Ribadeo era unha cola

Parodiando a Hemingway, coido que é unha frase que reflicte o que pasaba onte en Ribadeo. Despois do cheo musical de Magnificat antonte, onte a obra de teatro presentada pola agrupación ribadense no Cine Teatro deixou fóra a unha cantidade de xente equivalente á que había dentro. A fila descompúxose cando chegaba case á esquina de Vivín, e había xente que pretendía ir e non estaba aínda nela, coma min mesmo ou outra xente que avisei para que non se apresurara. Outra xente quedou ás portas, pero noutra sesión -a data aínda non está posta- será.

Concerto de Nadal do grupo Magnificat

Onte tiven ocasión de ir ó Concerto de Nadal do grupo Magnificat, de estrea do conxunto de obras de Eli García-Bouso seguindo o evanxeo de San Lucas. Cheo total e xente, moita, de pé. Gravei nun lateral e con móbil o concerto, coas conseguintes imperfeccións, a ter en conta, e incluíndo case tódala explicación do autor sobre o conxunto e as diversas obras que o compoñen. Aquí queda: a pesares da calidade da gravación, coido que se pode desfrutar.

- Nota: Como unha persoa me dixo que non lle funcionaban as ligazóns incrustadas anteriores, deixo embaixo as ligazóns (ou para pegar) no navegador: 

http://www.goear.com/listen/8a13389/presentacion-xeral-das-obras-eli-garcia-bouso 

http://www.goear.com/listen/2d0bf7c/introducion-o-misterio-deus-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/04935be/ave-maria-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/7583ef0/magnificat-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/d040757/o-nacemento-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/7b5f7c0/nana-neno-xesus-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/077bbec/introducion-a-alegria-dos-pastores-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/64794c5/o-anxo-do-senor-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/569c9eb/os-magos-oriente-eli-garcia-bouso-magnificat

http://www.goear.com/listen/722b031/vaiamos-belen-eli-garcia-bouso-magnificat 

http://www.goear.com/listen/1193180/verbas-previas-o-aleluia-eli-garcia-bouso 

http://www.goear.com/listen/ee96c58/aleluia-eli-garcia-bouso-magnificat

http://www.goear.com/listen/fbf4eef/aleluia-version-curta-eli-garcia-bouso-magnificat

Chegaron as actas de Ribadeo

Corto e pego a nova dende a páxina co concello:
"

DESDE ESTA TARDE ESTÁN NO CONCELLO

Libros restaurados

09/01/2014

O alcalde, Fernando Suárez, recolleu hoxe na sede do Arquivo do Reino de Galicia os preto de 40 libros dos séculos XVI e XIX que foran remitidos desde o Concello para a súa restauración hai uns trinta anos. Os exemplares, moitos libros de actas, están depositados na Secretaría Xeral do Concello e estarán a disposición daqueles estudosos que queiran coñecer un pouco máis da historia de Ribadeo.

Suárez Barcia explicou que "por fin xa está en poder do Concello de Ribadeo toda esta documentación histórica que hai uns 30 anos o noso Concello lle remitiu ao Arquivo Histórico de Galicia para proceder á súa restauración, dado que se atopaban en moi mal estado de conservación. Agora por fin teremos estes libros de actas que van desde o século XVI ata o XIX, hai tamén libros relacionados co porto comercial de Ribadeo e unha serie de documentación histórica que seguro fará as delicias de moitos historiadores e de xente que quere coñecer máis do noso pasado". O rexedor lembrou que "Ribadeo non é unha entelequia que se creara hai cen anos, senón que ten unha grande historia  e esa historia documentada é a que non se debe perder e é a que todos estes restauradores estiveron a facer".
O alcalde ribadense engadiu que "agora estes libros pasarán a formar parte do arquivo histórico do Concello de Ribadeo, e poderán estar a disposición, con todas as cautelas necesarias, daquelas persoas que, polo seu coñecemento histórico ou pola súa cuestión de investigación, queiran interpretar, ler e saber un pouco máis da nosa historia".
Fernando Suárez anunciou que "desde o Concello tentaremos iniciar un trámite de dixitalización para que toda esta información poida estar ao alcance de todos e ao mesmo tempo que sirva para que os veciños e as veciñas de Ribadeo poidan saber un pouco máis da historia pasada ou incluso remota, nalgúns casos, do noso concello".
Os libros atópanse desde esta tarde no Concello. Alí se deron cita o alcalde, a concelleira de Cultura e representantes dos partidos políticos da Corporación Municipal ribadense."
Vale, as actas, están en Ribadeo. Estaban en mal estado e leváronse a reparar. Parece evidente que, a parte do seu valor, non se consideraron moito cando levaban alí 'uns trinta' anos e foron redescobertas. Por outra banda, obviando o tema anterior, o alcalde fala de tentar iniciar un trámite de dixitalización, pero despois de pasar a formar parte do arquivo histórico cun acceso restrinxido. A verdade, despois de trinta anos, o proceso podería alongarse un pouco para ser o contrario: primeiro, dixitalizarse e logo, pasar o arquivo para o seu uso restrinxido.
E é que o cómo se podan ver vai marcar o seu uso, e a recuperación despois de trinta anos era unha ocasión para que a cidadanía se interesara polo tema e o collera doutro xeito do que o collerá cando se faga o escaneo (que algún día se fará). Por outra banda, se os documentos se cargan en internet nun formato e forma que permita a total accesibilidade, pode sinxelamente dar outra visión do que foi (e é) Ribadeo. Se se vai quedar a cousa durante longo tempo en poder consultar os tomos no mesmo concello, quedará reducido ó estudo por parte de dous interesados e coñecerase o que sexa a traverso dos seus ollos e a súa mente.
Coido que non é que haxa nada de particular esperando a priori, pero o mero feito de consultar algunha parte irá abrindo camiño á atopar cousas concretas. A quen sexa, investigadores ou pobo 'llano'.
En canto á conservación, o mellor xeito de que esteñan ben conservados é que a dixitalización funcione e non sexa necesario ir directamente á fonte máis que en casos excepcionais. Naturalmente, iso pasa pola total apertura dos documentos en internet nun formato totalmente accesible (aberto e non propietario, manexable de xeito doado para a súa transformación, ...)
E, mentras, que é o que pode dicir a xente que estivo na corporación ou na parte correspondente de oficina todos istes anos? Que pasou para que as actas quedaran abandoadas istes anos? Non importa, xa que están de novo en Ribadeo? Tampouco aquí, por moito que o asunto poda considerarse menor, vai haber responsables?

Cando menos, curioso: Coge3, concienciación/acción

E, de resultar, fabuloso.
A raíz da nova de prensa sobre a iniciativa de Óscar García, o primeiro impulso é darlle difusión á iniciativa Coge3. A proposta é sinxela, e, ó menos nos primeiros momentos, dunha viralidade potencial moi grande polo anuncio das propias accións. En caso de acadar unha difusión maior, entón o propio éxito pode ocultar a difusión da acción individual: o caso é que se trata básicamente de cada vez que se achegue unha persoa ó mar, coller tres restos que atope, retiralos, fotografar dalgún xeito a acción (con persoa, sen ela, no momento da retirada, xa no lixo, ...) e colgala en internet na páxina de Coge3 para que se vexa que se fixo.
En principio, a iniciativa está dirixida a deportistas (estamos en inverno), pero pode sumarse quenqueira. A idea de coller sempre que se vai algún lixo e retiralo de onde sexa non é tan nova, pero o método en conxunto pode darlle un pulo particular que axude a que a illa de refugallos que se foi formando no medio do océano (a do Pacífico din que supera a superficie de España e está a producir un gravísimo problema medioambiental) sexa controlable. Xa o mero feito de que a iniciativa tivera un oco destacado nos xornais implica un gran de area máis na concienciación medioambiental que tanta falla está a facer. En Ribadeo, na Mariña, a península e o mundo enteiro: é un problema de todos e a todos toca dar resposta. Óscar contribuiu.

Beben y beben y vuelven a beber

Beben y beben y vuelven a beber, los peces en el río … a razón dunhas cantas veces ó día durante un par de semanas (alomenos) os últimos -moitos xa- anos, iso é o que dicía unha e outra volta a panxoliña. Os peixes deben estar xa afogados.
Ó comezo deste último conxunto de sesións anuais de suposta graza navideña, lin en internet, escrito por un ribadense e referíndose a Ribadeo: “O dos altavoces cos putos villancicos a todas horas en cada esquina é terrorismo. A ver se ven unha ciclogénesis explosiva criminal, ou dúas, e os manda ata Siberia polo menos”. Non reproduzo todos os comentarios ós que vin que dera lugar... dende aquela, nin e comentáronme unha morea de veces cousas semellantes en maior ou menor grao. Hoxe xa rematou esta tanda de música feita ruído indesexable.
Como a moita outra xente, gústame a música. A que eu elixo, non a que me impoñen. Cando quero, non de xeito repetitivo, machacón, non deixando espazo á tranquilidade, ó desfrute ou ó pensamento. Relaxada, non estipulada como traballo, tódolos días ás dez da mañá (desta volta, un pouco antes, quen puxo o programador debía ter o reloxo un pouco adiantado), sexa de diario ou domingo, ou mesmo o día de ano novo, ‘amenizando’ as rúas vacías a aquela hora, ou competindo, sobremontándose á do músico de rúa máis próximo.
De ónde ven que haxa que atormentar os oídos no Nadal? Cre alguén que así se consigue esprito navideño? Cre alguén que así se incrementan as vendas?
De ónde, non sei a ben seguro, dos centros comerciais 'cerrados', con música máis baixa porque non teñen que facer fronte a outros ruídos da vida diaria, e con música máis variada.
O ‘esprito navideño’? Cecais o que se pretende ten pouco que ver co tal ‘esprito’, e máis co tema da pregunta seguinte, o medre das vendas. En todo caso, pode que se perdera a ansia dos compradores por falta de tranquilidade para organizar a compra. Andiven pola rede na procura de datos ou estudos, e non atopei un só estudo que diga algo como ‘unha música melindrosa repetida ata a saciedade nun amplo espazo público incrementa as ansias de compra da xente e as ganancias dos vendedores no entorno de dito espazo’. Non. Hai estudos sobre o pracer da escoita de música para que os establecementos sexan atractivos, pero non pasan por cousas como poñer música ‘de época’ de xeito empalagosamente repetitivo. Diría que a máis dunha persoa lle provoca o efecto contrario, de fuxida a lugares onde non se poda escoitar, un ano máis. E, en canto ó esprito de Nadal, remítome á cita de internet ...
Hora de pensar nalgún cambio?

Cantos de Nadal ... e residuos

Con retraso, como xa mo fixo notar alguén, unha referenza completa dunha actuación entre as actividades culturais do Nadal 13/14 de Ribadeo. Ista, organizada pola Agrupación Belenista como complemento ós seus beléns, desenvolta na traseira do 'Belén Florentino'.
As bandas sonoras e o vídeo, tal como foron recollidas in situ.
Canto de resises de Mosende (Tradicional/Uxía Senlla)
A Campá que resoa (Xosé Casal)
Natal dos simples(José Afonso)
Con un sombreiro de palla (tradicional)
Buscando unha estrela (Paulo Nogueira/Alicia Porto)
Marchei a Belén (tradicional)
O pelo roxiño (tradicional)
Toca o pandeiro Manuel (tradicional)
Ovos e torresnos (tradicional)
Metido nun ovo (tradicional/Paulo Nogueira)
Guedellos de cabra (tradicional)
... e o residuos do Nadal (a denominación no é de orixe)

Enfocando 2014

Inxenuo. Isa é a verba que se me ven á cabeza despois de dous artigos vistos esta mañá.
Un deles, unha charla nun foro informático que non fai máis que ampliar o coñecemento da nosa falta de privacidade, algo que nos está a levar a un abano de posibilidades entre enxame, colmea e rabaño, ninguna delas en principio agradable para seres polo momento cunha conciencia de independencia coma nós. Inxenuo sobre a individualidade.
Outro, a previsión dun autor que sempre considerei con dotes visionarias, Isaac Asimov, sobre a vida arredor do ano no que rematamos de entrar. Despois de ver os seus acertos e fallos e lembrar outras predicións, como a de Xulio Verne sobre mediados do século pasado, véxoo inxenuo aínda a sabiendas de que non ía acertar en moitas das cousas que dicía. Inxenuo sobre a sociedade.
E nós, estamos no 2014, é o noso tempo, e moitos, inconscientes máis que inxenuos sobre o noso devir compartimentado de xeito individual ou en sociedade de tamaño íntimo, nunha época na que na humanidade ou se ve como un conxunto total ou non se ve e quedamos deshumanizados.
En fin, novo ano. Embaixo, dúas vistas tomadas o día 1, unha cun arco da vella sobre Ribadeo, a outra, as ondas rompendo na zona da Punta da Cruz: dúas visións en certo xeito contrapostas entre as que se move o ano, dista volta, a nivel meteorolóxico.

un ano segundón (en canto a temperie en Ribadeo)

Si, 2013 foi un ano segundón en temperie. Por exemplo, despois de estar case toda a duración anual marcando o ritmo en precipitacións altas e temperatura baixa, non foi nin o máis chuvioso do śeculo nin o máis frío.

Na gráfica vése claro: de finais de xaneiro/comezos de febreiro, cando despegou forte, ata novembro, marcou diferenzas coa precipitación caída anos anteriores do século, para quedar ó final como segundo ano do século en canto a esta magnitude: 1 277,5 L/m², un pouquiño por tras do 2006. Xa digo, a pesares do inverno excepcionalmente chuvioso e a primavera moi chuviosa asemade. A 'culpa' disto hai que atribuírlla ó outono, aínda que tampouco marcou un tempo de seca.
A precipitación media anual no século queda aproximadamente nos 960 L/m² en Ribadeo
Pasemos á temperatura:

En canto á temperatura, tamén quedou por riba dos 13,56 ºC de 2010, pois acadou 13,69 ºC. Na gráfica vése que estivo boa parte do período marcando a temperatura media infeiror no século, sen ter días excepcionalmente fríos, pero si tendo unha primavera de días en xeral fríos, e un final de outono temperado. A temperatura media do século queda así xusto por baixo dos 14ºC na nosa vila.
Outra magnitude a considerar debido á súa importancia no fin de ano, o vento, segue tamén en plan segundón:

O ventos rápidos continuados dos últimos días do ano lograron encaramar a gráfica anual a posicións de cabeza, pero só acadou ata o cuarto posto dentro do que levamos de século.
En fin, voltaremos sobre algunha peculiaridade noutro momento, pero para o segundo día do ano, vai abondo.
Por certo, se hai algo que non se entenda, con preguntar ...