Aniversario da SGHN

Hoxe é un día deses que a historia pequena non pode deixar pasar, aínda que pareza totalmente oculto no seu significado para a historia que se conta nos telediarios. Por un aviso da Galipedia, decátome de que hoxe hai corenta anos da fundación da Sociedade galega de historia natural, unha institución que é básica para que Galicia manteña a súa natureza e a coñeza. Máis? Na súa web.

Apaga e segue: Apaga encende

APAGA e a Asociación de profesores de automoción de Galicia. Hoxe comezou no hotel O Cabazo o seu forum 2013, con setenta inscritos de toda a xeografía galega. É o segundo foro, que contará ademáis dos talleres e as charlas de hoxe a venres, o mesmo venres, sábado e domingo cunha exposición de coches antigos no mesmo lugar. Membros de APAGA teñen fundado hai tempo as xornadas de automoción que levan traído durante dúas décadas, ano a ano a preto de unha centea de profesores de automoción a Ribadeo. Xornadas que enlustraron o nome do IES/CIFP Porta da Auga ata que foron expulsadas da oficialidade para chegar a unha situación de mero interese dos participantes. Na mesa inaugural, a participación política redúxose a un concelleiro ribadense, despois de volver as costas diferentes administracións con intereses educativos e ser arroupadas por unha morea de empresas que asombra para unha actividade formativa en Ribadeo.

Os foros continúan con boa saúde despois de recoller o pulo das xornadas (cambio de nome obrigado polo desentendemento e oposición institucional), como se pode ver na foto dunha das actividades desta mañá. O que unha morea de profesores e xente interesada na tecnoloxía automotriz de achegue a Ribadeo pode ser interesante para o pobo, pero non deixa de ser unha consecuencia de que esa xente esteña interesada nunha formación de calidade que lle subministra un foro xurdido da iniciativa asociativa made in Ribadeo; non foi un político quen inaugurou as xornadas: foi o presidente de APAGA, Álvaro Doural.
O contido das xornadas, formación de formadores, é algo que en teoría se tentaría potenciar a nivel estatal para mellorar o rendemento do traballo ... en teoría, a nivel estatal.

Divide e vencerás. Ou era 'vence e adícate a dividir para facer o que queiras'?

A práctica política está tan aquelada que xa non se sabe se rir ou chorar, se protestar ou non dar importancia ás cousas. Quizáis é iso o que se pretenda, o 'pase' xeralizado da política para que se encarguen dela os 'profesionais'. Eu son disa opinión, matizando que non se trataría dun movemento organizado, senón dun movemento interesado persoa a persoa de quenes o practican.
A cousa ven á montaxe que se está agora a realizar en Riotorto e no que se ve implicado Ribadeo. Deixemos unha marxe á distorsión da nova no seu paso ó papel ou á pantalla, xuntemos as forzas renovadas de ataque ó comezo dun curso político, as forzas e recursos limitado destes tempos que corren en comparación a hai uns anos, misturesmos todo, remexamos, e ... voilá! Unha nova polémica ex nihilo na que de paso, pode saír perxudicado Ribadeo.
Unha volta feito o primeiro comentario, quede claro que é unha impresión a raíz dunha nova nun xornal sobre unha acción política nun concello que nin é limítrofe con Ribadeo. E logo, xúlguese.

Gandhi en Ribadeo un luns pola mañá?

No seu momento, a relación político-social cambiou lixeiramente coas prácticas de Gandhi, que introduxo de xeito práctico a non violencia fronte a unha violencia institucional. En España o que chaman democracia e non o é está facendo experimentar á poboación, a nós, un abano de prácticas, dende a violencia (pouca, estimo) ata o apartarse do mundo na procura dun nirvana (tamén pouco, no outro extremo), pasando por cousas como a protesta nos bares (demasiada), activismos diversos, renuncias varias, etc. Tamén a consecuencia desa procura estoume atopando na rede desde manuales de violencia urbana a algo máis gandhiano, relativamente. Isto é o que deixo hoxe: o manual de desobediencia civil, económica e integral. Non é exactamente gandhiano, senón unha segunda edición de algo que ten múltiples funcións aínda que non se chegue a aplicar  ó comezo. Algo que non está dirixido exactamente contra a merda de contaminación política que temos, senón que vai máis aló, tentando procurarlle as cóxegas ó sistema que permite tal dexeración. Claro que, mentras non se aplique cunha masa crítica abonda, quedarémonos sen saber se é unha posibilidade de alternativa ou sinxelamente é un exercicio de virtuosismo.
De calquera xeito, a descomposición do entramado político cólase ata Ribadeo, como estamos a ver dede hai tempo, pero últimamente máis ó xeito do que pasa en España enteira (e cada vez máis, vése que España máis que unha excepción, é un paradigma dunha maioría na que cada caso ten a súa especificidade), o que fai máis acuciante o uso de pequenos xestos. Gandhi non vai vir a Ribadeo: xa morreu, xa o mataron. Teremos que procurar as nosas propias vías, sen illarnos nun mundo cada vez máis conectado, tendo en conta aquela orde tan útil que nos di 'actúa de xeito local, pensa de xeito global'.

Ria e tesón, edición 2013

A ría, un ano máis. As fotos corresponden a marea moi baixa, hoxe, arredor das 12:45, (a marea baixa na zona dos bloques debeu corresponder ás 12:55). A destacar que a altura da area no tesón fronte ó porto de Mirasol acadaba 1,20 m en relación á auga, e que o ancho da lingua entre a parte do tesón de Mirasol e a da Vila Vella, uns 150 m. O río que se forma na lama dos bloques testemuña como se vai debilitando o fondo da parte recheada.

Un par de entradas semellantes en 2012: http://ribadeando.blogspot.com.es/2012/08/os-tesons-da-ria-de-ribadeo.html; http://ribadeando.blogspot.com.es/2012/07/a-ria-de-ribadeo-unha-vez-mais-e-outra.html

Presentación refrescante

Cóllolle á Casa das Letras o cartel, modifícoo un pouco e extraio a portada:

Coido que será un libro refrescante, a presentar o próximo martes.

Unha finde diferente

Onte o Ribadeo FC cumpriu 100 anos. Coido que é unha nova etapa para un clube en forma. Celebracións, si, pero as xustas nunha é poca de crise e cun equipo que coido valora o esforzo actual máis que o recrearse nun pasado por bo que sexa. Sen esquecer o pasado, claro.
Iso, non esquecer o pasado, é o que fai que hoxe se celebre o día da Galiza Mártir. Os represaliados ribadenses recibirán unha homenaxe ás 12 no Cantón.
Mentras, o Sol xa siu e promete un día buscando sombra.
Despois da chamada virxe de agosto e o San Roque, un domingo para rematar unha finde con bo tempo na que se comezan a despedir os primeiros veraneantes...

San Roque 2013

Moita xente, coma sempre. A organización, coma nunca. Entendámonos: non é unha cousa de valoración da organización, senón a constatación de que este ano as festas de San Roque pasaron a independentes, a ser organizadas por unha asociación de hostaleiros de San Roque recén creada. Para promover a festa e sacar algún carto fixeron unha camiseta co can de San Roque co rabo cortado, e triunfou.
A banda actuou como todos os anos dende o ano 1992. E, un ano máis, houbo queixas sobre a falta de respeto do público por parte do mesmo público. Algo difícil de solucionar, polo que parece.

A nova esperada do día (aínda que xa sospeitada e rumoreada a súa solución) era a saída dun novo cabezudo cos cocos.

A nova cabeza era a do Marqués de Sargadelos. E con ela, tamén algunha voz disonante, chamando a atención sobre a falta de respeto. Supoño (polo que me dixo algunha persoa) que na próxima semana sairá o escrito correspondente na Comarca. Coido que, en xeral, foi celebrada como unha figura máis.

A figura foi feita por Carlos Pérez Martínez.