Amosando mensaxes organizadas por data para a consulta caciquismo. Ordenar por relevancia Amosar todas as mensaxes
Amosando mensaxes organizadas por data para a consulta caciquismo. Ordenar por relevancia Amosar todas as mensaxes

20230411

RIBADEO FRENTE A LA NUEVA SITUACIÓN POSELECTORAL. José María Rodríguez Díaz (2009)

    Ante un cambio de goberno na Xunta, José María arrecia. Con algo de esperanza, pouca: tamén el se equivoca ó tela... Servirá de algodiante das eleccións que veñen?

Sábado, 07 de marzo de 2009

RIBADEO FRENTE A LA NUEVA SITUACIÓN POSELECTORAL

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 12:46

¡Son las malas pasadas de la política! La tan temida y anunciada abstención se tornó en un formidable castigo contra quienes menospreciaron la madurez del pueblo gallego. Unos, los que prometían hacer tabla rasa del tan acreditado caciquismo de la derecha y gobernar para el pueblo y con el pueblo cayeron en los mismos errores y vicios contra los que en su día lucharon y prometieron combatir. Pero la política que impulsaron desde el poder no era el cambio que prometieron y que el pueblo esperaba. Deslumbrados por el brillo del poder se desviaron de su camino y se dedicaron a cometer, aumentados, los mismos errores que el pueblo había castigado en los anteriores gestores: continuaron con la misma política de enterrar el sudor de los contribuyentes en el monte Gaiás, persistieron en convertir las Diputaciones en los chiringuitos de sus amigos para mandarlos de vacaciones a Uruguay, siguieron aumentando los sueldos y pluses salariales de los altos cargos, continuaron con la creación de asesorías para premiar a sus incondicionales, despilfarraron el dinero público en lujosas exhibiciones y un largo etcétera de otras actuaciones impropias de una ética socialista si es que alguna vez la tuvieron. En una palabra, se dedicaron a repetir en la Xunta, salvatis salvandis, los mismos errores que otrora cometieran en Ribadeo en tiempos del gobierno de Pérez Vacas. Se aficionaron a la opulencia y a la riqueza e ignoraron los clamores del pueblo. Y los otros, con la misma música monocorde de siempre, olvidando aquello de que “París bien vale una misa”, tensaron demasiado las cuerdas e intentaron imponer a la sociedad su modelo nacionalista y su sectarismo cultural, metiendo Galiza y galescolas a golpe de calzador, ignorando la pluralidad ideológica del pueblo gallego. Y la estrechez del zapato que le ofrecían al pueblo hizo ampollas en los pies de la gente. Carecieron de pedagogía política. Utilizaron a los pensionistas y dependientes para sus fines. Se dedicaron a defender sus respectivos intereses partidistas en vez de dedicarse a trabajar al unísono y honestamente en una política de progreso. Y el pueblo, llegada su hora, en una lección magistral de madurez les dispensó el rechazo que merecían.

¿Habrá acertado el electorado esta vez en el cambio? El pueblo ya aprendió el camino. Si los elegidos ahora olvidan esta lección magistral el pueblo no dudará en corregir nuevamente la situación. La mayoría de edad de la nueva generación irmandiña empieza a triunfar sobre el ancestral servilismo mantenido frente a la clase política.

Los ahora elegidos para gobernar necesitan una profunda transformación para cambiar sus viejos hábitos. Quien está llamado a servir no puede hacerlo desde la ostentación y la prepotencia, desde la oligarquía, el lujo y el afán de riqueza. El servicio ha de hacerse desde la humildad y la austeridad buscando el bienestar del pueblo a quien ha de servir en vez de servirse de él. El nuevo gobierno del PP debe aprender de esta pasada lección. Parece esperanzadora la noticia de que el nuevo presidente se propone poner a dieta a la obesa administración de la Xunta. Esperemos que dentro de cuatro años no se les pueda decir a los que ahora cesaron aquella frase que, ante el desastroso sermón de un predicador, pronunció aquel viejo Maestrescuela de la Catedral de Mondoñedo dirigiéndose a un compañero que tampoco destacaba por su oratoria: “Noraboa, amigo, que xa hai quen o fai peor ca ti”.

Muchos se preguntan ahora, y no sin razón, sobre las incidencias que este cambio en la Xunta puede tener para el concejo de Ribadeo. Estamos acostumbrados a ver cómo los gobiernos dirigen los recursos públicos hacia los concejos gobernados por sus afines, mientras ignoran a los que están en manos de la oposición.

El concejo de Ribadeo, tiene abiertos en este momento muchos e importantes frentes, que omito relacionar, obra del trabajo y esfuerzo del alcalde actual. Con sus aciertos y errores, su dedicación y trabajo ha abierto un camino de desarrollo y progreso para Ribadeo que no debe verse interrumpido. Confiamos que las promesas de imparcialidad de nuestro nuevo presidente, Sr. Feijoo, hombre de formas sencillas y decisiones firmes, que promete gobernar para todos, sin favoritismos ni predilecciones, no perjudiquen ni interrumpan estos importantes proyectos, si son positivos para nuestro concejo, que de alguno tengo muy serias dudas.

Espero y deseo que también el alcalde, aprendiendo de esta pasada lección, se someta a una sincera autocrítica para que, aparcando el calzador y superados los fanatismos sectarios, dirija toda su acción de gobierno a servir únicamente los intereses generales de Ribadeo, sabiendo que la sociedad ribadense también es plural.-

José Mª Rodríguez

Outros Artigos de José María.

20210629

Con luz e taquígrafos

Con luz e taquígrafos

   Esa era una expresión usada para manifestar que algo quedaba exposto con datos, de xeito razoado e claro. Hoxe os taquígrafos desapareceron, substituídos polos medios de recordatorio verbal, gravacións mesmo con imaxes e interpretación escrita: estamos nunha era dixital, querendo dicir con iso algo que vai máis aló do seu significado orixinal, comprendendo dende o uso das ondas electromagnéticas codificadas á intelixencia artificial, nunha mistura que soe escapársenos en profundidade e nebulosa en amplitude, contradicindo ó significado da expresión 'con luz e taquígrafos' que, non obstante, fixo quedar anticuada.

   Volvendo á expresión, o de 'con luz', hoxe é caro: os custes ó consumidor están disparados, mentres as ganancias que se lles permiten ás eléctricas tamén o están, e as inxustizas de tarifa, custando só o mantemento da liña unha boa porción do total, a asimetría do trato entre as grandes eléctricas, impoñendo condicións e substraéndose de servizo, etc, fan a situación máis lamentable. Carencia ou pobreza enerxética, así a chaman, e queda encapsulada, clasificada... e oculta a idea do que representa de mala distribución, enriquecemento legal pero ilícito, normas ad hoc en contra do medio humano e ambiente... e corrupción.

   En 'Regreso ó futuro' hai unha pasaxe da película no que hai unha confusión de quen ven do pasado ó presente sobre Ronald Reagan, o actor de segunda, coa conseguinte aclaración de que é o presidente do goberno dos Estados Unidos. Pero é quen ven do pasado quen queda sorprendido, mentres quen non cambia de tempo non ten ningún asomo de sorpresa, pero tampouco de recoñecemento de contraste. Aquí sería ó revés, ó preguntar se segue sendo presidente do goberno, ou ministro, ou... aquel ou aquela conselleira das eléctricas, o que nos levaría máis ben, de 'regreso ó pasado' de connivencia e convivencia de poder político e económico, de caciquismo, para empregar unha verba que por estes lares coñecemos ben. Por outra banda, un recoñecemento que, ós que vimos xa cunha algo longa traxectoria vital, temos asimilado, mentres quen ten menos idade segue sen recoñecer como nada más que real (no sentido de 'natural'...)

   De xeito paralelo, parece que os novos 'taquígrafos' non recollen moito da letra pequena dos contratos, como corresponde ós murmurios nas conversas, inaudibles, pero que prestan efecto para quen os di e son efectivos, causan efecto e considéranse, se ten o poder. Ou sexa, como as grandes eléctricas, telefónicas ou bancos, en relación coas que se podería dicir 'dálles os cartos e corre', non vaia ser que te pidan máis, porque outra cousa non vas sacar, os servizos van ser os que queiran eles, igual que o prezo. Dubido que coñeza a ninguén maior de idade que non tivera un encontronazo (e saíra perdendo) cunha telefónica, unha eléctrica, un banco...

   Non hai taquígrafos, e a luz está cara. Non porque custe conseguir electricidade, senón  polas ganancias que se queren lograr. E penalizar o baixo consumo, aumentando o tramo fixo da factura, fai que as guerras pola tarifa do consumo realmente feito (enerxía, e non potencia contratada) teña importancia pero non sexa máis ca unha distracción de que pase o que pase, as eléctricas seguirán a gañar.

   Unha cousa. E, todos eses sectores, banca, telefonía, electricidade, non son servizos, non poden estar incluídos no servizo público? Non houbo unha telefonía pública en España? Non seguen sendo EDF e EDP testemuñas de empresas públicas de electricidade durante décadas pasadas nos países veciños? Non está a capitalización bursátil dos maiores bancos españois por baixo das axudas recibidas pola banca e nunca recuperadas por esa entidade comunitaria que é o estado?

   Debo recoñecer, por último, que as orixes deste escrito teñen pés nas novas de ganancias das eléctricas e nun pequeno desencontro (segundo eles non chega a iso) coa telefonía. Nada novo: seguirá. Por iso mesmo, nós tamén temos que seguir turrando para poder desfrutar da luz con claridade recollida en medios fiables polos taquígrafos.

20200709

Segunda parte del Diario de un Confinado en Olavide. LA POLÍTICA GALLEGA Y LA LENTITUD DEL PASO DEL TIEMPO. Ángel Alda

El Marqués de Sargadelos muere perseguido por una turba de campesinos y curas. Con su ignominiosa muerte la esperanza en la desaparición del Antiguo Régimen se frustra en Galicia.

LA POLÍTICA GALLEGA Y LA LENTITUD DEL PASO DEL TIEMPO

Jueves 9 de julio

Pasar del Antiguo Régimen a la democracia liberal costó más de un siglo. En algunos países menos. Pero en Galicia mucho más. Algunos, incluso, piensan que el proceso no ha terminado todavía.

La sociedad estamental pervive en muchas actitudes sociales en forma de ceremonias de poder, de preeminencias protocolarias o de actitudes sumisas más allá de las clases. Los clérigos, militares, hidalgos, las autoridades locales, siguen disfrutando de un prestigio social llamativo.

Con la desamortización la clase eclesiástica perdió rentas pero mantuvo una influencia política, intelectual y educativa en el seno del pueblo como en ningún otro espacio del estado. Lo mismo ocurrió con la clase de propietarios de tierras. La desaparición lenta y retrasada de la institución de los foros les permitió seguir ocupando, bien que con menor poder, una relevancia social por encima de lo común. La burguesía local no tuvo nunca la fuerza política ni contó con aliados en la administración del estado, una administración muy lejana y poco interesada en las vicisitudes de aquellas lejanas tierras. El desarrollo industrial que en el XVIII llenó de actividad textil, conservera y herrera muchas de las áreas rurales del país no pudo aguantar la emergencia de la industria moderna de otras áreas del país. Como escribía Castelao "el humo de las chimeneas gallegas procedía solo de los pucheros del caldo". Incluso una experiencia modernizadora como la de Sargadelos terminó hasta con su propia vida, perseguido por los campos de Ribadeo por una turba de campesinos y curas en uno de los episodios más ignominiosos de la historia gallega.

Los campesinos no se proletarizaron. Los hidalgos no tuvieron fuerza ni ganas de convertirse en burgueses. Los burgueses nunca derivaron en financieros porque poco había que financiar. Las ciudades no supieron modernizarse. Y en ese marasmo unos pocos espabilados consiguieron hacerse con el poder político sometidos con gusto a la corona y a la administración civil y militar del estado y fueron capaces de organizar el turnismo de la restauración borbónica como si fuera un predio privado. Dando y repartiendo las mijagas del poder entre unos y otros y organizando un sistema de influencias en la corte del que dependían muchas familias de la buena sociedad gallega día a día más desvinculada de la vida del pueblo y hasta de su lengua. Aquel sistema se llamó caciquismo y en gran medida subsiste en los sustratos administrativos y civiles de la sociedad gallega. Y al que no le gustase el sistema siempre tenía la opción de la emigración. Si había suerte volvía a la aldea con su fortuna indiana y hasta podía incrustarse en la deseable clase de los caciques. El caciquismo no es otra cosa que el aprovechamiento de las debilidades de una sociedad empobrecida y desarticulada.

¿Han superado el examen? Parece que no habrá segunda convocatoria. Creo, mañana lo confirmaremos, que el confinamiento en lo que respecta a Ribadeo va a tener fin.

Mañana me despido de ustedes.

Ángel

20200708

Segunda parte del Diario de un Confinado en Olavide. SENTIDIÑO. Ángel Alda



SENTIDIÑO

Miércoles 8 de julio

La lengua gallega emplea los diminutivos con la maestría propia de los pueblos sentimentales. Lo que en castellano suena extemporáneo, y hasta cursi, en gallego cobra altura poética. Hagan la prueba con Rosalía de Castro y traduzcan literalmente alguno de sus poemas.

Uno de esos diminutivos, SENTIDIÑO, es un ejemplo de esa virtud filológica. Es algo más que el sentido común o que el bon seny catalán. Es la cualidad, la capacidad, de señalar la centralidad, el punto sensible, el mejor comportamiento posible.

En Ribadeo lo están usando como eslogan principal de la publicidad a favor del orden social, de la etiqueta necesaria en nuestro caminar por la ciudad o de comportarse en el interior de los comercios. La distancia social, las mascarillas...

Y falta que hace. Navegar las calles en medio de la campaña electoral, entender el sinsentido del confinamiento comarcal que el gobierno gallego ha decretado y vivir la crisis social que la pandemia del coronavirus está provocando exige todo el sentidiño posible, la mejor inteligencia.

Quería haber encontrado una imagen que resumiese el mundo, la vida cotidiana de la Mariña de estos días y no he sido capaz. He tenido que montar un collage con cuatro fotos que les comento. La primera es un escaparate con el mensaje del sentidiño. La segunda un detalle anónimo de una cola de recogida de ayuda alimentaria que el Concello de Ribadeo reparte todos los días, se dice pronto, a decenas de familias afectadas por el desempleo y la crisis. Les puedo asegurar que nadie se queda sin ayuda. La tercera es un conjunto de carteles de una campaña electoral que ya ha dejado de tener sentido para los vecinos, de hecho la gran mayoría de los ribadenses pide su suspensión. Y la cuarta es la del alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, concediendo una entrevista a una televisión. Fernando, y con él todos los vecinos, no entiende que con uno o dos contagiados en el pueblo se les haya confinado. No sólo eso. Resulta que los únicos visitantes posibles son los vecinos de otros pueblos de la comarca en los que se están viviendo contagios muy numerosos. Parece que el sentido común dictaría confinar aquellos puntos, barrios, locales, hasta pueblos si me apuran, en los que la epidemia esté desbocada o fuera de control. Pero no otros pueblos por mucho que pertenezcan a la misma extensa comarca. Resulta que el gobierno de la nación necesita para ordenar el confinamiento declarar el estado de alarma y someterlo a la aprobación parlamentaria. Pero un gobierno autonómico puede cerrar a cal y canto una comarca de 1700 km cuadrados, un poquitín menos que toda la provincia de Guipúzcoa ¿ven ustedes que poco expresivo es el diminutivo castellano?. Y además sin necesidad de refrendo parlamentario, ni siquiera judicial.

Puede que a propósito de esto tengamos que explicar otra palabra muy conocida por los gallegos.

¿Saben ustedes algo sobre el caciquismo?

Vayan estudiando el tema que mañana les pregunto.

Besos

Ángel

20200706

A política do absurdo en Caciquia

"Que fermoso país
pero que carallo de xente."
Laxeiro

Notas: 
1.Calquera parecido coa realidade pode ser real.
2.Ribabebo é unha marca rexistrada por Chenchu.
   Caciquia é unha terra de excepcional beleza, cunha maldición encerrada nalgunha xente que a habita. As mostras de ambas cousas rezuman aló onde se mire.
    Non todo o bo nin o malo que ten é endémico da terra, pero hai veces que está tan ben adaptado, que o parece. Así, os políticos parecen ter a mesma teima que noutros lugares e tempos: queren que a xente renegue das eleccións, deixando que sexan un absurdo e baleirándoas de contido e sentido. Pero a súa mestría é lendaria. Queren saber a última?
   A ver, non é nin a máis importante, nin a máis difundida, njn a máis elaborada, aínda que pode ser das máis dramáticas, pero é un exemplo máis. Imos aló.
   Resulta que entre as máis belas partes da excepcional Caciquia hai unha, na costa norte, que se enfrontaba con certa tranquilidade a un azote mundial, un virus que, o mesmo que o virus do odio ou o da desinformación se mete nos miolos a traverso dos medios e redes sen que moita xente se aperciba, este, tan pequeno el, invade sibilinamente dunha a outra persoa, e, segundo como teñas o corpo, pode desde facerte morrer a pasar sen enterarte. Ben, cando todo o entorno estaba desconfinándose, esa costa, onde se atopa Ribabebo e comarca, eran vistos como o paraíso: bo clima de verán, bos servizos, boa xente, non moitas aglomeracións... e claro, foi xente. Moita máis aínda da que xa fora cando non podía. Normal.
   No novo ambiente, as formas relaxáronse, e... aumentaron os casos. Dicían que non moito moito, pero si abondo como para pensar que a cousa ía demasiado á présa.
   E anunciouse que se ía pechar a comarca. Anunciouse pero non se fixo ata abondas horas despois, para que á xente lle dera tempo a espallarse e espallar por fóra o que xa se estaba a espallar por dentro. E é curioso: anunciouse o peche para os días laborables da semana. Só. Polo que parece, as finde están blindadas ó contaxio e o período de incubación da enfermidade debeu reducirse de xeito máxico a como moito eses cinco días. Dixen xa que que na finde seguinte habí eleccións previstas? Non, creo que non o dixen. Pero non debe ter importancia, non? Como tampouco deben tela cousas como que é precisamente na finde cando se recibe máis xente de fóra da comarca ou se producen maiores aglomeracións dentro e fóra dos locais de consumo nouturno, restrinxido durante eses días laborables.
   O caso é que a comarca pechouse. Non importa que a case totalidade dos casos estivera concentrada nuns poucos lugares, a subzona hospitalaria (na prensa caciquiana din 'zona', pero non se decatan, nin os medios nin o goberno, de que foi engulida pola zona hospitalaria da capital, que para iso é capital) queda pechada para todos. Aquí non hai 'customized production', senón Ford modelo T de calqueira cor, sempre que sexa negra. E é que dentro dasubzona a xente pode moverse: non fai falta protección extra, despois de infestada -a lembrar que 'o virus non naceu aquí'-.
   O mesmo día do anuncio, comezaron a difundirse infografías, vídeos, esquemas... coas medidas antes de que saíran as 23 páxinas de boletín oficial extraordinario nas que se especifican. O normal é que haxa abondos erros nesas 'prenovas', non? Pois iso. Hóuboos.
   Tamén, facendo un pequeno cálculo, saen a case cinco páxinas de boletín caciquiano por día. Algo moito para que a xente se entere, non?
   Pero, razoando así, os Caciquianos entran por onde queren os seus caciques, (así se chaman nesa terra os que fan favores e se desfán en conseguir o favor do voto) que consiste en opinar se unha medida é así ou asá, máis que se ten ou non apoio lóxico cos datos dispoñibles. E aínda máis, que se é lóxico impoñer as medidas do xeito que se fai en Caciquia, formalmente unha democracia que se ten queixado -e moito- da falta de democracia de quen detenta o mando no estado no que está.
Non, non, non vou seguir contando o conto. Porque nese lugar, moi moi achegado, a historia está en curso, e non se sabe nin que vai pasar co dereito da xente confinada a participar nas eleccións (entre outras cousas, o voto por correo xa pechou, e cónstame de que noutras eleccións previstas para meses atrás, moitos sobres non chegaron). E pode que antes de que alguén vexa este escrito, teñan variado as medidas (xa se sabe, incubación de xeometría variable), mesmo xa se teña ampliado o prazo de aplicación. Aínda que polo que teño entendido, a versión que predomina nos mentideiros é que rematarán de pechar por dúas semanas, pero despois das eleccións.
   Así pois, pareceranos raro que a niveis administrativos inferiores, ata o nivel local, pasen cousas de carácter máis reducido, pero non menos absurdas? Haberá que poñer máis exemplos: parece que sabemos moi pouco de Caciquia e os seus pobos.
--
Notas posteriores:
1.Segundo descubrín despois, 'Caciquia' non é un invento meu, senón que xa o recolle Vilar Ponte en Antón Villar Ponte, «Pretextos cotidianos. El único sistema posible para anular el caciquismo», E.P.G. 30-VI-1933, páx. 10. 2.Segundo Chenchu, Ribabeo non foi idea súa en orixe, senón de Coté Díaz.

20200506

Artigos en Praza.gal, ata o momento

Listados en https://praza.gal/xornalista/antonio-gregorio

Artigos en Crónica3, ata o momento

   -Inclúense todas as publicación relacionadas comigo, como aparece na procura en Crónica3; algunhas son notas de prensa que só fixen enviar, outras son redactadas en nome dun colectivo.-

“Aplausos e primeiro de maio”, por Antonio Gregorio Montes

05-05-20
Chegamos ó primeiro día de maio, e seguimos aplaudindo. Parece evidente que a situación dos aplausos cambiará xa a partir de mañá, pois ás oito da tarde poderase saír a pasear. Mañá, 2 de maio, día asociado na historiografía española a un levantamento popular. Mentres, hoxe, 1 de maio, é o día do traballo. Segundo […]


“Signos. Signos de querer o poder e non o traballo que leva consigo”, por Antonio Gregorio Montes

29-04-20
Tentar informarse de xeito diversificado nestos tempos é unha carreira de fondo na que se remata extenuado. A procura de información -da que hai inflación- vese torpedeada pola necesidade de testar a súa validez -da que hai dúbidas crecentes-. A realidade sempre foi unha fábrica de información para as persoas. A fábrica. Con máis ou […]


“Carlos Álvarez Fernández-Cid, músico”, por Antonio Gregorio Montes

21-04-20
Por fin cheguei no meu tempo a unha lectura ribadense que me estaba a esperar. Aproveitando uns poucos raios de Sol pola fiestra remato o libro e non podo menos que deixar constancia: “Carlos Álvarez Fernández-Cid, músico” é polifónico e temperado. Monotemático e variado: corenta colaboradores en harmonía dan unha visión variada e conxunta ó […]


“O mercado de Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

14-04-20
Leva moito tempo desenvolver a confianza, a máis de construír a estrutura que se monta (fixa ou periódica), afianzar a costume… dun mercado como o de Ribadeo. Sexa ‘a praza’, no seu edificio, de apertura diaria, etc, ou sexa o mercado dos mércores ou dos domingos. En moitos sentidos, o anterior é extensible a todo […]


“Canto mide Ribadeo?”, por Antonio Gregorio Montes

07-04-20
Tárdame volver a recorrer as túas rúas, Ribadeo. Recorrelas con tranquilidade, entre xente, parando a saudar e vendo ós demais mover a boca tamén con tranquilidade ó falar. Sen medir os pasos, pero sentindo no corpo que están dados. Coñecendo que hai quilómetros e quilómetros para recorrer. Que os catro quilómetros de rodeo ó pobo […]


“Sobrepasamos a China”, por Antonio Gregorio Montes

30-03-20
Remato de velo. Hoxe, 30 de marzo, sobrepasamos a China en número total de infectados despois de tela duplicado xa onte en número de mortos. A este paso, é posible que cheguemos a adiantar a Italia en contaxiados en cousa dunha semana, pero a cousa non está clara, pois tamén aquí está comezando a diminuír […]


“No medio doutra crise”, por Antonio Gregorio Montes

25-03-20
O Covid 19 colleunos en medio doutra crise. Cabería mellor dicir doutras, pero imos simplificar, podemos escoller crise, centrándonos nunha soa. Así pois, no medio doutra crise. Collo a crise climática, pode que a que se vai percibindo como máis acuciante no tempo, a máis vívida, aumentando pouco a pouco. Cólloa tamén porque remata de […]


“Anticípate á recuperación”, por Antonio Gregorio Montes

16-03-20
A última persoa que vin na rúa o sábado pola mañá cedo, antes de non volver saír pola corentena, foi un mendigo. A confusión de sentementos que experimentei é difícil de transmitir. Comezo a escribir isto no día en que se ten proclamado o “estado ‘de alarma’” en España, despois de tres días de pandemia […]


“Loita contra a España baleirada”, por Antonio Gregorio Montes

11-03-20
Literalmente, ese era o título dunha nova do 28 de febreiro nun xornal. Como soe ocorrer outras moitas veces, o texto en letra máis pequena detallaba abondo mellor a nova. O título só pretende ser máis impactante, nin explicación concentrada nin a nova encapsulada nunha pílula. O caso é que estimo que é o título […]


“Unha necesidade cotiá”, por Antonio Gregorio Montes

14-02-20
Hai máis de dous anos que os pensionistas veñen organizando actividades mensuais para lembrar que existen e que deben ser tratados con dignidade. Actividades de lembranza de feitos e situacións, así como lúdicas, de xuntanza e entrelazamento de amizade, entremistúrnse con outras reivindicativas duns dereitos que son seus. Que son nosos, de todos, como sociedade. […]

“Fitur comeza en Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

30-01-20
Si, si, xa sei: FITUR celébrase en Madrid, non en Ribadeo. Oficialmente. Pero o que en Madrid vai amosarse na feira internacional do turismo é cociñado antes nos respectivos lugares de orixe, sexan empresas ou localidades. E non só iso, senón que ten un impacto posterior noutros lugares diferentes da orixe -para iso se fai- […]


“Fágase a luz”, por Antonio Gregorio Montes

23-01-20
O pasado sábado Luz Pozo Garza foi declarada filla predilecta de Ribadeo. Non puiden asistir; como compensación engadín algunha cousa á súa xa longa entrada na Galipedia. En casos semellantes soe haber propaganda de diverso tipo, maiormente institucional, que anima a outra xente máis ou menos próxima a unirse á corrente, resaltando a bondade do […]


“Sostibilidade, unha palabra”, por Antonio Gregorio Montes

16-01-20
Hai palabras de moda. Na actualidade unha desas é ‘sostible’ (e as súas derivadas, como Sostibilidade). Moitas veces, o malo destas modas é que facendo ver e resaltando o que indica a palabra, banalízase o significado. As verbas trivialízanse, asumindo unha precisión imprecisa. Precisión de significado fixado; imprecisión de interpretación e cumprimento. Sostible. “Que se […]


“Viaxar ás capitais… dende Ribadeo?”, por Antonio Gregorio Montes

10-01-20
Hai unhas semanas aparecía na primeira dun xornal: ‘Viaxar a capitais galegas en transporte público dende Lugo é unha odisea’. Coido que quen puxo o título non atoparía outro para poñer sobre o mesmo tema dende Ribadeo… a non ser que usara a palabra ‘imposible’. No interior do xornal, o título era ‘Unha vila (case) […]


“Que non nos enganen: dúas novas económicas que afectan a Galicia”, por Antonio Gregorio Montes

23-12-19
Temporal. Unha cancelación dunha actividade que me afecta polo Fabien. O tempo está tolo. E coa economía quérennos tolear. Pode parecer que non teñen relación, pero as dúas novas de onte (20/12) que remato de ler e que afectan a Galicia coido que si teñen relación co clima. Unha ía de que as contas do […]


“Aquí como en Viena 2019”, por Antonio Gregorio Montes

22-12-19
Ribadeo, 28 de decembro de 2019. Non é unha inocentada. É o concerto da Banda Municipal de Música de Ribadeo, da banda de moitos ribadenses. En diversos graos, de naturais, afincados ou visitantes. Músicos, exmúsicos, público, todos en familia. Concerto con algunha inocentada polo medio, si, como cando a presentadora iniciou a súa efémera función […]


“Polas pensións”, por Antonio Gregorio Montes

19-12-19
O autobús vai enchéndose: Ribadeo, Barreiros, Vilanova, Mondoñedo… aínda non son as sete e media e as prazas están todas ocupadas. Esta xente madruga. Ó traballo? En certo xeito si: ó traballo de defender os seus dereitos despois dunha vida laboral que xa ten rematado. Vellos coñecidos a través dos anos, de toda unha vida, […]


“A ilusión da arte”, por Antonio Gregorio Montes

14-12-19
Constrúe. Vive. Interpreta. Sinte: unha arte, arte. Hai xa medio século que un libro, ‘Against interpretation’ (Contra a interpretación, de Susan Sontag) rematou de dar un novo sentido á arte, precisamente destilándoa como esencia de sentementos vividos polos sentidos (que nos tempos e significados actuais non é unha reiteración) despois de atoparse estes cunha obra. […]


“A Constitución como nai adoptada”, por Antonio Gregorio Montes

10-12-19
Soe ser normal que quen teña o control nunha relación nai-fillos sexa a nai sobre os fillos e non viceversa. De aí parto cando comezo a escoitar aquelo de ‘os pais da Constitucion’, como se alguén poidera ser orfo de nai ou houbera unha especie de ‘Espírito Santa’ feminina para a Constitución. Ou, en versión […]


“Botando unha ollada ó veciño: participación”, por Antonio Gregorio Montes

21-11-19
Un amigo fíxomo notar: o regulamento orgánico municipal xa pasou o período de alegacións. O de Barreiros. Como nos papeis non saiu nada de que tivera alegacións, se é así, debera entrar en vigor de xeito automático. Coido que é bó comparalo con outros, como co que se pretendía aprobar en Ribadeo hai case unha […]


“300 € por 8,70. Historia dunha viaxe en FEVE”, por Antonio Gregorio Montes

19-11-19
Xoves 14 de novembro de 2019. Mal tempo, unha viaxe de Ribadeo a Viveiro e unha decisión: vou en tren. Na estación, pido billete e comunícanme que o conseguirei no tren. Quedo pensando por que se desaproveita a oficina da estación e o persoal destinado alí, pero tamén que non entendo do tema e pode […]


“Se non sodes iguais, amosade que sodes diferentes”, por Antonio Gregorio Montes

11-11-19
Noraboa, lográchedelo. Porque iso era o que íades procurando, o medre das posturas máis extremas, as diferentes ás nominais ata o de agora, non? Tentando igualar a corrupción por arriba, tomando unhas decisións mentres que se manifestan outras, con loitas internas solucionadas cun liderazgo non forte, senón baseado na eliminación do contrario, con esquecemento das […]


“Elección non rima con bon”, por Antonio Gregorio Montes

01-11-19
‘Eran os mellores tempos, eran os peores tempos’. Así comeza a ‘Historia de dúas cidades’ de Dickens. E así podería comezar a nosa historia actual camiño dunhas novas (e)leccións o 10 de novembro. E é que hai xente para quen ‘as cousas’ marchan ben. E para a que non, nin moito menos e diríase que […]


“En época preelectoral, coidado co xornal!”, por Antonio Gregorio Montes

23-10-19
Soa ben como tema, pero o certo é que se queda moi curto: hoxe por hoxe, calquera día e non só en período electoral o ler entre liñas o xornal (ou ver entre imaxes no caso da tele) é tanta necesidade como o non despistarse coas novas (reais ou supostas) nas redes sociais. Un tema […]


“Os deslumbrados non poden ver o ceo”, por Antonio Gregorio Montes

23-10-19
25 de outubro, nota de prensa. Resultado: Ribadeo terá máis luces de Nadal por persoa que Vigo. Os xornais destacaron a competición con Vigo, pero aínda así, non chegaron a ese dato: en Vigo, ao parecer, instalaranse unhas 10 000 000 de luces, ou sexa, sobre 25 por persoa. En Ribadeo, 800 000, iso é, […]


“Fake news, fake economía, fake política… “, por Antonio Gregorio Montes

16-10-19
A propagación da mentira como moda. Coido que esa frase pode ser o resume dun dos fenómenos máis perigosos que está a vivir a sociedade nos tempos que corren. A invasión das fake news, as falsas novas, é un feito. Sempre as houbo, pero a a posibilidade que ofrece a tecnoloxía actual permite a súa […]


“Clientelismo, caciquismo ou outra cousa?”, por Antonio Gregorio Montes

06-10-19
Definicións do dicionario da Real Academia Galega: Clientelismo: Práctica social e política en que se establecen relacións de dependencia entre persoas ou organizacións poderosas e os seus partidarios ou colaboradores, os cales esperan obter a cambio determinados favores ou beneficios persoais. Caciquismo: Fenómeno social e político que se caracteriza polo poder excesivo dos caciques e […]


“O clima? Que clima? Nós!”, por Antonio Gregorio Montes

02-10-19
O pasado 27 de setembro tivo lugar fronte ó concello de Ribadeo, ás 20 horas, unha concentración polo clima. Tempo ten pasado dende que a unha relixión se lle ocorreu meter nun libro, o da Xénese, aquelo de ‘esparcídevos e dominade a Terra’. Aínda faltaba para que Darwin explicara a supervivencia das especies ou para […]


“Atacando á Terra. Unha chamada (máis) de atención”, por Antonio Gregorio Montes

18-09-19
Remato de ver unha gráfica por enésima vez. Por primeira vez decateime dun detalle dun dato que representa. A gráfica, as partes por millón de dióxido de carbono na atmosfera, recollidas nun observatorio limpo de alta montaña nunha illa no medio do Pacífico: Mauna Loa, nas illas Hawaii. A recollida dese dato faise dende o […]


“Das oito da mañá á democracia”, por Antonio Gregorio Montes

04-09-19
Informe positivo do concello de Ribadeo. Enterámonos que foi dado cando a propaganda de ACISA Ribadeo nolo comunica pola prensa para lamentar que non se amplíe o horario de apertura de establecementos nouturnos durante todas as festas ata as 8 da mañá. Coido que unha pregunta que cabe facerse é: a quen ou que consultou […]


“Salvados pola xeografía (e a gravitación universal)”, por Antonio Gregorio Montes

27-08-19
Polo que parece, varias centeas de miles de litros de zorra foron liberados ó río Ouria en Guiar, parroquia dA Veiga, Asturias. Resulta que o río Ouria desemboca no Eo, casualmente, un pouco máis abaixo da captación de augas de Ribadeo, co que en principio libramos dunha contaminación que tería deixado a Ribadeo e Trabada […]


“Despois da loita pola construción da residencia de maiores de Ribadeo”, por Antonio Gregorio Montes

13-08-19
Residencia de maiores en Ribadeo: unha vez rematada e presentada á sociedade ribadense, tras pasar as eleccións fíxose un acto de acollida ós primeiros residentes. E comezou o postparto. Coido que é unha imaxe adecuada: lograr un embarazo pode ser doado ou non, pode ser festivo, pero en calquera caso, necesita dun querer, dunha vontade […]


“Sobre a contaminación no mar”, por Antonio Gregorio Montes

29-07-19
-A conta da mesa redonda sobre “A contaminación no mar” que terá lugar en San Cibrao o 2 de agosto, no marco da primeira feira do libro sobre o mar e a súa cultura, deixo algunhas reflexións sobre o tema.- Nun lugar con seres vivos, que están interaccionando co seu arredor, o medio adecuado para […]


“O libro como ferramenta: asociacionismo e cultura”, por Antonio Gregorio Montes

08-07-19
Co fondo da mesa redonda mantida dentro das actividades da feira do libro de Ribadeo, ‘Letras no Campo’, edición de 2019, deixo algunha reflexión propia misturada con a experiencia de edición da AVV O Tesón (Ribadeo no tempo, a través das imaxes -outro Ribadeo foi posible-, Sobre os castros de Ribadeo, Ría de Ribadeo -cartas-, […]


“Resistente galego”, por Antonio Gregorio Montes

19-06-19
Despois de ver as novas destes días sobre o presunto terrorismo galego, venme á cabeza a pregunta de se se me podería considerar de Resistencia Galega, máis aló de se existe, que parece que non. O que si coido que se me pode considerar, como a moita outra xente, é un resistente galego. Resistente por […]


“Eu si votei”, por Antonio Gregorio Montes

05-06-19
Un sinxelo movemento, dar o sobre á urna, marca unha diferencia de sentir: exercín ou non o poder. Efémero a máis de diminuto entre unha poboación como a Ribadeo ou moito máis aínda, entre unha poboación como a de España, pero aínda así, nalgunha circunstancia, decisivo. En calquera caso, manifestación do desexo de participación activa […]


“Eu non votei”, por Antonio Gregorio Montes

27-05-19
En España, votar ou noné liberdade persoal. Non hai obriga, senón vontade. Iso permite a abstención. Abstención que chega a sobrepasar moito a maioría da poboación nalgunhas mesas electorais, e que fóra de España, nas Eleccións Europeas, tense achegado ó 80% no conxunto dalgún país. Por que non votar? Está amosado que as zonas de […]


“Comparación entre o galego e o vasco en relación a unha celebración”, por Antonio Gregorio Montes

08-05-19
Ribadeo, 7 de maio. Preparando o día das letras galegas, atopamos a unha rapazada marchando pola lingua galega. É o Correlingua, que este ano, na zona de A Mariña, celébrase na vila de Ribadeo. O seu obxecto, a dignificación da cultura galega. A súa organización está baseada nunha distribución zonal, na que intervén a Mesa […]


“Pensando no traballo no seu día: balsa de lodos de Alcoa”, por Antonio Gregorio Montes

24-04-19
Hai un par de días, un amigo guioume polas beiras de Alcoa S. Cibrao a descubrir algúns lugares senlleiros. O máis significativo para min foi a balsa de lodos. Por varias razóns. A primeira, por tomar conciencia presencial de que, ‘iso’ son residuos industriais tóxicos, en cantidades case inimaxinables. A segunda, por confrontar que se […]


“As Catedrais, de xeito periódico: esquizofrenia catedralicia” por Antonio Gregorio Montes

19-04-19
Co valor ambiental e económico, e o movemento ligado ó ciclo anual, xa temos de novo nos medios a ración asegurada de Catedrais. A máis, nesta primavera, hai novidades. Despois da morte dunha visitante por impacto ó desprenderse unha rocha do teito dunha cova, a prohibición de recorrer o alto do cantil, o alucinante dos […]


“Ribadeo: explosión de ciencia”, por Antonio Gregorio Montes

06-04-19
Ben. A conto do título, un apunte: non se trata dunha explosión destrutiva, nin moito menos, senón unha explosión no mesmo sentido que a explosión de flores nos campos na primavera. Da vida que medra, se organiza e aprende a vivir. Chegan estas datas, e un evento esperado ano tras ano polos estudantes de medias […]


“Grande América, pequena Terra”, por Antonio Gregorio Montes

03-04-19
Non, aínda non nos enteramos: o que fai alguén neste pequeno planeta, repercute no resto. Algo lóxico, pero, por estar o efecto de cada acto difuminado entre todo o resto de actos e persoas, algo ó que non se lle presta moita atención. E algo que inclúe dende cousas moi pequenas, individuais, a outras moi […]


“Sexamos supersticiosos”, por Antonio Gregorio Montes

18-03-19
21 de marzo, equinoccio. A partir de agora, ata finais de setembro, os días teñen máis tempo de luz que de noite. Vese máis vida. Tempo de esperanza, a primavera. Este ano, eleccións. Por partida dobre. En plena primavera, tempo no que medra a esperanza do futuro, está programado o acto de elixir o futuro […]


“Que parte de ‘caciquismo’ non entendiches?”, por Antonio Gregorio Montes

18-03-19
Vénseme á cabeza o Ron Cacique, coa etiqueta caracterizada cun indio con plumaxe. O nome de cacique ven do que se lle daba ós xefes locais das comunidades taínas de América, e foi importado na idea de que eses xefeciños facían o que lles petaba nas súas comunidades, pola inexistencia de leis escritas e por […]


“A World Wide Web e nós”, por Antonio Gregorio Montes

06-03-19
Lembroume onte o meu amigo Antonio Andina que hoxe, 13 de marzo, a web cumpre anos. E rescatei un vello artigo meu publicado na rede, ‘O comezo da historia de Ribadeo en internet’, onde queda dito que ámbolos dous puxemos o noso gran de area nesa historia dixital de Ribadeo. O que se celebra hoxe, […]


“Mazás”, por Antonio Gregorio Montes

06-03-19
Lembro coller mazás das árbores. Lembro ver como as mulleres viñan en coche de liña ó mercado a traer os seus produtos, entre eles, mazás. E logo, velas nas tendas… ata hoxe. Hoxe fixeime nun posto tradicional dun mercado tradicional nas mazás. Cinco variedades, todas lozanas, brilantes, todas iguais. Todas, cunha etiquetiña pegada, cun número, […]


Artigo do grupo “Por nuestro faro”

06-02-17
Por boca do alcalde Grazas, sr. alcalde, por facilitarnos o traballo. A alcaldía fixo pública o pasado día 23 unha nota de prensa que asumimos plenamente e lle pedimos que lea como se fora dirixida por nós para vde. Para facilitarlle o traballo, fixemos algúns comentarios: “Eu quero falar das inxustizas e do desamparo ao […]


Na procura de información

25-11-15
Hai xa máis de tres semanas que deixei, en nome de O Tesón como entidade pero en función do acordado no grupo de defensa da illa Pancha, o seguinte escrito no concello: “(…) Expón Que en contestación do escrito enviado o 13 de xullo ó sr. Alcalde (entrada 2015-E-RC-8223) recibiu a pasada semana un escrito […]


Refuxiados? Non! Volkswagen!

27-09-15
As cousas, no seu sitio. Unha crise humanitaria (e polo tanto, tamén social e económica) a nivel continental (ou mesmo intercontinental, segundo como se conten os continentes) non pode facer fronte a unha fraude do fabricante de automóbiles maior (hoxe xa se fala de segundo, ou menos) de automóbiles do mundo. A fraude non é […]


A AVV O Tesón organiza actividades para a observación da eclipse de Sol en Ribadeo

14-03-15
O próximo mércores 18 de marzo a AVV O Tesón ten previsto usar o salón de presentacións da Casa das Letras para realizar unha charla sobre a observación da Eclipse de Sol do 20 de marzo. A charla será a partir das 20.00 horas. Falarase do que é unha eclipse, as características da eclipse en […]


Manifesto da plataforma Ribadeo en Común

03-10-14
Un grupo de veciños e veciñas de Ribadeo plantexámonos -como fan tamén noutros lugares de Galicia e de España- a necesidade de que a cidadanía participe e controle de xeito real a xestión dos asuntos públicos. A nosa iniciativa non vai dirixida contra ninguén, non responde ao interese de ningún partido ou grupo político político […]


Beben y beben y vuelven a beber

07-01-14
Beben y beben y vuelven a beber, los peces en el río … a razón dunhas cantas veces ó día durante un par de semanas (alomenos) os últimos -moitos xa- anos, iso é o que dicía unha e outra volta a panxoliña. Os peixes deben estar xa afogados. Ó comezo deste último conxunto de sesións […]


Santo e mártir

24-12-12
Santo e mártir Parece que en Ribadeo, dende a semana pasada, temos un santo e mártir, ó estilo do santoral clásico. Para compensar, tamén habería un fanático actuando de mala fe en contra do probe do santo. A cousa é que Balbino Pérez foi absolto pola Audiencia Provincial despois de non ter feito caso de […]


Que pasa coa herdanza dos Moreno?

05-01-12
Que pasa coa herdanza dos Moreno? Cen anos despois de que os Moreno comezaran a contribuír a Ribadeo con diversas obras, parece como se foran xa cousa do pasado e Ribadeo non tivera moito interese polo seu futuro. O futuro da herdanza viva dos Moreno e o futuro de Ribadeo. O último episodio, ata o […]


Alumnos do IES Porta da Auga interviron no congreso da Asocación de Ensinantes de Ciencias de Galiza

19-11-11
Nota de prensa: No día de hoxe, sábado 19 de novembro, unha representación de tres alumnos e un profesor do IES Porta da Auga tivo unha intervención no congreso da Asociación de Ensinantes de Ciencias de Galicia que tivo lugar estes tres días na Fonsagrada. Os tres alumnos, Andrea Vilar Álvarez, Pablo Ramos Muras e […]


16 000 €? Máis ben 160 000 €! (e pico)

11-10-11
16 000 €? Máis ben 160 000 €! (e pico) A AVV O Tesón xa dispuxo as participacións da lotería do Nadal. Cada participación do nº 70 566 vese ilustrada por tres fotos correspondentes a detalles de como quedaron as vidrieiras do cemiterio despois da agresión sufrida hai xa case un ano: a vidrieira mellor […]


A Casa da Ría de Ribadeo acollerá dúas observacións astronómicas os días 10 e 11 de agosto

08-08-11
Nota de prensa A CASA DA RÍA ACOLLERÁ DÚAS OBSERVACIÓNS ASTRONÓMICAS OS DÍAS 10 E 11 DE AGOSTO, SEGUNDO ANUNCIABA ESTA MAÑÁ O CONCELLEIRO DE MEDIO AMBIENTE. Ribadeo, 8 de agosto de 2011. A Casa da Ría acollerá dúas observacións astronómicas os días 10 e 11 de agosto, segundo anunciaba esta mañá o concelleiro de […]


Participando (e IV)

09-03-11
Participando (e IV) ‘Todas as enfermidades da democracia poden curarse con máis democracia’ (Alfred E. Smith, foi Gobernador de Nova York) Despois dunha introducción ‘histórica’ e unha pequena análise ó Regulamento Orgánico de Participación Cidadá de Ribadeo aprobado no pleno de xaneiro de xeito inicial, queda o remate da serie: as disposicións ó final do […]


Participando (III)

28-02-11
Participando (III) Se estás a ler isto despois das entregas anteriores (Participa, coño! 1 e 2), é que tes interese no tema. E un mínimo de información. Polo tanto, xa non se trata de chamar a atención cun titular malsoante, nin de facer ver que a pretendida participación pode ser unha imposición ou comenencia. Trátase […]


Participa, coño! (II)

22-02-11
Participa, coño! (II) Coido que antes de comezar a expoñer algúns cambios desexables no regulamento de participación cidadá aprobado inicialmente no pleno de xaneiro (non todos, senón isto sería demasiado longo), é cousa de ter unha visión xeral do documento. Saltemos cuestións menores, como os diversos formatos do texto, indicativos dun ‘corta e pega’ sen […]


Participa, coño!

14-02-11
Participa, coño! Coido que pode verse claro que o título leva en si unha contradicción. Dende a historia do regulamento de participación cidadá en Ribadeo ata as alegacións que deberan terse en conta, tentarei esbozar en varias entregas algo do que significa unha normativa que é, para a cidadanía, mesmo máis fundamental que o estado […]


Os 10 anos da Wikipedia e O Tesón

06-01-11
O próximo 15 de xaneiro a Wikipedia, proxecto distribuído de coñecemento libre, que se plasma nun conxunto de enciclopedias en internet, cumprirá 10 anos. Entre as enciclopedias ás que deu lugar está a Galipedia, (http://gl.wikipedia.org), consituída xa en referente para asuntos galegos, con máis de 66 000 artigos para consulta e medrando coa colaboración dunha […]


E esta noite os reis traerán …

05-01-11
E esta noite os reis traerán … (Escrito na mañá do 5 de xaneiro) Que che fai falla? Unha residencia da terceira idade? Un pxom? A aclaración do caso das vidrieiras da capela do cemiterio? A ver, … ti que pediches? – xa sabes que para que traian cousas os reis, hai que pedilas con […]


…Non había/haberá unhas vidrieiras…? Ideas para a recuperación

14-12-10
Despois da saír á palestra a denuncia de O Tesón da desfeita das vidrieiras do cemiterio, tal parece que o tema quixérase que pasara desapercibido: un único artigo na Comarca, de Pancho Campos (1), tras o da fin de semana no que saía nos medios a nota de O Tesón (2) e o artigo en […]


Ribadeo ten necesidades adultas

06-09-10
1992: Ribadeo perde a rama sanitaria de FP… un feito, como outros moitos de perdas que leva Ribadeo. Eficiencia na xestión, alégase unhas veces. Aforro de cartos, outras. Non hai xente abonda (conxunto das dúas anteriores, dando un rodeo), aínda outras. Mentres, segue a derrama. Agora tocoulle o turno ó ‘Bacepa’, nome abondo malsoante que […]


Os Cocos, pasado e proxección de futuro

30-08-10
O 16 de agosto de 2010 non foi un día calquera en Ribadeo. Houbo festa e saíron os Cocos, pero a festa sentiuse tamén doutro xeito máis profundo, nun lugar menos festeiro que San Roque, na oficina de turismo. Foi o día de presentación do libro ‘Os Cocos de Ribadeo’, festa esperada con motivo da […]


Ir de xira

16-08-10
Pasou a Xira 2010 en Ribadeo. Xira en portugués aplícaselles ás rapazas bonitas, pero aquí o significado é moi outro: a Xira de Santa Cruz ten o seu nacemento nunha romaría ad-hoc, na que a música de gaita galega, impulsada pola sociedade Amigos da Gaita, tiña a súa pedra angular. É dicir, a diferenza doutras […]


Medio Ambiente de Ribadeo oferta actividades astronómicas e unha ruta de sendeirismo

05-08-10
RIBADEO (FNC) .- A Concellaría de Medio Ambiente preparou diversas actividades astronómicas para a vindeira semana e tamén unha ruta de sendeirismo. Horacio Cupeiro anunciou que “o día 10 de agosto ás dez da noite na Casa da Ría haberá unha xuntanza para contemplar o ceo de estrelas de agosto. A actividade estará dirixida por […]


Os cativos resisten

28-07-10
Ribadeo segue puxante no turismo. A praia de Augas Santas, a célebre ‘as catedrais’, é unha referencia e parece que a costa de tempo e de visitantes, ata se comenten menos erros nas diversas informacións sobre a súa pertenza a Ribadeo. A oficina de turismo está chea día tras día, e nun momento calquera pode […]


Puro teatro

14-06-10
“Os españois teñen perdido a súa confianza nos políticos, o gran problema é a ausencia de ideas”. As verbas, que corresponden a Luis de Guindos, ex Secretario de Estado de Economía, puidéronse ver este fin de semana en varios xornais. Non estou de acordo. Mellor dito, si o estou na primeira parte, en que temos […]


Cabodano sen pena nin groria dalgo que tamén ten afectado a Ribadeo

02-06-10
Ribadeo dista algo máis de 150 km do de A Coruña. Dentro de Galicia, quitado zonas de Ourense, é dos puntos máis alonxados desa cidade. No que vai de século, cada curso académico, polo menos tres dos catro centros de educación xeral de Ribadeo teñen feito unha viaxe didáctica á Casa das Ciencias. Difícil será […]


Preto de 10.000 rapaces de 96 colexios de Lugo conmemorarán os Días da Árbore e da Auga coas actividades da Deputación

13-03-13
A Deputación de Lugo conmemora un ano máis os Días Internacionais da Árbore e da Auga, tras o éxito acadado coa convocatoria do pasado ano. Case 10.000 rapaces de 96 centros escolares lucenses participarán en diversas actividades que se desenvolverán de xeito simultáneo en toda a provincia os días 21 e 22 de marzo. A […]