Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno ... )
20120310
Nota de prensa de O Tesón sobre o ciclo de charlas 'indignados'
AVV O Tesón
Nota de prensa
Ribadeo, 20120310
A AVV O Tesón comezou o venres 9 un novo ciclo de catro actividades de cine forum co nome xenérico de 'Indignados'.
A primeira película comentada foi Taking Root ('Collendo raíces'), a historia do movemento 'cinturón verde' e Wangari Maathai, premio Nobel da Paz, que logrou cambiar a conciencia dun país en relación á natureza e á súa propia cultura, e tivo repercusións sociais, contribuíndo ó cambio de política e de goberno en Kenia.
A participación, que se situou nas trinta persoas, foi importante sobre todo polo intercambio de ideas que se mantivo no foro final, imposible de resumir nunhas poucas liñas máis aló da expresión de satisfacción dos asistentes ou a cita dalgún tema tratado, como a información recibida do movemento cinturón verde e a que se puido palpar na película, a consideración da muller ou a sostibilidade alimentaria e o acaparamento de terras a nivel mundial.
O ciclo continúa o próximo venres no mesmo lugar, o Salón de Actos da Casa do Mar de Ribadeo, e á mesma hora, as 20:00, coa proxección de “Una verdad incómoda”, película documental de Al Gore sobre o quencemento global, que cerra a parte máis medioambiental do ciclo, e sará continuada por Inside Job e La doctrina del shock, ambas sobre temas sociais.
Calquera dos venres, a actividade, de participación libre e gratuíta, consistirá nunha pequena charla presentando a película, o pase correspondente, unha animación á posta en común e a propio foro de ideas e sentementos sobre a temática.
Lémbase que ó igual que os anteriores ciclos promovidos pola asociación veciñal, este desenvolverase en catro fins de semana seguidos. As próximas proxeccións terán lugar os venres 16, 23 e 30 de marzo.
Adxúntase unha foto do evento.
Nota de prensa
Ribadeo, 20120310
A AVV O Tesón comezou o venres 9 un novo ciclo de catro actividades de cine forum co nome xenérico de 'Indignados'.
A primeira película comentada foi Taking Root ('Collendo raíces'), a historia do movemento 'cinturón verde' e Wangari Maathai, premio Nobel da Paz, que logrou cambiar a conciencia dun país en relación á natureza e á súa propia cultura, e tivo repercusións sociais, contribuíndo ó cambio de política e de goberno en Kenia.
A participación, que se situou nas trinta persoas, foi importante sobre todo polo intercambio de ideas que se mantivo no foro final, imposible de resumir nunhas poucas liñas máis aló da expresión de satisfacción dos asistentes ou a cita dalgún tema tratado, como a información recibida do movemento cinturón verde e a que se puido palpar na película, a consideración da muller ou a sostibilidade alimentaria e o acaparamento de terras a nivel mundial.
O ciclo continúa o próximo venres no mesmo lugar, o Salón de Actos da Casa do Mar de Ribadeo, e á mesma hora, as 20:00, coa proxección de “Una verdad incómoda”, película documental de Al Gore sobre o quencemento global, que cerra a parte máis medioambiental do ciclo, e sará continuada por Inside Job e La doctrina del shock, ambas sobre temas sociais.
Calquera dos venres, a actividade, de participación libre e gratuíta, consistirá nunha pequena charla presentando a película, o pase correspondente, unha animación á posta en común e a propio foro de ideas e sentementos sobre a temática.
Lémbase que ó igual que os anteriores ciclos promovidos pola asociación veciñal, este desenvolverase en catro fins de semana seguidos. As próximas proxeccións terán lugar os venres 16, 23 e 30 de marzo.
Adxúntase unha foto do evento.
 |
| Vista parcial dun momento da proxección |
20120309
Cartel da semana santa
Juan Estevez, pola Comisión da Semana Santa (naturalmente, a menor resolución e tamaño ...)
A modo de lembranza: o que din as normas sobre toponimia do porto e ría de Ribadeo
Tomado de "Toponimia: Normas para el MTN25. Conceptos básicos y terminología", "Publicación Técnica núm. 42; Dir. General del IGN" (MTN25 = Mapa Topográfico Nacional a escala 1:25.000):
pp. 45-46: "2.2.2. Puertos autonómicos grandes
Puertos marítimos de titularidad autonómica de gran extensión, ya sean comerciales, pesqueros o deportivos.
La fuente de información para conocer sus nombres es el organismo competente de cada Comunidad Autónoma. Si el nombre normalizado es monolingüe en lengua diferente al castellano, no se añadirá el genérico en castellano, ya que la gestión y denominación de estos puertos es de competencia autonómica exclusivamente.
Ejs.: Puerto de Barbate, Port de Palamós, Porto de Ribadeo."
p. 55: "4.1.2. Ríos de más de 90 kilómetros y rías medianas
Ejs.: Río Arlanza, Río Jarama, El Segre, Río Tormes, Ría de Corcubión, Ría de Ribadeo, Ría de Mundaka/Mundaka Itsasadarra."
pp. 45-46: "2.2.2. Puertos autonómicos grandes
Puertos marítimos de titularidad autonómica de gran extensión, ya sean comerciales, pesqueros o deportivos.
La fuente de información para conocer sus nombres es el organismo competente de cada Comunidad Autónoma. Si el nombre normalizado es monolingüe en lengua diferente al castellano, no se añadirá el genérico en castellano, ya que la gestión y denominación de estos puertos es de competencia autonómica exclusivamente.
Ejs.: Puerto de Barbate, Port de Palamós, Porto de Ribadeo."
p. 55: "4.1.2. Ríos de más de 90 kilómetros y rías medianas
Ejs.: Río Arlanza, Río Jarama, El Segre, Río Tormes, Ría de Corcubión, Ría de Ribadeo, Ría de Mundaka/Mundaka Itsasadarra."
20120308
Sobre o expolio no templo parroquial de Cedofeita, artigo de José Mª Rodriguez
EXPOLIO DEL PATRIMONIO RELIGIOSO DE CEDOFEITA
Parece ser que el templo parroquial de Cedofeita, en el concejo de Ribadeo, ha sido víctima recientemente de un grave expolio patrimonial. Algunas de las antiguas y valiosas imágenes que adornaban sus retablos, sustraídas de sus hornacinas, han sido dolosa y fraudulentamente sustituidas por otras de plástico. Muchos otros objetos de culto, como cruces, candelabros, etc. además de antiguos y artísticos muebles de madera han desaparecido del templo. Y hasta parece que las pequeñas cuentas bancarias, fruto del sacrificio de las aportaciones de los feligreses se han volatizado. Parece ser que estos hechos coincidieron en el tiempo con similares sucesos ocurridos en otros templos de esta comarca, de algunos de los cuales se dio cuenta en la prensa.
Desde el dolor y la pena que estos hechos producen en el corazón de quienes nos sentimos sentimental y vitalmente unidos a este templo por nuestro origen nos preguntamos sobre las acciones que se van a tomar al respecto por quienes ejercen la responsabilidad de velar por nuestro patrimonio religioso. ¿Qué actuaciones ha emprendido el responsable del patrimonio diocesano en nuestra diócesis para esclarecer lo sucedido y recuperar las imágenes y objetos desaparecidos? ¿Se ha presentado alguna denuncia sobre este expolio ante la guardia civil o la autoridad judicial para aclarar lo sucedido y tratar de recuperar los bienes que faltan? ¿O se pretende, quizás, invocando una falsa prudencia y pudor, ocultar este expolio a los ojos de la gente y dejar así profanados los sentimientos de los feligreses de Cedofeita y quebrantado su patrimonio, herencia de sus antepasados?
Se desconoce tanto el valor como el número de los objetos sustraídos. Se impone verificar y comprobar la existencia del patrimonio artístico y cultural de los objetos de ese templo reflejado en los inventarios. En el Inventario del Patrimonio Artístico de España, correspondiente a la provincia de Lugo, publicado por el Ministerio de Cultura, figura, sin duda, la relación y descripción de todos los objetos e imágenes de esta parroquia. No es exigir demasiado a quien tenga por misión velar por el patrimonio religioso de esta diócesis que verifique la existencia de los objetos e imágenes relacionados en el mencionado inventario y que actúe en consecuencia, poniendo en conocimiento de quien corresponda, la Guardia Civil, los resultados para su investigación.
Los feligreses necesitan conocer la verdad de todo lo sucedido. Y, sobre todo, necesitan que se pongan en marcha los medios necesarios y adecuados para recuperar lo que les pertenece y lo que a lo largo de tantos años ha contribuido a configurar su vida y sus sentimientos religiosos. La ocultación de los hechos, además de lesiva para los derechos de los vecinos de Cedofeita, resulta nociva para la propia Iglesia, como bien ha demostrado la ocultación de otras lacras.
José Mª Rodríguez
Riqueza galega
Contas polo alto: Imaxínate que vas contando, segundo a segundo, os segundoa da túa vida. 86 400 ó día, algo menos de 32 millóns ó ano ... para unha persoa de 70 anos, iso ven representando algo menos de 2 400 000 000 segundos. Pois agora conta que ganas a razón de 10 € cada segundo, dende o primeiro segundo da túa vida. Terías 24 000 000 000 € ... e quedarías abondo por baixo da fortuna que se lle calcula a un galego, Amancio Ortega.
Démoslle a volta. Supoñamos que Amancio Ortega (76 anos), lle quedan 30 anos de vida. Debera gastar máis de 30 € cada segundo para (máis ou menos) acabar coa súa fortuna ... Pero é que ademáis, a fortuna deste home fíxose na segunda metade da súa vida, pois Zara naceu no 1975, co que pode dicirse que por termo medio e dende aquela está a ganar 30 € cada segundo.
Se decidira doar a partes iguais os seus cartos (non creo que o vaia facer, pero ...) entre os mariñáns, teríamos cada un, do recén nado ó máis vello, máis de trescentos mil € máis así, de golpe e porrazo.
Amancio Ortega é o dono de Zara e Inditex. E non imos falar nesta entrada de deslocalizacións (por exemplo) ou da crise do campo galego e mariñán (por poñer outro exemplo). Felicidades, Amancio, chegaches ó 5º posto da lista de máis ricos do planeta! (datos dun noticiario de onte)
Démoslle a volta. Supoñamos que Amancio Ortega (76 anos), lle quedan 30 anos de vida. Debera gastar máis de 30 € cada segundo para (máis ou menos) acabar coa súa fortuna ... Pero é que ademáis, a fortuna deste home fíxose na segunda metade da súa vida, pois Zara naceu no 1975, co que pode dicirse que por termo medio e dende aquela está a ganar 30 € cada segundo.
Se decidira doar a partes iguais os seus cartos (non creo que o vaia facer, pero ...) entre os mariñáns, teríamos cada un, do recén nado ó máis vello, máis de trescentos mil € máis así, de golpe e porrazo.
Amancio Ortega é o dono de Zara e Inditex. E non imos falar nesta entrada de deslocalizacións (por exemplo) ou da crise do campo galego e mariñán (por poñer outro exemplo). Felicidades, Amancio, chegaches ó 5º posto da lista de máis ricos do planeta! (datos dun noticiario de onte)
20120307
Cando os medios son nova
Cando os medios son nova pode suceder que se esteñan mirando ó seu propio embigo ou que esteñan na picota, e aínda que xisten outras posibilidades, a súa probabilidade é abondo menor.
Hoxe na Voz de Galicia sae unha columna na que os medios se miran ó embigo, pero porque llo sinalaron dende fóra como xeito suave de advertilos de que non gusta o que poñen. Noutra parte da nova aparece algún dato, e certamente non parece que os xornais se pasaran de alarmistas; se cabe, algún titular para vender algo máis, xuzgable de xeito subxectivo, pero punto (por certo que non se trata de eufemismos ou cousas polo estilo). O 'índice de delitos', 36 cada 1000 habitantes, é pequeno en relación a outras zonas, si, pero case duplica a media lucense. E os roubos veñen por oleadas, concentrados. E iso nun momento no que din que se aumentaron moito as detencións, o que indicaría, en contra do que parece afirmar este último dato por solto, que o aumento de delincuentes é maior, e / ou unha variación no seu perfil, pero non unha maior eficacia das forzas de seguridade.
O secretismo da seguridade pode dar sorpresas, pero para ben ou para mal, e moitas veces emprégase en plan político, para administrar a información (como poder en relación a quen non a ten e polo tanto, como exercicio efectivo de dito poder para efectos varios), en troques de facelo só para mellorar a eficacia da seguridade. Non é a primeira vez nin será a última
Hoxe na Voz de Galicia sae unha columna na que os medios se miran ó embigo, pero porque llo sinalaron dende fóra como xeito suave de advertilos de que non gusta o que poñen. Noutra parte da nova aparece algún dato, e certamente non parece que os xornais se pasaran de alarmistas; se cabe, algún titular para vender algo máis, xuzgable de xeito subxectivo, pero punto (por certo que non se trata de eufemismos ou cousas polo estilo). O 'índice de delitos', 36 cada 1000 habitantes, é pequeno en relación a outras zonas, si, pero case duplica a media lucense. E os roubos veñen por oleadas, concentrados. E iso nun momento no que din que se aumentaron moito as detencións, o que indicaría, en contra do que parece afirmar este último dato por solto, que o aumento de delincuentes é maior, e / ou unha variación no seu perfil, pero non unha maior eficacia das forzas de seguridade.
O secretismo da seguridade pode dar sorpresas, pero para ben ou para mal, e moitas veces emprégase en plan político, para administrar a información (como poder en relación a quen non a ten e polo tanto, como exercicio efectivo de dito poder para efectos varios), en troques de facelo só para mellorar a eficacia da seguridade. Non é a primeira vez nin será a última
20120306
De culebrón e teoría da conspiración
Culebrón eclesial é o que se vai pouco a pouco montando coa desaparición de tallas de diversas igrexas do rural ribadense. Non hai tanto dicía nunha entrada que debían ser cautos sobre as acusacións verquidas no sacerdote que daquela levaba as parroquias. Meses despois, a cousa segue. Hai un inventario de hai cinco anos que se trouxo ó caso, e as novas van aparecendo nos xornais pouco a pouco, despois das iniciais máis chamativas tanto en contra como a favor, incluíndo adhesións e ataques en diversos artigos de opinión.
Mentras, a outros niveis non se trata de acusacións a un particular, como no caso anterior, sdenón a un partido, seguindo a regla do bipartidismo: fóra dos dous partidos que se quere facer como alternativos, non existe o mundo. Á noite, na galega comezouse un debate cunha nova versión da teoría da conspiración. Non sei como rematou, pero si que o plantexamento inicial ía a botarlle ó PSOE a culpa de manexar e instigar as manifestacións estudiantís. Non é o único lugar no que vexo tal cousa na última época, pero o denominador común é abondo claro: o pobo, a xente, non sabe nin coñece, e polo tanto, necesita alguén que o dirixa 'externamente' para que ocorra algo como unha protesta e unha oposicion frontal de loita.
Casualmente, onte comecei a ler 'Como nos venden la moto', que trata xa nas súas primeiras páxinas dun tema semellante, a concepción de democracia de niveis, algo asimilable en certo xeito ó 'todo para o pobo, pero sen o pobo' do despotismo ilustrado e que coido ven como anel ó dedo no momento actual da democracia formal española. Podería parecer a primeira vista dunha nova teoría da conspiración en sentido contrario á que se tentaba difundir no parágrafo anterior, pero precisamente explicaría por que non fai falta dita teoría conspirativa.
Por certo que hai algún tempo, por algunha ligazón da rede, cheguei a http://www.sistemaelectoral.es/ sitio web no que se pode xogar cos resultados das eleccións en democracia variando diversos factores de cómputo, de cambio de circunscricións a limitación de procentaxes, pasando por variación de número de representantes, e non deixa de ser interesante o ver algúns resultados que podían terse feito realidade. Ven sendo un oteo a unhas primeiras eleccións con cambio de sistema (está claro que un cambio de sistema produciría variacións máis profundas a medio prazo que de xeito inmediato)
Mentras, a outros niveis non se trata de acusacións a un particular, como no caso anterior, sdenón a un partido, seguindo a regla do bipartidismo: fóra dos dous partidos que se quere facer como alternativos, non existe o mundo. Á noite, na galega comezouse un debate cunha nova versión da teoría da conspiración. Non sei como rematou, pero si que o plantexamento inicial ía a botarlle ó PSOE a culpa de manexar e instigar as manifestacións estudiantís. Non é o único lugar no que vexo tal cousa na última época, pero o denominador común é abondo claro: o pobo, a xente, non sabe nin coñece, e polo tanto, necesita alguén que o dirixa 'externamente' para que ocorra algo como unha protesta e unha oposicion frontal de loita.
Casualmente, onte comecei a ler 'Como nos venden la moto', que trata xa nas súas primeiras páxinas dun tema semellante, a concepción de democracia de niveis, algo asimilable en certo xeito ó 'todo para o pobo, pero sen o pobo' do despotismo ilustrado e que coido ven como anel ó dedo no momento actual da democracia formal española. Podería parecer a primeira vista dunha nova teoría da conspiración en sentido contrario á que se tentaba difundir no parágrafo anterior, pero precisamente explicaría por que non fai falta dita teoría conspirativa.
Por certo que hai algún tempo, por algunha ligazón da rede, cheguei a http://www.sistemaelectoral.es/ sitio web no que se pode xogar cos resultados das eleccións en democracia variando diversos factores de cómputo, de cambio de circunscricións a limitación de procentaxes, pasando por variación de número de representantes, e non deixa de ser interesante o ver algúns resultados que podían terse feito realidade. Ven sendo un oteo a unhas primeiras eleccións con cambio de sistema (está claro que un cambio de sistema produciría variacións máis profundas a medio prazo que de xeito inmediato)
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)