20130207

A Mariña está parada, pero non para

Non é contradición: o paro aumentou na comarca ata doble que hai cinco anos ou un 7,7% máis que o ano pasado, coa mesma tónica xeral que en España enteira. E, o mesmo día que sae a relocer este dato, indicios de novos medres desta cifra: nun alarde de amabilidade comunicativa, a empresa auxiliar de Alcoa CEGELEC (con varios empregados ribadenses) anuncia 17 despidos por burofax. Despedidos que, na súa primeira protesta, coincidiron na entrada de Alcoa cos alcaldes que ían a unha xuntanza para apoiar á empresa na súa petición de construción dun gasoduto para a fábrica.
Non para. As protestas así o amosan: onte a folga de ensino medio deixou ver a protesta dos estudantes con máis anos nas nosas vilas, cunha participación total en Ribadeo, e, ó que parece, semellante no resto dos IES. Mentras, os da ESO, que en xeral non poden saír dos centros en teñen moita menos información e menos poder de decisión, non se enteraron. Ambos están preparándose para protestar e tamén para exportarse: Na primeira nova ligada, pónse de manifesto algo que xa foi dito neste blog: o paro contabilizado diminúe pola emigración, como se nota pola diminución de parados entre os menores de 25 anos. En cánto estaría de non existir esa vía de último recurso que fai que outros lugares aproveiten os nosos recursos humanos? (e grazas!)
O non parar non é só protestar. Comeza o programa Ribadeo emprende, iniciativa que tenta promover o que agora se chama 'emprendemento' da xente nova. Que resultará de aí háse ver. E diriase que todo intento nese sentido é bo ...

20130206

Ribadeo do Conde

Coñezo dous títulos nobiliarios relacionados con Ribadeo: Marqués da ría de Ribadeo, e Conde de Ribadeo. Despois de testar Cayetana de Alba [atención: esta entrada estivo por erro un tempo dando por morta a Cayetana], o seu fillo reclama o título, e o alcalde dalle a benvida coa esperanza dunha mellor relación. Naturalmente, iso non implica que Ribadeo pase a chamarse 'Ribadeo do Conde', nin tan só que volte a haber outra exposición de traxes reais. Pode ser, iso si, un momento para plantexarse o por que da existencia de nobles e reis ...

Reproduxen o 21/7/2007 o seguinte da Comarca (pódese ampliar, pero non é de moi boa calidade; como alternativa, ir á Comarca dese día en papel ...); poño abaixo a súa transcrición:


Ribadeo, condado
Son muchos los ribadenses que no tenían constancia que Ribadeo era condado. ¿Por qué esa ignorancia? Pues por una cosa muy sencilla, que en las últimas décadas no le ha reportado ningún beneficio a la villa. Es mi opiniòn, y creo que la de la mayoría de los ribadenses ¿Será por mi influencia republicanista?Pero como ribadense soy conocedor de la historia del condado, que tiene sus inicios en 1369, cuando Enrique II nombró conde de Ribadeo al francés Pierre de Villaines, como premio por haber ayudado a desposeer del trono al legítimo rey de Castilla, Pedro I El Cruel.
Posteriormente. el condado lo ostentaron varios personajes: Ruy Lopez Dávalos, Rodrigo de Villandrando, su hijo Pedro de Villandrando (Alcalde de Marbella, 1496), Marina de Vlllandrando, Diego Pérez Sarmiento de Vlllandrando, Diego Gómez Sarmiento de Vllladrando, Rodrigo Sarmiento de Villandrando, Ana Sarmiento do Villandrando, Pedro de Silva Sarmiento de Villandrando, Marina Sarmiento de Villandrando y Rodrigo de Silva Sarmiento.
Desde 1957 el condado de Ribadeo lo ostenta Cayetana Fitz-James Stuart.
En 1445. con motivo de la Batalla da Olmedo, Rodrigo de Vlllandrando salvó la vida al rey Juan II de Castilla. A raíz de ello, le concedió que el y sus descendientes pudiesen comer con los reyes de Castilla el día de la Epifanía, además del privilegio de regalarles el vestido que los reyes se pusiesen ese día.
Creo que dichas concesiones; es decir, sentar en la misma mesa el día de Reyes a Don Juan Carlos y a la señora duquesa de Alba, y que el Rey le entregue el traje que lleva puesto, ya no tienen efecto. Es decir: eso es historia. ¿Cuántos ribadenses sabían de la existencia de los trajes? Creo que no muchos, ya que no es asunto que inquiete a los vecinos de la villa. Hace varios años hubo una iniciativa para crear el Museo de Ribadeo, que se pretendía ubicar en el antiguo colegio de las monjas, y una de las ideas que se barajaron para llenar el museo fue la de solicitar a la Casa de Alba la cesión de los trajes que, por cierto, en la colección no están todos. Pero aquel proyecto no se hizo realidad y no se solicitó la cesión de dichos trajes.
Ahora una iniciativa privada (que se creó con dinero público) nos expone las fotos de los trajes y nos trae para la inaguración al primogénito de la duquesa de Alba, Carlos James y Martínez de lrujo, quien será heredero del condado de Ribadeo (personaje bastante querido en los programas y revistas del corazón), y que por primera vez visita Ribadeo. Lo cierto es que tuvo que esperar bastantes años para que le realizaran una Invitación para conocer “su condado". Ello demuestra el interés que tenía en nuestra villa.
Yo me pregunto: ¿En los 50 años que lleva la duquesa ostentando el titulo, qué donaciones y visitas ha realizado a Ribadeo? ¿Podemos estar los ribadensos orgullosos de tener como condesa de Ribadeo a la duquesa de Alba? Por lo que yo sé, y puede que esté equivocado, el pueblo de Ribadeo no tiene por qué estar agradecido en nada a la duquesa. Hay ribadenses por el mundo entero que han hecho mucho más por Ribadeo y nunca se les ha agradecido públicamente. Pero claro, el afecto mediático no es el mismo. Yo soy de los que opino y pienso que la nobleza -me remito a la historia- está para servirse del pueblo y no para servir al pueblo. ¿Es Ribadeo una excepción?
¿Quién me iba decir a mi hace unos años que un alcalde nacionalista radical (Galiza Nazón), recibiría en el Concello a un noble, que representa todo lo contrario de la ideología de nuestro alcalde rural?
He leído estos días en la prensa reseñas sobre la visita del heredero de la Casa da Alba, en las cuales nos quieren hacer ver que su visita “revitaliza el ribadeísmo". El duque do Huéscar se fue encantado de la villa, y por ende es ahora el momento idóneo para que el Concello sollcite la donación de dichos trajes, y así los ribadenses no tendremos que verlos en fotos o ir al palacio de Liria, donde se encuentran.Y no olvidemos que por Ribadeo pasaron otros nobles, entre ellos Alfonso XII, Don Juan de Borbón o Don Juan Carlos I, y los ribadenses siempre supimos estar a la altura de las circustancias.
Tricolor

20130205

A cor dos cartos e a construción das frases

Onte estiven escoitando a radio e vendo a televisión dun xeito desproporcionado para min. E deume tempo para reflexionar sobre o diñeiro negro e contradicións na fala.
Sobre diñeiro negro porque parece que iso non existe, que os cartos só teén a cor dos billetes e o reflexo das moedas, e que poden ser mesmo invisibles ou transparentes, que negro só pode ser o diñeiro cando está manchado de petróleo, e daquela non é corrente no sentido de que ocorra de xeito cotián nin no de que poda correr dunha man a outra. Pode ser en todo caso, obscuro, cando anda pola sombra. Pero porque teña cor, porque non ande escondéndose, iso non quere dicir que a súa contabilidade sea xusta, ou legal, e da igual aínda que xa transcorrera o prazo para que poda ser castigada a ilegalidade: non deixa de ser curioso que haxa que gardar a contabilidade, facturas e demáis, anos despois de pasar a declaración da renda correspondente, mentras que a financianición dos partidos quede reducida á posibilidade de catro anos de revisión xudicial; a partir de aí, pode ser transparente. Así que, diñeiro negro? de que estamos a falar? que é iso?
En canto á construción das frases, é sabido que entre os políticos a vella tradición de discurso foise perdendo, non sei se coas entrevistas en xeral ou coa televisión en particular, chegando na actualidade a artimañas como retransmisión de discursos por televisión para evitar calquera tipo ou posibilidade de intervención posterior. A xustificación: o ter sido lexitimado polos votos no seu momento. Deixemos que os votos lexitiman para ocupar un lugar, non para facer despois a capa un saio, e centrémonos na construción das frases do discurso. Un discurso contraditorio non é discurso, é sinxelamente unha contradición e mesmo unha autoacusación. Se alguén afirma algo e días despois matiza a afirmación, cando menos está a contradicirse parcialmente. Cando a afirmación lle atinxe, cando menos está autoinculpándose parcialmente pero por partida doble: no propio tema da afirmación e na mentira. Se analizamos a frase 'todo lo que se refiere a mí y a los compañeros del partido no es cierto. Salvo alguna cosa que se ha publicado, todo es total y absolutamente falso' e sabemos que se dixo varios días despois de afirmar que todo era falso, sen matices, entón xa non é só unha autoinculpación doble, senón unha contradición en si, que, se estaba sendo dita para aclarar algo, polo contrario, embróllao aínda máis.
Deste xeito, ocórreseme que os cartos poden ser negros noutra circunstancia: cando están manchados en merda. E vivimos tempos nos que marea de merda sube e sube, debe de resultar difícil manter boas cantidades de cartos a salvo do ennegrecemento da merda.

20130204

Estatísticas nas que sae España relacionadas coa economía na UE

De The Economist, con unhas cantas posibilidades, que permite comparar o estado macroeconómico español cos dos socios da Unión Europea. Abaixo, da paso a unha serie completa doutros conxunto estatísticos.
Deixo unha táboa que non vira antes en ningures (refírome á parte dereita):
Ou sexa, que, segundo The Economist, en outubro, o segundo estado con probabilidade de saír do Euro sería España, cunha porcentaxe de respostas case dobre que Portugal.
Ah!, e no da esquerda, a única zona 'optimista' a maior parte do ano sobre o seu futuro comercial o ano pasado foi a do Medio Oeste e África...

Asamblea da AVV O Tesón de Ribadeo

Sábado foi a asamblea da AVV O Tesón de Ribadeo. Collo de http://o-teson.blogspot.com.es/2013/02/acta-provisional-sen-ter-sido-aprobada.html a maioría dos puntos fundamentais da orde do día, o 2 e o 3:
2.Presentación, e aprobación se procede, de contas e memoria de actividades
En resume: 849 € de saídas, 940 € de entradas, acumulando en caixa case 100 €

Apúntase que a Felicitación de Nadal foi feita como un resumo tanto da actividade recente como da próxima.
Seguimos sen ter regulamento de participación cidadá, nin polo momento está previsto para un tempo próximo, polo que movímonos e seguiremos movéndonos nese sentido.
Fíxose, dentro das nosas posibilidades, seguemento de diversas actividades do concello.
Apúntase que, debido ó soporífero dos plenos e o perfil das respostas, que se dan ó final (e non sempre), non se seguiu a preguntar de xeito continuado, se ben si se fixo preguntas nalgún pleno
Sobre a Residencia, informa José Mª dun xeito máis amplo.
Polo momento, non se reactivou a mesa de asociacións.
Representantes da asociación asistiron a diversos actos de varias entidades, como por exemplo, para facer o seguemento da área de saúde, do que da informe Pancho Campos.
Fálase da situación actual da loita por ter o Xulgado, así como das vidrieiras e do nome da ría, que deu lugar a diversas actuacións puntuais e a unha publicación que será comentada despois.
Seguimos sen sé, e por elo, por exemplo, non podemos atender de xeito corrente ós socios e contribúe a que suframos unha falta de contacto. Este tema podería ser amañado en breve.
En canto a actividades sociais, coméntase a viaxe a Mondoñedo, actuando José Mª como guía, resultou moi ben, levando este ano un bus por primeira vez neste tipo de viaxes da asociación.
Coméntase o éxito comedido do 2º ciclo de cineclub, que levou por título 'novelando a presión social'.
As memorias foron aprobadas por unanimidade.
3.Presentación de orzamento e programa de actividades










Entendendo que a retirada de fondos se refire a fondos de reserva, e esperando que as comisións bancarias podan estar por debaixo dos 100 euros presupostados.
No desenvolvemento da memoria xa se anunciaron diversos puntos que terán continuidade. En liñas xerais, preténdese continuar con actuacións que se veñen mantendo.
Farase un libro con cartas sobre a ría de Ribadeo, que será presentado o 16 de marzo, anuncio que se fai para non ter que enviar as cartas correspondentes ós socios, polo que sairá só nos medios. Na presentación falarase doutros temas relacionados, como unha carta da universidade de Oviedo. Asemade, axústase que podería ser seguido máis adiante por outras publicacións, como sobre as aves da ría ou sobre a rota do ferrocarril.
A viaxe social deste ano prantéxase ó Castro de Coaña, máis aínda está sen rematar de decidir, sendo outras opcións unha viaxe a Viveiro ou á zona de Caaveiro e Monfero, como apunta José Mª.
Asemade, estase a pensar para un paseo co bo tempo en facer a Ruta dos castros costeiros (Louselas, Grobas, Fornelos), e a ruta do ferrocarril. Ambas necesitan de algo máis de investigación para a súa proposta defoinitiva.
Xunto co anterior, e os temas aínda no tinteiro dende hai tempo, tentarase facer cargo dos novos temas que vaian xurdindo.
A programación foi aprobada por unanimidade.

20130202

A Ribadeo, pola patroa

Hoxe foi a xornada de avistamento de aves co gallo do día dos humedais.

Esta mañá, un autobús de Eocar ás ordes de Enrique Sampedro deu a volta á ría parando en sitios con posibilidades para ver aves. E vímolas. No fondo da Liñeira, na praia de Salías, no puntal de Castropol, e no mirador da zona de Galicia, despois de pasar por unha curta charla na Casa da ría de Ribadeo, que completou a entrega dun pequeno manual para o avistamento de aves na ría.
Os cinco puntos onde parou o autobús
As aves vistas foron moitas, incluídas a que deu pé ó título, a águia Panchiña ou a garza e as dúas garcetas que acompañan ás espátulas no pecio da foto de embaixo tomada na Liñeira.
Asistentes, vintetantas persoas. O visto, moito. O aprendido, máis, aínda que poda ser só, como se di nalgunha película, 'o comezo dunha grande amizade'. E, no aprendido, tamén algunha historia: a águia foi con anel a pasar o verán en Francia, e foi vista antes das festas ribadenses voltando cara acó na zona das Landas francesas. Chegou xustiña, o día da patroa. Sabe da festa en Ribadeo...

Un par de fotos máis, pois houbo variedade na ruta: un grupo de gaivotas de dous tipos en Salías, e unha vista da ponte dos Santos dende o Puntal de Castropol.
Dentro dun pouco, presentación dun libro sobre aves.

As bicicletas non son para cruzar a ría de Ribadeo: non teñen ás

Por decreto de Fomento.
Hai tempo que O Tesón preguntou polo tema do paso pola Ponte dos Santos (e apareceu varias veces no blog, aquí deixo unha só con planos da ponte). Despois viu o accidente e a protesta xeral, na que converxeu taméun unha protesta anterior do club ciclista.
E iso moveu ó alcalde, por fin, a que preguntara a Fomento. Agora, polos xornais (cousa rara, non por nota da alcaldía que apareza no blog do concello), enterámonos da resposta, que inclúe que é perigoso pasar polo arcén, e que é dos poucos que teñen paso de peóns á beira en España, cousas xa sabidas. Pero ... a xustificación, "El Puente de los Santos, que discurre sobre la desembocadura del río Eo, es soporte de la A-8, pero históricamente registró un tráfico básicamente peatonal entre la localidad asturiana de Figueras y la gallega de Ribadeo y como consecuencia, ya en su primera construcción del año 1989 disponía de aceras", básicamente imputa que había peóns que pasaban antes da ponte. Debían ser peóns alados. E claro, de todos é sabido, as bicicletas non teñen ás. Por outra parte, si hai tramos de autovía que permeten o paso ciclista. Son menos perigosos que iste?

20130201

Dalgunha cousa como o turismo cara a Ribadeo, por exemplo

Si, despois de ver aínda máis novas desastrosas ou sinxelamente confirmadoras dalgún por que do desastre, como os 'sobres' a Rajoy ou que a marea Urdangarín xa ten salpicado á 'casa real', coller folgos mirando tamén  algunha cousiñacon abondo menos importancia pode resultar sinxelamente medicinal.
Por iso, as tres fotos de hoxe, e algo máis. Dúas das tres fotos son dunha casa en San Roque. Preciosa, necesita coidados e parece que llos van dar, pois están a poñer unha valla para obras. As dúas fotos son unha testemuña de como está agora para comparar despois do amaño.

 A terceira foto corresponde a unha árbore no xardín. Pelada de follas, non o está de ramas como foron deixados moitos outros este inverno. Por iso, é aínda aproveitado polos paxaros , e mesmo sen a protección das follas, poden verse nove ou dez entre as ramas. Nos outros, nos pelados, claro, non pode verse ningún.
O outro tema no que me fixei para hoxe é sobre fitur. Non estiven alí, pero vin a foto publicada na Voz (xunto con outra que non aparece en internet), na que A Mariña ocupa un mostrador diría que de algo menos de metro e medio de longo nun linear de mostradores de diversas zonas de Galicia. O mostrador, ateigado de folletos, é atendido por unha muller de uniforme semellante ó das outras do linear, que comparte espazo de atrás da mesa unha columna plana cunha pantalla. Non fun nunca a Fitur, aínda que si teño visto unhas cantas feiras de diversos temas, tanto no mesmo lugar onde se está a celebrar Fitur como noutros lugares. Mesmo pola foto non se pode saber se a pantalla que acompaña é táctil, pero se o é, a súa situación detrás da mesa non facilita o manexo por parte dos visitantes, que de xeito obrigado se teñen que situar diante da mesa. E se non o é, que fan unha ristra de pantallas seguidas que na foto teñen unha apariencia semellante para anunciar diversos lugares?. O montón de folletos diríase que non din ren a menos que xa se teña pensado un destino particular e se vaia a tiro fixo: algo que se pode facer máis cómodamente dende internet. Non sei da profesionalidade da muller que está o cargo da información, pero a disposición de material que ten ó seu cargo non facilita precisamente a súa labor de difusión. Iso si, as mesas teñen gravado un mapa en baixorelevo dos límites de Galicia e a comarca corresponte, algo que por estar en calquera caso baixo dos 0,80 de altura da superficie da mesa, ten baixa visibilidade.
E segue, pero hai que facer outras cousas, e marcho!