Conselleiro de Sanidade
20100114
Unha proposta para a tesourería do concello
Poden evitarse? En parte, alomenos, si.
Como? Con uso de obras con licenzas libres.
Que é a SGAE? A Sociedade General de Autores de España é unha asociación que teóricamente se encarga de recadar para os autores asociados un canon por obras interpretadas, e que na realidade ten aproveitado toda interpretación sen demostrar que ten delegada á xestión de dereitos de autor e que estes están en vigor. Un exemplo delo, os 30 000 € citados, reclamados 'por xunto' e dicindo que era unha rebaixa en por ser nesas condicións.
E iso das licenzas libres, que significa? Ten licenza libre unha obra sobre a que xa non teña ninguén dereito, por tere pasado ó dominio público (ben por ter sido feita hai moito tempo, ben por ter cedidos os dereitos), ou obras con licenzas do tipo Creative Commons (é dicir, que pertenzan dalgún xeito á 'creación común', o que abrangue varios tipos de licenzas), con dereitos dos autores limitados, etc.
Hai certamente dificultades en aplicar sempre un mesmo esquema para reproducción ou interpretación de obras. Pero, cara á tesourería, non se trata de aplicar sempre un permiso de tipo licenza libre, senón de reducir o pago de dereitos dun xeito xustificado: unha boa parte das actuacións poderían seguir o esquema de uso deste tipo de licenzas, complementadas nalgúns casos con obras propias dos intérpretes. Tendo en conta, por exemplo, que as obras clásicas (excepto adaptacións modernas) están en xeral liberadas, pertencen ó dominio público, e polo tanto, poden se usadas pola banda de música de xeito libre e non ahi que pagar o canon. Así pasa tamén en xeral coa música tradicional ou con moitas obras como pasodobres de autores mortos hai longo tempo. Por outra beira, representacións teatrais de obras escritas por xente das mesmas compañías locais non teñen traspasada a xestión dos dereitos á sociedades do tipo SGAE, e con eses mesmos cartos, podería potenciarse por exemplo, a publicación dos libretos.
Outra cousa diferente é a imposición de temas a grupos musicais, ou a compañías de teatro visitantes con obras de repertorio con dereitos, por exemplo, que sinxelamente non é factible. Pero se tocan os seus propios temas, ou interpretan as súas propias obras ... pasar por caixa a parte non ven a conto.
Non teño datos da porcentaxe de aforro que podería terse de aplicar estas medidas, pero a SGAE tampouco, e a bo seguro compensa polo aforro, e, se o concello (tal como declarou hai non moito o alcalde) está a considerar abusivos os cobros da SGAE, coido que haberá que poñerse ó tema. É dicir, ir máis aló das verbas. Polo menos, esixir a demostración de que as obras interpretadas están baixo o paraugas recaudador da SGAE.
* Unha nota final: hai que ter en conta que aínda que a SGAE é unha sociedade que aglutina a maioría de cánones impostos deste tipo, non é a única, e a realidade pode ser máis complexa, pero tamén, e de xeito máis que proporcional, será máis complexa a actuación necesaria das asociacións pertinentes para cobrar .
* Outra nota: Ó longo da xeografía española xa se teñen dado casos de sublevación ante estes cánones con resultado positivo nos xulgados, mentras que polo contrario, quen se submete viu incrementados de xeito substancial os pagos a realizar no mesmo tempo.
* Unha terceira: a SGAE é unha sociedade opaca, que non amosa contas detalladas, e que trata de cobrar por calquera interpretación (esteña ou non protexida polo seu paraugas) ó longo de toda a xeografía española.
20200706
Peche da Mariña? Le o DOG e déixate de contos
Onte avísannos de que hoxe estaríamos cerrados. Antes de que saíran as normas no DOG, xa tiñamos diversas informacións, infografías, vídeos... sobre o que non se vai poder facer, moitas deleas, con erros.
O DOG xa saiu. 23 páxinas "só". En espera de redactar algo máis como comentario sobre a medida, podes ir lendo o DOG de onte:
Conselleiro de Sanidade
20191226
sobre o borrador de Anteproxecto de Lei sobre dereitos de autoría e dereitos afíns no mercado único digital europeo
Opinión de Wikimedia en relación á consulta pública sobre o borrador de Anteproxecto de Lei sobre dereitos de autoría e dereitos afíns no mercado único digital europeo, pola que se incorporan ao ordenamiento xurídico español as Directivas UE 2019/789 e UE 2019/790
Este texto ten o propósito de contribuír a unha interpretación equilibrada e matizada da Directiva de Copyright no momento do seu transposición á lexislación española por parte do Ministerio de Cultura e Deporte. Os puntos de vista neste texto teñen o obxectivo de equilibrar e subliñar algunhas consideracións, incluíndo a protección dos dereitos das persoas usuarias, a aclaración dalgúns conceptos ambiguamente descritos na regulación ou a salvagarda do dominio público.
Foi enviado o 16 de decembro de 2019 ao Ministerio de Cultura e Deporte, seguindo o proceso de convocatoria de consulta pública anunciado na súa páxina web.
Contexto
O movemento Wikimedia traballa para preservar e recompilar o coñecemento e o patrimonio cultural e facelos libre e universalmente accesibles á cidadanía. No Estado español este movemento global atópase representado por varias organizacións formais e informais que actúan a nivel estatal, rexional ou temático. Tamén traballamos para empoderar ás persoas individuais no exercicio dos seus dereitos de acceso á cultura e o coñecemento. Neste caso, queremos poñer de manifesto nosa opinión con respecto a algúns aspectos a destacar da nova Directiva Europea que se debe adaptar á lei nacional.
Desde Wikimedia traballamos con distintos actores sociais, incluíndo bibliotecas, arquivos, museos, institucións gobernamentais e educativas. O noso obxectivo é facer que o coñecemento e a información sexan accesibles para calquera persoa de xeito libre e gratuita. Wikipedia é a nosa ferramenta máis coñecida e utilizada para alcanzar ese obxectivo, aínda que temos máis: Wikimedia Commons, un repositorio multimedia; Wikidata, a base de datos estructurados máis grande do mundo; Wikisource, unha biblioteca digital de publicacións en dominio público; e así ata outros 8 proxectos que permiten á sociedade liberar, estudar e compartir coñecemento en Internet.
Cabo destacar que Wikimedia, e en concreto Wikipedia, ten como un dos seus alicerces a correcta inclusión de referencias e o respecto absoluto ás licenzas e dereitos de autoría, exercendo en moitas ocasións un labor didáctica respecto diso entre a cidadanía. É a sociedade quen fai posible que todos estes proxectos (ou plataformas) funcionen. Son miles de persoas voluntarias (usuarios, segundo o texto da Directiva) quen están detrás da existencia desas plataformas e das organizacións que asinamos este documento. Foi esa comunidade de voluntariado a que decidiu crear unha organización sen ánimo de lucro para brindar apoio e impulsar os proxectos Wikimedia velando pola misión do movemento: conseguir que todas as persoas teñan acceso libre á suma do coñecemento e poidan contribuír á súa vez na súa construción colectiva, en calquera idioma e de xeito gratuita.
Wikipedia é o único sitio web entre os cen máis visitados a nivel mundial sustentado por unha organización sen ánimo de lucro. As plataformas de Wikimedia dependen do ecosistema de Internet. Durante os últimos anos quedou claro que as leis de dereitos de autoría da Unión Europea non están adaptadas nin á sociedade digital nin ao mercado único digital. Xurdiu un ecosistema de liberdade de expresión, pensamento e contidos; creatividade, innovación e acceso ao coñecemento; e, finalmente, a capacidade de acódelas usuarias non só de participar senón tamén de contribuír activamente no intercambio de información.
Este novo paradigma desafía profundamente os conceptos clásicos de dereitos de autoría. Desde Wikimedia estamos de acordo coa idea dun dereito de autoría modernizado para o mercado único digital. No entanto, durante as discusións e negociacións no proceso de redacción da Directiva dous grandes grupos de interese foron escoitados: por unha banda, a industria de contido ou a industria creativa, organizada desde fai décadas para protexer os intereses dos seus membros; polo outro, as grandes plataformas tecnolóxicas con ánimo de lucro, cos seus recursos financeiros e ganancias como principal impulsor. É fundamental que na fase de transposición da Directiva tamén se escoite unha terceira voz: a de quen crean este ecosistema digital tan aprezado, as persoas que son usuarias e creadoras de contidos na rede.
As organizacións firmantes, como entidades sen ánimo de lucro que traballan polo coñecemento libre, representamos ás persoas que len, participan, crean, comparten e distribúen información e contido: os usuarios, segundo a Directiva. Sen esas persoas Internet carece de sentido e, polo tanto, deben ser tidas en conta polo corpo legislador á hora de implementar a Directiva.
O considerando 2 da Directiva sobre dereitos de autoría aclara que esta regulación debe estimular a innovación, a creatividade, o investimento e a produción de novos contidos, tamén na contorna digital. Ademais, debe contribuír ao obxectivo da Unión Europea de respectar e promover a diversidad cultural, ao mesmo tempo que pon en primeiro plano o patrimonio cultural común europeo. As persoas que son usuarias de Internet non son receptoras pasivas de contido digital, senón co-creadoras que participan, crean, comparten e difunden información, contido e cultura. Para cumprir co considerando 2 na implementación da Directiva á lexislación española débese garantir o dereito de usuarios e usuarias a unha Internet libre, aberta e neutral. Tendo isto en conta, algúns apuntes ao articulado da Directiva son necesarios. A nosa opinión susténtase en e apoia as guías de transposición realizadas por Communia (The European Thematic Network on the Digital Public Domain). Tratamos de resumila a continuación.
Artigos 3-4
Os datos como xerme da innovación
Os artigos 3 e 4 tratan sobre excepcións na directiva que teñen o obxectivo de favorecer a minería de datos e textos en Internet. No primeiro caso, a excepción é específica para a contorna científica; mentres que no segundo a excepción ten carácter xeral; sendo contemplados para ambos casos usos tanto comerciais como non comerciais. Ditas aproximaciones son clave no desenvolvemento de solucións baseadas en recoñecemento da linguaxe e na aprendizaxe automática, tecnoloxías que hoxe en día xa marcan o liderado digital a nivel mundial.
As maiores barreiras para a minería de datos son de carácter técnico. Consideramos que os mecanismos de acceso a obras protexidas por medidas técnicas a miúdo non foron suficientemente probados e a miúdo requiren un investimento de tempo excesiva por parte de acódelas usuarias, quen frecuentemente non reciben unha resposta ou asistencia razonablemente áxil cando o seu acceso ao contido é denegado pese a ter o dereito legal a iso. Así pois, é de vital importancia que calquera incidencia ou problema experimentado por quen intentan acceder a contido protexido por medidas tecnolóxicas sexa resolto nun tempo prudencial.
Finalmente, tanto a excepción para minería de texto como a excepción para minería de datos non especifican como deben compartirse os resultados da minería de datos. A maior parte dos datos que as persoas dedicadas á análise e a ciencia de datos desexan compartir non poden ser substituídos de ningún modo pola obra orixinal suxeita a dereitos de autoría, pois esta foi reelaborada, trátase de datos derivados e non poden ser sometidos a ingeniería inversa para crear de novo a obra suxeita a dereitos de autoría.
Artigo 5
Por un soporte á educación e á formación que poida responder aos tempos actuais
No artigo 5, a lexislación europea trata de harmonizar o panorama legal no ámbito educativo requirindo aos Estados membros que implementen nas súas leis o mesmo conxunto mínimo de dereitos para actividades docentes no ámbito digital e transfronterizo. Desde Wikimedia quixésemos animar a abrazar a colaboración internacional na rede e as necesidades de formación continua actuais para estender a excepción cando os usos contemplados sexan asumidos tamén por plataformas de acceso aberto coa devandita vocación e institucións científicas ou culturais que, aínda que non teñan a educación como obxectivo principal, si estean xa incorporando a formación como parte do seu compromiso social.
É importante que os equipamientos educativos, profesorado e alumnado non se vexan forzados a retirar a súa confianza na excepción cando as persoas que detentan dereitos pasen a comercializar licenzas que abasten os mesmos termos de uso cubertos por esta. Atopámosnos/Atopámonos ante unha oportunidade para ofrecer dereitos educativos a todos os equipos docentes e comunidades estudantís nunha ampla variedade de contornas de educación formal e informal.
Artigo 6
Permitir accións efectivas de preservación do patrimonio cultural
O artigo 6 da Directiva obriga aos Estados membros a incluír nas súas respectivas lexislacións unha excepción aos dereitos de autoría e dereitos relacionados que permita a elaboración de copias digitales con fins de conservación ou preservación de bens patrimoniales custodiados nas coleccións de institucións dedicadas ao patrimonio cultural.
Aínda que o artigo atópase alineado cos valores do movemento Wikimedia e a actual lei de propiedade intelectual contempla a posibilidade de digitalizar bens con fins de conservación, é desexable que a transposición deste artigo aporte claridade na definición do concepto de copia digital de conservación ou preservación.
Artigo 7
Ningún contrato ou protección tecnolóxica deben coartar os usos permitidos pola lei
O artigo 7 estipula que ningún contrato, non importa onde sexa asinado, ha impedir o acceso aos recursos garantido polas excepcións que se expoñen nos artigos 3, 5 e 6 (minería de datos e textos no ámbito científico, casos educativos e legado cultural). Ademais, o artigo 7 tamén estipula que ningunha medida de protección tecnolóxica ha impedir os usos permitidos por esas excepcións e pola excepción prevista no artigo 4 (minería de datos e textos para calquera propósito).
Desde Wikimedia recoméndase a implementación dunha norma xeral aplicable a todas as excepcións de dereitos de autor que xa están contempladas na lei de propiedade intelectual (incluíndo aquelas que protexen usos garantidos pola liberdade de expresión e artística como a parodia ou o pastiche) e todas as excepcións mencionadas na Directiva (incluíndo aquelas previstas nos artigos 4 e 8) para:
1.protexer cada unha das excepcións de obrigacións contractuales, e
2.asegurar o dereito de acceso e uso de contido protexido con medidas tecnolóxicas baixo calquera excepción, incluíndo aquel contido ao que se accedeu grazas a unha licenza.
Ademáis, recomendamos unha implementación que asegure que, ante calquera situación de bloqueo mediante medidas tecnolóxicas ao uso lexítimo previsto por unha excepción, esta poda resolverse coa maior celeridade posible sen haber de recorrer aos tribunais, feito que acaba tendo un efecto disuasorio ao acceso a eses datos.
Artigos 8-11
Fomentar a valorización e visibilidad das obras fóra de comercio
Os artigos 8-11 da Directiva teñen como obxectivo facilitar a digitalización e difusión en liña de obras que xa non se atopan dispoñibles para o público xeral por medio das canles comerciais habituais, sexa porque a súa traxectoria neste ámbito extinguiuse, sexa porque nunca transitaron por el. As beneficiarias destes artigos son as institucións ou organizacións dedicadas ao patrimonio cultural entendidas nun sentido amplo, tal como indica o considerando 13 da Directiva: poden beneficiarse deste artigo todas aquelas institucións ou entidades que preservan, conservan e poñen ao alcance do público coleccións de todo tipo de materiais, sexa con fins divulgativos, educativos, de investigación ou de difusión.
Ante o horizonte prometedor que traza este conxunto de artigos, é preciso que desde o Ministerio se organice unha mesa de diálogo específica entre representantes de todos os ámbitos do sector cultural, incluíndo representantes de institucións dedicadas ao patrimonio cultural, organizacións de xestión de dereitos e detentores de dereitos. Consideramos que a súa opinión sobre das condicións nas que unha obra pode ser considerada como fóra de comercio (fixando, por exemplo, unha data límite a partir da cal unha obra deixa de transitar polo circuíto comercial) debe ser escoitada e tida en conta.
Artigo 14
Garantir salvagárdaa ao dominio público
A protección que o artigo 14 supón para o dominio público garantirá que as reproducións de obras cuxos dereitos de autoría teñen expirado permanezan sen dereitos, ata cando se digitalicen. Esta provisión mellora a accesibilidad ao coñecemento e o patrimonio cultural por parte da sociedade con respecto á lexislación vigente no Estado español. O artigo 14 asegura que as reproducións de obras en dominio público non poderán protexerse con dereitos de exclusividade e, como resultado, pon barreiras ao fenómeno coñecido como "peche do dominio público". Propiciará a digitalización do noso patrimonio cultural e desde Wikimedia celebramos este primeiro intento para protexer o dominio público por parte dunha lei europea.
Alentamos ao Ministerio a incluír explícitamente esta provisión no texto de transposición da Directiva, clarificando o que se estipula no texto europeo: unha vez a obra orixinal entra no dominio público os dereitos das reproducións fieis, incluídos os das digitalizaciones, tamén han expirar. É importante aclarar que este precepto aplica ás reproducións fieis, independientemente de se tiveron lugar antes ou despois de que expiraran os dereitos da obra orixinal.
Artigo 15
Defender o acceso á información e a verificación de fontes
A transposición do Artigo 15 debe respectar o dereito de acceso á información. A capacidade para comprender o contido en Internet está estrechamente vinculada coas ligazóns enriquecidas. Estas deben incluír descricións e fotografías para fomentar o acceso á información. Sen eses datos, sería moito máis difícil navegar en Internet. Por iso é importante definir un punto de partida para entender cal é a duración ou a cantidade de contido que se atopa exenta baixo a permisión de uso para "extractos moi curtos".
Tamén é importante garantir o dereito a compartir e distribuír blogs e contido de revistas científicas e académicas en liña que non poden ser tomadas como publicacións de medios e xa que logo deben ser explícitamente mencionadas como exentas. De non facelo, estableceríanse unha serie de obstáculos para a difusión de artigos científicos e académicos, e tamén dificultaría a procura de información verificable online, afectando ao dereito de acceso á información. Ter acceso á verificación de fontes de información de calidade é imperativo para loitar contra as noticias falsas en liña.
Finalmente, o Artigo 15 xera unha nova capa de dereitos exclusivos por encima do copyright que protexen contidos non orixinais. Instamos ao Ministerio a trasvasar todas as excepcións e limitacións nacionais contempladas para os dereitos de autoría a esta nova capa.
Artigo 17
Evitar o bloqueo preventivo
O Artigo 17 e as medidas propostas sobre filtrado de contidos foron, sen dúbida, as máis polémicas durante as negociacións da Directiva. Desde Wikimedia mantivemos unha posición moi crítica porque pensamos que é necesario velar polos dereitos das pwesoas usuarias, sen as cales non habería contidos en Internet.
De momento, as medidas para implementar este artigo aínda están sendo revisadas pola Comisión Europea en consultas con comités expertos. Instamos ao Ministerio a esperar a que as guías de implementación resultantes destas reunións sexan publicadas para poder facer unha transposición en liña cos últimos acordos relativos ao debate europeo.
É crucial atopar un equilibrio que protexa as persoas usuarias na transposición á lexislación española e protexer tamén o acceso ao coñecemento fronte a ferramentas que non distingan se un determinado contido recae nunha limitación ou excepción. Desde o noso punto de vista, o Ministerio debe garantir na súa transposición que non se dean casos de contido legal retirado das plataformas.
Han de poñerse baixo a mesma consideración o establecemento de medidas efectivas para bloquear contido ilegal como o desenvolvemento de mecanismos para evitar que aquel contido legal -sexa de nova creación ou derivado lexítimo-, non acabe bloqueado por posibles fallos dos sistemas de filtrado automático. Pola contra, propiciaríase un ecosistema digital no que contidos de natureza satírica ou paródica (entre outros) puidesen ser retirados de xeito preventivo, afectando á liberdade de expresión da cidadanía europea na rede e contravindo o considerando 70 da Directiva.
Para rematar, desde Wikimedia consideramos que a salvagarda dos dereitos de persoas usuarias debe protexer por defecto os usos das excepcións e as limitacións da lei. As persoas usuarias deben dispoñer de oportunidades significativas para reafirmarse nos seus dereitos, e a carga de contido debe permanecer dispoñible para o público ata que non se determinou que un uso ciertamente infrinxe a lei.
Organizacións asinantes:
Wikimedia España
Asociación inscrita no Rexistro Nacional de Asociacións de España: Grupo 1, Sección 1, Núm. Nacional 597390 con CIF: G-10413698.
Amical Wikimedia
Asociación inscrita no Rexistro de Asociacións da Generalitat de Cataluña, núm. 43169 con CIF: G-65105082.
20221116
Novas sobre a illa Pancha, dos tribunais e da AVV Por Nuestro Faro
Hoxe, 16 de novembro, deuse a coñecer un feito encamiñado por outros anteriores: O TSXG desestima o recurso de Eirobra S.L.para evitar o acceso libre á illa Pancha. Despois de anos loitando, a AVV Por Nuestro Faro ve cumprido un dos seus obxectivos, o lograr que a illa sexa do pobo. En realidade, o obxectivo aínda non está conseguido, entre outras cousas porque o acceso pode considerarse parcial ó estar regulado temporalmente, pero esa regulación mesmo podería considerarse beneficiosa. O caso é que a concesionaria non pode dicir 'ti entras se eu quero e cando eu queira', e sei que non fun o único que veu o paso negado á illa.
Como ó final a cousa ía polo xulgado, e contra o concello de Ribadeo, foi o concello o encargado de dar a noticia, cunha nota que deixo abaixo.
Tamén a AVV Por Nuestro Faro, en relación ó uso da illa Pancha, volve a preguntarlle ó concello de Ribadeo por cousas como o cumprimento da concesión, se xa foi inspeccionado o cumprimento da Declaración Responsable da empresa que deu pé a abrir a cafetería, ou o estado e legalidade da fosa séptica, 'perdida' na administración dende hai varios anos e que pode ser unha fonte de vertidos á ría.
Nota de prensa da AVV Por Nuestro Faro:
Na sede electrónica do Concello acumúlanse os correos sen resposta que a asociación de Veciños «Por Nuestro Faro» lle ten dirixido ao alcalde, con datas como 28/08/2021 ou 28/03/2022. Mesmo tras a mediación da Valedora do Pobo, organismo en Galicia encargado de velar pola transparencia e o dereito á información, non obtivemos do Concello ningunha resposta clara nin directa.
Por esa razón, o 16 de novembro de 2022 enviouse un novo correo ao Concello de Ribadeo, insistindo na necesidade de obter informacións concretas sobre cuestións vitais na Illa Pancha.
Á vista do despregue de camiños, varandas, terrazas e niveis que ocupan de xeito amplo a visión de calquera visitante que se interne na illa, volvemoslle preguntar ao alcalde se está en posición de dicirnos «se a cafetaría e os seus servizos invaden terreos da Illa Pancha fora do espazo concedido de 500 m²». En consecuencia, preguntamos se «as obras de execución da cafetaría da Illa Pancha, que funciona dende agosto de 2021, se axustan ao proxecto inicial».
Tamén reiteramos a pregunta sobre se por fin «existe informe da inspección técnica» que daría o visto bo á Declaración Responsable da empresa concesionaria para abrir a cafetaría (lembremos que a cafetaría se abriu por primeira vez fai xa 15 meses).
Doutra banda, e dado que o sistema de eliminación de residuais proposto pola concesionaria está a tramitarse desde agosto de 2018, quixéramos saber se a día de hoxe “no concello de Ribadeo existe constancia de que a fosa séptica teña resolución favorable de Augas de Galicia» e que aclare «cal é o sistema de depuración de residuais, tendo en conta que pode estar vertendo á Ría de Ribadeo en zona de protección dá Rede Natura 2000, e que este proxecto foi presentado antes de que existise a cafetaría que obviamente incrementa as emisións ao medio ambiente.».
AVV Por Nuestro Faro
TAMÉN O CONDENA AO PAGO DAS COSTAS
Acceso á Illa Pancha
16/11/2022O alcalde, Fernando Suárez, valora de xeito positivo a inadmisión a trámite por parte do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia do recurso de casación presentado polo concesionario do Faro sobre o uso e acceso á Illa Pancha. Barcia subliña que agora está ben clariño: é libre para todas e todas.
O rexedor lembrou que "hai poucos meses o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia resolveu de xeito claro que o acceso á Illa Pancha debía ser libre e público con independencia da xestión que poida facer a actividade privada, que nunha pequena parte da illa concesionou o Estado a través da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao".
Suárez Barcia dixo que "con isto quedaba resolta calquera outra interpretación xurídica ao tempo que confirmaba a actuación administrativa levada a cabo polo Concello de Ribadeo en todo este proceso".
O alcalde ribadense manifestou que "lamentablemente, vimos que a aplicación das sentenzas non eran todo o inmediatas que deberan ser posto que durante un tempo seguiuse a incumprir por parte do concesionario coa pasividade da administración titular da Illa, A Autoridade Portuaria Ferrol-San Cibrao, o que obrigou ao Concello a impoñer sendas multas coercitivas ao titular da actividade privativa e finalmente un requirimento de non argallar máis para incumprir as normas ou o Concello veríase na necesidade de executar as accións subsidiarias pertinentes para garantir o acceso público".
Fernando Suárez contou que "o concesionario apelou esta sentenza e agora vimos de saber hoxe que o Tribunal desestima completamente ese recurso, e aínda por riba, o condena en costas".
O rexedor subliñou que "desde o Concello de Ribadeo, celebramos que dunha vez por todas quede ben clariño para todos: particulares, institucións, concesionarios, etc, que o uso e o acceso é libre. Xa vemos que a Autoridade Portuaria, titular da Illa, foi tomando as medidas necesarias para que nunca máis teñamos que perder o tempo en andar xogando ao gato e ao rato. Alegrámonos e valorámolo positivamente".
E engadiu que "desde o Concello de Ribadeo manifestamos, como sempre o temos dito, que nada temos que obxectar ás actividades que o Estado poida concesionar nesta illa, apartamentos turísticos ou unha cafetería, como de feito o fai noutros espazos públicos da súa titularidade no resto do litoral, pero queremos que o resto de cidadanía poida ir, pasear, pescar ou facer o que lle pete, dentro dos dereitos e deberes que calquera persoa poida facer no resto do litoral".
20060323
Espéranse fortes ventos
Ando a repetir o mesmo dende vai tempo, de diversos xeitos, con diversos matices, e non lle vexo síntomas de cambio. Así, cando o alcalde esta mesma semana da información á prensa sobre o novo auditorio de Cabanela, xa tiña posto no blog dende vai qince días as obras, e amosaba a miña extrañeza. Dúas semanas despois, entérome de que o auditorio sen uso vai ser substituído... por outro auditorio semellante, pode que cun esceario maior e gradas un pouquiño diferentes. Cun uso semellante? Eso si, as obras son anunciadas para dignificar unha zona bonita... que ten diante o primeiro recheo e a nave do mesmo e por eso xa vai tempo deixou parte da súa beleza a dignificar.
Cánto costa? Nin idea. Aínda que só sexa curiosidade, vai a cargo do concello ou non? Hai algún plan secredo (polo momento, se entende) para dinamizalo ou só é unha preparación para o ascensor que vai quedar na viciñanza?
Estou a convertirme nun mal pensado respecto das actuacións do concello, pero non podo evitalo ó ver a historia de cartos tirados en fume e sen unha planificación, un sentido de Ribadeo, sen a definición do 'Ribadeo que queremos' que pedín no seu momento. De novo, ogallá sexa algo bó para Ribadeo e o próximo ano por estas datas pensemos 'con esta obra Ribadeo deu un paso adiante' sen querer dicir on elo que lle comeu outro bocado á ría.
--
O Ribadeo que queremos, publicado no blog anterior o 14/4/05 e na prensa en datas semellantes.
Se queres lograr algo neste mundo, o idealismo non é abondo -necesitas escoller un método que funcione para conseguir o teu obxectivo. Noutras palabras, necesitas ser «pragmático»(*)
O futuro, antes de vivilo, e se queremos ter algún poder sobre el, hai que imaxinalo. E logo de imaxinalo, darlle un repaso para contrastalo coa súa posibilidade. Logo aínda, traballar para extender a idea para poder levalo á práctica. Tendo en conta o anterior, parto con estas liñas para unha aterializar unha proposta ambiciosa e concreta: tratar de afrontar un Ribadeo futuro mellor que o actual, intercambiando opinións con tempo antes que o futuro nos alcance.
En certa forma, é o que fan os partidos políticos antes das eleccións coa proclamación dun programa electoral, pero só en certa forma: os programas electorais están feitos en xeral de xeito rápido e buscando non tanto a mellora do conxunto senón máis ben facer anuncio dunha mellora de cara a contar con máis votos, así como dende unha única visión e ideoloxía, sen deixar entrar na discusión outras posibilidades.
Co anteror e a comparación, creo que queda craro o que pretendo con este artigo máis outros que lle seguirán (meus, doutra xente ou mesmo facendo un ataque á pretenciosidade, amplitude, ideas ou liña seguida nos anterioriores):
- Un estado de contrastación de ideas e proxectos cara o futuro, que ilumine as decisións a tomar sobre todos nós, que faiga imposible cousas como as variacións repentinas de opinión, como algunha tristemente perpetrada hai non tanto tempo, ou proxectos que se indicou que van crear unha morea de postos de traballo e crearon só unha diminución de ría, ou o aumento do chamado 'feísmo' que se suma ó acogotamento na construcción, ou ... pon ti nos puntos suspensivos todas esas cousas que estás a pensar.
- Un Ribadeo máis informado que poda controlar o seu futuro, que se vexa máis involucrado nel. Din que a información é poder. Alomenos, da unha visión para tratar de influír no poder. E de aí, ó ceo. Depende de todos os cidadáns. Depende, por exemplo, que os políticos queiran asociarse dalgún xeito a este movemento para levar ventaxa en recoller o contacto coa xente, simpatizar cos votantes posibles na spróximas eleccións ou para tratar de conducilo.
- Pero sobre todo, un pobo que pense no seu futuro. Pensar... pode que alguén vexa como un perigo para algúns que é unha oportunidade para todos.
En caso contrario, e como sucede moitas veces dun xeito ou outro, remataremos dando paos de cego ou tendenciosos boa parte do tempo. Dun xeito ou outro, a nós mesmos.
(*) Collido de “Software libre para una sociedad libre”, editorial Traficantes de sueños, 2004

