Un pequeno comentario a auga pasada

    Deixo á beira o banderín dunha actividade do IES Porta da Auga a semana pasada, e a ligazón á nova dun xornal. As dúas cousas se refiren ó mesmo. Supoño que a cousa sería que dende o IES non lle pasaron ningunha nota e dende a autoridade portuaria, si: formas de ver as cousas...

Unha referencia estatutaria

    Onte saiu a sentencia do Tribunal Constitucional sobre o estatuto de Cataluña. Polo momento, só referirme a unha entrada do blog Ángel de Olavide que da nova puntual do feito, a parte de opinións.

Dúas actividades próximas

a) Mañá dara comezo o XXI curso de verán da Fundación Trelles. Está prevista unha incidencia en Ribadeo dunhas 200 persoas ata o domingo. Deixo o listado e horario de actividades e o díptico definitivo ampliable, a falta -din- dunha sorpresa.

Miércoles, 30.VI.10

Llegada a Ribadeo en el transcurso de la tarde

21.00: Eucaristía de bienvenida, Iglesia parroquial de Santa María del campo

Jueves, 1.VII.10

09.30: Laudes, Iglesia parroquial de Santa María del Campo

10.00: Inauguración del curso (Excmo. Sr. D. José Ramón Gomez Besteiro, presidente de la diputación provincial de Lugo)

10.30: Presentación del curso por el director (D. Manuel Abón-Brasol Álvarez-Tamargo).

Conferencia, La virtud de la Cortesía en el pensamiento de Luis de Trelles (Dña. Milagros Otero Parga). Coloquio

13.15: Visita a la playa de As Catedrais

18.00: Visita al monte de Sta. Cruz y a la capilla de Nosa Señora das Virtudes

Eucaristía presidida por Excmo y Rvdmo Sr. D. Manuel Sánchez Monge, obispo de Mondoñedo-Ferrol

20.00: Recepción por parte del Concello de Ribadeo

Viernes, 2.VII.10

10.00: Eucaristía en la capilla de la OFS (Capilla de la tercera orden)

11.00: Conferencia, Hoy con el espíritu de Luis de Trelles en la adoración Eucaristíca (D. Santiago Arellano Hernández). Coloquio

15.30: Visita turística a Viveiro. Mesa redonda, Don Luis de Trelles y su pueblo (D. Francisco Puy Muñoz - Presidente -; D. Antonio Troncoso de Castro, D. Carlos Nuevo Cal, D. Francisco Javier Martínez Prieto)

Sábado, 3.VII.10

10.00: Eucaristía, Iglesia conventual de las RRMM Clarisas

11.00: Conferencia, Luis de Trelles y la realeza social de Cristo (D. Manuel Abol-Brasón Álvarez-Tamargo). Coloquio

15.30: Visita turística a Ribadeo.

22.00: Concierto de música popular, Coral polifónica de Ribadeo

Domingo, 4.VII.10 (Peregrinación a Santiago de Compostela)

09.00: Salida hacia Santiago de Compostela

12.00: Misa del peregrino, SIBC de Compostela

14.30: Comida de despedida. Clausura del XXI curso de verano de la Fundación Luis de Trelles

b) remate da exposición

'Elas ensinan'

Exposición na Oficina de Turismo. Unha homenaxe ás mestras galegas

Esta mostra recolle as historias de vida de dezaoito mestras galegas que compartiron o interese pola educación das xeracións máis novas, ás que serviron de modelo profesional e vital. Pero a mostra tamén apela ás lembranzas, aos sentimentos desa etapa na que se forxa a personalidade, na que se aprende todo o que as mestras nos transmiten, ciencias, letras, música, arte... na procura dunha formación humanista e integral.

Unha homenaxe ás educadoras e pedagogas que lle impuxeron as condicións sociais, económicas, xeográficas e históricas de Galicia entre finais do XIX e o XX. Unha etapa que reflicte a longa dedicación histórica das mulleres ao campo do ensino, especialmente no eido das primeiras letras, o ensino infantil e o primario, para paulatinamente irse achegando aos demais niveis educativos ata acadar a situación de feminización docente que se está a vivir na actualidade. Mulleres innovadoras e decididas, sempre na procura de novos métodos pedagóxicos para mellorar a educación do seu alumnado por difícil que fose a situación e as características particulares de cada grupo, proporcionando a cerna para unha participación feminina máis ampla na educación superior e no mercado laboral. Un panel transformador da sociedade, a través da transmisión do coñecemento e da profunda pegada do seu traballo en todos e todas nós.

Esta exposición cedida pola Secretaria Xeral de Igualdade, estará na Oficina de Turismo do Concello de Ribadeo desde o martes 15 de xuño até o 30 de xuño.

Os horarios para poder visitar a exposíción son os seguintes:

- Luns a Venres: Mañás: 09:30h -14:00h.

Tardes : 16:00h- 19:00h.

-Sábados e Domingos : Mañás : 10:30h- 14:00h.

Tardes: 17:00h- 19:00.

e, a longo prazo, Musikeo 2010,

Sobre o tren mineiro Vilaodrid - Ribadeo

    Por concesión de Javier Ramalleira Fernández remato de colgar en 'Publicado en Ribadeo' o traballo 'Análise do tren mineiro Vilaodrid - Ribadeo',pequeno estudo de trinta páxinas que non deixa de amosar cousas que poden resultar novedosas, como a solicitude de cesión da estación polo concello de Ribadeo ó patrimonio do estado (denegada), ou planos das minas de Vilaodrid.
--
    Posta ó día: novo lugar de publicación, en ausencia do anterior: http://issuu.com/agremon/docs/an__lise_do_tren_mineiro_vilaodrid_

O 2% da poboación, á manifestación.

    26 de xuño de 2010, Burela. A manifestación a favor da área sanitaria de A Mariña e o hospital da costa xuntou máis do 2% da poboación afectada direitamente por estar integrada na área que se prentende defender segundo a convocatoria. O 2% duns 72 000 significa 1 440 ... De calquera xeito, as cifras varían moito segundo quen as presente. Os números anteriores son estimación persoal dun mínimo dunha estimación que polo máximo habería que achegar arriba do 3% (2 160), pero dende (ou ata) as 8 000 – 10 000 reivindicadas polos organizadores ata (ou dende) as cifras abondo menores, da orde dos 1 500, dadas polos opositores, queda un intervalo grande. No medio, un dato obxectivo: o reparto de 2 000 pegatinas, das que se ben nalgún caso se vían varias nunha persoa, eran máis aquelas que non levaban, o que parece indicar que se superou netamente a cifra dos 2 000 asistentes.
    Xunto cos mariñáns, acudiron á manifestación con pancarta representantes de Monforte e o Barco, en situacións ambas áreas cunha semellanza coa de Burela. De fóra da zona sanitaria ou como entidade suprazonal só logrei identificar outra pancarta, a de Alcer, levada por dúas persoas, aínda que segundo a prensa había representación da zona do Ferrol.
    Despois da manifestación cómpre avaliar o seu éxito. E, por se non foran poucas as discrepancias entre organizadores e opositores sobre a cantidade de asistentes, as diferencias aumentan ante a ponderación de resultados: mentras hai quen para considerala un éxito tería que achegarse a cifras triples que as vistas, para outros chegaría coa terceira parte para que tivera relevancia. Pero coido que non só son os números os que contan. A presencia ou ausencia de cámaras de tv é un dato a ter en conta sobre a repercusión dunha manifestación e algo do que non se soe falar moito por estar controlado en boa parte polo poder de turno, aínda que hoxe se vexa compensado en parte co que se vai colgando nas redes sociais. Tampouco se fala sobre a contrainformación / desinformación, algo que está tomando uns caracteres alarmantes eque estimo que, en parte, contribúe sempre ó éxito da difusión das ideas que propaga a manifestación, ó darlle máis pulo previo. Nin soen saír á luz pública con carácter de relevancia de feitos puntuais como o de que houbera xente que se adicou a parar autobuses e dicirlles que a manifestación estaba desconvocada, algo que poido moi ben ter variado o carácter pacífico da manifestación. A avaliación non soe recorrer a comparacións: en raros casos aparecen nos medios comentarios nos que se poña a asistencia en relación coa cantidade de xente que está a seguir o mundial, que pertence a outra esfera de eventos, do mesmo que produce moita máis influenza mediática a situación da moza dun futbolista nun estadio de fútbol que 'a morte' de cen persoas que protestan en Bangla Besh por cousas como o baixo salario ó coser as pelotas do mundial.
    Moitas cousas a considerar, pois a parte do anterior, para avaliar o éxito dunha manifestación é diferente que haxa oportunidade de que veña xente de fóra ou non, que sexa unha protesta con múltiples sés ou non, que se dispoña de transporte fletado para a mesma ou non, ... e que se considere o éxito do resultado: a concorrencia, o ver cumpridas as reivindicacións, o lograr facer ruído mediático, ... Moitas cousas que no caso da manifestación que nos ocupa habería que especificar: veu xente representando outros lugares, pero como testemuña,non para incrementar a asistencia con de lugares que non se ven afectados pola área sanitaria (aínda que si pola xestión xeral da sanidade pública, que tamén era motivo da manifestación); houbo unha única sé, co que o impacto é único e a xente tivo que facer de media máis quilómetros para acoder; dispúxose de autobuses, pero á vista de como se foi enchendo de coches Burela e en concreto o aparcamento do hospital, foi unha minoría non moi grande a que se desprazou nos autobuses. En canto ó resultado, hai en xeral que esperar para poder sopesalo, se se exceptúa a propia concorrencia. O cumprimento das reivindicacións pasa neste caso dende a presión polo cumprimento á 'xa está todo feito de antes', pero verase a efectividade de ambas opcións aínda no futuro. En canto ó ruído mediático, neste caso está conseguido a nivel zonal. A nivel galego, a cousa xa non está tan crara, e a sinxela constatación da posible diferenza de visión de dúas persoas diferentes que consulten habitualmente diferentes medios pode facer pensar, máis aló do éxito ou fracaso na difusión deste acto concreto, na esquizofrenia que se está a instaurar na sociedade, con compartimentos estancos en moitos sentidos.
    En canto ó impacto do número, e a pesares das diferentes estimacións, quizáis o máis práctico sexa o facer comparacións con outras manifestacións na zona ou a niveis galego ou estatal. Para elo, necesítase unha función de relación. Así, pode considerarse a propocionalidade linear entre número de afectados afectados / base da posible participación, e asistentes, o que considera por unha beira que todas as persoas somos iguais en canto ó cómputo... pero fai caso omiso de que para ir a manifestarse a Madrid fai falta máis tempo e medios, por exemplo, que se a manifestación é ó pé da casa, ou que o poder de convocatoria dunha espectativa de masa maior é tamén maior. Quizáis podería ser considerada máis xusta unha relación como a empregada en estatística para estimar a confianza dunha mostra, isto é, o número de asistentes en relación coa raíz cadrada da poboación afectada, que considera factores matemáticos, máis obxectivos, pero por iso mesmo menos humanizables. No primeiro caso, a nivel estatal, unha manifestación debera ter un número de asistentes entre uns 6 000 000 segundo os organizadores e 1 000 000 segundo quen estivera en contra. Se collemos o segundo, serían uns 250 000 segundo os organizadores e 40 000 segundo a oposición. Números moi diferentes, pero que dan unha idea da situación. No caso de ser unha manifestación con interese centrado no concello de Ribadeo, as cifras variaría entre pouco menos de 1 500 e 200, no caso de relación linear, e entre 3 500 e 600 se consideramos a relación da raíz cadrada.
    Así, podemos darlle a volta tanto ós números como ás estimacións noutros sentidos,e quizáis esteñamos esquecendo o xuntar ou achegar esas estimacións ó que son os intereses económicos e políticos, porque ó final, somos humanos e aínda que se consideren o éxito ou fracaso apoiados en estimacións ou feitos que consideramos obxectivos, pode máis a percepción (aínda irracional moitas veces) e os sentementos. Quizáis, o máis elocuente deste xogo de percepcións e engano foi, para min, despois de considerar internamente eu a marcha como un éxito de asistencia, xa despois da manifestación, e ó atravesar un paso de peóns, ver un coche que pasa por diante, sen parar e escupindo máis que comentando o condutor pola ventanilla aberta: 'a manifestación é un pufo'. Estariamos pensando na mesma manifestación? Iria el ou vería a marcha? Interpretamos o mesmo con esa frase? Coido que non en ningunha das tres preguntas.
    E chega o final, os comentarios que poden dar máis información que os fríos números, pero tamén dirixir a atención. Neste caso, e xa que levo a falar todo o tempo do resultado da manifestación pero non da idea que se defendía, continúo na liña de non tratala.
    Que se notou en falta? Para min, faltou xente nova, non vin moita máis da que levaba a pancarta dunha asociación xuvenil. Barrunto que quizáis porque usan menos os servizos sanitarios, pode que porque dada a estrutura poboacional actual da Mariña non teñan a relevancia demográfica que no pasado e a que eu lles atribúo, ou quizáis, sinxelamente, pola apatía que se lles asigna moitas veces na actualidade. Asemade, pode dicirse que faltou difusión previa: a modo de exemplo, un coñecido que estaba no hospital cunha paciente que leva xa algún tempo non se enterara do tema... nin sabía do problema, pero isa 'desinformación' é difícil de combater. O que non faltou foi a calma: algún coreo de consignas, case sempre limitado á primeira parte da marcha, algunha palma, e punto: nada de saídas de tono. Quizáis calma de máis.
    Sobras? Pode que se poda dicir sinxelamente que non sobrou nada nin ninguén, pero un despistado podía saber por onde ía comezar a manifestación se se fixaba por onde se ían agrupando persoas máis coñecidas como os alcaldes, concelleiros e demáis participantes. Algo tamén difícil de evitar, se se quixera facelo.

As novas estratexias

Calumnia, que algo queda. Poderia ser o lema que se está a instautrar na política a tódolos niveis, pero que se nota máis a nivel municipal. Tendo sido vítima de calumnisa non só unha vez, aprecio a importancia do que pode significar unha calumnia, e dou acuse de diversas calumnias que se fan notar e que serven para enrarecer a convivencia municipal antes de servir para clarificala como denuncias.
Calquera que revise a prensa deste periodo no concello atopará de xeito doado ataques sen fundamento a carón de críticas fundadas. Non é novo baixo do ceo, pero si que o é a frecuencia das actuacións que se están a dar. Actuacións de ataque por ataque, ou mesmo achacando desgoberno a conta de vandalismo. Dun xeito no que o caso non é chamar a atención a favor de Ribadeo, senón contra algo ou alguén.

1 000 libros

Así, 'grosso modo' son os que un particular de Ribadeo pretende doar dun xeito rápido por necesidade urxente de espazo. Enterado do tema, fágome eco, aínda que pola premura que necesita dubido da acollida. Sei que sacarei algún, pero só algún, ben para min, ben para o bookcrossing ou para puntos, persoas ou entidades concretos. A grande maioría non sei que farán con eles...

Non son restos prehistóricos

Non son restos prehistóricos senón os restos de dúas cociñas en Santa Cruz que pasaron a formar parte do vandalismo, a xulgar polas apariencias, hai non moito tempo. A desaparición das papeleiras daquela zona tamén coido que ten que ver co mesmo tema do vandalismo, ó que polo momento, apúntanse solucións que van máis contra o resto da sociedade que contra os propios vándalos (véxase por exemplo, o caso da instalación de pasos elevados no paseo marítimo Rodríguez Castelao), sen que pareza que en consecuencia vaia a aminorar, senón máis ben apunta ó contrario, a un empeoramento dende unha situación de relativa calma (en relación a outros lugares)


Contrastan as fotos con paisaxes á vista de paxaro como no caso das outras ilustracións da entrada, a Pena Furada contra a ría de Ribadeo e a costa asturiana, a casa faro da illa Pancha vista dende o outro faro, máis externo, e onde se observa no medio da ría, un pouco á súa esquerda, o novo faro das Carrallas, e onte tamén, a zona da ría de Ribadeo entre a Vila Vella e Castropol co fume das fogueiras de San Xoán, ás que alegando motivos técnicos cada vez se lles poñen máis limitacións en xeral.
Coido que paga a pena conservar as cousas para poder disfrutar delas. Algo que pode ser ata certo punto potestativo cando son propias de xeito exclusivo, e que pasa a ser inexcusable cando son de todos.