos medios clásicos a medida que dependen de xeito máis evidente de poderes políticos ou económicos).
Coido que contra esa censura a actuación debe ser algo así como a posta en claro dalgunhas informacións que nos cheguen bordeando o corte informativo provocado.
Iso é o que me impulsa a poñer hoxe, a raíz dunha nota en im-pulso, a ligazón cunha web ad-hoc, http://marchasdeladignidad.org/, que xa están en camiño dende hai un par de semanas.
Pode que sexan, como case calquera movemento de protesta, moi minoritarias en relación ó conxunto da poboación (a lembrar que, en Ribadeo, a manifestación pro residencia, que marcou un fito de participación, saldouse cun total de arredor do 10% da poboación do concello, tratándose dun acto puntual e non de moitos días de marcha a distancia da propia casa). A súa propia concepción é así: non habería organización que aguantara que os 46M de españois se plantaran, nun recorrido de case un mes, en Madrid. É máis, e abondo posible que non participe nin un só ribadense.
En fin, se queres seguir (tampouco de xeito exhaustivo) as marchas, xa sabes a ligazón: non esperes que prensa, radio e televisión te teña ó corrente, teñen outras novas (tanto 'boas novas' como 'malas novas') que difundir.

Ribadeo e o libro

    Vexo hoxe a nova de que Ribadeo vai recuperar a feira do libro. Vinte anos teñen pasado dende que a organizara a A. C. Paco Lanza. No medio, un intento do concello, sen chegar a bo porto pola crise, segundo explicaron. Agora, ven de mans federais: da federación de libreiros galegos. Diría que algo terá que ver algunha librería ribadense, pero a estas horas da mañá a única nova que teño e a do xornal, e nada diso pon.
    Apuntan a que será polo verán. O momento que máis público pode acoller, e polo tanto, máis ventas, sumará outra actividade máis ás moitas que se celebran na vila durante esa época.
    Teño curiosidade por esta nova feira, que substitúe á vella que chegou a ser a máis antiga de Galicia, nun momento no que as ventas de libros están baixo mínimos segundo as estatísticas, e nos que as verbas escritas teñen novos modelos de propagación en efervescencia, de blogs a lectores electrónicos.
    Mentras chega a feira, e para axudar a difusión do libro en ausencia dunha ferramenta como a que Ángel Alda remata de reseñar en Madrid, aquí deixo un mapa cos 'centros de libros e adxuntos' de Ribadeo:

    Como lenda, en vermello, as bibliotecas de centros de ensino, en azul, a biblioteca pública Viejo Pancho, en verde, librerías, e en amarelo, quioscos. Existen ademáis outros lugares nos que se pode mercar a prensa. E a sección de bookcrossing na oficina de turismo.