Programa do Ribadeo ilustrado 2024

    Un aviso: hai un aviso de suspensión do programa de śabado 8 de xuño por mor do mal tempo.

 

 

 

Segue sen haber paz. Concentración en Ribadeo

    Unha semana máis, un domingo máis, concentración pola paz en Ribadeo ás 12:30 no Cantón (esta vez, no outro extremo, por obrigación polo proceso electoral)

Sobre a xuntanza pensionista de sábado 1 de xuño

    O pasado sábado foi a última, polo momento, xuntanza mensual (primeiros sábados de mes) de pensionistas en Ribadeo. Nela leuse un comunicado de Modepen e logo, tamén por Evaristo Lombardero, un pequeno informe relativo á última xuntanza a nivel Galicia. Aquí quedan ambos:

Primeiro, o comunicado a nivel europeo.

Resumo do manifesto acordado no Encontro de Plataformas de Pensionistas e Sindicatos de Europa

As plataformas e movementos de pensionistas e as organizacións sindicais que subscriben este comunicado, pertencentes a diferentes pobos da UE, valoramos positivamente o Encontro realizado en Bilbao e facemos pública a nosa determinación de facer fronte común ás reformas dos sistemas de pensións que se están a impoñer tanto dende as directivas e recomendacións da Comisión Europea como dende os Estados.

Aínda que a situación dos sistemas de pensións nos diferentes pobos europeos non é homoxénea, coincidimos en que as reformas que se están impulsando en relación coas pensións e os sistemas públicos de repartición caracterízanse por:

a) Redución progresiva das prestacións dos sistemas públicos de pensións (SPP), consecuencia tanto da perda de poder adquisitivo dos salarios e o aumento da precarización do emprego, como das reformas lexislativas que afectan negativamente ás persoas pensionistas.

b) Establecemento de pensións mínimas moi insuficientes, cada vez máis desvinculadas dos salarios mínimos en vigor en cada Estado.

c) Perpetuación da fenda de xénero, que se sitúa entre o 30% e o 40%, debido á escasa envergadura das medidas adoptadas para eliminala.

d) Redución da taxa de remprazo das pensións e aumento das vantaxes fiscais e de cotizacións sociais para promover as pensións privadas.

e) Cada vez maior número de pensionistas en Europa ven como as súas condicións de vida empeoran e vense obrigados/as a complementar a súa pensión prolongando a súa vida laboral en precariedade.

f) En definitiva, a voracidade neoliberal para incrementar os beneficios empresariais acentúa o desigual reparto da riqueza producida polos traballadores/as, base do chamado estado do benestar, incrementando os prezos das mercadorías e os servizos, reducindo salarios e pensións e utilizando recursos públicos para mellorar a súa conta de resultados.

Tralos debates mantidos no Encontro, demandamos:

1. Derrogar os aspectos regresivos das reformas que recortan os nosos dereitos e pensións.

2. Garantir o SPP de reparto e ingresos suficientes en cada un dos pobos europeos que permitan ás persoas pensionistas acceder a unhas condicións de vida digna.

3. Aumentar as taxas de remprazo entre salario e pensión, especialmente dos salarios máis baixos.

4. Medidas efectivas para eliminar a fenda de xénero en salarios e pensións.

5. Incorporar na Carta dos Dereitos Fundamentais da UE o dereito a pensións públicas decentes e aos SPP de repartición.

6. Incorporar na Carta Social Europea o dereito a unha pensión pública mínima, concretada polo menos no 60% do salario medio.

7. Reforzar a obrigatoriedade dos Estados a manter unha Seguridade Social satisfactoria e a protexer socialmente ás persoas de idade avanzada.

8. Derrogación da norma europea que regula os plans de pensións individuais privadas.

9. Plans concretos para impulsar a repartición equitativa da riqueza, a creación de emprego de calidade e pensións decentes nos diferentes pobos europeos.

10. Acceso a pensións dignas ás persoas que, malia traballar en Europa, non teñen recoñecida a nacionalidade europea, así como a súa regulación inmediata.

Por todas estas razóns, facemos un chamamento a realizar unha mobilización compartida no conxunto de pobos da UE, que se concretará nos próximos meses.

Estas demandas serán presentadas ao Parlamento Europeo, á Comisión e aos distintos Parlamentos dos Estados membros para o seu cumprimento efectivo.

Como se ten demostrado, a mobilización consegue resultados e é a mellor garantía para conseguir os nosos obxectivos.

Este comunicado está aberto á adhesión de cantas organizacións de pensionistas e sindicatos europeos o queiran subscribir.

Os nosos dereitos non caducan coa idade!

Esta batalla ímola gañar!

Bilbao, 24 de maio de 2024.

E o informe dos últimos movementos nos que tomaron parte xentes de Ribadeo, a nivel Galicia:

O luns seis de maio participamos na concentración de Modepén de A Coruña, fomos 15 e tamén houbo unha concentración en Vigo, formando parte das concentracions en todo o estado español promovidas pola Unidade de Acción e nas que se leu un comunicado cas reivindicacións que vimos defendendo nos últimos anos e que se concretaban nos puntos tratados.

Tamén o pasado domingo fomos á manifestación de Palas de Rei contra o proxecto da macropranta de celulosa que a empresa protuguesa Altri pretende instalar nese concello, como sabedes de chegar a realizarse tería unha extensión de 366 has, tomaría 46 millóns de litros de auga diariamente do embalse de Portodemouros e devolvería uns 30 millons de auga tratada e contaminante, ademais das emisións de gases cargados de partículas e productos químicos por unha chiminea de 70 metros de altura. O caso é que fumos un autobús de 55 persoas de toda a Mariña e alí xuntámonos con compañeiros e compañeiras de Vigo, Ferrol e outros de MODEPEN que levaban unha pancarta do noso grupo. Anque non é un tema específico das pensións, MODEPEN quixo estar presente e poñer o seu graíño de area neste movemento galego tan importante. Foi unha gran xornada de loita con mais de 20 000 persoas de toda Galicia.

Temos que comentar que para o día 14 de Xunio estaba prevista a Asamblea anual de Modepen en Valdoviño, perto de Ferrol, creo que non o comentamos na concentración do catro de maio porque estaba sen fixar a data, pero resultou que os compañeiros e compañeiras de Ferrol que se encargaron de organizar a xornada atoparonse con nun nproblema de última hora co restaurante que se comprometera e agora ten facer unhas obras e vaise aplazar a asemblea; de momento non se sabe o día definitivo, que se saberá o martes nun concello nacional que se vai celebrar ese día, pero estase barallando o 21, que aínda non é definitivo, xa o comunicarei no grupo de whatsapp. Pero se alguén se quere apuntar, que saiba que será por esas datas. Eu se é o 21 non vou poder ir por consulta médica en Oviedo e non a quero cambiar porque xa levo tempo agardando.

Outro tema que temos pendente é o do centro de saúde. Como recordaredes o 21 de decembro tivemos unha entrevista varios dos que estamos aquí co Sr alcalde e outras representantes do concello e nela expuxémoslle as nosas críticas ao proxecto do novio centro de saúde, sobre todo a localización onde o queren poñer que está a un km do casco urbano o do cenbtro quen é moito mais accesible para o uso dos v eciños. Eles deron unha serie de explicacions e promesas que non nos convenceron e quedamos que veria un técnico da consellería de sanidade para ter unha nova entrevista pero vilñeros as eleccions autonómicas e non se cedlebrou a devandita entrevista á que se comprometerá o alcalde e finalmente no pleno municipal do 14 demaio aprobouse seguir cos trámites para recalificar os terreos enfronte da estación de servizo e seguir adiante co proxecto demencial e descabelado de levar o centro de saude á esa zona enfronte da estación de servizo. Neste tempo tamén fixemos dous traballos: un foi facer unha enquisa a primeira hora da mañan ás persoas que viña nao dentro de saúde e preguntarles se viñan a pe ou en coche, e mais do 75 % veñlen a pé. A esta enquisa respostaron 260 persoas maiormente de idades avanzadas e outra cousa que fixemos foi poñernos diante da estación de servizo en distintas horas da mañá e contar os coches que pasan e puidemos comprobar que circulan unha media de 10 a 14 coches por minuto por esa zona en días de semana. Fumos seis veces, ou sexa que a proba e bastante representativa. Agora hai que pensar no que significa engadirlle 300 ou 400 coches diarios a ese punto, das persoas que accedan ao centro de saúde. Outra cousa que nos decatamos é que proxectan suprimir o servicio de radioloxía. Agora lanzan a mensaxe de que xa está todo feito e non se pode cambiar, pero esta é a eterna disculpa. Pola nosa banda segueremos loitando para que se desbote este proxecto e se valore restaurar o antigo centro ou construir o novo perto do casco urbano.

GOBERNE QUEN GOBERNE AS PENSIONS E SERVIZOS PUBLICOS DEFENDENSE

Unha exposición de pirogravados de Antonio Martínez

     Non é a primeira vez que Antonio Martínez expón os seus pirogravados en Ribadeo. Así, en setembro de 2021 unha nota de prensa do concello (aquí, a súa versión en Crónica3) daba a nova de que a súa exposición duraría ata o 14 de setembro. Desta volta, en 2024, foi en maio, coincidindo con Letras no Campo. E, se a perdiches, aquí tes tres vídeos de lugare diferentes da exposición para facerte unha idea dela:

Unha análise de título e subtítulo

Unha análise de título e subtítulo

    Cando isto escribo, faltan menos de seis días para que rematen as votacións ao Parlamento Europeo, 'as europeas'. Pese á escasa atención que se lle está adicando en relación a outras eleccións, aparecen varios titulares que tratan o tema, día tras outro, nos diversos xornais. E, mesmo a pesar desa escasa atención, xa dende os titulares os medios soen decantarse ofrecendo máis opinión ou tentativas de creación de opinión que feitos contrastados. Máis aínda: a intoxicación informativa chega a que, comparando diversos medios con calma, moitos titulares que aparecen presentando a información dun xeito máis ou menos neutro, poden destacar como un xeito máis de tendencia partidista se se fai a comparación cun pouco de présa ou con algo menos de coidado.

    Pode que sexa en temas políticos onde máis se vexa ese tipo de situacións, pero tamén é evidente que pode suceder na difusión mediática de calquera tema, guiada por calquera tipo de interese. E a máis, tendo en conta que a medida que pasa o tempo hai unha tendencia á concentración (sexa de sociedades que tenden a federarse, empresas que medran máis canto maiores son xa, partidos políticos que se integran en redes internacionais...), unha tendencia que fai que eses intereses tendan asemade a medrar e polo tanto a ter máis influenza.

    Aínda que non o mencionei antes, chega con falar só de titulares en xeral, sen entrar no desenvolvemento do que vai baixo deles. Un exemplo? Collo o titular dunha nova de onte nun xornal galego. A nova aparece doutros xeitos noutros medios, pero neste caso -cito textualmente-, di: "Altri tomará la decisión final sobre su implantación en Galicia una vez resuelva su licencia ambiental y una financiación con el 25 % de fondos públicos. El CEO de la compañía señala que detrás de las críticas al proyecto de Palas «hay mucha desinformación y muchos argumentos que no son correctos»". Unha nova de actualidade. Quen fala é un xefe da compañía que quere construír unha fábrica en Palas de Rei. Di que detrás das críticas hai moita falta de información, e fala de argumentos incorrectos. E é posible que haxa algo de desinformación, algo que non da a empresa. Sinala argumentos incorrectos, mais de xeito xenérico, sen citar, de forma que, que está a dicir el á súa vez? Iso no subtítulo. No título, está expoñendo un xeito de facer as cousas. Neutral... non? Pensando en que o mesmo título pode poñerse de xeito  'non menos neutro' como 'Altri tomará a decisión despois de que lle concedan o que quere e lle den cartos de todos para facer o que quere', coido que o que se chama neste caso neutralidade, aínda sen comparar con outros titulares equivalentes doutros medios, está claro.

    Nun escrito pequeno coma este, sempre queda fóra a maioría das cousas tratables dentro do tema, sexa o que sexa, que se está a desenvolver. Mais esa falta evidente non impide neste caso aproveitar o anterior para facer un chamamento tanto a quen escribe (eu incluído) como a quen le (repito o 'eu incluído' anterior) na procura dunha claridade que permita identificar o límite entre información e opinión, a falta moitas veces de posibilidade de identificar sinxelamente o que é mentira.

    [Nota. Definición de mentira segundo o Dicionario da R.A.G: "Aquilo que unha persoa presenta como verdadeiro sabendo que é falso."]

Recuncho da lectura: Chanson douce

Recuncho da lectura: Chanson douce

     Chanson douce. Leïla Slimani. ISBN 9782070196678. Éditions Gallimard. París 2018. 227 px. (Fr.)

     Dar o final no primeiro dos moitos capítulos deixa a quen le cun sentimento de fondo. Neste caso, un asasinato de dous pequeniños, impregna a lectura da novela dun sentimento negativo que estimo non lle fai ningún ben á consideración da novela en conxunto, polo demáis finamente descritiva unha sociedade. Unha obra que, polo demais, presenta capítulo a capítulo un mundo propio que se vai engarzandode xeito natural no conxunto. E, polo miudo, un arte de escribir que valoriza á autora.

    Por certo, ó igual que os dous anteriores en francés que reseñei, recollido en préstamo na biblioteca Viejo Pancho, veu dunha Biblioteca de Vigo. Hai veces que as cousas funcionan. As bibliotecas públicas non me soeron defraudar ó longo da miña vida.

EL NIDO DEL CUCO. José María Rodríguez Díaz (2010)

    Unha perla diferente das que nos ten afeitos José María. Non tanto polo tema e o que di, senón polo xeito de engarzalo. Para ler amodo, sorrindo nalgúns cándidos pasaxes como cando José María fala de candidatos independentes sen ideoloxía, se inclina por un partido político, ou se deixa trolear por un dirixente provincial, ou lembrando o futuro mirando ó masado como cando comeza a falar das festas de Ribadeo e o parque.

Viernes, 17 de septiembre de 2010

EL NIDO DEL CUCO

• Publicado por jmrd_ribadeo a las 16:48

Se acabaron las fiestas de Ribadeo (por llamarlas de alguna manera) y con ellas se acaba también el verano. Unas fiestas que lo único que aportaron aprovechable, después de dejar el parque de Santa María como si por el pasara el caballo de Atila, fue una fuente funcionando que llevaba años inutilizada. Un verdadero exponente del abandono del medio, al que nos tiene acostumbrados el responsable de turno.

Los primeros movimientos de una campaña electoral, que se espera reñida, para la alcaldía de Ribadeo empiezan a hacer acto de presencia. Quizá por aquello de que 'al que madruga, Dios le ayuda', uno de los aspirantes al sillón consistorial, el Sr. Eduardo Gutiérrez, es el más madrugador en salir al ruedo de la competición. Al no sentirse con fuerzas para liderar una candidatura independiente, según él mismo confiesa, y para poder materializar otra vez en Ribadeo su conocida ideología nacionalista, apoyado en un partido carente de ella, se echa en brazos de un moribundo PSOE del que sólo quedan las siglas y el ansia de algunos por alcanzar el poder. El mismo comportamiento del cuco que, para perpetuarse, pone su huevo en nido ajeno.

Pronto se le unirán a la contienda los otros candidatos aspirantes a la prebenda municipal. Utilizando unos más medios que otros, todos lo harán enseñando su rostro afable y risueño, de galán conquistador. Tiempo vendrá, cuando alcancen las mieles del 'mando y hago saber', en que no dudarán en cambiar su afable y complaciente rostro por el gesto serio y adusto que ponen cuando se encuentran sentados en el escabel consistorial. Del comportamiento hosco y esquivo de alguno, que ya ostentó el poder en tiempos pasados, aún conservamos fresca su despótica imagen en su relación con los vecinos y su menosprecio a las opiniones del pueblo. ¿Habrá adoptado ahora la estrategia del camaleón?

Por lo que toca al BNG, su candidato, el actual alcalde de Ribadeo, no será una excepción en esta reñida contienda. Mientras tanto, continúa con su política de 'traballar arreo', preparándose para el duro combate. En sus manos está la ventaja que da el poder, como lo confirma el adagio que afirma que 'in dubiis melior est condicio possidentis'. Aunque sabemos que todos harían lo mismo, data oportunitate. Pero los que no gozan de esta prerrogativa, disfrutan de otras ventajas, como son las mañas adquiridas en las viejas contiendas y las experiencias que dan los muchos años consumidos en la dura lucha política.

Se dice que el candidato independiente, el Sr. Rivas, se prepara de nuevo para alcanzar la alcaldía en el marco de su partido, UPRI. Exhibirá, sin duda, los méritos de su duro y arduo trabajo, desarrollado a lo largo de estos tres años en la oposición y los resultados de su brillante gestión en el área medioambiental en el pasado mandato del PP. Bienvenidos sean los candidatos independientes, libres de ideologías y de obediencias a los intereses de los partidos y atentos sólo al interés de los ciudadanos. Algo muy deseable, pero que no siempre se cumple.

Y mientras las espadas se ponen en alto desafiantes, del candidato del PP a la alcaldía nada se sabe hasta el momento en que escribo estas líneas. El responsable provincial del PP, el Sr. Barreiro, aletargado en un sueño eterno, mantiene al pueblo de Ribadeo en suspense, sin desvelar la candidatura de su grupo político. Cuando hace un año se mofaba de la sugerencia que yo mismo le hacía, insinuándole la conveniencia de que se preocupara por el PP de Ribadeo, en un encuentro casual que tuvimos en un lugar de la costa barreirense, no hacía más que demostrar el desconocimiento que tenía de la situación de su partido, dividido en dos bloques e incapaz de decidirse a presentar a un digno aspirante. Una pena para quienes sabemos que el PP fue el partido que más y mejores cosas dejó hechas para Ribadeo en su primer mando de gobierno de hace ya años. Actuaciones no superadas por ningún otro gobierno que vino después, a pesar de las estatuas, fuentes y ascensores que dejaron de su paso por la alcaldía. Y si es verdad aquello de que 'por sus obras los conoceréis', ahí están las obras que nos dejó el PP para confirmarlo como el gobierno más eficaz.

Y frente a este reñido torneo, en el que los candidatos competirán y lucharán por las mieles del poder, o de lo que se caiga, se sitúan expectantes los ciudadanos de Ribadeo, viendo desde las gradas cómo se desarrollan los acontecimientos para, finalmente, poder tomar una decisión, sino de electores, que no lo son, sí de votantes para confirmar con su papeleta a los previamente elegidos por los partidos.

Estos nos ofrecerán sus nuevos deslumbrantes programas, inflados de planes y objetivos, destinados a transformar nuestras vidas en un paraíso y a la villa de Ribadeo en una pequeña Arcadia feliz. Toda una lista de grandes proyectos, a cual más llamativo, destinados a deslumbrar a los votantes, pero muchos de ellos innecesarios, caros y de imposible ejecución para un concejo endeudado en mil millones de pesetas. Programas destinados a aumentar la plantilla municipal, ignorando la crisis como se ha hecho hasta ahora, y acabar convirtiendo al concejo en una empresa monstruo, sin pensar en las consecuencias, con tal de ir colocando a sus afines.

Y no faltarán quienes, como yo mismo, usando del derecho a manifestar con libertad su opinión, como lo estoy haciendo en este momento, serán objeto de persecución, acoso y derribo por parte de algún 'negro' al servicio de alguno de estos partidos que se proclaman adalides defensores de la libertad. 'Negros' que, incapaces de descubrir su identidad ante la gente, se ocultan cobardemente bajo seudánimos o bajo las siglas del PSOE. Y, lo mismo que hiciera Sansón quemando los trigales de los filisteos con la suelta de 300 raposas con teas encendidas atadas a sus colas, así también ellos, confundiendo lo personal con lo público, se dedicarán con sus sucios escritos a intentar destruir con mentiras y calumnias la fama de quienes en uso de su libertad de opinión, critican, no su vida privada, sino sus movimientos políticos en cuanto son actitudes públicas. A esos tales arrojo aquí mi guante. Aunque les recomiendo, antes de recogerlo, que mediten sobre aquello que dice San Pablo en su primera carta a los Corintios: 'Probet autem seipsum homo' [Polo tanto, próbese cada un a si mesmo].

José Mª Rodríguez

 

Outros Artigos de José María.

Concentración pola paz, Ribadeo domingo 20240602

    Algo máis de trinta persoas nos achegamos á concentración pola paz deste domingo no que ó pouco de rematar, pasou por diante a procesión do Corpus Christi. Unhas verbas de Evaristo, unha pequena información miña e logo, actuación de 'A compañía dos nenos enormes'.

    Deixo unha foto previa ó comezo, a gravación das nosas verbas e o vídeo da actuación. Tamén se lembrou que o próximo domingo a concentración terá lugar na outra beira do Cantón, por mor das votacións nas eleccións europeas.