concerto 20 aniversario da Banda Municipal de Ribadeo

Celebrado no auditorio de Cabanela, o tempo calmo e temperatura agradable acompañaron, o mesmo que os paxaros, a vista ou o ambiente de vellos músicos, coñecidos e afeizoados, nunha velada que para min ó menos, foi moi agradable e de desfrute de tódolos sentidos (despois, os que pasamos pola banda tivemos churrasco, en colaboración cos xa bregados no tema Amigos da Semana Santa).
Por orde (a excepción de Nino Bravo en concerto, que  ...) o son, incluído algún paxaro e as verbas do representante da directiva e o director, o son foi:










E algunha imaxe para achegarse máis ó ambiente...

 Un par de notas:
1.Aínda que foi o concerto deo 20 aniversario, cabe lembrar que o concerto inaugural da banda tivo lugar o 19920125
2.'Un día destes' poñerei unha entrada con todas as gravacións da banda que teño (unhas 100 interpretacións)

Respirando

En agosto, a actividade de Ribade o é frenética. E a de fóra, tamén. En sentidos diferentes, pero coincidindo no ritmo. Faise complicado seguir algo cun mínimo de profundidade e visión xeral. É pois unha boa época para tomar un descanso, quizáis non só no blog, senón tamén noutras cousas, e adicar o tempo a vivir de xeito diferente. E iso vou facer uns días, de xeito que, se publico algo, non será máis que unha foto do marabilloso Ribadeo, esquecendo que hai aspectos non tan marabillosos. Un saúdo!

En agosto

Accións por todos os rincóns, festivas, vacacionais, distractivas ... mentras, as verbas mergúllanse na lei ou no comentario. Na lei, para quedar gravadas en pedra ou ocultas, según conveña a quen pode mover a pedra protexida na que están gravadas. No comentario para ser trivializadas. E as accións que se poden encadrar no que xenuinamente se considera política? Cada vez máis nesta terra, e agosto non é unha excepción, necesitase máis acción e menos verbas.
As ligazóns correspondentes ó dito antes poden atoparse polos meidos, dende os locais ata os internacionais ... fai a túa propia escolma.

Medallas

    Onte foi día internacional, tamén en Ribadeo. Por fin, varias medallas olímpicas nun só día. E non só iso, senón que unha, a de David Cal, é reclamada por algúns medios como de tintes mariñáns (lembrarei cando vaia en bicicleta, ou nade, ou corra, que o meu esforzo ten parte nunha medalla olímpica ...). Pero, máis caladamente, enterámonos onte doutra medalla: a de bronce de Amancio Ortega no ámbito de acumulación de cartos. A outra cara desa moeda, a de ouro no soldo mínimo no conxunto europeo, xa saíra nalgún xornal hai algún tempo. Tamén aquí terei algunha lembranza na miña cota nesta medalla, tanto á hora de comprar como á hora doutras cousas menos importantes como o diferencial de impostos entre rendas.
    Parece que seguirei contribuíndo a todas esas medallas (e a outras): facer deporte contribúe ó benestar (nestes tempos, din que ata contribúe máis que a boa sanidade ...) e fágoo de xeito voluntario. Respecto á ascensión en cartos das grandes fortunas do país, e respectando ós emprendedores na súa valía, parece que seguirei contribuíndo de xeito non tan voluntario, dado que, por exemplo, vanme cargar máis do 1% no IRPF, 1% que lle aplican ás grandes fortunas nos chiringuitos legais que teñen montados e máis aínda da penalización pola regularización de cartos evadidos (é dicir, pagos + castigo incluído) a facenda en anos pasados ... entre outras cousas.

    Para aclarar, só un par de citas:
"(...) el cocinero explicó:
-Los he reunido para preguntarles con que salsa quieren ser comidos.
Entonces, alguno de los invitados dijo:
-Yo no quiero ser comido de ninguna manera.
El cocinero dio por finalizada la reunión."
(Setiembre 6, E. Galeano, Los hijos de los días)

"-Colbert: Pero ya no podemos lanzar más impuestos sobre los pobres. -Mazarino: Es cierto, eso ya no es posible.
-Colbert: Entonces, ¿sobre los ricos?
-Mazarino: Sobre los ricos tampoco. Ellos no gastarían más, y un rico que no gasta, no deja vivir a cientos de pobres.
-Colbert: Entonces, ¿cómo hemos de hacer?
-Mazarino: ¡¡Colbert, tú piensas como si tuvieras el cerebro como un queso de Gruyère!! ¡¡Hay una cantidad enorme de gente entre los ricos y los pobres!! Son todos aquellos que trabajan soñando en llegar algún día a ser ricos temiendo llegar a ser pobres. Es a estos a los que debemos gravar con más impuestos… ¡cada vez más… siempre más…! A estos, cuanto más les quitemos, más trabajarán para recuperar lo que les robamos. ¡¡Son una reserva inagotable!!"
(http://maestroviejo.wordpress.com/2012/07/24/dialogos/)

A manifestación de afectados polas preferentes en Ribadeo

Dous anacos da súa protesta hoxe mesmo (ó fío do mediodía) diante de NCGB, a antiga Caixa Galicia. Caras coñecidas e outras non tanto. O alcalde, sen integrarse totalmente, seguindo o paso da protesta.

Os tesóns da ría de Ribadeo

Esta tempada é boa para observar os tesóns, con mareas baixas das máis baixas do ano. Onte mesmo tomei as fots de abaixo e algunha observación máis, como a profundidade en baixa dos dous puntos marcados no mapa do sigpac perto do peirao de Mirasol, en situación aproximada (quizáis o punto negro debera estar lixeiramente máis ó centro da ría...). Nestes puntos, a profundidade en marea baixa era de 70 cm no negro e 1,4 m no vermello. Así chama a atención que non aparezan reseñados nin o tesón de Castropol, nin o de Mirasol nin o da Vilavella, aínda que si o é o das Figueiras. Do de Mirasol e a Vilavella dan fe as fotos de embaixo, en series de tres tomadas dende o mesmo lugar do parque do mineral (con diferentes inclinacións) ó tesón de Mirasol, a lingua entre ambos e o da Vilavella, aproximadamente unha hora antes da marea baixa e na mesma marea baixa. Na marea baixa a lingua era de aproximadamente 50 m, semellante ás medidas tomadas o pasado ano, e a súa posición prácticamente coincidía coa división administrativa (que non centro) da ría.
Como engadido, na versión de sigpac da que tomei o mapa, nova destes días, aparece a ría de Ribadeo cunha liña divisoria administrativa e dous nomes, un a cada beira da liña ... A lembrar que o SIGPAC é posto a disposicón por unha institución oficial.

Pascal, citado por Galeano, traído aquí a conta da crise

"A boa política coñece este segredo: como facer morrer de fame ós que permiten vivir ós demáis"
(En E. Galeano, 'Los hijos de los días', Setiembre 5)
-a cursiva é miña-
E Pascal non foi considerado un profeta ...

Millor, mirar a outro lado

Por exemplo, fóra da Terra, a uns 260Mkm, onde hoxe a Curiosity chegou a Marte para proseguir unha últimamente de capa caída investigación espacial. E é que, se aquí a nivel Ribadeo imos quedarnos sen algunhas conexións de tren, e ademáis haberá trens que non chegarán, como os que circulen polo longamente anunciado pero cada vez máis achegado entronque con ENCE-Navia, se as fotos son usadas para imaxe máis que para lembranza, como as de inauguración da primeira empresa do polígono de Ribadeo ou a presentación da última guía turística, mentras non hai fotos para o último mazazo á cabana gandeira... Se a nivel Europa estamos parecéndonos cada vez máis, coa rebelión de alcaldes soportada polo goberno mentras non soporta o ensino ou a sanidade en España (aquí, unha mostra: non se pagan nin os premios escolares comprometidos nas olimpiadas de física), por unha beira, e cousas como a corrupción nos médicos alemáns que van acompañando en cada vez maior cantidade ó xa archisabido canxe de postos entre administración e finanzas en maior ou menor grao a nivel continental, entón, procuremos un respiro sen algarabía que nos permita reflexionar un pouco máis aló, no conxunto humano, e que relativice as cousas pequenas e as que consideramos maiores, deixando lugar ó importante. Mirando a outro lado ó mellor nos vemos con máis craridade.