a nosa saúde: fáigome eco

Fáigome eco dunha entrada, que copio abaixo literalmente, do blog Facendo Camiño:

O pasado 22 de setembro do 2011 o Presidente da UE asinaba o Reglamento de Execución nº 942/2011 polo que se establece a non aprovación da substancia activa Flufenoxurón, de conformidade co Regulamento relativo á comercialización de produtos fitosanitarios.
A denegación desa aprovación débese a que as avaliaciones realizadas polos científicos revelaron un alto potencial de bioacumulación, un elevado risco para os organismos acuáticos, e non puideron desbotar a súa perigosidade para a saúde.
O parágrafo nº 7 do devandito regulamento di “Durante a evaluación da substancia activa detectáronse problemas. En particular, os que figuran a continuación. Non se puido finalizar a evaluación do risco para os consumidores porque a exposición dos consumidores no puido avaliarse dun xeito fiable, en particular no que respecta á magnitude e á relevancia toxicolóxica de diversos metabolitos. Ademais, o flufenoxurón ten un alto potencial de bioacumulación na cadea alimentaria. Pola outra banda, detectouse un elevado risco para os organismos acuáticos. ”
Consecuentemente, o Regulamento dispón no seu artigo 2 “Os Estados membros velarán porque as autorizacións de produtos fitosanitarios que contengan flufenoxurón sexan retiradas a máis tardar o 31 de decembro de 2011.”
Poren, é certo que no seu artigo 3 o mesmo regulamento dispón que “Todo período de graza concedido polos Estados membros de conformidade co disposto no artigo 46 do Regulamento (CE) no 1107/2009 será o máis breve posible e expirará, ó máis tardar, o 31 de decembro de 2012.” É dicir, a propia UE recomenda retiralo canto antes, pero abre a porta a prolongar por un ano o emprego do produto, para darlle saída ao que teñamos almacenado.
Curioso porque se imos velo devandito artigo 46 do regulamento nº 1107/2009 di o seguinte:
“Cando un Estado membro retire ou modifique unha autorización ou non a renove, poderá conceder un período de graza para a eliminación, almaceamiento, comercialización e utilización das existencias. Cando as razóns da retirada, modificación ou non renovación da autorización non estéan relacionadas coa proteción da saúde humana ou animal ou do medio ambiente, o período de graza estará limitado e non superará seis meses para a venda e a distribución e un ano adicional como máximo para a eliminación, almaceaxe e uso das existencias dispoñibles dos produtos fitosanitarios afectados. ”
Como pode observarse o que di este artigo é que da un ano se non hai risco para o medio ambiente on para a saúde das persoas, pero non din nada do prazo se SI hai risco para as persoas ou o medio ambiente. Dada esa omisión, a lóxica fai pensar que nese caso non debe haber prazo que valga: non se pode envelenar á xente e o medio para aproveitar os restos que temos no almacén.
Pois ben, estes días enterámonos por vías indiretas e por indiscrecións dalgúns políticos que “alguén” está a financiar en diferentes concellos de Galicia a aplicación, pola técnica da pulverización aérea, dun insecticida a base de Flufenoxuron, sobre os montes e do noso rural.
A cousa é moi grave, porque a maiores de ser un produto prohibido na UE, a aplicación de fitosanitarios mediante pulverización aérea, para a que algúns estudos estiman que máis dun 30% do aplicado se deposita fóra dos montes, ten sido relacionada con enfermidades graves dos veciños como a sensibilidade química múltiple. De feito, a Directiva 2009/128/CE establece no seu artigo 9 a prohibición da pulverización aérea dos fitosanitarios. Esta Directiva tiña que ser trasposta á nosa lexislación ao más tardar o 14 de decembro do 2011, pero aínda non se fixo.
O que sabemos polo momento é que a alcaldesa de Melide ditou un bando chamando aos veciños a apuntarse para fumigar de xeito gratuíto os seus montes, e que unha empresa de Valladolid fai o mesmo no noso concello chamando ás Comunidades de Montes ofertándolles fumigacións gratuíta.
¿Fumigación ilegal cun produto ilegal, para aproveitar os saldos da fin da tempada?¿E ese o valor da nosa saúde? ¿Quén paga isto e por qué non o dí? ¿Sabe que é perigoso e ilegal? ¿Por qué non comunican os riscos aos veciños? ¿Van poñer anuncios avisando ou poden sulfatarnos cando vaiamos pasear polo monte? ¿Sábeo oa Consellería de Medio Rural? ¿Está a investigalo?
Moitas preguntas sen resposta, esperemos que políticos e periodistas estean a face-lo seu traballo, descubran aos implicados e traballen para erradicar definitivamente estes tratamentos.

Noel ganou en Dallas

O domingo, Noel Fernández Marcos, ribadense que tamén pasou pola banda e que anda pola Coruña, ganou a Marathon de Dallas, o 'Big D'. E fíxoo 'sobrao', con case oito minutos de ventaxa sobre o segundo:

Participantes? Só quedaron detrás del uns 3 499 ...
O tempo amosa a dureza da carreira: 2h38 correndo, cunha marca mundial en marathóns de 2h06, ou a marca do ano pasado do vencedor desta mesma marathon, 2:45:56, poñen claras as cousas (ver perfil abaixo). Polo demás, din que é unha carreira bonita.

collido de http://www.findmymarathon.com/elevation/BigDTexasMarathon_e.jpg

Por certo, teño sin confirmar se é unha nova marca da carreira, que parece que si ...

A voltas co Titanic. Unha semellanza coa actualidade

Xa pasou o centenario do afundimento do Titanic (foi onte), pero a realidade é que seguimos a afundir o buque. Non só polas celebracións correspondentes (en Ribadeo, por exemplo, cun ágape querendo imitar o último celebrado no barco) senón tamén pola seguridade no mar e por detalles como o tratamento dos pasaxeiros. Así, se collemos os datos que a edición papel da Voz traía o venres, e en contra da entrevista a un especialista, que afirma que non houbo clasismo no salvamento, obtemos:

Evidentemente, as causas misturáronse, e non foi só pola diferente categoría dentro do barco (aínda que as causas que apunta o especialista entrevistado na Voz relaciónanse coa clase social), pero vese claro que tanto en mulleres como en homes como no total, os privilexiados de 1ª clase salváronse en moita maior proporción que os de 3ª ou mesmo os de 2ª.
No Titanic que estamos a vivir co afundimento económico e social, podemos establecer tamén unha relación semellante? Coido que os números serían aínda máis impactantes: ó fin, aquí non parece estar habendo un salvamento mínimamente ordeado.

MANIFESTACIÓN PRO RESIDENCIA

A manifestación segue a prepararse. Deixoaquí a nota oficial animando á manifestación:

 

MANIFESTACIÓN PRO RESIDENCIA

Tal como se ten acordado na última asamblea xeral da Plataforma de Asociaciónes de Veciños do concello de Ribadeo e en vista do silenzo prestado ás nosas demandas pola Consellería de Traballo e Benestar da Xunta de Galicia para abordar o tema da dotación dunha Residencia Comarcal de Maiores en Ribadeo, esta Plataforma de Asociacións de Veciños, apoiada por todos os partidos políticos deste concello, convoca a todos os veciños do Concello de Ribadeo e de toda a comarca veciña a manifestarse públicamente con presencia e voz en demanda deste servicio.

A manifestación terá lugar o próximo domingo, día 22 de abril, ás 12 horas. Esta Plataforma invita a tódalas Asociacións e Comunidades, así como a todos os veciños do concello e villa de Ribadeo e a súa comarca a participar nela, para apoiar coa súa presenza e voz esta demanda. Para elo os manifestantes reuniranse ás 12 horas na Praciña de San Roque, na vila de Ribadeo. De alí partirase en manifestación poas rúas de San Roque, Rodríguez Murias e Villafranca del Bierzo ata o parque de Santa María, onde se dará letura a un Comunicado reivindicativo desta necesaria e demandada Residencia.

Faltan sete días

Hoxe amenceu un día gris de abril, máis ventoso que chuvioso polo momento. Esperemos que dentro dunha semana loza o día e facilite unha manifestación como reclama a petición de Ribadeo.
Mentras, e a pesares do apoio dos partidos no concello a traverso da comisión creada a tal efecto, a veciñanza no tempo da propia manifestación leva consigo que haxa intentos de politización a traverso de acusacións de politización ós demáis. Como se puido ver ben a traverso dos xornais estes días, a comisión pro residencia de maiores, plataforma creada polas asociacións para a promoción da residencia, non só pretende deixar a unha beira as loitas partidarias, senón que non aparece atacada máis que de xeito lateral (o que non quere dicir que non faga dano). E é que, conscientes do poder das asociacións neste país e da misión que lles toca, foron quenes propiciaron que o concello en conxunto, tódolos partidos, creara un organismo representante de Ribadeo para xestión institucional da residencia. Foi a ese organismo a quen se lle ninguneou por parte da Xunta ó ser convocado [poucos días despois de manifestar a Comisión de asociacións que habería unha manifestación convocada por ela] con pouco tempo de antelación pola Delegada da Xunta, quen prometeu unha entrevista a nivel Conselleiro no mes de marzo. Pasou o mes e algo máis, e só entón se plantexou unha chamada para unha entrevista a nivel secretaría e non consellería. O resto, o enfrontamento: denegación da oportunidade por parte do alcalde e presidente da comisión do concello, acusación inmediata dun Coordinador provincial da Xunta de facer política a conta da residencia e contestación do alcalde.
Mentras, a comisión pro residencia de anciáns -que repito unha vez máis, ten relación coa do concello a traverso de dous membros que participan en ambas, e que tenta aunar esforzos, pero só niso- segue adiante. Nunha semana vémonos na manifestación.

Cartel para dar nova da manifestación o domingo 22 de abril.

A República española, Ribadeo e a súa lembranza

Hoxe, 14 de abril, hai anos que a República Española veu a luz. En Ribadeo celébrase cunha festa hoxe, á que está invitado todo o mundo:

Vivir é un risco, non humor negro

Sabiamos todos, ata onte, que vivir é un risco, pois ó fin, mentres estás vivo sempre te podes morrer. O que non sabiamos é que temos risco suplementario, o risco financieiro. Unha nova ensinanza do FMI.
O que da de si a información é iso: coñecemento. Neste caso, coñecemento de que para as finanzas a vida pode ser molesta. Naturalmente, para as finanzas dos demáis. Naturalmente, a nosa vida, non a dos que ven danadas as súas finanzas.

Análise, un artigo publicado na Mariña o 11 de xuño do 1999

Os temas dos que trata, hoxe, serían diferentes. O fondo, coido que non:

 

Análise

Dados os cartos que os partidos gastan en propaganda electoral, creo que todos eses papeis que nos chegan ás casas merecen unha consideración. Claro que non é só polos cartos, porque senón, tamén merecerían esa consideración os multimillonarios de todo tipo que no mundo hai. E non é certo, por moito que os cartos inflúan nas eleccións (o que si está demostrado).

Pois ben, collan a propaganda que chega e léana. Si, léana, aínda que sexa de xeito rápido, sen fixarse moito. Ó fin, é unha propaganda dun tipo diferente que a morea dela que chega tamén dun xeito non solicitado anunciando, por exemplo, unha vaixela, e que para nós ten importancia só como posibilidade de reciclaxe do seu papel.

Ó lela, podemos atopar cousas que nos chamen a atención, ben por novedosas, ben porque xa foran prometidas en anteriores ocasións e non cumpridas, ou por outros motivos.

Tamén podemos botar de menos o tratamento dalgún que outro problema. E, velaí, pode que atopemos en falta varios problemas en tódolos folletos dos diferentes partidos que chegan ás nosas casas. Probando en Ribadeo, hai uns cantos temas dos que pode notarse a súa ausencia.

Un caso concreto. Na vila hai unha puxante actividade que ó tempo xera molestias. Refírome á movida. Non me estrañaría que fora o comercio que proporcione a principal fonte de ingresos da vila; en calquera caso, representa unha entrada importante. Por outra banda, tamén hai queixas continuas relacionadas cos ruídos de noite ou desperfectos motivados por ela. E, mentres que se comenta de cando en cando na prensa que España é o país máis ruidoso de Europa, ou léese que alguén tivo que esperar ó tribunal constitucional para cobrar fortes indemnizacións dalgún concello por non atallar os ruídos dun establecemento, en Ribadeo parece que a liña que trazan os partidos en relación a esto pasa por esperar a que se degrade non só a calidade de vida polo ruído, senón tamén as relacións humanas por ese efecto.

Non importa que sexa unha actividade importante económicamente ou que a asociación española contra a contaminación do ruído remate de celebrar un congreso con asistencia de políticos de nome estatal para tratar parte do problema. É como se non existira, a tenor das propostas partidarias. Aínda que algún partido trata o tema da droga, en parte relacionado, parece como se en Ribadeo non houbera nin esa actividade nin os inconvintes que leva consigo, ou todo fora sobre rodas para a poboación respecto ó tema (por certo, nese caso o equipo de goberno estaría dando unha boa mostra como tal).

Por buscar só outro tema máis: comeza a chegar información preliminar sobre unha obra que, de facerse, pode constituír a maior inversión en Ribadeo en moito tempo. Refírome á autovía, da que unha das opcións que se manexa afecta en termos legais a máis dun 4% da superficie do concello, e, en calquera caso, é previsible que teña un impacto enorme en moitos campos en todo o termo municipal. Pois ben, o tema nótase pola súa ausencia nas propostas que se fan cara ás eleccións. Todo elo, a pesar de que na prensa falouse recentemente do informe preliminar e houbo declaracións dos políticos locais (que por certo parece que amosaban un descoñecemento do tema semellante ó do resto dos cidadáns).

Parece que algúns temas que poden resultar complicados non se tratan nas campañas: ¿estamos ante un estilo avestruz, meter a cabeza na terra para evitar que saian as ideas en temas que poden resultar espiñosos? Din que para esixir hai que ter conciencia de que é o que hai que esixir. Un bo punto para comezar pode ser ese: ler os programas electorais.